Wat voorafging...
Het is een autobiografie. De memoires van de duivel.
Het is mogelijk dat hij niet sprak over het verleden, maar de toekomst voorspelde.
Wiens toekomst? - Die van u.
Je wonden werden waarschijnlijk door een klauw van een dier toegebracht.
Wil je beschrijven wat er is gebeurd bij de Mariner's Inn?
Ik herinner me niets meer. - Wie was hij?
Je verloofde. - Om mee te trouwen?
Ja. - Moet ik nu van hem houden?
Dat is aan u. - Er kijken mensen naar je.
Vind je het niet erg? - Laat ze maar staren.
Vleit dit korset mij?
Ja. Het is mijn nicht, ze komt op bezoek. Ze is nogal simplistisch.
Van het platteland, begrijp je. - Een nicht, leuk.
Wie is de gelukkige? - Je kent haar, mevrouw Poole.
Onze vriendin de helderziende. Wees behoedzaam.
Er zijn geen kinderen meer die je kunt vermoorden. - Over mijn vrouw...
Ga je scheiden? - Dat is onmogelijk.
Ik waardeer je eerlijkheid, Malcolm. Het is altijd leuk om een doel te hebben.
Geloof jij echt niet in de hemel? - We zijn aan niemand verantwoording schuldig.
Dat is een grote verantwoordelijkheid. - Ik zal de betovering van vanavond voorbereiden.
Weet je wat je me moet brengen? - Ja.
Stel me niet nog eens teleur, meid. - U begrijpt dat ik het moeilijk kan accepteren...
dat ik het object ben van een eeuwige satanistische zoektocht.
Moeder.
Het haar.
Mag ik?
Dochter.
Lucifer.
Ik weet wat een belegering is. Ik heb er één meegemaakt.
Je laat de vijand zich ontspannen, of terwijl ze koken, of tijdens het voederen van hun baby.
Je houdt ze op één plek, je omsingelt ze...
en dan val je aan met alle wapens die je hebt tot ze allemaal dood zijn.
Wanneer zat jij in een belegering? - Tijdens de Indiaanse Oorlog.
Ik zat bij een ruiter eenheid, die de vernietiging van de Apaches als doel had.
Kleed het aan zoals je wilt. Dat was het.
We waren in het zuidelijk deel van Arizona en er was een kleine stam...
die we naar het reservaat moesten sturen of doden. Het speelde geen rol.
Ze hadden zich in een klifwand ingegraven.
We gingen 's nachts ten aanval, de hoeven van onze paarden waren ingepakt in jute.
We omsingelden hen zeer traag. Uren duurde het voor we in positie waren.
Sommige, de gelukkige van ons, die Chiricahua spraken infiltreerden het dorp.
Wij stonden op 500 meter in het duister.
Terwijl zij praten, rookten en het eten klaar maakten.
Ze wisten van niets. Ze dachten dat ze veilig waren.
Ze hadden de meedogenloosheid van hun vijanden onderschat.
Klinkt het vertrouwd? - Wat is er gebeurd?
Eén keer op de trompet geblazen en we vielen aan. Wij praatten niet.
We onderhandelden niet.
Mijn team werkte van binnenuit. Ze konden nergens heen.
In 15 minuten was die stam uitgestorven.
Ze werden uit de geschiedenis weggevaagd.
We kunnen niet toelaten dat we worden geïnfiltreerd en omsingeld.
We verdedigen onze klif.
En we weten wat ze willen. - Ja, dat weten we.
Als we nu eens wisten waarom...
Ze maken een fetisj. - Dat is?
Een voodoo pop. - Ongeveer.
De nightcomers gebruiken schijnbeelden.
Die dingen nemen het uiterlijk van andere dingen aan, zodat het makkelijker is om ze te betoveren.
Je haar. Dus ze hebben waarvoor ze kwamen.
Helaas.
Ik ken totems als deze.
Het allerbelangrijkste is om het vlees van de vijand te hebben.
Consumeer het.
Neem hun krachten. - Wat weten we over deze schepsels?
We zijn veilig gedurende de dag. Ze kunnen alleen 's nachts transformeren.
Hoe beschermen we ons? - Er is kennis om heksen af te weren.
En rituelen. - En goede sloten en een heleboel wapens.
Elk wapen dat tot onze beschikking is, elk bijgeloof, elk ritueel.
We verdedigen onze klif.
Het spijt me...
Wat is er? - Ze waren hier.
Nee, ze waren hier niet.
Ik weet het niet meer. - Rustig, alles is in orde.
Ik dacht dat ik ze zag, maar ze waren er niet.
Ik zie het verschil niet meer tussen werkelijkheid en fantasie.
Ik kan hier niet meer mee leven. Ze zitten nu al in mijn gebeden.
Het is in orde. Je bent hier veilig. - Veilig?
Ik wou dat ik echt gek werd.
Dan konden de dokters me opsluiten en de krankzinnigheid uit me snijden.
Alles heb ik ervoor over om het te laten eindigen.
Ken je het ware pad naar vrijheid? Snij een ader open.
Dat kun je niet maken. - Nee, God heeft een plan.
God heeft een plan.
Mag ik vanavond hier slapen? - Natuurlijk.
Je vindt dat ik dwaas doe.
Nee. Echt niet.
Ik weet hoe het is om bang te zijn voor het duister.
De sofa is comfortabel, ik red me wel.
Je was aan het bidden.
Oude gewoontes. - Lieg niet tegen mij.
Ik weet dat je gelooft in het woord van God.
Ik geloof dat we onszelf vormen tot wie we zijn.
Het bloed kleeft aan onze handen, niet aan die van God.
En heb jij jezelf gevormd tot wie je nu bent?
De eerste keer dat ik een pistool vast had...
besloot ik dat mijn leven belangrijker was dan dat van een ander.
Daar kom je niet van terug.
Ben je zeker dat het geen deel uitmaakte van Zijn plan?
Je hebt nog nooit iemand gedood.
Praat dan nog eens tegen me.
Wat je ook hebt gedaan, wie je ook bent geworden. Ik ben er om je te aanvaarden.
We zijn samen voor een reden.
Het plan van God?
Ja.
Je moet slapen.
Mogen de kaarsen blijven branden?
De hele nacht.
Genoeg.
Ik heb al te lang met je uitvluchten geleefd.
Denk maar niet dat ik in je zwart ellendig hart het gekonkel niet zie.
Doe dan wat je wilt. Ik ben er klaar mee.
Ga daarboven razen als het onheilig monster dat je bent...
en laat de gevolgen voor jou zijn.
Ik ben machteloos om je tegen te houden.
Welke macht je ook over mij had, op het moment van mijn beestachtige creatie, is verdwenen.
Toen had je macht, Frankenstein. Had je het maar goedaardig gebruikt...
dan was dit een heel ander verhaal geworden.
Ik zal haar zien.
Ga dan.
Je kent de weg.
Wat heb je over mij verteld? - Niets meer dan je al weet.
Ze denkt dat je haar verloofde was voor het ongeluk dat van haar geheugen heeft beroofd.
En...
Hoe heb je me afgeschilderd? Hoe...
heb je het verhaal van onze romance gebracht? - Ik heb haar niets verteld.
Ik vond het beter dat jij het haar vertelde.
En haar reactie toen je over mij sprak?
Ze vroeg of ze vroeger van je hield. Ik zei dat ik het niet wist.
Ze vroeg of ze nu van je moest houden. Ik heb haar gezegd dat het van haar afhangt.
Had ik het mis?
- Nee...
Nee, ze moet uit eigen beweging om me geven.
Sprak ze over mijn gezicht?
Op welke manier?
Zo'n sadisme, zelfs nu. - Ze weet dat je er anders uit ziet dan haar.
Ze heeft niemand anders gezien.
Als je komt als de vrolijke vrijer, dan wens ik je veel geluk.
En ik wens dat jullie uit mijn leven verdwijnen alsof je nooit adem hebt gehaald.
Voor eens komen we overeen.
Laat het dan gebeuren.
Neef.
Mr Clare, goedenavond.
Mevrouw Lily.
Ik heb Mr Clare meegebracht om je even te entertainen.
Mijn gezelschap begint je zeker te vervelen.
Ik ga maar. - Neef Victor, blijf je niet?
Ik heb nog werk te doen. Ik kom later nog eens langs.
Wilt u zitten, meneer?
Bedankt.
Je mag me John noemen, als je dat wenst.
Dat is een mooie jurk. - Wat?
Ja, Victor heeft hem gekozen.
En vind jij hem leuk? - Ja. Victor heeft hem gekozen.
Je staart naar mijn gezicht. - Het spijt me.
Het is niet mijn bedoeling, maar ik kan het niet weerstaan.
Vriendelijke ogen kunnen alles bekijken en het mooi vinden.
Ik wil me niet opdringen, het spijt me.
Die van ons is een uitzonderlijke geschiedenis.
We waren vrienden, ooit en...
en die...
vriendschap groeide uit tot... - Victor heeft het me verteld.
Laat mij het je vertellen, ik was er tenslotte bij.
Ik herinner me een nacht toen we door de stad wandelden...
we kwamen mensen tegen, net buiten een taverne, ze waren dronken.
Ze zagen mij met jou.
Ze lachten, wezen en zeiden: 'Hoe kan iemand als zij met iemand als hij zijn?'
Wat heb je gedaan? - Het is eerder wat jij hebt gedaan.
Je nam mijn hand en je hield hem vast.
Je keek ze aan...
en je kuste mijn handen.
En je hield ze vast. - Ik herinner me het niet meer.
Toch is het gebeurd. - Met iemand anders.
Ik wil je geen pijn doen...
Laten we eerst vrienden zijn, Mr Clare, meer zit er niet in.
Ik begrijp het.
Lucifer.
Mr Chandler.
Wie vraagt het?
Inspecteur Bartholomew Rusk, Scotland Yard.
Ik zou je graag spreken, als ik mag.
U mag.
Misschien is mijn kantoor aangenamer.
Voor wie?
Deze kant op.
Juffrouw Ives. - Dokter.
Mag ik u voorstellen aan juffrouw Lily Frankenstein.
Aangenaam. Je neef heeft me zoveel over je verteld.
Hoe gaat het met u, juffrouw Ives?
Wat is het ene dat een scherpschutter zeker nodig heeft?
Kogels.
Ik ben gestopt met theatervoorstellingen. - Waarom?
Het paste niet bij mijn karakter. - Ja.
Je lijkt niet gemaakt te zijn om in de schijnwerpers te staan.
Aan de andere kant kennen we elkaar pas. - Inderdaad.
Men zou zich kunnen afvragen hoe men het lichaam en de ziel bij elkaar kan houden, zonder werk.
Een beetje van dit, beetje van dat.
Ik verloor het in de Transvaal. Boer scherpschutter.
Ik denk dat het een karabijn was.
Ze gebruiken nooit wapens met een lange loop, ze zijn zo vaak te paard.
Een beetje zoals je...
roodhuiden, niet? - Is dat zo?
Ik bedoel, je moet wel kennis hebben over wapens. Gezien je vorige beroep.
Alleen die uit de theatervoorstelling. Ik ben niet zo'n goede schutter.
We gebruikten korrels voor de shotguns in de show. - Wel...
Dit zijn geen korrels. - Ik zit dan ook niet in de show.
Je hebt in de Mariner's Inn gewoond. - Echt?
Je hebt je op 25 september vorig jaar geregistreerd.
Dan zal het zo zijn.
Waar woon je nu? - Ergens anders.
Ben je op de hoogte van de laatste omstandigheden? - Nee.
Lees je geen kranten? - Nee.
Er zijn daar moorden gepleegd. - Echt?
Veel. - Zonde.
Alle gasten uit de herberg zijn gevonden, behalve ene Brona Croft...
en ene Ethan Chandler.
En? - En...
ik ben het verplicht te vragen. - Ben ik verplicht te antwoorden?
Je bent niet in voorlopige hechtenis. - Ben ik vrij om te gaan?
Wanneer je maar wilt.
We hadden hier in Londen wat problemen.
Het begon begin september vorig jaar. - Echt?
Volgens de douane was dat op het moment dat je met je Wild West Show aankwam.
Drie september, om precies te zijn.
Hoe kan ik helpen?
Je kunt me vertellen waarom een Amerikaan zonder werk, zonder verblijfplaats...
en bedreven is in vuurwapens, momenteel verordeningen opkoopt.
Is het illegaal? - Helemaal niet.
Waren de slachtoffers neergeschoten? - Geen enkele.
Dan weet ik niet waarom ik hier ben, inspecteur Rusk.
Omdat...
je geheimzinnig bent.
En je houdt niet van geheimzinnigheid. - Ik hou van orde.
En van vreedzame straten om in te lopen. - Net als ik.
Er was iets anders bij de Mariner's Inn. Er was een overlevende.
Dat moet handig zijn voor je. - De aanwezigen vergaten blijkbaar snel dingen.
Het was een plek om snel te vergeten. - Niet voor mij.
Wat is je naam? - Die ken je.
Ik ken je artiestennaam.
We hebben onze Amerikaanse collega's om informatie gevraagd, helaas tot op heden zonder resultaat.
Ik heb stapels documenten over een boer uit Iowa, een katoenkweker uit Louisiana...
en een apotheker uit New York.
Allemaal mannen zonder geheimzinnigheid. - Dan moet frustrerend zijn voor je.
Slechts tijdelijk.
Aangezien ik je niets te vertellen heb.
Natuurlijk. Vind je het erg dat ik even meeloop? Ik kan nooit een luchtje scheppen.
Graag.
Hij is heel genereus geweest.
Ja, de dokter is een vriendelijk man. - Ik denk dat het bij de baan hoort.
Bent u van plan om in Londen te blijven?
Zolang ze maar wil. - Zolang je me wilt.
Het is eens iets anders dan het platteland.
En wat vind je van Londen, Lily?
Het weer is een uitdaging, maar de spanning is voelbaar.
Er is hier veel te ontdekken. Heb je al veel van de stad gezien?
Alleen, de gewoonlijke toeristische attracties.
Het is zeer luid.
Luid, dat is stom. Sorry.
Nee, je hebt gelijk. Het kabaal is eeuwigdurend.
Dat is wellicht meer dan genoeg. - Sorry.
Ze zijn zo leuk.
Dat zijn ze inderdaad.
Als me wilt excuseren, ik heb nog een afspraak.
Ik hoop dat we je snel bij Grandage Place zien, dokter. We missen je.
Natuurlijk.
Het was aangenaam, Lily. Ik hoop dat we elkaar nog eens ontmoeten.
Je bent heel erg mooi. - Bedankt.
Dat ben jij ook. - Bedankt voor de jurk.
De volgende keer gaan we alleen, ik denk dat de dokter zich vernederd voelde.
Nog een goedenavond. - Juffrouw Ives.
Heb ik het goed gedaan, Victor? - Je was perfect.
Het is nooit wat je denkt dat het gaat worden.
We hadden een goede militaire betrokkenheid verwacht, maar de Boers speelden niet mee.
Daar stonden we dan in formatie en met onze dieprode uniformen...
terwijl zij 'n guerrilla team waren die konden aanvallen wanneer ze wilden.
Nog nooit iemand beter te paard gezien.
Zoals de Sioux Indianen in uw land.
Ik heb over ze gelezen in stuiverromans. - Je accent is niet van het Oosten.
Ben je geen Westerling? - Je bent al in Amerika geweest.
Ik heb er een oor voor.
Het werkt bij de vrouwen, wie houdt er niet van een cowboy?
Of een soldaat. - Ik veronderstel het.
Je departement van oorlog is niet echt vrijgevig met gegevens.
Te druk bezig met het invallen van Haïti en het doden van roodhuiden, veronderstel ik?
Maar ik graaf verder. - Veel plezier ermee.
Het was aangenaam, inspecteur. Maar ik moet winkelen, als je me wilt excuseren.
Natuurlijk.
Wees voorzichtig, Mr Chandler.
Met de kogels.
Inspecteur.
Excuseer.
Mr Clare.
Juffrouw Ives.
Wist je dat je je naam deelt met een dode poëet? - Ja.
Hou je van poëzie? - Alle triestige mensen houden van poëzie.
Gelukkige mensen houden van liedjes.
Het verhaal van John Clare heeft me altijd aangegrepen.
Hij was slechts 1m50 groot, hij werd dus bezien als een freak.
Misschien voelde hij, als gevolg ervan, een bijzondere affiniteit met...
de verdrevenen en de onbeminde.
De lelijke beesten, de gebroken dingen.
'Ik ben toch wat ik ben, niemand maalt erom of weet het.'
'Mijn vrienden verlaten mij net als een verloren herinnering.'
'Ik ben mijn eigen verbruiker van mijn ellende.'
'Ze komen en verdwijnen in een onbewuste gastheer, zoals...
schaduwen verstikt in de liefde van waanzinnige stuiptrekkingen.'
'En toch ben en leef ik.'
'Net zoals dampen weggegooid.'
'Ik verlang naar plaatsen die de mens nooit heeft betreden.'
'Een plek waar een vrouw nooit heeft gelachen of gehuild.'
'Om te vertoeven bij mijn schepper, God.'
'En om te slapen zoals ik sliep in mijn zoete kindertijd.'
'Onzorgwekkend en onbezorgd waar ik lig.'
'Het gras hieronder, boven de gewelfde hemel.'
Ik vraag me af of hij het ooit heeft gevonden. Zijn stille plek met God.
Het gedicht vertelt me dat hij het heeft gevonden.
Net zoals jij, op een dag.
Rust.
Is dat niet het doel van religie? - Niet?
Dat kan gevonden worden in de kleinste details van het leven.
De liefdadige aanraking van een hand.
Ik zag het eerder op de dag.
Ik dronk koffie met een vriend. Hij is verliefd, maar hij weet het niet.
Maar, toen ze zijn hand aanraakte...
En zijn gezicht...
iets dat ik nog niet eerder had gezien. Toch een soort van vrede.
De wreedste soort.
Die aanraking is dodelijk.
Want je hart is overgeleverd aan de genade van een ander.
Je bent zo onbeschermd.
We zijn allemaal onhandig in de liefde.
Bij mij liep het altijd verkeerd. Toen ik me ervoor openstelde liet het mij...
beschadigd achter. De gevolgen zijn te ernstig.
En wat is onze beloning? Wij, die onze boot niet naar de zee kunnen brengen?
En hoe moeten we navigeren op die wateren wanneer ze zo vreemd aanvoelen?
Ik heb eigenlijk onlangs een vrouw ontmoet.
Maar ik weet niet hoe ik me moet gedragen.
Als jezelf. - Of allesbehalve.
Ik ben zo onhandig, juffrouw Ives.
Ik kan tot het einde der dagen poëzie brengen, maar...
ik kan haar hand niet in mijn hand nemen...
zo bleek en lelijk.
Alle listen van de strijd zijn mij onbekend.
Wanneer ik moet lachen, hoe ik moet lachen.
Hoe ik moet staan en zitten en buigen en dansen.
Met dat kan ik tenminste helpen.
Zie de vrouw, Mr Clare, en volg je hart.
Het is de vloek van mijn stand.
Ik leerde dansen op een zeer jonge leeftijd.
Alsjeblieft, ik kan niet. - Kom op.
Nee. - Mr Clare.
De zee wacht op je, vaar uit.
En probeer niet naar je voeten te kijken.
Volg voorzichtig, zoals je in alles doet.
Een, twee, drie.
Het spijt me, maar ik denk dat het uiterst ongepast is.
Ze zijn immers broer en zus.
Ik heb dus eindelijk iets gevonden dat jou choqueert.
Als ik kon blozen, dan zou ik zo rood als een appel zijn.
God, dat kan toch niet. Ik ken jou.
Ik denk het niet. - Toch wel, wacht eventjes.
Dit is de deugniet waar ik het over had. - In Belgravia.
Excuseer ons. - Wacht even, vriend.
Dit is de freak die mij 40 pond heeft gekost.
Ze had nogal een verrassing in petto voor mij. Niet, lieverd.
Haal je hand van mij af.
Of misschien vind je zulke dingen leuk, vriend.
Het is een complete mythe.
Drijfzand kan je eigenlijk niet opslokken.
Je kunt worstelen en een tijdje vast zitten, meer niet.
Net als de liefde.
Het is beter om niet tegen te stribbelen. - Ik heb nog nooit iemand zoals jou ontmoet.
Je hebt geen flauw benul.
Je bent een zuchtje wind in een ingewikkeld leven.
Laten we hopen dat we het op een dag kunnen vereenvoudigen.
Hier is je drankje.
Mijn ring heeft je geprikt, het spijt me. Het is belachelijk, sieraden.
Snuisterijen van onze ijdelheid, niet?
Waar had je het alweer over, lieverd?
Wel heb je ooit...
Ik ben er van overtuigd.
Mr Chandler, je verbaast me.
Ik verwacht altijd dat je duivels mannelijk bent, dan komen deze scherpzinnigheden.
Je inspireert me, Mr Lyle.
Wat bezwaart je vanavond? - Kijk hier eens naar, ons verhaal...
verloopt in een statig tempo zonder een spoor...
van Dickenson of Thackerayan grapjes en dan kom ik dit tegen...
Een zin die herhaald wordt in verschillende talen, schijnbaar willekeurig.
Als 'n poëtische repetitie die niet logisch lijkt. Ik ben met verstomming geslagen.
Wat is het? - Hier is het in Grieks.
En in het Latijn.
Lupus Dei. - De hond van God.
Of iets in die trend.
Sir Malcolm zal ons moeten helpen met het Arabisch.
Ik kan geen loshangende herhalingen verdragen. Het is net een...
Een gedicht dat wacht op een woord dat rijmt. Het maakt me verdrietig.
Maar we vinden het wel, Mr Chandler, want wat zijn wij vooral?
Ik heb geen idee.
Hardnekkig.
We wachten op onze prooi. Totdat hij, zij of het van ons is.
De hond van God.
Ik heb je kledij geleend.
Waarom doe je dit? - Zijn wie ik ben?
Het is niet wie je bent. - Je hebt liever de freak.
Het maakt je leven pittiger, niet?
Vanaf de dag dat ik geboren werd, was ik niet hoe ik moest zijn.
Niemand sprak erover. Mijn ouders negeerden me zo goed mogelijk.
Ik kwam naar Londen en creëerde Angelique, waardoor ik alleen goed genoeg was voor hoererij.
Waardoor ik alleen goed was voor degradatie en spot.
Heb je dat ooit gekend?
Nee.
Je hebt hier een gecharmeerd leven geleid. We hebben niet allemaal dat geluk.
Of zo normaal.
Denk je dat ik niet begrijp hoe het is om anders te zijn?
Ik denk dat ik het moe ben, Dorian.
Ik vecht al zo lang.
Je vecht niet alleen.
Angelique.
Wat als ik ervoor kies om altijd zo gekleed te zijn?
Zul je dan nog om me geven?
Ik geef om wie je bent.
Niet om wat je draagt.
Het spijt me, mevrouw Poole. - Dat hoeft niet.
Ik weet niet wat me bezielde. - Het zal door de Wagner komen.
Nee, niet dat.
Ik moet bij je zijn.
Ja.
Lily?
Wat scheelt er? - De storm.
Het is niet erg. Alles is in orde.
Je bent veilig...
Dank je, Victor.
Het is zo dom.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Skip ~ Controle: Flugel