Wat voorafging...
Ze is degene die de meester bovenal wil.
Wat wil je van mij? - Soms moet je een leeuw lokken met een lam.
De wolf van God.
Naast de geweldige gevleugelde Lucifer staan terwijl hij de hemelse bloederige troon herovert.
Mijn geliefkoosde onsterfelijke, dit klein zielig wereldje is van ons.
Laten we uitzoeken wat vader heeft gebouwd.
Dieren horen in kooien. - Je kunt me hier niet houden.
Natuurlijk kunnen we dat.
Ethan Talbot. Iedere stap die je uit dit huis zet zul je in het oog gehouden worden.
In het nauw gedreven dieren zijn de gevaarlijkste. - Maar ze zijn wel in het nauw.
Jullie zijn niet echt.
Jullie zijn hier niet. - Sir Malcolm zit in de rats.
Ik laat hem niet alleen lijden. - Wat als juffrouw Ives sterker is dan je denkt?
Als ik van een andere constitutie was, zou ik je vrezen.
Ze is weg. - In godsnaam.
Haal de anderen. - Je hebt geen idee in welke hel je terecht komt.
Welkom in mijn huis, juffrouw Ives.
Sir Malcolm.
Het is Dr. Frankenstein. - Vader.
Je kinderen zijn teruggekeerd.
Ik kan het niet tegenhouden.
Ik moet Sir Malcolm onmiddellijk zien. - Eerst moet je iemand anders zien.
Dus, ik moet je meester ontmoeten? - Hij is ook jouw meester.
Moordenaar.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Penny Dreadful S02E10 'And They Were Enemies'
Vertaling: Skip Controle: Flugel
Moordenaar.
Hoeveel lijken zul je achter laten in je bloederige spoor voordat je leven ten einde is?
Honderd? Duizend?
Een ras? Of wordt het de hele mensheid?
Spreek jij voor de gevallen engel? - De gevallen engel?
De meest zachte benaming die je me kon geven, geliefde.
Is het geliefde? - Ontken niet wat waar is, Amunet.
En dit alles?
De heksen, de aanvallen, alleen om me hierheen te halen?
Ik heb je gemist, Vanessa.
Nee.
Nee, ik moet er mee akkoord gaan.
Je kunt mijn ziel niet nemen. Ik moet hem geven.
Je moet hem vrijwillig geven en uit eigen beweging.
Ik steel geen tributen zoals de uitgehongerde slaaf die naar beenderen grijpt.
Voor dit bedrog heeft hij je eeuwige jeugd beloofd?
Nee.
Verlossingen.
Kan jouw ijdelheid je zo blind maken voor zijn dubbelhartigheid?
Hij is de vader van de leugens. - Wie is hier de leugenaar?
Jij beweert de engel te dienen, terwijl iedere actie die je neemt het tegenspreekt.
Wat is je leven behalve een catalogus van verdorvenheid, verraad en nu doodslag?
Ik zal mijn schuld niet verergeren door uw dienstbetoon te aanvaarden.
Maar dat heb je al gedaan.
Vanaf het moment dat je je mond opendeed en de Verbis Diablo sprak.
Vanaf het moment dat je je middernacht krachten gebruikte om het leven van een ander te nemen.
Op dat moment, nam je mij in je armen en kuste me innig.
Kus me nu, en beëindig de pijn.
Mijn ziel is van mij...
dat deel van God is van mij. - God heeft je de rug toegekeerd.
Kerk, God, priesters.
Je hebt ze achter je gelaten, dat weet je. - Nee.
Al dat ligt achter je, maar wat ligt er in het verschiet?
Denk er over na.
Alle tijd. Alle geschiedenis.
Eeuwige kracht om de duisternis te regeren met degene die van je houdt en je nooit zal afwijzen.
Je hebt geen kracht die me kan verleiden.
Ik ben geconfronteerd met wredere ogen dan die van jou, vrouw.
Kijk dan naar de mijne.
Confronteer jezelf.
Er is geen sterkere aansporing voor mij dan dit. Ken jezelf.
Ik was net een lam, Victor. Hoe kon je me gekwetst laten worden?
Hij...
Hij was het. - Ben ik niet slechts een verlengstuk van jou?
Al je zonden in mij gegoten.
Ik ben je andere helft, je ware zelf.
Geef de kinderen niet de schuld voor de wreedheid van de vader.
Wij zijn onschuldig geboren. Jij hebt monsters van ons gemaakt.
Ik weet niet hoe je ermee kunt leven, Malcolm.
Al die grafstenen op een rij. - Vrouw, dochter, zoon.
Niet ik, niet door mijn toedoen. - Je weet dat het je schuld was.
Wie liep er weg toen ik verhongerde? - Wie haalde de trekker over?
Heb je een berg naar me genoemd? - Genoot je van haar lichaam toen ik bloedde?
Hebben wij om dit leven gevraagd? - Of was het je trots?
De dood overwinnen is een veredelde roeping. Ik ben een wetenschapper.
Een wetenschapper. - En toen je mijn naakte lichaam aanraakte?
Je vingertoppen die langs mijn huid liepen. Dat was misbruik, geen wetenschap.
Ik was je vriend.
Ik heb nooit een andere gehad. - Jij liep weg toen ik geboren werd.
Het verleden is dood.
Ik kan niet herstellen wat er is gebeurd.
Kom naar het kerkhof op de heuvel en vertel me dat het verleden dood is.
Raak de grafstenen aan, we zijn nog warm.
En dus lopen wij met jouw zonde.
Dood...
En toch niet levend.
De schemering achtervolgen, er tussen in leven.
Dit is wat je hebt gemaakt, Victor.
Als ik kon terugkeren...
dan zou het anders zijn.
Als ik mijn leven kon overdoen, ik zou zoveel anders aanpakken.
Echtgenoot, het leven gaat alleen door.
Er is geen terugweg, schepper.
Er is alleen dit moment, vader. Dat heb je mij geleerd.
Onverschrokken vooruit, ongeacht de obstakels die je tegenkomt.
Ontdekkingsreizigers.
Jij bent een man die nieuwe werelden ontdekt.
Altijd uitkijkend naar morgen.
Ga je dat nu doen?
Hoe ga je boeten? - Welke vrede kan er zijn zonder boetedoening?
Hoe? - Wat zou je me laten doen?
De motoren van de toekomst liggen rondom je. - De naald...
de scalpel, de strop.
Het pistool van de tempel. - Grijp het scheermes en snij je keel door.
Voeg je bij je familie. - De laatste grafsteen op de heuvel.
Een slokje gif van de amberkleurige fles.
Een kogel onder de kin.
Er is geen vrede voor u, Frankenstein. - Loop de rivier in.
Laat het u rust brengen.
Geniet van ons gezelschap. - Weer één van ons.
Vader. - Echtgenoot.
Vader. - Minnaar.
Broer. - Kom naar huis.
Alsjeblieft.
Maak er een einde aan.
Je kunt mij niet verleiden.
Je kunt mijn lichaam nemen, maar mijn ziel is van mij.
Niets dat je wenst? - Niet één juweel?
Een prijs boven alle andere? - Ja, er zit een oude droom binnenin je.
Een diep verlangen.
Je weet het. - Nee.
Laat mij je tonen wat ik je kan geven. - Nee.
Om bevrijd te zijn van pijn, om geliefd te zijn voor wie je bent.
Is dat niet de droom van alle menselijke wezens? Om normaal te zijn.
Moeder, ik begrijp niet waarom Charles zo afschuwelijk doet tegen mij.
We waren tekeningen aan het maken en ik lachte om haar gekke paard.
Het was niet gek. - Het leek op een nijlpaard, niet?
Ik ben er van overtuigd dat het niet zo is. - Nee, het is echt zo.
Charles. - Goedemorgen, Van.
Sorry, ik was verdiept in de krant.
Niet kussen.
We tekenden paarden... - En nijlpaarden.
Charles. - Paarden?
Weet je dat ik er vroeger 'n paar gezien heb?
Weet je wat? Haal ze, laat me eens kijken...
en ik zal hun authenticiteit beoordelen.
Ethan.
Waarom kijk je zo naar mij?
Zo maar.
Het spijt me, je hebt gelijk. Zondagen zijn voor de familie.
Nu we het daarover hebben...
Laten we de kinderen naar het park sturen.
Ethan... - Voor een uurtje maar...
Hou ermee op. - Ik dacht dat je een heleboel kinderen wou?
Je weet heel goed dat Mina en Jonathan op theebezoek komen.
Pas over uren en uren.
Papa, lijkt dit op een nijlpaard?
Helemaal niet, misschien lijkt het op...
een paard dat teveel heeft gegeten.
Ik hou van dikke paarden. - Dikke paarden zijn te traag.
Niet als je een lange reis voor de boeg hebt, dan wil je extra spierkracht.
Neem de pioniers, zij moesten door het hele land rijden.
Ze konden niet met paard en kar...
Je bent zeer wreed. - Nee, Vanessa.
Dit is vriendelijkheid. Het is wat je echt wilt, niet?
Eén laatste groot experiment, Victor. - De grootste van allemaal.
Een laatste expeditie naar het onbekende.
Terra incognito. - Magische woorden.
Het weefsel doorboren dat het leven van de dood scheidt.
Je missie, je roeping.
Wees de man die je bent, Malcolm. Stop het lijden.
Geen schuld meer. - Sluit je aan bij de poëten.
De grote ontdekkingsreizigers van het verleden.
Wees bij me. - Alsjeblieft vader.
Vader. - Sluit je bij ons aan, vader.
We hebben je nodig.
Er zal anders nooit vrede zijn voor je. - Pak mijn hand weer.
Wees in vrede.
Ik zal je een eeuwigheid van vrede geven met de man waar je van houdt.
Op het tijdstip van je overlijden zal je familie bij je zijn en je hand vasthouden.
En dan? - Geen lijden meer.
Geen angstige nachten van terreur meer.
Alleen de vrede van het zijn wie je bedoeld bent te zijn.
Aan mijn zijde, gekoesterde bruid.
Je lichaam zal sterven, maar je geest zal eeuwigdurend zijn.
Zeg ja. - En mijn vrienden?
Vrijgelaten, vrij om hun leven te leiden.
En mijn God? - Er staat een betere God aan je zij.
En ik? - Je zult zijn wie je bent.
Beëindig de straf, Vanessa.
Kus me.
Je biedt mij een normaal leven aan. Waarom denk je dat ik dat nog wil?
Ik weet wat ik ben. Weet jij het?
Geliefde.
Ken uw meester.
Nee...
Onderschat nooit een nicht met prachtig haar, lieverd.
Alles in orde? - Ja.
Dokter?
De anderen zijn hier ook, ik weet niet waar.
Vanessa? - Ja.
Kom op.
Mr Chandler?
Hij is veilig.
Mevrouw Poole?
Dood.
Het is voorbij.
Mijn beste Mr Clare. Mevrouw Puttney heeft eten voor je gemaakt.
Hoewel ze een beetje karig is als het gaat om proviand.
Echtgenoot. - Je weet dat het de waarheid is.
Zwaar gekruid, licht te verteren. Zoals ze zeggen.
Je hebt nog niet geprobeerd te schreeuwen.
Ik ben niet gemaakt om te schreeuwen. - Sommige schreeuwen...
sommige laten anderen schreeuwen. - Heer bescherm ons van dat gezicht.
Ja, inderdaad.
Ik heb nieuwe kledij aan. Twintig shillings heeft me dit gekost.
Ik liep binnen bij 'Harrods' alsof het van mij was. Als een verdomde dictator.
Mijn beste man, zei ik tegen mezelf, ik ben in de stemming voor nieuwe kledij om mezelf te tooien.
Zijde, graag.
Het was een leuk gevoel.
Wat wil je?
Ik heb een voorstel voor je.
We hebben een toekomst voor ons, dankzij de Putneys.
Als trekpleister waren mijn plaats delicten een gigantisch succes.
Mijn freakshow zal dat succes doen verbleken. Rijen van hier tot in Timboektoe zullen er staan.
Als we er nog een paar zoals jou hebben. Op dit moment heb ik...
mensen die in een rij staan voor een ledemaatloze jongen die in een krat zit.
Een paar misvormde hoeren waarvan we zeggen dat ze zusters zijn...
van de betreurde Mr Merrick, de 'elephant man'.
En? - Je hebt een keuze.
Je kunt delen in het succes, of je kunt lijden.
Sluit je bij ons aan, Mr Clare.
Sluit je aan bij de grote onderneming.
Dat heeft zijn aandacht getrokken. - Daar zorgt geld altijd voor.
Hoor, ik denk niet dat het publiek geniet van ellendige freaks...
ik denk dat ze liever kijken naar vrolijke freaks die hun trucje opvoeren.
Vreemde truc.
Als jij meespeelt, krijg je een deel van de opbrengst.
Denk na hoe leuk een paar shillings in je zak zullen zijn.
Ga verder.
We zullen je in de kooi moeten laten in het begin. Dat begrijp je toch?
Ja. - Ik kan zorgen voor een dekentje.
Ja, we kunnen je een dekentje geven. En een kaars voor bij het lezen.
Meer boeken. - Een bibliotheek.
Als jij je trouw bewijst aan de onderneming, dan kijken we of je af en toe uit de kooi mag.
En tot dan?
Doe jij je taak.
Laat het publiek je goed bekijken en dan laat je ze flink schrikken.
Een truc of twee.
Je verwelkomt de nieuwe aanwinsten, maak ze wegwijs.
Vergemakkelijk hun overgang naar dienstbaarheid.
Een vader voor al de andere freaks. - Koning van de freaks.
Vader, ben je hier beneden?
Slaap je, Mr Clare?
Je bent wellicht beeldschoon in je dromen. Ik wed dat je altijd wilt slapen.
Helaas, grotesk dier.
Vader? Moeder?
Vader?
'Mijn borst is zo koud als klei.'
'Mijn adem is zo sterk als de aarde.'
'Als ik je kus, met mijn kleien lippen...
dan zijn je dagen geteld.'
'Hoe vaak zie je je graf, lieverd...
waar wij ooit wandelden.'
'De mooiste bloem die ik er zag...
is verwelkt tot een stengel.'
'Wanneer zien we elkaar weer, lieverd?'
'Wanneer zien we elkaar weer?'
'Als de herfstbladeren die uit de bomen vallen...
groen zijn en we terug in de lente zijn.'
Je hoefde me niet te vergezellen.
Het is goed om een vriend te hebben op zo'n nacht. - Ik red me wel.
Ik had een vriend nodig, dokter.
Ik heb zulke dingen nog nooit gezien, of gedaan.
En met zo'n smaak, God sta me bij.
Hopelijk hou je mijn bijzonder geheim voor jezelf.
Excuseer? - De stam waarin ik geboren werd.
Ja, natuurlijk.
Goedenacht, Mr Lyle. - Goedenacht, pas goed op jezelf.
En weet, dat ik onder deze zijden lokken, een goed oor heb om te luisteren...
als je er één nodig hebt.
Lily?
Victor. Hoe leuk je te zien.
Goedenavond, dokter. - Hou ermee op.
Neef?
Hoe zie jij eruit? Alles goed? - Wil je gaan zitten?
Bespaar me je hoffelijkheid.
Lily, je moet naar huis komen. - Ik ben thuis, lieverd.
Echt, dokter?
Lily is niet het soort meisje dat zich nestelt in een dakappartement.
Aan de 'South Bank' dan nog.
Dat is pas moedig. - Wie wou je neerschieten?
Hou ermee op.
Kom alsjeblieft terug, Lily.
Ik hou van je. We kunnen er weer ons thuis van maken, ik beloof het je.
Ons bed tijdens de storm, bedoel je?
Je bent te lief. Die nacht nam ik je onbeholpen maagdelijkheid.
Hij was zo beduimeld.
Bevend en doodsbang was hij. - Hou op.
Als een smerig klein mannetje die zijn hand in de honingpot stak.
Alsjeblieft, schepper, je hebt me daar te sterk voor gemaakt.
Ja, ik weet het. Altijd geweten.
Je was zo...
subliem kneedbaar.
Je zult het beter moeten doen dan dat, jongen.
Zullen we hem vermoorden? - Ze zijn gemaakt om te doden.
Ik heb zoveel sensaties meegemaakt de laatste jaren...
maar nooit één zoals deze.
Volledige overmacht.
Wreed zelfs. - Overhand.
Verovering.
En hij?
Zullen we hem nu vermoorden?
Dat ligt in jouw handen, lieverd.
Nee. Hij kan nog een rol van betekenis spelen voor ons.
Laat hem leven.
Laat hem leven met wat hij heeft gemaakt. Een sterker ras.
Een ras van onsterfelijken, bedoeld om te leiden.
Binnenkort zal hij voor ons knielen.
Dat zullen ze allemaal. - Wanneer onze dag aanbreekt...
zul je terreur kennen.
Tot die tijd, kleine man...
leef met de kennis van wat je hebt voortgebracht en lijdt.
Ik zal hem naar huis brengen, in Afrika. Waar ik hem nooit had weg mogen halen.
Hem laten liggen in de aarde van zijn geboorteland.
Zul jij het redden?
Natuurlijk.
Mr Chandler zal hier zijn.
Maak je maar geen zorgen om mij.
Sembene was een fatsoenlijk man.
Ik heb er niet veel gekend.
Je weet wat ik ben.
Ja.
En toch sta ik hier voor je.
Sir Malcolm gaat naar Afrika.
Dit vreselijke huis zal binnenkort leeg zijn. We kunnen de deuren sluiten en nooit omkijken.
Er is geen weg terug van wat ik ben. - Wat we allebei zijn.
Ik ben al zo lang op de loop voor de duisternis...
en ik vind mezelf terug op een duistere plek.
Loop met mij.
Herinner je de avond toen ik naar je kamer kwam?
Ik was zo bang, jij was zo lief. In de ochtend was ik niet meer zo bang.
Blijf vannacht bij mij.
En morgen?
Ik beloof je dat we dan minder bang zullen zijn.
Ik moet nadenken.
Vergeef me.
Dat doe ik.
Wacht even. - We probeerden hem tegen te houden, Sir.
Laat ons alleen.
Toe maar.
Doe de deur dicht.
Ik heb het gedaan.
De Mariner's Inn. Allemaal.
Je bekent? - Ja.
Ga zitten, Mr Talbot.
Mag ik één ding vragen? - Je mag alles vragen.
Ik zal veel bekennen. Maak het kort.
Je bedoelt de ophanging? - Ja.
Er zal geen ophanging zijn.
Althans niet hier.
Ik heb dit al wekenlang...
maar ik wilde de tevredenheid om deze zaak op mijn eigen manier af te werken.
Zoals ik het je had verteld.
Wat is dat? - Het is een uitleveringsverzoek.
Je gaat naar huis, Ethan.
Mr Clare? - Juffrouw Ives.
Wat doet u hier?
Ik had een vriend nodig.
Ga zitten.
Vertrek je?
Ja. - Voor lang?
Voor altijd.
Waar ga je heen? - Waar ik behoor.
Uit de buurt van de mensheid.
Ik had een droom...
een lange droom van...
verwantschap met degene die anders zijn dan ik.
Die is weg. - Ja.
Als je hebt gezien tot wat je in staat bent...
wanneer je lang genoeg in het bloed hebt gestaan.
Wat is er dan nog over, behalve een verlaten kust? Weg van iedereen.
Ja.
En jij?
Waar is jouw kust?
Er is geen plek die ver genoeg is.
Ik heb het onsterfelijke deel van mezelf verloren.
Nee, ik heb het weggegooid.
Het maakt niet uit hoe ver je van God bent gegaan...
Hij wacht nog steeds op je.
Jij gelooft niet in God.
Maar jij wel.
Die droom is weg.
Kom met mij mee.
Onze verlaten kust.
Mr Clare...
om mij heen...
is er een mantel die alleen maar pijn voortbrengt.
Ik zal niet toestaan dat jij lijdt. Niet jij.
Ik denk dat jij de meest menselijke man bent...
die ik ooit heb gekend.
Liefste Vanessa.
Uw vele vriendelijkheden zal ik altijd met mij meedragen.
Zulke vrijgevigheid, maakte geen deel uit van mijn leven.
Ik dank je, voor je genegenheid en begrip.
Op mijn bangste en eenzaamste momenten...
was jij er.
Je bracht licht in mijn leven.
Maar ik ben gemaakt voor het duister, dat weten we allebei.
Ik ben geschikt voor slechts één plek en ik had daar al lang geleden moeten zijn.
Diep in de koude klei, op een verlaten berg.
Jouw weg is misschien moeilijk...
maar die van mij is gedoemd.
Dus lopen we alleen.
Geschreven met liefde...
Ethan.
Dus, we lopen alleen.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Skip ~ Controle: Flugel