Nog twee dagen, Miss Stephen, tot de opening van het forel seizoen.
Werkelijk? - Natuurlijk komt de zeeforel later.
Er is al veel aanbod op de Dee.
Het lijkt, Nessa, dat je sinds de dood van je arme vader,
je grenzen te buiten gaat.
Alsof weggaan uit Kensington niet genoeg was.
De vraag is, Thoby, hoe je zussen worden begeleid nu je alleen bent.
Ik heb weinig tijd. - Begeleiding.
Door mij, natuurlijk. Een pijler van het legale beroep.
Ik kon voorwaar niet respectabeler zijn. - En Virginia's gevoeligheid?
Ik ben nu heel goed. - Zolang Ginia eet en rust.
Tante, de Goot is niet gekker dan elk van ons.
Adrian. - Wat niet gezond is.
Maar we moeten het ermee doen. Nessa zorgt altijd goed voor haar.
Ik begrijp dat je elke dag op de schilderschool bent.
Wat je arme vader ervan zou denken kan ik me niet voorstellen.
Heb je ooit een forel gevangen, Miss Stephen?
Dank de Heer dat waanzin me vrijwaart voor zulke onzin.
Goot. - Tante Mary rust niet voor ze je uithuwelijkt
aan een paarse schildknaap met een gezin.
Wat doe je?
Vrijheid. - Nessa.
Dode gesprekken, dode gewoonten.
Theetafels. Waarom geen koffie, voor een keer?
Stapels lelijk linnen.
Ik heb besloten dat we hetzelfde servet gebruiken tot die te vies wordt.
Of de servetten kwijt zijn. Je kunt je gezicht wassen.
Is dat je melk? - Ik ben het vergeten.
Als men geeft om wassen. - Al die jaren vader behagen.
Het lijkt onmogelijk dat we onszelf nu kunnen behagen.
Ik waarschuw je, Nessa, mijn vrienden zijn niet gewend aan vrouwen.
Vrouwen. - Niet te zeggen hoe ze zich gedragen,
tegenover jou en Gina.
Thoby, vind je deze avond echt een goed idee?
Het experiment hoeft niet herhaald te worden. Ik wil mijn vrienden zien.
Jij vond het belachelijk om jou en Virginia te verbannen.
Dat is het ook.
Society. Ik heb geen gesprek, weet je.
Dan moet je vertrouwen op je karakter.
Duncan, Thoby is meer een broer dan een vriend voor mij.
Zijn zussen zijn even slim als mooi.
Laten we aannemen dat ze de beschaving niet helemaal verbannen hebben.
Lytton. - Neef, je bent zo niet-te-overreden.
Wees gerust, het wordt een avond van briljant vermaak.
Mr Keynes. - Dank u, Miss Stephen.
Als het erop aankomt is Childe Harolde een hoop geneuzel.
Dit is afschuwelijk. - Het heeft zijn momenten.
Dat moet je Byron nageven. - Maar het kan niet op tegen Don Juan,
zelfs als de alexandrijnen tot breekpunt worden gedwongen.
Nou... - Dank u, Miss Stephen. Heerlijk.
Mr Grant. Ik moet u niet vergeten.
Nu wordt het duidelijk waarom je essay zo slecht vordert, Strachey.
Je neef is een afleiding in huis, denk ik.
Kwelling, Maynard, van de meest verrukkelijke soort.
Die is niet erg goed. - Maar dit wel.
Het is van u. Ik verontschuldig me. - Alstublieft.
Ik prefereer eerlijkheid boven lof. - Dapperder dan ik dus.
Mr Sergent zegt dat mijn dingen te grijs zijn.
Ik dacht dat ik u in de schilderschool zag.
Alles is té iets voor hem, nietwaar?
Te grijs, te tonaal. Te horizontaal. - Ja.
Hij bedoelt, te 'niet lijkend op mijn schilderijen'.
Miss Stephen, mag ik u storen voor zo'n opmerkelijk broodje?
Natuurlijk, Mr Bell.
Ik vind uw sokken mooi.
De kleur. - Ik ben zo blij.
Uw broer plaagt me alleen met mijn fleurige kleermakers.
Mr Bell is een angstige parkiet. - Nietwaar?
En toch is Thoby gekker op hem dan op alle anderen.
Ze zijn allemaal zo onaantrekkelijk. - Geleerden.
Mr Grant is de enige die begint te denken aan trouwen, denk je niet?
Ik wist niet dat een van ons een huwelijk overweegt.
Net nu we proberen aan alles te ontsnappen.
Mr Grant heeft een goeie kop, dat is waar.
Waarschijnlijk vanwege zijn brein dat on-vervormd is door Cambridge.
Toch trouwen we uiteindelijk allemaal. - Wat?
Kinderen, Billy. Copulatie. - Nee, werkelijk.
Copulatie is als sodomie in Plato... - Kun je je voorstellen.
Nee. Snuit.
Ja, op de snuit.
Beloof... Als je trouwt, alleen met mij.
Alleen wij, Stephens.
Goed dan. Alleen wij, Stephens.
Lijkt er wel op.
Ik weet een mooi uitzicht.
Echt artistiek.
Misschien...
Misschien laat je het me zien.
Is het waar wat ik hoor, Thoby?
Dat je een soort gedegenereerde salon hield?
U bedoelt toch niet onze donderdagavond?
Alleen een paar vrienden, Tante. Vreselijk hoogstaand.
Hallo, Tante Mary. U ziet er bloeiend uit.
Hoe was het, Ginia? - Ik weet niet of er iets binnenkwam.
De winkelmeisjes kijken nauwelijks uit hun ogen,
en er is een moeilijke socialist, Mr Zeldwyn,
een Jood, denk ik. Hij stelde ergerlijke vragen.
Je bent geweldig, Goot. Literatuur voor de werkende man.
De werkende man?
Compositie, eigenlijk. Morley College.
Je onthield me dat, Nessa.
Virginia, zorg goed dat je jezelf niet overspant,
je brein vermoeit.
Tante Mary heeft gelijk, Virginia, je brein kan heel moe worden.
Kop dicht, Adrian, je klinkt als een zwakke echo.
Roken? Werkelijk. Dat kan niet,
ik moet het zeggen, omwille van je lieve vader.
Hij zou wanhopig zijn om zijn dochters te zien...
Vader is dood, Tante Mary.
Hij is dood.
Hij geloofde niet in een leven na de dood,
dus hij kan geen offer meer claimen van Virginia en mij.
We willen leven op onze eigen manier.
Nu. Wij allemaal.
Als dat u verontrust, spijt het me.
In dat geval kunt u beter niet meer komen.
Bloomsbury.
Tante Mary verbannen. Jij bent geweldig.
Misschien ging ik te ver. Ze gelooft elk gerucht dat ze hoort.
Laat haar. Wij alleen kennen de zuiverheid van onze intenties.
Kuisheid zal ons schild zijn.
Is het echt al zo laat? Mr Bell wil een paar schilderijen bekijken.
Mr Bell?
Het is bijna Frans,
en toch niet Frans genoeg, vind je niet?
Engels schilderen stond nog in de kinderschoenen.
Volgens Duncan is er iets verontrustend aan Gainsborough's verwerking van klank.
Ik weet niet of u het eens bent. Wel stimulerend.
Misschien is dat zijn beste ding.
Misschien is Gainsborough de Turner onder de portretschilders.
U kunt alles zeggen, Mr Bell. Dat maakt het nog niet waar.
Jullie praten en praten,
alsof alles gezegd kan worden.
Nou, niet alles.
Onfatsoen.
HOE WE ONZE MAAGDELIJKHEID VERLOREN
Dit heeft niets met mij te maken. - Goede God, Lytton.
Mrs Elvers vond het toen ze Duncan's bed afhaalde.
Ik ben met stomheid geslagen. - Nogal.
Jij staat dichter bij je neef dan wij. Merkte jij tekenen van verdorvenheid?
Hij is bleek, vaag. - Moeder, hij was altijd vaag.
We moeten Duncan's ouders niet belasten tot we weten dat het te ver ging.
Ik raadpleeg een deskundige.
Christus. - Dr Hyslop.
Ze ontmoette hem door haar werk voor de Vrouwen Beweging.
Hij is het hoofd van Bedlam.
Het is tam, vergeleken met de dingen op school.
Je kent moeder, 13 kinderen, maar gespeend van alle kennis
onder de taille en boven de knie.
Toch ben ik geschokt. Jonge dames?
Geen zorg, Dr Hyslop zal bevestigen dat ik volledig omgedraaid ben.
Courage.
Het kon veel erger zijn.
Geen tekenen van ziekte.
Je tante is bang dat je onvermogen om een schilderij af te maken,
het gevolg kan zijn van onreine gewoonten.
Ja, nee, ik...
Ik weet niet waarom. Tante Jane heeft nogal...
Zij heeft het echt bij het verkeerde eind.
Ik ben niet verkwanseld.
Niet op die manier.
Ik schilderde zelf toen ik jong was.
Heel enthousiast.
Een tijdje.
Niet dat je gedegenereerd bent, of crimineel,
je zit aan de maaltijd of voert een gesprek,
en wetend dat alles wat men denkt en voelt,
wat men amusant vindt, of belangrijk, of mooi,
anders is bij de mensen om je heen.
Als ze het wisten, vonden ze je een imbeciel of sloten je op.
Mijn beste kerel...
U denkt toch niet dat ik daarom...
Daarom mijn werk moeilijk af kan maken? - Je bent zelf onvoltooid.
Op jouw leeftijd ga je door veel fasen, en als kunstenaar door veel stijlen,
tot je vindt wat past.
En tot een fase voorbij is, is sympathie van echte vrienden prachtig.
Ik zal je tante geruststellen.
Ik wou dat ik kon zien wat je zo bekoort.
Sommige penseelstreken,
voel je,
in je merg.
Je weet hoe het was ze te zetten.
Schilderen een soort...
fysieke kennis.
Dank u voor zo geduldig zijn.
Niet iedereen geniet steeds opnieuw van hetzelfde.
Ik word nooit moe van naar u kijken.
Als u een schilderij was, Miss Stephen,
zou ik het niet moe worden.
Je verkenningen met Mr Bell duren steeds langer.
De collectie moet in omvang met de National Gallery rivaliseren.
Ik zei dat ik de middag weg was. - Ik weet niet of Mr Bell eerbaar is.
Hij wil verkrachten en plunderen. - Nee, hij deed een aanzoek.
Wat is er eerzamer dan dat? - Heb je je kopje leeg?
Je wees hem natuurlijk af. - Natuurlijk.
Donderdagavonden worden vanaf nu een stuk lastiger.
Werkelijk, Thoby, suggereer je dat ik Mr Bell had moeten aanvaarden,
puur om gêne te vermijden? - Natuurlijk niet.
Ik zie niet in waarom er last moet zijn.
Ik legde uit dat ik niet wil trouwen, met niemand.
Hij leek het perfect te begrijpen.
Melk is zuur.
Jullie dronken het toch niet zonder het te merken?
Mabel. Soms wanhoop ik.
Ik deed niets om hem aan te moedigen.
Lytton, taart zonder het te eten is geen taart.
Kunst bestaat niet los van het artefact, menselijke relaties bestaan niet zonder...
Copulatie? - Menselijkheid.
Je moet Keynes punt toegeven. - Ik geef het niet op.
Dank je, Goot, blij dat iemand de zin ziet in dit moeras van kwade wil.
Wat opgeven?
Onzin.
Greep houden op schilderkunst is belangrijk. - Ik denk het.
Je weet dat je jezelf in een hoek dreef. - Niet voor het eerst.
Omdat jij hem daar manoeuvreerde als een laffe pestkop.
Niemand kan bij mij...
Ik ben geïnteresseerd in de theorie, als ik niet schilderen kan.
Of als ik me ellendig voel. Die twee gaan vaak samen in mijn geval.
Niet op dit moment, hoop ik. - Een fout in mijn karakter.
Je neemt dit veel te persoonlijk. - Mr Strachey...
Lytton. - Jeetje.
Van alle prostituees zijn de spirituele het ergst. - Bedoel je Maynard?
Ik dacht dat jullie er nogal tegenaan gingen. - Hobhouse.
Maynard ontbeert de verbeelding een jade te zijn.
Hij is een fiets met genitaliën.
Hobhouse? Sorry? - De blonde jongen, die van Cambridge.
Maynard wist, Duncan, dat ik mijn hart zou geven.
Ik had graag mijn penis gegeven, maar Hobber zwoer tot kuisheid.
Maar zijn kuisheid geldt alleen voor mij.
Hij en Maynard copuleerden vrijelijk,
neukten en zogen de hele zomer.
Schuld dwong Hobhouse mij erover te schrijven.
De hele wereld stinkt in mijn neusgaten.
God, ik stink in mijn eigen neusgaten. Christus, ik ben belachelijk.
Dat ben je niet. Lytton.
Echt.
Zijn ze dan allemaal sodomieten? - Virginia.
Mabel kan elk moment komen. - De schok zou haar goed doen.
Het is geen kwestie van shock.
Voor de wet is het gevangenis en dwangarbeid.
Zelfs als Mr Strachey het 'de Hogere Sodomie' noemt.
De verheven liefde van de mens voor de mens.
Logisch, omdat ze vrouwen inferieur vinden.
Vervelend voor hen dat de wereld bevolkt moet worden.
Waarom zouden wij tevreden zijn met de restjes van hun tafel?
Ze sluiten ons buiten, Nessa. Scholen, universiteiten, clubs.
Waarom laten we ons in met mannen? Ik heb veel liever vrouwen.
Ik moest een blad uit hun boek nemen, de Hogere Sapphistry.
Wat maakt het uit. Wie doet wat, waar en met wie?
Vriendschap is het ding. Niet anderen ongelukkig maken.
Of zelfs elkaar gelukkig maken.
Elk sterk gevoel heeft de neiging om slecht te worden.
Jij weet dat. - Zo liegt de waanzin.
De Koning stelde zichzelf bloot in de bosjes,
en de vogels zongen voor mij in het Grieks. - Virginia...
Probeerde ik mezelf te doden van verdriet omdat vader dood was,
of omdat ik zo opgelucht was? Ik weet het nog steeds niet.
Niet nodig alles hardop te zeggen.
Het spijt me dat ik zo stil ben, Mr Bell.
Hoewel u gewoonlijk zelf stil bent.
Het doodt me.
Drie verdiepingen marine maken iedereen af.
Miss Stephen, zijn uw gevoelens veranderd sinds mijn aanzoek?
Of ontwikkeld op enigerlei wijze?
Kunnen we het huwelijk naar ons vormen en er niet door gevormd worden?
Adrian. Succes, zoals je ziet.
Er zijn meer pakketten in de hal.
Breng ze boven, wil je? Zet ze bij de boot koffers.
Het spijt me, ik zie nog steeds de noodzaak voor een huwelijk niet.
Uw zus heeft uw zorg nodig. - Nee.
Mijn vrijheid is zo laat gekomen en zo zwaar gewonnen.
Ik waardeer uw gezelschap, echt.
Ik kwam voor u zorgen, als een vriendin.
Misschien ben ik oneerlijk. Ik zie dat ik dat ben.
Misschien als u wegging uit Engeland. Dat kan best,
want ik reis zelf een paar maanden.
Een jaar kan helpen. Het verheldert onze gevoelens.
Geloof me, ik voel voor u met perfecte helderheid.
Te veel.
Ik houd van u, Miss Stephen. - Hoe is dat mogelijk,
we kennen elkaar niet echt? - God, genoeg.
Het spijt me.
Vrouwen moeten zo idioot zijn in deze zaken. Ik haat het. Alstublieft.
Zal ik de hoedendozen bij de andere zetten? - Ja, graag.
Trouw, of brand.
Jij bent de volle maan van de hemel.
Heeft de hemel een maan?
Je zult nooit van me houden.
Echt. Onbeheerst. Dat is trouwens geen verzoek.
Duncan, vertel me hoe je je voelt.
Als ik niet hier ben, mis je me toch helemaal niet?
De gemeenschap veroordeelt ons tot bedrog, maar dat maakt het belangrijker,
om absoluut eerlijk te zijn over onze gevoelens.
Dus...
Je houdt niet van me.
Zeg het. Zeg, 'Lytton, je betekent niets voor mij'.
Maar ik ben dol op je. - Dol.
Men is dol op dansen of pudding.
Dit alles is waardeloos, tenzij je me de waarheid kunt vertellen.
Zeg het.
Jij betekent niets voor mij.
Goed.
Jij betekent niets voor mij.
Geachte Mr Bell, ik ben zo blij dat u in Parijs gesetteld bent.
En, naar u schrijft, zo comfortabel.
Ik verzeker u dat mijn verzwakking, toen we aankwamen in Athene,
niet meer was dan dat, misschien vanwege de hitte.
Zoals u hebt aanbevolen, nam ik vier glazen brandy,
voor we de trein naar Constantinopel namen, wat de reis aangenaam troebel maakte.
U weet van uw wandeltochten dat Thoby een slopend tempo heeft.
Ik hoop dat blaren ons een paar dagen rust geven als we Fethiye bereiken.
U hoorde waarschijnlijk dat Mr Strachey zijn proefschrift wil afmaken,
of sterft in een poging, en zich daartoe heeft opgesloten.
Mr Grant meldt dat Mr Keynes in de wolken is met zijn nieuwe vriendschap,
en verklaarde dat hij zijn geluk met ons wil delen.
Virginia vraagt, als u iets hoort, het door te geven.
We hongeren naar roddels.
We hebben het harder nodig dan een muskietennet of malaria pillen.
Zelfs te midden van oude pracht,
moet ik bekennen dat ik onze donderdagavond erg mis.
En de zeldzaamste Franse keuken kan niet op,
tegen de penny broodjes, voorgeschoteld door de Stephen zussen.
Pardon, Monsieur.
De arts op de boot denkt zijn appendix, of mogelijk malaria.
Bedankt, Mr Bell, dat u zo snel terugkeerde. - Nessa.
Ze heeft zelf aandacht nodig. - Dat zie ik.
Alles komt goed, Miss Stephen.
Anne deelde de gevoelens niet.
Ze volhardde in zeer kordate, maar stille tegenzin voor Bath,
ving het eerste schemerzicht van de grote gebouwen,
nevelend in regen,
zonder wens ze beter te zien,
voelde de vooruitgang door toekomstige straten,
maar onaangenaam, te snel.
Want wie zou blij zijn haar te zien als ze aankwam?
En keek terug, met tedere spijt, naar het geroezemoes van Uppercross,
en de afzondering van... - Niet in de hemel dus?
Mijn beste kerel.
Weet je,
ik heb een verderfelijk verlangen naar ansjovis toast.
Op Thoby en zijn herstel. - En op Duncan.
Hoeveel schilderijen klaar? - Drie.
Opmerkelijk. Een nieuw tijdperk. - Wat dat betreft,
de voltooiing van je proefschrift en een grotere prestatie, je baard.
Probeer te genieten, Maynard, het is Montrachet, geen Ginger bier.
Sorry. - Ik raakte verwend door de kelders van King.
Jij zult het ook zijn. - Laten we hopen dat ik de kans krijg.
Ik weet niet wat ik anders moet. - Regelde Tante Jane je sanatorium in Zweden?
Ja, maar ik beschouw invaliditeit meer als een hobby dan als een carrière.
Zweden.
Dank u wel.
Lytton, je moet weten,
Maynard en ik zijn,
we hoeven tegen jou niet te doen alsof.
Terwijl jij zo druk was... - Zijn jullie intiem?
Ja. - Je prefereert eerlijkheid in deze dingen.
Gevoelens en zo. En je dacht dat ik niet verliefd op je was.
Je was daar heel duidelijk over.
Nog een toast dan maar.
Op vriendschap.
De zeldzaamste goede daad in het ondeugendste van werelden.
Saxon, kerel. - Wat is er?
Wat is er gebeurd?
Mijn God.
Mijn God, net ijzer, Nessa.
Wat gaan we doen?
Ik weet het niet.
Mr Bell.
Hij heeft niet geleden.
Dat wordt men toch geacht te zeggen?
Maar het is waar. Hij had zelfs de tijd,
om afscheid te nemen.
Niets zal veranderen. - Alles verandert.
Dat is toch wat ik wil?
Je wilde vrijheid. Wij allebei. Alleen wij, Stephens.
Billy, Goot. Een man is geen zus.
Hij is een parkiet, dat vond jij ook. - We kunnen het niet altijd eens zijn.
Het lijkt belangrijker dan ooit,
met Thoby, om tenminste te proberen gelukkig te zijn.
En Clive heeft daar talent voor.
En parkieten zijn mijn smaak.
Wist ik niet. - Je moest het weten.
Ik weet wat ik voel, teveel zeg jij altijd. Maar jij, een schilder,
je werk moet jouw visie op de wereld tonen.
Waarom leven als een mysterie, zoals wij allemaal?
Je kunt net zo goed kleurenblind zijn.
Ik moet jouw Mrs Raven Hill bedanken.
Voor de excellentie van haar instructie.
Sommige dingen worden niet geleerd.
Is het zo voor iedereen?
Bedienden en ministers?
Misschien niet de Minister van Binnenlandse Zaken.
Ik ben in de hemel met Clive, het weer is goddelijk, net als het eten.
De zonsondergang is een openbaring en de copulaties blijven een enorm succes.
Het kan alleen worden verbeterd door jouw aanwezigheid. Nessa.
Moet je niet rusten? - Ik had nooit meer energie.
Je hebt beangstigend veel energie, vergeleken met mij.
Ben je gesetteld in Fitzroy Square? - Ja.
Nu Adrian en ik weeskinderen zijn.
Volgens Duncan zijn Maynard's kamers zeer comfortabel.
Hij kan het weten, hij is er altijd. Je moet Tante Mary horen.
Virginia alleen in een huis vol mannen.
Is het een pension, of een bordeel?
Het lijkt teleurstellend veel op een bibliotheek.
Het beste van alles. - Daar is Clive.
Geef er niet om, Virginia. Je zus is niet zo intelligent als jij,
maar ze is nog steeds erg slim.
Hoe lang zal het duren eer ze ontdekt dat Clive het niet is?
Ik kan niet, wist je dat niet? Vanwege te worden gekraakt.
Ik ben verboden stimulerend middel. - Ik ben blij je te zien floreren.
Ik kan nauwelijks geloven dat je er zo goed onder bent.
Ik kan het zelf nauwelijks geloven.
Kom en beslis jullie beiden, is dit goed?
Hemel. - Sperma, neem ik aan?
Kun je zulke dingen zeggen zonder voor gek te worden gezien?
De menselijke aard is veranderd. - Onder vrienden wel.
Of relaties.
We kunnen nu goede vrienden worden, Virginia.
Zo mooi als je bent.
Nessa is geboren om moeder te worden. Ze adoreert het.
Ik trouwde niet om haar te zien veranderen in een melkkoe.
Ginia...
Ik ben zo blij.
Julian Heward Bell.
Ik dacht dat hij Thoby zou zijn, maar kijk hem,
geen spatje Stephen, een pure Bell.
Hij is heel prachtig. - Ja.
Helemaal.
Ik kan je niet zeggen hoe het voelt.
The Times vroeg me nog een review te schrijven.
Billy, wat geweldig voor je. Ik ben niet verrast.
Net op tijd voor de herfstplannen. - Al die jaren dromen over ontsnappen,
weggaan.
Schrijven voor Tante Virginia, schilderen voor mij.
Plannen. En nu is het niet nodig.
Niet? - Moet jij niet doorgaan, onverschillig?
Reviews. En dat boek van jou is op een dag af,
gepubliceerd met luide bijval en je leeft nog lang en gelukkig.
Net als ik.
Alsof je me in een la hebt gestopt.
Lieverd, heb je honger?
Is het dat? - Dit is onmogelijk.
Lieverd. Heb je honger?
Ik ga in de kleedkamer slapen. Nessa.
Oh, lieverd.
Kan ik iets voor je halen?
Nee, niets.
Het zijn maar suggesties.
Je vond het dus goed?
Virginia, je schreef passages van pure proza poëzie.
Misschien een paar te veel, ik markeerde het surplus.
Dank je voor het zo nauwkeurig te lezen.
Ik beken dat ik niet meer dan een oogopslag verwachtte.
Ik heb de tijd.
Billy. Het spijt me.
Een uur, terwijl Julian een dutje deed. Mijn handen zitten onder de verf.
Wil je dat ik hem beneden breng? - Nee, stoor hem niet.
Ik moet les gaan geven. - Op de snuit, als hij niet te nat is.
Engelse poëzie sinds 1750, dus niemand heeft interesse.
Schrijf me vanuit Cornwall? - Dorset.
Ik hoop dat je op haar paste.
Je weet dat ik het geld nodig heb. - Ik vroeg Clive om het te kopen,
het beste schilderij in ten minste vijf jaar.
Hij vindt het ook mooi. En het is bekend dat ik niet kan liegen.
Ik dacht trouwens dat Maynard rijker is dan hoe-heet-ie dezer dagen,
met de King's chair en zijn beurs dingen.
Ik kan niet van Maynard leven de rest van mijn dagen.
Het is niet zo dat we getrouwd zijn.
Hallo, Duncan. Schat, we worden verwacht om acht uur.
Gedonder.
Jij komt toch ook bij de Morells?
Ik wilde me scheren. - En ik moet een bad.
Moet je zeker, het wordt chique. De Asquiths komen daar.
De premier en zijn vrouw?
Het is veel te laat om je excuses te maken.
Ga je klaarmaken. - En jij moet je scheren.
Je vindt het toch niet erg, schat? Duncan is gedraaid?
Hoe anders is het? Jij en Maynard, tegenover getrouwd?
Ik wil het weten.
Ik ben toch niet geschikt om dat te zeggen?
Ik veronderstel,
dat we niet hetzelfde van elkaar verwachten. Kinderen, uiteraard.
Trouw. - Loyaliteit?
Dat is iets anders. Loyaliteit is...
Een primaire kleur. - Ja. Goed.
Er zijn dus twee andere. - Gezelschap, denk ik.
Of liever vriendschap.
In staat zijn te zeggen wat je bedoelt,
zonder als verdorven te worden gezien, of gek.
Loyaliteit, vriendschap en...
Seks, natuurlijk.
En de grootste van allen is...
Seks. Vriendschap.
Goddank zijn we veel verstandiger dan onze ouders in dit soort dingen.
Virginia zegt... - Kan ik een paar knopen lenen?
Natuurlijk, Clive heeft er honderden.
Volgens Virginia is, wat geen einde aan hun problemen maakt,
niet alleen waanzin, maar oorlog en zo.
Natuurlijk zegt zij het veel beter.
Hoe dan ook, al die onzin over nooit de wc noemen,
of copulatie of iets dergelijks.
We brengen Julian heel anders groot.
Wij mochten geen wc zeggen toen ik een kind was.
We noemden het...
Hoe noemden we het?
Een bezoek brengen, heb je ooit.
Dat was verwarrend, gezien de echte bezoekers altijd betalen.
Men dacht liever aan de dominee, schijtend op het tapijt.
Loyaliteit.
Sorry?
De drie primaire kleuren.
Loyaliteit is de belangrijkste.
Misschien heb je gelijk.
Alleen de ticket.
Wiens geur is dat, Clive? Je moet het vertellen. Virginia draagt nooit geur.
Virginia? Wie is het? - Ik vind het niet erg, als ik het maar weet.
Je was met een andere vrouw, je kleren zijn doordringend. Vertel.
Het is...
Het is Mrs Raven Hill.
Ik zag haar opnieuw en...
Ik houd niet minder van je. Het is alleen...
De miserabele baby. Niet miserabel.
Je weet dat ik van de kleine kerel houd. Aanbid hem.
Maar je bent zo uitgeschakeld. Van het een kwam het ander.
Ik ben heel dom geweest. - Ik aanbid je.
Je moet me geloven.
Mannen hebben een zwakte.
Ik ben zo akelig gevoelig voor schoonheid.
Ja.
Het spijt me.
Mijn lieveling... - Nee.
Luister. Ik wil niet...
Geen van ons mag ingesloten worden,
of ongelukkig, alleen omdat we getrouwd zijn.
Maar we hebben een zoon.
Onze mooie jongen.
En vrienden en een huis. We moeten eerlijk zijn tegen elkaar.
Ja.
En realistisch.
Als we redelijk zijn, overwinnen we bijna alles.
Nessa, je verbaast me.
Goed.
Maar je moet stoppen met Virginia.
Er gebeurt niets tussen ons, ik zweer het. - Ik kan het niet verdragen.
En zij eigenlijk ook niet.
Dat weet je.
Virginia?
Waar is ze?
Julian laat haar de nieuwe stal zien.
Je moet al die hoeden niet vergeten. Anders kosten ze je een fortuin.
Virginia en hoeden. Bereid je voor verbaasd te zijn.
Clive, wees niet wreed.
We moeten een man vinden voor haar.
Virginia.
Ik ga ze opladen.
Vita's grote project, Virginia in een mode-pop veranderen.
Blijkbaar is een cavia hoed essentieel als ze serieus genomen wil worden,
in het publieke oog.
Het moet saai zijn, al die romantiek. Zij en Vita.
Ik misgun haar een paar hoeden niet. Ze zal haar affaire krijgen.
Zolang mijn pantoffels onder het bed staan. - Ik denk het.
Jij weet er alles over, denk ik.
Ik denk dat het de prijs van de liefde is.
Hoeden? - Vrijheid.
Vertaling en synchronisatie: Het - Life In Squares - Team www.addic7ed.com