Vorige keer...
Hij liet me vandaag drie flats zien.
We hebben hier over gepraat Libby, over onze ontevredenheid.
Ja, maar dat waren enkel praatjes. - Het is Joy.
Ze is in elkaar gestuikt.
"Catastrofaal" was het woord dat ze bleven gebruiken.
Ik wil er niet over praten. - Wat jij wilt, komt niet aan bod.
Ik zei net dat je erover moest ophouden. - Dit gaat niet over jou, Bill.
Dit gaat over onze zoon en onze zoon heeft hulp nodig.
Blijkbaar is die Dennis hem al weken lang aan het pesten.
Je zwaaide die knokkels in het gezicht van mijn zoon.
Ik weet dat je slim genoeg bent om te weten dat als een dokter,
als een dokter je bedreigt, dan kan niemand je beschermen.
Die arme baby achterlaten bij één of andere babysitter
als jij je sekswerk gaat doen.
Je denkt dat je moeder te streng voor je is, maar dat is omdat ze zich zorgen maakt.
Ze maakt zich geen zorgen om mij. - Ik heb je onderschat.
O ja? - Alles wat je moet doen,
is ervoor zorgen dat hij zijn vrouw verlaat en met jou trouwt.
Is alles in orde? - Wil je me een keer me uit eten nemen?
- Two Cents -
Vertaling: Dweez
De Marshfield kermis.
Pardon? - Geglazuurde appels.
Die doen me denken aan toen ik klein was
en mijn vader ze voor me kocht op de kermis.
Ze hadden een rijke, knapperige laag toffee.
Ik moet bijna kwijlen, door er gewoon maar aan te denken.
Niet helemaal de smering die we zochten.
Bedankt, Holly. Je mag je nu terug aankleden.
Geuren lokken dus meer emoties uit dan opwinding,
waardoor we dus nergens staan. - Daar lijkt het wel op.
Zelfs als we emoties wilden, dan nog is elke reactie uniek,
wat betekent dat we een bepaalde geur moeten aanpassen aan elke klant, wat hetzelfde is
als de Franse Rivièra één zandkorrel per keer verhuizen.
Weet jij iets af van zigeunermotten?
Hun natuurlijk leefgebied is niet de Franse Rivièra.
Het tijdschrift "Nature" publiceerde onlangs een artikel over zigeunermotten,
over de substantie die ze afscheiden,
het heet feromonen, een soort aphrodisiac,
afgescheiden door de vrouwtjesmot om de mannetjes aan te trekken,
over grote afstanden? - De lengte van een vol café?
Wat dacht je van 45 kilometer?
En het vreemde aan feromonen,
is dat ze iets zijn dat je niet kunt ruiken.
Je voelt ze aan.
Als we het menselijke equivalent ervan in een flesje krijgen,
hebben we misschien datgene waaar ik naar op zoek ben.
Een liefdesdrank, in essentie.
Behalve dat er geen sluitend bewijs is dat menselijke feromonen bestaan,
laat staan klaar zijn om verpakt te worden.
O, ze bestaan hoor.
Bijvoorbeeld, een paar weken geleden vroeg je me onverklaarbaar mee uit eten.
Het was alsof een onzichtbare kracht je ertoe dwong,
want elke keer als ik erover begin, weet jij je eronder uit te wurmen.
Nee, ik heb me er niet onderuit gewurmd. - Ga dan vanavond met me eten.
Prima. Daarna iets drinken verderop in de straat in de tapkamer.
Mag ik eerlijk tegen je zijn?
Ik heb geen idee waarom ik je die avond mee uit vroeg, maar
het was verkeerd.
Waarom gaan we geen kopje koffie drinken, beneden in de lobby en
en dan kunnen we een strategie bedenken, hoe we de feromonen gaan verkrijgen.
Dat kunnen we doen.
Maar laat me nu eerlijk tegen jou zijn.
Jij bent een vrouw die meer verdient dan een kopje koffie in een lobby.
Je verdient...
wat we zullen noemen, een gepaste verkering.
Je loopt alsof de duivel je achterna zit.
Is alles in orde? - Ik was enkel...
Ik was enkel aan het denken
over hoe mensen soms gewoon lijken te...
weg te glippen.
Wie zijn die "mensen"?
Mijn zoon John, bijvoorbeeld.
Ik vroeg hem vanmorgen
of hij volgende zondag naar een wedstrijd van de Cardinals tegen de Bears wou gaan.
Je kreeg geen reactie, hè?
Dat is grappig.
Omdat ik net nog met een vroegere Cardinal gepraat heb. Een vriend, Al Neely.
Al "de Aap" Neely? - Ja, we speelden samen in Nebraska.
Hij trouwde hij met die actrice, Isabella Ricci?
Hoe dan ook, ze zet hem onder druk,
probeert hem naar een dokter te krijgen voor hun slaapkamerproblemen.
Ze hebben over jou gehoord en gingen bijna uit hun dak
toen ik hen vertelde dat we buren zijn.
Ze wilden dat ik een goed woordje voor hen deed.
Misschien wil je ze ontvangen. - Je hoeft geen goed woordje te doen.
Laat ze gewoon naar mijn kantoor bellen. - Goed, dat zal ik doen.
Je bent nog aan het coachen, niet?
Kindervoetbal?
Heb je een assistent-coach nodig?
Jij?
Waarom niet?
Waarom probeer je het niet?
Als je het niet probeert, gebeurt er niets.
Of gebeuren er dingen waarvan je niet wilde dat ze gebeurden.
Hoe dan ook, Johnny kan bij het team komen.
Ik kan je helpen coachen.
Wat vind je ervan?
Ik vind het een vreselijk idee.
Ik speelde al voetbal op zijn leeftijd. Het zou goed voor hem zijn.
Hij zal daar tussen jongens zitten die twee keer zo groot zijn als hij.
Hij kan makkelijk gewond raken. - Je kunt hem niet blijven vertroetelen, Libby.
Wie vertroetelt er? Ik bedoel alleen dat hij geen voetbalspeler is.
Zeker niet als hij het niet probeert.
Bill,
in het planetarium speelt een geweldige film over het ontstaan van het universum.
Dat zou Johnny fijn vinden. - Ik heb Paul al beloofd hem te helpen coachen.
Ga jij het jeugdvoetbal coachen?
"Breng meer tijd door met de kinderen."
Dat zeg je constant, dus dat is wat ik ga doen.
Johnny zal spelen en ik zal coachen. En nu ben ik laat voor mijn diner.
Heb je een diner? - Het is werk Lib, zoals altijd.
Ik heb al mijn vrienden verteld Bill,
dat we nu een beroemde auteur in de familie hebben.
Edna verwacht dat jij zult verschijnen in Linkletter's "House Party."
Als je met familie je dochter bedoelt,
want er zou helemaal geen boek zijn zonder haar medewerking.
Het is een zeldzame gelegenheid om tijd met jou door te brengen, Bill.
De tijd vliegt, nietwaar?
Ik zei net tegen Edna hoe griezelig het is... - We moeten opschieten.
Je moeder wil de baby absoluut meenemen om een ijsje te eten.
Mam, Lisa is drie maanden oud...
Kan een baby niet genieten van roomijs?
En het is een mooie kans voor jou en Bill.
Jullie kunnen je ontspannen en over iets anders praten dan werk.
Harry, alsjeblieft...
Probeert ze ons te koppelen? - En zo subtiel, vind je niet?
Hoe is ze op dat idee gekomen? - Niet van mij.
Hoe graag ik je ook naar boven wil nemen... - Dat mijn moeder het geregeld heeft
is grotesk, op zijn minst.
Hoe lang duurt het nog voor ze terug naar huis gaan?
Dan moeten we maar andere regelingen maken.
Het werkt niet voor ons om zo lang gescheiden te zijn, Virginia.
Dat is waar.
Ik heb gelogen en ik heb mijn man misleid.
Zo is mijn eerstgeborene er gekomen.
Heb ik je dat ooit verteld?
We waren al jaren aan het proberen.
Bill liet me denken dat ik het probleem was, natuurlijk.
Hoe dan ook,
ik onderging die afkappingsprocedure
die Bill zelf had uitgevonden, omdat Bill briljant is op dat gebied.
En opeens was ik zwanger.
Ik was zo gelukkig.
Toen kreeg ik een miskraam.
En Bill zei, "Niet meer."
"Niet meer proberen."
Het zou enkel wij tweeën zijn, voor de rest van onze dagen.
Dus liet ik mijn dokter me in het geheim bevruchten
door de rest van het sperma van Bill te gebruiken en
alsof het een geschenk van boven was, het werkte.
Alhoewel,
ik denk dat wat voor gevoelens Bill ook voor me had,
die stierven op de avond dat hij besefte dat ik hem misleid had,
dat hij tenslotte toch een vader zou worden.
Je kunt wel een haarspeld gebruiken.
Je liet me schrikken.
Sorry.
Ik was je aan het bekijken en dacht,
dank God voor Libby Masters.
Je bent zo lief geweest voor Joy en meer dan vriendelijk voor mij.
De laatste paar maanden, als jij er niet geweest was, dan zou ik...
Natuurlijk. Alles voor een vriend.
Je moeder wiegt de baby, terwijl ze "Chattanooga Choo Choo" neuriet.
Schat, Lisa slurpte dat roomijs tot de laatste druppel op.
Wist je dat ze dat vanavond ging doen, me op die manier met Bill confronteren?
Je wist het.
Wist je ook dat ze tegen me zei dat ik met Bill moest trouwen?
Ze heeft zoiets aangehaald. - Ik hoop dat je zei dat ze gek was.
Wat voor goed zou dat doen?
Op onze eerste afspraak gingen je moeder en ik naar de film.
Ik kwam opdagen in hemdsmouwen
en zij droeg de bontstola van haar grootmoeder.
Ze heeft zich altijd voorgesteld dat ze op een betere plek zou zijn,
een andere plek dan waar ze echt is.
Ik denk dat ze zich voorstelde dat ze naar gala's zou gaan
aan de arm van een politicus of een dokter of een advocaat
en in plaats daarvan eindigde ze met mij.
Alsjeblieft. Ze zou verloren zijn zonder jou.
En dat weet ik.
We vertellen onszelf allemaal verhaaltjes en dat is het hare.
We kunnen de rondleiding vast overslaan.
Ik weet niet zeker of twee uren per dag mijn eigen kantoor rechtvaardigt.
Dat zul je nodig hebben. Er komen duizend brieven per dag.
Ze willen dat jij alles beantwoordt
dat hen niet vergelijkt met Satan of hen allebei naar de hel verdoemt.
O, mijn God. Is dat... - Niet zo hard.
Dit is een dokterspraktijk, niet Grauman's Chinese.
Isabella Ricci.
Die lippen hebben de lippen van Rock Hudson aangeraakt.
Ze raakten die van Perry Como aan. - Kijk naar mijn lippen
als ik je zeg dat niemand weet dat ze hier zijn,
wat betekent dat jij niet weet dat ze hier zijn.
Mag ik enkel door de lobby lopen? - Dat mag je niet.
Mag ik niet zeggen dat ik moet plassen? Ik heb twee kinderen.
Tegen de tijd dat ik daar ben, is het waar.
Clickity-clack, Jane. Clickity-clack.
Paul vertelt me dat jij een grote voetbalfan bent.
Ik herinner me de wedstrijd nog dat jij 200 yards liep tegen de Colts.
203 yards, maar wie telt dat?
Onze vriendin Sandy ratelt maar door over jullie twee.
Sandra Dee.
Ik geloof niet dat we ooit met jufrouw Dee hebben gewerkt.
Ze heeft jullie boek gelezen. Als jullie ooit kaartjes voor een wedstrijd willen...
Welke wedstrijd kunnen we krijgen, Al?
Hoe klinkt de 50 yard lijn, Unitas tegen de Steelers?
Don Shula heeft zelfs de toegang niet die jullie zullen hebben.
Elke wedstrijd, op elk moment.
Ik heb ook vrienden in de Ice Capades, mochten jullie geïnteresseerd zijn.
Dat is erg vrijgevig.
Waarom gaan we niet verder met datgene waarvoor jullie hier zijn?
Juist.
Verklaar me eens hoe, als ik mijn vrouw niet seksueel kan aanraken,
dat de problemen in de seksafdeling zal oplossen?
We hebben ontdekt dat niet-seksuele aanrakingen de druk en de verwachtingen wegnemen
die soms verband houden met seks.
We weten dat het tegenstrijdig lijkt met wat jullie proberen te bereiken,
maar we hebben veel succes geboekt
met zintuigentherapie, in gevallen zoals bij jouw vrouw.
Te denken dat het woord frigiditeit en dit lichaam in hetzelfde universum bestaan.
Wij verkiezen niet-orgastisch. Frigide is een negatief woord
dat suggereert dat het de schuld is van de vrouw.
Ik wil het enkel gerepareerd hebben,
zodat we terug kunnen naar waar we waren in het begin.
Wat ben je aan het doen, Tessie?
Ik laat iets achter voor mijn moeder.
"Leven en liefde"... door Tessa Johnson?
Heb jij dit geschreven?
"Teen Society" hield een wedstrijd en ik deed mee voor de grap,
maar toen won ik en ik werd gek.
O, jee. Dat is niet niks.
Kijk hier eens naar.
De perfecte haarstijl voor jou.
Zullen jij en ik wat plezier maken?
Ik zal een afspraak maken. We gaan er samen naartoe en jij neemt dat kapsel.
Een meisje kan altijd iets doen om zich aantrekkelijker te maken voor de jongens.
Ik denk niet dat dit kapsel me zal staan, oma.
Komaan. Doe niet zoals je moeder, bij elke gelegenheid dwarsliggen.
Misschien heeft ze daar een goede reden voor. - Ja, natuurlijk.
Ze heeft me tegen jou opgezet. Je opa kan niets verkeerd doen in haar ogen
omdat hij altijd precies zegt wat ze horen wil.
Ik weet zeker dat niemand wilde horen dat de Britten eraan kwamen
om 3 uur 's nachts, maar God zegene die boodschapper.
Ik wilde je gevoelens niet kwetsen.
Dat weet ik.
Luister liefje, je essay is erg indrukwekkend,
maar beschouw het voorbeeld van je moeder als een waarschuwing.
Zij schreef een heel boek en kijk nu naar haar leven, het is een puinhoop.
Sommige dingen zijn echt erg verpest.
Stap niet in haar voetsporen, goed?
Concentreer je op wat echt belangrijk is.
Team, break!
Klaar, break!
Kom op, Hornets.
Na de verandering van balbezit kom jij op. - Dat wil ik niet.
Ik wil niet spelen, dat heb ik je gezegd.
Doe nu maar wat je coaches je zeggen, ja?
Kom op, aanvallen.
Jezus, hij staat daar maar als een kleiduif. - Het is niet zijn normale positie.
Hij speelt normaal op de flank, maar onze beginnende quarterback
kwam gisteren 10 minuten te laat op de training, dus...
Is hij goed? - Hij heeft een arm als een katapult.
Ik heb enkel problemen met zijn houding.
Hé, 14. Klaar om in te vallen voor nummer 12?
Bill, die jongen moet het nog leren. - Mee eens.
Maar kunnen we geen andere straf verzinnen, waarbij de hele ploeg niet verliest?
Goed. Dennis, kom hier. - Kom op, Hornets.
Luister, jij gaat erin.
Maar luister, zoon. Geen fouten meer.
Geen enkele.
Billy, jij gaat af. Kom op.
Vooruit, het veld op. - Kom op, Dennis.
Is die nieuwe van jou?
33, Johnny Masters. Het is onze eerste wedstrijd.
In het voetbal is er geen "ons".
Het draait allemaal om de jongens, de coaches en de vaders.
Ik sta in voor de snacks vandaag.
Is er een soort intekening voor snacks?
Ja, en als je er niet in mee roteert, dan ben je een slechte moeder.
Je moet komen opdagen voor de wedstrijden, dat wordt van je verwacht,
niet dat het iemand iets kan schelen dat je er bent.
Maar als je thuisblijft en een bad neemt
en vijf gezegende seconden voor jezelf uittrekt,
dan zijn we terug bij slechte moeder.
Maar je raakt het allemaal wel gewoon.
In feite is het jouw taak om onzichtbaar te zijn,
terwijl je voor hen supportert.
Vooruit, Hornets.
Open pas. Centrale pas.
Kijk uit. Dat is goed.
Zo moet het. Jawel. Dat is het, Dennis.
Zo moet het. Goed gedaan, Dennis.
Goed gedaan.
Mooi samenspel.
Twee punten. Twee punten tactiek. Kom op.
Nu we er weer bovenop zijn,
mag 33 spelen? - 33 mag spelen. Hé, Johnny.
Vooruit, jij gaat erin.
Opletten, 33.
Vooruit, Hornets.
Je bent rustig gebleven op het veld. - Jij bent een klootzak.
Je mag niet op die manier tegen je coaches praten.
Mijnheer Edley is mijn coach, jij niet.
Klaar, break!
Kom op, verdediging.
Luister, Dennis,
de laatste keer dat ik je zag,
heb ik me niet goed gedragen. Ik ben je een excuus schuldig.
Het spijt me.
Waar is mijn voetbal? - Die heb ik.
Ik zal hem teruggeven aan je. De volgende wedstrijd breng ik hem mee.
Dennis, je bent een geweldige speler. Dat kan ik nu al zien.
Ik hoop dat je dit blijft doen.
Dat meen ik.
Op een dag zou je voor Nebraska kunnen spelen, net zoals coach Edley.
Centrale pas.
Kom op, scheids. Dat was snijden. Wakker worden.
Komaan.
Goed 33, dat was het. Sta op.
Jezus. Sorry.
Ik wilde net het gas afsluiten,
vermits ik aannam dat niemand zou inhuizen.
Ik heb mijn tijd genomen om te verhuizen, maar nu ben ik er.
En jij bent? - Mevrouw Edley, natuurlijk.
Joy Edley.
Je huwelijksproblemen begonnen dus een jaar geleden. Klopt dat?
Ongeveer.
De waarheid is dat Isabella de dingen vaak overdrijft.
Als ik zeg dat ik zin heb in steak, denkt ze dat ik haar karbonades niet lust.
Zo zit ze nu eenmaal in elkaar, altijd overdrijven.
Als je twee honden ziet? Niet nadenken.
We doen niet aan "Hoe voel jij je?" of "Wat voel ik nu?"
Dat is van toepassing, als we niets anders waren dan afgerichte honden.
Maar zijn we dat niet? Ik bedoel, komaan.
Ik vrees dat dat niet alleen een over- simplificatie is, maar ook een gevaarlijke.
Mag ik je wat vragen? - Natuurlijk.
Als jij mij zou zijn, zou jij je dan zorgen maken
als je gevraagd werd om een exhibitie over gorilla's te openen?
Ik denk niet dat ik je volg. - Daarom zijn we hier.
Ik werd gevraagd om een exhibitie van gorilla's te openen in de zoo.
Er zit een beroemde aap, Gil de Gorilla?
Ik zie niet in wat dat te maken heeft met jou en je vrouw.
Ik word dubbel betaald als zij erbij is.
Dus zei ze dat zij naar het apenhuis zou gaan,
als ik erin toestemde om naar hier te komen.
Mijnheer Neely, de enige reden waarom het me iets kan schelen dat je hier bent
is vanwege de huidige seksuele situatie van jou en je vrouw.
Alles wat daarbuiten ligt, is niet mijn bezorgdheid.
Begrepen, dok.
Maar in de geest van ongeremdheid,
ik ben niet degene met het probleem. - Al is het probleem.
Hij is de verachtelijke, retensnuivende hond.
Mevrouw Neely, toen je om onze hulp vroeg,
stelde je dat het probleem seksueel was,
maar die aantijgingen over overspel,
maken met moeilijker om... - Aantijgingen?
Mijn man vogelt alles dat loopt, knipoogt, of gaat zitten om te plassen.
Toen ik "Johnny Reno" filmde met Jane Russell,
hoefde ik acht weken lang geen parfum te kopen,
want wat zij ook ophad, het belandde op onze beddenlakens.
Daarna was er Natalie Wood toen we "Penelope" opnamen,
Shelley Winters in "Patch Of Blue"...
Zelfs jij, verdorie. - Pardon?
Heb je niet gemerkt hoe hij naar je kijkt?
We hebben veel succes geboekt met koppels in moeilijkheden,
maar alleen als beide partners toegewijd zijn
aan elkaar en aan het programma.
Ik ben toegewijd. Wij zijn toegewijd.
Toen we elkaar leerden kennen, bedreven we overal de liefde.
Hij nam me eens in een fontein in Rome om drie uur 's nachts.
Nuchter.
Al die muntstukken die onder mijn voeten schuifelden...
Het was alsof we goden waren en alles konden doen wat we wilden.
Alleen de geur van hem en mij en ik kwam al klaar.
Maar nu, nu kunnen we zelfs geen hamburger meer gaan eten
zonder dat er een serveerster over zijn bord komt leunen
alsof haar tieten op het menu staan.
Wil je de echte reden weten waarom ik niet meer kan klaarkomen?
Die andere vrouwen.
Waarom heeft hij hen nodig, als hij mij heeft?
Weet je hoeveel mannen hun rechterarm zouden geven om mij te hebben?
God, en dan heb ik het nog niet eens over al de gewone mannen,
maar prinsen, leiders, regisseurs. En toch, op een of andere manier, ben ik degene
die zich voelt als een verschrompelde, oude feeks.
Ik vraag je hier en nu,
wie in de hele wijde wereld zou dit niet willen neuken?
Het probleem is dat ze gek is.
Ik zeg niet dat deze zaak geen uitdaging is.
Op de maan landen is een uitdaging.
Virginia, we kunnen geen gevallen kiezen gebaseerd op moeilijkheidsgraad.
Dat is niet waar We hebben nog koppels geweigerd in het verleden.
Gebaseerd op uiteenlopende omstandigheden
buiten onze expertise, maar frigiditeit is onze expertise.
En ik voel heel sterk dat er kernproblemen bestaan,
bij dit koppel die dieper liggen dan onze vaardigheden,
wat wil zeggen dat we onze tijd beter kunnen besteden
aan iets anders dan onder gaan met dit zinkende schip.
Het is geen goed idee om deze klasse tegen je op te zetten, door haar patiënten te weigeren.
Welke klasse? Degene die jou tickets kan bezorgen voor de 50 yard lijn?
De klasse die drieduizend dollar betaalt voor twee weken expertadvies van ons.
Waren ze akkoord over dat bedrag? - Betty heeft de cheque al verzilverd.
Ik stoor toch niet, of wel?
In feite... - Helemaal niet.
Ik ben klaar in de onderzoekskamer. Virginia, als jij klaar bent...
Feitelijk zal ik jullie beiden vandaag vergezellen.
Dan kan je me op de hoogte brengen.
Er is een probleem dat ik wel heb kunnen oplossen.
Chancery Park Plaza Hotel. 9 uur.
Dokter en mevrouw Holden zijn terug na een lange afwezigheid.
Ik heb nog een meting nodig. - Ga je me laten fietsen tot ik flauwval?
We hebben zoveel mogelijk zweet nodig, Lester.
Aangenomen wordt dat menselijke feromonen worden afgescheiden
via transpiratie door de zweetklieren in de oksels...
Ik weet dat dat een theorie is. Ik was me er niet van bewust
dat er empirisch bewijs was om dat te ondersteunen.
Daar werken we aan. - O ja?
Maar het werk dat we tot nu deden is min of meer theoretisch?
Min of meer.
Ik heb een fortuin gemaakt door vieze geuren te camoufleren met citroen en parfum,
Maar ik heb er geen idee van hoe ik de markt kan voorzien van de geur van...
Stank. - Wel, we ruiken in feite Lesters bacteriën.
Die veroorzaken die onplezierige geur van een kleedkamer op school.
Graag gedaan.
Waar we hopelijk mee gaan experimenteren,
is de subliminale geur. - De geur achter de stank.
De heilige graal van aantrekkingskracht.
Of, we noemen het gewoon een liefdesdrankje.
Precies. Beter beminnen door chemie.
Hoewel ik het geen chemie wil noemen. - Hoe zou je het dan noemen?
Een truc, in essentie. Is het dan geen truc?
Je probeert iemand te manipuleren om seksueel aangetrokken te worden
tot iemand waar ze van in het begin al niet toe aangetrokken waren.
Of je kunt zeggen dat ik een product ontwikkel, dat de klanten willen.
Ik twijfel eraan of veel klanten misleid willen worden tot verliefdheid.
Wat we allemaal willen, is ontdekken wat
de essentiële link is tussen geur en menselijke seksuele respons.
Daar zijn we misschien wel in geïnteresseerd,
Virginia, omdat ons werk een werk is van wetenschappelijk onderzoek,
maar ik denk dat mijnheer Logan andere interesses heeft.
Ja, is zo.
Ik wil de richtlijnen van de natuur nemen die ons naar
de juiste partner wijzen en die simpelweg een duwtje geven.
De natuur heeft geen duwtje nodig. - Ze kan altijd verbeterd worden.
Ze heeft het al millennia lang prima gedaan, zonder inmenging van verkopers.
Ze zorgde voor polio
en de wetenschap had er geen probleem mee, om zich daarin te moeien.
Ik denk dat als we onze wetenschap nemen
en die combineren met de handel van mijnheer Logan,
we een echt gelukkig huwelijk kunnen creëren. - Ik denk dat ik een hartaanval krijg.
Misschien kan je de verdedigers vervangen door zwaardere kerels,
de quarterback vangt dan de bal
en duikt vooruit, terwijl de lijn naar voren aanvalt.
Daarmee kan je gewoonlijk niet veel yards winnen,
maar Dennis slaagde er gisteren in om zeven yards vooruit te komen.
Waar ben je geweest, Lib? Ik moet over een uur terug aan het werk.
Ik moest Jenny afzetten bij haar vriendin Karen.
Haar moeder was te laat.
Hallo. Wat zijn jullie twee aan het doen?
Ik toonde Johnny net hoe een slinks quarterback-manoever werkt.
Speel jij nu quarterback? - Iets dat Dennis gisteren in de wedstrijd deed.
Dennis...? - Dennis Daughtry.
De jongen die gisteren quarterback speelde, was dat Dennis Daughtry?
Ik wist niet dat hij in de ploeg zat.
Je hebt toch lang genoeg met hem gepraat. - Wel, jullie staan nu aan dezelfde kant.
En ik wil dat het goed gaat. - Ik ga lezen.
Het loopt wel los. Ik ben daar om erop toe te zien.
Goedenavond. - Goedenavond, dokter Masters.
Ik wil enkel zeggen hoe vereerd we zijn, om jou in ons hotel te hebben.
Mijn vrouw kocht je boek en enkel door het in huis te hebben
werden de dingen veel pittiger.
En mevrouw Johnson is erbij. Hoe leuk.
Wat kan ik voor je doen?
Mevrouw Johnson en ik zijn
onderweg naar een symposium.
We moeten onze drankjes betalen, maar we kunnen geen ober vinden.
Beschouw het als afgehandeld. - Bedankt, dat is erg vrijgevig.
We kunnen hier niet blijven. - Heeft hij ons herkend?
Wel, waar gaan we dan nu naartoe?
Dat moet ik je nageven, Virginia.
Je hebt dit omgevormd tot een aangenaam en uitnodigend...
Labo.
Het is een labo, Bill.
Iets heel anders dan zijden lakens en room service.
Goed, maar
hotels zijn taboe sinds het boek ons herkenbaar heeft gemaakt.
We kunnen jouw huis niet gebruiken, vermits je ouders er permanent schijnen te wonen.
Er is altijd nog de auto.
Het hele punt van deze avond was trouwens om je te laten zuchten, maar niet van wanhoop.
Het is alsof we terug naar af worden gedwongen.
Een andere versie van het lab op Wash U waar we voor de eerste keer seks hadden.
"Terug naar af" laat het onnodig grimmig klinken.
Een relatie beginnen in een lab is alles behalve een normale verkering.
Wij hadden verkering. Echt waar.
Onorthodox, volgens de meeste standaards, maar we hadden die heel zeker.
We hebben onderhandeld.
En daarna plaatsten we sensoren op ons
terwijl we elkaar door de stadiums van opwinding praatten.
We zijn niet door de natuur samengekomen, Bill.
Wel door het werk.
Ik kan je verzekeren dat de natuur haar deel deed.
Ja, maar vraag jij je soms...
Vraag jij je soms niet af hoe het voor ons geweest zou zijn
als we elkaar anders hadden ontmoet?
Tijdens een etentje,
terwijl we elk aan het andere eind van de tafel zaten.
En terwijl de mensen de hele avond tegen ons spraken,
we maar met een half oor luisterden, omdat we naar elkaar getrokken werden.
Dat is geen verkering. Dat is de fantasie van een schoolmeisje.
Trouwens, ik vind het oneerlijk
dat enkel romantische situaties
bepalen wat beschouwd wordt als een normale verkering.
Wees eerlijk, Bill.
Wat wij hadden was even natuurlijk als twee amoeben in een Petri-schaaltje.
Tessie,
je haar ziet eruit alsof het... - Ontplofte? Ik weet het.
Oma.
Door de haarlak voel ik me misselijk. - Spoel het dan uit, schat.
Ik weet het niet. Dit leek zo belangrijk te zijn voor haar.
Mijn God, Mary Virginia, de uren die jij erop na houdt,
ik dacht dat Tessa overdreef, maar blijkbaar niet.
Ik vraag me alleen af of het Bill is die je zo laat doet blijven.
Want als dat zo is, dan...
Hoe durf je Tessa dat belachelijke kapsel geven.
Wat heb je haar verteld? Dat ze er knap uitziet? Knapper?
Ik vind dat ze er heel knap uitziet. - Ze ziet eruit als een fornuisborstel.
Ze ziet eruit als Miss Amerika. En wat is daar mis mee?
Jij was ook een schoonheidskoningin vroeger.
Praat me niet over die wedstrijden. Ik haatte ze.
Als jij je dat zo wilt herinneren, prima. Ik wil alleen maar proberen om
een relatie te hebben met mijn kleindochter, iets wat dat meisje echt nodig heeft.
Daarom ben ik hier, schat.
Om te zorgen voor jou en Tessa. - Maar je zorgt niet voor me.
Je kleineert me. En je bekritiseert me.
Weet je wat? Of je het leuk vindt of niet, ik ben jouw moeder.
En Tessa is onze kans om dat eindelijk goed te maken.
Betrek Tessa hier niet in. - Dat meen je niet.
Ik heb nooit iets zo hard gemeend.
Weet je dan niet dat alles wat ik ooit wilde, jouw goedkeuring was?
Dat je trots op me zou zijn, zonder meer?
Maar dat kan je niet, of wel?
Dat is niet erg.
Want het is te laat voor ons,
maar ik sta niet toe dat je mijn dochter verandert in
een versie van zichzelf die ze later zal gaan haten.
O, voel jij je vreselijk door mij?
Is dat niet zo een beetje als de schuld geven aan de boodschapper?
Ik kan van je houden, Mary Virginia
en ik kan je nog steeds de waarheid vertellen.
Waarom kan je die niet horen?
Het is een klein lek, maar het is stabiel.
Wil je koffie? Ik heb er net gezet. - Nee, bedankt.
Grappig. Jaren aan een stuk heb ik koffie voor twee gezet
en nu kan ik niet overweg met een halve pot.
Het is nochtans duidelijk. De helft water, de helft koffie
en toch is hij te slap of te bitter.
En toch is het hoogtepunt van mijn dag deze keukentafel,
die stoel en die eerste slok.
Tussenring is gebogen. Ik moet beneden een nieuwe halen.
Jij en je man zijn dus uit elkaar?
Ja, ik ben bang van wel.
Heb je kinderen?
Jawel.
Ja, ik heb drie prachtige kinderen.
Dat is waar ik het meest spijt van heb over mijn scheiding, wat er met de kinderen gebeurde.
Er zal mijn kinderen niets slecht overkomen.
Daar heb ik voor gezorgd.
Wel, dan kan jij wonderen verrichten. O ja, ik heb je huurcontract bekeken
en je hebt zes maanden vooraf betaald,
geniet dus van je verblijf hier, mevrouw Edley.
Je moet de formulieren opnieuw invullen, mijnheer Neely.
Aan oppervlakkige antwoorden van één woord hebben we niets.
Ik ben nooit goed geweest in tests.
Ik werd altijd afgeleid door meisjes zoals jij.
Begin met nummer 12, alsjeblieft.
Welke voorbehoedsmiddelen heb je gebruikt?
Je schreef "Televisie". - Altijd 100% effectief.
Ik kom dadelijk terug om je antwoorden op te halen.
Het is warm.
We hebben ontdekt dat dat de penetratie makkelijker maakt.
En jij kijkt toe? Vanachter dat glas?
Inderdaad.
We willen alle fysieke problemen uitsluiten
die je kunnen verhinderen om tot een orgasme te komen.
Dan wacht ik toch gewoon tot jij "Aktie" roept.
Goed. Laten we beginnen.
Niets?
Gedachten? Gevoelens?
Moet ik waspoeder oppikken als ik naar huis kom?
Zeker van? Geen opwinding of...?
Sorry.
Ruikt als de wasmand van mijn ex-vriend. - Goed. Dank je wel, Beth.
Lesters zweet slaat weer toe.
Ik begin de hoop te verliezen. - Dat zou ik nog niet doen.
Zie je die pieken?
Haar mond zegt nee, maar haar vagina zegt ja.
Hoe heb ik het gedaan?
Je bereikte een orgasme na 54 seconden.
54 seconden?
Ik ben dus toch niet frigide?
Blos op de huid, duidelijke vlekken op de nek en de rug,
verharde tepels en het begin van vaginale smering.
Toch zeggen ze allemaal dat ze niet opgewonden zijn, dat ze Lesters geur afstotelijk vinden.
Er zit iets in dat stinkende zweet, dat die vrouwen blijft aantrekken.
Het is duidelijk, dat hier alleen zijn, zonder afleiding,
je toestond je te ontspannen, de natuur haar gang laten gaan.
Je laat één heel attentvolle
en knappe variabele eruit.
De variabele die algemeen bekend staat als overdracht.
Het is een perfect normaal fenomeen dat kan optreden
tijdens de duur van een therapeutische relatie.
Wees er maar zeker van, wat jij voelde kan verklaard worden door de wetenschap.
Dokter Masters,
wat jij wetenschap noemt, noemen de meesten chemie.
Voel je dat? Niet slecht, hè?
Je kunt het bewegen. - Johnny, wat is er gebeurd?
De wedstrijd was voorbij en jij was er niet, dus bracht ik Johnny zelf naar huis.
Maar wat is er met zijn been? - Hij lag onder een stapel spelers.
Zijn enkel is verstuikt, dat is alles. - Ik heb vandaag twee tackles gedaan, mam.
Je hebt ze gemist. - Twee tackles en nu ben je gewond.
Waar is je vader? - Hij miste ze ook.
Blijkbaar moest Bill werken, dus was ik vandaag de enige coach.
Niemand lette op, toen Johnny gewond raakte? - Het is een contactsport, Libby.
Zo gaat dat.
Sta recht, Johnny. Hij is in orde.
Alles is goed. - zie je wel, alles is goed.
Enkel een blauwe plek. - Het is niet goed, hij mankt.
Dat is zo voorbij. - Ik laat hem nakijken door een dokter.
Libby, hij heeft geen dokter nodig. Hij moet het van zich af lopen
en morgenvroeg is alles goed. - Mam, het gaat echt.
Dat was het. Geen voetbal meer. - Maar ik heb morgen een wedstrijd.
Daar speel jij niet in mee. Vanaf nu ben je ermee gestopt.
Waarom kijk je naar coach Edley? - Omdat ik wil spelen.
Ik ben je moeder en ik zeg dat je klaar bent met spelen.
Johnny, ga je even opfrissen en geef je mam en mij een momentje, ja?
Mag ik eerlijk zijn, Libby? Je kunt een jongen niet zo verstikken.
Bill is het er daar vast mee eens.
Nu denken zowel jij als Bill alle twee dus dat ik mijn zoon verstik.
Wel, hij zei dat je er niet happig op was dat Johnny bij het team kwam.
Maar het is goed voor hem.
En wat niet goed is voor hem, is dat jij hem wegsleurt van het spel,
je ontneemt hem de kans om door de pijn heen te bijten,
te leren wat het is om een man te zijn, in plaats van verwend te worden door jou.
Jij gelooft dus niet in verwennen.
Nee, dat doe ik absoluut niet en in vraag met aandrang dat jij van idee verandert.
Jij vindt dus dat iedereen maar gewoon zijn medicijn moet nemen, is het dat?
Of is het feit dat ik jou verwen de uitzondering? - Ik? Wat heb ik hiermee te maken?
Ik heb het over je vrouw, hoe ze aan het verdrinken was,
hoe verstikt ze zich voelde door jullie leven samen.
Hoe ongelukkig ze was. - Libby, is dit een soort...
Joy had een appartement. Ze stond al met één voet buiten de deur.
Wat haar betrof was jullie huwelijk voorbij.
Daar.
Niemand wordt nog verwend.
Paul...
Mevrouw Johnson en ik hebben gepraat
en we hebben een paar mogelijke obstructies kunnen vaststellen
voor jullie behandeling hier. - Ontrouw, om mee te beginnen.
Een gebrek aan toewijding voor ons proces.
Een neiging bij jullie allebei om op anderen te focussen
als potentieel romantische partners.
Wij zijn publieke figuren, we worden betaald om charmant te zijn.
Dat betekent niet dat we niet toegewijd zijn om ons huwelijk te herstellen.
Laten we het hebben over één specifieke vraag van ons formulier.
"Wat trok je het meeste aan in je partner, toen jullie elkaar voor het eerst zagen?"
Wat heb jij daarop gezegd, mevrouw Neely?
Dat ik aangetrokken werd door de lach en het lichaam van Al en
de manier waarop hij me benaderde op de Brown derby,
hij kende me zelfs niet en hij zei, "Ik wil je."
Wat heb jij erop geantwoord, mijnheer Neely?
Weet ik niet, waarschijnlijk met een gevat antwoord.
Dat dacht ik eerst ook.
In het begin. Maar toen herlas ik het.
"Wat trok je het meest aan?" Jij schreef "Ze was zes meter lang."
Ik zei het toch, een gevat antwoord.
Maar wat betekende het? - Niets.
Enkel,
de eerste keer dat ik Isabella ontmoette,
zat ik in een donkere filmzaal met een paar andere mannen.
Te kijken, ons te verlustigen,
wetende dat dit het kortste was dat we ooit bij haar zouden komen.
Maar voor mij, lag Isabella binnen mijn bereik.
Ik kende die vrouw daar op dat scherm,
op al die omslagen van tijdschriften,
degene die het deed met Perry Como.
Ik wist dat ze niet hoefde te verdwijnen als de lichten terug aangingen.
Ik kon haar krijgen.
Al, ik was meer dan een verovering.
Dat voelde ik. Ik was er ook bij.
En die eerste avond op de derby,
was alles wat ik wilde jou nemen, daar en dan.
Ja, zo voelde ik me ook. - En wat gebeurde er toen?
Nadat we een tijdje samen waren,
begon ik te denken over die vrouw op dat scherm.
Ik wenste dat ik haar had
en niet de echte versie die naast me zat.
Al, waarom ben je zo wreed?
Wat wreed is,
is dat ik je dat nooit verteld heb.
Wel, je hebt gelijk. Ze waren verdoemd van het moment dat ze binnen kwamen.
Dat kan je niet menen.
Waarom niet in een lift? Of in een auto?
Of midden in een veld, als we daar zin in hebben.
Heb jij daar zin in? Na dat allemaal?
Dat zou geen probleem zijn, als jij je ouders gewoon zou vragen om te vertrekken.
Heb ik gedaan. Morgen zijn ze weg.
Wacht, het was niet alleen het werk.
Je etentje? De volle tafel?
Dat bedwelmende gesprek? Dat hebben we gehad.
Het moment dat jij mijn kantoor binnen liep.
Ik zal de eerste keer dat ik je zag nooit vergeten, Virginia.
Ik stond aan de lift op Materniteit.
Ik draaide me om en daar was je.
Achter het glas.
Toegegeven, we werden omringd door patiënten en secretaresses
en de luidspreker van het ziekenhuis bulderde door de hal,
maar om dat af te doen als enkel werk...
Wel, dat is ook een sprookje.
We zouden elkaar gevonden hebben op dat feest.
We zouden bij elkaar gebleven zijn.
We zouden een manier gevonden hebben om elkaar opnieuw te zien.
Misschien zouden we dat gedaan hebben.
Maar aan de andere kant, je weet het maar nooit.
Ik moet je waarschuwen, je man wacht op je in je flat.
Bedankt.
Kom op. Ga voorbij...
Dennis? Wat ben je...
Het is al 9 uur voorbij. - Weet ik.
Ik vroeg me alleen af waarom je er vandaag niet als coach was.
Je bent toch niet gestopt, hè? - Nee, ik ben niet gestopt.
Weet je moeder dat je hier bent? - Mijn moeder is uit.
Is ze aan het werk? - Gewoon uit.
Ik ben een wedstrijd aan het kijken. Wil je binnen komen?
En je kunt me mijn voetbal geven.
Ik dacht dat je vertrokken was. - Heb ik ook gedaan.
Maar toen herinnerde ik me...
Je herinnerde je dat we een goede dag hadden en echte vooruitgang maakten.
We zijn er nog niet.
Dat was een heel klein staal.
Op het liefdesdrankje in het zweet, dat dichters laat schrijven,
schilders schilderen en verandert een wandeling in het donker
in kuieren in het maanlicht.
Hoor je het geluid van onze hartensnaren?
Niet precies.
Maar aan de andere kant,
ik zit niet vast aan monitors,
dus misschien voel ik wel iets, waar ik me niet bewust van ben.
Heb jullie jezelf nooit aangesloten, jij en Bill?
Neen. We hebben ons nooit aangesloten.
Laten we dan een klein experiment doen. - Wat voor experiment?
Ik kan nog steeds moeilijk geloven
dat het lichaam van iemand seksueel kan reageren
zonder dat de persoon het beseft. We zijn geen motten.
Misschien moeten mensen maar centimeters van elkaar vandaan zijn,
daarom heeft God het dansen uitgevonden.
Dit is geen experiment dat voldoet aan een wetenschappelijke standaard.
Maar goed dat ik geen wetenschapper ben.
Maar voel je iets?
Een soort van fysiologische respons, zoals jij zou zeggen?
Neen.
Ik ook niet.
Maar aan de andere kant, dat gebeurt alleen aan de oppervlakte.
Zoals we vandaag geleerd hebben, weten we niet echt
wat er in de onderste regionen gebeurt.
Is dat je technische term? - Je schaamdelen?
Nee, dat is te technisch.
Het is fijn om je te zien lachen, Virginia.
Voel je nog steeds niets?
Nee.
En nu?
Nog altijd niets.
De voetbalset van de sterren van 1933, onberispelijke conditie.
Het kostte me twee jaar om de verzameling compleet te krijgen.
Dat is zo cool. Ik heb ergens een halve collectie van '64.
O ja?
Dingen raken verloren in mijn huis.
Weet je wat?
Kies een kaart die je wilt
en geef me enkel de statistieken.
Ik geef je een kwartje voor elke die ik fout heb.
Doe maar. Om het even welke.
Enkel de statistieken.
Heb je er één? Vooruit dan maar.
1932, vier touchdowns...
Tessa, het is bijna middernacht.
Tenzij we in andere tijdszones zitten is het dat voor jou ook.
Ja, maar dat was niet mijn keuze. Ik moest werken.
Ik vind je haar leuk.
Er waren vier wasbeurten nodig en een fles mayonaise,
maar het is terug normaal. - Je ziet er knap uit.
Je... lijkt op jou.
Wat ben je aan het lezen?
Er staat een interessant artikel
in "Teen Society" deze maand dat ik je wilde laten zien.
Waar gaat het over? - Wel, ik...
Het is niet belangrijk. Ik denk dat ik ga slapen.
Nee liefje, toon het me. - Morgen, goed?
Slaap lekker.
Je Hollywoodkoppel was toch niet helemaal verloren tijd.
Het leidde al tot één doorverwijzing.
We weten dat het waarschijnlijk niet een normaal geval is, maar
we weten gewoon niet waar we anders naartoe kunnen.
Het is net alsof hij alle interesse in meisjes verloren heeft.
Ik bedoel, het zijn natuurlijk dieren.
Hoe moeilijk kan het echt zijn?