Vorige keer bij The Vampire Diaries...
Ric wilt Jo weer tot leven brengen met een steen die is gevuld met het vleesgeworden kwaad.
De Phoenix steen. Bonnie, ben je in orde?
Er is iets mis met die steen. We moeten het vernietigen.
Mijn moeder is gestoord en iedereen is te bang om haar tegen te houden.
De afspraak is gemaakt. Wij laten hun met rust, zij laten ons met rust.
Wat doet Valerie met Stefan's dagboek?
Notitie voor juli 15, 1863 zal je vertellen waarom.
Ik ontmoette een meisje. Haar naam is Valerie...
En ze is misschien het meest prachtige meisje die ik ooit heb ontmoet.
Ze heeft Elena. - En ik ben de enige die weet waar ze is.
Ze heeft Caroline, ze heeft Elena. Dit is haar plan.
Dan laten we ons niet uit elkaar halen.
Of juist wel. Er waren vier ketters op de begrafenis.
Dode Malcolm maakt vijf, maar in 1903, waren er zes.
Dat betekent dat er nog een is. Ik ga hem vinden, en onderhandel over een ruil.
We gaan ze beiden terug halen.
DRIE JAAR GELEDEN
Hallo? - Tyler, ik ben het, Stefan.
Heb je Caroline gesproken? - Nee, en vraag het me alsjeblieft niet.
Ik heb geen zin om in jullie sores verwikkeld te raken.
Luister naar me. Mijn litteken is open geraakt. Ik heb niet veel tijd meer.
Je moet Caroline waarschuwen. Ze neemt mijn telefoontjes niet aan.
Goed, ik ga er heen.
Maar je moet opschieten. - Ik ben jou ver vooruit.
Zorg goed voor jezelf, Tyler.
Lieve Elena...
Om niet te beginnen met het slechte nieuws...
maar er is een ernstige droogte van goed nieuws de laatste tijd.
En, nou, dit gaat ook jou aan.
Lily verstopt jouw kist ergens.
Ze beloofde om je veilig te houden zolang Damon uit Mystic Falls blijft...
Heb je mijn telefoon gezien?
Ik, heb je lege zakken gezien, je eten... je scheermes.
Weet je dat kleren mooi kunnen zijn? - Begrepen.
Hoe lang ben je van plan hier te blijven, Damon?
Weet je, je kon een heel vrouwenhuis dwingen als je wilde.
En dit hier missen?
Ik ben begin te genieten van de luxe van een nauwelijks functionele douchekop...
na jaren van marteling door de vier die ik heb in mijn echte thuis.
Relax. Het is gewoon totdat we Lily's eenzame wolven ketter opgejaagd hebben...
en hem ruilen voor mijn vriendin die in een coma is.
Ja, en hoe lang tot het zover is? - Vrij snel dankzij Donovan.
Een zin die niemand ooit heeft geuit.
Hij is Lily's mobiele telefoon records aan het controleren.
Hallo, Bon Bon. - Zeg me alsjeblieft dat ik niet stoor.
Geloof me. Dat doe je niet. - Wat is er?
Die Phoenix steen die ik gisteren aanraakte...
Je hebt het toch vernietigt zoals je me beloofd hebt, klopt?
Waarom? Wat is er gebeurd? - Ik had net een andere visie.
Een flits van afschuwelijke mensen met x-vormige wonden op hun huid.
En toen ik mijn ogen opende, waren er tien minuten voorbij.
De steen is weg. Ik zag het oplossen in hydrofluoric zuur.
Weet je het zeker? - Bonnie, de steen is weg.
Wie wil er naar Myrtle Beach?
Ik ben bezig. - Ik pas.
Nou, dat is jammer, want Lily heeft een aantal telefoontjes gepleegd...
die van een uitzendmast daarvandaan kwamen...
En iets zegt me dat ze geen plannen maakt voor haar voorjaarsvakantie.
Waarom zou Lily een van haar ketters sturen naar Myrtle Beach?
Weet je wat. Vraag het hem zelf...
Nadat hij veilig is in de kofferbak van mijn auto is?
Dus is er iemand in voor een ouderwetse gijzelelaarsactie.
Als we instemmen doe jij dan een broek aan?
Ik geef je zelfs de shotgun.
Valerie was als een frisse adem van de lucht.
Ik zou verstikken en het mij niet realiseren.
Bedankt, Nora en Mary Louise.
Echt stijlvol.
Ik haat jullie allebei.
Hallo? - Caroline?
Stefan? - Hoe kom jij nu aan mijn telefoon?
Je moet het hebben laten vallen toen je naar buiten werd gezogen gisteren.
Hoe gaat het? Is alles goed?
Nou, ik zit vast door een spreuk in jouw kamer...
door een menagerie van gemene meisjes, maar daarbuiten...
Ik weet het. Ik ben nog steeds bezig om een manier te bedenken hoe in het huis te komen.
Ik ben in orde. Hou Damon van het doden van meer ketters af.
Dat zal ik doen. Lily's houdt jou daar alleen vast om mij tegen Damon te keren.
Ik zal haar overtuigen dat ik hem haat... en dat ze haar punt gemaakt heeft.
Wie is Valerie Tulle? Je schreef over haar in je dagboek van 1863.
Ze moet een kopie in de gevangenis wereld gevonden hebben.
Heb je het over één van de ketters? - Ja. Vies blond haar, blauwe ogen.
Ze is een van mijn nieuwe psycho huisgenoten.
Vies blond haar, blauwe ogen, psycho.
Dat ben ik.
Je kunt mijn stad afnemen, mijn huis vernietigen...
maar je zult niet mijn auto aanraken. - Goedemorgen, Stefan.
Wat doe je? - Ik was mijn rijkunst aan het beoefenen.
En zag een kans om te werken aan mijn parallel parkeren.
Moet over een spijker of zoiets hebben gereden. De straten hier zijn een schande.
Luister. Je moet die verwende nesten vertellen die leven in mijn huis...
om te stoppen met Caroline te martelen. - Natuurlijk.
Zodra jij je broer zegt om te stoppen met het uitmoorden van die verwende nesten.
Damon en ik spreken niet meer met elkaar.
Echt waar? - Ik heb geen idee waar hij is.
Blijkbaar, deed je ons beiden een plezier toen je hem zei de stad te verlaten.
Dan zal ik de meisjes toespreken op hun omgangsvormen.
Heet één van die meisjes Valerie Tulle?
Ik vroeg me al af wanneer die puzzelstukken samen zou stellen.
Ik kende Valerie al jaren voordat jij dat deed. Ze werkte in mijn TB afdeling.
Nadat ik veranderde, nam ik haar onder mijn vleugels.
Zoals ik het me herinner, heb je haar niet eerder ontmoet dan in 1863.
Hoe zou je weten wanneer ik haar ontmoet heb?
Omdat, Stefan, Ik haar naar jou toe stuurde.
Je moet weg.
Pardon?
Jouw droevige stemming verpest het voor iedereen.
Ik ben Valerie Tulle. - Stefan Salvatore.
Ben je nieuw in de stad? - Ik passeer alleen maar.
Ik hoop niet te snel.
Hoe kom je daaraan? - Nora gaf het aan mij.
Hoe zat het met de afspraak tussen jou en Stefan?
Zou je dat niet graag willen weten?
Weet je wat? Je hebt gelijk. Ik heb al genoeg pijn.
Het laatste wat ik nodig heb is na te denken over een meisje die haar wimpers op Stefan zette...
zoals, een miljoen jaar geleden. - 'Een meisje'?
Ik was niet zomaar een meisje voor hem Caroline.
Ik was de eerste liefde in Stefan's leven.
Waarom stuurde je Valerie naar mij? - Om jou te controleren.
Zoals elke moeder verlangt naar haar kinderen, zat ik in een zwart gat van depressie.
Ja, Stefan. Ik ben meer dan de kille slang die jij en je broer wensen dat ik ben.
Het kostte me een lange tijd om over jullie heen te komen.
Hoe dan ook, ik was uitgenodigd om naar Europa te komen...
met een, een vampier vriend van mij. Maar ik weigerde te vertrekken totdat ik wist...
dat mijn jongens in orde waren.
Een vriend.
Je had een vriendje?
Zijn naam was Julian. Wat? Je doet alsof dat absurd is.
Nou, je eerste man dode zijn eigen zoon.
Dus je zal me het niet kwalijk moeten nemen dat ik jouw type niet vertrouw.
Julian was in geen enkel opzicht zoals je vader. - Nee, wat hij was, een Nebbishy bankier...
De slager van de stad, misschien?
Julian was de man waar je niet dient voor te vallen.
Dus natuurlijk deed ik dat wel.
Voor de soldaten.
Ja. - Houdt uw tickets klaar, dames.
De mannen op het slagveld hebben ons nodig.
Hallo.
Je moet je stil houden. Het zal heerlijk zijn, dat beloof ik.
Zijn we niet allemaal gek op dames?
Stefan, ontmoet Julian.
Uw dochter en ik waarderen gewoon het wetenschappelijke wonder van zwaartekracht.
Hoe wijs moet u klinken voor mindere intelligente mannen.
Julian is mijn vader niet. - Mijn excuses. Ik ging ervan uit...
Onjuist. Zoals blijkt. Valerie schat, een woord.
Je kreukelt mijn jurk, Julian.
Wat doe je?
Lily stuurde ons hier naartoe om zijn humeur te peilen.
Precies. Zijn stemming, niet zijn mannelijkheid.
Vergeet niet, zijn moeder gaf zeer strikte instructies aan ons om afstand te bewaren.
Ga niet tegen haar in. - Ik heb alles onder controle.
Ik loog. Ik was niet voorbereid op hoe leuk ik hem vond.
Hij was prachtig en lief.
En dat is wanneer je hem dwong om al die leuke dingen te schrijven over jou in zijn dagboek.
Spoiler. - Ik heb dit verhaal eerder gehoord.
Toen een zoet, klein weesmeisje, genoemd Katherine Pierce door zijn leven heen walste.
Ik veronderstel dat het gemakkelijker zou zijn geweest...
als ik de mogelijkheid zou hebben gehad om dwingen te mensen.
Ik was toen niet een vampier.
Ik was gewoon een heks verworpen door haar coven omdat ik een gruwel van de natuur was.
Omdat ik geen kracht van mijzelf had.
De enige magie ik had zat in een amulet.
Om te worden overgeheveld in tijden van nood.
Ik heb een broer die naar de oorlog is...
een vader die oordeelt over mij dat ik niet mee ben...
en een moeder die sterk was en vriendelijk.
Ze stierf toen ik tien was. - Dat spijt me zo.
Het was lang geleden.
Het is geen schande om haar te missen.
Een man aan de buitenkant met het hart van een jongen.
Er zijn ergere dingen.
Uw chaperonne is behoorlijk hardnekkig.
Dan zullen wij hem ontwijken.
Kom. - Wat ga je doen?
Invisique.
Hoe heeft hij ons niet kunnen zien? - Zou je me geloven als ik magie zei?
En toen... - Gaat je niets aan.
Ik weet waarom je die betovering op mij zette.
Het is niet zo dat Mary Louise en Nora me niet konden aan raken.
Maar dat Stefan het niet zou kunnen doen.
Dat ligt meer voor de hand. - Nou, omdat je zo nieuwsgierig bent...
sta mij toe om door te gaan.
Julian vermoord me.
Geef gewoon de witheid van zijn tanden een compliment. Hij zal dan alles vergeten.
Is er iets mis?
Nee.
Het is gewoon, ik heb nooit...
Vind je het erg als ik...
Het was zijn eerste keer.
Ik weet zeker dat je iemands eerste bent geweest, dus je weet hoe het is...
om een volledig onvergetelijke plek te hebben in iemand anders zijn geest.
Natuurlijk.
Dat is wat ik al dacht.
Goed. Dus...
Wat is het plan? - Goed, eerlijke ruil.
Een ketter in goede staat in ruil voor de behuizingskist van Elena.
Nee, ik bedoelde het plan dat we proberen een krachtige ketter te vangen...
die ons liever dood heeft.
Gemakkelijk. B-Town verbaasd hem met magie, Je schiet hem neer met vervain...
ik snap zijn nek.
Ja, maar nadat we hem mijn visioenen overhevelen.
Wat? - Nou, de visioenen zijn magie.
Hij is een Siphon. Ik kan het proberen, toch?
Nog anderen suggesties hoe we Bonnie kunnen ontdoen van deze mysterieuze pijn, Ric?
Roomservice. Gratis garnalen.
Jullie hebben de verkeerde... Godver...
Damon Salvatore. - Je kent me?
Natuurlijk ken ik je. Het is goed om je weer te zien, oude vriend.
Kom hier, man.
Kom binnen. Kom op.
Je betrapte me in het midden van een 72-uurs sociale bijeenkomst.
Doe alsof je thuis bent. Vriend, met dat vervain pistool...
Als jij je holster naar, dat, zou ik... meer comfortabel voelen.
Hoe ken je, Damon? - Hij is de zoon van Lily.
De soldaat held.
Wij hebben elkaar ontmoet in een bar in de buurt van Gettysburg...
Juli 1863. Niets? - Ik ga naar veel bars.
Tuurlijk.
Nou, je moeder ging door een moeilijke tijd.
Ze kon niet verder totdat ze wist dat haar jongens in orde waren.
Dus stuurde ze mij om jou te vinden.
Mijn moeder verliet haar familie en liep de heuvels over.
Ze gaf helemaal niets om mij. - Ik voel vijandigheid, en dat is prima.
Alle emoties zijn waardig en welkom hier... maar het is de waarheid.
Ze wilde alleen maar weten of je gelukkig was, Damon. Ze hield van je.
Jongens. Wat kan ik voor jullie in doen? Cocktail, joint? Jenny?
Weet mijn moeder dat je hier bent?
Nee. Houd de auto aan deze kant van de weg.
Valerie me nooit verteld over jullie verhouding.
Nou, Valerie heeft me nooit verteld dat je nog leefde.
Zou het uitgemaakt hebben?
Is dat een echte vraag? - Ze vertelde me dat je mij vergeten was.
Ze zei dat je verder was gegaan.
Dat was de enige manier waarop ik in staat was om verder te gaan.
Mijn moeder was praktisch geript uit mijn armen en naar een TB afdeling gestuurd.
Daar vandaan ga je niet verder. Je zoekt afleiding.
Kom met me mee. Ik wil je iets laten zien.
Dit is romantisch.
Dit is het graf van mijn moeder.
Ik kom hier elke dag om de bloemen te vervangen.
Ze is al zes jaar dood, maar ik probeer nog steeds mijn mislukking goed te maken.
Wat bedoel je daar mee?
Ze had tuberculose. Op een dag, zou haar hoesten niet meer stoppen.
Mijn vader stuurde me om bloemen te kopen om een kruiden tonic te maken.
Ik rende naar de stad zo snel als ik kon...
maar tegen de tijd dat ik thuis kwam met de bloemen...
was ze al meegenomen naar het sanatorium.
Je hebt nooit afscheid kunnen nemen.
Zij stierf in de tbc-afdeling, kort daarna.
Ik vraag me altijd af wat er zou zijn gebeurd...
als ik in staat was geweest om een beetje sneller te rennen.
De tonic zou haar geholpen hebben.
Ze had dan nog geleefd hebben.
Waren dit de soort bloemen waar je voor was weggestuurd?
Ja. IJs... - IJs viooltjes
De tonic zou haar niet hebben gered.
Dat is...
Dat is heel aardig van je, maar dat weet je niet zeker.
Maar dat ben ik wel.
Ik werkte in een sanatorium, zorgde voor patiënten die net als je moeder waren.
IJs viooltjes hebben geen geneeskrachtige eigenschappen.
Dat is een fabeltje.
Je vader stuurde je op een dwaze missie.
Je was pas tien. Hij...
wilde je waarschijnlijk uit het huis hebben om het zichzelf gemakkelijker te maken.
Hoe dan ook, je had je moeder niet kunnen redden.
Haar dood is niet jouw schuld.
Tijd om afscheid te nemen.
Ik verwacht je hier al, vroeg of laat.
Meneer, als u het mij laat uitleggen. - Wij gaan naar New York, nu.
Ik wilde u niet ongehoorzaam zijn. - Het was niet mij aan wie je ongehoorzaam was.
Ga nu mee met mij en we hebben het er niet meer over.
De koets wacht.
Wanneer zal ik je weer zien? - Ik zal mijn weg terug naar jou vinden.
Dat beloof ik.
Het is dus net als 'het boek' behalve dat jullie twee elkaar nooit meer zagen...
en hij jou helemaal vergeten heeft.
Julian had haast om in Europa te komen.
Hij overtuigde me om tegen Lily te liegen, haar te vertellen dat Stefan gelukkig was.
Geloof me, Julian had een manier van overtuigen om iedereen alles te laten doen.
Dus waarom stuurde Lily jou?
Ze stuurde me niet hier naartoe, om precies te zijn.
Ze had een baantje, en ik melde me vrijwillig aan.
En ze heeft de familie aan een kort riempje thuis.
Met deze hele 'Ik nam jullie op als wezen, dus ik weet wat het beste voor je is'.
Nee, dank je. Weet je dat je hier een drankje geserveerd kan krijgen in een vissenkom?
Laatst, belde ik een nummer op deze kaart, en plotseling, had ik een vriendin.
Dat heet een escort service.
Maar ze begreep echt wie ik was, weet je? Het was een mooie menselijke ervaring.
En dat is wat ik hier heb ontdekt. Vrijheid.
De slechte trip in die gevangenis wereld is voorbij, mijn vrienden.
En ik adem in waar mijn ziel naar hunkerde, V-R-I-J-heid.
Nou, in de geest van het helpen van anderen met hun vrijheid, vraag ik om een gunst...
Je weet wel, als Siphoner.
Laat me dat voor je vertalen.
Mijn vrienden speelden met een aantal mystieke gereedschappen, die ze niet helemaal begrijpen.
En nu achtervolgd Bonnie haar eigen witte konijn de boerderij rond.
Dus je wilt dat ik, wat?
Haar problemen weg overhevel? - Denk eraan als één grote magische token.
Ik wil niet echt mediums mengen, als je snapt wat ik bedoel.
Overhevel die verdomde visioenen.
We zullen Lily niet vertellen dat we je zagen...
welke missie dan ook aan het vermijden was waarvoor je op pad was gestuurd.
En zetten er een streep onder. - Goed dan. Kom op.
Klaar? - Ja.
Waar is de Phoenix steen?
Hoe weet jij over de Phoenix steen? - Hoe weet jij over de Phoenix steen?
Wat zijn jullie aan het doen? - Espirimus paratis.
Goed nieuws. Je visioenen zijn verdwenen. Het slechte nieuws, Oscar ook.
Hij nam de steen mee.
Hoe is dat mogelijk als je het vernietigt hebt, Ric?
We moeten hem nu vinden. - Wist je dat hij het nog steeds had?
Kom op, ik bedoel...
Een beetje... Ric, vertel haar wat er gebeurd is.
Nee. Ik vraag het jou. - Ik woon bij de man. Jongens weten dingen.
Je hebt tegen me gelogen. - Ik heb niet tegen je gelogen.
Ric heeft tegen je gelogen. Ik hield mijn mond.
Wacht. Ik ga hier niet tussenin zitten. Nee, jullie regelen dit maar.
Ik ga ons ruilmiddel vinden.
Dus de visioenen, de verloren tijd, de verlammende hoofdpijn, ze betekenen niets...
maakt dat niets voor je uit? - Natuurlijk wel.
Maar Jo terug brengen, is belangrijker. - Je weet niet eens wat deze steen doet.
Of het zal werken. - Ik was dood, weg. En jij ook, Bonnie.
We kwamen terug. We kregen onze tweede kans.
We waren aan de andere kant, oké? Het bestaat niet meer.
Kijk. Jo was de liefde van mijn leven...
en als er zelfs een procent kans is dat dit zou kunnen werken...
moet ik die nemen, ongeacht hoe gevaarlijk of gek het ook mag zijn.
Want als ik het niet doe, zal ik de rest van mijn leven doorbrengen...
wensen dat ik dood was gebleven.
Nee. Houd je ogen op de weg.
Sla hier linksaf. Zo gaan we terug naar de stad.
Is er nog iets anders wat je wilt weten?
Nee, ik bedoel, het maakt niet uit.
Natuurlijk, was het allemaal een leugen, nietwaar?
Wat bedoel je? - Nou, Valerie gebruikte mij.
Nee. Valerie zou je niet hebben gekwetst.
Want dat zou per ongeluk ook mij pijn hebben gedaan.
Is het ooit bij je opgekomen dat Valerie...
niets om jou geeft of wie dan ook?
Dat geloof niet dat. - Nee?
Hoe zit het dan met het deel waarin ze me een telegram stuurde...
waarin stond dat ze terugkomen zou komen? - Wat zou ze?
Ze was een paar maanden weg.
Ik beloofde dat ik mijn weg terug zou vinden.
'Ik verlang ernaar om weer in je armen te zijn'.
Ze zei dat ze met mij wilde weglopen.
In haar telegram stond om haar te ontmoeten op vrijdagmiddag.
Ik kwam twee uur te vroeg.
Hij wachtte en wachtte op mij.
Met elke passerende voetstap, zou hij zich omdraaien, en verwachten om mij te zien.
Ik zat daar de hele dag als een idioot.
Tot de zonsondergang, na het vallen van de avond.
Maar ze kwam nooit opdagen.
Dus ja, je zou kunnen zeggen dat ik benieuwd ben wat de bedoeling ervan was.
Je bent zeker niet meer boos op haar.
Het was 150 jaar geleden.
Uiteindelijk aanvaardde hij dat hij verlaten was, alweer.
En toen liep hij naar huis...
onder de koude en verre sterren.
Hoe kon je hem dat aandoen?
Er was een verandering in het plan.
Ik ben hierover uitgepraat met jou.
Weg glippen vóór zonsopgang. Op de dag dat ons schip vertrekt naar Engeland?
Laat mij er langs. Ik ga niet. - Ja, je gaat wel.
Omdat Lily nergens heen zal gaan zonder haar kostbare kleine weeskinderen...
en het is absoluut noodzakelijk dat ik vandaag vertrek.
Maak ik je bang? - Nee.
Omdat ik je hart sneller kan horen kloppen, allebei je harten, in feite.
Weet Stefan Salvatore dat je zwanger bent van zijn kind?
Ik heb gelogen.
Ik herinner me jou. Ik vocht voor het zuiden.
Het is niet bepaald een tijd waar ik graag over nageniet in het bijzijn van mijn vrienden.
Je had toen ook al dezelfde mening.
Haatte alles waar jouw kant in geloofde.
Je wilde deserteren. Maar was bang je vader te beschamen.
Je dwong me om ziekteverlof te nemen.
De volgende dag, werd mijn hele regiment afgeslacht in Gettysburg.
Je hebt mijn leven gered. - Ik kon je toen meer niet terug dwingen.
Alles wat ik deed was met je praten. Van mens tot mens.
Ik zei je je hart te volgen. Nu is het mijn beurt om te deserteren.
Ik wil niet een deel zijn nam Lily's cavalerie, oké?
Ik wil geen regels of een commandostructuur. Ik wil gewoon plezier hebben.
Weet je wat? Een beetje extra stukje advies.
Veel mensen willen de Phoenix steen hebben.
Kloot ermee, en je eindigt dood.
Totale openheid, de steen kan me niets schelen. - Waarom achtervolg je me dan, man?
Laten we zeggen dat ik je wil inruilen voor iets veel beters.
Lieg nooit meer tegen mij.
Mijn beste vrienden zijn weer maatjes. Laten we een deal maken.
Is Valerie hier? - Ik hoorde haar het huis verlaten.
Ik denk dat marteling haar hongerig maakt.
Vergeef me dat ik het vraag, maar ik hoorde dat je moeder stierf afgelopen voorjaar.
Ik heb net de hele dag Stefans eerste keer herbeleefd.
Ik heb echt geen zin om te praten over mijn dode moeder met mijn gijzelnemer...
maar toch bedankt.
Ik was gewoon nieuwsgierig over iemands vermogen om te genezen na zo'n verlies.
Nou, je moet een moeder gehad hebben. Ik bedoel, zelfs Mussolini had een moeder.
Natuurlijk had ik een moeder.
Dan weet je dat die liefde anders is dan elke andere vorm van liefde.
Stefan schreef de hele tijd over jou.
Je kunt het zelf lezen. Hier.
Hij hield van je.
Hij miste je.
Nora, verwijder de barrière spreuk, alstublieft.
Vanaf dit moment, is mevrouw Forbes niet langer een gevangene.
Is dit een van die gemene meisjes trucs?
Nee, het is een beloning voor Stefan's eerlijkheid.
Ga voordat ik van gedachten verander.
Ik weet niet wat je hart vier maten deed groeien vandaag...
maar bedankt.
In de gevangenis wereld voordat we op gedroogd waren...
kwam ik hier elke dag om na te denken.
Ik kan zien dat jij het soms ook nog doet. Dat is een troost.
Het is vreemd om hier te zijn met jou.
Eindelijk in staat om je de waarheid vertellen.
Alsjeblieft, vertel het niet aan Lily. - Nou, je hebt je redenen om hier te blijven...
en ik heb de mijne om weg te gaan. Wat zullen we doen?
Julian loste zijn dilemma op door mij gevoelloos te slaan.
Tot ik voor dood werd achtergelaten. En de andere hartslag in mij gestopt was.
Toen ik weer bij bewustzijn kwam was ik op het schip naar Engeland.
Lily zei dat Julian me berooft en in elkaar geslagen op straat had gevonden.
Ze geloofde hem, natuurlijk. En ze genas me met haar bloed.
Julian wist dat ik Lily nooit kon vertellen wat hij had gedaan.
Want dat zou ook mijn leugens bloot hebben gelegd.
Bedankt.
Ze zou me nooit een affaire met haar zoon vergeven hebben.
Ik wilde niet leven onder Julian's duim leven...
Dus die nacht toen we de Atlantische Oceaan overgestoken...
maakte ik voor mezelf een bad, deed laudanum, in mijn thee...
en ging rustig slapen.
Maar ik stierf met Lily's bloed in mijn systeem...
En op grond van pure toeval...
werd ik de eerste ketter.
Je weet niet hoezeer het me spijt...
over alles.
Misschien zal je dat nooit.
Dus wat heeft een steen die je schreeuwende mensen laat zien te maken met reïncarnatie?
Ik weet het niet, maar ik heb dat boek al gelezen.
Van kaft tot kaft, en het is een verspilling van tijd.
In feite zijn deze allemaal een verspilling van tijd.
Ze hebben het over opstanding, de Feniks die herrijst uit de as...
maar niets over een steen die mensen terug uit de dood brengt.
Weet je zeker dat je begrijpt wat je probeer te doen?
Het is niet alsof de geest van Jo achter een sluier is...
die we optillen en ze op magische wijze verschijnt.
Dit is necromantie.
Ik zal je iets laten zien.
Het ziekenhuis kan het lichaam maar voor een bepaalde tijd behouden.
Ik betaal de technische mensen om de logboeken te vervalsen.
Jo is nog steeds daar.
Dat moet ze wel zijn. - Ric.
Ik weet wat ik mijzelf op de hals haal.
Ik kan het gewoon niet alleen doen.
Vertel me tenminste dat je het zal proberen.
Ik zal het proberen.
Damon. - Je zelf moeten komen.
Het was een lange dag.
Ik heb weinig energie over voor je raadsels. - Gettysburg, 1863.
Je stuurde Oscar om mij te controleren.
Als jij het was geweest, zou dat het hele verloop van mijn leven veranderd hebben.
Ik was verondersteld om dood te zijn. - En ik was verondersteld om je zoon te zijn.
Hoe weet je dit?
Jouw verloren ketter zat vol angst-en-walging in de oksel van Myrtle Beach.
Oscar. - Maak je geen zorgen, mama.
Hij zit midden in een vervain detox.
Geef me Elena. Misschien zal ik hem dan niet doden.
Je zal geen lid meer van mijn familie kwaad doen.
Weet je, dat dit hele familie ding m eerst enorm ergerde...
maar nu snap ik het.
Je hield van me, de tijd verstreek, en bent doorgegaan naar een nieuwe familie.
En ik ook.
Waarom eindigen we deze wederzijdse minachting niet voor eens en voor altijd?
Geef me Elena, en jij krijgt je zoon terug.
Hoe ben je ontsnapt? - Niet Lily liet me gaan.
O, ja? - Ja.
Ik denk dat vandaag gewoon vol zit met Valerie verrassingen?
Ik was nog maar een kind toen ik haar ontmoette.
Gewoon een onrustige jongen die rouwde over zijn overleden moeder.
Ik was jong en menselijk.
Ik was jong en menselijk toen jij en ik elkaar ontmoette.
En ik herinner me het exacte moment toen ik je voor het eerst zag.
En weet je nog de eerste keer dat je mij zag?
Het spijt me. Dat was totaal onrechtvaardig. Alsjeblieft, vergeet dat ik het vroeg.
Ik bedoel, je zat zelfs naast Elena, dus natuurlijk had je alleen oog voor haar.
De dingen zijn veranderd.
Verschillende omstandigheden, verschillende resultaten.
Hier is een andere omstandigheid. Valerie is uit de gevangenis wereld.
Veranderd dat iets voor jou? - Natuurlijk niet.
Je vraagt je niet af wat er zou zijn gebeurd als Valerie was komen opdagen om je te ontmoeten?
Ik vraag me niets meer af. Het verleden kan me niets schelen.
Alles waar ik om geef is dat jij hier bent, en dat je veilig bent.
Je bent bij mij.
Ik weet het.
Je bent wakker.
Wakker en... hard gevallen.
Waar ben ik, verdomme? - Een college stad in de buurt van Mystic Falls.
Heeft Lily jou gestuurd? - Lily heeft geen idee waar je bent.
Ik gebruikte een locatie spreuk.
Misschien kan ik dit omdraaien voordat het zich blijft herhalen.
Dus heb jij je plicht aan de familie volbracht en Julian gevonden?
Kan je een geheim bewaren? - Je hebt geen idee.
Ik heb hem maanden geleden gevonden.
En je hebt het Lily niet verteld? - Ik heb niemand iets verteld.
Ik wilde... een beetje leven voordat ik terug zou komen.
En nu dat je terug bent?
Ik weet het niet, Val. Dat heb ik niet precies dooracht vanuit mijn gijzelaars bed hier.
Ik ken jou, Oscar.
Uiteindelijk, zal je Julians locatie ruilen voor je vrijheid van Lily vandaan.
Ja, dat is een vrij goed idee.
Dat zal ik waarschijnlijk doen, ja.
Je hebt een lieve ziel, Oscar. En je bent goed voor me geweest.
Als een broer.
Maar Julian is de duivel.
Ik kan Lily hem niet terug laten brengen.