Wat voorafging:
Ik hoorde mijn vrouw te vermoorden. Maar ik kon het niet.
En toen ging ze achter hem aan.
Denk je dat hij gek is? - Nee, ik denk dat hij gevaarlijk is.
Waarom? - Omdat al het leven waardevol is.
Er is een groep binnen gedrongen. Ze vermoorden mensen.
Carol. Je hoeft niet te doden. - Natuurlijk wel.
Ik ben niet goed met wapens. - Ik ook niet.
NU
Jij zei dat je van praten hield.
Dat weet ik nog.
''Gesprekjes met een vreemdeling bij het kampvuur.''
Jij zei dat het net als in de film was.
Toen zei jij dat je alles wilde wat ik had.
Alles wat ik heb.
Hier is het.
Alles wat ik heb.
TOEN
Je ruimt niet op.
Dat doe je niet.
Nee.
Dat doe je niet.
Het maakt niet uit hoeveel dagen of hoeveel tijd...
We hoorden daar niet te zijn.
Jij had het mes.
Jij had het pistool.
Jij moest het doen.
Je moest het doen.
Je weet dat je het moest doen.
Lieg niet.
Jij weet het.
Jij weet dat je het moest doen.
Quality over Quantity (QoQ) Releases The Walking Dead S06E04: Here's Not Here
OPGERUIMD
Het spijt mij.
Nee. Het spijt mij.
Dat heb je niet.
Dat weet je.
HET HEEFT GEEN NUT
HIER IS NIET HIER
OPGERUIMD
Jij bent nog steeds hetzelfde.
Je doet dit nog steeds.
Jij weet wat dit is.
Wil je bij de geit weggaan?
Ze is niet van jou. Ik heb haar nog steeds nodig.
Ik weet nog steeds niet hoe ik kaas moet maken.
Waarom doe jij je wapen niet weg en dan praten we.
Wil je falafel?
Het lijkt erop alsof je al een tijd niets gegeten hebt.
Laat je geweer zakken en dan praten we.
Ik weet zeker dat we er wel uitkomen.
Laatste kans.
Laat je wapen zakken en ga bij het huisje weg.
Sorry.
Hoe heet je?
Dood mij.
Dat is een stomme naam.
Het is gevaarlijk. Je moet het veranderen.
Dood mij.
Ik ben Eastman.
Het is goed, Tabitha.
Het is van jou. Pak het.
Het is van jou of van hem.
Dus pak jij het maar.
16 van de 19 uur op de grond.
Jij weet wat het is.
Jij schoot op mij. Ik gaf je te eten.
Doe haar alsjeblieft geen pijn.
Goedenacht.
16 van de 19 uur op de grond.
Dat is smerig.
Echt smerig.
Ik wilde een tijdje wachten, voordat we zouden praten.
Ik kom uit Atlanta.
Ik ben een forensisch psychiater.
De staat huurde mij in om vast te stellen...
of criminelen weer in herhaling zouden vallen, als ze vrij werden gelaten.
Dat was mijn baan. Nu woon ik hier.
Vanwege de staat van het land en de hele wereld.
Wat deed jij en wat doe jij nu?
Ik ruim op. - Wat betekent dat nu weer?
Walkers, mensen...
alles wat op mij afkomt, dood ik.
Ik ruim op.
Waarom?
Omdat ik daarom nog leef.
Nou, dat is klinkklare onzin.
Hier is jouw lunch.
Het is PTSS.
Je hebt een trauma meegemaakt, is het niet?
Zie je dat bloed aan het einde van mijn stok?
Aan de scherpe kant?
Dat waren twee mannen.
Misschien wel vader en zoon.
Ik stak er één in zijn keel.
Hij viel op de grond, terwijl het nog vastzat en probeerde via het bloed te ademen.
De andere wurgde ik, zonder touw, met mijn handen.
Dat was de dag voordat ik hier was. Misschien wel op dezelfde dag.
Ik weet het niet meer.
Maar dat is wat ik deed.
Dat is wat ik doe.
Heb je veel mensen vermoord? - Ja.
Bedreigden ze jou? Vielen ze je aan? - Niet allemaal.
Heb je iemand gered?
Je hebt mensen gered.
Het heeft geen nut.
Iedereen transformeert.
Ik zag een trouwring.
Je had iemand waar je van hield.
Kinderen?
Je hield van ze.
Je hield heel veel van ze, als je nu zo bent.
Je zag het gebeuren.
Zo is dit begonnen, is het niet?
Je ziet het steeds weer voor je.
Jouw lichaam is hier, maar jouw geest is nog daar.
Er is een deur en je wilt erdoorheen lopen...
om er weg te gaan, en als je dat doet...
ben je weer precies terug op dat moment.
En dan zie je die deur weer en je weet dat het niet werkt...
maar misschien toch wel.
Dus je loopt door die deur...
en iedere keer ben je weer terug in dat vreselijke moment.
Je voelt het iedere keer. Dus doe je die deur niet meer open.
En blijf je in dat moment.
Maar ik verzeker je, achter één van die deuren is een uitweg, mijn vriend.
Ik heb geen vrienden.
Leer mij kennen. - O, ik ga je vermoorden.
Waarom? - Omdat ik moet opruimen.
Dat is het nu net. Dat hoef je niet.
Wij zijn niet gebouwd om te doden.
We hebben geen klauwen, slagtanden of een harnas.
Veteranen die terugkwamen met PTSS...
dat kwam niet omdat ze het doden niet meer erg vonden.
Dat zijn we niet. Dat kunnen we niet zijn.
Wij hebben gevoel, kunnen ons verbinden.
Ik heb 825 mensen gesproken die vreselijke dingen hebben gedaan.
Ik heb maar één kwaadaardig mens gesproken.
Sommige worden zo geboren.
Sommige zijn ziek geworden. De rest waren gewoon beschadigde mensen.
Traumatiseerden zichzelf zoals jij, maar ze konden wel genezen.
Sommige sneller dan een ander, maar het lukte wel.
Dat kunnen we allemaal.
Dat weet ik.
Het is een cyclus en alles komt terug.
De deur is open.
Die deur daar. De celdeur, het is open.
Ik gooide een tijd geleden de sleutel in de rivier.
Ik hou je niet langer vast.
Ik kan je niet stoppen. Ga opruimen.
Of blijf en slaap op de bank...
en dan zoeken we een andere manier voor jou.
De deur is open.
Het staat al die tijd al open.
Blijf of ga.
Dat zijn keuzes.
Ik zal niet toestaan dat jij mij doodt.
Ik sta dat niet toe.
Niet doen.
Stop.
Ik gaf je twee keuzes.
Verdomme.
Dood mij.
Ik gaf je twee keuzes.
De deur of de bank.
Dat was aikido.
Zo gaf ik je er eerder van langs.
Of ik je op de grond kreeg.
De mensen die ik in de gevangenis evalueerde...
de verhalen die ik hoorde...
de dingen die deze mensen deden.
Op een avond vond mijn vijfjarige dochter...
mij huilend in de garage.
Ik zei tegen haar dat ik mij niet lekker voelde.
Ze gaf mij dit.
Ze had het op de schoolkermis gewonnen.
Ze zei dat het geluk bracht en ik mij beter zou voelen.
De volgende ochtend vond ik een flyer voor aikido.
Het werkte nog ook.
Jouw vrouw en dochter...
ze zijn dood.
Het was aikido.
Het helpt.
En jij hebt duidelijk hulp nodig als we dit reisje gaan maken.
Ik kan niet alleen overblijven. Je bent een slechte gesprekspartner.
En ik kan dit reisje niet alleen maken.
Reisje waar naartoe?
Ik heb geen idee.
Slaap lekker.
Dat gras lijkt meer op kunstgras, maar er zit potentieel in.
Er is altijd potentieel.
Als er leven is, is er potentieel.
Ik ben nu al een tijdje een vegetariër.
Ik was bang dat die geit van mij een veganist maakte.
Ik dood niet, maar ik geef de chocolade ook niet op.
Het is je waarschijnlijk opgevallen dat ik van Goo Clusters houd.
Zij blijven op het menu staan.
Neem er eentje. Ze zijn lekker.
Kom op, je leeft. Geniet er een beetje van.
We moeten gaan.
We hebben hier veel, maar we moeten wat inslaan voor de reis.
Ga je mee?
Let je op Tabitha, terwijl ik weg ben?
Kun je dat voor mij doen?
AIKIDO BETEKENT NIET DODEN. BIJNA ALLE RELIGIE HEBBEN EEN REGEL TEGEN HET NEMEN VAN EEN LEVEN.
MAAR DE MEESTE PRATEN HET GOED. IN AIKIDO PROBEREN WE DODEN TE VOORKOMEN.
ZELFS VAN DE MEEST KWAADAARDIGE MENSEN.
De tomatenplant is kapot, maar je hebt wel de geit gered, mijn vriend.
Bedankt.
Vooruitgang.
Wacht even.
A en B.
A: Je hebt het hek kapot gemaakt en een perfecte tomatenplant verspild.
Ga het repareren.
B: Volg mij.
Repareer je speer.
Het gaat allemaal over een nieuwe richting opgaan.
Ontwijken.
En geven om de welzijn van je tegenstander.
Dus je moet om jezelf geven.
Je moet geloven dat jouw leven waardevol is, dat al het leven waardevol is.
Je moet die andere gedachten omleiden...
de geschiedenis die je zegt dat het anders moet.
Wat we hebben gedaan, is gebeurd.
We ontlopen het door vooruit te gaan...
met een code dat we het nooit meer zullen doen.
Om het goed te maken.
Door te accepteren wat we waren.
Hier.
Door iedereen te accepteren.
En iedereen te beschermen.
En ook om jezelf te beschermen.
Om vrede te stichten.
Waarom heb je een cel in je huisje?
Ik heb deze plek gebouwd, met mijn vrouw...
voordat mijn dochter werd geboren.
Ik had toen nog geen cel. Het was nog een stuk van de woonkamer.
Met mijn werk interviewden ik meer als 800 mannen en 25 vrouwen...
die beschuldigd werden voor vreselijke dingen.
Dingen uit 't donkerste van de menselijke ziel.
Ik evalueerde een man genaamd Crighton Dallas Wilton.
Met zo'n naam zou je denken dat hij een oliemaatschappij had...
en een grote hoed zou dragen, Crighton Dallas Wilton.
Ondanks wat hij had gedaan, had hij voorwaardelijk.
Maar hij was een van de aardigste mensen die ik ooit had ontmoet.
Hij zei de juiste dingen, ging naar therapie.
Hij schreef brieven naar het gevangenisbestuur...
om bloemen te kweken voor de wachtkamers in de ziekenhuizen en rusthuizen.
En ik keek door hem heen.
En zag dat hij een echte psychopaat was, en precies wist hoe hij mensen moest bespelen.
Ik interviewde hem naast 'n cafetaria.
Het rook daar naar industriële pizza. Ze waren de vloer aan het polijsten.
Ik moest soms mijn stem verheffen toen ik mijn vragen stelden.
En er was dat moment.
Ik weet zelfs niet meer wat ik vroeg.
Maar op dat moment wist ik...
dat Crighton wist dat ik wist hoe hij was.
Alles wat hij zei, om te verschuilen...
wat hij was voor iedereen, en voor zichzelf, was ineens weg, en...
en die modelgevangene die nog 10 jaar had stond lachend op...
en sloeg me midden in mijn gezicht.
Zijn vuist voelde als een steen.
En hij lag boven op me, en de polijstmachine bonkte op elk geluid.
En ik zag zijn gezicht...
zijn ogen...
zijn kwaad.
Het masker was eraf.
En hij wilde me daar vermoorden...
omdat hij wist dat ik er voor zou zorgen dat hij daar nooit meer wegkwam.
Verdedigingstechniek.
Voorkomen om gewurgd te worden uit een ingesloten situatie.
Aikido.
Ik zat er niet op voor zelfverdediging, maar het heeft mijn leven gered.
En ik moest ervoor zorgen dat hij er nooit meer uitkwam.
Ik moest het proberen.
Hij is eruit gekomen.
Sprak met de juiste mensen, die hem de juiste dingen vertelde en ontsnapte...
maar het was niet om te ontsnappen.
Crighton Dallas Wilton ging naar mijn huis...
en vermoordde mijn vrouw, mijn dochter, en mijn zoon.
Hij liep naar het politiebureau op de hoek...
bedekt met hun bloed.
En gaf zich over.
Hij zei dat de enige reden dat hij ontsnapte...
om mijn leven kapot te maken.
Er ging een jaar voorbij...
en hij werkte nog steeds aan die velden.
Ze lieten hem er gewoon aan werken...
bij de wegen bij de 85.
Liet chrysanten, vergeet-mij-nietjes groeien.
Ik heb die cel gebouwd met de intentie om Crighton Dallas Wilton hier te krijgen...
om hem achter de tralies te zetten en hem daar zien te sterven.
En is dat gebeurd?
Ik geloof nu...
dat het leven waardevol is.
Zelfs voor een man als hij? Die jou dat heeft aangedaan?
Jouw gezin?
Ik geloof nu...
dat al het leven waardevol is.
Daarom hebben we nu havermeel-burgers.
Je bent er goed in.
Een nieuwe richting in sturen.
We hebben meer spullen nodig.
Doek, koevoet.
Ik denk dat we naar de eilanden voor de kust moeten gaan.
Ik denk dat de mensen daarheen zijn gegaan.
Dan kunnen we tenminste het strand zien.
Wat is er?
Ik weet waar we dat kunnen vinden.
OPGERUIMD
JE KRIJGT ER MAAR EEN
Wie ben jij verloren?
Mijn vrouw en mijn zoon.
Wie ben je verloren. Hun namen?
Jenny en Duane.
Het spijt mij.
Dat hoeft niet.
In positie, nu. - Niet hier.
Nu.
Je zult weer een baby vasthouden.
Het is voor jou.
Verdomme, weg.
Ik zei: niet hier.
Dat was niet aan jou.
Hoe kon je? Dat had je niet moeten doen.
Je kunt niet...
er zomaar voor springen.
Vertel me hoe het is.
We gaan naar huis.
Ik ga nergens heen.
Jij gaat mee.
Jij bent klaar hiermee.
Je bent eruit gekomen.
Dood mij.
Ik zei: niet hier.
Nou, daar gaat het om, Morgan.
Hier is niet hier.
HET IS NUTTELOOS
Dank je.
Ze was ontsnapt.
Ze is er ook achter gekomen dat de deur open was.
Ik was er niet achter gekomen.
Jij moest het mij vertellen.
Ik ben blij dat je terug bent. - Hier.
Kom op, ga zitten voordat je valt.
Zoals ik al zei...
ze lieten hem aan de velden werken achter de 85.
Zelfs na wat hij gedaan had.
Dat deden ze omdat hij zo verdomd charmant was.
Ik kwam achter het schema en wachtte, totdat ik zeker wist dat de juiste mensen werkte.
Ik heb hem snel in mijn auto gezet...
en hem hierheen gebracht.
Als ze mij hadden opgepakt, had ik in orde geweest.
Dat zou beter geweest zijn.
Maar ik heb hem hierheen gebracht en ze wisten niet waar ze moesten zoeken.
Ga zitten.
Niets aan de hand.
Ik heb hem in die cel opgesloten.
En heb hem laten verhongeren.
Het duurde 47 dagen.
En ik was de weg kwijt.
Ik was waar jij was.
En ik probeerde de deur ook niet meer te openen.
Wat ik hem heb aangedaan...
gaf mij geen vrede.
Ik heb mijn vrede gevonden...
toen ik besloot nooit meer te doden.
Door nooit iets meer te doden.
Toen ik besloot om het goed te maken, ben ik naar Atlanta gegaan om mij aan te geven.
Toen kwam ik erachter dat de wereld geëindigd was.
Maar de wereld is niet geëindigd.
Vooruitgang.
Mijn dochter heeft dit in de gang getekend in ons huis.
Ze dacht dat ik boos zou worden.
Ik heb er een lijst omheen gedaan.
Toen ik terugging, toen ik erachter kwam dat ik mezelf niet aan kon geven...
omdat er niemand was om mijzelf bij aan te geven...
Ben ik teruggaan om dit van de muur af te snijden.
Ik ben de auto kwijtgeraakt op de weg terug.
Ik ben 50 kilometer door de dood heengegaan voor een stuk gipsplaat.
Het engste wat ik ooit heb gedaan.
En het beste wat ik ooit gedaan heb.
Je mag hier blijven.
Je hebt genoeg eten, stroom, bescherming.
Je kunt de rest van je leven hier blijven.
Maar je moet hier niet blijven.
Ik verwacht niet dat zo'n prachtige vent als jou zich niet laat zien.
Als je hier blijft, zul je alleen zijn.
Je was alleen.
Alles gaat om mensen.
Alles in het leven is verdomd veel waard.
Het is niet alleen mij. En ook niet alleen jou.
Wat maakt het uit, Tabitha is nu weg.
Ik ben er klaar voor.
Ik heb een pistool in het kluisje.
Hier.
O, wacht...
Ik hoop dat het jou ook geluk brengt...
wat je ook beslist.
Ik heb besloten.
EASTMAN
TOEVLUCHTSOORD VOOR ELKE GEMEENSCHAP DIE WIL OVERLEVEN
En dat is het.
Alles wat ik heb.
Jij denkt dat het bij mij kan werken op die manier?
Ja.
Dat denk ik wel.
Misschien.
Was je het al opgevallen dat ik tril?
Een beetje aan het zweten ben.
O, man.
Ik zag hoe het hier geregeld was op de foto's die ik vond.
Ik dacht dat er hier misschien iets was.
Medicijnen om dit te genezen.
Maar dat was voordat jouw mensen gewonnen hadden.
Dus, ik ga nu waarschijnlijk dood.
Maar als dat niet gebeurt...
dan moet ik jou doden, Morgan.
Dan moet ik iedereen hier doden.
Iedereen. Ook de kinderen.
Net als je vriend Eastman zijn kinderen.
Dat zijn de regels.
Dat is mijn code.
Ik zou zeggen dat het mij spijt...
maar jij zei het.
Krijg er nooit spijt van.
Doe het hek open.
Vertaling: Quality over Quantity (QoQ) Releases