Wat voorafging:
Jij moet begrijpen hoeveel macht je hebt. En talent. En schoonheid.
Ik ben geen dier. -Prescott wacht tot je stopt met dansen.
Dan kan hij met je fokken.
Mia heeft al langer eetproblemen. -Ik heb het over de ziekte, MS.
Aangenaam, JimJo. -Ik heet Bryan.
Je hebt m'n boek vernield. -Het is jouw boek niet.
Aanschouw de draak. -Jij vervangt hem, Trey.
Vrijkaarten voor de première en een uitnodiging voor het gala.
Niet aan me zitten.
Jij wilt Claire. Zeg het dan gewoon tegen me.
Je mag 'm hebben.
Kom hierheen. -Dat gaat niet.
Je moet het zien, Bryan.
VERSCHROEIDE AARDE
opzettelijk verwoesten van hulpbronnen om de vijand te dwarsbomen...
de Grijzen...
het Volk ingestort...
beschadigd...
onze held verslaat de draak en blijft in leven.
Romeo.
Romeo? -Clementine.
Zit je op het dak?
Wil je naar beneden komen? -Ja.
Ik wil alleen even met je praten. Kan dat?
Ik heb het boek gelezen.
Volgens mij snap ik het verhaal.
Of althans een deel daarvan.
Vooral het deel waar het meisje het moeilijk heeft...
en oorlog voert.
Je zei dat ik de ketenen zou verbreken en mezelf zou bevrijden.
Ik weet niet hoe je aan al die kennis komt.
Het spijt me dat ik zo tegen je tekeerging. Dat was onterecht.
Ik ben mezelf niet. Wat dat ook moge betekenen.
Jij bent de prinses.
Het is een heel eng verhaal.
Heb jij ook weleens gewenst dat je nooit geboren was?
Het verhaal.
Soms is niet duidelijk welke rol je speelt.
Ik heb een probleem. Ik weet het namelijk niet, zie je.
Ik weet niet zo goed wie ik ben. In het verhaal.
Ik dacht dat ik de tussenpersoon was.
De helper, de boodschapper, de ziener.
Misschien zelfs wel...
de profeet.
Maar nu maak ik me zorgen.
Misschien ben ik wel...
Dat wil ik echt niet.
Stel dat ik het ben.
De draak?
Nee. Dat ben je niet. -Hoe weet je dat zo zeker?
Omdat jij de held bent.
Wat zeg je nou?
Kijk dan. Dat ben jij.
Jij hebt Mia gered. Geloof me nou maar, jij bent de held.
Jij bent de held, Romeo. Jij alleen.
De orkaan tolde rond, snel en grijs.
Hun blinde, opengesperde ogen aanschouwden de held...
die door het duister naar het gemurmel schreed.
Stilte doorsneed het landschap, scherp als flesgroene glasscherven.
Zacht als sneeuw en vederlicht.
Toen de held het verhaal uitsneed en de vuurspuwende draak verslagen werd.
Kom hier, dit moet je zien. Een gouwe ouwe.
Bryan, Claire. Hebben jullie trek? Steek de grill even aan, Frank.
Kijk nu eens, honkbalfan.
Domme eikel.
We maakten goddomme gehakt van die kloterige mietjes.
Niet zo vloeken.
Laat maar zien hoe het moet, Bryan.
Waar ben jij verdomme mee bezig? -Wat een sukkel.
Waarom sla je jezelf nou? Waarom?
Laat hem met rust. -Hou je rotkop.
Kom op. Verman je, homo. En hou op met dat gejank.
Ja, ren maar weg, mietje.
Dat waren nog eens tijden, hè? -Claire, zwaai maar naar mama.
Weet je nog?
Ga je ergens heen? -De markt.
Mooi. Neem meteen bier mee.
Komt in orde.
Ik bel Kiira nog eens.
Die genadeloze KGB-diva kan doodvallen.
Zij is een Russisch fossiel, en dit is onze geluksdag.
Voicemail. Bel jij haar dan.
Waarom zou ik? -Bij jou neemt ze wel op.
Kiira heeft ons het mooist denkbare premièregeschenk gegeven.
Ja, lachen als de helft van het publiek wegloopt.
Onze abonnees hebben voor Kiira betaald.
En ze krijgen de opwindendste danseres die ze in jaren gezien hebben.
Schik die opnieuw.
Je ziet toch wel dat hier magie wordt bedreven? Of ben je zo bijziend?
Ik wil realistisch blijven.
Weet je wat realistisch is? De helft van ons publiek is over vijf jaar dood.
Wij maken kunst voor de levenden.
Hou op met bezwaren opwerpen. Daar heb ik een bloedhekel aan.
Ik ga een latte voor hem halen. Jij ook?
Ik wil een borrel.
Ik wil geen noodrepetitie. Ik verkeer al in nood.
Dit is waardeloos. -Straks zijn we uitgeput.
Straks? -Hoe moet ik me nu voelen?
Je vindt 't zielig voor Kiira maar je bent dolblij.
Jij bent scherp. Ik blijf nuchter, hoor.
Misschien wist je het al, maar Kiira Koval kan er vanavond niet zijn.
Respecteer haar privacy.
Goed. Ms Claire Robbins danst vanaf vanavond permanent in Toni's stuk.
Ms Daphne Kensington danst de rol van Kiira in 'Rubies'.
Over een kwartier kan het licht aan. Vakbondsregels.
Ik roep jullie op om allemaal je uiterste best te doen.
Bereid je voor en doe een warming-up. Als Ivana er is, doen we 'Rubies'.
Wat krijgen we nou?
Sorry. Allemaal weg tot ik dit heb geveegd.
Ruik je verbrande toast?
Wat is hiermee gebeurd?
Moet ik me zorgen maken?
Het ging gewoon zo. -Zeg dat wel. Hemel.
Je zult het prima doen. Gewoon, helemaal prima.
Haal een paar keer diep adem.
Je weet toch dat ik alle vertrouwen in je heb?
Dit is je allerbelangrijkste moment. En ook dat van ons.
Maar trek je niets aan van die verwachtingen.
Doe gewoon je eigen ding, schat. Ja? Akkoord?
Mooi zo.
En dat haar, daar verzinnen we wel wat op.
Mag het licht nou aan in deze kerker?
Nog een minuut.
Wil je me na de eerste penchée hoog optillen zodat ik m'n benen kan kruisen?
Doen we. -Wiebel toch niet zo.
En wil je bij je geaffecteerde loopje m'n hand zo?
Nee, handpalmen tegen elkaar en vingers op m'n pols.
Dat weet ik heus wel. Ik wil het perfect doen.
Bijna klaar. -Geaffecteerd?
Ik ben de enige die je nog niet hebt gehad.
Als je ervoor zorgt dat ik straal, voorzie ik een fantastische pijpbeurt.
Als dit lukt, overtreft dat de lekkerste seks die je kent. Heus.
Laten we alles in de voorstelling stoppen.
Prima.
Goed. Ross, ga nu maar weg.
Het geeft niks, Matilda.
Ik stik het even. Zo terug.
We doen dus...
En daarna heb ik heel even nodig om in de juiste positie te komen.
Nee, wacht nou even.
Kunnen we dat walsje met de heupen even doen?
Kom, even bewegen. Vijf minuutjes maar.
We lopen de gang door.
Misschien loopt er wel een knappe arts.
Straks krijg je doorligwonden. Niet sexy.
Alles wat ik elke dag van m'n leven gedaan heb, blijkt officieel zinloos.
Vijf jaar is een heel leven voor een ballerina.
Elke danser moet jong stoppen. Nog vijf jaar, nog tien jaar.
Wie houdt dat bij?
Ik word nooit een prima.
Dat zou je toch nooit geworden zijn.
Maar je zult altijd slim en grappig blijven.
En een ongelofelijk lekker ding.
Wat moet er nou van me worden?
Wie moet ik nu verder zijn?
Je bent danseres.
En ik speel voor jou. Want zo zijn we.
Is het niet beter om geen tijd meer te verspillen?
Doe je je jas niet uit?
Je hebt je haar afgeknipt.
Voor vanavond.
Vertel, wat scheelt eraan?
Ik heb alles waar ik ooit van heb gedroomd.
Maar ik geloof het niet. Het voelt allemaal niet echt.
Ik voel me alleen echt als jij me ziet.
Sorry dat het zo'n troep is. Ik heb geen tijd gehad.
Maar er is nog wel een schone handdoek. Ik moet straks weer weg.
De koelkast is leeg, maar ik heb koffie, geloof ik.
Of een broodje met pindakaas en jam. Dat ga ik eten, wil jij ook?
Hier, gebruik deze maar.
Er zit hier ook een redelijke pizzeria. -Ik kan niet blijven.
Ik moet weg.
Hoe bedoel je? Wanneer? -Ik ga nu.
Waarom ben je dan gekomen? -Je belde me.
Ik doe dit niet meer. Ik ben er klaar mee. Voor jou moet het ook klaar zijn.
Daarom ben je hierheen gegaan. En je had groot gelijk.
Waarom doe je dit nu? -Ik ga ook niet naar huis.
En ik blijf niet in New York. Ik ga ver weg, Thailand of zo.
Als het maar ver weg is.
Voor altijd?
Ik hoop dat er toch iets goeds uit is voortgekomen.
Ik denk overal waar ik naartoe ga dat ik haar zie.
Dan zie ik kindjes en vraag ik me af: Stel dat dat mijn dochter is.
Want ik blijf maar hopen, uit alle macht...
dat ze gelukkig is.
En dat er veel van haar gehouden wordt en dat ze haar echt wilden.
Die hoop moet ik houden.
Dat we ondanks alles...
iets moois hebben gemaakt.
Ik stompte vaak op m'n buik om het dood te maken.
Ik hoopte altijd dat het in m'n buik zou afsterven.
Ik wilde het met een mes uitsnijden en in de rivier gooien. Ik haatte het.
Ik wilde het alleen maar uit me hebben.
Ik heb er zelfs nooit naar gekeken. -Je zei dat ze mooi was.
Mooi? Het was een monster.
Want jij bent een monster, Bryan. Een vreselijk monster.
Jullie hebben jezelf overtroffen.
Ik zou dit gala als volgt recenseren: Het glinstert en schittert.
Wat ben je toch een woordkunstenaar. Dat mag je noteren.
Hallo. Wat leuk dat je er bent.
Hallo, Jessica.
Hallo, wat enig.
Mr Zelenkov. Wat heerlijk dat u er bent.
'De goddelijke vrouw daalde af naar de wolken voor me.
Ik had nog nooit van m'n leven zoiets moois gezien.'
Dank u. -En zeg alsjeblieft Sergei.
Jessica Jordan is verantwoordelijk voor al deze heerlijkheden.
Heel goed. -Fijn.
Jessica. Ik wil graag kennismaken met Mr Paul Grayson.
Hij komt hier ongetwijfeld straks ook. -Dat wil ik graag.
Geef me nou m'n zin.
Ik kijk hier zo naar uit. Zet je zonnebril op, want je zult verblind worden.
Sorry, ik kom onze held ontvoeren. -Neem me niet kwalijk.
Waar moet ik heen? Die mensen waren steenrijk.
Wat leuk dat je er bent. Hallo.
Een belangrijke donateur wil je ontmoeten.
Wat zie je er betoverend uit. Schitterend.
Dus ik ken hem niet? -Vast niet. Daar is ie.
Hij lijkt wel uit beton gegoten. Naam? -Zelenkov.
Mr Zelenkov. Wat enig. Heel erg bedankt voor uw steun.
Heel graag gedaan.
Ik hoop dat u geniet. Het wordt een sensatie.
Laten we als aandenken 'n foto maken. -Graag, na de voorstelling.
We zijn er nu. Je moet 't ijzer smeden als het heet is.
Een foto, graag. Hier. -Geweldig.
Deze kant op, allebei. Nog eentje.
Kinderen, kom eens bij me.
Kom hier.
Ik ben...
zo trots.
Zo verschrikkelijk trots op m'n kindjes.
Ik ben trots op jullie werklust en toewijding.
Op jullie nimmer aflatende hartstocht voor deze verheven, opwindende kunst.
Jullie zijn goden en godinnen, nedergedaald uit de kunsthemel.
Ik ben slechts jullie nederige dienaar.
Lieve engeltjes van me, op naar pure perfectie.
Ga dat podium op en neuk ze in hun hart.
Verman je.
Jij wordt straks een geweldige moeder. Geweldig.
Dat was perfect. -'Rubies' in de pocket.
Zie je nou? Dat was toch lekkerder dan seks?
Misschien wel. Misschien niet.
Je hebt een bewonderaar.
Met de complimenten van Sergei. Hij is nu officieel Vriend van het ballet.
Even deze kant op, schat.
Wat vind jij? De halve of de hele?
Nu het kan, wil ik eigenlijk groots uitpakken.
Weelderig.
Weelderig en toch jeugdig.
Claire. Let even op, schat.
Nog een half uur, Ms Robbins.
Nog vijf minuten.
Bedankt, dansers.
Ik zie je wel.
Mafkees.
Hallo.
Ik weet wie je bent.
Ik zal je nooit meer JimJo noemen.
Best.
Ik had je nooit zo moeten noemen. Ik had je nooit JimJo moeten noemen.
Zit er maar niet over in.
Dank je. Ik zit er ook niet over in.
Eerder wel.
Maar nu niet. -Het is al goed.
Ik heb niet zo'n zin in gezelschap, oké?
Ik vind het erg dat ik me zo vergist heb.
Lancelot. Ik wil alleen zijn. Dus hoepel op.
Je moet weten dat ik het niet begreep.
Ik begreep niet dat jij JimJo helemaal niet bent.
Ja, ik vat 'm. Ik ben JimJo niet.
En lazer nou op.
Ik heb het vriendelijk gevraagd, maar nu moet je echt wegwezen.
Ga niet te ver. Hoor je me?
Weet je niet wie je bent?
Weet je werkelijk niet wie je bent?
Wil jij soms graag dood?
Of ik dood wil?
Of ik dood wil? Waarom vraag je dat?
Het spijt me. Ik bedoelde het niet zo. Sorry.
Aanschouw de draak.
Jij bent de duisternis.
Jij was het.
Ik moet het goede doen.
Geweldig.
Fantastisch.
Goed gedaan. -Het is je gelukt.
Vertel.
Wat gaat er allemaal door je heen?
Vertel het me.
Vertaling: Karen Lagendijk BTI Studios