Bodie, ik gooi nog één keer een stok.
Hallo, jochie.
Nip, wat doe jij hier? Ben je verdwaald? -Nip is niet verdwaald, Mr Herriot.
Mijn hemel, Mr Potts. Wat doet u hier? Margardale is niet echt dichtbij.
Ik ben met pensioen. -En u bent verhuisd?
We wonen nu in dat huisje daar, sinds een paar weken.
Ziet er leuk uit.
Heel wat anders dan Margardale, maar het voldoet prima.
Kom anders even binnen. -Ik kan niet lang blijven.
Madge zal het leuk vinden u te zien. -Goed, dan ga ik even mee.
Hoe is het nu met u, Mr Potts? -Prima.
Ik word er niet jonger op, maar ik ga nog steeds elke dag met Nip wandelen.
En wat heeft u vanochtend gedaan? -Een gescheurde tepel behandeld.
En gisteren? -Een kreupele os behandeld...
en koeien met uierontsteking en met zogkoorts.
Vreselijk die zogkoorts. Vroeger stierven daar zoveel koeien aan.
Meestal na hun derde of vierde kalfje. Dan konden ze niet meer staan.
We dienden ze van alles toe, maar toch gingen ze allemaal dood.
Dat moet afschuwelijk geweest zijn.
Maar toen gingen we hun uiers oppompen, met een fietspomp.
En dan waren ze meteen weer op de been. Dat werkte goed.
Klopt. Ik heb ook heel wat uiers opgepompt, maar niet met 'n fietspomp.
Ik deed dat met een speciaal apparaat waar ook een filter in zat.
Dat was weer iets nieuws dan. -Ik was altijd bang voor tbc.
Daarna gingen we calciumborogluconaat gebruiken.
Vertel nog eens wat meer. Leuk om te horen hoe het tegenwoordig gaat.
Ik had vorige week een zware bevalling. Dat veulen kreeg ik er pas na 2 uur uit.
Het lag zeker verkeerd. -Ja, het lag letterlijk dwars.
Dat was een zware klus.
Herinner je je nog die merrie van mij die moest werpen, zo'n 15 jaar geleden?
Moet wel een van je eerste klussen hier geweest zijn.
Klopt. Ik weet het nog heel goed. Ik was u toen heel dankbaar.
Is dat zo? -U stelde me op m'n gemak.
Ik had nog weinig ervaring, en was best onzeker.
Het was volgens mij op een zondagavond. Heel laat.
We hadden onze handen er aan vol. -Nou en of.
Dat waren mooie tijden, Mr Herriot. -Ja, dat waren het zeker.
U heeft een mooi moestuintje. -Meer kunnen we ook niet aan.
Buiten blijven, Bodie.
Kom verder, als u zich naar binnen kunt wurmen.
Leuk u weer eens te zien. -Vind ik ook.
Wilt u een kopje thee? -Nee, dank u. Ik heb weinig tijd.
Bevalt het u hier? -Nou, u kent m'n oude keuken nog wel.
Zeker, maar dit is lekker knus. -Er was niks aan te doen.
Het werd echt te groot voor ons. -Inderdaad.
Ik moet nu echt even gaan zitten. -Natuurlijk. Ga uw gang.
Onze Giles bestiert nu alles.
Onze zoon, weet u nog wel? -Natuurlijk.
Hij runt nu de boerderij, samen met z'n vrouw Peggy.
Het leek Jim en mij beter om ons terug te trekken, en het rustig aan te doen.
We laten het nu aan de jongeren over. -Heel goed.
Ik moet weer door. Ik moet weer terug naar de praktijk.
Het werk wacht, hè?
Luister, ik wandel hier vaak met Bodie. Zal ik nog eens langskomen?
Doe dat. Het was leuk om herinneringen op te halen.
Als je oud bent, heb je veel tijd over. -Ja, dat zal wel.
Nou... Blijf zitten, Mr Potts. Ik kom er wel uit.
Ik ook, lieverd. Ja, ik ook.
Denk je ook op je werk aan me?
Weet je wat, kom dan morgenavond. Dan ga ik voor je koken.
Nee, geen eend. Dat beloof ik.
Nee, maar ik wil iets lekkers voor je koken.
Zorg nou dat je hier rond half acht bent. En ik breng je thuis.
Ik dacht dat de hartstocht van Calum voor de lieftallige Deirdre...
wel iets getemperd zou zijn nu ze weer in Mannerton woont. Niet dus.
Hoe weet je dat? -Hij belt haar nu op onze kosten...
fluistert haar lieve woordjes toe, en nodigt haar uit voor morgenavond.
Je mag geen gesprekken afluisteren. -Van afluisteren was echt geen sprake.
Hij kan zich nu niet volledig op z'n werk concentreren.
Waarom niet? -Omdat hij echt hopeloos verliefd is.
Nee, hè. -Wat nu weer?
James, je weet hoe dol ik op Bodie ben, en op honden in het algemeen...
maar hij hoort hier echt niet. Hij kan hier van alles oplopen.
Weet ik, maar het is te koud in de auto. -Dat is geen excuus, James.
Als je wat meer op de tijd had gelet, had je hem naar huis kunnen brengen.
Dan zou hij nu lekker voor de open haard liggen...
in plaats van ons voor de voeten te lopen.
Waarom heb je sowieso een hond? Wat hebben mensen als wij aan 'n huisdier?
Een waakhond snap ik nog, maar een schoothondje?
Waarom heb je weer een hond genomen na Dans dood?
Dat was juist heel goed. Mis jij Gemma nooit?
Natuurlijk missen we haar, hè? Dat was zo'n lief teefje.
Lief, niet veeleisend, goed gezelschap, en zorgt voor beweging.
Dat weten we, maar... -Je weet niet wat je mist, Siegfried.
Alles in orde, Calum? -Ja, alles is prima in orde.
Luister eens, Calum. -Even knuffelen met Bodie? Wat lief.
Ik probeer hem alleen niet in de weg te laten lopen.
James moest hem vandaag zo nodig meenemen.
Minstens één van ons moet zich bezig houden met de grote dieren...
waar onze bevolking van leeft. Dat zal ik dan maar doen.
Nou, ze zien er niet echt gezond uit. Ik denk dat het neonatale diarree is.
Dat is een ernstige vorm van diarree die vaak voorkomt bij biggetjes.
Wanneer is het begonnen? -Vlak na hun geboorte, drie dagen terug.
Toen had ik nog wel iets voor ze kunnen doen.
Ik dacht dat het niet ernstig was. Misschien is de melk te vet.
Ze zijn er slecht aan toe. Ik kan weinig doen.
Ik heb nieuwe antibiotica, maar ik betwijfel of dat zal helpen. Maar goed.
Ik zie hier het nut niet van in, hoor. -We kunnen het best proberen, Mr Bush.
Ik denk niet dat het zal helpen.
Dat zei ik dus net ook, maar het lijkt me toch de moeite waard om...
Dan ga ik maar eens verder. -Sorry voor het oponthoud...
maar ik wil u toch uitleggen wat u moet doen...
als er morgenochtend onverhoopt nog wat biggetjes blijken te leven.
Ik stel voor dat u elk biggetje...
nog wat van dit spul in de bek spuit. Goed?
Best. Maar het is toch verspilde moeite.
James, heb je even? -Niet echt. Wat is er?
Ik geef haar tarbot.
Je geeft wat? Aan wie? -Aan Deirdre. Vanavond.
Ik heb een lekker stuk tarbot gehaald, maar wat voor saus hoort erbij?
Moet er dan saus bij? -Ja, ik ga de vis pocheren.
Ja, natuurlijk. -Helen heeft eens lekkere saus gemaakt.
Ik hoopte dat je het recept nog wist. -Gek genoeg ben ik dat vergeten, zeg.
Bel Helen gewoon even. -Aha, jullie zijn er allebei.
Kom je net van de Noordpool? -Het is heel koud buiten, hoor.
Horen jullie niet weg te zijn?
Ik heb werk te doen, en Calum is druk met 'n recept. Wij blijven nog wel even.
Heb je soms op konijnen gejaagd? -Nee, dat heb ik niet, Calum.
Ik ben veearts, geen ordinaire stroper. Ik moet alleen iets even een prik geven.
Iets?
Als een van jullie zo vriendelijk wil zijn...
om haar even vast te houden. -Natuurlijk.
Zo, wiens hond is dit? -Van wie, James?
Tot een half uur geleden...
was ze nog van Joe Walters. Je weet wel, uit East Garsby.
En nu? -Nu, James?
Nou, eigenlijk is ze nu...
van mij. -Van jou, Siegfried?
Een huisdier? -Welnee.
Een schoothond? -Soms snap ik jou niet.
Waarom maak je je druk over deze toevoeging aan m'n huishouden?
Je hebt gelijk, Siegfried. En hoe ga je haar noemen?
Dit nieuwe lid van mijn familie zadel ik niet op met een wagneriaanse naam.
Ze zal door het leven gaan met de naam Polly. Zo.
Polly. Leuke naam. -Voorzichtig nou, Bodie.
Hij doet haar echt niks. Hij is gewoon nieuwsgierig.
Heren, mij diagnose is: liefde op het eerste gezicht.
Jij denkt ook aan niks anders, Calum.
Als je verliefd bent, zie je de liefde overal.
James, let jij op de praktijk? Ik heb wat belangrijke telefoontjes.
En ik zou het fijn vinden als je ook op haar wilt letten.
Nou, die redt zich wel. -Ja, ze is in trek.
Ze heeft nu al een aanbidder. -Hij toont tenminste initiatief.
Hou toch op jullie.
Wil je nog wat kaas? -Nee, dank je. Maar het was heerlijk.
Ik wil wel een kopje koffie, en nog een beetje praten.
Goed, dan haal ik dit even weg.
Zullen we daar gaan zitten? -We kunnen hier ook praten.
Maar op de bank ook. -Goed dan.
Vergeet je wijn niet mee te nemen.
Lief dat je zo veel moeite hebt gedaan. -Voor jou doe ik alles.
Zie je ons dit ook in de toekomst doen? -Ik denk aan niks anders.
Nee, ik bedoel samen eten en voor elkaar koken en zo. Je weet wel.
En daarna samen op de bank. -Ik pak even een doekje.
Nee, dat is nergens voor nodig.
Ik zet het hier. Dan kun je niet morsen. -Ik mors niks meer. Luister, Calum.
Calum, niet doen. Alsjeblieft, niet doen. Calum, hou op.
Vertrouw je me soms niet? -Jawel, maar...
Als je me niet eens vertrouwt, dan heb je geen hoge dunk van me.
Calum, dat is het niet. Luister nou eens.
Voor mij is dit net zo moeilijk als voor jou, hoor. Snap je dat dan niet?
Na zo'n leuk etentje. Maar je moet niks forceren. Ik wil praten.
Forceren?
Ik wil je alleen maar kussen. Dat is heel normaal. En dan lees jij me de les?
Dat doe ik helemaal niet.
Ik heb je niet uitgenodigd om een preek aan te horen over zondig gedrag.
Je wilt gewoon helemaal niet luisteren. -Wat valt er dan te bespreken, Deirdre?
Dat doet er niet toe.
Het doet er blijkbaar wel toe.
Waar wilde je het over hebben? -De toekomst.
De toekomst. Fijne toekomst hebben we als jij denkt dat ik iets wil forceren.
Goed, als je me toch niet begrijpt, dan kan ik beter weggaan.
Breng me naar huis, anders zeggen we nog iets waar we spijt van krijgen.
Dan gaan we nu maar.
Wat kijk je boos. Is er iets?
Vond Deirdre je gekookte heilbot lekker? -Gepocheerde tarbot.
Tarbot, ja. Met een lekker sausje van Helen.
Wat is er gebeurd?
Ze schrijven van die liedjes, hè? -Wie schrijven wat voor liedjes?
De aanraking van je lippen, Een kus in het donker. Allemaal onzin.
Is dat zo?
Probeer je meisje maar eens echt te kussen.
Dan begint ze te schreeuwen, alsof je haar het bed in wil slepen.
Vrouwen zijn heel gevoelige wezens, Calum.
Ze zijn kwetsbaar en angstig. Je moet ze heel voorzichtig behandelen.
Wat had ze dan verwacht na zo'n etentje met wijn. Een potje dammen?
Geen idee, maar je bent duidelijk te ver gegaan. Een veel gemaakte fout.
Mijn advies is: Schrijf haar een verzoenende brief.
Geef toe dat je fout zat, en verontschuldig je daarvoor.
Je moet het zelf weten. Overweeg het maar eens.
Ik wilde de avond niet verpesten, maar ik wilde praten.
En hij niet. Waar wilde je dan over praten?
Een trouwdatum. Sinds z'n aanzoek heeft hij het er nooit meer over.
Dat komt vast gewoon niet bij hem op. -Ik wil ook niet te dwingend overkomen.
Mannen zijn soms zo traag. Hij beseft niet hoeveel werk een bruiloft is.
Hij heeft het er nooit over. Misschien wil hij niet eens meer trouwen.
Wat hebben jullie wel besproken? -Niks.
En hij dacht dat ik niet meer gekust wilde worden.
We werden allebei boos, ik dreigde weg te gaan, en daar stemde hij mee in.
Vast een ongemakkelijk ritje. -Het was vreselijk.
In de auto zeiden we helemaal niks, en hij nam heel koeltjes afscheid.
Ik ben naar binnen gerend. Ik wacht op z'n excuses.
Zal hij die maken? -Weet ik niet.
Het spijt me, maar ik wilde vandaag niet meteen naar huis.
En nu zit ik jou maar in de weg. -Deirdre, dat geeft helemaal niks.
De kinderen zitten aan hun huiswerk, en James komt vast laat.
Nog een kopje thee? -Nee, hoor. Je bent al zo lief voor me.
Wist ik maar wat ik moest zeggen. -Fijn dat je naar me geluisterd hebt.
Een warm bad en een dubbele whisky.
Deirdre komt even kletsen. Ga jij boven maar lekker in bad.
Ik heb geen haast.
Ik weet wel waarom je hier bent. -Hoe dan?
Hij was heel chagrijnig vanochtend. Jullie hebben vast gekibbeld.
Wel erger dan dat. Ik ga maar eens. -Ik breng je wel thuis.
Zeker weten? -Natuurlijk.
Helen, je bent zo lief geweest. -Had ik maar goede raad voor je.
Ik zou wel weten wat voor advies ik je zou geven.
Wacht tot hij belt, en als hij niet belt...
dan ga je naar hem toe en vraag je hem of hij nog met je door wil.
Of hij mij nog wil. -Dat is wel heel drastisch.
Het heeft geen zin om zo te weifelen. Vat de koe bij de hoorns. Kom, we gaan.
Succes. -Ik meen het, hoor.
Ben je hier nog wel even? -Ja.
Mooi. Ik moet naar de pup van Seth Pillings...
en dan naar de hond van Foley, die Bodie niet mag.
Is dat zo? Dus?
Misschien wil jij even op hem passen. -Dat dacht ik al.
Gewoon tot ik terug ben. Daarna ga ik met hem wandelen.
Lief zijn voor oom Siegfried, jij. Dag.
Ik neem wel op. -Nee, dat doe ik wel. Ga maar.
Darrowby 385.
Nee, Mr Buchanan is er niet. Kan ik iets doorgeven?
Mooi, ze eet weer wat meer. Dat zal ik aan hem doorgeven.
Maandagmorgen. Dag.
Met wie?
O, met Mrs Blythe. Juist, ja.
Ik ga even voor u kijken. Ik moet even uw kaart erbij pakken. Momentje, graag.
Ga eens weg, Bodie. Ik heb uw kaart voor me. Het gaat om uw hond, hè?
Hij heeft z'n laatste inenting in maart 1949 gehad, dus het wordt weer tijd, ja.
Wilt u met hem langskomen? Morgenochtend om negen uur?
Prima, Mrs Blythe. Dag. Bodie, doe niet zo vervelend.
Niet te geloven.
Bodie, ga iemand anders pesten. Vooruit.
Is Calum er? -Nee, liefje. Er is hier verder niemand.
Lieverdje, wat is er nou?
Hij heeft me wel een aanzoek gedaan, vóór ik terug naar Schotland ging.
We zijn dus wel verloofd, formeel gezien.
Formeel heeft er niks mee te maken. Je bent of wel of niet verloofd.
Dat zijn we dan wel, denk ik.
Ik wil hem niet dwingen een datum te prikken voor ik weet dat hij echt wil.
Hij zou je geen aanzoek hebben gedaan als hij niet zou willen.
Maar volgens mij wil hij niet meer echt.
Had ik maar niet geprobeerd er met hem over te praten.
Ik vond dat een huwelijk ons doel moest zijn. Anders heeft de relatie geen zin.
Maar dan zal iemand toch de koe bij de hoorns moeten vatten...
en de trouwdatum ter sprake moeten brengen.
Jullie kunnen echt niet veel langer zo om elkaar heen blijven draaien.
Daar heb je gelijk in.
Maar Calum is de laatste tijd zo verstrooid en in de wolken.
En dat komt omdat hij voor het eerst verliefd is.
Het komt gewoon niet bij hem op dat je een trouwdatum eerst moet prikken.
Nu komt het er vast nooit meer van.
Kom eens hier, jij.
Pak de stok maar, Nip. Goedemorgen, Mr Potts.
Hallo. Het is wat zachter vandaag, hè? -Ja, het is ietsje warmer.
We hadden het laatst over iets toen u weg moest.
Waarover dan? -God mag het weten.
Ik weet het alweer. Over die stier van Ramsden die ontsnapt was...
en die in Darrowby door de straten rende.
Kom maar, Mr Potts. U moet eventjes rusten.
Het gaat wel weer over.
Ik heb last van een van m'n longen, Mr Herriot. Net als onze koning.
Ze moeten er bij mij ook maar een stuk uit halen.
Wilt u nog verder wandelen? -Ja, dat gaat best.
Zeker weten?
Maar goed, Ramsden moest dus achter die stier aan hollen...
helemaal door Norgate Street, tot aan het parkeerterrein.
Ja, dat heb ik gehoord.
Bij een van onze stieren zat een keer iets klem in z'n keel.
Mr Farnon is toen gekomen. Mr Siegfried.
Toen heeft hij een tang in de keel van die stier gestoken...
en met een zaklamp erbij kon hij het eruit trekken.
Is Nip hier al gewend? -Volgens mij mist hij het melken.
Dan sloop hij altijd rond op het erf.
Dan voelde ik ineens iets op m'n laars vallen, en dan stond Nip daar.
Dan had ie een steen gehaald en op m'n voet gelegd.
Dan pakte ik de steen en gooide ik hem uit de stal, ver het erf op.
En dan kwam Nip hem weer brengen. -O, ja?
Mr Potts, u als boer begrijpt hoe belangrijk het is op schema te blijven.
U moet weer weg, hè?
Ik vond het leuk om over vroeger te praten. Echt.
Maar ik moet weer door. -Gaat u maar, hoor.
U hebt het druk en ik ben maar een gepensioneerde boer met te veel tijd.
Ik zal u niet ophouden. -Ik kom snel weer langs.
Mooi. Dan praten we weer verder, hè? -Ja, doen we. Dag, Mr Potts.
Kom, Bodie.
Hoe is het met Calum? -Hetzelfde.
Dat geknies van hem de hele dag is heel deprimerend.
Jammer dat ze het niet goedmaken. -Ze hebben elkaar nog niet gesproken.
Ze zijn allebei te trots, denk ik.
Dit is Londen.
Met groot verdriet doen we u de volgende mededeling.
Vandaag, 6 februari 1952, werd om 10.45 uur bekendgemaakt...
dat de koning, die zich gisteravond nog gewoon ter ruste had begeven...
vanochtend vredig in z'n slaap is heengegaan.
De BBC condoleert hare majesteit de koningin en de koninklijke familie.
Hij heeft het heel goed gedaan. En hij had nooit verwacht koning te worden.
Gelukkig werd hij dat wel. -Inderdaad.
Hij was echt een goed mens. Een eenvoudig mens ook.
Hij had een enorm plichtsbesef en eergevoel.
Dat gold voorheen ook voor z'n oudere broer...
tot hij het aanlegde met die dame uit Baltimore.
Ja, dat is zo. Hij liet het meisje vóór het werk gaan, hè?
Inderdaad.
Er komt nu een nieuwe vorst, en een tweede Elizabethaanse periode.
We hebben veel goede koninginnen gehad.
Elizabeth l, Anne, Victoria, en nu dan Elizabeth ll.
Wordt het weer een tijdperk van mooie dichtkunst, muziek en ontdekkingen?
We hebben een vorst verloren, maar het leven gaat verder.
En ik moet een ander drama onder ogen zien...
op de boerderij van die korzelige, onbeleefde Frank Bush.
Die zielige biggetjes. -Juist.
Ik denk dat geen enkel biggetje het overleefd heeft.
Maar toch begeef ik me die kant op. Dus, vrienden, adieu.
De Elizabethaanse periode is al aangevangen.
Zijn dit de biggetjes die ik vorige week behandeld heb?
Want als dat zo is, en als dat ook dezelfde zeug is, dan is dit een wonder.
Een veeartsenijkundig wonder.
Vindt u het ook niet ongelooflijk? -Ja, maar ik ben een stukje land kwijt.
Ze kunnen het wel heel goed met elkaar vinden.
Het is meer dan dat. Hij is verliefd op haar, en zij op hem.
Ze aanbidden elkaar echt, hè? -Logisch. Ze is echt een schatje.
Daarom hangt ie steeds om haar heen.
Als jullie over Deirdre en mij praten... -Daar hebben we het dus niet over.
We hadden het over onze honden, over Polly en Bodie...
en over hoe dol ze inmiddels op elkaar zijn.
Ik ben trouwens heel blij dat jullie hier nu allebei zijn...
want ik wil...
Sorry, Siegfried. -Vriendelijk bedankt.
Ik organiseer vanavond een samenzijn, als jullie kunnen tenminste.
Een samenzijn? -Ja, hier op Skeldale, om half acht?
Ik heb toch niks anders te doen. -Ik kan ook.
Ik heb het Helen al gevraagd...
en zij is zo lief om hapjes mee te nemen, en champagne koud te zetten.
En wie betaalt dat? -Niemand.
Ik heb nog een kistje staan. Komt goed van pas bij dit soort gelegenheden.
Wat voor gelegenheden? -Dat merk je vanzelf wel.
Is er soms iemand jarig? -Geen idee, Calum.
Wat valt er nou te vieren?
Vieren we dat de biggetjes nog leven? -Wacht nou maar af.
Ik ga visites rijden, en met Bodie wandelen.
Goed voor de lijn. -Prima idee.
Half acht dus? -Inderdaad.
Niet te laat komen, hè? -Nee, hoor.
Heb je Deirdre nog 'n brief geschreven? -Dat heb ik gedaan, ja.
Wel dus. Mooi zo. Wanneer?
Drie dagen geleden, maar ik heb nog niks gehoord. Ze heeft hem vast al.
Waarom heb je er zo lang mee gewacht? -Ik wist niet wat ik moest schrijven.
Nou, zij neemt vast ook de tijd voor een passend antwoord.
Ik bel haar gewoon. Ik heb niks te verliezen.
Doe dat nou niet, Calum.
Hier is de telefoon niet geschikt voor. Wacht nou af wat je brief teweegbrengt.
Wees nou geduldig. Geef haar de tijd om na te denken.
Ja, misschien heb je wel gelijk.
Kom maar, Bodie. Brave hond.
Kom maar door het hek. Zo, ja.
Bodie, kom nou.
Wat is er, Nip? Je kijkt zo zielig. Ga je mee wandelen?
Waar is je baasje?
Goedemorgen, hoogste tijd...
Het spijt me, Mrs Potts. Ik wist het niet.
Hij was een goede man, die alles uit het leven heeft gehaald.
Nou en of.
Hij had de laatste tijd veel last van z'n longen, maar hij klaagde nooit.
Ik denk dat hij er meer last van had dan hij liet blijken.
Hij wilde anderen niet met z'n kwalen lastigvallen. Daar was ie te trots voor.
Die hoestbuien putten hem vast uit. -Zeker.
Hij vond 't erg om kalmer aan te moeten doen.
Hij kon geen lange wandelingen meer maken, of dingen rond het huis doen.
Te veel inspanning putte hem uit.
Maar goed, hij geniet nu van de eeuwige rust.
Ik zal hem heel erg missen, Mrs Potts.
We hebben de laatste tijd leuk over vroeger gepraat.
Ja, dat weet ik. En hij vond het heel fijn om met u te praten, Mr Herriot.
Hij keek er altijd naar uit om met u en uw hond en met Nip te gaan wandelen.
Dat heeft hij heel vaak gezegd.
Ik wou dat ik iets kon zeggen om u te troosten.
Grappig dat u dat zegt, Mr Herriot.
Ik vind het een troostrijke gedachte dat mijn Jim in dezelfde nacht...
als z'n koning is ingeslapen.
Mr Potts was wel wat ouder. -Natuurlijk.
Jim had het fijn gevonden om te weten dat ze tegelijk naar God zijn geroepen.
Ja, dat denk ik ook.
Weet u, het voelt alsof ik m'n verdriet kan delen...
met hare majesteit de koningin.
Zo'n lieve vrouw. We hebben tegelijkertijd onze man verloren.
Dat zullen we altijd samen delen.
Nip zal z'n wandelingen nog missen. -Ja, en daar maak ik me zorgen over.
Ze wandelden vaak langs de rivier. -Ja, dat weet ik.
Met m'n artritis kan ik dat soort wandelingen met Nip niet maken.
Dat is geen probleem, Mrs Potts. Ik kom hier bijna elke dag met Bodie langs.
Dan kom ik Nip voortaan wel ophalen. Goed?
Dat zou heel aardig zijn. Meent u dat? -Natuurlijk. Dat lijkt me heel leuk.
Hij mag nu al mee. Zal hem opvrolijken. -Dat zal hij fijn vinden. Hè, Nip?
Hij is sinds de begrafenis niet buiten geweest.
Vooruit, Nip. Ga maar lekker wandelen met Mr Herriot.
Kom maar, Nip. Vooruit.
Ik breng hem over een uurtje weer terug. -Dat is prima, Mr Herriot.
Wie kan dat nou nog zijn? Vast iemand met een ziek parkietje.
Nee, dat zijn vast James en Helen.
Mooi, jullie zijn het.
Ik heb hapjes bij me. Genoeg, hoop ik. -Ik ga over de nootjes.
We zijn wat vroeg, maar dan kunnen we alles vast klaarzetten.
Geef mij de nootjes maar, lieverd.
Ga je me nou nog vertellen wat we te vieren hebben?
Nee, dat merk je vanzelf wel. Ga jij Helen maar helpen. Ik ga even door.
Waarom doet hij nou zo geheimzinnig? -Geen idee. We zien het wel.
Misschien vieren we iets gedenkwaardigs. M'n eerste keizersnee?
Ik weet het. Vandaag 'n jaar geleden werden we samen dronken.
Daar trek je geen champagne voor open. -Nee.
Kom, we gaan ijsblokjes halen. -Goed idee. Ik heb zin in een glaasje.
Kan ik ook iets doen voor het feestje?
Nee, dank je, Calum. James en Helen zijn al druk in de weer met van alles.
Nee, blijf jij maar hier en maak je werk af. Het is toch nog geen half acht.
Kop op, Calum. Er is nog hoop. -Dat zeg jij, ja.
Ik ga eens even kijken hoe het met de champagne staat.
Dat klinkt goed, champagne uit 1937. Ziet er goed uit. Proef maar eens.
Verrukkelijk. Ik ben dol op champagne.
Wat doe je? -Zo slaat 't niet dood. Ken je dat niet?
Neem jij de glazen mee? -Dan draag ik deze.
Wat weet jij toch veel. -Snel, snel.
Niet te geloven.
Wat heb ik je gemist. -Ik voelde me zo rot.
Ik ook.
Vergeef je me? -Natuurlijk. Vergeef je mij?
Goed, laten we meteen trouwen. -We moeten toch eerst in ondertrouw?
Hoe snel kan dat? -Over drie weken.
Goed, dan doen we het over drie weken.
Goed, nu dat geregeld is, stel ik voor dat we een glaasje drinken.
Dat kan ik wel gebruiken.
Maar eerst wil ik nog iets anders doen, met jullie goedkeuring.
De voornaamste reden voor dit feestje was de hereniging van jullie twee.
Maar er is nog iets anders. Voor we op jullie proosten...
wil ik een dronk uitbrengen op de gezondheid van onze nieuwe vorstin...
hare majesteit, koningin Elizabeth ll.
Zo dan. Op de koningin.
En laten we dan nu proosten op de gezondheid van Calum en Deirdre.
Moge hun huwelijk gezegend worden met een heel regiment kindertjes.
Op Calum en Deirdre.