Ik hoorde dat Sara vanochtend naar huis mocht.
Dat met Sara is niet onze schuld. - Niet te geloven dat we echt weggaan.
Hoeveel geluk heb ik dat ik iets heb wat afscheid nemen zo zwaar maakt.
Dat zei een briljant wetenschapper. - Winnie de Poeh?
Vijf jaar later
Niet naar mij kijken, ik wil een bordje ophangen: Trut kan zien.
Gaat dit om bedrog?
Dit gaat niet om bedrog, Spencer. Het gaat om wraak.
Hij weet dat we liegen.
Dus hou op met verlangen naar de fjorden en carpe stuk.
Ik weet dat het voorbij is. Dat weet ik.
Ja, ik ken het dode meisje dat niet meer dood is.
Wanneer ik verzonken in troost gevende gedachten
terugdenk aan het verleden
betreur ik mijn falen in alles wat ik wilde bereiken
en ik herinner me met spijt hoe ik mijn beste jaren verspilde:
dan kan ik huilen, hoewel ik huilen niet gewend ben
huilen om vrienden, nu verborgen in de eindeloze nacht van de dood
huilen om ellende die allang genezen was
en om het verlies van vele dingen die ik heb gezien en liefgehad
Sorry.
Ik ging er helemaal in op.
Morgen mogen jullie mij voorlezen.
Dr. Rollins. Hadden we een afspraak?
Ik wilde je dit persoonlijk komen vertellen.
Is er een datum voor de hoorzitting? - Ja.
Dank je wel.
Wacht daar nog maar even mee.
Het is over vier dagen. - Vier dagen?
Het was vier dagen of zes maanden.
Alison?
Ik wil iets insluiten bij de verzoekschriften.
Dat kan ik wel regelen. - Dank je wel.
Alison, ik moet je hieraan herinneren.
Het hof kan je vriendinnen oproepen...
maar het kan zijn dat ze het doel niet onderschrijven.
Jij kent ze niet zoals ik ze ken.
Er is niet veel tijd.
Maar ik wilde dat jullie deze woorden op papier lazen en niet op scherm.
Ik wilde dat jullie iets aanraakten wat ik heb aangeraakt...
dat we verbonden waren.
Ben je zover?
Mr Dunbar zal over een paar minuten boeken komen signeren.
OSTINATO Door EZRA FITZ
We hebben dingen meegemaakt die andere vriendinnen nooit ervaren.
Wij begrijpen elkaar beter dan wie ook ter wereld.
Hoi. Bedankt voor het opletten. - We hebben lekker gekletst.
Maar dat alles verbindt ons met iemand anders...
iemand van wie ik hou...
iemand die me nodig heeft.
Dank je.
Ik weet dat jullie naar Rosewood komen om te praten...
over Charlotte die wordt vrijgelaten. Ik vraag om vijf minuten met jullie.
Vijf minuten om het uit te leggen.
Vijf minuten die de hele wereld kunnen veranderen.
Denk je dat ze komen? - Natuurlijk komen ze.
Het is lang geleden. Zouden ze nog steeds boos op me zijn?
Ik zorg dat je thuiskomt, Charlotte.
Dat beloof ik.
Spencer, Aria, Hanna, Emily...
ik heb jullie nodig. Alsjeblieft.
Alle liefs, Alison.
Raad eens wie. - O, jemig.
Ik heb je gemist. - Ik heb jou ook gemist.
Neem een kamer. - Dat wordt dan een grote.
Kun je een hint geven over de herfstcollectie?
M'n geheimhoudingsverklaring is acht pagina's lang.
Claudia zou met een bijl achter me aan komen als ik iets verklap.
Laat eens zien. Hij zag er groter uit toen je hem plaatste.
We hebben onze paspoorten nodig om naar de bruiloft te komen.
We kijken naar diverse landen, maar Italië is een grote kanshebber.
Ik heb ooit eens een Italiaans meisje ontmoet.
Geen wonder dat je studie een jaar langer duurde.
Hoe is het op het Salk?
Prima. Ik ben nog steeds bezig m'n plek te vinden.
Al die geweldige architectuur. Ik wil een rondleiding.
Die doen ze nu niet, maar...
Hoe is het met Liam?
Liam is een schatje...
maar hij haat het als ik dat tegen mensen zeg.
Met wie is Spencer nu? - Daar heeft ze het te druk voor.
En die ambassadeurszoon dan? - Regimewijziging.
Afijn, de rechtszaak. Komen we onder ede te staan?
Nee. Het gaat puur om wat we ervan vinden dat Charlotte vrijkomt.
Wees eerlijk, het gaat om A die vrijkomt.
Vijf A-loze jaren.
Jullie moeten toegeven dat dat goed voelde.
Er is veel gebeurd: goed, slecht en akelig, maar niet door A.
En nu wil A naar huis.
Wat gaan we doen?
We geven onze tassen af en gaan om 16.00 uur naar Ali.
En...
luisteren naar wat ze te zeggen heeft.
Hoelang kun je blijven?
Geen idee. De hoorzitting is morgen.
Ik ben blij dat je er bent, maar ik wou dat dit niet nodig was.
Laten we ons focussen op het feit dat ik hier ben.
Hoe is het met Greg? - We nemen even pauze.
Waarom? - Daar was het gewoon tijd voor.
Ik dacht dat je hem leuk vond.
Laten we dat met een kop thee bespreken. Oké?
Wauw, het is hier prachtig.
Dank je wel.
Echt, je kunt niet meer zien dat dit een gekkenhuis was.
We gebruiken liever de Europese definitie van sanatorium...
als we het over dit historische bouwwerk hebben.
Het ziet er prachtig uit. Je hebt 't geweldig gedaan.
Dank je.
Vond je het niet eng? - We hebben alle spoken verdreven.
De mensen zullen al gauw vergeten wat dit was...
en dan herinneren ze zich alleen nog onze exclusieve brunch.
M'n moeder, de exorcist.
Ik had gehoopt dat je Jordan zou meenemen.
Ja, de volgende keer.
Ik probeer jullie hier al naartoe te krijgen sinds de opening.
Weet ik, maar ik had het druk. Parijs duurde eeuwen.
Toen Alison belde... - Niet Alison, mam. De rechtbank.
Toch is het Alison.
Ze dient al verzoeken tot ontslag van Charlotte in...
sinds de dag dat ze is opgesloten. Je bent Alison niks schuldig.
Na wat zij je heeft aangedaan... - Mam, ik weet wat ze me heeft aangedaan.
En ik weet precies wat ik tegen de rechter ga zeggen.
Ik moest je dit geven van Liam. Die korte verhalen van James Tiptree.
Probeert hij indruk te maken? - Ja.
Dan is dit een goed begin.
Hij wil weten wanneer je weer naar Boston komt.
Niet voor dit semester voorbij is.
Hoelang blijf je? - Ik moet even zien hoe het gaat.
Wat vond je van het nieuwe Radley? - Ik heb het nog niet gezien.
Ik dacht dat je daar met Hanna en de meiden had afgesproken.
Nee, we hebben afgesproken bij de Brew.
Oude gewoonten. - De Brew?
Ja, klopt. Hoezo? - Heb je Ezra daar ook gezien?
Hij is terug.
Hij is nog steeds de eigenaar en hij schijnt erboven te wonen.
Ik dacht dat hij nog in Zuid-Amerika zat.
Hij is blijkbaar ziek geworden en is naar huis gestuurd.
Ik heb hem niet gesproken, maar wel gezien in de stad.
Kende je het meisje? - Nicole?
Ik heb haar één keer ontmoet, lang geleden, voor ze weggingen.
15 dood of vermist.
Ze zijn er huizen aan het bouwen.
Het zou niet controversieel moeten zijn.
Heb je hem gesproken? - Ik...
Ik heb hem een brief gestuurd toen Nicole...
Toen het gebeurde, maar hij heeft niet gereageerd.
Hastings voor staatssenator. De echte ware stem.
Ik ben Veronica Hastings en ik sta achter deze boodschap.
Die vlag is een mooi detail.
Dat zou ik nooit hebben bedacht. - Niet zo cynisch, Spencer.
Waar is pap? - In Harrisburg om fondsen te werven.
Het gezin dat samen campagne voert, blijft bij elkaar.
Je vader kan geweldig druk uitoefenen en we hebben het geld nodig.
Het is een speciale verkiezing.
Winst kan afhangen van of het die dag regent en mensen thuis blijven.
Wie doet er nu cynisch?
Dit komt door jou. Jij raakte als eerste betrokken bij de regering.
Jij was m'n inspiratie. - Ik let op de regering.
Zorg dat ze eerlijk blijven. - Lieverd, je werkt voor een lobbyist.
Nee, dat zijn we niet. We werken met publieke politieke organisaties...
ter bevordering van progressieve wetgeving.
Je bent een lobbyist.
En je moeder wordt staatssenator.
Ik ben zo trots op je.
Je bazen zijn heel boos op me. - Ze zijn niet boos.
Ze hebben me een voorschot op het tweede boek gegeven.
Ze weten wat er is gebeurd in Zuid-Amerika.
Ze begrijpen het.
Dan zijn ze me voor, want ik snap er helemaal niets van.
Ik snap niet hoe een meisje dat ik in de zaak heb ontmoet...
die niemand ooit kwaad deed, kan worden meegenomen...
door halfbakken revolutionairen en dat niemand haar kan vinden.
Dus als jij dat begrijpt, leg het me dan maar uit.
Je gaat ergens naartoe om te helpen, dat hoort je niet 't leven te kosten.
Het spijt me. Sorry.
Wanneer ben jij aangekomen? - Een paar uur geleden.
Dit is echt indrukwekkend.
Ik wilde gewoon zien of ik het zou kunnen, weet je?
Hoe gaat het?
Het is zwaarder dan ik dacht.
Ik vloek veel. Dat werkt heel therapeutisch.
Hoe is het in Washington?
Ik vloek veel. Dat werkt heel therapeutisch.
Caleb zei dat hij je daar had gezien.
O, ja? Spreken jullie elkaar nog? - Af en toe.
We zijn vorige zomer gaan vissen. - Echt waar?
Ja, we zijn de broederschap van exen. We moeten elkaar steunen.
Ben je hier vanwege je moeders campagne?
Nee. Ik kreeg een verzoek van de staat Pennsylvania.
Ze willen m'n mening over iets.
Ali probeert Charlotte het ziekenhuis uit te krijgen.
Ja. Wij komen met de rechtbank praten.
Wij?
Aria, Em, Hanna en ik.
Jullie allemaal tegelijkertijd op één plek?
Wanneer gebeurde dat voor het laatst in Rosewood?
Lang geleden. - Als Ali het Bat-signaal aanzet...
Zo is het niet. We zijn nog steeds vriendinnen.
En we zijn niet alleen 'een filmpje pakken en uit eten gaan'-vriendinnen.
We zijn 'Ik heb je leven gered en nu red je dat van mij'-vriendinnen.
Dat weet je wel. Je was erbij. - Hoelang blijf je?
De hoorzitting is morgen en dan...
En dan weet ik het eigenlijk niet.
Mag ik je mee uit eten nemen voor je weggaat?
Ja. Natuurlijk, dat is prima.
Ik moet wel gaan nu. Ik moet naar Ali en ik ben al laat.
Dus ik bel je wel, oké? Zelfde nummer nog?
Hetzelfde nummer. - Cool.
Toby.
Voor wie bouw je dat huis?
Hoe kom je erbij dat ik het voor iemand bouw?
Omdat ik je ken.
Charlotte krijgt de hulp die ze nooit heeft gehad toen ze klein was.
Vijf jaar behandeling, om alle schade ongedaan te maken.
Ik ga bij haar op bezoek, breng tijd met haar door.
Ze is zelfs een weekend bij mij thuis geweest met kerst vorig jaar.
Lieten ze haar eruit? - Het was een bezoek met begeleiding.
Dus Charlotte is nu helemaal beter. Wat hebben wij ermee te maken?
Bij de hoorzitting morgen beslist de rechter of ze mag worden ontslagen.
En ze willen de mening horen van de betrokken mensen.
Verklaringen van slachtoffers. - Steunbetuigingen.
Verklaringen dat ze geen bedreiging is. Dat jullie niet meer bang zijn.
Er is geen reden om bang te zijn.
Jullie kennen haar. Jullie hebben haar verhaal gehoord.
We hebben dit samen meegemaakt. - Ja, dat klopt.
We kunnen de littekens laten zien.
Jij vraagt om een vrijbrief voor iemand die ons wilde vermoorden.
Ze zit in een ziekenhuis, geen cel. - Ze heeft geluk.
En wij hebben geluk dat we nog leven.
Daarom zijn jullie verklaringen ook zo belangrijk.
Wie spreekt er nog meer?
Mona eiste te worden gehoord.
Zij gaat praten over het poppenhuis en de martelingen.
En Sara Harvey dan? - Nou?
Stel dat wij met de rechter praten en Sara Harvey verschijnt.
Zij doet haar zegje over wat haar is overkomen in Radley.
Zij mag niet getuigen vanwege de deal die ze heeft gesloten.
Waarom is Jason er niet?
Hij is het niet eens met dr. Rollins en mij.
Oké, je beseft wat je van ons vraagt.
Je wilt dat wij Charlotte vergeven. - Het maakt me niet uit of je dat doet.
Ik vraag jullie mij m'n enige kans op een echt gezin te geven.
Wij moeten zeggen wat we ervan vinden en jij vraagt ons te liegen.
Doe dit, alsjeblieft.
Doe het voor mij. - Alsjeblieft?
Met suiker erop? - Wat?
Dat zeg je in de speeltuin om een gunst te krijgen.
We zijn niet meer in de speeltuin, Alison.
Al heel lang niet meer.
Alsjeblieft.
Ik ben niet zo'n kandidaat die zich verkiesbaar stelt...
en zegt hoezeer ik de regering haat en dat ik die wil ontbinden.
Net als u begrijp ik...
dat de omvang van het probleem de omvang van de oplossing bepaalt.
Als eerlijkheid zo louterend is, waarom voel ik me dan zo beroerd?
De regering doet werk dat alleen de regering kan doen.
Ja.
Onze rechtbanken zijn niet de vijand van de vrijheid.
Luister, ze hebben de rapporten, oké?
Ze weten wat Charlotte ons heeft aangedaan als A.
Daarover praten is overbodig. Het gaat erom dat we niet bang zijn.
Dat is alles wat Ali wil. Dan kunnen we hier weer weg.
Is dat de waarheid?
Dat we niet bang zijn? - Misschien wel.
Ik bedoel, kijk ons nou. We zijn ontsnapt.
We hebben gewonnen.
We hebben we de draak misschien niet gedood, maar wel getemd.
Ik ben zo terug.
Niemand voelt zich veilig...
waar iedereen slachtoffer kan zijn.
Je moeder doet het super voor zo'n onervaren kandidaat.
Hoi, Mona.
Ik zwaaide naar je bij het Kennedy Center. Je zag me niet.
Sorry.
Kijk ons dan. Al die tijd en dan doen we uiteindelijk hetzelfde werk.
Niet echt.
We verkopen allebei beleid.
Verschillende soorten beleid.
Heb je nog steeds nachtmerries?
Ik wel.
Drie psychiaters en allerlei recepten en toch heb ik ze nog.
En jij?
Nu wil ik graag een van de redenen geven waarom ik me kandidaat stel.
M'n dochter, Spencer Hastings.
Zorg dat je je cue niet mist.
Spencer en ik zijn uit elkaar gegroeid.
Dat gebeurt.
Ik hou van deze stad, maar overal waar ze kwam zag ze iets...
wat ze wilde vergeten.
Ik had niet gedacht dat jij en Ali hier zouden blijven.
Verschillende redenen, hetzelfde resultaat.
Je hebt je graad gehaald, toch?
Dat duurde even. Vooral nachten, maar ik hem.
Ik heb er dit jaar weinig aan gehad.
Een promotie is aan m'n neus voorbijgegaan.
Studeren was niet wat ik ervan had verwacht.
Voor Aria, Spencer en zelfs Hanna zie, verliep alles prima.
Voor jou niet?
Nee.
Ik had het zwaar.
Toen m'n vader doodging, zag ik het nut er niet meer van in.
Van studeren? - Van wat dan ook.
Er heeft altijd iets ontbroken aan m'n familie.
Wat ontbreekt is m'n zus, Charlotte.
De afgelopen vijf jaar ben ik van dit ontbrekende deel gaan houden.
En nu wil ik m'n zus naar huis brengen.
U hebt vast wel gelezen wie Charlotte is en wat ze heeft gedaan.
Dat zijn maar rapporten.
Eén ding wat ik heb geleerd is dat mensen niet altijd zijn wat ze doen.
Charlotte DiLaurentis vormt geen bedreiging voor mij.
Ik ben lang boos geweest.
Maar nu word ik elke ochtend wakker...
drink ik koffie en loop ik naar buiten.
Of het nou zonnig is of regent, ik ben er.
Ik ben vrij.
Ik zie niet in waarom Charlotte niet dezelfde kans mag hebben als ik.
Nee, ik ben niet bang voor haar.
M'n vader heeft me geleerd dat angst natuurlijk is.
Het is een goed instinct.
Hij zei ook dat je kunt kiezen waar je bang voor gaat zijn.
Ik heb besloten dat ik niet bang ben voor Charlotte DiLaurentis.
Alison en dr. Rollins hebben verteld hoe goed het gaat met Charlotte.
Hoe snel ze in de gemeenschap van het ziekenhuis is geïntegreerd.
Zij geloven er sterk in...
Sorry.
Miss Montgomery. - Sorry.
Ze geloven er sterk in dat dit het juiste moment is voor Charlotte...
Miss Montgomery, ik heb dezelfde rapporten gelezen.
De artsen... - Die kunnen voor zichzelf spreken.
U moet me hier vertellen of u zich veilig voelt als Charlotte vrijkomt.
Miss Montgomery?
Nee.
Ik zou me niet veilig voelen.
Ik zat in de rode lijn naar Braintree...
en de trein stopte in de tunnel tussen de stations.
De stroom viel uit en het was donker.
Nee, niet donker. Het was zwart.
En ik zat weer in elke doos...
elke donkere ruimte waar A me ooit heeft in gestopt, ik kon niet ademen.
Toen hoorde ik een meisje huilen.
Mooi...
dacht ik, ik ben niet de enige die doodsbang is.
Toen...
was er weer stroom...
en staarde elke persoon in de trein me aan...
omdat ik het huilende meisje was.
Ik wil niet dat Charlotte wordt ontslagen.
Nooit.
Daarom komt de laatste nagel aan de doodskist.
Ik dacht dat ik het kon, maar ik kan het niet.
Ik heb naar m'n vriendinnen geluisterd...
hoe zij Charlotte hebben kunnen vergeven.
Ik zou haar zo graag haten, maar dat lukt niet.
Dat lukt niet, omdat ik weet wat ze heeft meegemaakt.
Ik zat ook in Radley.
Ik heb er maanden gezeten.
Charlotte heeft er jaren en jaren gezeten.
Doordat ze daar heeft gezeten, is ze ontspoord.
Laat haar gaan.
Laat haar naar huis gaan.
Dat is wat we allemaal willen...
een thuis hebben.
Het spijt me.
Vind je dit oké?
Het is een beetje vreemd.
We kunnen ergens anders heen gaan.
Nee.
Als je de spoken wilt verjagen, moet je naar de plek gaan waar ze zijn.
Weet je wie ik had verwacht daar te zien?
Wie dan? - Sara Harvey.
Ze zeiden dat ze niet zou komen. - Maar wat als ze wel was gekomen?
Wij vertellen leugentjes om bestwil en daar is ze.
'Die bitches liegen, edelachtbare. Wilt u weten hoe ze echt zijn?
Ik laat zien wat ze met mij hebben gedaan.' En dan laat ze het zien.
Em, Han, Spence, Ana - Goed nieuws - Ali
Dat was het dan.
'Van de rechter mag Charlotte naar huis.'
'Bedankt voor jullie hulp. Ali.'
Hebben jullie het gezien? - Zeker.
Iedereen, begroet de enige eerlijke vrouw in de stad even.
Sorry. - Nee. Het spijt ons.
Je bent klein, maar je bent sterk. Je hebt ons in ons hemd gezet.
Oké, iedereen, zet je telefoon uit.
Niet op stil of op trillen, uit. - Ik kan hem niet helemaal uitzetten.
Een van de vitale dingen die ik heb geleerd...
is dat er een uitknop op deze dingen zit.
Doe het, Spencer.
Oké.
Kring van de heilige cocktails is nu begonnen.
Als je niet wist wat dit was geweest, zou je het nooit weten.
Heeft de makelaar je het huis op Haunted Hill laten zien?
Ik mis jullie gezichten.
Jullie hebben zulke geweldige gezichten.
Dank je wel.
We moeten toch eens wat vaker afspreken.
Ja, maar niet hier.
We kunnen 'n mooie steden-lijst maken en ze allemaal bezoeken.
Dat kan duur worden. - Parijs.
Rome. Madrid.
Rio. We kunnen gaan feesten in elke stad.
En Ali en Charlotte kunnen in dat lelijke, grote huis blijven...
en koekjes bakken.
Je zou denken dat ze op 'n plek als deze wel speciale drankjes hadden.
Wat voor speciale drankjes?
We zitten in een bar die eerder een idiotenfabriek was.
Weet ik veel. Een Electroshock Margarita?
Manisch-depressieve Mai Tai?
Jullie hebben echt geen smaak.
Daarom ben ik zo dol op jullie. Ik hou van jullie allemaal.
Spencer houdt van ons. - Ik heb het gehoord.
Hé, mogen we nog een Bipolaire Martini voor m'n vriendin?
Laatste ronde in Rosewood.
Kunnen we niet gewoon ergens gaan dansen?
Daarom is de minibar uitgevonden, Em. We kunnen naar mijn suite gaan.
Het is nog vroeg.
Hé, niet doen. M'n moeder leidt hier de boel.
Willen jullie iets grappigs horen?
Heel graag.
Ik dacht dat het niet zou uitmaken wat we tegen de rechter zeiden...
omdat ik dacht dat ze haar nooit zouden vrijlaten.
Ik dacht dat nog een leugentje wel kon en dat er niets zou gebeuren.
Maar dat gebeurde wel.
Ze hebben A vrijgelaten.
Zou het niet grappig zijn als Charlotte haar droomleven krijgt?
Als zij het kan, kunnen wij het ook.
Een toost op Charlotte.
Op Charlotte. - Op Charlotte.
Waarom kunnen ze geen stille ijsklontjes maken?
Hier. Drinken. - Dank je.
Ga je nog naar Toby? - Ik ben al geweest.
Hij is een huis aan het bouwen.
Hij bouwt een huis? Met gereedschap?
In z'n eentje? - Ja.
Ja. Zeg dat wel, wauw.
Ik kreeg alleen maar een stoel en nu krijgt een geluksvogel een huis.
Zit. Blijf.
Ze is geen poedel.
Hallo? - Hanna? Met mij.
Hoi, Ali. - Is Charlotte bij jou geweest?
Nee. Wat is er mis? - Ik weet niet waar ze is.
Weet je niet waar Charlotte is? - Dr. Rollins heeft haar afgezet.
We hebben uren gepraat. Ze was zo blij en dankbaar.
We zijn naar bed gegaan en vanochtend was ze weg.
Al haar spullen zijn hier, maar zij niet.
Dr. Rollins wil dat ik de politie bel.
Ja, dat moet je ook doen.
Kun je de anderen bellen en komen? - Ja, doe ik. Maar Ali, niet wachten.
Bel de politie.
Schiet alsjeblieft op.
Charlotte was er toen ze gingen slapen en nu is ze weg.
Sexton heeft haar gevonden.
Hij kwam hier voor de ochtenddienst. Hij zag dat de deur was geforceerd.
Hij ging naar de klokkentoren en zag dat het luik open stond.
En keek naar beneden.
Weten we hoe laat dit is gebeurd? - De sproeiers werken met een timer.
Het gras onder haar lichaam is nat, maar haar kleren zijn droog.
Dan komen we uit tussen 03.00 uur en zonsopgang.
Ben je zeker van de identificatie? - Ziekenhuisbandje.
En ik heb haar gezicht gezien.
Het is Charlotte DiLaurentis.
Blijf bij haar tot ze in slaap valt.
Doe ik.
Gaat het wel?
Als ik dacht dat er een kans was dat Charlotte zelfmoord zou plegen...
had ik haar nooit laten gaan.
Hoi.
Sorry, ik verwachtte roomservice. - Helaas.
Spencer heeft me gebeld en me verteld wat er is gebeurd.
Heeft Spencer je gebeld?
Ja, ik heb haar in Washington gesproken.
Ik wil misschien bij haar organisatie gaan werken.
Ik was bij haar toen ze de brief kreeg.
Mag ik binnenkomen?
Ja.
Dank je.
Waarom ben je hier?
Sorry.
Het is nogal een foute dag.
En ik had jou niet aan de deur of waar dan ook verwacht.
Ja, Spencer heeft het me verteld van Charlotte en...
Ik weet het niet. Misschien was het een geconditioneerde reflex...
maar ik dacht dat ik kon helpen.
Nou, ik ben blij dat jouw reflexen het nog doen.
Gaat het?
We kwamen hier om Ali te helpen en Charlotte heeft zelfmoord gepleegd.
Als we onze mond hadden gehouden, zat ze nog veilig in een ziekenhuis.
In plaats daarvan zitten we nu weer met een begrafenis.
Ja. Ik zat te denken om tot die tijd te blijven.
M'n moeder kan hier wel een kamer voor je regelen, als je wilt.
Nee, dat is niet nodig.
Ik logeer in Spencers schuur.
Hoe is het nu met je?
Wel oké.
Woon je nog in New York? - Ik reis veel meer voor de collectie.
Nog steeds een roadie voor een stel jurken.
Dat ben ik.
Ja.
Als je iets nodig hebt, weet je me te vinden.
Ja.
Waarom heb je niet even gebeld voor je langskwam?
Ik wist niet zeker of je me binnen zou laten.
Waarom zou ik je niet binnenlaten?
We zijn nog steeds vrienden, toch?
Ja.
Natuurlijk.
Kom erin.
Ik spreek je later nog wel.
Hoe was het?
Ingewikkeld.
Ja. Daarom wilde ik hier beneden blijven.
Fijn dat je hebt gebeld. Dat waardeer ik zeer.
Ik ben blij dat je hier bent.
Het is raar wat ze hiermee hebben gedaan.
Het is een soort cultureel geheugenverlies.
Tja. Mensen krijgen een tweede kans, waarom gebouwen dan niet?
Dit gebeurt niet echt.
Ik ga de auto halen. - Oké.
Wat doet zij hier?
Controleren of Charlotte echt dood is.
Zo dood als een pier.
Kom.
Hallo. - Lorenzo, hoe is het met je?
Het gaat wel. Gezien de omstandigheden.
Ik vroeg me af wat jullie plannen voor de komende dagen zijn...
of jullie in Rosewood blijven. - Hoezo?
Blijven is handiger. - Handiger waarvoor?
We hebben het autopsierapport van Charlotte DiLaurentis.
Charlotte was dood toen ze van de klokkentoren is gegooid.
Gegooid?
Is ze vermoord?
Haar dood wordt als moord beschouwd. Ja.
Jullie worden gebeld.
Heeft iemand op Charlotte gewacht om haar te vermoorden?
Niet doen. - We hebben hier lang gewoond.
Het is geen lange reis.
Ik wil naar huis.
We zijn thuis.