"Gordon Selfridge is klaar om de teugels van zijn zieke vader over te nemen."
Ik word niet opzij geschoven. - Dat heb ik nooit gezegd.
Ik ga terug naar Londen.
Ik introduceer u een nieuwe afdeling... Technologie.
U zei dat u me zou opleiden. - Ga terug naar het magazijn.
Blijf van de winkelvloer af, tot ik tijd voor je heb.
Ik denk dat we onlangs verkeerd begonnen zijn in Victors.
"Mooie Mae, succes met je introductie... Jimmy Dillon."
Welkom bij onze live uitzending vanuit Selfridges.
Ik wil eigenlijk geen kinderen.
Je bent ambitieus, daar is niets mis mee.
Waar ga je heen? - Ik moet naar mijn werk.
Er is vanavond een feestje in Bloomsburry.
Het is een tentoonstelling of een boek of verjaardag of zo.
Ik heb eigenlijk geen idee, maar iedereen komt.
Ik heb een zakelijk evenement.
Natuurlijk.
Laat maar zitten.
Je kunt met me meegaan.
Echt waar?
Maar ik heb niets om te dragen. - Ik vind dat je er zo mooi genoeg uitziet.
Ik trakteer.
Goedemorgen. Is er koffie?
Er is net een verse pot gebracht, laat mij maar.
Hadden ze geen koffie waar je de nacht hebt doorgebracht? Waar dat ook was?
Violette zei net dat we nog steeds een besluit moeten nemen over het grafschrift van oma...
en de begrafenisondernemer heeft gevraagd of we een grafsteen hadden uitgekozen.
Ik heb daar nu geen tijd voor. - Het is een week na de begrafenis...
je kunt hier niet voor weglopen - Ik loop nergens weg van.
Pa, je gaat elke avond uit, de roddelrubrieken staan er vol mee.
Ik waardeer je bezorgdheid, Violette...
maar het gaat goed met me. - Nee, helemaal niet.
Mijn kinderen hoeven mij niet de les te lezen over hoe ik me moet gedragen.
Kom op, Meryl, je mag niet te laat komen voor alle bedrijvigheid van het magazijn.
O, je hebt het gehoord.
Het was mijn schuld niet. Ik vertelde alleen maar de waarheid.
Je weet maar nooit, het komt misschien allemaal wel goed.
Je zei dat je bereid was om onderaan te beginnen.
Je zou met Mrs Towler kunnen praten.
Als zei denkt dat je in het magazijn hoort...
wie ben ik dan om haar tegen te spreken?
Waar is mijn hoed? - Die heb je boven laten liggen.
Wat is het nut een vader in het management te hebben als hij niet bereidt is...
een beetje aan vriendjespolitiek te doen? - Dat is het probleem van de jonge generatie.
Absoluut geen respect voor de ouderen.
Sorry. Ben je gewond?
Alleen mijn waardigheid.
Kijk goed. - Het is goed.
Dat is niet goed genoeg. Het moet onberispelijk zijn.
Je ziet er mooi uit. - Waarom zou je het ook een man vragen?
Het is Elizabeth Arden. Ik heb maar één kans om een goede indruk te maken.
Wat is er nou zo bijzonder aan haar?
Ze heeft adstringerende gezichtscrème uitgevonden, Frank.
Zonder haar zouden we nog steeds onze gezichten met zeep wassen.
Ik was mijn gezicht met zeep. - Dat bedoel ik nou.
Wat is er aan de hand, Mr Grove? - Een kleine onenigheid met een trap.
Wat is er aan de hand? - Niets waar...
Niets waar u zich zorgen om hoeft te maken, Mr Crabb.
Heeft u pijn, Mr Grove?
Mr Selfridge en Miss Arden kunnen u nu spreken.
Mrs Edwards, goedemorgen, mag ik je voorstellen aan mijn goede vriendin, Miss Elizabeth Arden?
U bent hier als sinds het begin, toch, Mrs Edwards?
Uw afdeling haalde make-up onder de toonbank vandaan en stalde het uit.
Ik denk niet dat ik die eer kan opeisen. - Nee, inderdaad, want ik deed het het eerst.
Maar Selfridges deed het als eerste aan deze kant van de oceaan...
en daarvoor verdient u alle lof. Zullen we beginnen?
Nu meteen?
We hebben drie dagen om de kraam op te zetten, daarna...
moet ik terug naar New York.
Ik laat je in de kundige handen van Mrs Edwards. - Schiet op, Mrs Edwards.
U moet echt leren prioriteiten te stellen.
Violette belde of u vrij was voor de lunch. Uw agenda is leeg.
Zeg haar dat ik niet kan.
In orde, Mr Selfridge.
Het is de verkeerde kleur.
Het is baby roze, de exacte tint die u had opgegeven.
Het staat niet. - Ik ben het helemaal eens.
Ik heb een telegram naar uw New York kantoor gestuurd waarin die exacte mening in stond...
maar mij werd verteld dat dit de officiële kleur is voor alle Elizabeth Arden kramen.
Mr Lyons, Freddy, het publiek mag dit niet zien, het moet worden veranderd.
Of niet, Mrs Edwards?
Het steekt nogal af.
De winkel opent in 20 minuten, ik kan het nog onmogelijk veranderen.
Als je twee minuten had, of het was kerstavond. dan had ik het je nog steeds laten doen.
Ik kan onmogelijk... - 19 minuten.
U verspilt tijd, Mr Lyons.
Mr Jones? - Ja, meneer?
Accepteer niets minder dan perfectie.
Laten we gaan ontbijten.
Ik heb al ontbeten. - Niet zoals dit.
Dit is onaanvaardbaar. Ik heb niets. - U kunt bijna niet staan.
Er is niets aan de hand. Als ik medische hulp nodig heb, vraag ik er wel om.
Wat is precies het probleem? - Zijn been. Hij is gevallen.
Ik kan voor mezelf spreken. - Ik probeer te helpen.
Laat de patiënt maar aan mij over.
Laten we even naar de verwonding kijken.
Alstublieft.
Dat is een gemene blauwe plek.
U heeft een röntgenfoto nodig. - Daar heb ik geen tijd voor.
In de tussentijd, mag u niet meer op dat been staan.
Ik bel Middelsec Hospital en vertel dat u onderweg bent.
Ik kan niet weg, ik heb het veel te druk.
Of u neemt een auto naar het ziekenhuis, of ik duw u er zelf in een rolstoel heen.
De keuze is geheel aan u.
Bij Elizabeth Arden gaat het niet alleen om het promoten van make-up.
Het gaat om vrouwen te helpen de echtgenotes te worden voor hun mannen die ze moeten zijn.
Een Elizabeth Arden négligé is niet alleen een mooi stukje chiffon.
Het is iets wat een vrouw om zes uur aantrekt...
om haar man te begroeten als hij na een dag hard werken thuiskomt.
Het is nu na zes uur, mag ik vragen waarom u nu niet thuis bent...
in chiffon, wachtend op uw man? - Wanneer ik kan, doe ik dat.
Maar ik ben bereid opofferingen te maken voor vrouwen overal.
U heeft het veel over hoe het leven van een vrouw hoort te zijn...
dol zijn op haar man, kinderen.
Maar u liet uw man achter aan de andere kant van de oceaan...
en koos ervoor geen kinderen te nemen.
Mag ik vragen van welk blad u bent? - Ik ben van de Christian Herald.
Dat alom bekende cosmetica blad.
U heeft gelijk.
Ik ben getrouwd en blijf werken.
Ik voel daar geen schaamte bij.
Ik werk omdat...
het geschenk van kinderen door de Heer niet aan mij en mijn man geven is.
Maar Thomas heeft zijn handen vol aan het runnen van onze kramen in het hele land...
en ik...
ik probeer gewoon wat schoonheid in het leven van vrouwen te brengen.
Dank u. Bedankt voor uw vragen.
Wie heeft die bijbelfanaat binnengelaten?
Wij sluiten de pers hier niet buiten. - Heb je geen controle over ze...
dan heb je geen controle over het verhaal, en dat is het belangrijkste.
Excuseer me, ik moet nog een paar dingen doen voordat mijn dag voorbij is.
Dank u, dames en heren, dat waren een paar stimulerende vragen..
Ze had het recht om die vragen te stellen.
Ik heb het allemaal verzonnen.
Ik heb nooit kinderen gewild.
Maar zeg dat tegen een kamer vol vrouwen, en ze gooien je op de brandstapel.
Ik ken dat gevoel maar al te goed. - Goed zo.
Cambridge zal volgend jaar uit de schulden zijn...
en Sheffield is het gelukt anderhalf procent meer winst te maken.
Anderhalf? Stuur ze een fruitmand.
Iedereen werkt hard voor je, maar niemand zo hard als Gordon.
Ik ben dankbaar, Grace, echt waar.
Na uitbreiding heeft elk bedrijf perioden van consolidatie, pa.
Consolidatie klinkt als iets waar je wonderolie voor nodig hebt.
Onze investeringen groeien gestaag. Je hebt geduld nodig.
Kom, ik wil weten wat Jimmy Dillon tegen zijn investeerders te zeggen heeft.
Hij heeft een geweldige locatie uitgekozen.
Je bent gekomen. Ik ben vereerd. - Ik wilde het niet missen.
Goed je te zien, Mae. - Het is al weer een tijdje geleden.
Ik zie dat er vooruitgang is geboekt in mijn afwezigheid. Nog een reden om wat te vieren?
Hoe gaat het sinds de begrafenis?
Vanavond is niet de avond om over melodramatische dingen te praten.
Zullen we naar binnen gaan?
Je ziet er prachtig uit vanavond.
Goedenavond, dames en heren, of eigenlijk beter gezegd: aandeelhouders.
Ik breng nieuws van de London Stock Exchange.
De aandelen van de onlangs naar de beurs gebrachte Queensway Theatre Trust...
zijn op 57 in de plus gesloten.
U heeft niet alleen uw theater gered, maar ook uw investering verdrievoudigd.
Hij is indrukwekkend, hé. - Inderdaad.
Excuseer me heren, ik ruik gratis drankjes.
Ik wil iedereen bedanken voor het geloof in dit theater.
Financiers zijn de toekomst. De tijd van de verkopers is voorbij.
Nu John Lewis dood is, ben jij de enige nog.
Hoe voelt het om een dinosaurus te zijn, Harry?
Dat zou jij moeten weten, jij bent de grootste dinosaurus van ons allemaal.
Zolang er nieuws is zijn er kranten. Het gedrukte nieuws is voor eeuwig.
Vanavond is het uw moedige enthousiasme voor deze nieuwe een opwindende mogelijkheid...
dat we niet alleen de voorspoed van de trust vieren...
maar ook van het Queensway Theatre. Gefeliciteerd.
Wat denk je. Harry... De ster van de avond.
Mr Dillon, mijn man probeerde uw trust aan me uit te leggen.
Het is hem niet echt gelukt. - Het is erg eenvoudig, Mrs Selfridge.
Het theater verkoopt aandelen aan een trust die ze al bezitten.
Splitsten de aandelen in tweeën en verkopen het nieuwe aandeel voor dezelfde prijs als de oude.
In wezen verkoopt het theater de aandelen en behoudt dan ook de helft zelf.
Is dat wel helemaal ethisch? - Het is volkomen legaal.
Volkomen briljant, dat is het. - Dank je.
We moeten zo'n trust opzetten. - Wat wil je verkopen dan?
De filialen.
Wacht even. - Het zal een grote instroom van geld geven.
Ik ben tien jaar lang bezig geweest om die winkels op te bouwen.
En het wordt tijd dat jij daar de vruchten van plukt. Wat zeg je er van?
Het is nog nooit op die grote schaal geprobeerd. - Heb je interesse?
Natuurlijk heb ik interesse.
De trust zou een kapitaal van twee miljoen aandelen hebben...
verdeeld in één miljoen 6% cumulatief preferente aandelen...
van elk £1 en één miljoen normale aandelen van dezelfde waarde.
Hoeveel daarvan behoudt Selfridges? - 900.000 verdeeld tussen Gordon en Harry.
En?
Het is zeker een onorthodox voorstel en niet waarvoor zo'n trust bedoeld is.
We zouden... een maas in de wet uitbuiten.
Geweldig. Dat is dan geregeld.
Wacht even. Als er weinig verkocht worden worden onze aandelen minder waard...
of raken we de controle over de winkels kwijt. Dat zijn 15 winkels, 5.000 personeelsleden...
velen van hen werken al een decennium voor ons. We gokken met hun levensonderhoud.
Je zag hoe succesvol die theater beursgang was.
Doen wij het nu niet, krijgen anderen hetzelfde idee.
Pa, we moet wachten totdat jij een weloverwogen beslissing kan maken.
Dit is mijn weloverwogen mening. - We hebben oma net begraven.
Ik word moe van dit gesprek. - Pa, alsjeblieft.
Dit is goed voor de winkels en voor ons. Doe nou gewoon mee.
Mr Dillon, mijn vader heeft net een groot verlies geleden.
Zijn moeder betekende alles voor hem. - Ik begrijp het.
Gezien mijn vaders situatie, zou ik het als een gunst zien...
als u uw voorstel voor nu zou intrekken.
Dat kan ik niet doen.
Weet u, Mrs Dillon, het zou oneerlijk zijn om misbruik te maken van iemand die rouwt.
Dat vind ik erg beledigend. - Mijn vader kan een fortuin verliezen.
Als u het oneens bent met de trust, moet u met uw vader praten, niet met mij.
U heeft bezoek.
Arthur, ik verwachtte eigenlijk niemand. - Ik kan niet lang blijven.
Alsjeblieft...
Voor jou. - Dank je.
Hoe gaat het met het been? - Pijnlijk.
Het is de gedwongen luiheid dat ik het ergste vind.
Wij zijn werkers, dat zijn we altijd al geweest.
Ik moest röntgenfoto's maken en eindeloos veel testen ondergaan in het ziekenhuis.
Ik moet over een paar dagen bij mijn dokter langskomen...
en als ik hem kan overtuigen mij weer gezond te verklaren, ga ik...
weer aan de slag.
Maak het open.
"Bouw je eigen radio-ontvanger."
Ik heb al een radio.
Ik heb hem voor Ernest gekocht.
O, ja. Natuurlijk.
Je zou hem natuurlijk met hem samen kunnen maken.
Goed idee.
Mag ik? - Natuurlijk.
Ik wist niet dat u lid van deze gemeente was.
Nee. Ik liep langs, ik wilde een kaars opsteken...
voor mijn grootmoeder. - Mijn medeleven.
Het is plots gebeurd. We zijn nog steeds allemaal erg ontdaan.
Lord Wynnstay, Sally wil graag iets tegen u zeggen namens alle kinderen.
Dank u.
Waar bedanken ze u voor? - Lord Wynnstay is onze beschermheer.
Van het koor? - Van het weeshuis.
Zonder hem zouden deze kinderen geen dak boven hun hoofd hebben.
Ik moet echt gaan. Excuseer me.
Bedankt voor uw komst... - Lord Wynnstay, wacht.
...we hopen u snel weer te zien.
Dank u - Tot ziens.
Ik ben mijn zoon in de oorlog verloren, dus geef ik deze oorlogswezen een thuis.
En kan ik mijn leed verzachten.
U hoeft zich er niet voor te schamen. Het tegenovergestelde zelfs.
Mrs De Bolotoff, ik zou het erg vinden als mijn leed onderwerp van roddels wordt.
Natuurlijk, ik zeg niets.
Op één voorwaarde. - O ja?
Als u toestaat dat ik iets doe voor de kinderen.
Misschien een liefdadigheidsevenement in de winkel.
Ik begrijp het niet, we hebben de instructies letterlijk opgevolgd.
Het is speelgoed, bedoeld voor kleine kinderen.
Maar het was toch leuk om te maken.
Wacht even.
Daar is de schuldige. Een los draadje.
Laten we gaan kijken wat we kunnen vinden.
Je moeder was gek op dit liedje.
Ik moest samen met haar hier op dansen. Ze trok me toen mee op de dansvloer.
Je moeder was een geweldige danseres. Geweldig.
Doe eens voor.
Draai je om.
En je maakt een rondje.
En de andere kant op.
En jij dacht dat een radio alleen voor kleine kinderen was.
Ik sla deze over.
Oma zag er zo mooi uit hier.
"Wisconsin. 1870."
Dat moet pa zijn. - Ik kan me hem niet jong voorstellen.
Wat doen jullie?
We zoeken oma's spullen uit. We zijn bijna klaar.
Laat haar spullen alsjeblieft met rust. - We proberen alleen maar te helpen.
Je praat er niet over en doet er niets aan.
In de tussentijd is oma's graf onversierd. Dat is niet juist.
Ik zal er voor zorgen wanneer ik dat wil. - Laten we het nu regelen.
Ik moet gaan. - Dat zal helpen.
Pa, alsjeblieft. Blijf. Dan kunnen we het samen doen.
Ik zie jullie morgenochtend.
250.
Ik verhoog.
500. - Dat is teveel voor mij.
500 voor u, meneer.
Je lichaam verraad je, Miss Dolly. Ik heb je door.
Praten is gemakkelijk, zet dan in, Mr Selfridge.
De dame wint.
Tijd om naar bed te gaan, ik stop, - Niemand gaat, geen excuses.
Nee, ik morgenochtend vroeg opstaan. Ik heb een zeer veeleisende werkgever.
Ik zou wel willen blijven, maar ik ben blut.
De Dolly's winnen, jij verliest. De Dolly's verliezen, jij verliest. Ze zijn een dure hobby.
U heeft al geruime tijd ongeluk.
Ik heb winst vanavond. - Ik maak me zorgen over die andere avonden.
U weet dat ik het kan betalen. - Dat weet ik pas...
als u me betaald heeft, Mr Selfridge. Niet eerder.
Maida Vale 221.
Dat gaat niet, ze slaapt.
Nee. O, het is voor jou.
Op dit tijdstip?
Wat is er? Wat is er mis?
Het gaat wel.
Echt waar.
Dat is mijn man. Met het meisje die hij naait.
Wie heeft die foto's genomen? - Een privédetective. Ik liet hem volgen.
Ze is 22, een personeelslid van me.
Ik heb haar opgeleid.
Ze is er waarschijnlijk op gebrand hem een hele sleur kinderen te geven.
Als hij denkt dat ik een regeling ga treffen voor de Arden naam, kan hij dat wel vergeten.
Hij krijgt geen cent.
Ik dacht dat we een team waren.
Ik heb mijn pillen nodig, ik kan ze niet vinden.
Deze zullen u echt niet helpen.
Geef ze aan me.
Geef.
Ik heb er twee nodig, of ik kan niet slapen.
Blijf bij me tot ik slaap.
Alsjeblieft.
Wat was de crisis? Was haar rouge op?
Ze is helemaal alleen.
Al dat geld en succes, en...
ze is helemaal alleen...
in een enorme, lege kamer.
Waar is haar echtgenoot?
Verdwenen.
Ik zal altijd bij je blijven.
Goedemorgen, Mrs Edwards. - Goedemorgen.
Wat een prachtige dag.
Hij heeft blijkbaar een maximumsnelheid van 73 kilometer per uur.
Zou dat niet fantastisch zijn...
om 73 kilometer per uur te rijden? - Echt wel.
Dan heb ik nieuws voor je.
Wiens auto staat er buiten geparkeerd? - De onze.
We hebben een auto?
Hoe snel gaan we? - 44 kilometer per uur.
Weet je, ik denk dat ik dit autorijden gedoe best wel goed zou kunnen.
Absoluut niet.
Vader.
Nog één ding, Frank. Geef de pers pas champagne nadat ze hun artikel hebben ingeleverd.
Ik wil morgen op iedere voorpagina staan. Niet overmorgen.
Ik geef je een lijst met aan wie je een citaat moet geven.
Je bent laat, Gordon. Het begint over 30 minuten.
Frank heeft een speech voor je geschreven. - Ik moet met je praten over Jimmy Dillon.
Ik laat jullie even alleen.
Hij heeft een reputatie in de stad.
Ik had niets anders verwacht.
Ik heb onderzoek gedaan, niet al zijn ondernemingen waren succesvol.
Dat weet ik. - O ja?
Natuurlijk.
Het gaat niet alleen om jouw reputatie. Die winkels vertrouwen op me.
Je moet samen met mij op dat podium staan om me te steunen, Gordon.
Ik hoop dat ik er op kan vertrouwen dat je het juiste doet.
Miss Ellis, het is vijf uur.
Ik heb ogen in mijn achterhoofd, hoor.
Oké dan, ga maar.
Jullie mogen met niemand praten tenzij jullie worden aangesproken.
Het is een zeer exclusief feestje. Niemand is geïnteresseerd in jullie.
Miss Brockless...
Dit moet vanavond allemaal verstuurd worden.
Wil je dit naar Miss Grove in het magazijn brengen?
De verzendingen zijn al weg. - Dan hebben we morgen een voorsprong.
Te laat, je hebt de verzending gemist. - Dat weet ik.
Waarom ben je hier? Je mist het feestje. - Miss Ellis heeft me gestuurd.
Kom mee. Dan smokkel ik je naar binnen.
Ik kan maar beter doorgaan. Ik kan me geen problemen veroorloven.
Geniet van de hapjes.
Vanavond kondigen we de beursgang van onze winkels in elke grote Britse stad aan.
En omdat te doen, heb ik de algemeen directeur van die winkels hier...
al ken ik hem beter als mijn zoon. Dames en heren, Mr Gordon Selfridge.
15 winkels, 5,00 werknemers.
De Gordon Selfridges Trust biedt het publiek de kans om deel te nemen...
in de grootste winkelketen van het land.
En wie wil er nou niet een deel van Selfridges in zijn zak hebben?
Geweldig, tot nu toe.
Maar het is een goede investering. - Begin nu niet weer, George.
Ik heb het je al gezegd. Aandelen is niets anders dan gokken voor rijkelui.
Het is immoreel. - Je vond het geen probleem om te komen.
Natuurlijk kom ik, er zijn hapjes.
Franse hapjes.
Ik vroeg me af wanneer u me weer in de winkel gaat plaatsten, Mrs Towler?
Wanneer je er klaar voor bent. - En wanneer is dat?
Als ik er klaar voor ben.
Pardon.
Ik heb niet geluncht.
Bedankt.
We hebben elkaar nog niet ontmoet, maar ik heb het gevoel alsof ik je ken. Ik ben Jenny Dolly.
Ik weet wie je bent. - Ik ken je vader.
Dat weet ik ook.
Ik heb het gevoel dat we goede vriendinnen zouden kunnen zijn.
Hoe kom je daarbij? - Jij bent niet zo speciaal.
Wie ben jij om over mij te oordelen? - O, mijn hemel.
Sorry, laat mij maar even. - Alstublieft.
Jezus, wat zijn jullie toch allemaal gespannen.
Kom mee. Tijd om naar huis te gaan. - Nee. Ik heb plezier met mijn nieuwe vrienden.
Genoeg. - Laat los.
Wat is er aan de hand? Gaat het met haar? - Zijn dit het soort mensen met wie je omgaat?
Ik sta hier hoor.
Jenny is wat emotioneel op het moment. - We weten allebei wat ze is.
Ze is een vriendin. - Wat zou oma van je vriendinnen vinden?
Bedankt. Ik ben het gewend als mensen van de hogere kringen mijn gezicht zien en...
overhaaste conclusies trekken, maar ik had meer van Harry Selfridge's zoon verwacht.
Je kunt graven wat je wilt, Gorden, maar je zult niets vinden.
Wat ziet pa toch in die vrouwen?
Het is een bevlieging. Je kent pa, het is kortstondig.
Jimmy Dillon is ook gewoon een ander soort bevlieging.
Dat zal ook wel overgaan. - Ik weet niet wat je bedoelt.
Natuurlijk niet.
Ik ga terug naar Parijs.
Dat kan niet, Vi, niet zoals hij nu is. - Ik had nooit terug moeten komen.
Hij is helemaal voor jou.
Neem er eentje. Ze zijn heerlijk. Deze zijn gevuld met room.
Hier zijn er nog meer voor je.
Wat zijn dat? - Het zijn maar hapjes.
Weet je vader wel wat je hier uitspookt? - Ik werk hier.
Je weet wat ik bedoel. - Het gaat je niets aan...
wat ik doe of met wie ik praat.
Als je terug in de winkel wilt komen, help je jezelf nu niet.
Die heeft haar lesje geleerd.
Ze mocht me al niet, en nu heeft ze een goede reden.
Er zijn niet veel banen in de mode. Niet voor mensen zoals ik. Ik mag mijn baan niet verliezen.
Ik kan geen crème vinden.
Rosie heeft gelijk, alles wat we opbouwen, moet ik afbreken.
Er is iets goed mis met me, Harry. - Daar geloof ik niets van.
Je bent met Rosie, niet met mij. Dat zegt iets. - Dat betekent niet dat ik je niet geweldig vind.
Echt waar?
Echt waar.
Wat zou er zijn gebeurd als je mij eerst had ontmoet?
Ik hoop wel dat je haar daarvoor laat betalen?
Ik wil niet dat Miss Arden ons van diefstal beticht.
Daar ben je. Ik heb je gemist.
Kom mee, laten we teruggaan naar het feestje.
Ik run al de grootste afdeling van het beste warenhuis ter wereld.
Dat doe je nu al tien jaar.
Wat is je volgende stap bij Selfridges? Is die er wel?
Ik wil dat je mijn warenhuis kramen gaat runnen.
Allemaal. Mijn man werkt niet meer voor mijn bedrijf.
Ik verdubbel je salaris, en geef je een appartement aan de West Side.
Welke West Side. - New York, domoor.
Ik wil dat je voor me in New York gaat werken.
Waarom ik? U kent me nauwelijks.
Ik ken je beter dan je denkt, omdat je net zo bent als ik.
Je bent een moderne vrouw.
In New York, kan een vrouw werken in het zakenleven zonder een paria te zijn.
Is dat niet wat je wilt?
New York?
Ik heb dat zelfs nooit durven dromen.
Ik moet eerst met Frank praten.
Mr Grove, neemt u plaats.
De diagnose is gebaseerd op de test die we op uw bloed en speeksel deden op verdachte cellen.
De resultaten zijn teruggekomen van het lab en hebben onze vermoedens bevestigd...
Meneer, gaat het?
Ik ben in orde. Echt waar, u hoeft zich niet druk te maken.
Is er iemand die ik kan bellen?
"Harry Selfridge verlegt niet zozeer de grens van de goede smaak...
"maar hij danst eroverheen met een cocktail in de ene hand en een danseresje in de andere."
Dit is niet goed.
Ik heb nieuws.
Elizabeth Arden heeft me een baan aangeboden. - Hoe gaat het met die ouwe heks?
Ze is moeilijk, dat weet ik, maar...
Ze wil dat ik voor haar kom werken...
in New York.
En wat heb je gezegd?
Dat ik het met jou moest bespreken.
Wat valt er te bespreken?
Het verdient goed.
Het kan ons beiden onderhouden.
Je hoeft niet meer rond te rennen om je pr werk te doen, je kunt gaan schrijven...
fulltime. - "Rond te rennen"?
Ik moet me baan opgeven, de Atlantische oceaan oversteken...
zodat jij kan gaan leuren met je gezichtspoeders?
Dit is mijn kans.
De volgende stap in mijn carrière. - Ten koste van de mijne.
Ik wist niet dat je zo min dacht over wat ik doe.
Roger, hoe gaat het? Ze zeiden dat je hulp nodig had om thuis te komen.
Het is neuropathie.
Beschadigde zenuwen in mijn voet.
Klinkt pijnlijk. - Het komt en gaat.
De reden waarom ik viel.
Ik ben dus niet uitgegleden. Ik wist dat ik niet was uitgegleden.
Zal ik je naar huis brengen?
Ik heb nog nooit gereden, maar weet zeker als je me helpt, we op onze bestemming komen.
Neuropathie wordt veroorzaakt door een hersentumor.
Er zitten er nog meer in mijn longen...
en mijn lever.
Wat kunnen ze eraan doen?
Niets.
Hoe lang...
Niet lang meer.
Je hoeft dit niet alleen te doen.
Begrijp je dat? Je bent niet alleen.
Ga zitten dan kunnen jullie luisteren naar de radio en ervan genieten.
Papa, vertel haar dat ze niet altijd haar zin kan krijgen?
Pap, hij heeft de hele avond aan de radio lopen frunniken.
Wie wil er een stukje rijden?
Het eten is bijna klaar, Mr Grove...
en ik wilde Ernest in bad doen. Hij moet morgen naar school.
We kunnen morgen zorgen maken over morgen
Wie wil er samen met me voorin zitten?
Wanner begint de handel? - Elk moment.
Waar is de champagne? Ik heb een krat geregeld.
Ik kijk wel even. Ze waren het op ijs aan het zetten.
Je houdt ervan, of niet? De grote gok.
Als je wint is het goed, maar verlies je...
Soms denk ik dat de pijn van het verliezen mij als enige iets laat voelen.
Dat begrijp ik niet.
En ik denk dat ik nooit begrepen heb.
Dat weet ik.
Jimmy wel.
Het gaat beginnen.
Daar gaan we, heren.
Daar moet je naar kijken.
Een aandeelprijs van 71, dat is een goed begin.
Jij, vijf?
Het rijst de pan uit.
Sorry. Verkeerde Dolly. - Die fout is makkelijk gemaakt.
Het spijt me verschrikkelijk. - Het is wel goed. Echt waar.
Nee, het is wel goed. - Dames, sta mij toe.
Gefeliciteerd, Harry, we hebben een flinke klapper gemaakt.
Het voelt fantastisch, hé? - Ja, inderdaad.
Hij moest zich terugtrekken, geen idee waarom.
Goed gedaan.
Goed je te zien, jongen. Ik wilde je spreken over wat we gaan doen...
met onze eerste dividenden van de trust.
Je hebt gelijk...
we belonen het harde werk door herinvesteren... - Wat jij wilt...
bel me maar als ik mijn handtekening moet zetten.
Dat is een beetje ondankbaar. Ik heb je net multimiljonair gemaakt.
Om dat te doen gokte je met wat ik heb opgebouwd.
En ik won, wij hebben gewonnen. - En dat is het enige wat telt, of niet?
Je bent Violette kwijt. Is het je wel opgevallen dat ze weg is?
Je loopt de kans iedereen kwijt te raken die werkelijk om je geeft.
Wanneer jij maar wilt.
Ik druk liever mijn stempel door hard te werken, dan door de publieke opinie te manipuleren.
Weet je hoe ik omga met uitstaande schulden?
Ik vraag ik het met een glimlach. En daarna zonder.
Verontschuldig je nooit meer.
We zijn de hele tijd opzoek naar iets en misschien hebben we het al gevonden.
Een hotel vol met journalisten en je had hier niets van gehoord?
The Herald heeft een column geplaatst met verachtelijke leugens.