Je mag nu niet komen. Het is nog niet zover.
Nog geen tijd.
Wat doe je? Dit is niet de tijd om ornamenten te herschikken.
Het tapijt is doorweekt, een pers nog wel. - Mijn God.
Je moet iets verkeerds hebben gegeten.
Ik krijg de baby, Frances, het komt nu. - Ik moet boven zien te komen.
Ik doe alles uit, alles... - Ik haal hulp.
Ik kom de trap niet op. Frances.
Ik weet zeker dat het nu niet komt. - Ik heb zo'n dorst.
Ik weet zeker dat dit vals alarm is. Dit is vast heel normaal.
Alles uit.
De knoppen, Frances, de knoppen.
Het korset, Frances, het korset. - Ik doe wat ik kan, schreeuw niet tegen me.
Het is opgehouden.
Alsjeblieft, wat zei ik je? Heel normaal.
Je korset zat gewoon te strak. 'Ik krijg de baby'.
Altijd zo melodramatisch, Honoria. Het was je korset maar.
Je kunt er niet eens naar kijken. Dit is je nichtje of neefje, een deel van jou.
Het is geen deel van mij. Je vertoon is belachelijk.
Kan me niet schelen. - Jou misschien niet, maar mij wel.
Kun je me alsjeblieft helpen met mijn laarzen?
Ik kan niet bukken. Anders zou ik het je niet vragen.
Genoeg onzin voor een avond. Gelukkig is papa er niet.
Ik neem aan dat je het nu zelf kunt? - Ik heb zo'n dorst.
Ik haal je wat melk. En dan kan ik beter gaan opruimen.
Natuurlijk, de ene dag dat Rose weg is kies jij om je te wreken.
De hal is een ravage. - Het spijt me.
Het spijt je altijd achteraf. - Dat gaat zo met spijt, wie heeft vooraf spijt?
En jij deed veel om spijt van te hebben. - Wil je die melk?
Want als je zo tegen me praat, haal ik het niet en heb je dorst.
Nou? - Ja, ik wil de melk.
Breng me de fles. - Daisy.
Goed nieuws voor jou, Bill.
Inspecteur Bucket wordt naar huis gestuurd.
Zal niet meer in je nek hijgen. Tot zover de nieuwe Recherche.
Mr Wegg?
We zijn geen maatjes.
Praat niet tegen me alsof we maatjes zijn.
Natuurlijk niet, Mr Sikes. Neem me niet kwalijk, meneer.
Zie je? Hoeft toch niet allemaal schoppen en slaan te zijn?
Kom hier. Ik ben trots op je.
Als Mr Compeyson morgen komt mag hij het huis niet in.
Zeg hem dat hij terug mag gaan naar zijn vriendin.
Hij heeft tegen me gelogen, Mary. Gelogen.
Zeg niets tegen de anderen. Laat me nu.
Honoria?
Je melk. Je zou geen onzin meer doen. - Het was het korset niet, maar de baby.
Het mag nu niet komen. Waarom komt het nu?
Ik weet het niet, maar er iets is erg mis. - Ik haal Mrs Gamp.
Niet zij, ik haat haar, ze stinkt, ze is dronken, niet zij.
Wie dan? We kunnen ons geen dokter veroorloven voor vader thuis is.
James. Laat James komen. - Goeie God, nee.
Dit is zijn baby. Hij zal komen.
Hij zal geld hebben voor een dokter. Laat James komen, alsjeblieft.
Ik laat hem komen, hij brengt een dokter mee.
Alles komt goed, ik ga nu. Blijf waar je bent.
UW KIND WORDT NU GEBOREN. ER IS EEN DOKTER NODIG. FRANCES
Jongen.
Breng dit briefje naar kapitein Hawdon. - Ik ga net naar mijn bed.
Dat kan niet. Ik bedoel, natuurlijk wel, maar nadat je dit briefje hebt afgegeven.
Ga naar de kazerne. Nee, niet de kazerne. Hij zal drinken,
als een dartele jongen. The Three Cripples.
Ga eerst naar The Three Cripples, en als hij daar niet is naar de kazerne.
Ik wil een penny, Miss.
Ik heb geen penny.
Maar Kapitein Hawdon zal je betalen. Hij geeft je sixpence.
Een glanzende, zilveren sixpence. Dit is zo belangrijk.
Ga.. Rennen.
Momentje.
Ik kom. Momentje.
Heb je hem laten halen? - Ja, wat doe jij?
Ik weet het niet. Het voelt gewoon goed. Wat is dat?
Er zijn altijd doeken en water. Zoveel weet ik.
Er zijn altijd doeken en water.
Ik heb er een paar en een encyclopedie.
'V' voor Verloskunde.
De dokter heeft een verstandige vrouw nodig om hem te helpen. Dat ben ik.
Heb je James echt laten halen? - Echt.
Ik wil dat er een dokter komt, zelfs als ik kapitein Hawdon niet wil.
Denk je dat hij zal komen, na de onenigheid?
De onenigheid.
Frances. De onenigheid? Hij zal komen.
Ondanks de onenigheid en ondanks jou en alles wat je deed.
Hij houdt van me, zie je. Dit is zijn baby.
Hij houdt zo veel van me. - Je moet in bed liggen.
Wat weet jij nou? - Als je niet in bed ligt,
als kapitein Hawdon en de dokter komen, zien ze je benen.
Kapitein Hawdon zag meer dan mijn benen. - Moet je?
En de dokter zal veel meer dan mijn benen zien.
Of denk je dat hij de baby op magische wijze zal vinden onder een kruisbessenstruik?
We hebben niet eens een kruisbessenstruik.
Ik weet niet waarom ik lach, het doet zo veel pijn.
Het doet zo veel pijn. - Ga dan in bed.
Ik wil niet in bed. Dit helpt.
Het helpt om zo te staan. Voor even tenminste.
Zal ik weggaan? - Nee.
Je hebt een rozenblaadje in je haar. Niet doen.
Ik vind het mooi.
Laat het zitten.
Wil je hetzelfde nog eens? - Ja.
Daise, mag ik nog eens hetzelfde?
Blijf van me af. - Hoe gaat het?
Laat dat. - Doe niet zo.
Ik zei, blijf van me af.
Handen weg. Mijn meid.
Kapitein Hawdon, van Miss Barbary.
Miss Barbary? - Ja, meneer.
Niet Miss Honoria? Niet de mooie. Ik ken haar handschrift.
Ze zei dat ik u hier zou vinden. Dat u zou drinken als een dartele jongen.
Ik ben niet boos op jou. Wat zei ze nog meer?
Dat u me sixpence zou geven, meneer.
Ik ga je wat advies geven. Man tot man.
Ik krijg liever de sixpence, meneer. - Als de vrouw waarvan je houdt,
als degene die je hart heeft je roept, ren je naar haar toe.
Zo snel je kunt, door vuur, door storm, rennen.
Maar als haar zus je aanwezigheid eist, laat je haar zweten.
Ze zei dat het belangrijk was, meneer. - Beledigingen en bedreigingen,
en ze legt zich op haar smalle bed en slaapt de slaap der rechtvaardigen,
alsof ze niet probeerde om alles te vernietigen.
Maar dat doet ze niet. Zij kan ons niet scheiden. Niets kan dat.
Het minst van allemaal Miss Frances Barbary.
Je hebt je sixpence, ga. - Ja, meneer.
Je bent erg warm. - Ik heb het koud.
Dit is niet erg informatief. Niets over nadat de streng is doorgesneden.
Alleen, 'Baker de baby in en geef het aan de voedster.'
We hebben geen voedster. - We hebben mij.
Kapitein Hawdon neemt zijn tijd.
Hij zal een dokter zijn halen.
Ik ben benieuwd wat het is,
een jongen of een meisje?
Het maakt me niet uit, een dochter of een zoon, zolang het maar gezond is,
maar ik ben benieuwd wat het is. - Het is ongewenst.
Ik wens het. James wenst het. - Ben je zo blind, Honoria?
Deze baby is een schandaal. Het is beschamend. Een schande.
Het zal onze familienaam voor altijd besmeuren. En dat komt door jou.
Jouw eigenzinnigheid sleurt ons allemaal mee in de modder.
Waarom haat je me zo? - Doe ik niet.
Sinds je terugkwam naar huis haat je me.
Haat me en haat me. Wat heb ik gedaan?
Afgezien van jezelf ruïneren. - Hiervoor. Je haatte me.
Ik kon niets goed doen bij je. Alleen haat. Waarom?
Jij ging altijd voor.
Waar heb je het over? - Iedereen hield het meest van jou.
Mama. Vader. - Dat is niet waar.
Wel. - Frances,
jij was verloofd, je zou gaan trouwen. Je was gelukkig. Jij ging voor.
Verbrak je je verloving om weer thuis te komen en mij te haten? Te kwetsen?
Ik brak die verloving niet af. Dat deed hij.
Maar jij zei... - Ik weet wat ik zei.
Ik was te sober voor hem. Te serieus.
Hij zei, 'Waarom ben je niet meer als Honoria?
Zij is zo zorgeloos, zo levendig.'
En net toen ik dacht dat iemand mij prefereerde,
dat Sir Leicester Dedlock belangstelling had... - Sir Leicester?
Had jij daar hoop?
Waarom duwde je mij naar hem, als jij hoop had? - Hij wilde mij niet.
Hij wilde jou.
Hij was geïntrigeerd.
In verrukking. Zie je wel?
Jij had altijd de voorkeur, was altijd het meest bemind.
Ik hield het meest van jou.
Dat deed je niet.
Wel.
Mijn zus.
Ik hield het meest van jou.
Als het een jongen is, Thomas Edward.
Als het een meisje is, Esther Frances.
Je wordt tante, Frances.
Deze baby is een deel van jou. Een deel van ons.
James en ik trouwen, omdat deze baby zo gewenst wordt.
Als het een meisje is, Esther Frances,
en jij en ik beginnen opnieuw.
We beginnen opnieuw en proberen het.
Kunnen we het niet proberen?
Waar is de dokter? Waar is James? - Ze komen.
Laat het stoppen, we moeten wachten. - Je kunt niet wachten.
Ik ben bang, Frances, ik ben bang dat ik dood ga,
ik ben bang dat ik dood ga, ik ga dood. - Kijk me aan.
Je gaat niet dood, ik laat het niet gebeuren.
Ik laat het gewoon niet gebeuren.
Het komt eruit. Goeie God, ik kan het zien.
Het is er, het is geboren,
het is een meisje, een klein meisje, Honoria. Een klein meisje.
Ik wil haar zien, ik wil haar vasthouden.
Ik ben bijna klaar.
Ik baker haar in en geef je haar. Je deed het, Honoria.
We deden het, en het was wonderbaarlijk.
Frances. Wat is er? Wat is er mis?
Frances?
Nee.
Honoria, niet doen...
Ze is zo klein.
Ze is zo mooi.
Ze is perfect.
Ze is koud.
Ze is koud. Ze is zo koud. - Maak het niet nog erger voor jezelf.
Ze is koud. Frances, ze is koud... - Ik haal haar weg.
Esther, het spijt me, Het spijt me.
Naar jullie bedden, ellendige dronkenkoppen.
Wat gaan we doen?
We kunnen geen begrafenis hebben.
Ze krijgt niet eens een behoorlijke graf. Waar zal ze heen gaan?
Ik zorg daar voor.
Niet nu, maar morgen. Ik zal het regelen.
Wil je gebeden voor haar zeggen? Zorgen dat ze bloemen krijgt?
Ja, natuurlijk.
Ik wil dat ze weet dat ze bemind werd.
Esther Frances.
Ze werd echt bemind.
Ik deed dit mezelf aan.
Dit is mijn ondergang.
Daarom stierf ze. Het is mijn schuld.
Het was te vroeg voor haar. Het was gewoon te vroeg.
Je had gelijk. Je had altijd gelijk. Dat zie ik nu.
Ik danste door het leven.
Dat stopt nu.
Frances?
Hij is niet gekomen.
Hij kwam niet bij ons zoals hij altijd beloofde.
Hij is niet gekomen. - Nee.
Vertaling: Dickensian Team Eindredactie: Bertus D. Kluts