Sir? - Ik, Fitzgerald Thomas Grant III...
zweer onder ede dat ik mijn taak als President goed zal uitvoeren...
en dat ik de grondwet van de Verenigde Staten zal proberen te behouden, beschermen en verdedigen...
in het aanzien van God. - Ik moet gaan.
Ik ben klaar.
Ik heb de eerste helft gelezen. - En?
Hoofdstuk twee kan eruit. - Hoofdstuk twee is belangrijk.
Daarin wordt Fitz neergeschoten. Dat hoofdstuk heb ik herschreven.
Met hoofdstuk twee krijg ik een band met het volk door middel van emoties en verdriet.
Het Amerikaanse volk geeft niet om je bromiden en praatpunten, Mellie. Ze geven om jou...
dat je je masker laat zakken en ze een kijkje laat nemen in de diepste hoeken van je ziel.
Dus kan hoofdstuk twee eruit. En dat kun je vervangen met het "waarom je bleef" hoofdstuk.
Wat?
Toen je erachter kwam dat Fitz een minnares had deed je alsof je het niet wist en je bleef.
Waarom?
Dat hoofdstuk ontbreekt en dat is wat het Amerikaanse volk wil lezen.
Dat wil ik lezen. Dat is het enige wat iedereen wil lezen. Waarom bleef je? Waarom loog je?
Was het door ambitie of liefde? Was er iets aan Fitz, het Witte Huis of haarzelf...
waardoor Mellie Grant al die jaren deed alsof ze blind was?
Wat ging er door haar hoofd? Had je zelf een affaire? Had je zelf een minnaar?
Want toen Fitz een andere vrouw naaide, leek het je niets te doen en wij willen weten waarom.
Je stopt het zo in een hokje alsof het niets is.
Je vroeg om Olivia Pope. Die heb je gekregen.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Scandal S05E11: The Candidate
Vertaling: Squashy06 Controle: Mandy ~ Sync: JonasL1
Welk jaar studeerde senator Grant af aan Yale? - Huck werkt aan de school dingen. Vraag het hem.
Hij antwoordt niet. Hij doet alsof ik onzichtbaar ben of hij gromt.
Zo is Huck. Hij gromt. - Dat is niet geruststellend.
Welk jaar studeerde senator Grant af aan Yale? - Hoe moet ik dat weten?
We moeten dit boek op feiten controleren, Huck. - Dat doe ik ook, Marcus.
Grappig. Het lijkt er meer op dat je naar een voetbalwedstrijd kijkt.
Dat noemen ze multitasken.
Ook goed. Hier. Je kunt je werk maar beter dubbel controleren.
Wat is dit? - Je wake-up call.
"Ben je van mening dat Vice President Ross een goede Presidentskandidaat is?"
Er staat een nummer naast. - 93.
93%.
54% denkt dat je meteen de koploper zult zijn voor de Republikeinse nominatie, mocht je meedoen.
Dit is een peiling. - Een wake-up call.
Dit is... Het is...
Wow, 93. Dat is raar.
Ik heb al gezegd dat ik geen President wil worden. - 44.
Ik wil niet praten over... - Het aantal mensen dat in de Oval zaten...
het enige kantoor waar er tien minuten na een telefoontje een berg verschuift.
Volgens dat papier ben jij één van de weinige mensen die die baan aan kan.
Hoorde je wat ik net zei, Susan?
Als je dit je rug toekeert en de optie niet eens echt overweegt...
zul je er de rest van je leven spijt van hebben.
Ik heb veel te zeggen. - Goed.
Maar ik zal je advies aannemen om wat bondiger te worden. Nee.
Dit is een fantastische kans.
Als we de betekenis van "fantastisch" en "kans" veranderen wel.
Lillian Forrester is één van de meest gerespecteerde journalisten. Dit wordt groots.
Ze schreef dat stuk over de paus. Je vond het een goed stuk.
Het was slim voor Lillian Forrester zelf. Het Vaticaan liet haar toe in hun slaapkamer...
en ze naaide ze. Ze roofde en plunderde.
Het was eerlijk en evenwichtig. - Ze betekent problemen.
Als ze ons wil raken, prima. Maar waarom zouden we haar uitnodigen in onze tempel?
Mijn tempel. Niet van ons, van mij.
De verkiezingen komen eraan. Over zes maanden is de voorverkiezing in Iowa.
Dit is het moment om dingen vast te leggen voor je opvolger.
Zo'n profiel? Dat is prima, als je geen President meer bent.
Het enige waar ze geïnteresseerd in is, is je kapotmaken, je opzetten...
en je hoofd boven haar bureau te hangen. - Of je het nu accepteert of niet...
ik ben hier bijna weg. Laten we wat minder op onze hoede zijn.
Laten we beginnen een nalatenschap te creëren. Regel het.
Dit heeft niets te maken met mijn capaciteiten als President.
Je denkt van niet? - Waarom ik bleef?
Ik moet daar niet zoveel ruimte aan besteden. Het is ongepast. Niet relevant.
We hebben een antwoord nodig en dat moet in je boek komen...
want anders gaan de mensen speculeren. - Ze doen maar.
Dit zal de vraag zijn die je steeds krijgt bij iedere boek-tour, ieder campagne-evenement...
ieder interview met Diane Sawyer en Barbara Walters.
Geloof me, als je dit deel weglaat, leidt het alleen maar tot meer vragen. Dit willen ze weten.
Ze hoeven het niet te weten. Het zijn hun zaken niet.
Dat kun je niet zeggen. Ik weet dat dit moeilijke vragen zijn, maar ik help je niet als ik ze mijd.
Heb je hier ook echt eten? Buiten ontbijtgranen.
Je weet het niet, hè?
Je weet niet waarom je bleef.
Weet jij wel waarom je wegging?
Ik vraag het maar, want misschien krijg ik door jouw antwoord wel een ingeving.
Misschien kan ik dat antwoord voor mezelf gebruiken.
Ik hoef niet te antwoorden. Ik schrijf geen boek. Ik wil geen President worden. Jij wel.
Jij weet het ook niet, hè?
Moeilijker dan je dacht, hè?
Wat eten we voor de lunch?
Basisregels, als we ervoor kiezen verder te gaan met dit artikel...
mogen je vragen alleen gaan over de eerder afgesproken onderwerpen. Die staan op pagina twee.
Lillian, zie ze meer als discussiepunten.
Zijn politieke verleden, zijn toekomstplannen en alles ertussenin.
Met nadruk op alles ertussenin. Wat we momenteel doen...
noemen we het "prestatie jaar". - "Prestatie jaar?" Pakkend.
Dit gesprek is officieus.
Weet ik. - Je maakt notities. Dat kan niet.
Je hebt de klus nog niet eens.
Meneer President. - Hoe gaat het hier?
Erg goed, sir. Dit is Lillian Forrester. - Meneer President. Het is een eer.
Laten we hopen dat je dat na die drie dagen nog vindt.
We bespraken net de regels voor Lillian's artikel. Mochten we besluiten het te doen.
Cy, ze werkte een week samen met Poetin. Ze weet wel hoe het werkt.
Meneer President, vergeleek je jezelf net met Poetin?
Nee, dat deed meneer President niet. - Dat moet ik noteren.
Weet je wat "officieus" betekent? - Natuurlijk. Het was een grapje.
Ik snap het. Het is jullie hof, jullie beslissen. Jullie maken de regels en ik volg ze.
Maar eerlijk gezegd wil ik geen gereguleerd interview met de leider van de vrije wereld.
Dat willen we je ook niet geven. - Ik wil een gesprek met de man zelf.
Eentje die betekenis heeft.
Ik wil weten of Fitzgerald Grant een verschil wil maken...
in de laatste dagen van zijn Presidentschap of dat hij ze uitzitten genoeg vindt?
Ik wil weten of de man waar ik op stemde denkt dat hij geslaagd is of gefaald heeft.
Ik heb geen bijbedoelingen, ik wil alleen een verdomd goed artikel schrijven.
Wil je dat ik een verdomd goed artikel schrijf?
Natuurlijk.
Leuk je te ontmoeten, Lillian. - Van hetzelfde, meneer President. Een genoegen.
Ik was er kapot van...
toen ik erachter kwam dat Fitz een affaire had met jou.
Ik werd zwaar depressief en het enige dat me staande hield...
was denken dat je een fase was.
Fitz en ik konden dat overleven.
Dus bleef ik.
Dat is mooi, toch? - Het is een verhaal.
Dat is goed. - Zeker.
Waarom voelt het dan... - Gemaakt?
Afgezaagd. - Niet waar.
Het voelt alsof mijn hoofd gaat exploderen. - Je moet diep gaan. Dieper dat dit.
Je zegt dat alsof ik het niet eens probeer. - Nou?
Ja. - Je had mij voor de gek kunnen houden.
Heb je dat geleerd van je therapeut? - Ik heb geen therapeut.
Misschien moet je er een zoeken. - Waarom ben je...
Ik probeer je te helpen. - Alsjeblieft.
Mellie, als je me niet kunt vertellen waarom je... - Ik hoef jou niets te vertellen.
Jij, van alle mensen. Ik hoef dit gesprek niet met jou te voeren.
Deze vragen niet te beantwoorden voor jou, mezelf te verklaren voor jou.
Ik vraag het niet voor mezelf. - Je had niet wat wij samen hadden, Olivia.
23 jaar. Je had je goedkope hotelkamers...
je Witte Huis kasten en je geheime huis in Vermont, waarvan je dacht dat het geheim was.
Maar op het gebied van echte relaties...
je was een vlekje op zijn radar.
Een speelbal waar hij de tijd mee doodde...
tot de dag dat hij je beu werd en je werd weggegooid...
Dat is genoeg, Mellie. - Sorry. Wilde je het daar niet over hebben?
Dit was... Ik stuur je een cheque voor je tijd.
Bedankt, Liv. Hartstikke bedankt voor je hulp.
Hier is hij. - Bedankt, Amber.
Dus wat doen we vandaag? - Rustig, jongen.
Echt? Ik bedoel, oké.
Kom omhoog. Ik ben hier voor werk, niet om te spelen.
Je moet iets voor me doen. - Zeg het maar.
Zorg dat Susan Ross President wil worden. - Dat gaat niet gebeuren.
Susan Ross wil geen President worden. - Dat interesseert me niet.
Dit gaat niet over haar, maar mij. De stafchef van de Vice President zijn wordt mijn erfenis niet.
Die vrouw is mijn kans om in de Oval te komen. - Ik kan haar niet overtuigen iets te doen...
wat ze niet wil. - Ik denk van wel. Ik denk dat je een gave hebt...
Ik gaf haar die armband, omdat jij hem niet wilde, dus kun je dat niet tegen me gebruiken.
David, niemand wil die armband. Hij is lelijk. - Susan vindt hem mooi.
Omdat die Muppet verliefd op je is. Gebruik dat. Vraag haar mee uit.
Overtuig haar. Geef haar wat ze wil. Want als je dat niet doet...
krijg je binnenkort niet meer wat jij wilt.
Is dit een slecht moment? - Voor jou nooit. Kom binnen.
Wat is er? - Ik wilde weten of je hier weg wilde.
Ik weet niet wat je bedoelt. - Ik dacht dat we ergens heen konden gaan.
Nogmaals, ik weet niet wat je bedoelt. - Wil je met me uit, Susan?
Als in wij samen?
Zo werkt een date meestal, bij mij wel tenminste. - Waarheen?
Ik bedoel...
Waar gaan we dan heen met zijn tweeën? - Als we nu gaan...
kunnen we de zonsondergang nog zien bij Mount Vernon.
Het is er prachtig, hè? - Je bent er al geweest.
Ik ging daar met een boot varen voor Casey's elfde verjaardag. Het was echt geweldig...
om de zon zo in de Potomac onder te zien gaan. - Schrap dat idee.
Wat vind je van een picknick in het park? Ik weet een goed plekje langs de Tidal Basin.
Goed idee. Toen ik daar afgelopen dinsdag met Casey picknickte hadden ze het voor ons afgesloten.
Het was echt spectaculair. - Dat geloof ik.
Ik geloof dat alles wat je doet spectaculair is. Je bent de Vice President.
Er zijn genoeg dingen die ik nog niet gedaan heb. Echt waar. Noem iets anders.
Ben je op de top van het Washington Monument geweest?
Nee.
Ja, het spijt me. Je kunt van gedachten veranderen en het afzeggen.
Ik snap het. Ik heb de sfeer verpest en voel me vreselijk, dus...
Hoe denk je over frietjes?
Welkom bij Gettysburger. Ontbijt, lunch en diner...
voor, van en door het volk. Mag ik je bestelling opnemen?
Dit moet een grapje zijn. - Dat je hier nog nooit geweest bent.
Is de Double Lincoln zo goed als het klinkt? Die wil ik.
Daar krijg je frietjes bij. En je wilt er ook uienringen bij.
Ik dacht dat ik moest kiezen. - Nee, uien en frietjes eet je samen.
Heb je even, sir?
Is dit nog een waarschuwing over Lillian Forrester?
Het gaat over Reagan.
Reagan? - Ronald.
Dat weet ik.
Het is 1988, laat in het voorjaar. Volgens de meesten liep hij rond in zijn residentiekamer...
tijdens zijn werkuren en had hij slippers en een badjas aan.
Hij moest nog zes maanden van zijn termijn en had ieder excuus om rond te hangen...
naar soaps te kijken, lekker ants on a log eten. Reagan hield daarvan. Wist je dat?
Het maakt niet uit. In plaats daarvan trok hij zijn schoenen aan...
zorgde dat zijn baardje goed zat en schopte de Berlijnse muur om.
Vereenvoudig je de geschiedenis niet een beetje? - In voor- en tegenspoed...
hervormde Clinton de verzorgingsstaat in zijn laatste jaar.
Wil je iets duidelijk maken? - Je gaat het missen.
De oorlogen. De gevechten.
Een agendapunt kiezen en er helemaal voor gaan, tegen de democraten in de senaat ingaan...
steun bij de Tea Party-beweging vinden voor een rechter nominatie.
Een goede wet als de Brandon Wet erdoor krijgen.
Om daarna je wonden te likken, omdat je weet dat je het goed deed voor het volk.
In November krijg je bericht dat je weg moet.
En op 20 januari komen ze je spullen halen.
Weet je welke datum het vandaag is, sir?
Het is nog geen 20 januari. We kunnen nog steeds iets doen.
Dat kunnen we. Nog steeds. We kunnen nog een verschil maken.
Laten we hier weggaan met een leeg pistool, niet met een pistool dat in zijn holster zit.
Dit gaat over Lillian Forrester.
Ik kan niet degene zijn die je pistool afpakt...
en je ants on a log serveert, terwijl je je badjas aan hebt.
Zijn we klaar?
Ik denk het wel, sir.
Ik ben blij dat je je problemen met mij achter je kunt laten.
Dit gebeurt niet nog een keer. - Jawel.
Dit is mijn bar. Je zit in mijn bar.
Dit is de eerste bar waar ik sinds de universiteit kom, denk ik.
Ik heb al twee decennia niet meer voor een drankje betaald.
Ik kwam hier altijd om me op te vrolijken.
Ik kwam hier om alleen te zijn.
Je kunt van ze scheiden, maar je raakt ze niet kwijt.
Fitz of Olivia?
Beide.
We zitten de rest van ons leven aan ze vast. Ze zijn betonblokken aan onze enkels...
en we proberen maar te vechten om niet te verdrinken, maar waarom?
We verzuipen toch wel. - Ik heb geen medelijden met jou.
Verrassing. - Je hebt een goede naam in de politiek.
Je bent een vrouw op het moment dat het land klaar is voor een vrouwelijke President.
En die obstructie die je deed is het meest feministische moment van het decennium.
Het zal in de geschiedenisboeken staan. Natuurlijk heb je je zwaktes.
Maar die kent iedereen. Susan is een onbekende. Je kunt haar kapot maken met ieder nieuw...
Ik heb al iemand op het oog om mijn campagne te leiden.
Tuurlijk.
We maakten hem.
Wij hebben Fitzgerald Grant III gemaakt.
Wij maakten een President. - Wij?
Wij?
Drink op.
Dus dit is het liefdesnestje waar de magie gebeurde?
Mellie, het is al laat. Je kunt beter... - Het is mooi. Je hebt een goede smaak.
Mellie, ben je... - Het werkte.
Sorry? - Het werkte. Daarom bleef ik.
Het werkte. Fitz, jij en ik. Het werkte. Snap je wat ik bedoel?
Ik weet niet zeker of ik weet wat je... - Wacht even.
Ik vroeg me altijd af of alle mannen of alleen Fitz het leven uit je zogen.
Nu denk ik dat het de machtige mannen zijn. Ze horen hun hele leven dat ze alles verdienen...
dat ze alles moeten hebben en dat maakt ze zo zwak.
Ze denken dat alles van hen is. En als ze het niet krijgen kunnen ze dat niet aan.
Fitz was een doetje. Hij wist niet hoe hij op zijn eigen poten moest staan.
Ik zag het potentieel, wij allemaal. Maar ik moest er aan werken.
Ik hield zijn hand vast, gaf hem een beter gevoel, bloedde en kreeg er niets voor terug.
Buiten jou. Jij kwam opdagen.
Ik was er niet kapot van, of gevoelloos of leeg.
Ik verdiende het... Ik verdiende jou.
Ik was de 37 jarige vrouw van de gouverneur met twee kinderen, meer niet.
Ik was iemands vrouw en iemands moeder.
Ik was zelf niets. Ik verdiende jou.
Het was gerechtigheid. Ik had recht op jou.
Ik was mezelf kwijt en in ruil daarvoor kreeg ik jou.
Jij was mijn vergelding. En dat was vernederend.
Ik kon je niet eens haten. Niet eens doen alsof. Ik haatte mezelf.
Maar toen ging ik dat punt voorbij.
Het ging snel. Zonder moeite. Jij werd hetgeen dat hij begeerde.
Hij was waar jij was. Wat betekende dat ik...
ik had ineens de ruimte. Eigen lucht die ik kon inademen.
Tijd om na te denken en dingen te plannen. En ik begon mezelf weer leuk te vinden...
want ik was alleen, opgelucht en vrij.
Vrijheid, baby.
Ik bleef, omdat het werkte. Ik liet de affaire toe...
omdat het voor ons allemaal werkte. Hij was bezig, dankzij jou.
Hij was gelukkig. Jij maakte hem gelukkig. We kwamen helemaal tot 1600 Pennsylvania Avenue.
En op een dag zou ik aan de beurt zijn.
Fitz zou zorgen dat ik de President werd, want dat was hij me wel verschuldigd.
Dus bleef ik.
Door ons drieën.
Het werkte.
Dus wat denk je, Olivia? Was dat diep genoeg? Eerlijk genoeg?
Mellie, dat kun je nergens opschrijven. Als je President wilt worden...
kun je dat nooit aan iemand vertellen. - Ja, dat weet ik.
Ik weet dat dat niet kan.
Dat is het probleem.
Dat was geweldig.
Waar denk je dat hun geheime saus uit bestaat? - Crack. Ik denk dat het gemaakt wordt met crack.
Wat? - We lieten een Gettysburger sluiten.
Een Gettysburger. - Dat is macht.
Het is slecht. Die kinderen hier tot zo laat laten blijven...
al deze mensen tot last zijn, de wijk afsluiten voor de hele buurt.
Kun je je voorstellen wat voor verhaal dit wordt als de media dit weet?
Het lijkt me juist een goed verhaal. Susan, een gewone Amerikaan, een vrouw van het volk.
Met zo'n verhaal zien de mensen je als een goede Presidentskandidaat.
Nu klink je als Liz. - Liz?
Hoe vaak ik ook "nee" of stop" of "ik wil geen verkennende commissie" tegen haar zeg...
ze laat het niet los. - Ze wil dat je President wordt? Wist ik niet.
Ik ben het wel met haar eens. Je zou een geweldige President zijn.
Weet je waarom ik gekozen werd als VP? Niet omdat ik geweldig was.
Maar omdat Mellie Grant zwak is.
Ze koos haar concurrent voor de volgende Republikeinse voorverkiezingen.
In plaats van het lef te hebben een waardige tegenstander te kiezen voor een echt gevecht...
was ze een lafaard. Ze koos mij. Ze koos iemand die nutteloos, niet bedreigend...
onbeschaafd en onverkiesbaar was. Ze koos een insect dat ze zo kon verpletteren.
Ik maak geen kans in de voorverkiezingen tegenover Mellie...
dus waarom zou ik mezelf en mijn dochter de lijdensweg van een campagne laten doorlopen?
Waarom zou ik ons leven maandenlang op zijn kop zetten...
Noem jezelf nooit meer zo waar ik bij ben. Je bent geen insect.
Je bent een krijger. Je kunt dit winnen. Je kunt dit winnen, Susan.
Dat geloof ik echt.
Je was gemeen. - Natuurlijk.
Je was de minnares van mijn man. Had ik vriendelijk moeten zijn?
Je was verschrikkelijk. Echt akelig. En dat accepteerde ik.
Waarom? Ik wilde ruzie maken, je hapte nooit. - Ik was de minnares van je man.
Ik zat fout.
Ik was blij dat je er was. Je was een goede minnares. Waarschijnlijk zelfs een geweldige.
Snap je wat ik bedoel?
Ik werk hard.
Als ik iets wil ga ik er 100% voor.
Zeg dat je meer bij hebt. - Dat heb ik zeker.
Ik was ook blij dat jij er was.
Toen ik samen was met Fitz was ik ook blij dat jij er was.
Als jij er was hoefde ik niet...
Ik had een uitweg. Jij was mijn uitweg, Mellie.
Door jou was hij niet beschikbaar.
Goed. - En dus...
verliet ik hem voor dezelfde reden als dat jij bleef.
Omdat ik bang was.
Goed.
Dat schrijf je op. Je schrijft dat je bang was.
Dat je nooit had verwacht zo lang voor de hele senaat te kunnen staan...
om die wet tegen te houden en het grondwettelijk recht van iedere vrouw te beschermen...
dat ze zelf mogen beslissen over hun lichaam, omdat je nooit had gedacht...
dat je zoiets zelf zou kunnen doen. Je schrijft dat je Fitz niet nodig had.
Je had geen man nodig om die macht te krijgen.
Die macht zat al die tijd al in je. Het duurde alleen iets langer voor je dat door had.
Dat schrijf je.
Pak je laptop. Begin met schrijven.
Sir.
Meneer President. - Wat is er aan de hand?
Het is mijn neef, sir. Hij overleed een uur geleden.
Ik moet gaan. - Het spijt me.
Mij ook.
Goed, ik begin met iets algemeens, meneer President.
Is het land beter af dan zeven jaar geleden toen een jonge gouverneur van Californië...
deze kamer binnen walste en zwoer hard te werken voor zijn volk?
Allereerst, bedankt dat je me jong noemt. En ten tweede, zeker.
De werkloosheid is minder. De economie staat er beter voor. Ik denk dat de wereld er....
Het spijt me. - Iets wat ik zei?
Weet ik niet. Ik luisterde niet.
Ik ben een gerespecteerde journalist. Ik heb een Pulitzer.
Ik werkte een week samen met Poetin, maar toch kan ik me niet concentreren.
Ik weet dat dit overweldigend kan zijn. - Ik ben verliefd op je.
Dit kan echt niet nog ongemakkelijker worden. - Dit is duidelijk een belangenconflict.
Ik weet het. Het spijt me echt. - Niet alleen vanuit jou, Lillian.
Wat vind je ervan als we dit interview vergeten en in plaats daarvan...
je met mij uit eten gaat?
Sir, vraag je me uit? - Ja.
Maar alleen als je stopt me "sir" te noemen.
Normaal kom ik niet langs als ik ontboden wordt, maar...
Fijn dat je er bent. Het is voorbij. Ik doe niet meer mee.
David... - Nee. Susan Ross is een goed iemand.
Ze is slim, meelevend en heeft het beste met het land voor.
Zulke mensen bestaan niet in deze stad. Ze is een politieke eenhoorn.
En als ze geen President wil zijn, moet dat ook niet hoeven.
Is dat zo? - Ik manipuleer haar niet meer.
En jij mij niet. Ik ben er klaar mee.
Ze heeft het papierwerk ingediend. Ze doet mee. Je hebt het goed gedaan, Rosen.
Wat je ook tegen haar zei, het werkte. - Ze wil dit niet.
Kleine Bo Veep weet niet wat ze wil.
Gelukkig heeft ze ons.
Kom op, Rosen. Laten we samen een President maken.
Ik heb je mijn correcties al gemaild, Marcus. - Ik heb ze gekregen.
Ik ga nergens heen, Huck.
Mooie beeldkwaliteit. QR18?
19. Ik heb het gezichtsherkenningsprogramma handmatig toegevoegd aan wat verkeerscamera's.
Het is alsof je er bij bent. Wie is dat? Hij is een beest.
Dat is mijn zoon, Javi. - Je zoon?
Hij is goed. Heb je hem zo leren dribbelen? - Dat zou ik willen.
Hoe vaak zie je hem spelen? - Ik heb hem nog nooit zien spelen.
Gescheiden? - Zoiets.
Dat is klote, man. Het spijt me.
Ze zijn verhuisd. Ze zijn pas verhuisd. Dus heb ik hem nog niet gezien.
Dat moet je wel doen. Je moet naar hem toe gaan. Ik weet zeker dat Javi dat leuk zou vinden.
Dit is goed. Echt goed.
Denk je? - Dat weet ik.
Dit is alles.
Bedankt.
Lees dit deel.
Je weet dat je er niets aan hebt als dit boek over een aantal maanden uitkomt, toch?
Niet? - Andere mensen kondigen het eerder aan.
Als je zelfs maar een maand wacht, ben je te laat. Het moet nu uitkomen.
Onmogelijk. Volgens de uitgever duurt het zes weken...
om het in de boekhandel te krijgen... - Wie zei iets over boekhandels?
Diverse pagina's van de autobiografie van de voormalige first lady staan op de D.C. Dish site.
Zowel de uitgever, als senator Grant ontkennen de bron van het lek te zijn.
Het boek wordt omschreven als explosief, onthullend en erg persoonlijk.
"Tijdens die obstructie kwam ik erachter dat ik zolang kon staan als moest."
"Voor uren, dagen, wat de senaat maar nodig had. Want voor het eerst in mijn volwassen leven..."
"was ik geen accessoire meer, geen aanhangsel van de machtigste man van de wereld."
"Toen kwam ik erachter dat ik ook sterk was, ook machtig..."
"Dat hij me niet alles had afgepakt en dat ik op mijn eigen poten kon staan."
Daar heb je het.
Machtige woorden van iemand die zeker een krachtige kandidaat zal zijn: Mellie Grant.
Kijk maar uit, Vice President Ross.
Marianne, ik bekijk de optie. Het is net zoiets als dat je iemand leuk vindt.
Je wilt zien of ze jou ook leuk vinden.
Ik vind Amerika leuk en nu hoop ik dat Amerika me belt.
Dat zijn degenen die onze republikeinse broeders mogen afmaken. Maar de democraten dan?
Wie offeren zij op?
Hij gaat op een date. Dit is 50 tinten fout, Cyrus. Ik heb je nodig.
Verdomme, je bent bij de begrafenis van je neef, hè?
Ik was het helemaal vergeten. Het spijt me. - Het is goed. We waren niet zo close.
Maar toch is hij overleden. - Het is beter zo.
Kun je met hem praten? - Met mijn dode neef?
De President. Dit gaat mijn pet te boven. - Nee, dat kan ik niet.
Ik zei al dat jij zijn werkvrouw bent, ik niet. - Dit heeft daar niets mee te maken.
De dienst begint. Ik moet gaan. Erg triest.
Ik betaal al 19 jaar belasting in dit land. - Ik begrijp je zorgen en problemen.
Daarom ben ik hier en bezoek ik iedere stad in de staat om de bijzonderheden te bespreken...
Ik snap niet waarom mijn belastinggeld mensen moet laten studeren. Ik heb niet eens gestudeerd.
Het spijt me dat je die mogelijkheid niet had. Maar met mijn plan had je...
Wat snap je niet, gouverneur? We willen je klote onderwijswet niet.
Ik weet dat dit voor velen van jullie persoonlijk is. Dat is het voor mij ook.
Mijn ouders kregen weinig scholing toen ze opgroeiden in Mexico...
en er was geen mogelijkheid om te studeren.
En toen kwamen ze hier, naar Amerika, naar Pennsylvania.
Mijn moeder volgde een verpleegkundige studie. Mijn vader, die niets had...
behaalde zijn PhD bij Penn State en hun twee zoons hadden toegang tot het beste openbare onderwijs...
in het beste land van de wereld.
Een universiteitsgraad is nu van net zo'n essentieel belang...
als een middelbare school diploma dat 100 jaar geleden was.
De wereld verandert en wij moeten mee veranderen. Dus moeten de hogescholen en universiteiten...
vrij toegankelijk zijn voor iedereen die van de middelbare school komt.
Mijn onderwijswet is niet revolutionair of radicaal.
Het maakt alleen af waar we in deze geweldige staat al 300 jaar aan werken.
Het recht hebben op gratis onderwijs stond in de grondwet van Pennsylvania in 1790...
en in 1830 waren we één van de eerste staten van het land...
die een openbaar onderwijsstelsel hadden opgezet. Naar dat Pennsylvania verhuisden mijn ouders.
Dat is het Pennsylvania waar ik in opgroeide. Dat is jullie Pennsylvania.
Slim, gul, aan zijn burgers denkend, vooruitstrevend...
Goed.
Sir. Dat kunnen we nog steeds. We kunnen nog een verschil maken.
Het is voorbij.
Het verraad is er nog. - Hij vergaf je.
Je bent ontslagen.
Ik moet gaan. - Het spijt me.
Mij ook.
Bedankt.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Squashy06 ~ Controle: Mandy Sync: JonasL1
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -