Hoe durft hij zo te pronken als een pauw? Het huis lijkt wel van hem.
Is het ook snel. - Over mijn lijk.
De trouwerij is morgen. - Er komt geen trouwerij.
Wat ga je doen? - Ik ontmasker hem als leugenaar en fraudeur.
Ze is bezeten van hem. - Ze is bezeten van wie ze denkt dat hij is.
Die man bestaat niet.
Jij moet hem uit de buurt krijgen van Satis House.
Ik zal het proberen. - Doe het.
Wat als Amelia niet naar je luistert? - Ik ben niet alleen. We bundelen de krachten.
Deze waanzin eindigt vandaag.
Als we terugkomen uit de kerk champagne serveren bij de deur.
Een blad links en een rechts, kristallen glazen. - Ja, Miss Havisham.
Servetten op de tafels, zilver en linnen, en meer bloemen daar.
Neem me niet kwalijk, Miss Havisham. Uw jurk en sluier, Miss.
Mary? Breng Martha naar mijn kamer. Leg de jurk uit. Ik kom zo.
Is Miss Honoria terug, Martha? - Ik weet het niet zeker, Miss.
Ik lijk te trouwen zonder bruidsmeisje. - Alleen jij en ik hoeven er te zijn.
Onzin, ik ben een Havisham. Dit wordt de beste trouwerij die London ooit zag.
Ik wil dat de mensen er jaren over praten. - Onze bankiers praten er nog langer over.
Vermaardheid komt niet goedkoop. En als jij meester van Satis House bent,
is dit mijn laatste kans om zoveel uit te geven zonder je toestemming te vragen.
En als ik het niet werd,
meester van Satis House, als dit er allemaal niet was?
Als jij een winkelmeisje was en ik een arbeider, zou je nog gelukkig zijn?
Waarom zou je zoiets vragen? - Zou je dat?
Ja. Ja, duizend keer ja.
En jij? - Duizend keer meer.
In de hoek.
Meneer?
Moet ik alles alleen doen voor het bezoek van de beheerders?
Waar is dat schilderij, Bumble? - Ik heb het, mijn lieve.
Houd het stil, jongen.
Josiah Bounderby, stichter van The East London werkhuizen.
Het toont de beheerders hoe bewust we zijn van het ambt,
en hoezeer we de tradities van ons vak waarderen.
Je stal de woorden van mijn lippen, mijn aardbeien pudding.
Waar moet hij hangen?
In de school boven de open haard. Het bedekt het gat.
Wat verstandig, mijn lieve. Ik haal een nagel.
Opschieten. Deze kamer moet af.
Tafels terug, op de plaats. En jullie moeten geschrobd en ontluisd,
voor de beheerders komen.
Sorry, ik hoorde jullie niet goed.
Ja, Mrs Bumble. - Twee plus drie?
Vijf, Mrs Bumble. - Drie plus vier?
Zeven, Mrs Bumble. - Het gebed van de Heer.
Onze Vader die in de hemel is,
Uw naam worde geheiligd. Uw rijk kome,
Uw wil geschiede in aarde zoals in de hemel... - Op aarde.
Op aarde zoals in de hemel. - Op aarde zoals in de hemel.
Sir Leicester zal je vanmiddag bezoeken.
Vader gelooft dat hij je hand wil vragen.
Juist. - Jij wordt Lady Dedlock.
Als jij dat pad kiest. - Dat is vanzelfsprekend.
Is dat zo?
Houden we de schijn voor altijd op? - De schijn?
Dat ik een keus heb in deze. - Honoria...
Ik was verliefd.
Liefde, Frances. Kun je het woord zelfs herinneren?
Mijn gevoelens telden toen niet, dus waarom nu wel?
Sorry, Honoria, dat is gewoon niet waar.
Zeg Sir Leicester dan dat ik hem niet wil zien,
en jij al het geld terug geeft dat je van hem nam.
Verbreek elk contact.
Het spijt me, vader. Dat vraag ik niet van jou.
Ik vraag alleen dat we stoppen met de schijn, in ieder geval onder elkaar.
Ik weet niet wat je van me wilt. - Dat we niet over dit verbond praten
als iets prachtigs, iets waar ik dankbaar voor moet zijn.
Je mag zo niet praten, na alles wat vader voor ons deed.
Praat niet tegen mij over opoffering
en familieplicht, Frances.
Ik mag nodig zijn in veel dingen, maar niet dat.
Nooit dat.
Hij hangt, mijn lieve.
Kom maar kijken dat het past. - Ik ben bezig, Bumble.
Het hangt toch niet ondersteboven? - Nee, mijn beminde.
Mr Bounderby kijkt op ons neer vanuit Noord, zoals de bedoeling is.
Zal ik ze dumplings geven, Bumble? - Een uitstekend idee, mijn enige ware liefde.
Twee voor elke beheerder, een voor elk kind?
Meer dan voldoende. Heel gul.
Zodra de beheerders de wijze zien waarop we dit etablissement leiden,
en jouw dumplings proeven, is onze promotie verzekerd.
Zal het, Bumble? Ben je zeker? - Geen enkele twijfel.
En we zullen stijgen? - Ja, ja.
Een nieuw huis? - Een meid.
Nieuwe kleren? - Onderkleding.
Schoenen? - Kousen.
Bumble. - We zullen vieren.
Een feestje voor drie. - Drie?
Jij... - En jij...
...en kleine Bumble.
Haal de reuzel, Bumble.
Heren, de andere bestuursleden komen later. Dank u.
Bedankt voor uw komst.
Ik heb betere dingen te doen dan met jou in The Three Cripples te zitten.
Je kunt vast wel een uur missen.
Een uur weg van je zus' waanzin is eigenlijk heel welkom.
Morgen zullen we familie zijn. - Ja.
Ik hoop dat we weer vrienden worden, Arthur, echte vrienden.
Het zou Amelia heel gelukkig maken. - Mij ook.
En je bewijst dat door het kopen van het eerste drankje.
Wie weet? Misschien raakten onze uitnodigingen kwijt bij de post.
Of misschien brengen ze ze persoonlijk door een van de knechten.
Als ze dat doen, accepteer ik het niet. Ik heb beter dan champagne drinken,
en rond walsen met brokken reuzel, niet met mijn heupen.
Champagne klinkt lekker. - Ik had het ooit, gaf me een vreselijke wind.
De hele nacht, ik bleef mezelf wakker maken.
Hallo, Bob.
Ik mocht 15 minuten voor de lunch. - 15? Hij wordt toch niet soft?
Nee, hij zei, 'Ik houd een shilling in op je loon,
voor elke minuut dat je te laat bent.'
Dus als ik 15 minuten te laat ben, heb ik niets deze week.
Dan schieten we maar op. - Jij lijkt heel vrolijk vandaag.
Ja? Omdat ik met jou getrouwd ben.
Hoop dat je niet romantisch wordt, we hebben nog maar 14 minuten.
Nou... - Zeg het niet.
Goed je te zien.
Ik wil alleen maar dat we gelukkig zijn. En verzekerd.
En als je een van die dingen kon kiezen boven het andere,
Welke zou je dan kiezen?
Ze zijn er, mijn tortelduif. - Zet ze in een rij.
Lepel oefening, en doe alsof jullie elke dag zo eten.
Kinderen, in de rij. Vlug, zoals geoefend.
Buig als aangekeken. Spreek als aangesproken.
Lepel oefening. - Houd vast, twee, drie.
Dompel, twee, drie. Omhoog, twee, drie.
Eet, twee, drie.
Stil. Blijf in de rij.
En recht staan, schouders naar achteren.
Ik kom.
Mrs Tisher, heren, kom binnen.
Kinderen, zeg hallo tegen onze gewaardeerde gasten.
Welkom, Mr Gradgrind. Welkom, Mr Bagstock.
Welkom, dominee Crisparkle. Welkom, Mrs Tisher.
Welkom allemaal.
Mijn vrouw, Mrs Bumble.
Lieve, Mr Gradgrind ken je. - Natuurlijk.
Mag ik ook Mr Bagstock voorstellen, eermalig Hare Majesteit's strijdkrachten.
Madam. - Dominee Crisparkle.
Dominee.
En Mrs Tisher. - Aangenaam, ik weet het zeker.
Waar wilt u beginnen? - In de slaapzaal, misschien?
Perfect. Volg mij.
Matthew? - Nicht.
Wanneer kwam je terug? - Gisteravond, te laat om je te bezoeken.
Heren? - Ik vroeg hen te komen.
Mag ik vragen waarom? - Misschien moeten we privé spreken.
Natuurlijk.
Neef, je lijkt iets in je hoofd te hebben. Iets drukkends?
Amelia, wij geven teveel om je om dit huwelijk door te laten gaan.
Echt? - Zie je het niet?
Eenmaal getrouwd is je vermogen van Mr Compeyson. En dat mag niet gebeuren.
Ik heb de volle steun van het bestuur. En zij hebben de steun van de aandeelhouders.
Is dat zo? - De man is een charlatan.
Je weet niets van zijn verleden, van zijn familie. Niemand in Londen spreekt voor hem,
en toch geef je hem het Havisham landgoed. Het is me een raadsel...
Heren, wilt u buiten wachten? Dit betreft een familie aangelegenheid.
Het gaat ook over het bedrijf. - Als eigenaar vraag ik u te doen wat ik zeg.
U keurt mijn huwelijk af, heren, wacht alstublieft buiten.
Jij mag heel blij zijn, Compeyson, maar het is toch niet zoals ik plande?
Plannen moeten veranderen, aangepast, reageren op omstandigheden.
Werkelijk? - Ja.
Je bent zo slim, nietwaar?
Alle heil, Meriwether Compeyson.
Kwam je daarom terug? - Je kunt niet doorgaan. Je kent de man niet eens.
Ik zeg alleen wat je vader zou zeggen. - Met welk recht spreek je voor mijn vader?
Ik ben familie.
En daarom wil ik je beschermen. - Tegen wie, Matthew?
Meriwether Compeyson. Zelfs tegen jezelf, als het moet.
Je kent hem pas een paar maanden. Je rouwde nog om je vader,
de ruzie met Arthur, je was alleen, kwetsbaar.
En dom? - Nee.
Dat is wat je denkt, Matthew.
Ik ben een dom meisje, haar hoofd op hol door de eerste man die haar aandacht gaf.
Integendeel, nicht.
Ik vind je de meest opmerkelijke vrouw die ik ken.
Ik vraag alleen dat je stopt, voor een moment.
Negeer je hart, want die gaf je ongetwijfeld aan hem,
en gebruik je hoofd, Amelia, zoals je vader zou doen.
Als een Havisham.
Maar ik hou van hem. - Ik weet het.
En je kunt nog steeds bij hem zijn, zelfs met hem trouwen, maar niet nu.
Niet zo snel. Ik dring aan op voorzichtigheid,
maar ik heb geen bijbedoeling. Niets te winnen, ik wil niets.
Ik doe het alleen omdat ik om je geef.
Zoals ik altijd om jou gegeven heb.
Ik ben nog dezelfde Matthew.
Je noemde me ooit je Poolster.
Degene die je vertrouwde boven alle anderen.
Vertrouw me nu.
Wat ga je doen met het Havisham fortuin als je je vieze handen erop hebt?
Ervan genieten. - Gokken? Prostituees?
Misschien. En als je braaf bent, gooi ik je af en toe een bot toe.
Of misschien gooi ik jou een bot toe.
Havisham, ik miste deze kant van je. - En welke kant is dat?
Arrogant. Zelfgenoegzaam.
Misschien is het iets wat jij niet zult begrijpen.
Waar kun jij zelfvoldaan over zijn, Arthur? - Zou je dat niet willen weten?
En waarom nodig je me uit voor een drankje midden op de dag?
Meer ale.
Wacht. Waar ga je heen?
Ik kan me vergissen, iedereen kan zich vergissen,
maar alstublieft, Amelia, stel tenminste de trouwerij uit.
Dring aan op een langere verloving. Als Compeyson die gentleman is,
waarom zou hij dan weigeren? - Maar alles is geregeld.
We kunnen zeggen dat je ziek werd,
dat het uitgesteld werd, niets meer.
Matthew. Wat een heerlijke verrassing.
Ik betwijfel het.
Mijn schat, je ziet er bezorgd uit.
Ik zei haar de bruiloft af te zeggen. - Matthew, alsjeblieft.
Natuurlijk. Ik had niet anders verwacht.
Dus je kwam terug uit de koloniën met een enorm fortuin?
Ik kom mijn nicht behoeden voor een vreselijke fout.
De fout dat ze jou niet trouwt? - Meriweather.
Matthew, je spreekt graag de waarheid.
Leg dan eens uit waarom je niet hielp met de brouwerij,
maar naar de koloniën ging? - Je verdraait dingen.
Zo ging dit niet. - Ik begrijp het niet.
Je neef zei me... - In vertrouwen, meneer.
Een gentleman krijgt vertrouwen, niet de slang die zijn verloofde bezoekt,
om haar voor zijn huwelijk te stelen.
Je neef zei me dat hij verliefd op je is.
Dat hij in de koloniën fortuin wilde maken om je daarna je hand te vragen.
Is dat waar?
Gehoord van ons huwelijk kwam hij terug om je voor zichzelf te hebben.
Nee. - Ontken je dat je Amelia zelf wilde?
Hoe kon ik dat ontkennen?
Hij zei dat ik je niet moest vertrouwen. - Ik sprak de waarheid.
Niemand van ons weet wie hij is. - Vraag het Mr Jaggers dan.
Hij is toch je familie advocaat? - Jaggers?
Hij zocht diep in mijn achtergrond. - Hij had mijn toestemming niet.
Waarom zei je dat niet? - Omdat je broer het landgoed wilde,
en je neef je voor zichzelf wilde, mijn enige zorg is voor jou.
Maar ik ben er moe van, Amelia, ziek van je niets dan liefde geven,
en worden beloond met hen rond jou met wantrouwen.
Laat ze krijgen wat ze willen. Blaas de bruiloft af.
Zie je wat je hebt gedaan? Meriwether. Alsjeblieft, ga niet weg.
Amelia, luister naar me. - Ik heb naar je geluisterd,
maar wat je zei is gelogen. Je eigen belang boven mijn gevoelens zetten.
Hoe zou ik ooit zo van je houden? - Ik hoopte dat misschien...
Mijn eigen neef. Mijn broer.
Niet een van jullie wil dat ik gelukkig ben. De man te trouwen die ik liefheb.
Ik doe het en ga allemaal naar de hel.
Jij, Arthur, noch Jaggers, noch wie ook slecht spreekt over mijn man,
zal ooit nog welkom zijn op Satis House, en nu eruit.
Jullie allemaal. Eruit.
Mijn arme lief, wie anders kan ik ooit vertrouwen dan jou?
Ik hoop dat u niet erg vindt dat ik de kinderen eerst voed?
Natuurlijk niet, Mrs Bumble. Verfrissend te zien dat de kinderen eerst komen.
We proberen het, dominee. Niet, kinderen?
Ja, Mrs Bumble. - U bent toch niet te zacht hoop ik, Bumble?
Een kind zonder discipline is als een rijtuig zonder koetsier.
Nee, meneer. Ik verzeker u dat deze kinderen
niet vreemd zijn met discipline, nietwaar, kinderen?
Nee, Mr Bumble. - Maar ze moeten worden opgeleid,
taal, rekenen. - En opgeleid worden ze, Mr Gradgrind.
Drie plus vier, kinderen. - Zeven, Mrs Bumble.
Vriendelijkheid, discipline en onderwijs staan natuurlijk voorop,
maar moet hun ziel niet worden gevoed?
Kinderen?
Onze vader, die in de hemel is,
Uw naam worde geheiligd. Uw rijk kome, Uw wil geschiede,
op aarde zoals in de hemel.
Nou?
Compeyson kwam terug.
Ze koos zijn zijde.
We moeten ons erbij neerleggen er is niets meer aan te doen.
Er moet iets zijn. - Nee, Arthur, dat is er niet.
Ze vertrouwt niemand behalve hem.
Wij zijn nooit meer welkom, ik vertrek. - Nee.
Ik verdraag niet hier te zijn voor de bruiloft. - Maar wat moet er van mij worden?
Het spijt me, Arthur.
Als je vader maar hier was.
Als we in aanmerking komen voor de nieuwe positie,
hopen Mrs Bumble en ik de hoge normen te handhaven,
die u deze avond zag. - Niet de verf op de muur of het eten in de buik
waardoor deze kinderen de samenleving binnentreden,
Het is het voorbeeld dat ze krijgen.
Ik kon het niet meer eens zijn, Mr Gradgrind.
Mr Bumble maakt voor altijd een voorbeeld van zichzelf.
En ruggengraat. Discipline. - Discipline.
Respect. - Respect.
Alstublieft, meneer?
Ik wil nog wat.
Ik wou dat je niet hoefde te gaan. - Het is voor de laatste keer.
Morgen ben je mijn vrouw en verlaat ik nooit meer je zijde.
Eruit. Wegwezen. Verdwijn.
Bumble, naar binnen.
Vertaling: Dickensian Team Eindredactie: Bertus D. Kluts