Stop met vuren.
- The Price of Love -
Vertaling: Dweez
Hier blijven, kerels. Ik kom zo terug.
Een politierelatie meldde het. Tactische avondmanoeuvres.
Korporaal Mervyn Rogers.
Een korporaal op rekruut-training? - Nee, hij deed niet mee met de oefening.
Hij liep spijtig genoeg gewoon onder de voeten.
Blijkbaar was het een ongeluk. - Burgerkleren, dus had hij geen dienst.
Christus, hij is nog maar en jongen.
En gedood op een paar honderd meter van zijn huis.
Wat was het doelwit, Charlie?
Bijna onmogelijk om te zeggen wie het fatale schot loste.
Goed dan.
Wel,
er is geen uitgaande wonde.
Enkelvoudige ingangswonde, vooraan de borst.
Geen spoor van rookaanslag of buskruitvlekken.
Hij werd van op een afstand neergeschoten.
Ziet er niet abnormaal uit.
Volgens de rekruten stierf hij een paar minuten na middernacht.
Zijn familie werd verwittigd. - Juist.
Ik denk dat ze jouw medeleven wel kunnen gebruiken.
Hij moet aan het lopen zijn geweest. Dat deed hij, als hij niet kon slapen.
Ik blijf hier tot Ben thuiskomt, ja?
Ben, je echtgenoot? - Hij is op trainingsmissie.
Mevrouw Rogers, ik weet hoe moeilijk dit voor je moet zijn.
Je hebt ons diepste medeleven.
Het is beter dat je enkele dagen rust.
Als we iets kunnen doen, aarzel dan niet om het te vragen.
Ik regel haar afwezigheid wel.
Ik leid de administratie op de basis. Daisy woont naast mij.
Ik wil enkel weten waarom dit mijn zoon overkwam.
Ik kan niet geloven dat dit de hele avond heeft geduurd.
Zo is het leger, Charlie. Zo is het leger.
Per ongeluk neergeschoten. Door één van de zijnen dan nog.
Maar ze volgden het boek wel stap voor stap.
Veiligheidsofficieren erbij. De militaire politie werd verwittigd.
Niemand had iets anders kunnen doen.
Potverdorie.
Waar denk jij dat je naartoe gaat? Geef me je sleutels.
Heb je wel een rijbewijs?
Blijf daar staan.
Walter Johns, west Ballarat.
Hallo Walter. Dat is roekeloos rijden.
Meer dan 50 km/u boven de aangegeven snelheidsgrens.
Geen nummerplaten. - Charlie?
Blijf hier.
Kijk.
Ik zou een meisje zien na mijn werk. - Om hoe laat was dat?
Rond 11u30. - En daarna?
Ik nam mijn fiets. Nam de snelle route door een paardenwei.
Een of andere idioot had zijn wagen laten lopen.
Dus stal je die? - Ja, ik dacht het indruk zou maken.
Komen opdagen in een mooie wagen.
Je hebt de rest van de avond dus doorgebracht met joyriding?
Vertel me eens Walter, wat voor soort werk doe jij?
Ik ben een houthakker. - Een houthakker.
Juist.
En dit dan? Is er veel nood aan een bajonet bij jouw werk?
Waar...? - We vonden het Walter, in jouw wagen.
Dat is niet van mij. - Zeg ons dan van wie het wel is.
Weet ik niet. Alles wat je in de wagen vond, is niet van mij.
Controleer de nummerplaat.
Walter, dat wil niet zeggen dat jij de misdaad niet beging.
Het wil enkel zeggen dat je die wagen stal om de misdaad te begaan.
Ben je gek? - Vertel iets over de paardenwei waar je de auto vond.
Dunnstown, vlakbij Old Melbourne Road.
Daar stond de wagen, toen hij stopte.
We zullen de eigenaar opsporen.
Nog geen geluk gehad. - Als de wagen nog draaide,
en iemand wilde van een lijk af geraken...
Dan zou je deze plek niet kiezen. - Je zou verdorie dagen moeten graven.
En nog iets, die fiets waar Walter zogezegd op reed...
Ik weet het, geen spoor ervan.
Goed. Je bent er. - Goedemorgen, Alice.
Dit tapijt... - Noem me ouderwets, Alice.
Denk je dat we uit respect niet moeten beginnen met het lichaam?
Waarom? Doder zal hij niet worden. Uitgaande van de hoeveelheid bloed,
beseft de politie dat er iemand dood is gegaan.
De grootte van de rode bloedcellen en de afwezigheid van kernmateriaal
geeft aan dat het menselijk is.
En volgens het bewijs zat er iemand in gewikkeld.
Corpus delicti, zonder een lijk,
is een hoeveelheid bewijsmateriaal nodig om een mogelijke moord aan te tonen.
Wat we op dit moment nog niet hebben. Leegbloeden komt in het rapport.
Alice, kijk eens, die brandwonden lijken redelijk vers te zijn.
Misschien is de eigenaar van dit tapijt een roker.
Dat is mogelijk.
Hier beneden is het bloed gestold.
Ik zal de bloedgroep bepalen en giftesten doen.
Nu naar korporaal Rogers.
De kogel miste het hart, maar raakte de aorta vlak boven de klep.
Het bloeden was vooral inwendig.
De kogel raakt dus zijn linkerkant
terwijl hij loopt. Interessant.
Zal ik zijn bloed dan ook maar controleren?
Ja. Alice, kijk hier eens.
Er zit een bloedveeg over de rechterschouder,
ver weg van de wonde.
Misschien zat er bloed op zijn handen en raakte hij zijn hemd aan.
Er is nog iets. - Ja?
De bajonet die je in de wagen vond.
Ik snap het.
Deze bajonet, waarvan de kerel in hechtenis zegt dat ze niet van hem is,
was bedekt met bloed.
Dat is geen verrassing. Wat met Rogers?
Kunnen we de onderzoekende officier iets geven?
Niet veel in dit stadium.
Maar we kunnen hem wel zeggen dat de jongen nuchter was.
Ik heb het gevoel dat ze wilden dat niet zo was.
Ja, dat zou het leger ontslaan van elke overtreding.
Het leger vroeg om een volledig rapport.
Binnen.
Majoor.
Jij moet de hoofdcommissaris zijn.
Majoor Derek Alderton. - Frank Carlyle.
En Lucien.
Zonder hem zou een reis naar Ballarat niet compleet zijn.
Derek, dat is een tijdje geleden.
Ga zitten. - Dank je wel.
Het autopsierapport van korporaal Rogers.
Was hij dronken? - Neen.
Dat is jammer.
Dus was hij alleen schuldig aan zo stom te zijn
om voor een schietoefening met echte kogels in te lopen.
Stomheid is niet iets waar we op kunnen testen.
Heb je al gedaan.
Kom binnen.
Het uniform van korporaal Rogers. - Bedankt, Kelly.
Een trainingsoefening om middernacht dus.
Jullie weten allebei dat het doel is om een noodscenario te simuleren.
Wel, dat werkte. - In tegenstelling tot jouw veiligheidsprocedures.
Ik schrijf een rapport. Je mag het wel lezen als het klaar is.
Laten we eerlijk zijn, heren,
dit was enkel een vergissing, een ongeluk, puur en simpel.
En het mogelijke veiligheidslek? - Dat zullen we grondig onderzoeken.
Op dit moment is de eerste prioriteit van het leger haar mannen en materiaal,
de schade aan het moreel beperken en daarom ben ik hier.
Daarom en om de huidige procedures te controleren
en ervoor zorgen dat het nooit meer gebeurt.
Laten we aannemen dat ik weet hoe het verder moet.
Zo jammer, nietwaar?
Al dat potentieel dat verloren is.
Jullie twee, dus. - Ja, we zaten samen in dienst.
Hij is dus een vriend van je.
Niet meer. - Ja, ik begrijp waarom.
Jean, ik ben het. Sorry, ik moet er dadelijk weer vandoor.
Ik kom gewoon mijn tas afzetten. - Ja, dat weet ik.
Ze zal wel honger hebben. Mai Lin.
Ja, natuurlijk.
Bedankt.
Het is prachtig. - Inderdaad.
Weet je,
het voelde niet aan als thuis, toen ik terugkwam.
In het begin niet. Maar nu...
Nu kan jij je niet voorstellen om ergens anders te wonen, niet?
Rosbief en tomatenchutney. Je lievelingsgerecht.
Sommige dingen veranderen nooit.
Jean kent jou zo goed.
Ik dacht dat ik je zou zien bij het ontbijt,
maar ze zei dat je vanmorgen weer bij de politie was.
Inderdaad.
We onderzoeken een geval van een vermiste persoon.
Nooit gedacht dat jij je aan iets meer zou wijden
dan aan het leger.
Het is in orde, Lucien. Ik begrijp het.
Wat je doet is belangrijk.
En dat ben jij ook.
Al die jaren,
was ik bang dat...
Nee, het... - Wat?
Mai Lin, het is goed. Bang voor wat?
Ik was bang dat je me vergeten was.
Nee.
Nooit.
Nog geen seconde.
Chutney. O, hemeltje.
Wacht even. Laat mij maar.
Bedankt.
Charlie, niemand vertelt ons waar die wagen vandaan kwam.
Misschien is het tijd om het aan de wagen zelf te vragen.
Ik spreek geen 'automobiels', dok.
Erg grappig, Charlie.
Er zat een kleverige substantie op het tapijt.
Ik nam natuurlijk aan dat het enkel gestold bloed was,
maar ik denk dat we zullen zien dat het eigenlijk...
Dennen. - Hars van bomen.
Wel, dat verkleint de mogelijkheden. We zoeken naar een boom in Ballarat.
Wacht even, Charlie. De jonge Walter werkt als houthakker, nietwaar?
Denk je... - Hij kan ons misschien helpen
om een dennennaald in een hooiberg te vinden, denk je niet?
Wat als het Walter Johns niet was, dok? - Wel Charlie, hij had letterlijk
datgene bij, waarvan we denken dat het het moordwapen kan zijn.
Maar als hij het niet was, wie kan het dan anders zijn?
Inderdaad, wie anders?
Wie het ook was Charlie, ze reden hier naar binnen,
reden daar beneden verder, maar ze stopten hier.
Charlie, zou je zeggen dat dat een sleepspoor is?
Heel zeker. - En kijk,
het loopt hier verder naar beneden
en stopt...
Charlie.
Eind in de twintig.
Rigor mortis is verdwenen. Geen noemenswaardige ontbinding.
Geschat tijdstip van overlijden, ongeveer 24 uur geleden.
De randen van de wonden hier en hier
komen overeen met de driehoekige dwarsdoorsnede van de bajonet.
Haar bloedgroep komt overeen met die op de bajonet
en ook op het tapijt.
Juist. Nog iets?
Ze had penicilline in haar systeem.
Waar werd jij voor behandeld?
Dokter?
Het lijkt op een telefoonnummer
en er staat een naam.
Ja, hallo. Ik vroeg me af of ik met Beverly kon praten, alsjeblieft?
Ach zo. Bedankt. Ja, ik zal morgenvroeg terugbellen.
Dat was een schoonmaker.
Blijkbaar is iedereen al naar huis.
Naar huis? Waar vandaan? - De Ballarat Courier?
We bellen hen morgenvroeg en zoeken uit wie Beverly is.
Ondertussen hebben we misschien als een verdachte voor onze Jane Doe zaak.
De eigenaar van de FX Holden.
Waarom neem jij de leiding niet, Davis? - Jawel, mijnheer.
Luitenant Keith Marling Ellis. 9de CVR, Centraal Victoriaans Regiment.
Ja, je bent gelegerd in de militaire basis.
Dat klopt. Gaat dit om mijn gestolen wagen?
Ik hoop dat hij geen schade heeft opgelopen.
Ik heb heel wat werk in dat voertuig gestoken.
Ken je deze vrouw? - Neen.
Waar was je gisterenavond?
Laverton, op training gedurende de afgelopen week.
Luitenant, het was jouw wagen
die het lijk van die jonge vrouw gisteren naar een bos transporteerde.
Er is een groepje op de basis,
we delen onze wagens,
we delen alles.
Bedoel je dat om het even wie er makkelijk mee weg kon rijden?
Want toen we hem vonden, had hij geen nummerplaten
en de koffer zat van boven tot onder, onder het bloed.
Ik nam de nummerplaten er vorige week vanaf,
zodat ik de bumpers kon herstellen en herchromeren.
Maar ik weet niets van bloed.
Waar was je gisterenavond tussen 9 uur en middernacht, luitenant?
Ik beëindigde de schietoefening, at rond acht uur, nam een slaapmutsje
en ging slapen rond half tien, misschien tien uur.
Laverton is maar anderhalf uur rijden.
Wat bedoel je, sergeant?
En waarom praat ik met jou en niet met je overste?
Goed dan, luitenant.
Je was dus in de slaapzaal.
Nee, een burgerhuis. - Er was niemand anders?
Dus niemand kan voor je instaan tussen negen uur en middernacht?
Dat dacht ik al.
Majoor. - Hoofdcommissaris.
Ik geloof dat je één van mijn mannen vasthoudt.
Inderdaad. Luitenant Keith Ellis.
We hoopten dat we met jouw toestemming zijn dienstdossier konden inkijken.
Ik weet zeker dat je dat dacht, maar het antwoord is neen.
We kunnen een aanvraag indienen bij Defensie.
Dat kan, maar het antwoord zou nog steeds neen zijn.
Je ondervraagt hem over een burgerlijke zaak.
Als het een zaak voor het leger wordt, dan kunnen we praten.
Derek, wat brengt jou naar hier? - Ik wil Ellis vrij hebben. Nu.
Maar dat is niet echt jouw beslissing, of wel?
Jammer genoeg majoor, kan ik luitenant Ellis
24 uur vasthouden zonder aanklacht.
Ik weet heel goed wat je wel en niet kunt doen, mijnheer Carlyle.
Maar dit... - Dit is een burgerlijke zaak.
Wanneer het echt een zaak wordt voor het leger...
Hoofdcommissaris.
Majoor.
We kunnen hem niet eeuwig afhouden.
Is er nog ander nieuws?
De laatste maaltijd van de vrouw. We onderzochten haar maaginhoud.
Moeten we dat nu horen? - Je vroeg erom.
Voor wat het waard is, een shiitake paddenstoel, in zijn geheel ingeslikt.
Het enige Aziatische restaurant in Ballarat is The Golden Crown.
Juffrouw Gladys Cook. Ze is een vaste klant.
Hoe is dit gebeurd?
Dat proberen we vast te stellen, mijnheer Tan.
Wanneer heb je haar het laatst gezien?
Eergisterenavond.
Ze at snel, zei dat ze had afgesproken met een vriend.
Juist. Je kunt je blijkbaar heel wat herinneren over...
Ik herinner het me, omdat ik voorstelde haar er naartoe te rijden.
Ach zo.
Om hoe laat vertrok je met haar?
Rond half tien.
Jullie waren dus goede vrienden?
Ik zette haar af en daarna reed ik direct terug naar mijn werk.
Mijn dochter van twaalf ging met ons mee.
Ze zal na school in het restaurant zijn, als je haar soms ook wilt ondervragen.
Sorry, mijnheer Tan.
Waar heb je haar precies naartoe gebracht?
Kom je kijken hoe de andere helft leeft, dokter?
Misschien. Wat is de andere helft precies aan het doen?
De lonen. Ze had wat afleiding nodig.
Ik dacht zeker dat je nu bij de anderen zou zijn,
mijn echtgenoot aan het ondervragen.
Jij bent Joyce... - Ellis. Dat klopt.
Wat heeft Keith nu weer gedaan?
Heeft het iets te maken met die verdomde auto waar hij zo gek op is?
Zijn auto werd deze keer niet uitgeleend, mevrouw Ellis, hij werd gestolen.
Ik denk dat hij gewoonlijk bij jouw verblijf staat geparkeerd.
Er achter, ja. - Heb je iets gezien, iets gehoord?
Helemaal niets. - Juist.
Mevrouw Ellis, ken jij een vrouw die Gladys Cook heet?
Was dat degene die jullie in het bos vonden?
Ja, was ze een vriendin? - Ze werkte in de postkamer.
Ik heb haar niet meer gezien sinds ze de basis verliet, zes maanden geleden.
Niemand van ons. En we waren allemaal zo goed bevriend.
Zij en haar man, ze zijn nu uit elkaar. Hij nam een interstaat baan aan.
Ik snap het.
Jouw man Keith, vertelde de politie dat hij Gladys niet kende.
Hij heeft gelogen omdat,
wat er ook gaande was tussen hem en Gladys, we handelden het af.
Ik snap het.
Je moet me excuseren, we stoppen vandaag allemaal vroeger
en gaan iets drinken met onze echtgenoten.
Natuurlijk. Mevrouw Ellis, Joyce, nog een laatste ding als ik mag.
Jij helpt de vrouwen te rekruteren die op de basis werken, ja?
Inderdaad. Waarom vraag je dat?
We zoeken een vrouw die Beverly heet.
Beverly Alison, misschien.
Zij werkt in de wasplaats, met Kelly.
Werkt ze vandaag ook? - Nee, het is haar vrije dag.
Joyce, denk je dat je me misschien kan helpen met...
Lucien.
Heb je een momentje?
Mai Lin leeft dus nog.
Die oorlog zorgt nog steeds voor verrassingen, nietwaar?
Nogal.
Geniet ze van Ballarat?
Ze kent hier eigenlijk niemand. - Ze kent jou.
Mij vrouw werd langer vermist, dan dat we getrouwd waren.
Laten we zeggen dat ik gewoon ben geraakt aan mijn situatie.
Wel, dat hoeft nu niet meer.
Je moet een tijdje vrij nemen, Lucien.
In plaats van rondhangen op mijn basis en mijn personeel lastig vallen.
Ik probeer Beverly Alison te vinden. - Komt blijkbaar morgen terug werken.
Ze is verbonden aan Gladys Cook,
wiens moord, geloof ik, ergens verbonden is aan jouw basis.
Weet je nog de laatste keer dat we elkaar zagen?
Mannen marcheerden door de straten van Ballarat.
Soldaten, die ooit deel uitmaakten van iets
dat veel groter was dan zij.
Ze marcheerden allemaal in harmonie,
hingen af van de man naast hen, om hen in het gareel te houden.
Jawel.
Ze volgden allemaal blindelings orders op
zonder aan de gevolgen ervan te denken.
Ik begin een patroon in jou te bespeuren, Lucien.
Wat dan? - Je verstopt je, nietwaar?
Je hebt het als je taak genomen
om de geheimen van vermiste vrouwen te ontrafelen.
Mijn vrouw vinden, was nooit een taak.
Derek.
Een momentje, graag.
Alsjeblieft, kom binnen.
Je had niet helemaal naar hier moeten komen om dit te bezorgen.
Ik wilde je bedanken en je borden terug bezorgen.
Dat zijn de borden van de dokter. - Ja, ik weet hoe jij hem verzorgt.
Deze dingen zijn belangrijk voor jou.
En ik wilde je zeggen dat ik het begrijp.
Ik weet hoe moeilijk mijn aankomst geweest moet zijn.
Hij lijkt...
Hij lijkt hier gelukkig te zijn.
Wel, jij bent zijn vrouw en dat is alles wat telt.
Lucien vertelde me dat hij en de politie
een vermiste vrouw onderzochten. - Inderdaad.
Sprak hij met jou daarover? - Ja, ik denk,
ik denk dat hij misschien gewoon wilde praten.
Ja. Dat klinkt als hem.
Bedankt. - Niet nodig.
Pardon?
Open bar. Mevrouw Forsyth daar wil per sé voor iedereen betalen.
Prachtig. Hartelijk dank.
Ik zie dat de commissaris Keith Ellis heeft vrij gelaten.
Niet voordat hij een bekentenis uit hem heeft gekregen.
Hij gaf toe dat hij met het slachtoffer naar bed ging.
Ja, dat hoorde ik. - Van wie?
Mevrouw Ellis. - Dokter.
Ben je hier om te condoleren? - Ja, sergeant Davis en ik.
Dat is vriendelijk, ik weet dat de familie het zal waarderen.
Ze gaan zo beginnen. Dokter?
Mevrouw Forsyth, hartelijk bedankt voor de drankjes.
Dat was heel vrijgevig. - Heel graag gedaan.
Mevrouw Ellis, Joyce,
was blijkbaar ook heel goed bevriend met Gladys Cook,
net zoals Daisy en Ben. - Als ik mag, een toast.
Op Merv.
Dat is vast de man van Kelly.
Ja, Daniel Forsyth. Ze woonden allemaal op de basis.
Zijn we zeker dat hij de man van Kelly is?
Ja, hij is erg intiem met mevrouw Ellis, is het niet?
Heren.
Was je een vriend van de overledene?
Zoiets ja. - Zoals wat precies?
Paar dagen geleden kreeg ik een boodschap op het werk.
Een vrouw die een verhaal had over de legerbasis van Ballarat.
Ze liet een telefoonnummer achter. - En?
En ik heb het non-stop gebeld, geen antwoord.
Ik dacht, als ze van de basis was,
dat ze me hier zou zien, me zou benaderen.
Als die vrouw zo graag wil praten,
waarom denk je dan dat ze haar telefoon niet wil beantwoorden?
Als mensen iets willen melden, dan worden ze nerveus.
Ze veranderen van gedacht. Dat gebeurt voortdurend.
Of ze kan de telefoon niet beantwoorden.
De vrouw die vermoord werd.
Gladys Cook, woonde zes maanden geleden op de basis.
Dacht je niet om dit onder de aandacht van de politie te brengen?
Het was geen politiezaak, tot drie seconden geleden.
Ik heb dat nummer nodig. Ik kijk in het telefoonboek.
Het nummer alsjeblieft, juffrouw Anderson.
Je weet toch dat ik niet op de loonlijst sta van het bureau?
Ik hoef je niets te vertellen. - Nu.
Bedankt.
Wat ik mis ik dan?
De avond dat Merv Rogers stierf, ging hij lopen rond de basis.
Niet ongewoon volgens zijn moeder, Daisy, daar.
En?
Hij droeg een broek en een overhemd, niet precies,
niet precies een uitrusting om te lopen.
En eerlijk gezegd,
van alle plekken om te lopen en oefeningen te doen op de basis, waarom daar?
Doorheen bomen, in het donker, op ongelijke grond.
Dat is een goed punt.
Nog eentje? - Ja, graag.
Ik ga het je niet opnieuw zeggen, jij idioot.
Stop met langs de verkeerde kant aan de bar te komen.
Rose. Je volgde mij.
Toen je uit de pub wegliep, dacht ik wel dat je iets op het spoor was.
Je moet dat soort dingen echt niet alleen doen.
Ik ben niet alleen, of wel?
Luister, soms denken journalisten
dat het verhaal belangrijker is dan hun eigen veiligheid, dat is het niet.
Geloof me, ik weet het. - Dan zal ik voorzichtig zijn.
Waar zijn we naar op zoek, Nancy Drew?
Kom mee.
Het leek me vreemd dat Rogers zo dicht bij de omheining liep.
Potverdorie.
Het is open gesneden.
Rose, hij was niet laat op de avond aan het lopen,
hij kwam terug naar de basis gelopen van buiten.
Wat deed Rogers buiten het kamp?
Maar één manier om dat uit te vinden. - Waar ga je naartoe?
Alderton wil me niet op de basis hebben
en hij wil ons het dossier van Ellis niet tonen.
Ik ga uitvinden waarom. - Dat is eigendom van het leger.
Altijd leuk om met je te babbelen, Rose.
Mijnheer, ik moet je vragen om je handen omhoog te steken en je om te draaien.
Dat is helemaal niet nodig, soldaat.
Mijn identificatie zit in mijn jaszak. Ik ben dokter Lucien Blake.
Politiedokter van Ballarat.
Wat dacht je ervan om dat wapen van je te laten zakken?
Lucien, waar ben je geweest? - Gewoon wat papierwerk doen.
Het ziekenhuis belde voor je. - O, ja?
Ja, Alice heeft contact opgenomen met de huidige dokter van Gladys Cook.
Ik heb het opgeschreven, het ligt op je bureau.
Bedankt. Nog iets belangrijk?
Gladys had een geslachtsziekte.
Dat verklaart de penicilline.
Woont de dokter van Gladys hier in de stad?
Ja, hij heeft haar dossier, dat een jaar terug gaat.
Ach zo. Waarom wilde ze geen legerdokter zien,
als ze op de basis woonde?
Lucien, ik heb daar een dominosteen laten vallen.
O, ja.
Alsjeblieft. - Bedankt.
Hoe gaat het op de basis?
Jean, zou je het erg vinden als we gewoon een beetje...
Helemaal niet. Ik ben toch aan het verliezen.
Stel je even voor,
dat deze dominosteen Keith Ellis is.
Joyce Ellis was natuurlijk intiem met haar echtgenoot.
Gladys Cook had een affaire met Keith.
Is dat zo? - O, ja.
En vanmiddag ontdekten we
dat het waarschijnlijk was dat Joyce, zullen we zeggen
heel familiair was met een kerel die Forsyth heet, Daniel Forsyth,
een officier op de basis.
Daniel is getrouwd met Kelly.
Kelly, zo lijkt wel, heeft misschien iets
met Ben Rogers.
Ben is natuurlijk de man van Daisy.
Wat denk je zover?
Ze reden dus allemaal een scheve schaats.
Hoe hielden ze het voor elkaar verborgen?
Misschien doen ze dat niet.
Wacht even. Bedoel je dat...
Ja.
Ik denk dat er een aantal koppels is
die genieten van elkaars, laten we zeggen,
gezelschap, met wederzijdse instemming.
Juist. Toen Keith Ellis dus zei dat ze alles deelden...
Meende hij het.
En ik denk dat Gladys Cook en die Beverly er ook bij betrokken zijn.
Beverly Alison. We gaan haar nu ondervragen.
Frank, promiscuïteit binnen de basis
betekent een serieus beveiligingsprobleem voor het leger.
Misschien is Alderton daarom hier.
En dan is er natuurlijk nog korporaal Rogers.
Van wie we weten dat hij verband houdt met het gat in het hek dat jij vond.
Ja. Weet je, ik denk dat we het helemaal verkeerd bekeken hebben.
Dit zijn de vragen die we zouden moeten stellen.
Eén, waarom sloop hij zo laat op de avond terug de basis in?
En twee, wat deed hij verdorie buiten om te beginnen?
Ik denk dat we dat maar aan één persoon kunnen vragen.
Bedoel je dat Rogers betrokken is bij de dood van Gladys Cook?
Rogers sloop terug de basis in, door een gat in de omheining
de avond dat Gladys Cook stierf.
Het achtergelaten voertuig, weten we nu, is dat van luitenant Ellis.
Hij kon de wagen van Ellis ongezien de basis uit rijden.
We denken dat hij de schildwacht van dienst heeft afgeleid
door een steen door het raam te gooien.
Kelly, we moeten Beverly Alison hebben. - Die is vandaag niet hier.
Dat moet wel, ze klokte in om 8 uur. - O, ze ging ziek naar huis.
Juist. Bedankt.
Waarschuw ons als Beverly opnieuw komt werken.
Jouw politiedokter was hier gisteren en dronk tijdens zijn werk.
En?
En ik geloof dat het Blake was die dat gat in de draad vond
voor hij gepakt werd wegens onbevoegde aanwezigheid op een militair domein.
Als hij nog eens op deze basis wordt gevonden zonder toestemming...
Dan laat je hem arresteren. - Neen.
Dan laat ik hem misschien neerschieten.
Bekommer jij je maar om jouw mannen, hoofdcommissaris.
Ik bekommer me om die van mij. Nog een fijne dag.
Ik ben in feite hier om iets meer uit te vinden over Gladys Cook.
Dacht al dat het niet voor de koekjes was.
Ik weet dat je een dokter hier op de basis hebt,
maar Gladys verkoos naar haar dokter in de stad te gaan.
Ja?
Blijkbaar, de laatste keer dat de militaire dokter haar zag,
raadde hij haar aan iemand van de speciale kliniek te zien
in het ziekenhuis van Ballarat.
Hij gaf nog andere vrouwen op deze basis dezelfde raad.
Wat is er toch gebeurd met dokter/patiënt vertrouwelijkheid?
Er werden geen namen genoemd, Joyce.
Ik neem aan dat jullie allemaal dezelfde symptomen hadden.
Het is nooit makkelijk erover te praten, maar het moet echt aangepakt worden.
Toen Keith thuis kwam van Korea,
vertelde hij me van die activiteit.
Daarginds waren ze nooit zeker van een nieuwe dag,
dus gaven de mannen
hun vrouwen aan medesoldaten.
Als er dus iets gebeurde
zou er altijd iemand zijn die voor ons zou zorgen.
Zo is het allemaal begonnen.
Het duurde niet lang voordat het normaal werd binnen onze kleine groep.
Het is een soort liefde, als de liefde afwezig is.
Maar jullie waren daar niet gelukkig mee, of wel?
Natuurlijk waren we daar niet gelukkig mee.
Elk huwelijk komt met een kost, dokter Blake.
Dat is heel waar.
En Gladys maakte er deel van uit.
Tot zij en haar man uit elkaar gingen. Daarna hebben we haar nooit meer gezien.
De vrouwen bevestigden dat ze
toegaven aan partnerruil. Gladys maakte er deel van uit.
En ze gaven je die informatie zomaar?
Wel, ik ben een dokter.
Meest recente autopsierapport
bevestigt de aanwezigheid van het bloed van Gladys Cook
op de kleren van Merv Rogers.
Wel, dan lijkt het een uitgemaakte zaak.
Frank,
ik denk nog steeds niet dat Merv Gladys doodde.
Wat was zijn motief? - Een passionele moord, bijvoorbeeld.
Er was veelvuldig seksueel gedartel gaande op de basis
en het bloed van het slachtoffer zat op zijn hemd. Wat wil je nog meer?
Dok. - Ja?
Een rekruut meldde zich eerder,
die zei dat hij Rogers bediende in de officierskantine om 9u30.
Half tien, Charlie. Laat ons daar even over nadenken.
Merv doodt haar, vervoert en begraaft het lichaam
en gaat daarna terug naar de basis. Allemaal...
Allemaal binnen een paar uur. - Echt waar?
Twee uur, van begin tot einde.
Laten we zeggen dat het hem een half uur kostte om Gladys te doden
en haar lijk naar de wagen van Ellis te slepen.
En weg te rijden van de basis zonder gezien te worden.
Precies. Kom mee.
Charlie, we weten dat korporaal Rogers het lichaam hier begroef.
Hoe lang zou dat duren? - Een half uur? Een uur?
Ik kom je halverwege tegemoet en zeg 45 minuten.
Maar dat betekent dat hij maar een half uur om terug op de basis te raken.
Precies. Dat is niet erg waarschijnlijk, wel?
Goed, hij parkeert de wagen, stapt uit
zoekt een geschikte plek om het bewijs te verbergen.
Hij laat mes en tapijt achter in de wagen,
die gestolen wordt door Walter en zijn vriendin.
Tegen dan zou het 11u45 zijn. Er is een kleine kans
dat als hij terug naar de basis liep, en ik bedoel rende,
hij misschien net op tijd zou zijn, maar...
Het kan niet dat hij nog tijd vond om op te ruimen na de moord op Gladys.
Ofwel deed Rogers het niet...
Of hij werkte niet alleen.
Wat is er gebeurd?
Ik moet me opfrissen. - Doe maar, Charlie.
Carlyle gaat bij verstek korporaal Rogers aanklagen
voor de moord op Gladys Cook, maar weet je wat?
Ik denk niet dat hij haar doodde.
Hoe dan ook, ik moet me ook opfrissen. - Hoe maakt Mai Lin het?
Wel...
ze past zich aan.
Ze is nog nooit ergens geweest zoals in Ballarat.
Dat moet moeilijk voor haar zijn. Na alles wat er gebeurd is.
Moet vreselijk zijn om zo alleen te zijn.
En af te hangen van mensen die je amper kent.
Lucien? - Sorry, Jean.
Iets wat je net zei. Die legervrouwen
zeiden dat Gladys hun groep had verlaten. Ik begin eraan te twijfelen.
Haar man is er vandoor.
Ze moet de basis verlaten. Ze is helemaal alleen.
Waarom zouden haar vriendinnen haar gewoon links laten liggen?
Ze zou in zak en as zitten.
Misschien ging Gladys terug naar de basis om wraak te nemen.
Misschien.
Misschien vormde ze een bedreiging.
Weet nog iemand iets over de promiscuïteit binnen de groep?
Beverly Alison misschien. - De vrouw die je niet kunt vinden.
Lucien, de agenten komen net terug van het adres van Beverly Alison.
Het is een onbebouwd terrein.
Ze zoeken naar een ander adres of een postbus.
Als Beverly Gladys kende, dan kan ze in gevaar zijn.
Heb je alibi van de luitenant gecontroleerd, of van de andere mannen?
Ja, klopten allemaal. Enkel dat van Ellis niet.
We moeten nog iemand vinden die zijn verhaal kan bevestigen.
Dienstgegevens? - Nog geen geluk.
We hoorden wat roddels van een paar mannen op de basis
dat de luitenant al eerder een reprimande kreeg voor het afrossen van vrouwen.
Charmant. - Ze zeggen ook
dat Gladys Cook de basis meerdere keren probeerde te betreden
een maand of twee geleden.
Raad eens wie de CO was, die haar persoonlijk buiten gooide.
Keith Ellis.
Dit maakt van Beverly officieel een vermist persoon,
wat Gladys natuurlijk ook was, tot ze het niet meer was.
Frank, zijn dat de nummerplaten van Ellis?
Charlie vond ze op de basis. Waarom? - Als hij zo gehecht was aan zijn wagen,
bedacht hij misschien een leuke bijnaam ervoor,
geïnspireerd door de nummerplaten.
Beverly.
Ik begrijp het niet.
Mevrouw Rogers, we geloven dat Gladys Cook hier op de basis werd gedood
en Merv opgeroepen werd om het lichaam te verplaatsen.
Door middel van de wagen van Keith.
Merv was er vertrouwd mee. Hij had er al eerder mee gereden.
Is dat niet zo, Joyce?
Wat, denk je soms dat ik...?
Gladys is mijn vriendin. - Was je vriendin, mevrouw Ellis.
Ze was die avond op de basis, omdat ze naar de Courier wilde gaan
met het geheimpje van jullie groep.
Weet je dat?
Van jullie afspraak? Ja, dat weten we.
Maar dat het niet dat Gladys ging meedelen aan de Courier.
Jullie wilden allemaal een soort vergelding
voor wat jullie mannen en het leger jullie hadden doen doorstaan.
Dus verzon je een vrouwelijke collega.
Gaf haar een baan in het washuis.
Het washuis, perfect.
Ze zou bijna nooit gezien worden en natuurlijk betaal jij haar loon uit.
Maar je maakte één fout.
Je noemde haar naar één ding waar je man meer houdt dan van jou.
Zijn wagen, Beverly.
Majoor Alderton, ik denk gewoon even luidop, vermiste militaire fondsen?
Voor een redelijk hoog bedrag.
Onmogelijk om op je eentje te doen,
maar Daisy op lonen, Gladys in de postkamer,
Kelly aan het werk in de wasruimte,
makkelijk genoeg om de illusie in stand te houden.
Beverly was enkel één van de vele gefabriceerde identiteiten.
En dat briljante idee kwam helemaal van jou.
Nietwaar, mevrouw Ellis?
Zelfs als iets daarvan waar was,
zie ik niet hoe het bewijst dat ik Gladys gedood heb.
Het tapijt om het lichaam van Gladys te vervoeren
is overdekt met sigarettengaatjes.
Prima, maar mijn tapijt, daar staan jullie op.
Het tapijt om het lichaam van Gladys te vervoeren,
heeft een cirkelvormig patroon.
Je prachtige koffietafel heeft duidelijk vierkante poten.
Zou je het erg vinden, mevrouw Rogers als we even binnen zouden kijken?
Wat gebeurde er echt, Daisy
toen Merv aankwam en zag dat jij Gladys had gedood?
Nee.
Hij was gedisciplineerd, goed getraind.
Hij zou in actie zijn gekomen en jou proberen te helpen.
Gladys kwam naar hier, omdat ze bang was van Joyce.
Dat waren jullie allemaal. Zij was wanhopig.
Ze dacht waarschijnlijk dat ze van alle vrouwen, met jou kon praten.
Natuurlijk kon Gladys alles ruïneren voor jullie allemaal.
Alsjeblieft. - Jullie maakten ruzie.
En toen ze jou toen bedreigde,
stak je haar dood, vlak hier, waar ik nu sta.
De brandsporen op het tapijt. Sigaretten?
Nee, volgens mij verbrandde je alle bewijs
dat Gladys die avond meebracht.
Loonbriefjes.
Maar die zijn verdwenen. Het is allemaal verdwenen.
Maar dat is het niet, Daisy.
Dit werd eerder op de dag afgeleverd bij de Ballarat Courier.
Verstuurd door ene Beverly Alison.
Gladys moet een kopie hebben gehad en die naar hen hebben gepost
voordat ze naar hier kwam.
Voordat ze naar hier kwam om haar deel van het geld te vragen.
Het ging namelijk nooit om de seks,
of de liefde,
het ging allemaal om geld.
Geld en macht.
Proberen om en soort controle terug te nemen over jullie levens.
En jouw zoon werd neergeschoten
omdat hij op de verkeerde plaats was op de verkeerde tijd, Daisy.
En hij was enkel daar omdat jij hem verdacht had gemaakt
voor de moord op Gladys Cook.
Dat wilde ik niet.
Ik wil enkel mijn zoon terug.
Ik hoorde dat Daisy Rogers Gladys Cook heeft gedaan.
Het is dus waar?
Klinkt alsof je het al weet. - Wat was haar motief?
Heeft het iets te maken met waarom mevrouw Cook mij belde?
Je geeft me niets nadat ik je vertelde over het pakje dat ze naar de Courier wou sturen.
Dat jij opende en eerst las.
Waarom? Zodat het allemaal in de krant van morgen zal verschijnen?
Je had gelijk, weet je. - Waarover?
Jij wordt niet betaald door het bureau.
Ze heeft dus bekend.
Ja. Joyce Ellis was de ringleider,
maar Daisy Rogers bekende de rest.
Nu kan het leger zich concentreren op wat echt belangrijk is
in deze hele ramp, het verdomde papierwerk.
Mis je het ooit?
Nee, niet meer.
Jij? - Helemaal niet.
Je moet nog steeds afrekenen met de top
voor een tijdje nog, vrees ik.
Je weet dat hij in de stad was, voor het ongeluk.
Majoor. - Heren.
Ik kwam langs om er zeker van te zijn dat we allemaal akkoord waren
om te bevestigen dat korporaal Rogers bij verstek wordt vervolgd.
Ja, als een medeplichtige aan moord. Excuseer me.
Bedankt, commissaris.
Derek, je wist het al van de witwasoperatie, nietwaar?
We wisten dat er fondsen werden verduisterd.
We wisten alleen niet hoe of door wie.
De politie had je kunnen helpen. - Dat deden ze ook.
Niemand had de witwasoperatie naar die drie vrouwen kunnen leiden,
tot jij voorbij kwam.
Prijsloos. Ik werkte al die tijd voor jou.
Je vindt het niet fijn als alles in je schoot wordt geworpen, Lucien?
Je verkiest een obstakel.
Dus gaf ik je een kleine uitdaging.
Waarom ben je echt hier, Derek?
Goedemiddag, Lucien.
Is het voorbij?
Hoofdcommissaris Carlyle drong erop aan dat ik naar huis ging om te rusten.
Na al die lange avonden ben ik niet echt verrast.
Nu kan het terug normaal worden, denk ik zo.
Jean,
sorry als je een beetje
in het ongewisse werd gelaten.
Dat is nog mild uitgedrukt.
Ik wil...
Ik wil dat je weet dat je niets bent kwijt geraakt.
Dat beloof ik je.
Mai Lin en ik...
het is niet meer wat het geweest is.
Echt niet.
Maar een groot stuk ervan is het wel nog.
Dat soort liefde gaat nooit meer weg, nietwaar?
En ik wil dat jij weet dat ik dat begrijp.
Zij is nu jouw prioriteit.