Vertaling : Home fires Team Resync + correcties pvdc www.addic7ed.com
Laat me helpen.
Het is warm, jongens.
Welkom in Great Paxford, jongens.
De arme drommels lijken geradbraakt. - Niet zo verrassend
als je weet dat ze zich uit Tsjecho-Slowakije moesten vechten en half Europa doortrokken.
Churchill kreeg ze er tenminste uit.
Ik heb nagedacht.
Iemand die Adam kent, moet iets zeggen tijdens de dienst in zijn afwezigheid
Als voorzitter van het VI...
Ongepast voor een lid van een seculiere pacifistische organisatie,
om commentaar te geven op de stilte van kerkklokken in de oorlog.
Als iemand weet wat de dominee zou zeggen,
is het toch de vrouw van de dominee.
Ons land is in staat van oorlog met Duitsland
en vanaf vanmorgen met Italië.
Daarom is deze basis in de hoogste staat van paraatheid,
net als iedereen hier.
We hebben niet de afleiding nodig die je commandant Bowers bood.
Omgang met een getrouwde officier ondermijnt het moreel en is onaanvaardbaar.
Meneer, ik wilde geen afleiding. - Je denkt dat dit een gesprek is.
Dat is het niet. We hebben hier genoeg tijd aan verspild.
Luchtmacht Vrouw Campbell, je bent oneervol ontslagen uit het WAAF.
Meneer, alsjeblieft, ik... - Als gevolg,
mag je niet deelnemen aan andere legerdiensten.
Begrijp je dat? - Dit is niet eerlijk.
Je wordt naar buiten begeleid.
Commandant Bowers plaatste me over naar... - Heb je me gehoord, Miss Campbell?
Is hij ook oneervol ontslagen?
Hij werd overgeplaatst naar een andere basis.
Ingerukt. - Miss Campbell.
Laura.
Wees niet aardig, Thomas. Ik wil weg en nooit meer terugkomen.
Ik rijd je naar huis. - Dank je.
Meneer?
Mrs Brindsley. - Ik ben waarschijnlijk de laatste die u wilt zien.
Nee, maar de informatie die u vraagt
is momenteel niet publiekelijk beschikbaar.
Ik heb recht op de informatie die u heeft.
En ik blijf komen tot ik antwoord heb.
U moet me tenminste zeggen waar mijn zoon's schip zonk.
Was het bij een kust? - Die informatie is beperkt.
Ik vertel het niemand. Ik wil het alleen weten.
Mrs Brindsley, kalmeer.
Ik ben volkomen kalm, in de gegeven omstandigheden.
Ik wil alleen weten... - Wat er met uw zoon gebeurde.
En op dit moment kan ik niet meer informatie geven.
Ik weet niets.
In dat geval wil ik de naam van uw commandant.
Mrs Brindsley, dat maakt echt geen verschil. - Ik begrijp waarom u dat zegt.
Maar desondanks wil ik het.
Luisterde je dat gesprek af?
Niet afluisteren, maar controleren.
We moeten allemaal uitkijken naar het ongewone.
En wat ik doe is ervoor zorgen dat de beller is
wie hij zegt te zijn en geen soort spion.
Ik wist niet dat er Duitse spionnen in Cheshire werden verwacht.
3.000 Tsjechische soldaten hier, Mrs Simms.
Wat is er met hen?
Wie zegt dat ze allemaal Tsjech zijn? - Wie zegt van niet?
Weet u het verschil tussen een Tsjechisch en een Duits accent?
Suggereer je echt dat 3.000 Duitse soldaten
het land binnenslopen als Tsjech en dat het niet opviel?
Ik zeg dat we niet meer moeten aannemen dat alles is zoals het lijkt.
Dus afluisteren... - Niet afluisteren. Controleren.
Gesprekken controleren is volgens jou een eerste verdedigingslinie?
Precies.
Heeft u al van Mr Simms gehoord?
Nee, nog niet.
Ik neem aan dat hij niet echt vecht?
Alleen maar achter de linies, schrijven over vechten.
Ja.
Schrijven over vechten.
Nummer, alstublieft?
Dat is een lust voor het oog. - Nick. Je bent terug.
Ik word de nieuwe commandant op de basis. Ik deed het zo goed in Duinkerke,
dat de top me uit het niets promoveerde. - Gefeliciteerd.
Volkomen verdiend. - Ik wou dat ik je overtuiging deelde.
Heb je iets van Adam gehoord? - Nog niet.
Het was een grote chaos in het leger.
Mannen werden opgeschept en gedumpt aan deze kant van Het Kanaal.
Wees geduldig. - Ik probeer het.
Kom op de thee zodra je gesetteld bent.
Bedankt, daar houd ik je aan. - Doen.
Ik ben heel blij dat je veilig terug bent.
Hij gooide mijn bier om. - Niet waar, dat was per ongeluk, ja?
Hij verstond je niet. Hij betaalt een nieuwe. - Natuurlijk.
Hier. Neem wat het bier kost voor u en uw vriend, ja?
Kom op. Oké? Hier.
Het spijt me. Bent u gewond? - Uw vriend moet uitkijken wat hij doet.
Je kunt geen mensen omver lopen.
Als je niet tegen drank kunt, ga dan niet naar de pub.
Als je klacht wil neerleggen, neem ik de volledige verantwoordelijkheid.
Ik ben Kapitein Marek Novotny. Sorry dat u betrokken raakte, Mrs...
Simms. Ik dien geen klacht in.
Ik wil alleen met rust gelaten worden als ik door mijn dorp loop.
Let in het vervolg op wat je doet.
Meer hoef je hier niet te doen, alleen uitkijken.
Hallo?
Laura? Gaat het goed?
Oneervol ontslagen.
Maar niet alleen dat. Weg bij de WAAF is niet genoeg.
Ik ben ook uitgesloten van elke andere dienst. - Wat is er gebeurd?
Zij schilderden me af als een slet. Terwijl hij het was die mij naliep
en loog over zijn huwelijk. Maar als commandant maakt dat niet uit.
Kijk me aan.
Als je weigert je hierdoor te laten inperken
kun je elke kans om hierover te geraken aan.
Zijn vrouw scheidt vanwege overspel en wil mij noemen als de andere partij.
Ik weet niet wat ik moet doen.
Het komt goed. Ik beloof het je.
Ik beloof het je, absoluut.
Als je het las, waarom deed je dan niets?
Er staat duidelijk dat bestraling aanzienlijk succes had bij sommige kankers
Wat het eigenlijk zegt is dat er aanzienlijk succes is bij sommige kankers
En aanzienlijk falen bij andere. - Waarom bij jou niet succesvol?
Waarschijnlijk, meer dan waarschijnlijk wordt ik er alleen maar slechter van.
Dat kun je niet zomaar zeggen. Het is het proberen waard.
Je luistert niet naar me. - Jij luistert niet.
Als er de kleinste kans is... - Dat is precies wat het is, Kate.
De kleinste kans.
Er is geen waardigheid in valse hoop. Helemaal geen.
Ik wil niet gokken met de weinige tijd die ik nog heb.
Dus je doet gewoon niets? - Kan ik je dezelfde vraag niet stellen?
Voor je Jack kende, wilde je verpleegster worden.
Ja en toen ontmoette ik jack, zoals je zei. - En nu is hij dood.
Zijn leven is wreed weggenomen, Kate. Van jullie beiden.
Maar het jouwe niet.
Voor je mij vertelt wat ik moet doen met de rest van mijn leven,
overdenk maar eens wat jij wilt doen met de rest van het jouwe.
Wacht eens even.
Ik begrijp hoe moeilijk dit voor je was. - Will.
Dat is voor u.
Goedendag.
Vraag je me niet hoe het ging? - Ik verwacht hetzelfde als de vorige keer.
Dat heb je mis. Nu kan ik schrijven naar iemand met echt gezag.
Verwacht er niet teveel van. - Zij weten wat er is gebeurd, Bryn.
Je kunt niet verwachten dat ze militaire posities weggeven.
Dat vraag ik niet. - Het één leidt toch naar het ander?
Als ze het jou vertellen, moet dat aan iedereen.
En plotseling lekt informatie uit die geheim moet blijven.
David is op tijd om zijn broer of zus te zien, Bryn. Let op mijn woorden.
Miriam... - Let maar op.
Hoe kon ze zo stom zijn? - Omdat ze jong en naïef is.
Maar commandant Bowers niet.
Hij wist precies wat hij deed. We moeten snel iets doen.
Wat kun je eigenlijk doen? Will.
Ga terug naar Italië, vuile spaghettivreter.
Vuile spaghettivreter.
Dat is genoeg.
Waar zijn jullie mee bezig? - Ga.
Mrs Esposito, gaat het?
Wat Italië heeft gedaan is verschrikkelijk. Mussolini is verschrikkelijk.
Maar dit is al vele jaren mijn land. Ik maakte hier mijn thuis.
Het spijt me heel erg.
Die kinderen zullen dat niet meer doen. U heeft mijn woord.
Morgen, Bryn.
Goedemiddag, Mrs Simms.
Kapitein Novotny. Kom binnen.
Ik kom me verontschuldigen voor wat er gisteren bij de pub gebeurde.
Ik vroeg aan iemand waar u woont. Ik hoop dat u het niet erg vindt.
Van mezelf en mijn mannen.
Dat is echt niet nodig. Ik weet niet wat ik moet zeggen.
U kunt zeggen: 'Ik zet ze in water, voor ze verleppen.'
Goed. Ik zet ze in water, voor ze verleppen.
En alstublieft, ik heet Marek.
Ik moet ergens een vaas hebben. We hebben gewoonlijk geen bloemen.
Mijn man houdt niet van bloemen.
Ik wist niet dat je kunt niet van bloemen houden.
Ze herinneren hem eraan hoe kort het leven is.
Kort ja, maar prachtig.
Dat is poëtisch voor een soldaat.
Als ik niet vecht voor mijn vaderland, ben ik leraar.
Van wat? - Ironisch genoeg, Duits.
Weet je dat je hemd gescheurd is?
Een van de vele reparaties die ik moet doen.
Ik doe het als je hem hier laat.
Je kunt er één van mijn man lenen. - Dat is heel aardig, maar...
Ik sta erop. Als mijn dank voor de bloemen.
Die van Bob moeten passen. Wacht hier.
Edith, tegen de muur. George, jij ook.
Rap een beetje.
Jij ook, Oliver.
Bij de muur, Albert. - Ja juf.
Weet er iemand waarom jullie hier staan en niet binnen?
Mrs Esposito woont al 19 jaar in Great Paxford.
Twee keer zo lang als jullie leven. - Ik ben bijna 11.
Albert Stoddart,
waag het niet die zin af te maken, of je zult het geweten hebben, jongen.
Ze koos ervoor om in Engeland te wonen. Ze leeft met ons,
tussen ons en doet niemand kwaad. Dus waarom denken jullie
dat ze zo door jullie behandeld mag worden?
Mijn vader zegt dat ze hier niet moet zijn.
Albert, weet je vader dat Mrs Esposito alles haat
waar Mussolini voor staat?
Dacht één van jullie na voor hij haar uitschold?
Nee, juf.
Jullie schrijven die arme vrouw allemaal een excuusbrief.
Begrepen? - Ja, juf.
Naar binnen.
Zeg me na. Ik verklaar plechtig...
Ik verklaar plechtig...
Spencer, zeg me na. Ik verklaar plechtig...
Geen spijt?
Geef me een kans. Ik ben nog maar drie en een halve minuut getrouwd.
Over trouwen, zonder het iemand te vertellen. Zelfs niet tegen je moeder.
Geen gedoe. Perfect.
Mr en Mrs Wilson.
Zeg dat nog eens. Alleen het 'Mrs Wilson' stukje.
Alleen ik en gij, Mrs Wilson.
Jullie land is erg mooi.
Je ziet dit alleen als je de korte route neemt.
En hier de luide, dronken Tsjechen.
Die zich verdedigen tegen luide, dronken Britten.
Zo'n situatie moeten we voorkomen in de toekomst.
We willen niet dat mensen ongerust worden over Tsjechische soldaten.
Het dorp houdt morgen een dienst,
om de stilte van de kerkklokken te markeren. Waarom kom je niet met je mannen.
Laat het dorp zien dat ze niets te vrezen hebben.
Wij zijn met 3.000. De angst komt waarschijnlijk door ons aantal.
Breng ze niet allemaal mee.
Ben je daar getrouwd? - In Manchester, waar we elkaar ontmoetten.
We verhuisden naar hier omdat Bob op het platteland beter kon schrijven.
De open hemel, frisse lucht. - Ook beter voor kinderen.
Bob en zijn carrière hebben veel zorg nodig.
Er was geen ruimte voor kinderen.
Ben jij getrouwd?
Mijn vrouw stierf aan tuberculose, drie jaar geleden.
Dat spijt me.
Ja.
Het is tijd om terug te gaan naar het kamp.
Rechtdoor is veel sneller dan helemaal omlopen.
Dank je, Mrs Simms. - Pat.
Je bent van harte welkom. Ook bij de dienst, morgen.
Dag, Pat.
Commandant Bowers.
Dr Campbell, Laura's vader.
Ik ga naar de adjudant in verband met haar ontslag.
Het zal geen verschil maken.
Heeft u enige wroeging over wat u mijn dochter aandeed?
Laura is volwassen, Dr Campbell.
Dat is ze niet. Niet in de werkelijke betekenis.
In alle opzichten is ze nog een meisje.
In de ogen van haar vader misschien.
Als de adjudant zijn beslissing niet terugdraait,
moet u tenminste Laura's naam uit uw echtscheiding schrappen.
Sorry, ouwe jongen, dat is niet aan mij. - Praat met uw vrouw.
Denkt u dat ik dat niet probeerde? Het zit zo met mijn vrouw, Dr Campbell,
ze is een ellendige bitch. Zodra ze begint, is ze niet te stoppen.
Was ze ook een ellendige bitch toe u trouwde,
of veranderen gelukkige vrouwen door uw gedrag?
U kunt beter vertrekken voor ik u eruit laat gooien.
U heeft waarschijnlijk gelijk. Een ding nog. - Ik moet gaan.
Natuurlijk. Mag ik u vragen om mijn hoed even vast te houden?
Uw hoed?
Ik mikte op uw mond, maar ik brak per ongeluk uw neus.
Ik zou kunnen aanbieden om het te herstellen, maar dat doe ik niet.
Sorry, ouwe jongen. - Dat is niet aan mij.
Mrs Collingborne?
Ja.
Ik heb een telegram voor u.
Dank je wel.
Een antwoord?
Nee, geen antwoord.
Dank je.
Dit is de vierde keer dat u me hier brengt in drie weken.
Ik weet niet wat ik nog moet zeggen. - Ga zitten, Mrs Scotlock.
Klaagt u me aan? - Alsjeblieft. Ga zitten.
Na uitvoerig overleg,
is besloten de aanklacht tegen u wegens boekhoudfraude,
in te trekken. - Wat?
Uw betrokkenheid bij Hughes en zijn foezelige profiteurs,
gaf u een waardevolle combinatie van vaardigheden en ervaring, Mrs Scotlock.
Het zou zonde zijn om die te verspillen in de gevangenis.
In plaats daarvan doen we u een aanbod. - Een aanbod?
En als ik het afwijs, geldt de aanklacht dan opnieuw?
Die blijft ingetrokken.
U moet alleen mijn voorstel overwegen
en uw beslissing nemen.
Ik doe een beroep op uw patriottisme.
Bang? - Een beetje.
Niet nodig. Je zult goed zijn.
Kan ik u nog iets brengen?
Nee. Dank je.
Je hebt je moeder nog niet gebeld. - Geen haast.
Waarom bel je haar nu niet? - Zou kunnen. Of...
we zouden kunnen stoppen met tijd winnen.
Heel goed, Mr Wilson.
Laten we gaan, voor mijn zenuwen het begeven.
Je weet tenminste dat hij nog leeft.
Maar niet waar hij gevangen zit, of hoe hij eraan toe is,
of in welke omstandigheden ze zitten.
Hij is twee keer zo oud als de mannen waarmee hij gevangen zit.
Twee keer zo slim. Twee keer zo ervaren.
We hebben geen idee wat de nazi's doen met gevangenen.
Zij zijn gehouden aan de Conventie van Genève.
Waar hij ook is, Adam bekijkt wat hij moet doen om thuis te komen.
Ondertussen moet je het aan het dorp vertellen.
Ik wil het nog aan niemand vertellen.
Hij is ook hun predikant.
Adam is niet mijn predikant, hij is mijn man. - Natuurlijk.
Mensen zullen sympathie hebben. - Ik ben niet klaar voor hun sympathie.
Je moet doen wat voor jou als best voelt.
Ik weet dat dit veel erger kon zijn...
...maar dit is al erg genoeg voor mij.
Alsjeblieft.
En? - Ze trokken de aanklacht in.
Wat? - Niet tegen de anderen,
maar ik ben vrij. - Hoe komt dat?
Ze besloten dat ik de waarheid sprak en in een onmogelijke positie zat.
Alison. Dat is fantastisch nieuws.
Het heeft mij zeker verrast.
Als je naam wordt genoemd in die scheiding, Laura,
kan het heel moeilijk worden.
Het kan een publieke vernedering worden. Je moet je daarop voorbereiden.
Ik weet het. - Ik ga wel.
Mensen nemen dingen aan omdat hij rang en de status heeft en jij niet.
En omdat jij een jonge vrouw bent,
heb je je natuurlijk vergooid aan de commandant.
Laat ze denken wat ze willen. Wij kennen je.
En wij weten dat ze fout zitten.
Meer rekeningen. Uitstekend. - Iets voor jou?
Ik krijg een gesprek over de verpleegkunde opleiding.
In St Thomas. - Wat?
Ik wist niet dat je gesolliciteerd had. Jij? - Helemaal niet.
Dat is fantastisch nieuws, Kate. Goed gedaan.
Dank je. - Heel trots op je.
Wil je echt naar Londen voor de opleiding? Laura zal ons nodig...
De beste opleiding in Engeland. Ze moet gaan.
Jack zou heel trots op je zijn. - Dank je.
Nu is het jouw beurt.
Ik ben arts, ik hoef geen zuster te worden.
Om bestraling te overwegen. - Sinds wanneer heb je dat bedacht?
Sinds nu.
Als ik verder ga met mijn leven, zou jij dat dan niet tenminste ook trachten te doen?
Goed.
Ik zal het serieus overwegen. - Mooi.
Hoe denk je dat je moeder zal reageren? - Teleurgesteld dat ze er niet bij was,
maar als ik haar uitleg waarom we het wilden onder ons houden zal ze het vast begrijpen.
Zeg dat het niet alleen mijn beslissing was. - Ik maak haar dat heel duidelijk.
En ze is de eerste die we het vertellen. - Precies.
Vooruit dan.
Chester telefooncentrale, nummer alstublieft? - Great Paxford 343, alstublieft.
Ik heb een oproep voor Great Paxford 343. Ik verbind u nu door.
Hallo? - Hallo, moeder?
Ik wil dat je als eerste weet dat Claire en ik getrouwd zijn.
Wanneer? - In Chester, vandaag.
Kapitein Novot... Marek. - Pat.
Kom binnen.
Ik stuurde een paar mannen naar jullie dienst.
Schoon, netjes, niet dronken. - Geweldig.
Als het klaar is, wil ik graag in mijn uniform. - Natuurlijk, ik heb het hier.
Dank je wel.
Het is zo goed als nieuw.
Heel erg bedankt.
Hoe zie ik eruit?
Heel erg keurig.
Dank je, Pat.
Hoe lang duurt jullie vergadering?
Helen wil de kwartaalcijfers doornemen. Het duurt niet zo lang.
Probeer de dienst te halen.
Sarah kan onze steun gebruiken bij haar speech.
Breng Helen ook mee.
Maak het thuis later af. - Laten we hopen dat dat niet hoeft.
Dag. - Dag.
Goedemorgen, Mrs Barden. Ik vroeg me af of Claire thuis was.
Ze komt later.
Zou u haar dit dan kunnen geven?
Ik wil de eerste zijn die haar feliciteert met haar huwelijk.
Haar wat? - Huwelijk. Met Spencer.
Ik denk dat je het helemaal mis hebt.
Ik denk het niet. Ik weet zeker dat ik het juist heb.
Claire ging een paar dagen naar een vriendin in Chester.
Vreemd dat ze haar werkgever niets zei over zulke belangrijke plannen.
Maar misschien wilde ze u verrassen.
Als u haar mijn kaart wilt geven, zou ik heel dankbaar zijn.
Goedendag.
De radio zei dat er 80.000 buitenlanders in het land zijn.
Churchill pakt ze op. Allemaal.
Goed.
Stan. We kennen Mrs Esposito allemaal.
Ja? Nu de natie met de rug tegen de muur staat, wie kunnen we echt vertrouwen?
Het is nu niet de tijd om op te vallen.
Waar brengen ze haar heen, juf? - Ik weet niet.
We gaven haar onze brief niet.
Mij is gevraagd een paar woorden te zeggen namens mijn afwezige echtgenoot.
U en ik weten dat dominee Collingborne hemel en aarde
zou bewogen hebben om bij ons te zijn deze morgen.
Hij luisterde graag naar de klokken.
Hij zat vaak in de kerk tijdens het luiden om...
..om omringd te zijn door wat hij 'schitterende herrie' noemt.
Helaas,
kreeg ik bericht dat dominee Collingborne,
dat mijn man, uw predikant, gevangen werd genomen.
Samen met meerdere soldaten van zijn regiment.
Ik ben me er ook goed van bewust dat ik in hetzelfde schuitje zit als veel vrouwen hier.
Anderen proberen veel slechter nieuws te verwerken.
Dit is geen gemakkelijke tijd.
Na vandaag zullen we deze klokken horen de invasie aankondigen,
of de overwinning. We weten niet welke van de twee.
Maar voor ze voor het laatst luiden,
laten we bedenken dat we allemaal vechten op onze eigen manier,
om een nog slechtere tijd te voorkomen.
Sorry. - Fijn om je te zien.
Fijn jullie te zien.
Claire, ik had een bijzondere ontmoeting met Jenny vanmorgen.
Ze had het bizarre idee dat je niet naar een vriendin was, zoals je me vertelde,
maar wegsloop om te trouwen. Ik zei dat dat onmogelijk waar kon zijn,
omdat je het me verteld zou hebben.
Vertelde ze de waarheid? - Hoe weet Jenny...
Sorry, Mrs Barden.
We wilden in stilte trouwen, zonder poeha.
Ik zou niet aangedrongen hebben op poeha, het is...
Betekent dit dat je ons verlaat? - Nee. We gaan wonen bij Spencer's moeder,
maar ik kom gewoon elke dag.
Weet je moeder wat je gedaan hebt, en wat je van plan bent?
We vertelden het haar vanmorgen en zouden het u daarna vertellen.
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Behalve...
Dacht je dat je er zomaar mee weg zou komen?
Bob Simms. Beenwond. - Bed zes.
Brigadier Reynolds, alstublieft.
Kan ik een bericht achterlaten?
De boodschap is, ik heb zijn aanbod goed overwogen
en het antwoord is 'ja'.
Mr Barden.
Wat is er gebeurd? - Houd Mrs Barden weg.
Dat is Peter's auto. - Frances, kom terug.