Wat voorafging:
Ik wil jou als campagneadviseur.
Ik treed op namens de gebroeders Kohl.
Er zijn voor Phoebe, op een wezenlijke manier.
Mits ze niet met je ex in zee gaan. -We hakken haar in de pan.
We naaien voortdurend mensen, maar waarom geven we alles dan aan Skip?
Om het geld.
Skip belde. De Kohls kiezen voor Monica.
Ze hebben nog niet getekend. Je hebt toch contacten in Cuba?
Is Cuba toe aan de Kohls? -Het wordt tijd.
Engerd. Wat is er? -Buckley leidt in de peilingen, en dus...
Je penis? Wat een schok.
Sinds die matpartij is Buckley een social media-hit.
Mag ik je advies geven? -Nou, ik kwam me verkneukelen.
Wees voorzichtig. De social media zijn grillig.
Zo ben je de koning van de TED Talk...
en zo hoopt VagBreath69 dat je stikt in de pik van een druïde.
Dit hadden we net nodig. Mensen gaan nu op hem letten.
Seth Buckley wordt burgemeester met VagBreath69 als economisch adviseur.
Ik wist het. Marty, Clyde zegt weer lelijke dingen over mij op internet.
Lekker, hè? Collega's die op hun gemak de dag beginnen.
Artikeltje lezen online, bakje koffie.
Ik ben over op thee, en voor de maag... -Hij gaat ons uitkafferen.
Wat bezielt jullie? -Zal ik weggaan? Mijn excuses.
Waar blijft de PowerPoint over Cuba? -Ik heb 'm gemaild. Dat internet hier...
Ik ben ermee bezig. Ik mail de IT al steeds...
Mailen... Sukkel. Ik ga bellen.
Dan wacht ik wel bij mijn computer. -Je hoort nog van ons.
Of jullie pitchen het nu meteen. Cuba-strategie voor de gebroeders Kohl.
Zonder handelsembargo schiet de vraag naar hotelinventaris omhoog.
1,5 miljoen Amerikaanse bezoekers per jaar, en 60.000 hotelkamers.
Resortontwikkeling is de speerpunt.
Eenmaal in Cuba kunnen de Kohls hun tentakels uitslaan richting:
Landbouw, energie, polymeren, papier. -Een gebied vol kansen, vlak bij Florida.
Het lastige is de Cubaanse bureaucratie, maar dat regelt Ron Zobel toch?
En wie heeft zich weer ziek gemeld? -Kut-nanny. Stelde ze zich weer zo aan?
'Ik wil Phoebe niet aansteken.' -Nee, ze ging deze keer voor buikgriep.
Is dat Jeannie? Hallo. -De groeten van Ron Zobel.
Ik kon geen vervangende oppas vinden.
Ik hou maar een moeder-dochterdag. -Goed plan.
Geef Phoebe een kus van me. -En jij Ron Zobel.
Ron, net de man die ik zocht. -Moet ik de PSL-output verdubbelen?
Pompoen-spice-lattes. -Nee, dank je.
Zeg, heeft je contact in Cuba een gesprek kunnen regelen?
Dit vergt even concentratie. Je moet geen overdosis kaneel toedienen.
Dus, Ron?
Ik heb al verkennend met Orozco gesproken. Dit moet je echt proeven.
Ik hoef geen latte. -Omdat je alleen Starbucks kent.
Hoe verkennend was dat gesprek?
Ik heb het nog niet gehad over de K and A's interesse in Cuba.
Oké, doe kalm aan. Er is heus geen haast bij.
Ik weet dat je Skip snel een stijve wil bezorgen met Cuba.
Maar ik heb veel geïnvesteerd in Orozco, al voor ik hier kwam.
Dek je maar in.
Het kan flink kassa zijn als we Cuba in een bod van de Kohls verwerken.
Omdat jij dan vooraan zit. -Als de verkoop doorgaat. Zo niet...
dan wil ik toch een garantie. -Ik garandeer je een gat in je reet...
als die vent niet belt, en wel nu. Zo'n garantie?
Ik dacht aan een groter aandeel.
Ik heb me behoorlijk uitgesloofd, en ik heb veel gezeik van je gepikt.
Maar denk niet dat ik een lulletje ben.
We pakken Cuba op mijn voorwaarden aan...
of helemaal niet.
Duidelijk?
Vergeet niet adem te halen. Goed zo.
Vijf, vier, drie, twee...
één. En door met staande crunches.
Ja, Phoebe. Bikkelen met die babybuikspieren.
Nee, jij straalt zeker geen vreugde uit, jurk.
'Wat zegt je favoriete ijs over jouw seksprestaties?' Hou even op.
Er zit hier een vlieg. Phoebe, een vlieg.
Word ik van notenchocoladecake een kleffe noedel?
Word eens wakker.
Word wakker, luie drol. Phoebe, Phoebe...
Niet te geloven.
Mama's spullen zijn bij de stomerij, we hebben je schoenen...
Waar zullen we nu eens heen?
Ik vroeg je iets, jongedame.
Als je zo gaat doen, gaan we helemaal nergens geen.
Wat zei je? 'Ga je in de kroeg maar eens lekker klem zuipen.'
Phoebe, dat is enorm onverantwoordelijk.
Het is nog niet eens middag. 'Laat je niet zo leiden door conventies.'
Ik laat me niet leiden. 'Ik daag je uit.'
O, daag je me uit?
Ga je weg? -Ja, zeker. Sorry.
Shit, dat is een akelig stukje malware.
Kun je het oplossen? -Helaas. Je moet Cisco Security bellen.
Dit was dus tijdverspilling.
De bron is een computer op naam van Douglas Guggenheim. Dat ben jij toch?
Ze sturen die sexy foto's niet naar jou persoonlijk.
Dat weet ik. Die zijn dus van Marceline, en ik kende een Marceline op Harvard...
en ik proefde altijd al enige spanning.
Hoezo klik jij op 'Snel Gleufalarm'?
Maak je niet druk. Je houdt van seks, dat is prima.
O ja? -Eikel.
En de kinderarts zei dat ze liever had dat hij nooit sap kreeg.
Best raar, want volgens mij dronken wij vroeger niks anders.
Ik ben opgegroeid met appelsap en sinaasappelsap...
Marty, wat een leuke verrassing. Hoe is het op het werk?
Regel een gesprek met de Kohls. -Je draait er niet omheen.
Jullie zoeken onaangeboorde markten. -Keek jij naar Gilligan's Island?
Of ik Gilligan's Island keek? -Prachtserie.
Er spoelde eens een Japanse zeeman aan, gespeeld door een blanke acteur.
Jampotbril, 'ching-chong-'accent. Superracistisch.
Maar goed, hij sluit de schipbreukelingen op...
omdat hij denkt dat de Tweede Wereldoorlog nog bezig is.
1965, de oorlog was al 20 jaar voorbij. -En niemand had het hem verteld.
Doe die jampotbril af, Hirohito. De oorlog is voorbij. Je hebt verloren.
Als de Kohls dit horen, zijn ze om. -Je begrijpt het niet.
Dit is nooit een echte wedstrijd geweest.
Dus wat je ook nog achter de hand hebt, het haalt geen donder uit.
Waarom niet? Omdat ik stiekem mijn gewicht erin gooi.
Ik wil niet dat jij wint.
Dus al dat geslijm in het begin was gewoon gelul?
Toen je enthousiast werd, kon ik het niet laten om die bal weg te trekken.
Ben ik soms Charlie Brown?
Oké. Nou, het was weer gezellig, Skip.
Ik stuur je wel wat sigaren als ik hotels ga bouwen met Marriott in Cuba.
Wat? -Wat? Nou luister je ineens wel, hè?
Ome Marty kan de natte Havana Nights-droom voor de Kohls waarmaken.
Godallemachtig.
Cuba kan miljarden opleveren.
Als ik de Kohls dat opdien, word ik op het schild gehesen.
Viva la Galweather, baby.
Monica heeft ons Cuba vanochtend al geleverd. O, trek ik weer die bal weg?
Ze heeft een slim plan rond resortontwikkeling.
Eenmaal in Cuba kunnen de Kohls hun tentakels uitslaan richting:
Landbouw, energie, polymeren en papier.
We bekijken de route van het bestand en de ernst van de malware-besmetting.
Je bent nu even mijn neef Edgar, oké? -Wat? Waarom?
Omdat ik het zeg, Edgar.
O jee, ik dacht dat je buiten de deur zou eten, JR.
Prima, leuk je te zien.
JR is mijn kamergenoot, mijn pupil. -Dus niet.
Dit is mijn neef Edgar. Hij woonde een paar dorpjes verderop.
We zijn samen opgegroeid, en door hetzelfde meisje ontmaagd.
Hoe heette ze ook weer? -Ik weet het niet meer.
Je weet het niet meer. Typisch Edgar.
Mag ik op deze computer? -O ja, hoor nou.
Koud van het vliegtuig en meteen Facebook checken. Status updaten?
Oké, leuk om kennis te maken.
Je weet niet meer hoe ze heet? Speel even mee, Edgar.
Je hebt wel goeie ideeën.
Jongens. Wat doen jullie in godsnaam? -Goeie vraag.
Ron heeft Monica ons Cuba-plan gegeven...
dus leek het ons gepast om zijn kantoor te slopen voordat we dat met hem doen.
Marty, dat slaat nergens op.
Jeannie, voor je ons tegenhoudt: Het is twee keer zo leuk als het eruitziet.
Waarom zou Ron ons Cuba in kletsen en dan hetzelfde doen met Monica?
Geen idee. Maar Skip Galweather noemde wel details uit Monica's plan...
die identiek waren aan de onze. Dus met uw welnemen:
Misschien hebben jullie gehoord dat mijn neef Edgar op bezoek is. Maar...
hij is niet echt mijn neef. -Weet ik.
Ja, nu ik het zeg. -Zeg, Doug...
Ik denk te weten hoe Monica aan ons plan komt.
Er is ingebroken op de server. -Jezus, Doug.
Hoe jij de zaak naar de kloten helpt... -Verrast mij geenszins.
Maar wie heeft Monica in ons leven gebracht?
Ik bedoel, dat klotewijf...
Ik zal de schadelijke bestanden wissen. -Nee, wacht.
Nog niks doen. Laat nog maar even staan.
Monica kan onze mail nog lezen. -Waar je je voordeel mee kunt doen.
Zou je hier willen werken, Bruce? Er komt een vacature.
Welnee, hij maakt een geintje.
Ik snap hoe lastig 't was om dat gesprek te regelen, maar ik noem je echt niet...
Ik ga het echt niet zeggen.
Je bent de magiër. Oké? Zo dan. Doei.
Was dat de magiër?
Ron heeft een gesprek geregeld bij de Kohls.
Ten koste van? -Ben je gehecht aan Phoebe?
Voor een gesprek met de Kohls? Welke Phoebe?
Hoi, pa. Hoe, Jeannie.
Wat was dat? -Wat?
Oké, jullie zaten porno te kijken.
Je had al een uur thuis moeten zijn. Ga aan je huiswerk.
Schiet op.
Ik ga mijn huiswerk doen.
Komt voor elkaar, Mr Kaan.
Ik heb je door. Doei, Jeannie.
Prima. Dat kwam totaal niet paranoïde over.
Monica heeft onze server gehackt. Dan zou ze haar eigen kind ook inschakelen.
Phoebe en ik hadden een interessante dag.
We zijn in het park geweest. En we zagen een man in een fantastisch pak.
Een krijtstreepje. Yves Saint Laurent.
Hij was vast een grote meneer in '73.
Het was alsof hij strak in het pak op weg was naar zijn werk...
alleen was er geen werk om heen te gaan, dus ging hij maar duiven voeren.
Eigenlijk best triest.
Niet voor de duiven.
Jeannie, we zijn geen 83.
En zodra we vogelvoer gaan kopen... -Zover zal het niet komen, nee.
Maar we hebben nog nooit zo'n periode gehad.
Als het verveelt, gaan we weer werken. -Was dat je plan?
Het idee was toch om niet meteen weer erin te duiken?
Oké, dan doen we het niet.
Oké, prima.
Wanneer gaan we dan? En voor hoe lang? Moet ik een paraplu meenemen?
Je kunt er altijd een kopen in Cuba. -O ja? Het is een communistisch land.
Ik kan niet denken als ik nat ben. -Als jullie deze week gaan, kom ik later.
Ik heb allerlei campagnevergaderingen met Seth.
Als jij niet meegaat, schrappen we Cuba wel.
We zeggen de Kohls ook maar af. -Zeg tegen Monica dat we 't opgeven.
Nu we moeten uitkijken met e-mail en zo...
wil ik dit op de ouderwetse manier bezorgen. Douglas, voor jou.
Is dat een Gleufalarm? -Heel geestig, Clyde.
Je wilt hem echt openmaken, hè?
Ik zeg niet dat het zo is, maar het zou kunnen dat het een Gleufalarm is.
Oké, ik stop het gewoon waar het thuishoort, hier in de...
In de afvalbak. -Daar?
O, ik zie jullie zo wel. Ik vergeet m'n... -Gleufalarm?
Liep het vorige gesprek uit de hand? -Onze pa sloot ons vroeger samen op.
Hij zei dat er snoep was voor degene die overeind bleef.
Wat voor snoep? Laat maar. -Een jaar lang elke avond.
Wel veel snoep. Mond dicht.
De wereld is een jungle. Dat wilde onze vader duidelijk maken.
Zonder hem zaten we hier nu niet. -Geweldige man.
We willen die les onthouden. -Dus tuigen jullie elkaar nu nog af.
Klaar met dat gelul?
Het ging toch over Cuba? -Zeker. Mogen we?
We begrijpen dat Monica Talbot u veel mooie beloftes heeft gedaan...
maar ze heeft niet wat wij wel hebben: een Cubaanse contactpersoon.
Sorry, Marty. Stoor ik?
Dacht je dat ik deze schijnbeweging niet zou doorzien? Pupillenvoetbal.
Sorry, hoor. Ik had tegen hem gezegd dat het klaar was.
En waarom? Waarom moesten ze voor 100 miljoen Talbot and Company kopen...
en niet ons?
Niet verteld? Ach, ik doe het wel.
Skip vindt me een klootzak. -Skip heeft gelijk, dat is hij ook.
Met andermans geld je gram halen? Niet cool, Skip.
Hij vindt Monica niet de slimste keus.
Hij is boos omdat ik lang geleden zijn gevoelens gekwetst heb.
Ik koos Monica... -Mietje.
Dat zeg ik al jaren. -Ik ben geen mietje.
Jij laat me koud. Net als die magere griet met die fluisterstem.
Dat is Monica.
Maar Cuba laat me niet koud.
Onze opa had er bezit. Alles werd ingepikt na de revolutie.
We zijn bestolen. We gaan ons eigendom terughalen.
Voor PawPaw.
De firma die het lef en de hersens heeft om dat te bewerkstelligen...
die kopen we.
Heel goed, maar het moet alleen korter.
Hé, de volgende burgemeester van LA. -Duimen. Ik zie jullie binnen wel.
Ik popel echt om mijn saaie schaar in te ruilen voor zo'n grote lintenknipper.
Chai-thee? -Ja. We moeten na je verkiezing fel...
Rustig aan. Je doet alsof ik je een baan ga aanbieden.
Ik bied je ook een baan aan.
Als Josh DuVall akkoord is, maar dat is een formaliteit.
Hij gaat mijn economische adviesraad leiden. En Cathy ondersteunt hem.
Josh en Cathy. Klinkt goed.
Wacht even, je dacht toch niet...
Je hebt geen politieke ervaring. Welke burgemeester zou jou die functie geven?
Eentje die de boel zou opschudden?
Die de elite zou uitdagen met zijn frisse visie. Dat zei je.
Je bent een jonge vogel. Josh gaat je leren vliegen.
Ik laat zijn assistent 'n afspraak maken. -Laat maar, het is goed. Ik red me wel.
Ik ben een jonge vogel.
Het gaat gebeuren. Het lukt. Ik vlieg.
Het uitzicht is schitterend hierboven. Vaarwel, Seth.
Hé Clyde, je bent er toch.
Ho, wacht even. Als jij hier bent, wie bestuurt er dan de stad?
Ik sta daar bij Seth, en hij biedt me een topfunctie in zijn bestuur.
Maar ik dacht alleen: Ik moet mee naar Cuba.
Want uiteindelijk ben ik toch het liefst bij jullie.
Kut... Godver, het was net dat laatste, hè?
Ik dacht echt dat je een vette baan had, tot je zei: 'Ik wil bij jullie zijn'.
Zo praat ik niet.
Bestaat Seth Buckley eigenlijk wel?
Geeft niks. We zijn blij dat je er bent.
Hoorde je hoe ik dat zei? -Heel mooi.
Zodra de verkoop doorgaat, áls de verkoop doorgaat...
denk ik eraan om misschien met Phoebe naar Rome te gaan.
Maar Denemarken schijnt ook mooi te zijn.
We moeten hoe dan ook ons co-ouderschap bespreken.
Ja, goed. Het is prima wat je zei.
Heb je wel gehoord wat ik zei?
Wat zou je je druk maken. -We cirkelen rond de megaklapper.
Ga nou niet op dit moment erop los fantaseren.
Ik wil toekomstplannen maken. -We zijn er nog lang niet.
Je moet je kop erbij houden als we willen winnen.
Je wilt toch winnen? -Ik weet het niet.
Wil je niet winnen? -Ik zeg dat ik het niet weet.
We belanden heus niet op een bankje in het park.
Heb je één moment nagedacht over hoe ons leven wordt als het doorgaat?
Of over het leven van onze dochter?
Stel dat we winnen.
Geweldig, Monica bloedt dood, Skip is tot stof vermalen. En dan?
We mengen het stof door het bloed en drinken het op.
We zijn wie we zijn. -O, heel diepzinnig.
En die megaklapper verandert er niets aan.
Het enige is dat we de zaak niet meer hebben.
En we hebben ons door zoveel bagger geploeterd en 't resultaat was best mooi.
Dus...
Ik zeg alleen: Kunnen we er heel even rustig over nadenken?
We vliegen met 55.000 km per uur richting Cuba...
en jij er wilt heel even rustig over nadenken?
Wat wil je nou eigenlijk?
Ik heb verdomme tijd nodig.
Vertaling: BTI Studios
Aangeboden door: Stevo