Cuba-strategie voor de Kohls.
Wat voorafging: -De communisten hebben ons bestolen.
We staan voor de klapper aller klappers. -Tenzij ze met je ex in zee gaan.
Zeven keer mijn winst. Als Skip mij koopt, stopt hij me dat toe.
We kunnen Monica de pas afsnijden.
Skip belde. De Kohls kiezen voor Monica.
Ze hebben nog niet getekend.
Kijk eens goed, je hebt verloren.
Monica heeft onze server gehackt. -Je kunt er je voordeel mee doen.
Je wilt toch winnen?
We gaan met 55.000 km per uur richting Cuba, en jij wilt rustig aan doen?
Waar is dat hotel? -Hoe ver zitten we van dat kantoor?
We gaan niet naar een kantoor. Cubanen doen zaken in cafés.
Beminnelijke mensen, avontuurlijk, hopeloos romantisch.
Hoe gaat ie uit?
Graham Greene zei al: In Havana is alles mogelijk.
Zei hij dat ook met zo'n dom accent?
Welkom in Cuba.
De volmaakte parel van vers ontluikend kapitalisme.
Een sluimerende socialistische vetplant die 50 jaar geen water heeft gehad.
Maar nu, klojo's, is Marty Kaan binnen...
om te scoren voor mijn Kohl-vriendjes...
die met zoveel van hun lekkere centjes mijn bedrijf overnemen...
dat ik officieel mijn leven lang geen ruk meer hoef uit te voeren.
We zetten een vijfsterrenhotel aan elk strand...
een topgolfbaan op elke akker...
fuck het, een Starbucks op elke hoek...
want vanaf vandaag wordt dit Marty Kaans Cuba, winstgevend Cuba.
Of 'resort Cuba', want als ik klaar ben...
zal het glimmen en geld spuwen als een fruitautomaat.
Mooie bal.
Geen bereik.
Nee, hè. -Ja, geen hybride te zien.
Nee, kijk dan voor je.
M'n ballen nemen de wijk als ik haar zie. -De mijne ook.
Kaan and de Hielenlikkers.
Je bent veel knapper zonder die gezwellen. Laat ze toch weghalen.
En jammer dat jullie aanwezigheid hier zinloos is.
We wilden het nog even zien voordat jij het plundert.
Stel je ons nog voor aan je vriend?
Serieus? Je verliest en komt toch. Niet erg betamelijk.
Maar de overwonnene mag de puinhopen best even doorzoeken.
Ook hallo. -Hebben we soms een memo gemist?
De Kohls hadden gezegd dat alles nog open was.
En dat je een mietje was.
Skip, je ziet eruit alsof Ricky Ricardo Justin Bieber heeft genaaid.
Laten we aardig doen. Het is een land van overvloed.
Oké, Skip. Mag ik even?
Wacht... Wat voer jij in je schild?
Voer ik iets in mijn schild? -Je geeft zo'n signaal af.
Als Marty zo rustig is, heeft hij een mes beet.
Geniet nou maar van Cuba.
En goed dat je me op mijn signaal wees. -Ach, je hebt er nog veel meer.
eerder
O, wat gebeurt er? -Wat bezielt jou?
Wat heb je gedaan? Waag het niet.
Dat is heel gevaarlijk. Je kunt een infectie krijgen.
Echt waar. Ik heb twee slaappillen op en ik heb mijn slaap nodig. Kappen.
Sorry, het spijt me.
Sorry dat ik zo fel reageer. -Ik wist niet dat je wakker zou worden.
Ik werd dus wel wakker.
Neem me niet kwalijk. -Sorry.
Ik ben ook zo'n kleuter. Ik moet leren om volwassen te worden.
Serieus? Twee keer? Ik was het die ene keer niet.
Kom niet achter me aan. Kleuter. -Dat ben je zelf.
Hallo, pardon. Zou ik hier mogen zitten? -Ja, natuurlijk mag dat.
Ik wil even nagaan of alles goed is dichtgetimmerd.
Volgens mij zitten we best goed.
Als we die langlopende contracten krijgen...
en meenemen naar het ministerie, zitten we heel misschien wel goed, ja.
Gaat het wel?
Kun je iets vager zijn?
Met jou en Jeannie. Ze zit apart met oortjes in. Dan is ze boos.
'Bemoei je met je eigen zaken.' Begrepen. Sorry. Bueno.
En jij dan?
Wat ga je doen met die doekoe?
En alle vrije tijd die je dan hebt. -Als we winnen?
Dan ga ik mijn droomleven leiden. -En hoe ziet dat eruit?
Ik heb geen flauw idee. -Precies.
Huizen bouwen voor mensen die ze kunnen betalen, denk ik.
O nee, dat ga ik zeker niet doen.
Geheugen, alsjeblieft niet opnemen. -Laat mij maar. Bedankt, slaappil.
Is dit zo'n moment dat we iets moeten zeggen om hem te sparen?
Kunnen we nog naar Hemingways huis? -Die simpele ziel?
Serieus? Hemingway? -Die zinnen van vijf woorden.
Die zin heeft ook vijf woorden. -Zo pretentieus.
Koppen dicht en luisteren.
We gaan naar Samuel Orozco. Zobel heeft een hoge pet van hem op.
Hij heeft een flink marktaandeel. -Maar de Kohls willen Cuba opvreten.
En wij gaan ze alles voeren. -Zoals jij je tong voerde aan die oma.
Ik weet niet veel meer, maar wat ik nog weet, was best opwindend.
Ze speerde wel meteen van boord. -Waar ben je, geheimzinnige minnares?
Van ouderdom gestorven, gok ik. -Die kant op.
Schets fase één van het Kohl-project eens.
Eerst achttien hotels en resorts voor hun vier duurdere ketens.
Ik neem een hotel op Atlantic, Pennsylvania en Parko Placeo.
Leuk weetje: Het klassieke Monopoly-spel is hier verboden.
Irrelevant, en boeien.
Zou die vent ons verder kunnen helpen? -We zullen zien. Heb jij iets beters?
Voel je het? -Nou ja, ik voel...
Je voelt wel iets. Maar je bent niet meer heel scherp, je agenda is wazig.
Je hebt 't idee dat je iets achtergelaten hebt, zonder te weten wat het is.
Mag jij in mijn hoofd kijken, Cuba-man?
Klopt, maar ik ben ook aangeschoten. -Hier nog een.
Dit land zet je hoe dan ook op een ander spoor.
Jullie hebben zeker met modellen berekend...
hoeveel hotels je kunt bouwen en hoeveel grond je kunt leasen?
En dat je marktaandeel groeit tot X en je winst uitkomt op Y?
Nou... -Zoiets.
Maar weet je, dat kun je allemaal gerust in zee mikken.
Je kunt hier niets kwantificeren. In Cuba gaat alles anders.
Grafieken zeggen hier niks. Als je zaken wilt doen, moet je je overgeven.
Het adagium in het hedendaagse Cuba luidt:
'No es fácil.'
Het is niet eenvoudig.
Niets is hier op dit moment eenvoudig.
Niet dat het niet de moeite waard is, het is alleen niet eenvoudig.
En dan moet je je eerst binnenstebuiten keren.
Alles waar je in gelooft en je je zaken op stoelt, is hier een lelijk woord.
Kapitalisme, de vrije markt, 'trickle down-'economie...
Cuba veegt genadeloos de vloer aan met dat gelul.
Dus... -Dus...
soms wordt het een ramp, en soms niet.
Soms kun je wel huilen van geluk, maar niets zal gaan zoals je het verwacht.
Señor, alles in zaken is kwantificeerbaar. -Mits er een aantal constanten is.
Maar in Cuba is de enige constante... -Dat er niets constant is.
'La rubia' heeft gewonnen. Bueno...
Fijne avond verder. Morgen het leasebedrijf.
Buena noche.
Als we nu die leasecontracten scoren... -Gaan we morgen naar het ministerie.
Ik knijp 'm wel. -We zijn laat. Actie.
De pitch was niet eens afgelopen. -Wat een drama.
Bij het ministerie moet het beter gaan.
Klotezooi. -Marty...
'No es fácil.' -Wat dacht je dan?
Dat Cuba zich zomaar liet pakken?
Ze is niet zoals Jeannie. -Val dood, Clyde.
Wauw, moet je zien. Gracias, gracias, Pedro.
Enig idee waar we zijn? -Ja, verdwaald.
Volgens mij is het hier om de hoek.
Hierheen. -Nee, dank je.
Hallo, Jeannie. Kom nou. -Nee.
Hoezo 'nee'?
We zijn op een bruiloft beland. Allemaal onbekenden.
Misschien wil ik hier wel zijn. Deze mensen zijn heel gelukkig, en ik niet.
Wil je onuitgenodigd op een bruiloft met wildvreemden blijven?
Klootzak. Ja.
Ik blijf hier en ik ga met deze prachtige mensen dansen. Jammer voor je.
Ga lekker naar je spreadsheets.
Jeannie, doe nou eens niet zo dramatisch.
Val dood, Marty. Val dood.
O, jij...
Jij bent ondeugend. -En jij bent dronken.
Ideale relatie.
Zo, Marty-pappie, ga je mijn plannetje verkloten?
Ik heb hard gewerkt en ik vind dat ik eerlijk heb gewonnen.
God, Monica, ik ben er nu wel klaar mee. Echt waar.
Cuba wilde helemaal niet met de Kohls in zee, hè? Fuck het.
Weet je, ik vind het hier prettig. De mensen, de muziek...
het eten, de cultuur, alles.
Het tempo. De trage, duurzame groei. -O ja? Ik hou van snelle groei.
Dat is dus snelle groei. Maar niemand maakt het zo bont als de Chinezen.
Niemand. China no problemo comunista.
Ze hebben miljarden mensen, maar uiteindelijk gaat het om de wil...
om je beroepsbevolking uit te buiten, je hulpbronnen.
De wil om actief en agressief te dereguleren...
naar een klimaat voor maximale groeipotentie. Zeg je precies wat ik zeg?
Ik doe mijn best. -Uiteraard.
Mijn cliënten kunnen dit voor u waarmaken...
met het meest uitgebreide investerings- plan met buitenlands privékapitaal...
in de hedendaagse geschiedenis.
Zo is het genoeg.
Een schoffering van al onze waarden.
Ik hoor u niet.
En zakelijk deugt het niet. We zijn klaar.
Nee, u begrijpt me niet. -Bueno business.
Ik bedoel juist...
Ik zei het toch? -Gelul.
Noem je me een leugenaar? Leugenaar.
Misschien wel, ja. Eikel.
Niemand noemt mij een leugenaar zonder ervoor te bloeden.
Dan gaan we maar wat bloed laten vloeien.
Niet hen vertalen. Alleen mij.
Vooruitgang is de vijand in die zin.
China is niet het richtpunt...
Klote-Marty.
Klote-Marty. Vuile kloot.
eerder
Het is geweldig. -Prima.
Het bevalt me hier wel.
Ja, het is een mooie tent.
Nee, ik bedoel...
hier in Cuba.
Dat is ook mooi.
Maar het wil de Kohls niet, hè?
Achttien gloednieuwe luxe hotels...
golfbanen, Starbucks, TGI Fridays...
Zou jij het dat toewensen?
'No es fucking fácil.'
Cuba wilde helemaal niet met de Kohls in zee, hè? Fuck het.
En weet je, ik vind het hier prettig. De mensen...
het eten, de muziek, de cultuur, alles. Het tempo.
De trage duurzame groei. -O ja? Ik hou van snelle groei.
Nee, luister eens. Dit...
Je wilt niet... Je hebt alles wat je wilt.
Dat is ook zo'n signaal. -Wat?
Dat je me niet naait.
Dank je wel.
Graag gedaan.
Heb je het haar verteld? -De waarheid.
En nu maar rustig... -Precies.
Leg 's uit. -Ik heb de waarheid verteld...
en nu vertellen we haar 'de waarheid'.
Op Andersomdag. -O, Andersomdag. Altijd leuk.
Ik bedoel: vreselijk.
We sturen 'n mail die ze meteen hackt. -Graag gedaan.
Zonder mijn intellectuele drang hadden we Monica nooit kunnen manipuleren.
Je opende vieze spam. Je wilde rukken op kantoor.
Fijn dat je zo'n geile sukkel bent.
We mailen dat Cuba in is voor expansie op de keiharde Chinese manier. Alles.
Arbeiders uitknijpen, het milieu... -Alles.
En dan kijken we toe. -En dan kijken we hoe ze...
Wacht, wat wordt ons plan dan?
Want op een paar sexy details na lijkt het akelig veel op onze opzet.
Wat dat betreft...
Volgens mij wordt dit prachtig. Ik wist het wel.
Dus, we passen onze strategie aan? -Nee, dommerdje.
We verkopen niet aan de Kohls.
Op Andersomdag? -Vergeet Andersomdag.
Onthoud Andersomdag. Dat bedoel je. -Doug, het is voorbij. Afgelopen.
Cuba wilde helemaal niets à la de Kohls.
En wil jij dit land blootstellen aan een dergelijk agressief imperialisme?
Of is het gewoon passie? -Jij wilt dat geld.
Ik koop hem uit als hij z'n kop houdt.
Op Andersomdag.
eerder
Ik vind dat je met me moet trouwen.
Dat is niet grappig, Marty.
Je bent zo'n gevoelloze robot... -Ik vind dat we moeten trouwen.
Ik dacht dat je...
Ik meen het.
Je vraagt me nu hier ten huwelijk? -Inderdaad.
En je neemt me niet in de zeik. -Nee.
Oké...
Oké... Dat ik je niet in de zeik neem?
Ja oké, ik zou wel met je willen trouwen.
Maar ik vind wel dat we moeten erkennen dat we...
Ja, we zijn werkers.
We werken.
We gaan niet onze zaak verkopen waar we ons rot voor gewerkt hebben.
Nog niet.
We gaan niet thuis zitten om een kind groot te brengen.
Het wordt lastig, maar het kan best allebei.
Dus we zeggen tegen de Kohls... -Dat ze mogen doodvallen. Grof gezegd.
Ik hou van je, Jeannie.
O, let op je koffer, jongens. -Marty, heel even.
Ik riek wel enige wanhoop. -Ja, ik ook. Doordringend.
Jullie mogen het er best bij me in wrijven, maar ik heb nu een echt bod.
Kijk, de gebroeders Kohl...
De Kohls wisten altijd al dat jij de grote man was.
Ik breng je weer aan tafel en dan winnen we allebei.
Ja, dan winnen we allebei, maar dan verlies jij niet.
En, bilmaatje van me, dat jij verliest is belangrijker dan winnen.
Het is win-win-verlies. -Ja, jij wint.
Op Andersomdag.
Vámonos, señor. -Het was heerlijk om je te zien.
Goeiemorgen, Mrs Kaan.
Ben je gisteren met me getrouwd? -Ja, volgens mij wel.
Heb jij gisteravond die auto gestolen?
Nee, dat was jij. Jij hebt die auto gestolen.
Vertaling: BTI Studios
Aangeboden door: Stevo