Ik werd beschuldigd van een misdaad en daardoor is er een vermoeden van schuld.
Rebecca Thornton beweert dat je haar verkrachtte op de filmset van Japes.
Gewone vrouw. Lijkt doorsnee en is het ook. - En wat als je het mij aandeed?
Ik benijd je, Paul.
Je vrouw houdt van je. Je dochter houdt van je. Zelfs ik houd van je.
Tegenwoordig wil iedereen slachtoffer zijn, want het maakt het leven veel gemakkelijker,
maar ik zal niet toestaan dat je hem gebruikt als een excuus voor een armtierig leven.
Ik heb de antwoorden hiervoor niet.
Je blijft me bekijken alsof je verwacht dat ik antwoorden heb.
Ik koos ervoor hem te geloven. Begrijp je dat?
De zeep is kapot. - Excuseer?
Het zeeptoestel is kapot.
Jij bent Rebecca Thornton, heb ik dat juist? - Ja.
Ik weet ook wie jij bent.
Ben je hier met hem? - Ik ga maar beter.
Het spijt me van je dochter. - Dank je.
Jij was daar, denk ik. Ik bracht jullie eten. In Bedford, bedoel ik.
Ik lieg niet. Echt niet.
Het gaat er niet om om hem te straffen of zo.
Ik denk dat als ik het nu niet op een rijtje krijg in mijn hoofd
ik nooit gelukkig zal zijn.
Hij deed mij dat aan. En jou.
Het voelt alsof ik het doe voor jou.
Voor jou en je dochter.
Het voelt alsof ik zeg wat jij moest gezegd hebben,
lang geleden.
Goed.
Marie, Zoe.
Zoe, Marie.
Zoe is de vrouw die je man vrij zal krijgen. - Aangenaam.
Gaat het? Je ziet er wat bleek uit. - Het gaat met me.
Dit wordt een eenvoudige.
De rechter bepaalt de datum voor het proces.
Het belangrijkste is dat ze dan 42 dagen hebben
om ons alles te geven wat ze tegen je hebben.
Was ik een gokker zou ik wedden dat ze niets hebben.
Zij vertelde me net dat ik daar was die dag. Wat is de kans daartoe?
Ga jij eerst.
Ik leid hen af. - Wees voorzichtig met hen.
Knijp niet zo hard.
Vandaag ben ik een heel dankbaar man.
Dankbaar omdat mijn dochter eindelijk uit de coma is.
Dankbaar ook omdat er niemand anders gekwetst raakte.
Ik hou niet van ziekenhuizen. - Niemand houdt van ziekenhuizen.
Ik denk dat opa wat later komt, Billy.
Ik heb beslist dat ik vanaf nu Bill wil genoemd worden.
Goed, Bill.
Is zij...
Ziet ze er... - Wil je een foto zien?
Ik nam die voor opa terwijl ze sliep.
Ze sliep niet, ze was in coma. - Ja.
Oké?
Hallo. - Hallo!
Kon je ons horen praten? - Ja, Bill.
Ik ben heel blij om je te zien.
Het spijt me dat ik er zo uitzie. - Dat geeft niet.
Hoe gaat het? - Frances zei dat ze later komt.
Ze wilde dat ik eerst kwam en ze maakte een kaart voor je.
Heel mooi.
Vertel je haar dat hij heel mooi is? - Ja.
Dit...
Ik had niet de bedoeling...
Je moet begrijpen dat ik mezelf niet was. - Ja.
Ja. - Ik heb een...
Pa heeft me er alles over verteld, ma. Goed?
Het is in orde.
Alles waarover?
Hoe je bent en wat je vroeger deed.
Dat je houdt van me en dat ik dat niet mag vergeten.
Ik zie je graag.
Vind je het erg als ik nu ga?
Billy.
Ik ga nu maar.
Ik weet niet of ik achter hem aan moet of hem gewoon moet laten wenen.
Wat heb ik gedaan.
Je hebt gedaan wat je doet.
Het spijt me.
Dat is niet wat...
Ik ga achter Billy aan en je pa zoeken.
Dit is niet wat...
Dit is echt teveel voor ons, nietwaar?
Ik ben blij dat je in orde bent.
Dat zijn we allemaal.
Ik werd net opgebeld.
Een oproep.
Bill was erg dapper.
Dat is goed, Billy.
Bill. Hij wil nu Bill genoemd worden.
Goed... Bill. Niet mis.
Heel volwassen.
Tot morgen.
Dee? Dee!
Ik heb hier geen tijd voor. - Laat me dan met rust.
Je moet naar school. En voor je beweert ziek te zijn,
ik weet wel zeker dat een kater niet besmettelijk is.
De keer opnieuw als voor die keer, de wijze waarop de tijd vliedt, keert het weer.
Ik weet echt niet wat dat wil zeggen.
Ik wil niet naar school vandaag. - Heb je daar een goede reden voor?
Nee.
Wel, kom dan. Leo vroeg me uitdrukkelijk op de set.
Wat wil hij nu weer?
Ik zal het niet opnieuw vragen. - Oké.
Rustig maar.
Veertien dozen. - Waarmee?
Ze bezorgden alles wat ze hebben en nog vlug ook.
Is dat een probleem? - Dat is goed, het is terugpakken.
Wij zeggen dat hun getuige liegt over de Chevrolet
met dank aan het kapotte achterlicht en met dank aan Jerry.
Dit is hun respons.
Ze trachten ons op snelheid te pakken ons te begraven.
Hun respons lijkt heel grondig.
Dat is enkel het bewijs dat ze willen gebruiken, niet wat ze niet willen gebruiken.
Daar hebben wij een planning voor.
Daar moeten we ook doorheen om aan te stippen wat we willen.
Ik hoop op nog tenminste acht dozen. Ten minste.
We zullen het zeker doorkammen op zoek naar de neten.
Een pikant detail : Rebecca beweert dat gedurende de aanranding,
een loper kwam aankloppen
om Paul te verwittigen dat hij afspraak had. - Een loper?
Heet dat niet zo?
Hoe dan ook, iemand kan iets gehoord hebben.
Rebecca weet niet meer of het een man was of een vrouw die klopte.
Ze zoeken hem of haar dus, maar vonden hem of haar nog niet.
Het is allemaal nogal hopeloos.
Zelf de pers is gekeerd.
Jullie Danielle heeft ons een gunst verleend.
Is dat zo? - Het berichtje was een meesterlijke zet.
"Ik koos ervoor om te geloven."
Het kon zich tegen ons gekeerd hebben
maar blijk nu dat een auto in het huis van een aanklager rammen
geïnterpreteerd wordt als mijn pa is onschuldig
en dit toont hoezeer ik het meen.
En God zij dank dat ze in orde is.
Jullie moeten in twee verschillende kamers.
Paul, jij bent uiteraard in onze suite.
Marie, jij gaat mee met Zoe. Ze vroeg om wat tijd met je.
Met mij? - Ze vraagt 400 per uur.
Antwoord dus goed maar vlug. Goed?
Willen ze mij oproepen op het proces?
Zij? Nee.
De vrouw oproepen heeft altijd een averechts effect.
Averechts? Waarom?
Ze kunnen je niet te hard aanpakken. Daar houdt een jury niet van.
Als ze je niet hard aanpakken dan kan de jury gaan denken,
als die vrouw van hem kan houden waarom kunnen wij dat dan niet?
Het klinkt bijna als een spelletje.
Wij zouden je kunnen oproepen. Misschien.
Het hangt ervan af of we denken dat het de zaak ten goede komt of niet.
Dit is dus een auditie?
Vertel me over hem. - Wat wil je weten?
Een gelukkig huwelijk? - We zijn nog steeds verliefd.
Dat beschouw ik als een succes.
Ik houd nog steeds van hem en hij van mij.
Dat is heel wat.
En de ontrouw? - Hij heeft slippertjes.
Regelmatig? - Ja.
Men zegt dat je een soort overeenkomst met hem hebt.
Geen overeenkomst. Ik vraag hem enkel eerlijk te zijn.
En hij is eerlijk? - Ja, ik denk het.
Dus als hij op kantoor iets deed met iemand zou hij het je vertellen?
Ja. - Hoe vlug na het feit?
Het moment dat ik hem weerzie. - En dat kwetst je echt niet?
Voor mij klinkt dat nogal onbeschoft.
Zo stel je het op een negatieve manier. - Hoe is de positieve?
Ik heb er vertrouwen in dat hij van me houdt.
Beter nog, ik weet dat hij van me houdt.
Die zwakheid is niet relevant in vergelijking daarmee.
Is het iets Katholiek? - Nee.
Het is liefde.
Ik zal je wat vragen moeten stellen over jullie seksleven.
Ik ben bereid om alle vragen te beantwoorden.
Goed. Heeft Paul een grote seksuele honger?
Ik ben niet de geschikte om dat aan te vragen. Ik heb nooit met een andere man geslapen.
Hoeveel keer per maand hebben jullie seks?
Let niet op mij.
Twee keer per week.
Ik veronderstel dat dat acht keer is per maand, misschien meer.
Is dat boven het gemiddelde?
Hebben jullie een favoriet standje?
Missionarishouding? Jij bovenaan?
Mijn man is een zware man, dus is het eerder ik bovenaan.
Is de seks soms gewelddadig? - Nee.
Ook nooit voor de grap? Hij bindt je nooit aan bed,
houdt je vast bij de polsen, trekt nooit aan je haar?
Niets van die dingen, nee.
Heeft hij je nooit dingen gevraagd waarbij je je ongemakkelijk voelde?
Nee. - Zag hij je nooit als een object?
Vroeg hij je nooit om het te doen met andere mannen of vrouwen?
Nee.
Had hij ooit seks met je zonder dat je dat wilde?
Nee.
Was het nooit zo dat jij geen zin had en dat hij je dwong?
Nee.
Beschouw je de seks als liefdevol?
Natuurlijk. Altijd. - En toch heeft hij seks met andere vrouwen?
Ja. - Denk je dat die seks liefdevol is?
De seks die hij met andere vrouwen heeft,
is dat relevant voor je overeenkomst? Sorry, je afspraak?
Nee, ik denk niet dat die seks met liefde te maken heeft.
Ik hou er niet van dat mijn man het gevoel heeft dat hij dat nodig heeft.
maar aangezien ik hem daarvan niet kan overtuigen,
houd ik vast aan wat ik heb.
Mijn gezin.
Goed nieuws over Dee!
Ja, goed.
Weet dat we nog altijd aan jullie kant staan.
Klaar? Actie!
Het probleem is dat je dacht dat het vaste grond was.
Het probleem is... - Het is geen vaste grond.
Het is er het tegengestelde van.
Het water veroorzaakte dit.
Je weet toch wat water en slijk maken? - Poelen.
Miserie, dat maken ze, makker. Miserie.
Ik dacht dat je iets zou zeggen over het effect ervan op eenden.
Vertrouw nooit een man of een dier met een bek.
Dat zei mijn moeder altijd en mijn vader had een bek.
Hoe interessant je moeder ook is...
Uiteindelijk moesten ze met mijn vader naar de dokter.
Je had die rekening moeten zien. - Godverdomme.
Cut! Opnieuw.
Het is als een aap die een bus bestuurt.
Ik begrijp niet waarom dat mijn probleem is.
De kritieken vallen tegen.
Ik weet het. - The Channel wil dingen veranderen.
Ik wil niets veranderen aan een mooie emotionele sterfscène van een van mijn hoofdfiguren.
Zouden ze dat doen?
Mijn ballen doen pijn. Het is hier verdomde koud.
Hij denkt precies dat Carl het probleem is.
Kunnen we zorgen voor Pauls ballen, alsjeblieft?
Hij heeft het mis.
Je moet niet overreageren.
Ze begrijpen niet dat hij de dingen vertraagt, mij ophoudt eigenlijk.
Ik weet dat hij improviseert. - Ze houden van wat hij doet.
Ze willen alleen dat je er tracht op in te spelen.
Dan zal er nog meer tijd verloren gaan. - Je luistert niet.
Ze willen er twee als hij.
Geen twee zoals jij.
De kritieken vallen tegen. Daarom willen ze de show lichtjes aanpassen
en ze willen zeker zijn dat jij het hen niet moeilijk maakt.
Vooral niet moeilijk maakt voor Carl.
Waar blijft Leo om me dat allemaal te vertellen?
Goede vraag. Maar ik vertel het je.
En dat is in orde. - De lafaard.
Weet je wat ik altijd al bewonderde bij jou?
Je aanpassingsvermogen.
Als er één iets niet gaat, is er altijd iets anders.
En als jij me zegt hoe ik moet omgaan met onze dochter.
Wat is je motto, "pluk de dag"?
Dit is enkel vernederend als je het vernederend laat zijn.
Jij gebruikte het woord, niet ik.
Ik ga een sigaret roken. - Paul.
Ik rook wel alleen.
Bedankt. - Zonder dank.
Ik was heel blij dat je kwam.
Weet je het niet meer? - Nee.
1980. Jij, ik en hij.
Na de eerste reeks Crooked Peaks.
Van Japes was nog helemaal geen sprake.
Ik herinner het me niet.
Jij zei dat je wilde gaan zwemmen.
Het was middernacht, we hadden ons zwemgerief niet bij.
Gingen we naakt?
Je deed er heel onomwonden over.
Uit de kleren Nog voor we er konden over denken.
Nee, dat herinner ik me helemaal niet.
Ik was toen nog niet gewoon aan vrouwen.
Ik had er misschien met drie geslapen.
Niet in mijn ondergoed?
Die avond zei ik tegen hem,
"als je haar ooit beu bent zou ik haar graag mee uit nemen.
Toelating vragen is toch raar.
Ik moest nagaan hoe serieus hij was met je.
Wat antwoordde hij?
Hij zei
dat hij niet dacht je beu te zijn, en dat hij niet dacht dat hij het ooit zou zijn.
Kom, we gaan erin.
Ik was gek op die momenten met jullie.
Dat waren de momenten waar ik meest van hield.
Ik meende wat ik zei bij de afwas.
Dat als hij in de gevangenis zou belanden
je ervan op aan kunt dat er voor jou gezorgd kan worden.
Dat je mogelijkheden hebt.
Dus,
als hij schuldig bevonden wordt scheid ik van hem en trouw ik met jou?
De verkieslijkste gepensioneerde uit het amusementsgenre.
Ik ging nog niet... - Ik ben een moeder!
Dee is een volwassen vrouw.
Hoeveel stiefvaders kunnen beweren dat ze luiers ververst hebben?
Carl, je had nooit een afspraak met een vrouw boven de veertig.
Ik heb geen lijf meer van een veertigjarige.
Eerst zeg je dat ik bij hem moet blijven, vervolgens dat ik er met jou moet vandoor gaan.
Ik zei niet... Ik was niet... - Je weet niet wat je zegt.
Ik weet wel wat ik voel.
Het is niet veel, maar het is alles wat ik heb.
Ik wil ook niet dat hij schuldig is.
Denk je dat ik dat wil?
Alles wat ik de politie had kunnen vertellen.
Ik wil niet opportunistisch zijn het is gewoon dingen duidelijk maken...
Wat kon je de politie verteld hebben? - Ik wilde altijd al bij jou zijn
meer dan bij om het even wie.
Wat kon je de politie verteld hebben, Carl? - Over alle ontrouw.
Marie, ik hou van je.
Weet je wat? Ik heb besloten me niet meer aan te trekken van mensen die kijken.
Het kan me zelfs niet meer schelen dat de Kerk me beoordeelt,
want het is een soort eerlijkheid en ze moeten uitkijken
want misschien ben ik wel met een monster getrouwd
en ik ben de tip voor wie dat monster echt is.
Ik ben het en ik heb het gehad met oneerlijkheid - Ik ben niet oneerlijk.
Carl, jij houdt niet van mij.
Ik ben gewoon het dichtste wat je hebt als excuus
omdat je van niemand anders houdt.
Een excuus voor een liefdeloos leven.
Ik kan niet zwak zijn.
Ik ben omringd door zwakheid en ik mag niet zwak zijn.
Ik mag het gewoon niet zijn.
Het spijt me dat je nooit de ware vond.
Maar ik? Nee.
Ik ben het niet.
Dat kun je van mij aannemen.
Ik keek net een paar uur
naar de vrijgegeven hoogtepunten van je pornocollectie.
Oké.
Mooi.
Eersteklas.
Hoe dan ook,
iets van een doorbraak in het ongebruikte bewijsmateriaal ten laste.
Ik weet niet of ze het merkten.
Ik viel binnen zonder vooroordelen. Een jonge detective.
Hoe dan ook, fanmail, via je agentschap, van Rebecca aan jou.
Mooie standaardbrieven. Niets sexy.
"Beste Paul, ik wilde me verontschuldigen
omdat ik je optreden in Sheffield vorige week gemist heb.
Nee, niet lezen.
Kijk naar de omslag. Zie je de poststempel.
Dat zag de speurder over het hoofd.
Dit is erachter. - Dat zond ze me later.
Nergens iets over die seks...
Je verwacht altijd dat het een openbaring wordt als je alles begrijpt en alles duidelijk wordt.
De bebloede zakdoek die kolonel Mustard in zijn hand heeft in de biljartzaal.
Maar dit lost het zeker op.
Wezenlijk gaat het over ongeloofwaardigheid en die brieven helpen daarbij.
Maar een verward meisje dat brieven schrijft naar een beroemde man,
is geen bewijs.
Ze stuurde me fanmail nadat ze, volgens haar, door mij verkracht werd.
Juist en je kunt denken dat dat genoeg zal zijn,
maar de waarheid is dat jij een beroemdheid bent en zij een meisje.
Ze weten dat je alles neukte, zij weten dat ze verward en kwetsbaar is.
Als ze je intiem kan beschrijven,
wat ze zal kunnen, dan zeg ik, voila, hij zat er zeker aan,
ongetwijfeld verkrachting, als ik een jurylid was.
Ik begrijp het niet.
Ik toonde die brieven nog niet aan Jerome, omdat ik eerst met jou wilde spreken.
Dit is dus niets officieel. Oké?
Gewoon een vriend die een vriend wat raad geeft. - Oké.
Goed, stel je een ander scenario voor.
Je vertelt de jury dat jullie seks hadden.
Zij beklaagde het zich en raakte erdoor geobsedeerd.
In gedachten veranderde ze het van slechte seks in verkrachting.
Als een lid van de jury zou ik dat geloven.
We hadden seks?
Het is lang geleden, veel vrouwen geleden.
Maar dat zou...
Ik zou staan liegen in de getuigenbank.
Ongelukkig woord dat liegen.
Het is een goede strategie, het lost het probleem op,
In hun plaats zou ik dat van gedachte veranderen niet op prijs stellen.
Goed. Denk er over na.
Ik laat het aan jou over.
Ik weet niet of dit een goed idee is.
Tegen de tijd dat Zoe klaar is met die meisjes
zal het lijken of iedereen van gedacht veranderd is over alles.
Denk er eens over. Zoals gezegd, het is vrijblijvende raad.
Ik wil enkel winnen, dat is alles.
Bedankt voor de koffie.
Toch nog één zaak.
Marie. Pas op met haar.
Als vrouwen breken dan breken ze grondig.
We hebben haar hierbij nodig.
Ik heb Marie veel laten meemaken. - Maar nog nooit zoiets, maat.
Dit nog nooit.
Ik had er moeten aan denken om dit te komen ophalen.
Ik zou niet gewild hebben dat je hier kwam zonder mij om eerlijk te zijn.
Kan ik je helpen? - Nee.
'Hallo, en welkom voor een nieuwe serie Smuggle...!'
Waarom kijk je daarnaar? - Ik vind dat we dat moeten doen.
'Het is snel, razend en gevaarlijk, quizig dames en heren.
'Het is quizig.'
'Nee, echt, het is een eer om hier te zijn 'in een show die ik al lang bewonder,
'al is het maar omdat het de enige show is waar ik inzit'
'die mijn oma wil bekijken.
Ga je niet opnemen. - Nee.
Het kan iets belangrijk zijn.
Dan wordt er wel ingesproken zeker?
'Laten we kennismaken met de deelnemers.
Je bent boos op hem. - Nee.
Ben je boos op hem omdat hij me niet bezoekt? - Nee.
Want dat is geen probleem, hoor.
Mijn hoofd is precies vrij.
Goede lenteschoonmaak door de crash, nietwaar?
Ik bedoel enkel dat het veilig is. Je hoeft je geen zorgen te maken om mij.
Is het nu veilig?
Ik ben veel beter dan ik was.
Sedert lange tijd.
De keer opnieuw als voor die keer,
zoals de tijd vliedt, keert het weer.
Is dat een gedicht?
Het spijt me als ik niet was wat je nodig had.
Maar het leek altijd dat het om jullie draaide
en dat je me nooit nodig had.
En je deed dit.
En ik dacht dat we je kwijt waren.
En ik voelde me zo beschaamd.
Dat is een extreem Katholieke manier om het te bekijken, ma,
van mijn zonde de jouwe maken.
Ik ben de gestoorde, niet jij.
Je ziet misschien enkel hem in jou,
maar er is ook veel van mezelf in jou.
Je miste daar een grote kans om me te zeggen dat ik niet gestoord ben.
Maar dat is in orde, ik vergeef het je.
En nu als de bliksem naar huis.
Alsjeblieft.
Wedden dat ze geen slipje aanheeft?
Het is een rage tegenwoordig, zonder slipje.
Carl, aanvaard de weddenschap. - Welke weddenschap?
Kan ik jullie bestelling opnemen?
Rebecca, schat, ik ben in de war over dit menu.
Zou je eens hier kunnen komen?
Het is in verband met de steaks. Met welke cuisson worden ze opgediend?
Want, ik hou van mijn eigen bloed, meisje.
We kunnen hem doorbakken opdienen.
Vier steaks dan, alsjeblieft. Doe je mee, Marie?
Niet me alles, Leo, maar steak ik oké. Let erop dat hij je een goede fooi geeft.
Je bent een slechte vent. - Hij heeft gelijk.
En een ietwat rijkere vent.
Jij betaalt de maaltijd, Carlio. Helemaal geen slipje.
Geen zorg, ik herinner je er wel aan. - Wacht eens even.
Wat een onthaal voor mijn team, mijn prachtige jongens.
Wat een onthaal, nietwaar, Marie? - Ja, zoveel is zeker.
Ik wens mijn verklaring te wijzigen.
De sergeant legde je toch uit dat ik niet de zaak meer behandel.
We hebben je aangeklaagd. Je bent aan het verkeerde adres.
Maar ik herinner me haar. Ik herinner me Rebecca Thornton.
Daar twijfel ik niet aan.
Zeg het tegen je advocaten.
Er is iets wat ik niet begrijp.
Iedereen houdt van je.
Iedereen werpt je geld toe,
iedereen applaudisseert als je spreekt.
Waarom wil je dan vrouwen slecht behandelen?
Nee, dat doe ik niet.
Ik ben blij dat je dochter volledig hersteld is.
Ik dacht dat je thuis zou zijn.
Jij was er niet dus ging ik uit.
Ik was bij Dee. - Je hebt Smuggle gemist.
72 episodes, de eerste zonder mij.
Wil je dat ik naar haar vraag?
Ik weet niet wat hij er van bakte. Ik kon er niet naar kijken.
Simon belde en zei dat het hetzelfde niet was.
Ik denk dat hij nijdig was dat hij het geen van zijn cliënten kon laten doen.
Hij zei ook dat hij een vergadering had op de BBC
en dat ze vroegen naar mij.
En dat dat steeds meer gebeurt.
Je wangen hebben wat kleur.
Is dat zo?
Ik vraag me af waarom.
Boosheid, wrok? Liefde, schaamte?
Jerry denkt dat je kwetsbaar bent. Hij denkt dat je ons zult in de steek laten.
Hij vindt dat we je nodig hebben.
Hij zegt dat vrouwen vaak breken. - Ik niet.
Ik was er niet omdat ik naar het politiekantoor ben geweest.
Waarom? - Voor niets zo bleek.
Ik was blijkbaar aan het verkeerde adres. Ik wilde het officieel maken.
Ik wilde gaan zeggen dat ik met haar geslapen had.
Met wie? - Rebecca Thornton.
Wat? Waarom?
Het maakt de zaak moeilijker te ontwarren.
En is het zo? Heb je met haar geslapen?
Het wordt een beter verhaal.
We hadden seks, ik wilde haar niet meer weerzien.
Ze schreef fanmail naar me na de feiten.
De gedachtegang is dat ze verkrachting inroept als wraak,
omdat ik geen interesse meer had in haar. - Heb je haar geneukt?
Je luistert niet. Dit is louter juridisch...
Heb je met haar geneukt, Paul?
Ik kan het me eerlijk gezegd niet herinneren.
Nee, je zou het me verteld hebben.
Je zou het me zeggen als je het gedaan had.
Er zouden vrouwen kunnen zijn waar ik je niet over verteld heb.
Geen enkele betekende iets. Niets noemenswaardig.
Ik probeerde je te beschermen. - Wie klopte op je deur die dag?
Ze onderbraken je voor mij.
Wie klopte op je deur? Het was geen loper, hé?
Ik herinner me de dag niet, Marie, en zeker niemand die kwam aankloppen.
Ben je zeker dat je haar geen kwaad deed?
Dat zou ik niet doen. Dat weet je.
Ik weet niet of in nog over iets zeker ben.
Carl.
- Marie?
Ik moet Paul vinden.
Hij is aan het oefenen, denk ik. - Het is Dee.
Wat? - Het gaat weer slechter met Dee.
Wat?
Ze zeggen dat ze een overdosis nam.
Hij is in zijn caravan. Ik haal hem.
Ik denk dat hij bij de directeur is. Start de auto. Laat me...
Ik ga hem halen. Ik zal me haasten.
Paul.
Ze ziet er niet best uit. We moesten houtskool gebruiken.
Wat heeft ze gepakt? - Een cocktail, eigenlijk.
Er was nogal veel alcohol in haar lichaam, een soort slaapmiddel en cocaïne.
Cocaïne?
Ze is vijftien. - Blijkbaar liep ze geen blijvende schade op.
We zouden haar graag hier houden vannacht.
Pa? Papa?
Liefje. Het is in orde. Je bent in orde nu.
Hoe laat is het?
Na drieën.
Ik heb morgen een belangrijke filmdag, we zouden dus beter teruggaan.
Ga jij maar. Ik blijf.
Je weet toch dat ze je hier niet wil?
Ja.
Denk je ooit dat we haar kwaad deden? - Nee!
Denk je soms dat ik haar kwaad deed?
Want ik weet niet wat jij anders doet naar haar toe dan ik.
Ik weet niet waarom ze houdt van jou maar niet van mij.
Ik zie je thuis wel.
Jij hier. - Ik ga wel als je liever...
Ik had verwacht dat je eerder zou komen. - Geen excuses.
Dat aanvaard ik. Geen reden zou moeilijker zijn.
Moet ik op de drempel blijven?
Dat berichtje in de auto dat was eigenlijk wel mooi.
Het was bondig in elk geval. Bondigheid wordt ondergewaardeerd, vind ik.
Het was geen zelfmoord. - Ik weet het.
Als het zelfmoord was, was het klungelig.
Daar doe ik niet aan mee. Het was ook geen noodkreet.
Op dat cliché ben ik ook niet gek.
Geen klungelige zelfmoord en geen noodkreet.
Je bent een slechte chauffeur. - Nee, een idioot.
Een idioot met geluk. Laten we het zo stellen.
De vraag die me steeds gesteld wordt,
als een man met een lange carrière achter zich,
is, "Wat was je moeilijkste job?"
Altijd antwoord ik daarop, "Mijn dochter leren rijden."
Ze hebben het nooit gedrukt, maar ik zeg het wel altijd.
Ze drukken nooit de interessante dingen die ik zeg, alleen de gemene dingen.
Ik hielp je zaak. - Je hebt zeker iets gedaan.
Pa. - Ik probeerde ooit zelfmoord.
Niet dat dat van jou er één is.
Ik was 13, en ik nam 22 aspirines
die ik gestolen had bij de apotheker in de stad.
De meeste ervan kotste ik er terug uit
en daarna kreeg ik zo'n vreselijke buikgriep,
maar niet dood, zoals je ziet.
Pillen zijn een verschrikkelijke manier. Het is een smerige boel.
Ik weet dat met een auto tegen een stenen muur dubbel smerig is
maar het is ook niet de manier die ik ooit zou aanraden.
Vertelde ik je ooit over mijn vader? - Familiekronieken?
Ik kan misschien wat koekjes halen.
Hij was geen dappere mens maar om de ene of andere reden
gaf hij zich op om te gaan vechten in WO II. Als vrijwilliger.
Hij vocht voor de Kroon en de Britten. Wie weet waarom.
Misschien was hij toen moediger.
Hij kwam terug daarvan.
Bijna vijfduizend kwamen er terug naar Ierland. Hij kwam terug en zijn geest was...
God weet wat ermee gebeurd was. Hij werd bestempeld als een verrader.
Hij werd een collaborateur genoemd. Hij schaamde er zich zelfs niet voor.
Je oma haatte hem er evenwel voor. - Ik heb haar nooit aardig gevonden.
Hij plaste in bed en zij hing de lakens over het balkon
zodat iedereen kon zien wat voor zwakkeling hij was.
Als hij me sloeg, verstopte ze dat ook niet.
We houden van een sterke vrouw in de familie.
Het is lastig te moeten leven zonder medelijden vooral als je het verdient.
Hij heeft me nooit geneukt,
maar hij betastte me wel als hij me sloeg.
En ook zichzelf.
Hij dacht dat ik het niet zag, maar natuurlijk zag ik dat wel.
Zo was er die keer dat hij me had vastgebonden met mijn handen over de rugleuning van een stoel
met mijn billen bloot.
Hij sloeg me met die brede beslagen riem, mijn riem nog wel.
Ik wilde een beetje doorgaan voor een rocker in die dagen, mietje dat ik toen was.
Hij was zowat halverwege toen ik de stoel omdraaide
en zijn erectie greep met mijn gebonden handen
en eraan draaide zoveel ik kon.
Ondertussen keek ik hem in de ogen.
Ik zei niets. Dat was niet nodig.
Daarna raakte hij me nooit meer aan.
Het jaar daarop ontdekte ik de komedie,
Ik ontmoette je moeder en neukte de sterren van de hemel.
Als ik dat aan iemand vertelde zouden ze aannemen dat ik schuldig was.
De misbruikten worden tenslotte de misbruikers.
Maar ze realiseren zich niet
dat ik mijn hele leven probeerde niet die man te zijn.
En ik ben daarin geslaagd.
En dan deden ze dit.
Op dat moment, als ze me beschuldigden hem te zijn,
begrijp ik eindelijk wat het is om hem te zijn
want als ik sympathie wil krijg ik verdenking
en als ik medelijden wil krijg ik haat.
Waarvoor ik dank je moet zeggen.
Dank je.
Ik had het nodig dat je zei dat je me geloofde.
Je kunt je niet inbeelden hoeveel dat voor mij betekent.
Deed ik dat? Is het mijn schuld? - Pa.
Ik hou van niet veel in deze wereld.
Ik weet dat we allemaal verondersteld worden te houden van elkaar enzovoort, maar...
Je bent mijn dochter
en ik hou van niemand... ik hou echt...
van niemand meer dan van jou.
Dat is
leuk.
Dat is leuk om te horen.
Meen je dat?
Natuurlijk.
Om je te beschermen.
Alleen al het idee dat ik je zou kunnen beschadigd hebben...
Het was niet met opzet. Ik ben hier.
Je meent het. - Ja.
Mag ik naar huis komen, pa? - Wat?
Ik wil naar huis komen op proef. - Ik weet het niet.
Je wilt me bij je en dat ik samen met je binnenkom in de rechtszaal.
Mag ik alsjeblieft naar huis komen?
Ik weet het niet. Ik wil je geen schade berokkenen, niet nog meer schade.
Veel meer kun je niet meer aanrichten.
Ik zou graag naar huis komen.
Wil je me alsjeblieft naar huis laten komen?
Ik kan niets bedenken dat ik meer zou willen.
Hallo. We zijn thuis.
Marie, we zijn thuis.
En dat is wij.
Meer is niet te zeggen. Is er plaats voor een kleintje?
Dat is een retorische vraag. Natuurlijk wel.
Hallo, ma. - Ze wilde naar huis komen.
Een beetje gepamperd worden, weet je wel. - Hallo.
Eén meer om voor te zorgen. Maar één meer wat is dat?
Eens te meer in de fout.
Eén meer.
Opnieuw allemaal samen, zoals het hoort.
Vertaling en synchronisatie : pvdc