Voorheen in The Vampire Diaries...
Beloof me wat er ook in die kluis zit, het erin te laten.
Als we weten wat het is, kunnen we ertegen vechten.
Dat kan niet. - Wil ik het wel weten?
Houdt het je tegen? - Nee, in dat geval niet.
Ik kan je helpen. - Je moet me laten gaan.
Lieve Elena, we waren er zo dichtbij.
Stefan en ik hadden onze problemen opgelost.
Bonnie en Enzo waren bijna gelukkig.
En toen veranderde alles.
Waar ben je? - Hier.
Het doet even pijn, maar daarna wordt het leuk.
Ik maak me zorgen over Bonnie.
Ze verloor twee dierbaren, en kan ze niet opsporen.
Ze is haar magie verloren. - Drie maanden daarvoor....
hoorden we geruchten over vermiste personen aan de westkust.
Daarna liepen de aantallen op. Zij zijn het, ik voel het.
Dit verveelt niet echt snel? - Tot nu toe zeker niet.
Waarom sleep je me naar die superhelden films mee?
Ik kan ze allemaal niet uit elkaar houden. De namen en outfits,
wie vliegt en wie bevriest, wie vuur uitpoept, het is teveel.
Daar heb je mij voor.
Oké, ik ben er nu wel klaar mee.
En ik met jouw futuristische tienerfilms.
Die zijn ook niet nodig.
Goed, misschien nog één superhelden film dan.
Ik ben blij dat die hele vampieren rage voorbij is.
Kijk uit!
Ik raakte hem bijna, wat deed hij daar?
Kijk uit!
Hij is dood.
Allereerst een applausje voor je snelle reflexen.
Indrukwekkend hoe je me ontweek.
Wat is dit? - Wij noemen dit een rustige nacht.
We zetten deze hinderlaag op, en je ontkwam bijna.
Misschien moeten we deze laten gaan.
Dat doet zeer.
Wat willen jullie?
We willen meerijden. Op zijn minst.
Kom op, ik rijd wel.
Oké, een kleine opheldering dan. Enzo en ik...
zijn gedwongen werknemers. - Niet echt werknemers.
Meer een soort slaven, lakeien. - Ik heb een hekel aan dat woord.
Eigenlijk gedachten gestuurd.
We moeten het ergste uitschot hierheen brengen.
Dus wie van jullie is het ergst?
De winnaar krijgt een prijs.
Wat is het ergste wat je gedaan hebt? - Make-up uit een winkel gestolen.
Wat blush en lippenstift. - Doe meer je best.
Wat is het ergste dat je ooit hebt gedaan?
Ik sliep met de beste maat van mijn vriend.
Dat is al iets beter. - Acht keer.
Dan doe jij iets verkeerd, vriend.
Wat is het ergste wat jij ooit gedaan hebt?
Ik stal de pijnstillers van mijn oma,
verkocht ze voor 50 dollar per stuk. Terwijl ze dood ging aan kanker.
En we hebben een winnaar. - Wat heb ik gewonnen?
Je krijgt de meest pijnlijke dood die denkbaar is.
En ik? - We geven je een snelle dood.
Het is voorbij voordat je het...
Ik handel deze wel af. Doe jij die andere?
Natuurlijk.
Hierlangs.
Kalm, vriend.
Rustig blijven.
Het heeft geen zin je nu nog druk te maken.
Ik wil niet dood. - En ik wil je niet echt doden.
Maar soms doen we dingen die we niet willen.
Wat is daar? - Geen idee.
Je hoeft dit niet te doen.
Dat heb je verkeerd, ik heb geen keus.
Help me!
Wil je wat TV gaan kijken?
Nee, ik wilde wat gaan lezen.
Oké, welterusten alvast.
Welterusten.
--- Vertaling door CronoS ---
Lieve Elena,
ik houd deze week het dagboek bij.
Caroline, Stefan en ik vonden,
dat één persoon het beste over onze mislukking kon schrijven.
Je wilt hier echt niet drie versies van lezen,
als je ontwaakt.
De zoektocht naar Damon en Enzo gaat door,
maar we zijn geen stap dichterbij gekomen,
wie, of wat erachter zit.
We beloofden elkaar...
elke dag te genieten van de kleine dingetjes.
Anders worden we gek
Maar nu even tussen jou en mij,
dit is het moeilijkste wat ik ooit heb meegemaakt.
Schat, je gitaarspel had Odysseus de verkeerde kant op laten varen.
Je wordt heel erg bedankt.
Ik zal je maar daarvoor behoeden.
Hij is geknapt.
Heb je de Odyssee ooit gelezen? - Is dat met Helena van Troje?
Niet echt.
Waarom houd je van zo'n slechte gitarist?
Op een dag speel je als een Sirene.
En dan houd je voor eeuwig van me.
Waarom? - Alleen echte liefde...
kan je vaardigheid hierin overwinnen.
En toen sneed ze hartvormige broodjes zonder korstjes.
Dat is lief. Toch?
Als Ric die oudere vrouw had ingehuurd,
dan hadden de kinderen de korstjes ook op kunnen eten
Miljoenen mensen hebben elke dag honger,
en die leuke kinderjuffrouw verspilt voedsel.
Het raakt je dat ze het leuk heeft met Ric.
Ja, hij heeft de leiding over de Armory,
als hij niet bij Lizzie en Josie is.
En eet waarschijnlijk geen goeie maaltijden.
Misschien...
eet hij de korstjes wel op.
Hij is vast gevoelig voor haar charmes.
We moeten op hem letten. Omdat hij nog kwetsbaar is.
Wat staat er voor vandaag op de agenda?
Ik ga naar het centraal archief voor vermiste personen,
kijken of ik iets gemist heb. - Mooi.
Dan neem ik contact met de lokale autoriteiten op.
Misschien gaat het vandaag beter.
Stefan, ze hebben eindelijk een lichaam gevonden.
Dat is toch goed nieuws? - Beter dan gisteren.
Papa, wanneer mogen we op je werk komen kijken?
Als jullie 18 jaar zijn. Geef me Seline even alsjeblieft?
Halen jullie alvast je badpakken op.
Ik heb Caroline's maandag-lijstje uitgevoerd.
Verder nog iets nodig? - Nog eentje zoals jou.
Ben je misschien een dubbelganger? - Wil ik weten wat dat is?
Niet echt...
Ik word geroepen. Ik moet nu gaan.
Houd ze boven water. - Doe ik.
Heb je iets? - Jazeker, kom mee.
Georgie en ik zijn een paar weken in de kluis bezig geweest,
kijken hoe iemand er ongemerkt iets uit kan krijgen.
Er werd verteld niks te zeggen tot we weten wat eruit ontsnapte.
Het is maar een oefening. Ik ben hier net aan de leiding,
en wil alle kleine dingetjes over dit gebouw weten.
We moeten een beter signaal zoeken. - Of een minder gespannen iemand.
Heb je al geheimen verteld? - Er valt niks te vertellen.
Ik zei al, dit is een... - Oefening, ik snap het.
Ben je klaar om omver geblazen te worden?
Ik denk het. - Goed, kom mee.
Alles zit hier potdicht toch? Alleen muren en stof.
Niemand komt hier weg, al graaf je honderd jaar.
Mag ik?
Mijn nichtje werd al op jonge leeftijd blind en doof,
maar toch redde ze zichzelf prima,
omdat haar andere zintuigen versterkt werden.
Dat zette me aan het denken. Daar gaan we.
Laat nu je vingers het werk doen.
Ga je gang. Zoek de uitgang.
Wat is dit? - Hij voelt het.
Ik heb het meisje gedumpt. - Waarom, ze had het toetje kunnen zijn.
Je kent de regels. Dit was al op het randje.
Het wil iets echt slechts, niet die lichtgewichten.
Daar moet je mee bezig. - Dat doe ik al.
Meer dan jij. - Dit is een erg goed boek.
Hoe lang gaat deze slachtpartij nog duren?
Hoeveel lichamen zijn er nog nodig?
Het kan je horen. - Het weet hoe wij ons voelen.
Er is geen reden het te ontstemmen.
Heb jij nog controle over jezelf? Ik misschien nog twee procent.
Ik heb de schakelaar omgezet.
Menselijkheid staat uit. Ik doe het op cruise control.
Ik kan het je aanraden. - Dus je hebt geen gevoel meer?
Alleen mijn gevoel voor humor, en een voorliefde voor romannetjes.
Sorry, hebben we je wakker gemaakt? Wanneer stopt dit?
Wanneer zit je vol? - Met schreeuwen bereik je niks.
Vraag het netjes.
Weet je het al?
Dit lijkt een aanwijzing te zijn. We zoeken al een tijd een spoor,
en nu duikt er een lichaam op.
Waarschijnlijk omdat het niks is.
Zo wil ik niet denken. Ik moet elk spoor onderzoeken,
alsof er een kans is. - Stefan...
elke keer als we dit doen, hoop ik dat...
Dan leidt het tot niks, en breekt mijn hart opnieuw.
Ik weet niet hoeveel ik nog kan hebben?
Bonnie... Niemand... Caroline niet, Elena niet...
Houdt het gevecht langer vol dan jij.
Als jij het opgeeft, dan verlies ik mijn steunpilaar.
Geef het alsjeblieft niet op.
Goed.
Maar...
Vraag me niet hoop te houden. Dat doet pijn.
Ik wil geen pijn meer.
Ongelofelijk dat jullie dit ontdekten. - Het is een optische illlusie.
Je kunt de uitgang niet horen of zien. - Het kan alleen door aan te raken.
Gek, toch?
Waar gaat de tunnel heen? - Dat weten we nog niet.
Daarom ben jij hier.
Tenzij je last van claustrofobie hebt.
Laten we beginnen met lopen.
Sorry dat we te vroeg zijn. - Dat geeft niet.
Ene Pete heeft dit net voor je afgegeven.
Graag gedaan.
Vinden jullie het erg als ik wat ga eten? - Eet smakelijk.
Ze knaagt vast graag op kool. - Wat is kool?
Dat wil je niet weten. - Wat is dat voor film, mammie?
Dat is voor mijn werk, daar zat mammie op te wachten.
Pete heeft het geluid gerepareerd. Dat is Enzo, de vriend van tante Bonnie.
Hier hoort hij iets over een magisch wezen.
En dat is prinses Virginia St. John,
die in een toren opgesloten zat. En ze is de enige die iets weet,
over de geheimen van dat wezen.
Maar ze ontsnapte, en niemand kan haar vinden.
Zeg me wat het is.
Te luid - Ja, sorry.
De films is saai. - Het is niet saai.
Het is... kapot.
Wat was dat net? Archeologen houden toch van tunnels?
Ik ben geen archeoloog. - Kom op.
Je bent bijna Indiana Jones. - Ja, dat was vroeger.
Voordat ik kinderen kreeg die me graag heelhuids terug zien.
Nu ben ik meer academisch ingesteld.
Als vader ontwijk ik gevaarlijke situaties.
En als je het zo lang als ik doet,
dan weet je dat dit zelden gewone tunnels zijn.
Kijk hier uit.
Ik bedoel maar.
Wat is dit?
Een schatkamer voor nerds.
Ik ben net eindelijk van de lokale inwoners af.
En nu laten ze pers door? - Dat zijn we niet.
We zijn niemand. Maar vertel wat je weet.
Het slachtoffer is een vrouw, gewurgd en doodgebloed,
of andersom. Dit is geen prettig gezicht.
Het gevonden bloed is niet alleen van haar.
Het bloed op de weg ook niet. Er zitten deuken in haar auto,
misschien heeft ze een hert geraakt.
Of een persoon. - Tandafdrukken boven het sleutelbeen,
wonden in haar nek. van dat snoer.
Dat is geen snoer.
Het is de snaar van een gitaar.
Het is dunbevolkt. Wat boerderijen.
De auto had niet ver gereden. Misschien helpt dat iets?
Dit gebied was een paar maanden geleden in het nieuws,
Iets over een gebeurtenis, toen een rivier rood kleurde.
Dat bleek door een slachthuis daar vlakbij te komen.
Ze hebben het gesloten. - Hoe ver hier vandaan?
Drie mijlen.
Ik ga het nakijken.
Vertel me wat het is. - Godsamme.
Ik ga nu de deur uit. - Nee, doe maar kalm aan.
Heb jij iets van Alaric gehoord? Hij neemt zijn telefoon niet op.
Ik bel wel even naar zijn werk.
Alles goed gegaan? - Ja prima.
De meiden spelen op hun manier verstoppertje.
Dan zitten ze vast weer in de kast.
Met Brody. - Het is met Caroline.
Is Ric er? - Oh wacht, daar is hij.
Oké, zeg maar dat ik gebeld heb.
Zal ik doen. - Seline, geen probleem.
Hij vermaakt zich op het werk. - Dat is vreemd.
De meisjes gaan toch niet naar buiten? - Hoezo, wat is er?
De voordeur waaide net open. Ik dacht dat het Ric was, maar...
Caroline...
Er is iemand in het huis. - Seline?
Hallo mammie. - Hallo lieverds.
Niet bewegen, oké? Blijf hier.
Kom op...
Goed zo.
Dorian haalt meer bouwlampen op.
Dit is ongelooflijk.
Alle kelders hebben last van erosie.
De luchtvochtigheid zou dit aangetast moeten hebben,
maar alles ziet er ongeschonden uit.
Net als in de piramides. Goeie genade...
Behalve deze man, wie dat ook was.
Ik zou dat niet aanraken. Laat alles zoals het is,
Als alles zo oud is als ik denk...
dan kunnen we beter eerst de boel hermetisch afsluiten.
Hoe je dat bedenkt, maakt je heel aantrekkelijk.
Weet je dat? - Georgie...
Ik voel me gevleid, maar ik ben niet beschikbaar.
Ik focus me nu puur op de kinderen.
Vadertje toch... - Ja, precies.
Jammer, het viel te proberen. Een donkere tunnel, magische kamer enzo.
Professor, Caroline belde net. Het ging om een noodgeval.
Ik loop net naar binnen. - Ze zijn aan het onderzoeken.
Het is bijna klaar.
Wat is dat?
Het lijkt op kaarsvet.
Alles oké daar? - Ik kom eraan.
Hallo, broer...
Wat is dit allemaal? Wat doe je?
De dagelijkse klusjes. - Wat zat er in de kluis, Damon?
Wat heeft je in zijn grip? - Dat doet er niet toe.
Alleen dat ik gebruikt wordt. Je zou trots moeten zijn.
Ik dood slechte mensen. - Waar is Enzo?
Ga naar huis, Stefan. We redden ons hier wel.
In een slachthuis? - Omgeven door de dood.
Dit is wie we zijn, broer. We doen het al 160 jaar.
Jij vindt het nog steeds de moeite te vechten..
voor de illusie van een heldenleven, maar ik ben er klaar mee.
Je hebt de schakelaar omgezet? - Scherp zoals altijd.
Ik kan je helpen het terug te krijgen. - Dat weet ik, en ik wil het niet.
Ik weet hoe dit eindigt, en mijn menselijkheid helpt daar niet bij.
Waar heb je het over? - De hel, broer.
Niet het soort hel dat je in een steen gevangen zet.
Het soort van vlammen en sulfur.
Ik heb het van dichtbij gezien.
Het geproefd, aangeraakt. Het overtreft de wildste verhalen.
Je spreekt wartaal.
Je moet gaan, het wil jou nog niet.
Gewoon weglopen en je wordt met geen haar gekrenkt.
Niet zonder jou. - Goed, dit gaat wat lastig worden,
maar als je morgen wakker wordt, weet je niets meer.
De meisjes zitten in de auto. Je gaat een ijsje met ze halen.
Je bent twee uren weg. Snap je?
We gaan ijsjes halen. - Ja.
Wakker worden!
Ik zei, wakker worden!
Je zegt binnen 30 seconden waarom je achter mijn kinderen aan ging.
En daarna antwoord je binnen 30 seconden vragen...
over die domme kluis. Brand los...
Je liet ze de kluis openen. Ik zei dat niet te doen.
Ja, dat hebben we geweten. 15 seconden.
Het is voor ze gekomen.
Nee, zo gaan we het niet spelen. Wat is het?
Wat wil het met mijn kinderen?
Dat is je tong.
Doe niets waar je spijt van krijgt.
Denk aan Elena. - Ik probeer het je uit te leggen.
Elena doet me niets meer. - Waarom?
Omdat je de schakelaar hebt omgezet? - Die heb ik niet meer.
Omdat er geen hoop meer is.
Elke drup bloed van elk lichaam dat ik ooit heb verspild,
elke slechte beslissing, heeft mijn lot verzegeld.
De paden van Elena en ik zijn verschillend.
Haar hiernamaals is gelukkiger dan die van mij.
Voor de laatste keer, wegwezen.
Ik zei al: nee.
Breng hem weg, dan zoek ik Enzo. - We moeten weg.
We gaan niet zonder Enzo.
Ga nu, Stefan, voordat Damon iets doet...
wat niemand leuk gaat vinden. - Laat me gaan, Damon!
Ga.
Goed.
Laat haar vrij, en we gaan weg.
Tot de volgende keer, Bon.
Snappen jullie het niet?
Denk je dat je van dit ding kunt winnen? Niet dus.
Mijn leven is voorbij.
Dat is al anderhalve eeuw het geval.
Vanaf het moment dat jij het van me afnam.
We gaan weg.
Ik probeerde haar te genezen, maar ze bleef doorbloeden.
Ze heeft niets kunnen vertellen. - Eén tunnel.
En daar ga ik in, terwijl ik bij mijn kinderen hoor te zijn,
die aangevallen worden. Doen we het verkeerd?
Moeten we voor altijd bij ze blijven?
Het gaat kennelijk niet goed,
anders was het kindermeisje niet aangevallen.
Het is omdat we verdeeld zijn. Ik woon een half uur bij je vandaan.
We hebben een gedeelde voogdij. Ik woon hier te ver vandaan.
Wil je naar de stad verhuizen? - Nee, ik wil hier weer wonen.
Ik wil dat we een team zijn, maar niet samenwonen.
Je hoeft ook niet te blijven.
Dat is idioot. Dit is mijn thuis.
Waar moet ik heen? - Dat weet je precies.
En je wilt daar al maanden zijn. Maar je hield je in om mij.
Ik wil dat je gelukkig bent, en de meisjes ook.
Ik wil het ook ooit zijn.
Dit is ons leven nou eenmaal.
Dus laten we er maar het beste van maken, toch?
Je hebt nog geen woord gezegd. Ik weet dat het moeilijk was.
Maar dat was Enzo niet.
En Damon ook niet. Ze zijn zichzelf niet.
Maar de aanwijzingen, zoals die gitaarsnaar...
Die liet Enzo voor me achter. Ik weet het gewoon.
Hij liet dat bewust achter. We halen ze de volgende keer daar weg.
Twaalf uur geleden zei je me hoop te houden.
Je had gelijk. - Hij zei dat het mijn schuld was.
Dat heeft hij al vaker gezegd.
Maar deze keer lijkt het alsof hij me niet vergeeft.
Misschien had je gelijk vanmorgen. - Nee, jij had gelijk.
Je zei dat er hoop was.
Neem even de tijd en herpak jezelf.
Heb je de Odyssee ooit gelezen? - Is dat met Helena van Troje?
Intussen vaarde ons schip door de zachte bries,
naar het eiland van de Sirenes.
Dit ken ik.
De Sirenes lokten de zeelieden met hun gezang,
voordat ze hen opaten. - Belangrijker nog, dit boek is...
één van de beste liefdesverhalen ooit. - Je bent een hopeloze romanticus.
Als het om liefde gaat, stop ik nooit met vechten.
Ik zou de zeeën trotseren om jou te vinden.
Ondertussen pakte ik een grote homp kaarsvet,
sneed er stukjes uit,
gaf dat aan mijn mannen en deed het in hun oren.
Toen bonden ze me vast aan de voet van de mast,
en sjorden me later naar boven.
Ik ben een fan van amateur kunst.
De wijn is afschuwelijk, maar de mensen zijn aardig.
Het valt me bij je werk op dat er een innerlijke strijd is...
tussen de duisternis en het licht.
Een bezwaard brein eigenlijk.
Je houdt van thema's als zonde en vergeving.
Je bent heel opmerkzaam. Niet veel mensen zien dat.
Klopt. Maar er bestaat niet zoiets als vergiffenis.
Je hoeft maar één slechte beslissing te maken en het is voorbij,
voor de rest van je leven, want als de duivel je roept,
ben je erbij.
Dat rood is mooi toegepast. - Niet elk slachtoffer hoeft een preek.
We weten niet of hij degene is die we zoeken.
Mijn vriend en ik hebben een hele goeie neus,
en een enorme waardering voor bloed,
en het viel ons op dat je de rode kleur...
erg ruim toepast, misschien wat teveel.
Het heeft een bekende geur.
Kun je ons uitleggen waarom je met mensenbloed schildert?
En wat deed je met de persoon waar dat vandaan kwam?
Toe maar. Fluister het hem maar toe.
Wat is dat toch met midden Amerika en het kwaad?
Bij ons blijven. Niets zeggen.
Ik was verrast door het bezoek.
Ik dacht dat we onze sporen wisten.
Doen we ook. - Hoe konden ze ons dan vinden?
Geen idee, je was er zelf bij. Ik volg alleen de orders op.
Het leest je gedachten. En het weet om wie je geeft,
of naar wie je terug wilt, je weet wat er kan gebeuren.
Je moet de schakelaar omzetten, dan doet het je ook niks meer.
Kom op, jongen.
Lieve Elena,
ik ben niet aan de beurt, maar je moet het van mij horen.
Ik denk dat ik hem kwijt ben. Ik kan alleen nog hopen,
dat er ergens nog een stukje compassie in hem zit.
Een flintertje menselijkheid dat blijft vechten.
Jij en mijn moeder hebben beiden gelijk, Bonnie.
Ik kan het hem nu nog niet zeggen.
Ik bel je later.
Katherine. - Nee, ik...
Ik ben Elena.
Ik heb je nodig.
Ik weet niet hoe lang ik nog kan vechten.
Ik geef hem niet op.
Maar het is moeilijk hoop te houden.
Hoop doet pijn.
Misschien gaat het morgen beter.
Een slechte dag gehad?
Ik heb nagedacht.
Je woont alleen in dit grote huis.
Misschien wil je dat er iemand bij komt wonen.
En dat zou ik dan zijn.
Hier samenwonen. Met jou.
Ik bedoel...
Ik wil me niet opdringen...
maar misschien zou je dat willen.
Hij liet al die hints achter, wat verwees naar de Odyssee.
Jij bent daar beter in dan ik, wat weet je ervan?
Het zijn verschillende oude verhalen. Griekse en heidense mythologieën.
Het draait om ongeveer hetzelfde idee.
Sirenes gebruiken hersencontrole om slachtoffers te lokken.
Volgens sommigen zijn het boodschappers van de duivel.
Iets heeft hen in zijn macht. Zouden Sirenes echt kunnen bestaan?
Ik weet niet wat ik ervan moet denken.
Elk verhaal moet ergens vandaan komen.
Ze betoveren iedereen die hen benadert.
De man zal nooit thuis komen,
als hij wordt aangetrokken door het gezang van de Sirenes.
Terwijl ze te midden van een meer van skeletten zitten...
waar restanten huid aan de botten kleven.
Heel poëtisch. - Niet alleen dat, het is echt.
De lichamen die ik zag. De aanwijzingen die Enzo achterliet.
Hij laat weten wie de vijand is. Wil dat we helpen ertegen te vechten.
Wat is dat?
Het klinkt als gezang.
Ze heeft eindelijk genoeg gegeten.