Gaat het?
Hoe heet je?
17 JULI 1996
Je bent nu veilig.
Vertel me wat er gebeurd is, dan kan ik je helpen.
Die man heeft mijn mama meegenomen.
Een van de onbevestigde Nightingale-zaken. Ken je haar?
VERMIST SINDS 11 MAART 1996
Ja, Carmen Salinas.
3 NOVEMBER 1996
Vier maanden geleden ontvoerd.
Ze vonden haar dochter
op straat in Brooklyn op de avond van de ontvoering.
Ze heeft mogelijk alles gezien.
Carmen was verpleegster, dus...
Lijkt me een duidelijke Nightingale-zaak.
Klopt, maar we hebben geen lichaam en alle sporen lopen op niks uit.
Dat meisje, Eva. Wat als ze iets gezien heeft...
Een man had haar moeder meegenomen, zei ze.
Ze was getraumatiseerd.
We mochten het van de vader niet erger maken.
Werd hij onderzocht? - Uiteraard.
Hij is een goedzak. Voorman in de bouw, geloof ik.
Maar hij is er stuk van.
Hij belt nog steeds voor nieuws.
Misschien kan het meisje weer praten. Ik wil schot in de zaak krijgen.
Alles helpt.
Dank je.
Goedemiddag. Marco Salinas?
Meestal wel.
Wat kan ik voor je doen?
Rechercheur Frank Sullivan. Ik heb wat vragen voor je.
Ga maar naar binnen, lieverd.
Ik kom zo. Dan gaan we ijsjes halen.
Ik ken jou van het nieuws.
Die drugszaak. Je schijnt een of andere held te zijn.
Waarom werk je aan een vermissing?
Ik werk aan de Nightingale-zaak.
Ik wou de zaak van je vrouw onder de loep nemen.
Fijn dat er een nieuwe rechercheur is, maar hoe kan ik helpen?
We hebben alles al zo vaak doorgenomen.
Ja, en het spijt me dat ik zomaar langskom.
Ik was op weg naar huis, ik woon bij 35th.
Wat een toeval. Ben je hier opgegroeid?
Geboren en getogen. Ik zat op Bayside High.
Daar kun je ook niks aan doen. Ik zat op Cardozo.
Hup, Judges. - Jazeker.
Je komt vast voor haar, maar ze heeft niks gezien.
Het is vier maanden geleden.
Ze kan zich altijd iets nieuws herinneren.
Het zit zo.
We hebben het zwaar gehad.
Ik kom nauwelijks mijn bed uit en Eva en haar moeder
waren als twee handen op een buik.
Haar vriendjes spelen niet meer met haar.
Haar leraren doen anders. Ze blijft het meedragen.
Maar volgens mij begint ze ermee te leven.
Dat wil ik niet verpesten
door haar er nu alweer doorheen te slepen.
Dat zou ik ook doen voor mijn dochter.
Goed.
Als ze nog iets zegt, bel me dan gewoon.
Dus haar dochter heet Eva?
Ja. In 2016 zou ze 29 zijn.
Eens kijken.
LEVENSVERHAAL SLACHTOFFER
Eva Salinas, uit Brooklyn. School niet afgemaakt.
Laatste vaste baan was in 2009 in een dierenwinkel.
Zie je dat allemaal in 'n dossier?
Nee, op internet.
Snelle modem, zeg.
Ze heeft een boek geschreven...
NACHTMERRIE VAN EEN DOCHTER:
over de Nightingale.
Vier maanden geleden. - Je meent het.
Hier is haar moeder al vier maanden vermist
en Eva zegt geen woord.
Het kwam uit omdat het precies 20 jaar geleden was.
Ze hadden het gelezen hier, maar er stond weinig in.
Slachtofferverhalen, verschillende theorieën.
Maar ze praat er dus over.
Je moet haar zien te vinden.
Het volgende slachtoffer verdwijnt over negen dagen in 1996.
Daar moeten we zijn.
Kom op, Raims. Die vent is zijn vrouw kwijt.
Hij voedt zijn dochter alleen op.
Het is misschien vergezocht,
maar misschien vinden we zo de Nightingale
voor hij weer toeslaat.
Je bent dus een amateurradiofanaat.
Ik werk aan een zaak. - Met andere politienerds?
Heb je thuis geen vrouw en kind?
Je bent dronken. - Hoe durf je.
Gordo, hou op. Ik meen het. - Van mij.
Hallo? Is daar iemand?
Ga eens naar buiten, nerds. Laat mijn vriendin met rust.
Je wist ooit ook lol te hebben.
Je ging graag stoom afblazen
en kwam af en toe met een vent thuis. - Zwijg, alsjeblieft.
Maar nu ben je eigenlijk een loser.
Niet verkeerd bedoeld, nerds. Goed. Hou jullie taai.
Tijd om te gaan. - Tijd om te gaan. Wacht.
Pak aan.
Ik heb je aangemeld op Tinder.
Je hoeft alleen maar in te loggen, wat te vegen op je scherm.
Spreek af.
Misschien eens een vrijpartij.
Ik voel me niet lekker.
Gordo woont dus nog naast je.
Ja.
Praat jij dan met Eva?
Komt goed.
Trusten. - Wacht even.
Wat is Tinder? - Welterusten.
Salinas is er niet.
Waar kan ik haar vinden?
Je bent te laat. De politie is al geweest.
Politie? Hoe bedoel je?
Eva wordt al drie dagen vermist.
Dank je.
Hoe gaat het?
Ik hoorde dat jij aan de Eva Salinas-zaak werkt.
Ja.
Rechercheur Raimy Sullivan, 21e district.
Ik zit bij het Nightingale-team.
Waarom kijk je me zo aan?
Sullivan.
Niet erg dat je niet teruggebeld hebt.
Ik was wel verrast,
maar het hoeft niet ongemakkelijk te worden.
Wat?
Gaat het wel?
Prima.
Kyle. - Dank je.
Eva Salinas. Haar moeder werd 20 jaar geleden
ontvoerd door de Nightingale.
Ik ben bekend met die zaak.
Maar je lichtte het Nightingale-team niet in
over Eva's verdwijning.
Dat lijkt me relevante informatie, niet?
Dat heb ik niet gedaan, omdat de verdwijning van haar moeder
nooit als Nightingale was bevestigd.
En Eva is geen verpleegster.
Maar als je de zaak wilt, hier. Ga je gang.
Hoever ben je?
Ik heb gisteravond bij haar vader begonnen.
We trekken haar mobiel, pc en laatst bezochte plekken na.
Verder nog vrij weinig.
Ik had het team moeten inlichten.
Dan zou dit misschien iets minder...
Ongemakkelijk zijn.
Dat is het niet. - Goed.
Ik wil haar vader graag zelf spreken.
Het is misschien makkelijker als jij meegaat.
Als we tenminste even kunnen vergeten wat hier net gebeurde.
Hoi. Sorry dat ik je lastigval.
We hadden toch een afspraak?
Nee, ik ben nu niet in dienst.
Dit is onofficieel. Ik ging net mijn dochter ophalen in het park.
Misschien willen jij en Eva mee.
Papa? Gaan we naar het park?
Kijk eens aan. Goed zo.
Dat zijn ze. - Papa.
Hoi, lieverd. Kom hier.
Meisje.
Dit is een vriendin van me, Eva. Eva, dit is Raimy.
Ga maar samen spelen.
Kom op. - Ik blijf hier.
Hoi. - Hoi.
Dit is mijn vrouw, Julie.
Marco. We zijn buren, geloof ik. - Is dat zo?
Marco woont aan 33rd. Ook geboren in Bayside.
Oké. Goed.
Ik moet gaan. Alles klaar voor haar?
Ja, prima. Dank je.
Goed.
Tot straks dan. - Goed.
Aangenaam.
Dag.
Hoelang zijn jullie al uit elkaar?
Het is nog nieuw.
Dat dacht ik al.
Carmen en ik hadden ook onenigheid toen ze verdween.
We hadden plannen om uit elkaar te gaan.
Ik weet niet eens meer waarom.
Daar heb ik het meest spijt van, die verloren tijd.
Had ik maar geweten hoe weinig tijd we nog hadden.
Papa, kijk.
Dit was een goed idee.
Dank je.
Tuurlijk.
Toen ik Eva voor het laatst sprak, ging ze joggen.
We zouden daarna samen gaan eten.
Hebben jullie haar gebeld?
Ja, vijf keer.
Dit hadden we toch al gezegd?
Ik weet dat het moeilijk is,
maar jullie kunnen je altijd
nog iets nieuws herinneren.
Toen we niks hoorden, gingen we bij haar langs.
Marco vond haar tas.
Met haar telefoon en sleutels erin.
Toen belden we de politie.
Drie dagen geleden.
Hij zei dat ze altijd 48 uur wachten.
Ik weet al meteen dat er iets is gebeurd.
We weten nog niets.
Eva is al vaker ineens verdwenen.
Vijf jaar geleden, na onze bruiloft, vertrok ze spontaan naar Thailand.
Twee jaar geleden zette ze haar telefoon uit en dook ze een motel in.
Toen ze vorig jaar haar boek schreef,
deed ze een zelfmoordpoging.
Er is haar jaren geleden iets vreselijks overkomen.
Dat haar moeder zo ontvoerd werd.
Maar ze heeft haar leven nooit echt op orde gekregen.
Ze heeft altijd moeite gehad om mensen te vertrouwen.
Vertrouwt ze jou?
Pardon?
Dochters vertellen hun vader niet altijd alles.
Misschien was er nog iemand in haar leven.
Mijn dochter heeft geen geheimen voor me.
Wat doet zij hier?
Ik heb jullie vragen beantwoord. Dit is tijdverspilling.
Rechercheur Sullivan zit bij het Nightingale-team.
Is dit dan een Nightingale-zaak?
Daar hebben we tot nu toe geen aanwijzingen voor.
Maar gezien de zaak van uw vrouw kunnen we het ook niet uitsluiten.
Het komt wel goed, Marco.
Ze komt zo weer opdagen.
Je begrijpt het niet.
Ik kan dit niet...
Ik kan dit niet nog eens meemaken. - Ik weet het, schat.
Ik heet Eva Salinas.
Bel de politie.
Ik ben net ontsnapt aan de Nightingale.
Er ligt een atletiekbaan bij mijn flat.
Daar ren ik meestal, maar het was bijna donker, dus bleef ik dichter bij huis.
Het ging allemaal zo snel.
Ik hoorde iemand achter me,
maar hij greep me voor ik me kon omdraaien.
Ik kreeg geen lucht.
Ik ben vast flauwgevallen, want ik werd wakker in die kamer.
Hij had mijn armen
en benen vastgebonden met tape.
En een doek in mijn mond gepropt.
Ik dacht dat ik dood zou gaan.
Hoe ben je er weggekomen?
Er lag een roestige nagel op de grond.
Daar vijlde ik de tape om mijn polsen mee door.
Ik trok de planken op een van de ramen af.
Toen ben ik weggerend, zo snel als ik kon.
Je belde de politie vanuit dit winkeltje.
Enig idee waar je werd vastgehouden?
Ik weet niet...
Een oude fabriek, geloof ik.
Het was een industriegebied.
Ik zag een straatnaambordje met Barnell erop.
Dat is bij de pier.
Heb je zijn gezicht gezien?
Nee.
Hij droeg een masker.
Je zei tegen de winkelier dat je aan de Nightingale was ontsnapt.
Hoe wist je dat hij het was?
Omdat hij zei...
Dat hij mijn moeder had gepakt.
Was het leuk met Eva in het park?
Ik denk het, ja. - Ja?
Waar hebben jullie het over gehad? - Niet veel.
Jullie hebben vast ergens over gepraat.
Ik mocht niks zeggen.
Echt?
Waarom niet?
Het is een geheim.
Weet je, soms...
Soms mag je geheimen vertellen.
Vooral als je diep vanbinnen vindt dat het moet.
Ze heeft hem gezien.
Wie?
De man die haar moeder had ontvoerd.
Raims...
Hoe bedoel je dat ze hem had gezien?
Ze had zijn gezicht gezien.
Pardon. - Ga je gang.
Je komt altijd graag als eerste.
Geen contact.
Veilig.
Hier is ze ontsnapt.
Hier zit bloed aan de muur.
Wat eten en verfrommelde tape.
Ik bel de FO.
Goed of slecht nieuws? - Vertel maar.
Het goede nieuws: dit is officieel een Nightingale-zaak.
Het slechte nieuws is dat je knappe collega weggestuurd wordt,
omdat hij niet bij het team zit.
Wist jij daarvan?
Als je het geheim wou houden,
is dat slecht gelukt.
Dat was het dan voor mij.
Ja.
Bedankt voor je hulp.
Leg nou eens uit. Heb ik iets verkeerd gedaan?
Is dat het?
Nee.
Je hebt niks gedaan.
Ik heb gewoon veel aan mijn hoofd.
Goed.
Nee, echt.
Het is echt mijn schuld. Ik heb het verkeerd opgevat.
Ik zie je nog wel.
Marco, dit was wel het laatste waar ik aan dacht in het park.
Twee kinderen praten gewoon.
Ik moet mijn werk doen.
Eva, kom eens hier.
Heb je de rechercheur gehoord?
Ja.
Heb je iets tegen zijn dochter gezegd?
Over die man, lieverd?
Heb je haar iets verteld...
Iets over de man die mama heeft meegenomen?
Eva.
Dit is heel belangrijk.
Als je hem hebt gezien of hem kunt beschrijven,
zou dat heel veel mensen helpen.
Ik heb niks gezien.
Weet je misschien nog wat hij aanhad?
Frank, ze heeft niks gezien. Wat wil je nou nog?
Ga maar, Eva.
Je lijkt me een goede vent.
Echt.
Ik hoop dat het zo ging als je zei.
Twee kinderen die praatten.
Heb je het gebouw gevonden?
Ja.
Het wordt nu volledig doorzocht op bewijsmateriaal.
We vinden wel iets.
Goed.
Dit was goed van je, Eva.
Je herinnert je dit misschien niet meer,
maar volgens mij hebben wij vroeger
een keer samen gespeeld.
Dat park in Little Neck, met mijn vader.
Mijn god.
Dat herinner ik me nog.
Onze vaders waren vrienden of zoiets.
Dat is allemaal zo vaag nu.
Jaren na haar verdwijning voelde ik gewoon helemaal niks.
Ik probeerde het te snappen.
Het is niet logisch om zo je moeder te verliezen.
Mijn moeder was Julie Sullivan.
Dat lichaam dat ze net hebben gevonden?
Dat wist ik niet.
Ik had het je moeten vertellen.
Hij ontvoerde mijn moeder zes maanden na de jouwe.
Dan weet je hoe het is.
Dat verlies. Het slokt je op.
Ik bad elke dag
in de hoop dat ze nog leefde.
Dat ze ergens vastzat.
Ik droomde erover.
Maar nu, na dit alles...
Ik hoop dat het een snelle dood was.
Toen we klein waren, heb je me verteld dat je hem had gezien.
Echt?
Zoals ik al zei, het is zo vaag.
Maar weet je,
hij had een litteken op zijn linkerhand.
Tussen zijn duim en wijsvinger.
Over zijn handpalm? - Nee,
bovenop, hierzo.
Zo'n vijf centimeter lang.
Als ik me nog iets herinner...
Of als je gewoon wilt praten. Goed?
Goed.
Dank je.
Staat er nog pers buiten?
Ja.
Het is belangrijk dat we dit soort details stilhouden. Goed?
Dat zou de Nightingale in de hand spelen.
Het spijt me van gisteren. Ik was met Stewie naar The Elbow.
Is hij nog steeds zo'n engerd?
Ja. Al iemand gevonden op Tinder?
Ik heb het druk gehad.
Je sterft alleen.
Ik werkte vandaag met een collega.
Totaal vergeten dat we ooit iets gehad hadden.
Dat is te gek. Wat erg.
Nodig hem uit.
Nee. - Jawel.
Waarom niet?
Je vindt me vast raar, maar ik voel me rot over Daniel.
Wie?
Die vent die... - Wacht.
Die gast uit de bar?
Misschien.
Begrijp ik dit goed?
Je wilt niet naar bed met je collega
die je je niet meer herinnert,
omdat je anders de man die jou niet meer kent zou bedriegen?
Schaam je.
Dat zei hij.
Hij noemde het de leugens... - Wacht.
Ik heb er nog 67.
Uit je boek. Wat voor leugens bedoelde hij?
Ik weet het niet precies.
Hij was beledigd over hoe ik over hem schreef.
Meen je dit nou?
Wie is dat? - Mijn zaak.
Heb je een beschrijving gegeven?
Hij droeg altijd een masker. Ik kon zijn gezicht niet zien.
Hij had een litteken van zo'n vijf cm op zijn hand...
Wat heeft dat mens nou?
Sullivan.
Leg eens even uit waarom zij gisteren op het nieuws was.
Geloof me, ik ben net zo woedend.
Dat betwijfel ik.
Zijn die net binnen?
Je hebt dat litteken op zijn hand nu al meerdere keren genoemd.
Kun je uitleggen hoe je dat hebt gezien?
Je kon het eigenlijk niet missen.
Droeg hij geen handschoenen? - Jawel.
Maar die had hij dan vast uitgedaan.
Zodat jij dat litteken kon zien.
Hij droeg ze soms, ja.
De enige vingerafdrukken op de plaats delict waren van jou.
Geen enkele andere, niet eens een gedeeltelijke.
Wat vragen jullie nou precies?
Dat is zijn masker, nietwaar?
Er zijn geen enkele DNA-sporen in het stof gevonden.
Geen zweet, geen haarzakjes. Alsof het net nieuw gekocht was.
Bedoelt u soms dat dit allemaal verzonnen is?
Dit hebben we binnen 24 uur gevonden.
Wil je wachten tot we meer vinden voor je ons de waarheid vertelt?
Niet boos worden.
Wat?
Het spijt me.
Waarom zou je zoiets doen?
Weet ik niet.
Ze kocht al die spullen in een zaak in Red Hook.
Ze zat zich daar drie dagen uit te hongeren.
Dat meen je niet.
Voor de aandacht. Dat zei ze.
Haar boek was een flop.
Ze wilde weer belangrijk zijn, net als vroeger.
Ik trapte erin. Wat een tijdverspilling.
Wacht even. Ze weet iets, Raims.
Toen jullie klein waren, zei ze
dat ze die man had gezien.
Vast ook gelogen.
Heb je het haar gevraagd?
Geprobeerd. Ik kom nergens met haar vader erbij.
Hé.
Heb je een schets van de Nightingale in 2016?
Van een getuige uit 2009.
Die kan ik je toch niet sturen?
NOG VOORTVLUCHTIG
De beschrijving is er toch nog?
Ergens. - Vind die.
Lees me die voor.
Janet. Heb je tijd voor een schets?
Is de getuige hier?
Zo ongeveer.
Bijna identiek.
Zou het lukken?
Hoi, Eva.
Hoi. Zoek je mijn vader?
Hij komt zo.
Nee, ik wou jou eigenlijk even spreken.
Is dat goed?
Ik weet dat het moeilijk is om over je moeder te praten.
Soms kun je gewoon niet de juiste woorden vinden.
Ik ga je dus vragen om gewoon ja of nee te zeggen.
Goed?
Is dit de man die haar ontvoerd heeft?
Eva?
Maar hij heeft niet altijd zijn capuchon op.
Hoe bedoel je? Heb je hem vaker gezien?
Waar ben jij mee bezig?
Ze heeft hem gezien, Marco.
Kan me niet schelen. Als je me dit nog eens flikt,
heb je een probleem. Begrepen?
Ze heeft de Nightingale gezien. - Kom mee.
Ze weet hoe hij eruitziet. Ze moet het ons vertellen.
Je hebt wat je wou.
Je bent overal nieuws. De enige vrouw die de Nightingale heeft overleefd.
Heb je het nog niet verteld?
Nog niet.
Ik snap waarom je het gedaan hebt. Ik weet wat je hebt meegemaakt.
Hoe het je heeft geraakt.
Dat weet ik vast beter dan wie dan ook.
Daarom wil ik je een uitweg bieden.
Hoe bedoel je? - Je actie heeft gevolgen.
Je hebt middelen verspild.
Als je me vertelt wat ik wil weten,
praat ik wel met de pers en de officier van justitie.
Kijken of we dit kunnen vergeten.
Zou je dat doen?
Waarom heb je geen beschrijving gegeven
van de ontvoerder destijds?
Ik was te bang.
In het begin.
Daarna was het hoe minder ik zei,
hoe meer ze over me praatten.
Ik kwam op het nieuws.
Dat vond ik fijn.
Hij droeg die capuchon toen hij mijn moeder ontvoerde.
Ik zag niet genoeg voor een beschrijving.
En toen je hem die andere keren zag?
Dat heb je van je vader, zeker?
Die andere keren zouden geheim blijven.
Waarom?
Als ik de politie zou vertellen
waar ik hem had gezien,
zou mijn vader erachter komen dat mijn moeder vreemdging.
Daarom zei ik niks, ook niet in mijn boek.
Ging ze vreemd met de Nightingale?
Nee, mijn god.
Hij was accountant.
Ze nam mij soms mee.
Ze hoopte dat pa zo niks zou vermoeden.
Maar dan liet ze me spelen op het schoolplein aan de overkant.
Hij had een pick-up.
Zo'n oude, donkerblauwe.
Met zo'n camperdak erop.
Hij had bruin haar. Kort, zoals in het leger.
En hij droeg altijd een zonnebril.
Ze heeft hem zeker zeven keer gezien.
Hij stalkt zijn slachtoffers.
En hij neemt er de tijd voor.
Het ging over maanden, zei ze.
Hij had een donkerblauwe pick-up met een wit camperdak.
Pap?
Pap, wat is er?
Uitstappen, meneer.
Uitstappen.
Stop de wagen.
Ze slaapt. Vertelde me alles over een Beanie Baby.
Dat bestaat, schijnbaar.
Wie was die man in de wagen?
Waarschijnlijk niemand.
Hij kwam overeen met een beschrijving
in een zaak van me. Da's alles.
Ik bracht Raimy naar het park om met dat meisje te spelen, Eva.
Toen we daar waren, belde haar vader af.
Hij zei dat je haar opjaagt voor informatie over de Nightingale.
Ik kan het uitleggen.
Ging dat daar gisteren ook om?
Nee. Ik had geen dienst.
Ik voel me rot voor hem.
Ik dacht dat ik juist...
Ik geloof je niet.
Oké?
Je dochter is geen hulpmiddel voor je werk.
Je kunt haar niet meeslepen in die duisternis van je.
Wat voor duisternis? Ze is negen.
Eva's moeder is ontvoerd door de Nightingale.
Wie zat er in die wagen?
Eva had de Nightingale gezien in een blauwe wagen met wit dak.
Nou en? Ga je dan iedereen met zo'n wagen lastigvallen?
Kom, Jules. Ik weet dat hij het was.
Jij ook. Je zag hoe hij wegreed.
Ja. Je trok je pistool.
Ben ik echt in gevaar, Frank?
Ja.
Echt, Jules.
Ik en elke andere verpleegster in deze stad.
Ik carpool naar het werk. Ik ga niet alleen uit.
Ik neem voorzorgsmaatregelen.
Goed.
Ik zal zelfs op die blauwe wagen letten.
Maar ik wil niet dat Raimy hier iets over hoort.
Goed.
Heb je dat pistool nog in de kast liggen?
Nee, die zit in de spullen die je mee hebt naar Satch.
Pak aan.
Alsjeblieft. - Nee.
Alsjeblieft, Jules. - Nee, het spijt me.
Ik wil het niet.
65742.
Dat meisje heeft het goed gedaan.
Dank je.
Nogmaals bedankt dat je haar gebracht hebt, Marco.
Een beschrijving is echt een doorbraak.
Dit was de juiste beslissing.
Papa, zijn er nog journalisten buiten?
Ik hoop van niet, lieverd.
Misschien een paar.
Zal ik een agent met jullie meesturen?
Geeft niet. Ik vind het niet erg.
Hoi.
De officier van justitie belde net.
Hij gaat akkoord. Op voorwaarde dat ze in therapie gaat.
Ze staat bij je in het krijt.
Ze heeft genoeg betaald.
Het is zo jammer.
Dat iemand zoals zij
zoveel terugblikt dat ze niet ziet hoeveel ze nog te leven heeft.
Ging hij een aanzoek doen?
Daniel leek zo'n klein probleem vergeleken met mama,
dus ik heb het nooit verteld.
Nu herkent hij je niet eens.
Dat is zwaar.
Je kunt je leven niet stilzetten.
We doen ons best, maar er zijn geen garanties.
Wacht eens. Zijn we aan het verliezen?
Niet aan het winnen.
Ik zeg niet dat het nooit zal lukken, maar als we een fout maken,
wordt het misschien niet meer teruggedraaid.
En dat is...
Dat is de werkelijkheid.
Dat accepteer ik niet.
Nog niet. - Maar we bereiden ons erop voor.
Dat is alles.
Wil je wat gaan drinken?
Als jij trakteert.
Stukje bij beetje. Dan hebben we zo een hele auto.
Wil jij het proberen?
Kom maar. Hij bijt niet. Probeer het maar.
Ziezo. En nu zo.
Hou hem zo vast. Zet je duim op de grip.
Hoe voelt dat?
Goed. - Goed? Mooi.
Hou hem stevig vast.
Je duwt het mes van je af,
tegen het hout aan.
Heel soepel. En pas goed op.
Wel stevig vasthouden.
Goed. - Goed.
Zo? - Precies.
Kijk eens aan. Een echte houtbewerker.
Dat mes kreeg ik van mijn vader toen ik zo oud was als jij.
Echt? - Ja.
We sneden samen pijlpunten uit.
Ik bewaarde hem in mijn nachtkastje.
Wat als ik jou dat mes geef? Zou je dat fijn vinden?
Moet ik 'm wel verstoppen voor mama.
Dat geeft niet.
Dan wordt het ons geheimpje.