Elke dag maak je keuzes.
Is degene die je zegt te willen zijn ook de persoon die je kiest te zijn?
Als je iemand zag aan de rand van de weg zou je stoppen om te helpen?
Zag je iemand die hulp nodig had?
Misschien. - Hielp je hen?
Ik ben Letty. - Javier.
Er komt een man hierheen om je te doden.
Jij bent geen lerares Engels.
Christian, niet boos worden, maar ik sta op het punt een zwanenduik te nemen.
Hoeveel gebruikte je om jezelf te vernietigen?
Het spijt me, Letty,
maar nu werk je voor mij.
Hallo.
Vandaag is de grote dag. Laten we die woorden samen zeggen.
Ik ben me bewust. Ik leef.
Ik ben een...
Nee, alsjeblieft. Wat gebeurt er?
Vertel me wat er gebeurt.
Haal iets leuk om te dragen uit je spullen achteraan.
Welke spullen?
Alles wat je bezit is achter je in de koffer.
Hoe heb je...
Waar zijn we? - Je kunt je verkleden in de wc's.
Hoelang was ik van de kaart? - Bijna twee dagen.
Zijn we terug in Noord Carolina? - Ga je verkleden.
Ik moet in Noord Carolina zijn. - Ga je verkleden.
Ik voel me belabberd.
Je ziet er ook zo uit.
Je draagt nog dezelfde kleren.
Ik zei je je om te kleden.
Vertaling en synchronisatie : pvdc www.Addic7ed.com
Drink.
Zuster Javier.
Je moet je systeem opnieuw opvullen.
Ik wil een pijpje roken.
Gebruik wat meer make-up.
Niet voor je me zegt waarom.
Als dit een ontwenningskliniek is, pleeg ik zelfmoord.
Het is geen ontwenning. Speel gewoon mee.
Mr en mrs Diaz, welkom in The Inn te Trousdale Farm.
Bedankt. - Bedankt meneer.
Meneer. - Adembenemend.
Er zijn veel vaste gasten die ieder jaar opnieuw komen.
Mag ik je een ochtendkrant aanbieden?
The New York Times. - Bedankt.
Hallo, Thomas.
Ik ben Jacqueline. - Hallo.
Ik zou dat ook willen, The New York Times, in mijn eigen kamer, alsjeblieft.
Excuseer. Ik nam aan dat je mrs Diaz was.
Ik ben wel degelijk mrs Diaz.
Maar mrs Diaz en mr Diaz hadden een kleine ruzie in de auto.
We gaan je niet lastig vallen met de details.
Het spijt me, maar we hebben slechts 18 kamers
en we zijn volgeboekt voor de duur van jullie verblijf.
Hoelang is dat precies? - Twee nachten.
Twee nachten is te lang. Begrijp je?
De Terrace Suite is heel ruim. - Ik mag het hopen.
Alleen het beste voor mrs Diaz.
Alsjeblieft, meneer. - Bedankt.
Geniet van jullie verblijf.
Is de minibar daarin? - Nee.
Er is geen minibar.
Ik weet het. Ik vroeg om het te verwijderen.
Dit is dus wel ontwenning? - Als je het zo stelt.
Ik ben verdomme je gevangene niet.
Door jou zullen we buitenvliegen. - Jij bent vlug.
Het kan me niet schelen wat je je herinnert en wat doorgespoeld werd in het wc
met de rest van jouw klotetroep.
Je pakte $50,000 van me. Dus, ja, je bent mijn gevangene.
Er zit nog $18,000 in mijn zak. Neem het en laat me gaan.
Je bent voor mij meer waard dan $18,000. - Waarom?
Dat is die van mij. Mag ik opnemen? - Nee.
Je doet alleen wat ik je zeg te doen. Niets meer.
Wat wil je van mij?
Ik wil dat je mijn vrouw bent.
Ik dacht dat je het nooit zou vragen.
Zolang we in dit hotel zijn.
Je kunt niet in deze kamer blijven en niets doen. Je moet wat vrienden maken.
Vertel ik hen over mijn gewelddadige man.
Waar ga je heen? - Naar buiten.
Ik moet die oproep beantwoorden. - Wie?
Mijn Franse minnaar, met een enorme lul.
Wie? - Mijn reclasseringsambtenaar. Goed zo?
Ik heb een afspraak gemist.
Ik weet niet wat we hier doen, maar ik denk dat je niet wilt dat iemand me komt zoeken.
Niemand vindt je hier. - Daar wil ik me van verzekeren.
Als iemand je hier vindt, zal het je heel erg spijten.
Evenzeer als zou ik je ergens anders vinden.
Je dekt me toch, hé? - Zeker niet. Je miste al een afspraak.
Heb je me aangegeven? - Ja.
Dat heb je niet gedaan. - Nee, omdat ik dacht dat dat je dood was.
Herinner je je het bericht dat je me stuurde? - Ja.
Dan kun je begrijpen dat ik dacht dat je dood was.
Ja. - Ik ben heel blij dat je niet dood bent.
Ik moet je persoonlijk zien. Je weet dat. Waar ben je?
Ik weet het echt niet. - Letty, je kunt maar beter in deze staat zijn.
Waar ben je? - Ik ben in orde.
Je bent niet in orde. Je zit in de miserie.
Dit gaat niet de richting uit dat je je zoon terugkrijgt.
Ik weet het.
Je moet komen naar mij, of ik moet naar jou komen.
Ik weet het en het spijt me, maar geen van beide kan nu doorgaan.
Ik smeek je om mij in te dekken.
En ik smeek jou om op te dagen op je volgende afspraak.
Maandag om 11:30 a.m. Je hebt twee dagen de tijd.
Mijn volgende controle is pas woensdag.
Ik heb het net verplaatst.
Ik zal het proberen. - Nee, je zorgt ervoor dat je er bent.
Ze hebben je haar zo mooi gedaan. - Dank je. Je bent zo lief.
Ik ben eerder verrast. - Ik weet het. Ik ga nu naar haar.
Heb je beslist om op reis te gaan?
Ja, we twijfelen tussen Bora Bora en de Fiji eilanden.
Tenslotte bedacht ik dat Bora Bora dichter was.
The Four Seasons? - Ja.
Het is het beste. - Ik weet het.
Ik vergat dat je al geweest bent. - Ja.
Neem de kinderen maar niet mee. Twee vluchten en een bootreis.
Ik weet het, ze kwamen nu niet mee op deze reis en dan is het Kerstdag.
Goed, neem de kinderen maar mee. Je kunt het je permitteren.
Barrett raakt binnen bij Dalton!
Mijn God! Verdomme!
Hemeltje. - Ben je in orde?
Ik haal een handdoek. - Even kijken.
Is het nat?
Het lijkt nat. - Mijn God het ziet er zo...
Ik zie het zelfs niet. Ben je... - Het is in orde.
Ben jij Robin?
Ja. - Excuseer, ik vond je portefeuille op de grond
en ik zal erop gemorst hebben toen ik boog om hem op te rapen.
Ik wist zelfs niet dat ik hem liet vallen. Bedankt.
Graag gedaan.
Net als je denkt dat iedereen je wil bestelen.
Bedankt. Je bent een engel.
Ik verpestte je jurk. - Ach nee, het is in orde.
Het is wodka. - Met wat olijvensap.
Zo drink ik het.
Het is de enige manier. - Mijn...
Kun je er nog een schenken voor haar? - Nee, ik mag echt niet drinken.
Ben je zwanger, misschien? - Nee. Ik ben alleen maar...
Geef haar dan maar één. En ons ook, zeker?
Ja. - Komt er aan.
Dat is Heidi. - Hallo.
En ik ben... - Robin.
Juist. Natuurlijk. Je wist dat al.
Hoe heet jij? - Jacqueline Diaz.
Is dat je man?
Verdorie, hij is knap.
Hij is aan het spreken met mijn man. Die dikke met dat slecht figuur, links.
Hij is niet dik, Robin. - Zal wel.
Weet je wat? We gaan straks met hen praten, maar nu nog niet.
Ik denk dat we interessanter zijn.
Ik ben blij dat je je drankje op ons morste. - Ik ook. Op nieuwe vrienden.
Heb je kinderen? Werk je?
Ik ben schrijver. - Je meent het. Echt?
Romans of...? - Ja.
Dat is... - Ik ben echt jaloers.
Kan het zijn dat we al iets van je gelezen hebben of...?
Misschien. Heb je "The Girl on the Train" gelezen?
Meen je dat? Ik dacht dat Paula de auteur was.
Ja. Paula Hawkins.
Is dat je artiestennaam? Mijn God.
Nee. Ik ben een ghostwriter.
Paula schreef de eerste helft van het boek. en zond het naar de uitgevers.
Ik denk dat ik er iets over gelezen heb. - Het is geen geheim.
Maar een half boek opsturen als je nog niet bekend bent is gewaagd.
Maar er werd serieus op geboden en Paula verkocht het voor veel geld.
Dan kon ze geen vervolg aan het verhaal meer bedenken. Dus deed ik dat maar.
Hallo. - Hallo. Leuk jullie te ontmoeten.
Robin en Heidi. - Hallo.
Grey Goose martini, droog, net iets anders.
Ik moet toegeven dat het leuk was.
Vakantie moet leuk zijn.
Heb je kinderen? Werk je?"
Je hebt gezwoegd.
Je schreef "The Girl on the Train". - Alleen de tweede helft.
Niet te geloven dat ze dat geloofden. - Ik geloofde ook je Ryan Gosling gezever.
Je was volledig mee. - Je bent heel goed.
Dit is mijn geschenkje aan mezelf.
Je kunt dat niet houden. Het is nu van mij.
Je zou iemand kunnen zijn die zo'n halsketting bezit.
Wat?
Je zou één van die vrouwen daar kunnen zijn.
Waarom ben je dat niet? - Ik wil niet één van die vrouwen zijn.
Ik wil alleen maar die ketting.
Dit is een vijfsterren hotel met 18 kamers.
Als er een halsketting gestolen is, wordt heel de plek een misdaadplaats.
Ze zullen het dienstmeisje verdenken.
Breng het naar de receptie. Zeg dat je het gevonden hebt.
Ik vond al een portefeuille.
Wat?
Robin... De vrouw van Bill.
Ik pakte het voor het plezier, zodat ik niet zou gaan drinken.
Gedurende vijf seconden.
Ze bestelde een martini voor mij als bedanking.
Waarom heb je de portefeuille teruggeven? - Hij was lelijk.
Dit is echt mooi.
En nu lijk ik veel beter op mrs Diaz.
Is het dat niet wat je wilt?
Ik beloof je dat ik het niet zal dragen buiten deze kamer.
Je ziet er prachtig uit.
Dank je. - Zelfs mooier dan toen we elkaar ontmoetten.
Niet te geloven dat het reeds tien jaar is.
Madrid. Het Palace Hotel.
Kun je je nog herinneren wat ik droeg?
Ik herinner me alles over je gezicht.
Ik was daar met die prins. - Nee, ik was de prins.
Juist.
Ik was daar met die blonde jongen.
De erfgenaam van de cruise-lijn.
Hij was zeker dat hij zou trouwen met mij,
maar heel de avond was hij bezig tegen een Roemeense slet met vier namen.
Ik bleef de hele avond bij de champagnefontein.
Ik was er zolang dat iemand vroeg of ik daar werkte en...
Dat was ik.
Je droeg een smoking en zei... - Werk je hier?
Zie ik eruit alsof ik hier werk?
Ik kan me niet voorstellen dat iemand zo knap hier helemaal alleen is.
En ik zei... - Jij zei...
Ik ben alleen en jij zei...
Ik ook.
Gelukkige verjaardag, schat.
Morgen moet je meer tijd met Robin doorbrengen,
zonder haar man. - Waarom?
Omdat ik het zeg.
Wat doe jij met haar man?
Wat denk je?
Mijn God.
Nee.
Niet stoppen.
Ik vermoord niemand.
Dat vraag ik je niet.
Geef het af aan de receptie.
Verloren en gevonden. - Het is niet verloren. Het is van mij.
Breng het naar de receptie.
Nu.
Zoek je je auto, mrs Diaz?
Kan ik iets doen voor je? - Ik vond dit op de verdieping boven.
Ik weet niet van wie het is.
Mijn God. - Juist.
Even dacht ik eraan het te stelen. - We vinden de rechtmatige eigenaar wel.
Bedankt, Thomas.
Goedenacht. - Goedenacht, mrs Diaz.
Liet ik je schrikken? - Nee, alleen...
Ik wist niet dat je in de kamer was.
Ik ben in de kamer.
Ik heb de halsketting aan Thomas gegeven.
Wie?
De manager.
Die knappe. Natuurlijk.
Ik moest de groeten doen.
Nee, dat moest je niet.
Ja, toch wel.
Goed.
Hallo, Thomas.
Jacqueline! - Hey.
Heidi heeft een voorschrift.
Kom doe mee.
Alsjeblieft. - Komaan.
Ja, neem het van... Je weet wat?
Inhaleren en inhouden. Dat moet je doen.
Alleen...
Respect.
Het heet satina. - Sativa.
Wat? Nee. Heidi ik denk het niet.
Dat klink vreemd. - Nee. Goed.
Zwijg. Het is sativa en indica.
Heeft Heidi Klum haar baby niet zo genoemd?
Bedankt mensen, bedankt. - Nee, waar ga je naartoe?
Ga niet weg. - Mijn man en ik hadden ruzie.
Het is in orde. - Dat spijt me.
Dat is erg. - Gaat het?
Ja. Maar ik moet wel weg. - Nee, je moet niet weg.
Blijf.
Bill, mag zij op onze kamer blijven? Zou dat niet plezant zijn?
Ik weet niet of ze dat wil. - Ik wel. Heidi heeft twee reuzebedden.
Jij kunt in haar... We houden een meisjesnacht.
Ja. Ik bedoel... - Nee, ik moet echt wel gaan.
Je gaat toch niet rijden nadat je weed gerookt hebt.
Ik voel me goed.
Ik denk echt niet dat dat een goed idee is.
Ik denk niet dat jij de persoon bent die haar dat hoort te vertellen.
Daar ben je.
Ik ben zo blij dat je niet weg bent.
Hey, Alejandro.
We zeiden net dat Jacqueline bij Heidi kan blijven als het nodig is.
Ik ging daar niet mee akkoord.
Wel... - Wel, bedankt,
maar ik denk echt niet dat het nodig zal zijn.
Dat hoop ik tenminste.
Het is niet nodig.
- Goed dan.
Goed. Ik ben zo blij dat je blijft.
Ik zou verdrietig zijn als je vertrok.
Wij gaan naar bed, maar we moeten toch eens
dat meisjesding doen. Wij drieën. - Ja.
Morgen?
Ik hoorde over een prachtige wandeling door weiden of zo.
Wat heb ik gelezen? - Of misschien alleen maar drinken.
Ja.
Jongens niet toegestaan?
Daarom heet het een meisjesding, Bill.
Bill, golf jij?
Ja, ik ben er niet slecht in. - Hij is eigenlijk echt goed.
Zullen we morgen negen holes spelen?
Als er nog plaats is in de planning, zou dat leuk zijn.
Voor $1,200 per nacht is alles mogelijk denk ik.
Ja! - Ik zie je wel zitten.
Goed. - Hier. Zuig er eens aan.
Nee, dank je. Bedankt. - Goed. Bedankt.
Tot ziens. - Goedenacht.
Je staat er alleen voor.
Je moet je eten kauwen voor je slikt.
Ik kan golfen om 4:05pm - Dat is redelijk laat.
Er zal geen tijd genoeg zijn om het hele circuit te spelen voor de zon ondergaat.
Juist.
Je moet hem niet doden.
Toch. Het is mijn job.
Is het dat? Is het je job? Om mensen te doden?
Geef je er niet om? - Toch wel.
Goed. Dat is een opluchting. - Ik denk dat hij het dan verdient.
Als het niet door mij was, zou het door iemand anders zijn.
Ik zou het niet doen. Ik vermoord niemand. Nooit.
Nooit, nooit, nooit.
Je hoort me dat niet zeggen.
Jij moet alleen zijn vrouw bezighouden terwijl we weg zijn. Dat is alles.
Wat zou je doen als ik er niet was.
Rukken.
Met jou heb ik geen seks meer. Nooit.
Ik begrijp dat niet.
Je zou die kerel vermoorden, met of zonder mij.
Jij bent hier omdat het heel raar zou zijn als ik hier in dit hotel was zonder mijn vrouw.
Dus zou je een andere vrouw hebben? - Of een man.
Ben je echt van Madrid?
Buenos Aires.
Vuilzakken, handschoenen...
Het soort dat... - Ik weet welke je graag hebt.
Meer Pedialyte. - Nee bedankt.
Gummy beertjes.
Die in de kamer kosten $12.
Wat is dat in godsnaam?
Wat?
Het zit allemaal in de rugzak.
De rugzak. - Ik heb ook tandpasta gekocht.
Ik weet dat die twee niet op het lijstje stonden.
Gaan we ruzie maken?
Wisselgeld?
Bedankt schat.
Ik wed dat je dat nooit zei tegen een vrouw en het meende.
Over enkele uren ben ik terug en is het achter de rug.
Letty, als je probeert weg te gaan zal ik je vinden.
Ja, ik snap het. Je weet hoe je een hond africht.
Wat een swing.
Een paar jaar geleden voor ik mijn schouder ontwrichtte was ik beter
Ik vertel je niet hoe ik dat tegenkwam. - Oké.
Veel te gênant. - Oké.
Tubing. Ken je dat?
Het is als waterskiën, maar je zit in een groot vlot.
Ik weet wat het is.
Ik zweer het, die knul die de boot bestuurde, wilde me dood of zo.
Ik bedoel maar, ik lig daar vol te houden, me stevig vast te houden
maar hij kanonneert de boot en zwiept naar links en... wham.
En mijn schouder...bam
Ik kan je verzekeren,
dat was de ergste pijn die ik in mijn leven meemaakte.
Echt? - En ik zal je nog iets anders vertellen
Nooit was ik zo blij dat ik een reddingsvest droeg.
Dat daar zou wel eens de nieuwe ergste pijn van mijn leven kunnen zijn.
Je hebt eerder een gelukkig leven, Bill.
Ontmoette je Alejandro in een paleis?
In Madrid, ja. Echt als in een sprookje.
Natuurlijk wist ik dat toen niet. Ik was zo dronken van champagne.
Mijn God, ik vermag geen champagne.
Ooit een wilde nacht aan de hogeschool gehad en nu, de geur alleen al...
Ik heb dat met Jack Daniel's.
Voor mij is dat tequila. - Ja, ik weet het.
Oké, je hoeft niet te doen alsof het gisteren was.
Het was vijftien jaar geleden. - Precies.
Ik was 23, dus... - Je was 25, dus...
Het was op mijn trouw, en Heidi had zo'n 87 shots tequila...
Vertel dat verhaal maar niet. Niet spannend. Een meisje, dronken op een huwelijk.
Het is wel ietsje meer dan dat. - Goed, weet je wat? Ik ben weg.
Heidi, het is grappig.
Al goed. Ik ben moe en ik wil hier niet zitten,
als het gaat over jullie mannen en je zatte alleenstaande vriendin Heidi.
Heidi, nee, zo is het niet. - Ik ga naar "The Bachelor" kijken.
Ze heeft zoveel geluk.
Wat bedoel je?
Niets. Laat maar.
Ze kan weglopen als ze daar zin in heeft.
Niets houdt haar tegen.
Ze kan dit hotel gewoon verlaten als ze er zin in heeft.
Waarom kun jij dat niet? - Dezelfde reden als jij.
Omdat we vastzitten aan onze mannen.
Er is nog.
Nog twee alsjeblieft. - Komen er aan.
Vlug.
Ik denk niet dat het in het water terecht kwam. - Ik hoorde de plons.
Je moet wel heel goede oren hebben om het te horen van bij de afslag.
Ik heb heel goede oren.
Goed ik sla een voorlopige. Maar dit is dikke zever.
Je haalt wel in. - Ja.
Ik ben niet aan het tellen.
Bedankt. Fantastisch.
Ik bedroog je . - Ja.
Bedroog je.
Maar...
Ik zei het zomaar. Ik wil je feestje niet verpesten, Jacqueline.
Tien jaar is fantastisch.
Dat is het. Dus, gelukkige verjaardag.
Jij wint met vijftien. - Veertien eigenlijk.
Als we de vijftien halen, laat ik het je weten.
Mijn God, ik hou van dat liedje.
Ken je het? "Blue Skies"?
Je hebt een mooie stem.
Ik weet het. Ja, hé? - Ja.
Ik ga daar op.
Na die double-bogey vertoning op vier
zal ik ten minste nog twee holes nodig hebben om in te halen.
Niemand zal de score kennen. - Wat wil je zeggen?
Ik bedoel dat jij en ik een geheim kunnen bewaren. Nietwaar?
Jij bent een grapjas. - Bedankt.
Nee, ik bedoel niet grappig op een "ha-ha" manier.
In een soort... Hoe dan ook.
Weet je welke dag het is vandaag? - Ja, het is zondag.
En? En... niets.
Kom. Laat ons gaan alsjeblieft.
Je weet welke dag het is vandaag, Bill.
Wie ben jij?
Ik weet dat je je een jongen herinnert, Charlie.
Ik ben.. Ik weet niet waar je het over hebt.
Ik help je even herinneren. Hij was acht jaar.
Het was een zaterdagnamiddag een kilometertje van hun huis in St. Louis vandaan.
Ma en pa namen Charlie mee naar Forest Park voor een picknick.
en ze wandelden naar Charlie's favoriete ijstent...Homer's.
Charlie kreeg er zijn favoriet, bubblegum milkshake.
Ik luister hier niet naar. Jij luistert wel hiernaar.
Charlie's ouders gaven me de opdracht om dit tegen jou te vertellen.
Toen ze Lindell Boulevard overstaken merkten ma en pa niet
dat Charlie halt gehouden had om een hond te aaien.
De hond heette ook Charlie. - Dat is wel een leuk detail, maar...
Toen ze merkten dat Charlie... hun Charlie... niet met hen mee was sloegen ze in paniek.
De lichten waren net versprongen en de auto's begonnen het kruispunt over te steken.
Maar toen ze zich omdraaiden,
wachtte Charlie geduldig aan de andere kant, want hij kende de regels.
Rode hand, stop. Stappend mannetje, ga.
Ik wil het niet meer horen. - Ze willen dat je naar alles luistert.
De lichten versprongen. "Ga", zei het stappen mannetje.
Dus rende Charlie naar zijn ouders.
En jij kwam door dat rode licht gevlogen
aan meer dan honderd per uur. omdat je dringend ergens moest zijn.
En je doodde Charlie. - Nee. Het was een ongeval.
Ja. Ongevallen gebeuren.
Maar dit was anders. - Nee, niet waar.
Dit was anders.
Bij een ongeval is het juist om te stoppen
en je verantwoordelijkheid op te nemen voor wat je deed.
Vooral als je een ander mens doodde.
Vooral als je een kind doodde.
Ik wil een advocaat spreken. - Dat moest je lang geleden gedaan hebben, Bill.
Maar nu spreek je met mij.
Charlie's ouders zochten het monster dat hen hun kind ontnam,
dat hun levens ruïneerde vandaag acht jaar geleden.
Ze kunnen de gedachte niet verdragen
dat je een dag langer zou leven dan hun zoon op deze wereld was.
Het spijt me echt verschrikkelijk.
Dat zeggen mensen altijd op zulke momenten.
Maar het is niet waar, Bill.
In werkelijkheid ben je bang.
Niet nodig.
Het zal vlug gaan. - Wat?
Je zult een hartaanval krijgen.
Niemand zal ooit de waarheid kennen.
Jij snapt de waardigheid van de waarheid niet.
Alleen de ouders van Charlie zullen het weten.
En ik. En jij.
Probeer niet te vluchten.
Kan het wat vlugger? Ja.
Verandering van toonaard.
Nee maar, jij bent zowaar
een volledige renaissance vrouw.
Je schrijft. Je zingt.
Je hebt een Spaanse man. - Ik kan hem niet uitstaan.
Wablief? Zeg dat niet?
Jij houdt toch ook niet zo van je man.
De eerste woorden die je gebruikte om hem te omschrijven waren dik en niet interessant.
Je hebt het nummer van enkele kerels in je portefeuille.
Dat is van die student van de carwash.
Ik heb hem drie jaar bijgehouden.
Ik weet het, ik ben gek.
Volledig. Je fantaseert over weggaan uit het hotel
weg te lopen, in plaats van het gewoon te doen.
Ik kan het niet.
Niet wenen. Ik ben maar aan het... - Nee, je hebt gelijk. Duidelijk.
Maar... ik kan het niet.
Waarom niet?
Ik kan er niet over spreken. - Jawel. Je kiest ervoor om het niet te doen.
Ik bedoel dat ik er niet mag over spreken.
Wie zegt dat? - Bill.
Acht jaar geleden overreed hij een kleine jongen en doodde hij hem.
Wat?
En ik was passagier.
Bill liet me zweren om het nooit aan iemand te vertellen.
En dat heb ik ook nooit gedaan.
Ik ben verschrikkelijk.
Ieder jaar, op de verjaardag, maken we een reisje
en doen we alsof het nooit gebeurd is.
Ik dacht dat het uiteindelijk wel zou weggaan maar dat is niet zo.
We worden alleen maar verschrikkelijker voor elkaar.
Ik haat hem.
Dat is toch het huwelijk?
Dat zijn twee mensen die het slechtste in elkaar naar boven brengen.
We verdienen het.
Waarom vertel ik dat aan jou?
Omdat je er uiteindelijk genoeg van hebt. - Wat?
We zijn weg. - Wat?
Laten ons hier nu weggaan. - We kunnen niet zomaar vertrekken.
Dat is precies wat we moeten doen.
We zitten in een val, maar niet in de boeien.
Laat ons gaan. - Kunnen we dat?
Ze zullen weldra terug zij en dan zijn we weg.
Oké. Allemachtig.
Hebben jullie een auto? - Ja.
Ga naar boven, naar je kamer, vergaar het hoogstnodige
en tref me waar we gisterenavond rookten. Goed?
Oké. - Niet lopen.
Goed.
Mijn God, Robin.
Wat? Je zei vergaar... - Kom, we zijn weg.
Heb je je eigen sleutel van de auto?
Ik kan niet geloven dat we dit doen. - Heb je je eigen sleutel?
Ja, in mijn handtas. Het is die kant op.
Het is de Tesla. - Maak open.
Hij opent automatisch als je er naartoe gaat. Hij weet het gewoon.
Weet hij dat hij de koffer moet openen?
Ik denk dat je op een knop op de sleutel moet drukken.
Haal dan de sleutel uit.
Al die onnozele brol hier. Ik zie niets.
Ha! Gevonden.
Stil. - Wat is er?
Wie is dat? - Wacht, Robin.
Wie is dat? Bill?
Robin, wacht.
Bill? - Wacht.
Robin.
Nee.
Mijn God.
Niet overgeven. Verspreid je DNA niet over de parkeerplaats.
Ik heb niets gezien. Ik vertel het niemand.
Stop! - Ik beloof het. Nee.
Laat me gaan. - Stop. Stop.
Ik zei je niet weg te lopen. Juist? Antwoord niet. Ween niet.
Roep niet. Gil niet. Goed?
Ik ga je niet vermoorden, oké?
Oké. - Oké.
Ik vertelde het aan niemand. - Dat is nog steeds niet gebeurd, goed?
Oké. - Oké?
Is ze dood? - Ja, ze is dood.
Blijf... Beweeg niet.
We moeten de lichamen in de koffer stoppen.
Ik... Nemen we hun auto?
Ze verblijven niet langer in dit hotel.
Laat ons terug naar binnen gaan. - Wat?
We moeten onze spullen halen. - Ik heb mijn spullen.
Ik moet de mijne halen.
En we moeten uitboeken als normale mensen in de morgen.
Wat? Nee. Ik kan daar niet blijven. Ik kan het niet.
Ik zal je zeggen wat te doen als je niet terug naar de gevangenis wilt
voor de rest van je leven.
Oké? - Oké.
Als de politie vragen stelt,
hebben ze een heel duidelijke tijdstip van wanneer Robin en Bill laatst gezien werden.
Dat mag niet gelijk zijn aan dat van ons. Begrijp je dat?
Ja. - Goed.
We hebben hen uit hun lijden verlost.
Denk je het niet?
Wie verlost ons uit ons lijden?
Wil je iets om beter te slapen?
Ja.
Klaar om te gaan, meneer.
Bedankt, meneer.
Laten we hen gewoon achter op de parkeerplaats? - Nee.
Ze zijn nu daar.
Wandelde je heel de weg terug naar het hotel van hier?
Ja. Het was een uur, misschien iets meer.
Wat nu? - We hebben twee auto's.
Deze moet terug naar de vlieghaven van Knoxville.
Ik neem deze. - Nee.
Ik zal met deze rijden. Jij rijdt met die.
Volg me.
Letty, gebruik je richtingsaanwijzers.
Iedere keer.
Vertaling en synchronisatie : pvdc www.addic7ed.com