Wat voorafging...
Wat Mr Childers ook zegt met betrekking tot de winkel, ik ga Daniel vrijdag opzoeken.
Ik wil graag met je meegaan.
Het is niet goed om te persoonlijk betrokken te raken bij bewoners.
We zitten we nu midden in een onderzoek. Dat zult u wel begrijpen.
Wat ik niet begrijp, bent u.
Vind je dat ik het gewoon moet doen. - Wat?
Hem verlaten.
Het spijt me dat ik er niet was vanavond.
Moet je werken? Dat is klote.
Manny? - In ieder geval staat het weekend voor de deur.
Niet dat dat hier veel voorstelt als je klusjes moet doen alsof je tien bent.
Manny. - Wat nou?
Zou je het erg vinden om niet...
zou je het erg vinden om niet je persoonlijke...
bevrediging in de kamer te doen wanneer ik probeer te slapen?
Sorry. Ik dacht dat je al sliep.
Ook als ik wel slaap.
Ik heb liever dat je het niet in mijn bijzijn doet.
Het is gewoon niet gepast.
En in de badkamer?
Prima, of als ik weg ben.
Wil je een schema maken?
Ik probeer geen ruzie te zoeken. - Weet je dat zeker?
Het is gewoon niet gepast? - Dat zei je al.
Ted, heb jij jouw koffer gezien? Die oude blauwe met dat gebroken wiel?
Ik kan de oude blauwe koffer niet vinden. - Ja. Dat had ik begrepen.
Tussen de croquet set en jouw fiets. - Zo verdomde vroeg al zoveel geschreeuw.
Het spijt me. We proberen te vertrekken. De drukte voor te zijn.
Jij ook goedemorgen.
Ik vond dit op zolder, oude spullen van Daniel. Misschien wil je wat meenemen naar Nashville.
Aangezien hij hier nooit meer terug zal komen.
Dat is lief van je, maar ik denk dat Daniel deze dingen niet meer hoeft.
Hoe weet je dat?
Daniel heeft namelijk die spullen een tijdje geleden weggegooid.
Weggegooid? Hoe kan het dan...
heb jij alles weer uit de vuilnis gehaald?
Nou, ja, inderdaad.
Dat is raar, mam. Is dat niet raar?
Ik houd me erbuiten.
Hij was op moment een beetje instabiel, en ik was bang dat hij er spijt van zou krijgen.
Heeft hij er spijt van?
Misschien begin ik erover als ik daar ben.
Quality Over Quantity (QoQ) Releases Rectify S04E05: Pineapples in Paris
Had je verwacht dat ze ons uit zouden kiezen?
Ik probeerde helemaal geen verwachtingen te hebben. - Waarom niet?
Het is altijd goed jezelf te beschermen. - Waarvoor?
Je weet wat ik bedoel.
Ik vind het wel leuk om te fantaseren om al dat geld te hebben.
Het is zeker veel. - Mr Childers zei het al...
we kunnen verhuizen naar ergens anders in de stad en houden dan nog wat over.
Dat heeft hij inderdaad gezegd. - Is dat gelogen?
Theoretisch zouden we kunnen verhuizen als we een plek vinden waar ook verkeer langskomt.
Ze willen wat wij hebben en maken hun aanbod zo verleidelijk dat wij vertrekken.
Missie volbracht.
Maar nergens in hun aanbod staat dat we opnieuw in Paulie moeten open, toch?
Dat staat niet in het contract, als je dat bedoelt.
Dus we kunnen gaan en staan waar we willen.
Wat heb je het over als je het hebt over kiezen? Wat kiezen? Of waar?
Geen idee. Ik vind het gewoon leuk om over dingen na te denken die niet hoeven te gaan gebeuren.
Willen we echt weer een bandenwinkel openen? Wil jij dat?
Heb je altijd al een bandenwinkel willen hebben? - Wat maakt het uit of ik dat altijd al wilde?
Omdat ik dat niet weet...
en het je nooit heb durven vragen.
Als ik volkomen eerlijk ben, dan is het antwoord...
waarschijnlijk niet.
Het antwoord is nee. Maar dingen gebeuren. Er zijn dingen gebeurd.
Het ging toen niet heel goed met jou. - Fijn dat je dat nog eens naar boven haalt.
Daarom zeg ik het niet.
Wil je weten wat ik denk, als ik volkomen eerlijk ben?
Altijd. - Ik vind dat we moeten verkopen.
Ik wil de winkel verkopen.
Is dat jouw reactie?
Wat als mijn antwoord zou zijn: "Ik wil niet verkopen."
"Ik wil de winkel niet verkopen." Wat als ik dat had gezegd?
Wat zou je dan doen? Ik meen het serieus. Wat zou dat met ons doen?
Ik zei niet dat ik niet wilde verkopen.
Ik zei: "'Als ik dat zei, wat zou je dan doen?"
Luister jij wel naar jezelf? - Net zoveel als jij naar jezelf luistert.
Zeggen dat je wilt verkopen en dan om een reactie vragen.
Wat doet het er nog toe wat ik ervan vind in dat gesprek?
Dat is geen gesprek. - Precies.
Oké. Punt voor Ted. Zullen we het zo proberen...
als jij alleen de eigenaar van de winkel zou zijn en je ermee mocht doen wat je wilde...
wat zou jij er dan mee willen doen?
Ten eerste, heb ik meer tijd nodig om erover na te denken.
Oké. Kun je er nu op dit moment hardop over na denken samen met mij?
Nee, dat is niet hetzelfde.
Laten ik het dan zo proberen.
Nadat je er een tijdje alleen over heb nagedacht...
zou je dan erg vinden om dat met mij te bespreken voordat ze hun bod intrekken maken?
Natuurlijk. Geen probleem. - Goed. Dan hoor ik snel van je.
Kom binnen.
Ik heb muffins gebakken.
Is dat zo? - Wil je er één?
Nee, bedankt. - Ze zijn nog warm.
Is het gek om hier weer te zijn? - Een beetje wel.
Weet je nog die grote foto die hier van ons hing? - Ja.
Een beetje overdreven, hè? Zo'n grote foto van onszelf.
Ik weet het niet. Dat was toen.
Het was smakeloos. Stom.
Wil je boter? - Nee hoor.
Sorry. Ik dacht dat je het altijd lekker vond met boter.
Boter is prima. - Zeker weten? Ik heb genoeg muffins.
Het maakt niet uit.
Is alles goed?
Er is een bod gedaan op de winkel. - Echt?
Pa zei dat Mr Childers, of Bob, gisteravond Janet heeft gebeld om het officieel te maken.
Wat dacht je daarvan?
Wat gaan jullie doen? - Er zit geen 'ik' in 'jullie'.
Zij nemen geen besluit zonder het eerst met jou te bespreken.
Heb je nog iets gegrild nadat ik ben vertrokken? - Nog niet.
Waar zijn we mee bezig? - Hoe bedoel je?
Wat zijn we aan het doen? - Over dingen aan het nadenken, toch?
Welke dingen?
Onze levens.
Zijn we al niet achter bepaalde dingen gekomen, als we heel eerlijk zijn?
Sommige dingen. Nog niet alles.
Ik wil je niet in een hoek drijven, Tawney.
Ik wil je niet meer onder druk, of voor het blok zetten.
Echt. Ik krijg daar nare gevoelens over, over mezelf.
Dus ik ga het gemakkelijk voor je maken.
Dan hoef jij niet de slechterik te zijn. Ik weet dat jij dat niet graag bent.
Ik ga je een voorstel doen.
Wat dacht je ervan als we gaan scheiden? Klinkt dat goed?
Weet je wat? Ik zal het nog makkelijker voor je maken.
Ik wil graag scheiden.
Wil je daarmee instemmen?
Weet je het zeker?
Het is komt goed. Het is gewoon...
Ja.
Je mag van me scheiden.
Zie je wel? Fluitje van een cent.
Ik moet weer aan het werk.
Ik snap het.
Ik zie je later.
Ja. Zie je later.
Hoe dan ook, mijn dochter wil niets meer met me te maken hebben en ik kan het niet forceren.
Tienermeiden. - Dat is moeilijk, Nate. Echt.
Maar je moet geduld hebben.
Toch? - Ja.
Je kunt niet ongedaan maken wat er is gebeurd... - Maar wel vooruit kijken en het juiste doen.
Doe het juiste.
Toch, Dan? - Dat is waar.
Familie. Er komen er een aantal op bezoek, toch?
Ik zag het op de bezoekerslijst. Vind je het spannend of ben je zenuwachtig?
Je lijkt geïrriteerd. Omdat ze komen, of...? - Natuurlijk.
Wat is er hier aan de hand?
Ik mag hem niet.
Rustig. Hoe zijn jullie op dit punt beland? - Vraag dat maar aan hem.
Die gast is gestoord.
Kom op, stop hem allebei weer terug in jullie broek.
Dat is nou juist zijn probleem.
Je bent een klootzak. - Ik ben een wat?
Een klootzak. - Daniel, rustig.
Hij is boos omdat ik me aan het aftrekken was. Dat geloof je toch niet?
Ik heb je gevraagd het niet te doen waar ik bij ben. Dat heb ik je gevraagd.
Ik dacht dat hij sliep. - Ik ga het je niet nogmaals vragen.
Wat bedoel je daarmee?
Het betekent misschien niets voor jou, maar voor mij wel.
Het irriteert me. Je hebt geen idee hoeveel.
Me aftrekken is dus een probleem. Oké.
Het gaat niet over het doen...
het gaat om wanneer en waar. - Het gaat om respect, Manny.
Respect voor je kamergenoot. Respect voor de mensen in dit huis.
Als je hier geen respect toont, doe je dat buiten ook niet.
Ik dacht dat hij sliep. - Kom op.
Hallo?
Jared Talbot?
Amantha Holden?
Is je broer er?
Hij woont hier niet meer, Bobby. Hij is naar Nashville verhuisd.
En Jared?
Hij is er ook niet.
Kan ik je ergens mee helpen, Bobby?
Weet ik niet.
Had Daniel het wel eens over Hanna toen hij met haar ging?
Over wat voelde voor haar? Of hij van haar hield, of zo?
Ik weet het niet. Ik kende Daniel toen niet echt.
Juist, ja.
Het zal wel gek voor jou geweest zijn? Om in zo'n situatie terecht komen.
Alles is gek als je nog een kind bent. - Alles is nu nog steeds gek.
Ik begrijp wat je bedoelt.
Heb je er nog één? - Volgens mij zijn ze op.
Waarom ben je hier? - George Melton is dood en ik voel me klote.
Hij kwam nog wel eens bij ons langs. - George Melton?
Je weet wel...
nadat alles was afgehandeld en jouw toekomstige stiefbroer vastzat voor de zondes die had bekend.
De eerste keer dat George kwam...
had hij een grote bos bloemen in de ene hand en grote zak chips in de andere.
Hij vertelde ons hoe erg hij het voor ons vond en hoeveel hij Hanna miste.
Hij begon te huilen op de veranda.
Dat was niet ongewoon.
Veel mensen kwamen toen opdagen om op onze veranda te gaan huilen.
Mensen die ons op straat nooit hadden gegroet...
kwamen opdagen, zagen moeder en begonnen te janken.
Alsof ze haar verdriet voor hun eigen doeleinden gebruikten.
Mama vond dat natuurlijk geweldig. En waarom ook niet?
Het was voor het eerst in haar leven dat ze niet hoefde te schreeuwen om gezien te worden.
Dank je wel.
Maar goed, lang nadat de rouwstoet voorbij was...
kwam hij opdagen om mama te bezoeken.
Hij ging ook samen dingen met mij doen. We gingen motorrijden, computerspellen spelen.
Hij was 18 en ik 12, maar...
op dat moment vond ik dat niet zo vreemd.
Ik dacht gewoon dat hij mijn vriend was.
Het was laat in de middag. De laatste dag dat hij langskwam.
Hij en mama hadden een tijdje in Hanna's slaapkamer gezeten. Dat deden ze vaker.
Gewoon daar zitten. En praten over Hanna, school...
en wat nog niet meer.
Na een lange tijd kwam hij naar buiten en keek hij me droevig aan...
en zei hij dat hij niet meer met me kon spelen.
Ik vroeg hem: "Waarom niet?"
Hij zei dat hij het niet meer aankon.
Ons bezoeken.
Dat het te pijnlijk was.
Toen hij naar zijn motor liep...
was het enige waar ik aan kon denken dat hij me alleen liet met mama.
Alleen ik met haar, in dat huis. En ik smeekte hem om niet weg te gaan.
Ik smeekte hem om terug te komen.
Hij zei dat het fout was.
Wat hij deed.
Ik vroeg hem: "Wat is er fout?"
Hij gaf geen antwoord.
Hij ging op zijn motor zitten om weg te rijden. Dus greep ik hem bij zijn arm.
Ik zei: "Wat is er gebeurd? Is er iets gebeurd, George?"
Hij keek me aan...
heel vreemd...
en hij zei...
Wat zei hij?
"Trey is teruggegaan."
Trey is teruggegaan?
Dat zei hij. Dat was het enige wat hij zei. Toen reed hij weg.
Wat betekent dat in hemelsnaam, Bobby?
Destijds was het gewoon nog iets wat ik niet begreep.
Waar ik niets van snapte.
Het enige wat echt was, was dat mijn zus dood was, Daniel haar had vermoord en mijn...
enige echte vriend...
had me net verteld dat hij niet meer langs zou komen.
En nu?
Zeg tegen hem dat het me spijt.
Tegen wie?
Voor wat ik hem heb aangedaan bij Hanna's graf.
Vertel hem, dat ik hoop dat dit zal helpen.
Goedemiddag, Mr Stern.
Ik heb vandaag bij veel deuren aangeklopt, sheriff.
Ik had niet verwacht dat één daarvan de uwe zou zijn.
Kom verder.
Koffie? - Nee, dank u.
Een biertje? - Waarom ook niet.
Neem plaats.
Waarom?
Heeft u met CJ Pickens gesproken sinds ons laatste gesprek?
Ja. - Heeft u tegen hem gezegd mij te ontlopen...
en me niet terug te bellen? - Dat heb ik absoluut niet tegen hem gezegd.
Wist u dat er minstens 20 kinderen naar het bureau van de sheriff zijn gebracht...
in de ochtend nadat Hanna Dean was vermoord?
Dat wist ik, ja. - En er maar zeven officieel zijn ondervraagd?
Dat weet ik ook, ja.
Heette één van de kinderen Roger?
Die naam zegt me niets, maar ik kende niet al die kinderen bij naam...
en ik was er ook niet de hele tijd bij.
Maar ik zal eens rondvragen. - Waarom ben ik hier?
Waarom heeft u me gebeld?
Ik moet even een grote boodschap doen.
Er ligt wat leesmateriaal, mocht u zich gaan vervelen.
Tot ik weer terug ben.
Ik ben ongeveer over 30 minuten weer terug.
Bedankt voor het bellen naar de Talbots, maar we zijn er niet. Laat een bericht achter.
Hoi, Tawney. Met Carlton.
Sorry dat ik je thuis lastig val, maar bel me even als je tijd hebt. Dank je.
Ik wist niet dat je vandaag zou langskomen. - Dat was ik ook niet van plan.
Ik kan eigenlijk maar naar twee plekken gaan en ik ben van eentje weggevlucht.
Nou, bedankt voor het blijk van vertrouwen.
Is er vandaag iets gebeurd?
Of is het Pretraumatische Moeder Syndroom?
Ze hoopten zo dat ik weer in elkaar gezet kon worden.
Wie?
Mijn familie, zus, moeder.
Maar ik zie dat niet echt gaan gebeuren, Chloe.
Ongeacht welke chirurgen er aan mij opereren.
Wat heeft je gebroken?
Een heleboel dingen. - Kun je me er eentje van vertellen?
Eén van de dingen?
Mijn hond was doodgegaan.
Dat is altijd heel erg zwaar. - Ja, dat was het toen zeker. Wat nog meer?
O ja, in ben in de gevangenis meerdere malen verkracht. Dat blijft je wel bij.
Dat is verschrikkelijk, Daniel.
Ik zou je dit niet moeten vertellen. - Maar waarom doe je het dan?
Ik ben een romanticus en jij bent het meisje.
En je hoopt dat het meisje je gaat redden. - Als je een romanticus bent wel.
Ik kan je niet redden, Daniel.
Het spijt me.
Maar ik kan je vasthouden.
Als je dat toestaat.
Hoe laat komt je moeder aan?
Misschien is ze er al. Ik weet het niet.
Ga je weer terug om haar te zien? Naar het pretpaleis?
Ze heeft lang gereisd.
Waar ging Trey weer terug naartoe?
Dat heb ik Bobby gevraagd. Hij zei dat dat het enige was wat George zei.
Hij vroeg me ook wat aan Daniel door te geven. Dat vroeg Bobby.
Dat het hem speet wat hij hem had aangedaan bij Hanna's graf.
Ik moet Jon hierover gaan opbellen. - Dat vermoedde ik al.
Nu is het bier echt op. Dat is klote.
Heb je vandaag wel gewerkt, Teddy? - Ik heb me ziek gemeld.
Bij wie? - Mezelf.
Is er nog meer aan de hand? - Het bier is op. Dat is een tragedie.
Heeft mam vandaag het bod gekregen?
Gisteravond.
Wist jij hiervan af, Jared? - Meen je dat?
Ze gaan de winkel niet verkopen. Dat is uitgesloten.
Ik zet daar een wieluitlijning op van wel. Als je een auto had.
Waarom blijf je niet hier vannacht?
Dan bestellen we chinees en gaan we elkaar uitschelden.
Ik gooi deze biefstuk op de barbecue en ga in m'n eentje bier drinken.
Wees alsjeblieft voorzichtig.
Doe de deuren op slot.
Heb je ooit...
Fantaseer jij ooit wel eens dat je ergens anders bent?
Geen idee.
Kom zeg, Ted, heb je nooit gefantaseerd dat je anders bent.
Anders zijn of ergens anders zijn? - Beide. Eén van beide.
Anders op wat voor manier?
Anders...? - Anders. het je nooit gefantaseerd over...
"Ik wou dat ik een ananasboer in Hawaii was?"
Of een roddel columnist in Parijs in de jaren twintig?
Ging Lafayette Street nou net over in Eight Street? Ik denk het.
Mijn hemel. - Wat?
Nee, ik heb nooit een ananasboer in Parijs willen zijn, in geen één decennium.
Waarom is dat zo moeilijk om te geloven? - Dat is het niet, Geloof me. Ik geloof je.
Je zet een valstrik op. - Hoe dan?
Ik vraag alleen welke dromen, domme, dwaze, fantasieën je had...
voor of tijdens het leven waar je genoegen mee hebt genomen.
Het leven dat je daadwerkelijk hebt.
Het had leuk moeten zijn.
Ik vind het eerder triest klinken.
Dat klinkt het mij nu ook.
Zie je wel, een valstrik.
Een landmijn. Die ben je altijd aan het leggen. - Altijd?
Je zegt" Alles is goed. Maak je geen zorgen." En ineens, ananassen in Parijs.
Hou op dat te zeggen. - Ik doe één stap naar voren en boem...
een landmijn, zoals ik al vermoedde.
Wat kan ik zeggen, Ted, je zit boordevol intuïtie.
Je ergert je aan me, of niet?
Je zit ergert je verschrikkelijk aan me. En ik begrijp waarom. Echt waar.
En ik neem je die ergernis niet kwalijk.
O ja? Het lijkt er anders wel op.
Ik neem het je kwalijk dat je in stilte aan me ergert.
Dat jij je aan me ergert en er nooit iets over hebt gezegd.
Je hebt gelijk. Ik doe dat inderdaad.
En ik neem het jou kwalijk dat je me daar nooit voor hebt bedankt.
Sorry dat ik je niet heb teruggebeld.
Ik had een vreemde ochtend. - Nee, het is al goed.
Maar er is iets dat je moet weten. Zeke is vanochtend niet wakker geworden.
Hij is buiten bewustzijn.
Zijn ademhaling begint steeds langzamer en zwaarder te worden.
Hij heeft geen pijn.
O, ik heb zijn neef gebeld.
Het nummer is niet in gebruik. Maar het wordt uitgezocht.
Kunt u me horen, Mr Zeke?
Ik heb uw plaquette niet gehaald.
Ik wilde het wel doen. Ik heb zelfs laatst uw adres opgeschreven.
Maar...
Ik dacht dat ik meer tijd had.
Ik wel hem nog steeds wel voor u halen, als u dat wilt.
Of ik blijf hier.
Wat u wilt.
Vertel me wat ik moet doen.
Iemand, alsjeblieft.
Iedereen heeft een klusje.
Of een eigen verantwoordelijkheid voor het onderhoud van het huis.
Een groep mannen, weet u wel?
Misschien stuur ik de rest van mijn mannen wel hierheen, om getraind te worden.
Het gaat niet allemaal van een leien dakje, of wel, Nate?
We hebben absoluut onze hindernissen.
Hallo, moeder.
Je haar. - Het begint nu onhandelbaar te worden.
Ik vind het mooi staan.
Hallo, Ted. - Hallo, Daniel.
Het spijt me dat ik zo laat ben. - Je hoeft je niet te verontschuldigen.
We hebben hier gezeten en onszelf vermaakt. We hadden goede gastheren.
Ze hebben ons rondgeleid, in de keuken en de leeskamer.
Het is een heel prachtig oud huis.
Mr Pickle zei dat je weer even naar je werk moest.
Heb je het allemaal kunnen oplossen in het magazijn, Dan?
Ja hoor, het is me gelukt.
Je familie is aardig, Dan. - Ik heb erg veel geluk, Nate.
Dat is lief van jullie.
Avery en Manny zijn een stukje aan het wandelen. Ze zullen pas over een tijdje thuiskomen.
Ze verontschuldigen zich ervoor. - Juist, ja.
Waar is Tyrus? - De jongeman heeft een afspraakje.
Dat is fijn voor hem.
Willen jullie mijn kamer zien?
Ik wil niets liever.
Het is boven.
Wat een mooie trap.
Serieus, Tawney? Verdomme.
Huize Talbot. U spreekt met Ted.
Ja, Ted Talbot jr. Tawney is mijn vrouw.
Zou u hem misschien willen uitzetten?
Nee, ik heb de code niet. Daarom kan ik hem niet uitzetten.
Mijn moeders meisjesnaam. Perry. Margaret Perry.
Kunt u hem misschien uit...
Grizzlybeer.
Dank u.
Ik weet niet wat er is gebeurd.
Ik zal even met haar moeten praten als ze thuiskomt.
Ik waardeer het.
De directie heeft een besluit genomen, Dan.
Ik ben je nieuwe kamergenoot.
Vind je dat goed?
Jazeker, Mr Pickle.
Ik ga absoluut die lakens vervangen.
Dat raad ik je zeker aan.
Ik ben zo weer terug.
Vertaling: Quality over Quantity (QoQ) Releases
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -