EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Ik snap dat ze willen afkoelen. -Dat is natuurlijk.
Maar ze lopen in de hete zon naar het zwembad.
Zo krijgen ze het warmer. -Onlogisch.
Wat een debacle.
Buikalarm. -Jezusmina.
Als het de bedoeling is om af te koelen in het water...
Interessant.
...blijf dan thuis. -En ga in bad.
Onbetwistbare logica.
Sjonge. -Ga dan gewoon naakt.
Badwater heeft niet al die chemicaliën. Chloor, algenbestrijders.
En al die niet nader te noemen lichaamsvloeistoffen.
Kinderplas. -Niet te noemen, zei ik.
Er komen nu liters kinderplas in dit zwembad terecht.
Slecht idee, zo'n drinkfontein. -Al die vloeistof komt ergens terecht.
Mensen denken niet na.
Daar is Pat.
GEMEENTELIJK ZWEMBAD ZOMERSEIZOEN BEGINT OP MEMORIAL DAY
ZOMER
Hij is weg. -Wat een mijnenveld.
Het is Andrew maar, met een shirt aan.
Godzijdank. -Welkom terug, Rory.
Ik ben er maar tijdelijk.
Ik hoorde iets anders. -Echt.
In de boekenwinkel had iedereen het over je terugkomst.
Ik ben niet terug.
Zegt het voort.
Hebben jullie het gehoord? Iemand heeft de zwemplankenhut gemold.
De scharnieren zijn krom, het slot is stuk.
De kinderen zijn overstuur, omdat ze geen zwemplankjes hebben.
En welkom terug.
Dat ben ik niet. -Lijkt er wel op.
Luke zal niet blij zijn. Hij had voor die hut betaald.
Vergeet Luke maar. Steve en Kwan zijn woedend.
Als die boos zijn, telt dat als vijf kleine Koreanen...
...en al hun Koreaanse woede is op ons gericht.
Waar zijn ze?
Bij de drinkfontein. Ze gaan zo 't water in.
Typisch.
Roep me als je iets opblaasbaars ziet.
Ze lijkt me terug. -Ze is niet terug.
Wat is het heet. -Waarom komen we hier?
Welkom terug, Rory. -Ik ben niet terug.
Fijn dat Rory terug is. -Ja, zeg.
Ik wou altijd al scheikunde doen. -Ik ook.
Bekers en zo. -Reageerbuisjes, Bunsenbranders.
Ik hou ook van filosofie. Metafysica? Dol op.
Ik heb ooit gespiekt tijdens een examen metafysica.
Ik keek in de ziel van de knul naast me.
Heb je metafysica gedaan? -Nee, Woody Allen.
Heeft hij metafysica gedaan? -Dat kwam uit Annie Hall.
Ik kijk alleen Duitse stomme films. -Die fase weet ik nog.
Sinds wanneer heb je een gat in je neus? -Lees de grondwet maar.
Ik ben 22. Ik mag met mijn lichaam doen wat ik wil.
Gelijk heb je. Maak er maar een gatenkaas van.
Eet je mee? -Als ik kan.
Ik heb taalvakken gevolgd.
Het is wel MIT. Noam Chomsky loopt daar rond.
Ik heb hem ontmoet. Wat gekletst, gelachen.
Hij is mijn idool. -Ja, een goede Noam is beter dan olie.
Staat ie aan?
Waarom sta je op? -Voor extra kaas.
Ik ga wel. Ik sta al.
Wat ga je doen voor je verder studeert? -Ik ga reizen met vrienden.
We willen wiet gelegaliseerd krijgen.
Wat nou? -Burgerlijke vrijheid. In dit geval wiet.
Ineens klinkt het minder leuk. -Rook jij wiet?
Waar kijken we naar? -The Returned.
De Franse versie?
Ik zal wel in slaap vallen.
Ach kom, drink wat koffie. We moeten dit tragische patroon van je doorbreken.
Wat voor patroon? -Anderhalve aflevering...
...en dan slaapt hij al. -Ik sta om vijf uur op.
Dan kijkt hij pas een week later verder.
Dan is hij de eerste helft van die ene aflevering weer vergeten,
maar de hele aflevering ervoor ook. Dus beginnen we weer opnieuw.
Zo draai je de tv-serie-bak in. -April wordt wel advocaat voor me.
Advocaten zijn fascisten. -Herinner je je de eerste aflevering nog?
Ja, Franse lui in een klein stadje.
En sommigen zijn dood. -Echt?
Zo. Net een tijdmachine. Is het raar om terug te zijn?
Ik ben niet terug. -Niet?
Nou ja, ik ben er wel... Laat ook maar.
Weer hoi.
Ik rook dus wel wiet. -Dacht ik al.
Zeg niks tegen pa.
Vindt hij vast niet erg. Maar blijf uit heftrucks.
Goed, ja. Je hebt een uitstekend gevoel voor humor.
Dank je. -Ik niet. Ik werk eraan.
Ik heb een moppenboek. -Goed zo.
Het is lastig om als student humor te hebben.
April? -Ik heb Noam Chomsky niet ontmoet.
En ik heb maar één keer wiet gerookt. -Dat geeft niks.
Ik zoek nog. -Daar is niks mis mee.
Ik krijg een paniekaanval. -Kan ik iets halen? Water?
Het is hier zo raar. -Hoe bedoel je?
Jij, terug in je oude kamer. -Ik ben niet terug.
Net een briefkaart uit de echte wereld.
Zullen we teruggaan naar mam en Luke? -Mijn piercing doet pijn.
Kom nou. -Zo meteen.
'Een goede Noam is beter dan olie.' Nu snap ik hem.
April is in paniek.
Nee, laat maar. Rory regelt het wel.
Ze lijkt zo volwassen, maar ze is nog maar een kind.
Rory moet haar neuspiercing losmaken.
Zou ik graag doen, dat rotding. Ze wil trouwens naar Duitsland.
Ze houdt van Duitse films.
Ze gaat bij een stel uitwisselingsstudenten wonen.
Hoe komt ze aan het geld voor Duitsland?
Van mij. -Echt?
Hoe anders? -Een baan.
Het lukt me wel. -Zeker weten?
Je moest haar studiebeurs al aanvullen.
Als ze verder gaat studeren,
kan ik misschien... -Hoeft niet.
April is van mij. Ik regel het. -Prima. Jij regelt het.
Rory laat haar die stress-tapdansvideo's zien.
Wat een meid.
Heb ik je wakker gebeld? -Was dat maar zo.
Ik hang al een uur aan de telefoon met China.
Hij wou niet langzamer praten. Die tijdzones zijn vreselijk.
Waarom is de tijd niet overal hetzelfde? Stom.
Inderdaad, stom.
Gaat het? -Ja, denk ik.
Ik weet het niet. Ik ben in een rare bui.
Kan ik ergens mee helpen?
Ik zou over een paar weken komen, maar... -Niet afzeggen, alsjeblieft.
Ik heb kaartjes voor Matilda, ponyritjes, er komt een freakshow.
Nee, ik zeg het niet af. Maar...
Nou ja, ik heb het nu niet echt druk...
...en ik verveel me, dus ik wou iets eerder komen.
Morgen, bijvoorbeeld.
Is dat goed? -Waarom niet? Deze week dan.
We maken er iets speciaals van. Je favoriet, The Dorchester of The Savoy.
Moet ik in een hotel slapen? -Nou...
Is zij er?
Hoelang?
Wonen jullie samen?
Sinds wanneer?
Een paar weken geleden.
Ging je me dat vertellen? -Natuurlijk.
Moet ik in een hotel wachten tot je weg kunt glippen voor me?
Alsof ik een geisha ben? -Dat is niet eerlijk.
Ik wist wel van Odette, maar... Een hotel is gewoon raar.
Dat hoeft het niet te zijn.
Kunnen we de plannen gewoon zo laten?
Kom over drie weken en dan praten we het allemaal uit.
Alsjeblieft?
Goed. Over een paar weken.
Ik kijk ernaar uit. -Ik ook.
Moet je voelen.
Wat? -Het is niet bloedheet.
Ze hebben airco. We hoeven niet meer te zweten als varkens.
Behalve Kirks varken.
Welkom terug, trouwens. -Ik ben niet terug.
Ja, welkom terug. Ik wist het wel. -Nee, Bootsy, want ik ben niet terug.
Je lijkt wel terug. -Welkom terug.
Praat met elkaar, mensen. -Heerlijk die koele lucht, niet?
De eerste zomer zonder plakkerige oksels. -Geweldig.
Ken jij de Dertigersgroep? -Nee, wat is dat?
Een groep jongeren van jouw leeftijd.
Ze zijn na hun studie de wereld in gegaan, maar die kotste hen uit.
Nu zijn ze weer terug in hun oude kamers, zoals jij.
Ik ben niet terug. -Ze zijn altijd samen.
Dat zijn ze.
Poets je schoenen en bal maar op, want morgen gaan jullie bowlen.
Ik heb geen bal en schoenen.
Wist jij van de Dertigersgroep? -Die kent iedereen.
Moedig dit niet aan. -Ga maar zitten, mensen.
Hopelijk genieten jullie van de heerlijke koele lucht.
En hopelijk ook van mijn grote aankondiging vanavond.
Klinkt spannend. -Kom maar op.
Dames en heren, Stars Hollow gaat... -Wat is dat nou weer?
Wat is dat?
Ik versta je niet. -Dat is de airco.
Dat hoorde ik wel. -Het lijkt wel een aardbeving.
Lekkere aardbeien? Je zei iets over aardbeien.
Zet uit, Taylor. -Nu heb ik zin in aardbeien.
Gaat niet. Hij gaat vanzelf aan en uit.
Hier raakt de Dertigersgroep overstuur van. Ze zijn zo gevoelig.
Hij moet afgesteld worden.
Terug naar mijn aankondiging. Maar eerst een achtergrondverhaal.
Het zomertoerisme is afgenomen.
Zelfs het zwembad draait minder goed...
...wat ik toeschrijf aan het vandalisme bij de zwemplankenhut.
Wat is er met mijn hut gebeurd?
Niemand mocht toch weten dat die van jou kwam?
Nee, maar hij is van mij.
Ons grote zomerevenement komt eraan. Dat zal al helpen,
maar een extra groot evenement zou nieuwe toeristen binnenhalen.
Daarom kondig ik met trots Stars Hollow: The Musical aan.
Geweldig. -Dat klinkt leuk.
Een betoverende, muzikale geschiedenis van Stars Hollow.
Met boek en teksten door mij.
Muziek van een zeer getalenteerde, jonge componist.
Hij heeft in Brooklyn gewoond. Nat Compton.
Dat is Nat daar, op de eerste rij. Hij wordt ook de regisseur.
Geef hem een warm applaus.
Of een kristallen zwaard. Net 'n White Walker.
Het lastigste wordt het vinden van een hoofdrolspeelster.
Ze moet goed kunnen zingen, goed kunnen acteren,
goed kunnen dansen, goed kunnen houtsnijden.
Houtsnijden? -Of doen alsof.
Hoe doe je dat alsof?
Ze zien dat er geen houtkrullen zijn.
De productiewaarde is belangrijk.
Ik heb vrijwilligers nodig voor het adviescomité.
Jullie komen naar de voorstellingen en geven ons ideeën...
...om dit zo goed mogelijk te maken. Wie helpt?
Lijkt me leuk. -Wat?
Het adviescomité. Ik meld me aan.
Heb je de tijd, dan? -Het is half negen.
Of je de tijd hebt, vroeg hij. -Die gaf ik hem net.
Voor het comité. -Ik maak tijd.
Ik meld me ook aan. -Waarschuw even, Babette.
Het klinkt leuk. -Heel leuk.
Hopelijk wordt dit het grote succes dat Taylor nodig heeft.
Nogmaals: waarschuw even. -Het moet mensen trekken.
Als hij mensen wil trekken, moet hij zelf het podium op...
...en ronddansen in zijn grote Taylor-onderbroek.
Dat was uit zijn context getrokken.
Wie wil er bij het adviescomité?
Ikke. -Ik ook.
Ik doe het wel. -Lorelai, Tom en Sophie.
Ik ook, Taylor.
Het lukt mij wel. -Mij ook.
Wat een gemeenschapsgevoel hier.
De planning volgt nog.
Nu onze laatste kwestie.
Die is helaas minder leuk.
Eindelijk over de zwemplankenhut?
Wie geeft nou om die hut?
Ik was gewoon nieuwsgierig. -Trouw er dan mee.
Na 89 jaar lang actief te zijn geweest, stopt de Stars Hollow Gazette.
Meen je dat? -Ik zal de coupons missen.
Ik het gedicht op de voorpagina. -Dat seizoensgedicht.
Stoppen ze vanwege geld? -Nee, ze draaiden nog winst.
Maar de redacteur, Bernie Roundbottom...
Kom op, zeg.
Bernie is met pensioen gegaan en we hebben geen goede opvolger.
Ach. -Het is ze goed gegaan.
89 jaar, niet slecht.
Ben ik de enige die hier geschokt over is?
Ik had de mogelijke sluiting van de Gazette al eerder besproken...
...voordat je terug was. -Ik ben niet terug.
Ik dacht dat de Dertigersgroep je wel al had bijgepraat.
Daar hoor ik niet bij.
Tenzij iemand nog iets anders aan te kaarten heeft...
En de zwemplankenhut? -Neem toch een kamer.
Wat is ermee? Hij is stuk en ligt er deze zomer uit.
Hebben ze de daders gevonden?
Hoe zouden de kinderen van Luke en die hut eruitzien?
Hou toch je kop.
Excuseer mij, iedereen.
Bijna iedereen.
Het zomaar opheffen van de Stars Hollow Gazette...
...met al zijn traditie en geschiedenis...
...zonder er zelfs maar een beetje voor te vechten, voelt gewoon...
...verkeerd.
Toch verdwijnt hij. Fijne avond, mensen.
Wacht. En mijn zwemplankenhut dan?
Die wacht in bed op je. -Kop dicht, Bootsy.
Daar ging je anonimiteit. -Ze kunnen me wat.
Als niemand het wat kan schelen, kan het mij ook wat.
Goed zo.
Sjonge, wat is het benauwd vandaag. -Zwoel, dat is het.
Brandon, hij is op.
Dank je, Brandon. Wat een heerlijk joch.
Ja, er zijn veel oude favorieten hier.
Daar is ouwe Boter-bips. -En onze goede vriend Pat-met-het-rugvet.
Is hij van de Rugvetten uit Maryland? -Ik geloof van wel.
Ze hebben die hut flink toegetakeld.
Te maken? -Ik probeer het.
Pardon, Mr Hasselhoff?
Ik wil niet over dit shirt praten. -Dan niet.
Iets naar rechts, Dewey.
Het zou helpen als je de parasol met de zon mee verschuift.
Ja, vrouwe. -Dat woord heb ik hem geleerd.
Je hebt geen schaamte.
Ho. Niet duiken vanaf de rand. We hebben regels.
Goed, genoeg. Iedereen het zwembad uit. Kom op. Eruit, nu.
Dat shirt is hem naar het hoofd gestegen.
Ik heb slaap. Ik ga een dutje doen, Brandon.
Ja, Khaleesi. -Ook een goeie.
Trusten.
Je bent terug. -Niet waar.
Ik had het tegen Michel.
Hoi, Rory. Ja, ik ben sinds gisteren terug.
Hoe gaat het met het hotel? Goed?
Mooi. Frederick stuurt me hierheen...
...zodat ik aan kinderen kan wennen voor als we ze zelf maken.
Zeg je dat zo? 'Maken'? -Of nemen.
Het vaderschap wordt voor mij vooral doen alsof.
Dag.
Hij heeft niet eens gebeld dat hij terug is.
Hij is Frans. -Nog wel meer.
De Stars Hollow Gazette is de eerste krant die ik ooit gelezen heb.
De Gazette. Daar komt mijn liefde voor woorden vandaan.
Opgepast.
Welkom terug, Rory. -Ik ben niet terug, vet. Ik bedoel, Pat.
Ik had jullie niet voor zwembadmensen aangezien.
Zo af en toe. -Een beetje.
Ik moet ervandoor. -Dag, Pat.
Wat een stress hier.
Dewey? Aanpassen.
Dat ziet er leuk uit.
We hebben al je gegevens.
Neem je bladmuziek en veel succes.
We zijn aan het werk.
Heb je je bladmuziek, Mr Lang, Knap en Wauw?
Ja. -Heet je Kevin?
Leuk. Maar ik ga liever met je Kev-uit.
Dat is je tekst. Succes, Kevin.
Dank je wel. -Jij weet het wel te verpesten, zeg.
Moedig haar niet aan.
Hup. Wegwezen.
Kennen we haar?
Doe je ook auditie? -Nee, ik kwam langs met mijn dochter.
Is dit Rory? -Ja, dit is ze.
Rory, dit is Claudia. Mijn therapeute.
Werk jij hieraan mee? -Ik zit bij het adviescomité.
Kun je een goed woordje voor me doen? -Absoluut.
Alle beetjes helpen. -Ik denk het. Succes dan maar.
Moet zij je niet beter maken? -Jawel.
Dan ben je genaaid.
Ik ben in de wolken. We hebben onze hoofdrolspeelster.
Dat is te gek, Taylor. -Haar cv was ongelooflijk.
Zoveel rollen. Ze zingt, danst, snijdt houdt.
Moet je haar nou zien. En die benen.
Ze is de mooiste vrouw die ik ooit heb gezien.
Je huidige gezelschap uitgezonderd, zeker?
Nee, ze is de knapste vrouw die ik ooit heb gezien.
En ze heeft Kinky Boots gespeeld.
In Kinky Boots, bedoel je. -Nee, ze had de hoofdrol.
Ze was Kinky Boots.
Dat was haar naam niet. Ik heb die voorstelling gezien.
Ik ook, hoor. Excuseer mij. Ik moet weer aan het werk.
Stars Hollow organiseert een grote musical en er is niemand van de Gazette hier.
Waarom? Omdat de Gazette niet meer bestaat.
Wat rottig. -Rottig? Is dat alles?
Zij was Kinky Boots.
Ze speelde in Kinky Boots. Niemand heette zo.
Dit is verkeerd. -Nee, ik heb hem twee keer gezien.
De Gazette kan niet zomaar verdwijnen.
Het is geen Spotlight van de Boston Globe. Ze gaan geen priesterschandaal onthullen.
We hebben maar één priester, een goed man. Dat komt niet door de Gazette.
Ik zie je thuis wel. -Pak ze maar.
Dag, wereld. Zochten jullie mij?
stop met pruilen begin van blijdschap te huilen
want Bernie is weer terug
ik ben lang weggeweest en ik zeg het jullie vlug
ga er maar goed voor zitten
Taylor, hef de Stars Hollow Gazette niet op.
Wat zei je? -Khaleesi praat.
We zijn klaar, Brandon. Hef de Gazette niet op.
Hij bestaat al 90 jaar en is belangrijk voor mensen.
Vertel dat Bernie Roundbottom maar. Die vond vissen in Boca Raton leuker.
Er is alleen een redacteur nodig, toch? Iemand om de boel te sturen? Ik doe het.
Mag ik vragen wat je kwalificaties zijn?
Ik ben hier. -Dat is een goed begin.
En ik heb een diploma journalistiek van Yale.
Niet slecht, maar dit houdt je wel weg van de Dertigersgroep.
Heb je daaraan gedacht? -Lukt wel.
Zullen we je salaris bespreken? -Ik verdien niks, neem ik aan?
Je hebt de baan. Ik zal je voorstellen aan het personeel.
Prima.
Mensen, goed nieuws.
We hebben een redacteur en de Gazette is gered.
Jullie kennen haar wel.
Rory Gilmore, afgestudeerd aan Yale en professioneel verslaggeefster.
Ze begint per direct.
Ze moet misschien even al jullie namen leren,
maar werk met haar mee en zet je voor 100% voor haar in...
...net als voor Bernie Roundbottom. Heet haar van harte welkom.
Hoi, ik ben Rory.
Esther. -Charlie.
Prima. Die namen onthoud ik wel.
Jullie verblijven vier nachten in kamers acht en negen.
Jullie diner om 18.30 uur vanavond is ook bevestigd.
Neem deze ook mee. Goed voor twee gratis cocktails.
Fantastisch, bedankt. -Ik wil niemand buitensluiten.
Zijn er nog kleintjes bij vandaag?
Wij zijn klein. -Ik had jullie niet gezien.
Gratis lolly's voor onze kleine muppets. Als jullie die lusten.
Toe maar, neem er maar een. Daarmee bedoel ik twee, natuurlijk.
Dank u. -Bedankt. Een aangenaam verblijf.
Hoe erg klonk ik als een kinderlokker, op een schaal van een tot tien?
Zes. -Ik word er beter in.
Wist je dat ik net jarig ben geweest?
Natuurlijk. -Een grote mijlpaal, zelfs.
Vijftig? -Veertig.
Ik ben geen 50. -Je bent geen 40.
Ik ben geen 50. -Je was geen 17 toen ik je leerde kennen.
Dat is het probleem als je mensen lang kent. Ze onthouden datums.
Dan zit je daar dus tussenin. -Zo ongeveer, ja.
Trakteer je me op een drankje vanavond? Om het te vieren?
Tuurlijk. -En om te praten.
Tuurlijk. Laten we praten.
De Mitchells. We hadden jullie verwacht.
Wie is dit lieve engeltje bij jullie?
Alsof ze zo uit de hemel is komen vallen.
Kom binnen.
Welkom in de Geheime Bar. Wat willen jullie drinken?
Gin martini. Koud, droog, met citroen.
Hebben jullie de George Clooney-tequila? Die hij met zijn beroemde vrienden drinkt?
We hebben Jose Cuervo. -Is hij bevriend met Clooney?
Een shot Jose met zout op de rand.
Goede opkomst hier vanavond.
Ja, gezellig druk.
'Mijn vrouw zit boven te huilen. Ik hoor auto's aan komen rijden.
Consigliere, vertel je Don nu maar wat iedereen al schijnt te weten.'
Wat? -Uit The Godfather.
Niet weer The Godfather. -Een citaat voor elke situatie.
Je hebt geen vrouw. -Niet letterlijk.
En wie is Don? Ik vertrek.
Ik heb geen citaten meer.
Ik was niet alleen op vakantie. Ik had een afspraak in het W Hotel.
Met mijn ervaring, vaardigheden en charme, niet lachen...
Ik lachte niet. -Ik kan alle kanten op.
Goede, fors betaalde banen. -Dat verbaast me niks.
Dank je.
Wat ik wou vragen, voor het vaststaat: kunnen we de Dragonfly uitbreiden?
Groter, met een kuuroord. Daar ben ik voor geboren.
Er is een natuurreservaat aan de ene kant, een brandgang aan de andere,
een beschermd watergebied...
...en geen plek in de schuur, tenzij gasten haver eten.
Ik heb meer nodig. Meer werk, meer verantwoordelijkheid, meer geld.
Er is een baby op komst. -Echt?
Frederick heeft er een besteld, geloof ik. Maar goed...
Ik kan niet op dezelfde plek blijven. -Weet ik.
Ik moet die baan in het W aannemen.
Politie.
Veilig.
Wat als ik je meer geld kan bieden?
Je betaalt me nu al te veel. Deels uit je eigen zak.
Dacht je dat Michel niet verder ziet dan z'n spiegelbeeld?
Ik zie de cijfers. Ik heb meer geld nodig. Jij iemand met een lager loon.
Heb ik gelijk?
Wat doe je? Is je drankje zuur? Wat gebeurt er?
Ik probeer niet te huilen. -Niet huilen.
Dan begin ik ook en ik wil hier niet huilend gezien worden.
Het is erg genoeg dat ik er ben. -Ik probeer het in te houden.
Lane, dit stomme liedje helpt niet. Speel iets vrolijks, alsjeblieft.
Veel beter.
Ik heb al lang niet meer zo'n energie en enthousiasme gevoeld...
...op de werkvloer van de Stars Hollow Gazette.
Het lijkt hier wel een Aaron Sorkin-film.
Heb je het niet naar je zin? Want dat is wel belangrijk.
Ik heb het naar mijn zin. Ik geniet met volle teugen van MS-DOS.
Als je er niet uit komt, is Esther onze computerexpert.
Wat weet je van MS-DOS?
Is dat een acteur? -Nee, het besturingssysteem.
Ik ken het alleen van tv, en zelfs dan maar vaag.
Ik heb de instructies van Mr Roundbottom. Momentje.
'Zet computer aan.' Heb je hem aangezet?
Ik heb 'm nog net niet in z'n oor geblazen.
'Plaats floppydisk.' Heb je je floppydisk?
Laat maar, Esther. -Graag gedaan.
Hier klopt iets niet. -Haal het telraam er maar bij.
Je zet het gedicht op de voorpagina, toch?
Het gedicht? -Een gedicht, ja.
Er staat altijd een gedicht over het seizoen op de voorpagina...
...al sinds de eerste uitgave. -Weet ik. Ik ben abonnee.
Ik wou het alleen iets anders doen. -Anders. Goed.
Redactionele vrijheid, dan. Ik laat het aan jou over.
Tot ziens, Taylor.
De koffiepot moet afgewassen. -En stukgeslagen.
Hoi, Taylor. Ik kwam even langs voor mijn kleine Perry White.
Ze is aan het werk. Leid haar niet te veel af.
Politie.
Ik heb een heel lange dag gehad.
Ik ook.
Een magisch bureau.
Is die whisky oud?
Aan het etiket 'bewaren voor veteranendag' te zien wel, ja.
Proost.
Charlie is wakker.
Ik was met Michel bij de Geheime Bar. Het is beslist. Hij vertrekt.
Echt?
Ik heb drie maanden om een vervanger te vinden.
Niet lang genoeg, volgens hem. -Altijd zo bescheiden.
Ik ga hem echt missen. -Ik ook.
Paul. -Wie? Is het nog steeds aan?
Tijd voor nog een rondje.
Hij is weer wakker.
Het is ons gelukt.
Onze eerste editie van de Gazette kan de schappen in.
Niet mijn eerste editie. -Ook niet die van mij.
Wel van mij.
Het is een prestatie, een mijlpaal. Een moment voor champagne.
Daar word ik winderig van.
Wat is nu de volgende stap?
Waar gaan de kranten heen?
Alle zaken in de stad krijgen een stapel.
Maar wie bezorgt die?
Alles goed hier?
Prima, als Eric borden brengt als ze nog warm zijn.
De klanten overvielen 'm. Hij komt zo.
Fijn. Eric kletst over de Red Sox, terwijl het eten koud wordt.
Hij haat de Red Sox. -En jij. Ik ben boos op jou.
Waarom op mij? -Dat weet je best.
Heb jij die berg van een man tegen me opgezet?
Het stel uit New York wil weten of het vlees van Pat LaFrieda is.
Is het van Pat LaFrieda? -Wil dat stel uit New York weten...
...of ik ene Pat LaFrieda gemalen en geserveerd heb?
Zeg maar van wel.
Geef ze dit maar. Ik heb er Pats alvleesklier in gestopt.
Luke, schat, heb ik je al bedankt voor je hamburger-dinsdag in de Dragonfly?
Niet nodig. -Maar als je er gek van wordt...
Het gaat prima. -Echt?
Ik wil dit gewoon gedaan krijgen.
Help, ik heb hulp nodig.
Waarmee? -De Gazette. Nu.
Trek wandelschoenen aan.
Ik heb een eigen zaak, hoor. -Weet ik.
Maar in plaats daarvan sta ik hier te kletsen over een Italiaan in m'n eten.
Pat LaFrieda is een slager.
Neem een kok aan. -Doe ik.
Snel. -Ik ga er nu een halen.
Wacht. Laat je me hier nou achter?
Is er nog iemand?
Heb je de lijst? Veters gestrikt? Kom op.
Jij neemt de westzijde, ik de oostzijde. -Goed.
Waar ga je heen? -West.
Dat is oost. -Nee, west.
Niet waar. Kijk. 'Eastside Dental.' Oost.
En de tandarts van Eastside Dental heet... -Dr. Eastside. Kom ik daar nu pas achter?
Goed, jij neemt die kant en ik deze. -Afgesproken.
GEEN FONDUES, HIBACHI'S, BLENDERS
Wacht, Rory. -Wat is er?
Waar is het gedicht? -Geen plek voor.
Geen plek? -Het gedicht is zo leuk.
Het is traditie.
Nu staan er gewoon woorden. -Dat zijn artikelen.
Artikelen? -Wie leest de Gazette om de artikelen?
Bedankt voor jullie komst en klandizie.
Je ziet er doodmoe uit. -Ik roep versterking in.
Ik neem de westzijde, jij de oostzijde.
Dat is west. -Dat is oost.
Ik zeg je dat dat de westzijde is.
Dit zijn er 38. Ik moet er 40 krijgen. -Ik breng er nog twee na.
Ik kan geen onvolledige levering aannemen. -Doe toch maar.
Zo deed Bernie Roundbottom nooit zaken. -Er is nu een nieuwe Bernie Roundbottom.
Hoe ouder, hoe beter met schaaldieren, dat weet iedereen.
Er is al een klacht van Bootsy. Hij kreeg er te weinig.
Kan me niet schelen. -En ze missen het gedicht.
Dat je het maar weet.
Wat doen jullie?
We spelen 'ik drink jouw milkshake helemaal op'.
Uit There Will Be Blood. -De film?
We zijn gek op alles van Paul Thomas Anderson.
We zijn de Dertigersgroep. -Doei.
Hoe gaat ie, Doyle? -Prima hier.
En met jou? Mijn filmrecensie verpesten in de Gazette?
Kom op. Ik ben kranten aan het bezorgen.
Ik deed je een plezier, toch?
Je vroeg me om een bijdrage.
Dat wou ik wel doen voor een oude vriend, maar je knipte het helemaal stuk.
Je stuk over The Jungle Book ging over kolonisatie in Afrika.
Ben je nu ineens anti-intellectueel? -Met 5000 bijvoeglijke naamwoorden.
Wie zegt dat die slecht zijn? -Jij, toen ik voor je werkte.
Ik schrijf voor Michael Bay en hij is dol op bijvoeglijke naamwoorden.
Geloof je hem eerder dan mij?
Bedoel je dat ik een verrader ben? -Nee.
Ik heb gesnookerd bij hem thuis. Hij is erg cool.
Ik heb geen tijd. -Wie heeft het gedicht weggelaten?
Wij wilden ons al langer voorstellen.
We komen wekelijks bij elkaar, lezen de cv's van onze kinderen...
...wisselen tips over banen uit en bieden gewoon steun.
We zijn de ouders van de Dertigersgroep. -Doei.
Meen je dit nou? -Ze was hier 20 minuten geleden.
Ik vond kranten bij Mrs Kim. -Ik vond kranten bij de tandarts, dus.
Jezus. We doen dezelfde straten.
Blijf dan weg uit de oostzijde.
Nee, ik doe de westzijde.
Nee. Volgens Dewey is dit de oostzijde.
Dat is de westzijde. -We hebben een beter systeem nodig.
Ik drink je milkshake helemaal op.
Ga je fitnessen?
Ja. Ik moet alleen even thuis mijn sportspullen halen.
Ik zie je daar wel.
Mijn voeten doen pijn.
Wat is er? -Ik heb ook pijn.
Ik had het gezegd.
Zelfs met wandelschoenen was dit net de dodenmars van Bataan.
Lopen is voor sukkels. -Ik heb nieuw respect voor bezorgers.
Als ik de UPS-bezorger weer zie, maak ik hem blij.
Ik wil een loonsverhoging. -Praat maar met de manager.
Wie is dat? -Ik.
Ik wil meer loon. -Misschien na dit boekjaar.
Hebben we Chinees, Grieks en Italiaans gehad?
En hotdogs. -Gisteravond was een grote waas.
Wat hebben we gekeken?
Baby Monitor: Sound of Fear of Co-Ed Call Girl?
Een Spelling had ik niet vergeten.
Er moet een film komen over Tori Spelling die het verprutst bij Benihana.
Teppanyaki: Grill of Death. -Ik moet Oma trouwens nog bellen.
Als ik aan brandwonden denk, denk ik ook meteen aan mijn moeder.
Oma? Met Rory.
Hoi, Rory. -Gaat het wel?
Ik denk het. Ik heb koffie nodig.
Berta, laat de neefjes me koffie brengen.
Heb ik je wakker gebeld? -Nee, ik lag maar te suffen.
Ben je ziek? -Nee, alles gaat goed.
Hoe laat is het?
Bijna 12.00 uur. -Nu al?
Dan staan de havenarbeiders en rocksterren pas op.
Heb je soms een geheime bijverdienste?
Nee. Waar is mijn bril?
Ik wil graag langskomen. Wanneer heb je tijd?
Geen idee. Wat is het vandaag? -Zaterdag.
Ik heb donderdag een bijeenkomst, maar voor de rest heb ik tijd.
Dan kom ik... -Wacht even. Berta, was dat de deur?
Sorry, Rory. Ik moet gaan. -Oma?
Wel grappig. Alsof je een koebel om hebt.
Lach hier maar om. Oma lag nog te slapen om 12.00 uur.
Ik belde haar wakker.
Hallo? Ik belde Emily Gilmore wakker om 12.00 uur.
Dat hoorde ik. -Wat raar.
Het is raar.
Bedankt voor je steun. Die heeft haar veel geholpen.
Zij kapte met de therapie, waardoor dat mens de showbizz in wou.
Kinderachtig. -Wen er maar aan.
Ik moet naar de Gazette. Nieuws slaapt niet.
Welkom bij de eerste voordracht van Stars Hollow: The Musical.
Dit is een speciale preview voor ons adviescomité...
...en een aantal selecte vrienden en familieleden.
Er staat jullie veel moois te wachten. Maar eerst het officiële gedeelte.
Wat jullie hier gaan zien, dient strikt vertrouwelijk te blijven.
Ik wil goede buren als jullie geen koud contract laten tekenen,
dus steek jullie hand op en zeg mij maar na.
Ik, liefhebber van Stars Hollow-toneel,
zweer plechtig dat ik geen enkel deel van de voorstelling bekend zal maken...
...uit respect voor de hardwerkende makers van deze musical, bij God...
...of Allah, of Boeddha, tegen wie jullie ook bidden.
Wat een enthousiasme.
Jullie hoeven me niet meer na te zeggen.
De voorstelling is nog niet perfect,
maar Nat en ik hebben er onze ziel in gestopt, nietwaar, Nat?
Die jongen heeft vezels nodig. -Of het laatste sacrament.
Onder jullie stoelen vinden jullie pen en papier...
...om aantekeningen te maken.
Schrijf tijdens de voorstelling gewoon jullie kritiek of suggesties op.
Ga er maar even goed voor zitten en geniet van Stars Hollow: The Musical.
Nog eentje voor onderweg?
Mag een man in Stars Hollow niet genieten van een whisky na een dag hard werken?
Een man wel.
Maar er is hier geen man.
Je was altijd al een slinkse kat, Felix.
Maar je klauwen zijn bot.
Een kat heeft negen levens.
En die van mij zijn verleden tijd.
Was ik maar in het verleden. Dat is beter dan een toekomst met jou.
Wat laag.
Wat gebeurt er? -Geen idee.
Hou je vast.
wij bouwen Stars Hollow op
deze mammoetboom is zo hoog dat hij God raakt in de hemel
we maken er een eettafel van voor minstens elf man
wij bouwen Stars Hollow op
daar stroomt een rivier die leggen we nu hier
we doden bevers schieten herten
er is geen milieubescherming dus we doen het zelf
met hakmes en bijl
Wat een lekker ding.
een hete pook en scherpe zeis
een dolk en moker en een flinke steen
met hakmes en bijl met hamer en mes
een hete pook en scherpe zeis
een dolk en moker en een flinke steen
Wat een avond. Het is zo ijzig buiten.
Kom dan binnen opwarmen.
Neem mijn musket en munitie, dan schenk ik wat te drinken in.
Mijn god. Je ballen zijn bevroren.
Het is zeker -20 buiten. -Maar je bent in orde.
Mijn dappere soldaat.
Niet zo haastig met je lofrede.
Lofrede?
De Britten zijn niet komen opdagen.
Ik ben niet zo moedig als jij dacht. -Toch wel.
Vertel dan.
jij bent mij in een broek
en jij bent mij in een jurk
het zit een beetje raar
ik heb het geprobeerd, echt waar
toen ik jou leerde kennen
was je zo'n schattig wezen
je kwam met citrusfruit aanrennen
om je van je scheurbuik te genezen
het is een revolutie van liefde
in een revolutionaire tijd
jij bent als geen andere vent
omdat je mijn eigen broer bent
maar dat is geen misdaad
nog niet -godzijdank
Lafayette
het is een revolutie van liefde
in een revolutionaire tijd
we fokken varkens en koeien
en bijen voor honing
we nemen 14 kinderen
en hopen dat er drie opgroeien
het is oorlogstijd
ik ruik je en wil je kleding losrijten
laten we volop gaan vrijen
voordat de Britten
met hun bommen gaan smijten
het is een revolutie van liefde
in een revolutionaire tijd
het is een revolutie van liefde
in een revolutionaire tijd
Goed. Momentje, mensen.
Nu volgt een kostuumwissel en dan de industriële revolutie.
Mag ik je pen even lenen? -Tuurlijk. Waarom?
Adviescomité.
Hier zitten we dan. In 1891.
Heb je gehoord over die nieuwe sport van dr. James Naismith?
Dat wordt nooit wat.
Hoe heet die? -Basketbal.
Ik had een idee voor een uitvinding. -Wat dan?
Een machine die automatisch de afwas doet. -Wat een geweldig idee.
Ik bouw de fabriek hier in Stars Hollow.
Dan worden we rijk. -Zolang we de arbeiders tevreden houden.
En niet-ritmisch.
Ho, niet zo snel.
Wacht eens even. -Zeg.
Ik zal je vertellen wat ik bedoel.
yo, ik rap als Hamilton op Broadway
een maffe vertelling van het stadsverhaal
we houden het lokaal
om te zorgen dat jullie me volgen naar Stars Hollow
magnetisch, net als Magneto
gisteren kwamen we bijeen onder het stadsprieel
we aten broodjes bespraken allerlei zaken
aan het eind van de avond besloot iedereen te staken
als je maar weet dat dit onze stad verpest
en ik vind je gerap ook niet zo best
ja, Lin-Manuel had hier ook mee te maken
geef het tijd, laat maar gaan je oren wennen er wel aan
ik kreeg de microfoon dus ik ga helemaal los
de wereld is een vreselijke plek
vol junkmail en terrorisme
minuscule vliegtuigstoelen
nieuwe rare virussen en heel kleine lettertjes
en tanktops
alles van Jeff Koons
spam
niet het eten
mannenknotjes
die radicalen van Occupy
de wijnprijzen in restaurants
en Poetin
hoe kun je niet houden van het plaatsje Stars Hollow?
met zijn schitterlichtjes
vriendelijke mensen
volop parkeerplaatsen en historische kerktoren
zonsondergang is hier het mooist
de kinderen zijn zo snoezig
we hebben nieuwe riolering
en pakken loslopende honden aan
hoe kun je dus niet houden
van het plaatsje Stars Hollow?
Nee, kom op zeg.
Lorelai, wat is jouw probleem?
Wat nu? Een cancan?
Ik ben Nostradamus.
reden zat om te houden
van het plaatsje
Stars Hollow
Waar komen we hierover bij elkaar? Wat gebeurt er?
Ga zitten.
Dit meen je niet.
Ga je niet staan? -Dus wel.
Klap je niet mee? -Toch wel.
Dit is het grote moment.
Het was een zware klus en Nat en ik zijn trots op het resultaat.
Maar nu wil ik graag van mijn trouwe adviseurs horen...
...en dan graag de onverbloemde waarheid.
Kom maar op. Hou niks achter. We kunnen het hebben.
Deze voorstelling is fantastisch. -Ik wist het.
Simba, maak maar plaats voor de nieuwe koning.
Het emotioneert. Het ademt.
Met een orkest erbij kun je er zo mee naar Broadway.
Nok maar op, School of Rock. Ik geef jullie een 10.
Ik weet niks over musicals, maar deze is leuk.
Het boek was ook geweldig.
Tevye, maak maar plaats voor deze nieuwe jood.
Zo te horen is het oordeel unaniem.
Of toch niet?
Jij bent nogal stil.
En je hebt druk zitten schrijven op je klemborden.
Klemborden? Meer dan één?
Babette schreef ook veel op. -Ik schreef mijn grappen op.
Hasa diga eebowai, Mormon-nerds. Het publiek trekt aan 'n nieuwe deurbel.
Zo heb ik er nog 26.
Dus we wachten nog op jouw mening.
Goed. Nou...
Voor een eerste voorstelling was het... Tja.
'Tja' is geen mening.
Vond je het niet charmant? Ik wel.
Jawel. Ik had alleen nog wat vragen en mogelijke suggesties.
Echt? -Wat dan? Het minder perfect maken?
Ik wou de onverbloemde waarheid, mensen.
Laten we luisteren naar Lorelais opmerkingen.
Goed. Die openingsscène.
Met haar blauwe oog, de whisky, dat rare gedoe.
Waar ging dat over?
Het is een fragment uit een toneelstuk dat ik als student had geschreven...
...met de zegen van mijn mentor, de grote Edward Albee.
Jullie kennen hem misschien als auteur van Who's Afraid of Virginia Woolf?
Indrukwekkend.
Jij en Edward Albee? Wanneer?
Ik zat ooit in restaurant Joe Allen en legde mijn script bij hem op tafel...
...en vroeg of hij me kon bellen met opmerkingen.
Opmerkingen om het nog beter te maken.
Hij heeft niet gebeld.
Gefeliciteerd, Taylor.
Edward Albee zit in een restaurant, jij laat jouw script bij hem achter...
...en hij belt je niet terug. Is hij daarom je mentor?
Je snapt niks van de theaterwereld. -Duidelijk niet, nee.
Ik moet zo gaan. Was dat het?
En het rappen? -Wat is ermee?
Wordt dit raciaal? -Een beetje.
Nee, maar is het niet te Hamilton-achtig?
Hamilton is een hit. -Miljoenen Tony's gewonnen.
Het is heel populair, maar dat maakt dit wat afgezaagd.
Omdat Hamilton al rapliedjes heeft, mag niemand anders rappen, zeker?
Wil je RZA en Busta Rhymes ook vertellen dat ze niet meer mogen rappen?
Hoe kent hij die?
En dat lied over de Burgeroorlog met het draaiende podium. Waarom?
Hamilton gebruikte ook een draaiend podium en dat was een succes.
Hier was het meer een serveerplateau. Ze hadden zich als saus moeten verkleden.
Saus? Nat, daar moeten we wat mee doen.
Dat bedoel ik niet.
Dat nummer kreeg een staande ovatie en is een favoriet van Nat.
Als je dat weg wilt laten, mag je het uit zijn koude, dode vingers lospeuteren.
Dat is de enige manier om iets uit Nat los te krijgen.
Maar vindt niemand anders die omwegen storend?
Als dat alles is... -Sorry. De hoofdrolspeelster.
Kunnen we het over haar hebben?
Moet Violet ook minder perfect zijn?
Onmogelijk. -Ze was Kinky Boots.
Gewoon haar rol. Ze wordt in elk tijdperk verliefd op een andere vent.
Seks verkoopt. -Ze was Kinky Boots.
Ze heeft wel 26 keer seks in de show.
Dat is veel wrijving. Ik was bang voor brand.
Ik wist niet dat jij zo preuts was. -Ik ben niet preuts.
Je hield bij hoe vaak ze seks had. -Ze was Kinky Boots.
Is iedereen dan fan van Violet?
Zo te horen vindt Lorelai dat onze stal een merrie te veel heeft.
Ze heeft een prachtige stem. -En ze was Kinky Boots.
Ik hou van je, maar Kinky Boots was geen personage.
Zij speelde niet in de Broadway-versie.
En ze was niet Kinky Boots, maar Trish de fabrieksarbeider.
Schreeuw niet zo. Ik zit naast je. -Ik schreeuwde niet. Of wel?
Nog één ding. Abba?
O, ja. Iedereen is dol op Abba-liedjes.
Volgens mijn advocaat zouden negen Abba-liedjes aan het eind...
...echter voor juridische problemen kunnen zorgen.
Ik heb contact met Benny Andersson and Björn Ulvaeus van Abba...
Heb je hun nummer? -Maar nog niks teruggehoord.
Ik heb ook liedjes geschreven, Taylor.
Nee, toe maar, Sophie.
Ik heb er niks mee gedaan,
maar je mag ze gratis hebben voor het eind, als je wilt.
Dat is heel aardig, Sophie. Zijn ze catchy?
Ik kan er een voor je spelen. -Graag.
de aarde schudt onder mijn voeten
ik voel de hemel neerdalen
mijn hart begint te trillen
Dat is niet catchy. -Klopt. Sorry.
Iedereen steekt maar de loftrompet over dit geval.
Trompetten vol lof. Is alles prima? Denk alleen ik er zo over?
Ja, dus.
Nog net op tijd voor mijn reservering.
Je mag mij niet. -Je liet me schrikken. Violet.
Je mag mij niet. -Wel waar.
Waarom niet?
Heb je ooit in een musical gespeeld? Zo'n risico genomen?
Nee. Nou ja, één keer. Lucy in You're a Good Man, Charlie Brown.
Op een avond schopte Charlie mij in plaats van de voetbal. Iedereen klapte.
Ik was dus niet Kinky Boots, maar Trish. Het is een bekende rol.
Een goede rol. -Ik heb veel opgetreden. In Boston.
Een grote stad.
Iedereen weet het beter. -Het was mijn taak.
Ik moet gaan. We openen over een week. Bedankt voor de twijfel.
Je kunt goed tapdansen. -Ik hoef je erkenning niet.
Wat een vondst.
Een verdomd grote vondst. Mijn excuses.
Vind je niet, Emily? -Ja, een grote vondst.
En dat bij een garageverkoop, niet eens in een kringloopwinkel.
Het lag onder in een doos...
...onder een oude broodrooster en een kapotte slinky.
Ik zou naar meer garageverkopen gaan, maar je moet bij mensen naar binnen.
Met hun trampolines en hun 'kusje voor de tuinier'-borden.
Als jij akkoord gaat,
wil ik de directie vragen om de financiering...
...van een prachtige uitstalling voor de dagboeken van Abigail Franklin.
Nadat ze echt bevonden zijn, toch?
The Federalist Papers bleken nep, dat mag niet weer gebeuren.
Ze hadden 'Federalist' verkeerd gespeld.
Die cheque was bijna de deur uit.
Goed. Na de verificatie. Iedereen voor?
Mooi. Ik zal alles in gang zetten.
Emily, zijn dit krabgebakjes?
Smaken ze naar krab?
Geen idee. -Ik ook niet.
Berta maakt ze en ik eet ze gewoon.
Zegt ze niet wat het zijn? -Jawel, hoor.
Mijn hemel. Is het al drie uur?
Ik moet naar de kapper. -Ik ook.
En ik. -Dan is de bijeenkomst voorbij.
Dag, meid. -Het spijt me.
Het was gezellig. -Dank je.
Wat een verrassing. Ik wist niet dat jij zou komen.
Ben ik het vergeten? Ben ik nu officieel oud?
Jij nooit. Ik kwam gewoon even kijken of je thuis was.
Nee, Señora Emily...
Berta weet van niets.
Ze komen te laat voor de kapper en dat zijn ze zelf schuld.
Oma.
Er staat hier een tv.
Klopt. Wil je iets eten?
Ik heb gebakjes van Berta en een geheimzinnige soep van gisteren.
Ik hoef niks. Waarom staat hier een tv?
Een nicht van Berta hoorde me zeggen dat ik een live-opera wou kijken...
...en dat was tijdens het eten, dus hebben ze hem hier neergezet.
Heb je in de woonkamer gegeten?
Hieraan? Een Duncan Phyfe. -Niet aan de salontafel.
Ze hebben dit neergezet.
Word ik soms beetgenomen? -Niet zo dramatisch.
Ben je nog wel het huis uit geweest? -Natuurlijk. Ik sluit me niet op.
Ik bedoel sociaal, niet voor boodschappen. Spreek je af met mensen?
Net nog.
Niet die DAR-bijeenkomsten. Doe je nog leuke dingen?
Ik doe van alles leuks.
Laatst lag je om 12.00 uur nog in bed. -Nou en?
Zo ben je niet. Ga je nog naar de club? Daar waren jullie altijd dol op.
Ik weet niet of mijn lidmaatschap nog betaald is.
Verleng dan. -Waarom?
Je bent te jong om voor de tv te hangen en Matlock te kijken.
Matlock is gestopt. -Ze hebben herhalingen.
Ik kijk naar PBS, niet naar Matlock. Ik ben geen 90.
Dat bedoel ik.
Ga er 's avonds eens tussenuit, ga dansen, maak plezier.
Ik ga de dames maar redden.
Berta, ze moeten gaan. Ze moeten allemaal naar de kapper.
We bespraken of Andy Griffith nog leeft en aten de boterhammetjes.
Je moet tot haar doorgedrongen zijn. Ze heeft me net gemaild.
Haar eerste contact in lange tijd. -Dat zei ze al. Waarover?
Iets leuks. Je opa's grafsteen.
Waarom mailt ze jou daarover?
Er komt weer een nieuwe. -En de oude dan?
Oude, meervoud. Eens kijken.
De eerste had het Longfellow-citaat, maar zonder de vermelding erbij. Weg.
De tweede had de vermelding, maar geen streepje. Weg.
De derde viel van de bezorgwagen. Dat kwam niet door haar.
De vierde had het streepje en de vermelding,
maar geen aanhalingstekens voor het citaat. Weg dus.
Dit is nummer vijf.
Moeten we het nakijken?
Nee, ze wil ons bij de presentatie hebben. -Goed, dan gaan we toch?
Toch? Ze heeft het ons gevraagd.
We zijn al een tijd niet geweest. -Weet ik.
Ik maak me zorgen om haar. -Goed. We gaan wel.
Een dienbladtafel in de woonkamer. -Mijn eerste naam voor jou.
Ja, bedankt.
We hebben positieve reacties gehad nu het gedicht weer terug is.
Ze zijn ook inspirerend.
Inderdaad, we zijn weer bij de pinken. Bedankt voor het telefoontje.
Geen sigaar?
Ik had je met een dikke sigaar verwacht.
Ik moest minderen van de dokter.
Esther, Charlie, dit is Jess. Het neefje van Luke Danes.
Ik ken jou nog, snotneus.
Leuk je weer te zien, Esther. En jou. Lang geleden, zeg. Vier jaar?
Misschien meer. Ben je er al lang?
Net pas. Ik ga naar Luke. We moeten ma weer eens helpen.
Zij en T.J. waren per ongeluk in een sekte terechtgekomen.
En iets met groente.
En een contract van acht miljoen. -Zes, dacht ik.
Als redacteur van de Gazette heb je betere bronnen, Mr Roundbottom.
Ik ben benieuwd hoe je deze baan gekregen hebt.
Ach, gewoon.
Ik gaf mijn cv, voorbeelden van mijn werk,
ik werd uitvoerig nagetrokken, meerdere gesprekken...
En pittige onderhandelingen over salaris, extraatjes, parkeren.
Heb je het Taylor gevraagd? -Zo ongeveer.
Hij mag me zo niet zien.
Goed je te zien. -Insgelijks.
Zullen we lunchen? -Prima.
Net Lou Grant.
Graan is nog altijd een voedselgroep.
Proost. -Op Bernie.
Hoe gaat het? Volgens Luke loopt je drukkerij goed.
Wel aardig.
Wordt Dave Eggers al bang?
Ik zou al blij zijn als hij weet dat we bestaan.
En voor de rest? Privéleven?
Stabiel. Geen vastigheid. En jij?
Verdorie.
Schreef je nou 'het uitmaken met P'?
Gang twee?
Esther, neem jij even op? -Ik archiveer iets.
Je bent al heel lang met hetzelfde vel papier bezig.
Toen je begon, had Nora Ephron nog geen nekklachten.
Moet ik nog opnemen?
Nee. Ik had een geduchte tegenstander kunnen worden.
Dat ben je nog. -Ja?
Ik ben blut. Kapot. Een zwerver. Ik heb geen woning, geen auto.
Mijn rijbewijs is niet meer geldig. -Dat meen je niet.
Ik heb al mijn bezittingen in dozen in drie staten.
Ik heb geen baan, kan niks lenen, ik heb geen ondergoed.
Wat? -Die doos vind ik niet.
Koop het dan nieuw. -Luister je wel? Ik ben blut.
Ik leen je wel wat.
Daar gaat het niet om. Het gaat om mijn leven.
Mensen ruiken aan me.
En wat ruiken ze?
Mislukking. Directeur Charleston wou dat ik mijn master zou halen,
zodat ik les kan geven aan Chilton. Hij rook het.
Ik heb gesolliciteerd bij een website die ik haat.
Die weigerden. Ze ruiken het. -Niemand ruikt iets.
Ik kan draagmoeder worden bij Paris.
Ze vond m'n gebit altijd mooi. -Rustig aan.
Het is vast te laat. Ik ben te oud.
Hou op. Dit is maar tijdelijk. -Of niet.
Je bent schrijver. Zo'n periode is normaal.
Mijn vriend Doyle schrijft voor Hollywood.
Hij zegt dat ik een proefscript moet schrijven.
Dat ga je niet doen.
Hij gaf me The Mysteries of Laura. Is dat een serie?
Schrijf over iets waar je een passie voor hebt.
Wat is dat voor vreemd idee? 'Passie'? Bestaat dat?
Zoek uit wat jouw gevoel raakt, zodat je lezers dat ook raakt.
Wat raakt je? -Ik was mijn portemonnee verloren.
Schrijf een boek.
Bedankt voor de flashbacks aan Naomi Shropshire.
Wat fijn.
Ik weet al waarover. -Waarover dan?
Over jou en je moeder.
Het is een tof verhaal.
Het heeft een standpunt en alleen jij kan dit schrijven.
Denk er maar over.
Ik moet gaan.
Bedankt voor de lunch.
TIENERMOEDER LORALAI GILMORE KOMT WERKEN
IN DE INDEPENDENCE INN
EEN WEEK LATER...
Kom je nog? Waar hang je uit?
Bedankt, dat ziet er mooi uit.
Hoi, Lorelai.
Ze wachten buiten op je. Het is hier een hele bedoening.
De neven en nichten zijn er, met ladders. Heel spannend.
Mrs Gilmore is zo'n aardig mens...
Ze zijn buiten.
Sorry dat ik te laat ben.
Hallo. -Jack, dit is mijn dochter Lorelai.
Lorelai, dit is Jack Smith.
Aangenaam. -We hebben elkaar al ontmoet.
Echt?
Jack was op de begrafenis van Richard.
Ik was bevriend met je vader. We hebben heel wat afgegolfd.
Een goed man.
Hij speelde golf. Fijn.
Een goede golfman. -Ga zitten.
Ik heb een karaf gimlet gemaakt met wodka...
...die ik in Rusland had gekocht. Heerlijk.
Wil je proeven? -Ja, hoor.
Is Rory niet bij je?
Lorelai? -Ik?
Ja, jij. -Ze komt alleen.
Jack geeft ons een lift naar de begraafplaats.
Wat aardig.
Het is een zware dag. Ik wil gewoon graag helpen.
Alsjeblieft, dames. Smakelijk. -Dank je, Jack.
Wie ben jij nou? Of wat... waar... hoe...
Wat doe jij, Jack?
Ik ben voornamelijk gepensioneerd. Durfkapitaal.
Ik ga af en toe naar kantoor. Ze verstoppen zich voor me.
En wat is de... maar...
...de... iets... iets...
Ik ben het kwijt.
Is je cocktail in orde? -Ja, heel gimlet-ig.
Ik heb dorst. Uitgedroogd. Ik ga wat sprankelend water halen.
Ik ga wel. -Nee, hoeft niet.
Blijf maar zitten. Ik haal het voor iedereen.
Kom je zo terug? -Ik ben zo terug.
Hallo? -Waar ben je?
Bij de Gazette. Ik ben de tijd uit het oog verloren.
Stop de pers. Ik heb een nieuw hoofdartikel.
Waar heb je het over?
Je oma moet maar een nieuwe dienbladtafel kopen.
Ze heeft een vriend.
Jack Smith, nieuwe papa Jack.
Ik zet je op de luidspreker. Even googelen.
Hij kan haar vriend niet zijn. -Zo gedraagt hij zich wel.
Hij zit knusjes naast haar en maakt cocktails aan papa's drankenkar.
Die op de patio of in de woonkamer? -Patio.
Dat is niet zo erg. -Hoezo niet?
Dat is de extra kar. Ik associeer opa met die in de woonkamer.
Hij gebruikte ze allebei. Ik associeer ze allebei met mijn overleden vader.
Fijn. Er zijn 54 miljoen Jack Smiths.
Natuurlijk heet hij zo. -Zet er Connecticut bij.
Nog maar twee miljoen.
Jack staat voor John. Zoek op John Smith.
Nu lacht mijn mobiel me uit.
Waar kent ze hem van? -De club.
Gaat ze daar weer heen? -Hij was ook op de begrafenis.
Pa lag nog niet eens onder de grond...
...en daar kwam Jack al zijn geur over ma heen sproeien.
Ik ben geschokt. Jij niet?
Jawel.
Ik dacht dat ze niet meer naar de club wou.
Ik heb haar misschien een duwtje gegeven. -Naar de club?
Ben je soms haar pooier? -Ik ben geen pooier. Ze sloot zichzelf op.
Je stuurde 'n kwetsbaar, gewond schildpadje...
...een nest geile, grijsharige honingdassen in.
Ik dacht dat ze backgammon zou spelen. -Dankzij jou...
...zit ze nu aan de gimlets met Jack de Zipper. Dat je dat mist.
Ik kom straks naar de begraafplaats. Ik ben aan iets bezig.
Wat voor iets? -Een verrassing.
Ik wil het je persoonlijk vertellen.
Fijn, iets waar ik niet misselijk van word.
Ik moet gaan. Tot straks.
Rory komt naar de begraafplaats. -Heb je een probleem?
Wie is die vent, mam? -Jack Smith.
Wat weet je over hem? -Alles. We zijn al 30 jaar bevriend.
Bevriend? Golfen, glaasjes bubbels drinken bij de club?
Waar heb je het over? -Je weet niet alles over hem.
In hemelsnaam. -Wat wil hij van je?
Niks. Hoezo?
Hij is vast geen golddigger...
Je bent een vangst. Je bent kwetsbaar.
Je hebt geld. -Hij heeft meer.
Niet dat jij een golddigger bent. -Jack is weduwnaar. We zijn vrienden.
Mag ik geen vrienden hebben? -Natuurlijk wel.
Zijn vrienden voor anderen?
Ik vind het gewoon raar. Ik verwerk het nog.
Misschien is het goed dat je verdergaat met je leven.
Ik snap het. Dat is goed, omdat ik zo iemand anders zijn probleem word.
Je hoeft je niet meer om mij te bekommeren omdat ik een man heb.
Dat zei ik niet.
Vrij van je verantwoordelijkheid.
Nee, ik... -Ben je je vader vergeten?
Ik volg je niet meer.
Ik vergeet Richard niet door bij Jack te zijn.
Ik ga niet zomaar verder. -Al goed. Ik wou niet...
We kunnen Jack en de extra drankenkar niet zo laten wachten.
Waar is Luke vandaag? -Ik sla nooit meer ontbijt over.
Belt hij me nog terug over dat vastgoed?
Wat voor vastgoed?
Ik ben met die 'partner' van je mogelijke franchiselocaties gaan bekijken.
Dat was je vaders laatste wens.
Hij wou Luke helpen. -Luke heeft geen hulp nodig.
Dat duurde een halve dag.
Fijn dat hij het niet erg vindt om mijn tijd te verdoen.
Wanneer was dat? -Heeft hij niks gezegd?
Jawel.
Praten jullie eigenlijk wel met elkaar?
Ja, voortdurend. -Dat zou je niet zeggen.
We moeten gaan.
Jack, we moeten gaan.
Is dat de honingdas? -Dat is hem.
Hoe was de rit? -Vol aftershave.
Hallo, lieverd. -Hoi, Oma.
Jack wacht in de auto. Zullen we?
Het was toch linksaf bij de Gundersons? -Nee, rechts bij de Turners.
Ik weet de weg.
Goedemiddag, Mrs Gilmore. Dames.
Is alles in orde? -Jazeker.
Vanmorgen nog gepolijst.
Dit is precies de juiste grijstint, met een streepje voor...
Enkele aanhalingstekens. -Daar gaan we.
Het moesten dubbele aanhalingstekens zijn. -Natuurlijk.
Het was allemaal goed. Waarom zou je dat veranderen?
Ik ga erachteraan.
Ik ga mee. Dit is belachelijk. Dit is al de vierde.
Vijfde. -Blijf hier.
Prima.
Iemand kan de aanhalingstekens ter plekke komen graveren.
Vijf stenen en vijf fouten. Hoe zit dit?
De derde was van de wagen gevallen.
De enkele aanhalingstekens zijn prima. -Geef haar wat ze wil.
Oma zorgt nog voor je, opa.
Nu kan ik fijn even de bloemen recht leggen.
Doe jij deze.
Wat vind je van Queens?
De monarch of die grappige jongens?
De wijk. Ik ben naar flats gaan kijken.
Ik wil Queens proberen. Da's nu populair.
En Brooklyn dan? -Dat is passé.
Ik lig zo ver achter. -In Queens heb je meer plek...
...en ik wil een slaapkamer en schrijfkamer,
vooral aangezien... -Is dit je supergeheime Manhattan-project?
Misschien. -Goed nieuws. Vertel op.
Het is een boek. -Gekocht? Geleend? Verbrand?
Ik schrijf een boek. -Echt? Is maffe Naomi bijgedraaid?
Nee, ik schrijf dit alleen. Geen rare samenwerkingen.
Ja, toch?
Nou, vertel. Ik ben doodsbenieuwd. Sorry, dat was figuurlijk.
Een liefdesverhaal? Een mysteryverhaal?
Een vrolijke puppy, kitten, pony, wasbeer die op reis gaat...
...naar het platteland? -Het is non-fictie.
Het verhaal over de puppy, pony, wasbeer ook.
Geen dieren, geen platteland. Het gaat over mij en jou.
Over jou en mij?
Als misdaadbestrijders? -Het gaat over onze relatie.
Ons moeder-dochterding, onze vriendschap.
Het is onze reis en jouw reis van voor mijn geboorte.
Misschien was ik iets te algemeen. Maar stel je voor.
Het begin. Je bent 16 en zwanger.
Je pakt je koffers om het huis uit te gaan.
Een verhaal over van rijkdom naar armoede. Er zit alles in.
Familiespanningen, klassenstrijd, de onafhankelijke vrouw.
Vanaf daar vertel ik het chronologisch...
...of ik neem sprongen in de tijd. Dat weet ik nog niet.
Nee. -Hoe bedoel je?
Ik wil niet dat je dat schrijft. -Je snapt het niet.
Ik stel 't opnieuw voor. -Jawel. En nee.
Waarom? -Omdat het mijn leven is.
Ons leven. -Schrijf dan jouw kant maar.
Mijn kant.
Tegen wie praat ik dan?
Geen idee, Mrs Muir. Vind maar een geest.
Kom nou, mam. Ik moet dit doen. -Ik geef geen toestemming.
Laten we dit ergens anders doen. -De doden luisteren niet.
Maar de mensen achter ons wel. -Hoe kom je hierbij?
Ik was gefrustreerd en Jess... -Wat doet hij hier nou?
Hij kwam langs voor Luke.
Leuk. Ik ben benieuwd naar zijn kijk op mij. Geweldig.
Het is niet zijn kijk.
Sorry. Schrijf maar over iets anders. Over je eigen relaties.
Met Jess, Dean. -Die komen ook aan bod.
En Logan, de man waar je maar geen genoeg van krijgt.
Dat is niet eerlijk. -Het is mijn leven.
Ik heb al die jaren hard mijn best gedaan...
...om dingen privé te houden...
...en nu zet jij ze in een boek. Ik wil niet dat mijn moeder leest...
...dat ik je in een emmer in een winkel achterliet.
Serieus? -Je bent 32 jaar.
Ze zal je nog steeds bij me laten weghalen.
Wat overdreven.
O, ja? Wist je dat je oma je Susan noemde...
...tot je twee was? -Niet waar.
Schrijf dat. De vrouw die haar baby achterliet...
...en gedaagd wordt door haar moeder.
Perfect voor Lifetime. Maggie Smith als de moeder.
Kom op nou. -Je hebt hier niet goed over nagedacht.
Jawel. Ik ben geen kind meer. Dit was geen opwelling.
Gisteren schreef ik zomaar de eerste vijf hoofdstukken uit.
Dat is een teken. -Waarvan?
Dat dit is wat ik met mijn leven moet.
Het spijt me. Ik moet het doen.
Anders moet ik weer studeren of smeken om rotbaantjes.
Zoek een ander thema.
Ik mag dus niet iets doen wat mijn toekomst kan veranderen,
omdat Oma niet mag weten dat je me in een emmer achterliet?
Zo ongeveer. -Maar dat heb je wel gedaan.
Doe maar wat je wilt. Je bent volwassen. Ik hou je niet tegen.
Zo werken wij niet. We zijn niet passief-agressief.
Zo werken jij en je moeder. Jij moet aan mijn kant staan.
Ik heb dit nodig. Snap je dat niet?
Ik snap het wel. Ik snap het altijd.
Ik heb de afgelopen 32 jaar alles perfect gesnapt.
Stop, mam. Geef me dit nou.
Dat gaat niet. Dit keer niet.
Zeg tegen Oma dat ik straks langskom.
Dat was het goede nieuws.
Hoi. -Hoe ging het vandaag?
Hopelijk wordt het nummer zes.
Wat? -Geen koffie?
Nee, zij gaan zo.
Ze nemen geen koffie. -Ik wil koffie.
Je zet een hele pot en drinkt één kopje.
Ik drink de hele pot wel. -Niet waar.
Dan stop ik de rest in een doggybag voor thuis.
Nou en? -Ik bedoel maar...
Is alle koffie ineens op? Is Colombia boos vanwege Narcos?
Al goed.
Hoelang blijf je nou nog zo? Je bent al maanden zo nors.
Niet waar. -Jawel.
Kan dit thuis? -We zijn thuis.
Kom op. Ik moet werken.
Waarom heb je me niet verteld over die franchiselocaties?
Moet je zoiets verbergen? Ik werd ermee verrast. Dat is niet leuk.
Jij, verrast? Waarom heb jij niet verteld dat je gestopt bent met therapie?
Geen idee. -Waarom zei je niks?
Weet ik niet. -Je moeder gaat al een tijdje niet meer.
Waar ben jij dan?
Als jullie niet meer in therapie zijn, wat doe je dan op die dagen?
Ik ging wel nog. -Je ging nog.
Alleen. -Vast.
Geloof je me niet? -Jawel.
Ik weet het gewoon niet. -Waar was ik dan volgens jou?
Een spannend slippertje elke dinsdagochtend om half elf?
Beetje vroeg, hoor.
Eens kijken. Met wie zou het zijn? De boodschappenleverancier?
Of Lou, die altijd een wollen pet op heeft?
Ik weet niet wie dat is. Ik weet niks.
Ik ga niet vreemd.
Nee, je gaat alleen naar therapie. Je moeder sleepte je er mee naartoe,
maar je vond 't zo leuk dat je haar eruit gooide.
Klinkt heel logisch. Verder nog iets?
Een kop koffie, graag. -Jezusmina...
Geloof je me niet? -Ik weet niet wat ik moet geloven.
Wil je mijn moeder bellen om het te bevestigen?
Nee, ik wil je moeder niet bellen. Ik bel jouw moeder niet.
We hadden een deal. -Wat voor deal?
Jij jouw leven, ik het mijne.
Je houdt je gestoorde familie bij me weg en ik de mijne bij jou.
Echt? Werkt het zo?
Horen twee mensen zo als partners te leven?
Wat is er in hemelsnaam aan de hand?
Waarom is alles zo apart tussen ons? -Hoe moet ik dat weten? Dat komt van jou.
Jij hebt onze levens bepaald. Ik ging er gewoon in mee.
Hoe is dat dan gebeurd? -Geen idee. Vraag het je therapeut.
Die werkt nu aan die idiote musical. Daar ben ik wel klaar mee.
Jij hebt het bepaald, ik ging erin mee en zo zit het.
Nu staan we hier te bekvechten terwijl iedereen met z'n eten vertrekt.
Waar ga je heen? -Waar?
Ik heb muffins in de oven voor morgen,
omdat Sandra Lee afbelde, omdat ze van Ina Garten had gehoord...
...dat de Dragonfly zo vreselijk was.
Sandra heeft het zwaar genoeg gehad. Ze hoeft niet voor schut te staan door je.
Op de zaak. Wegwezen.
Ze was niet te geloven. Uit het niets kwam de gestoorde Lorelai tevoorschijn.
Die zag ik normaal alleen als iemand haar de weg afsneed of zo.
En toen Marla Tiptons moeder je onwettig noemde.
Ze gooide die brownies wel heel erg precies.
Een boek. Ze draaide door om een boek.
Zo raar. -Ze weet dat ik schrijver ben...
...en dat alles materiaal is. Schrijf over wat je kent. En wat ken ik?
Precies. En mij. Ons leven. Dat ken ik als mijn broekzak.
Het kan zo goed worden, maar ze luistert niet.
Ik heb Logan gebeld.
Waarom? -Weet ik niet.
Het gebeurde gewoon. Als een reflex.
Mijn god. Dit doe ik dus. Ik ben boos en bel Logan.
Dat deed ik, althans. Want nu kan zij opnemen.
Neemt ze z'n mobiel op?
Verdorie, ik deed het weer. -Meen je dit nou?
Bel het alarmnummer. Ik word gek. Ben ik nu zo?
Degene die je van vroeger kent, zo slim en nuchter,
is uitgekotst door het leven en je ziet haar nooit meer terug.
Wat gebeurt er? -Verdorie.
Je moet even kalmeren.
Wil je een Lipitor? Zach heeft er. -Nee, niet nodig. Ik wil weer 20 zijn.
Je had ons gisteren moeten zien. Het was vreselijk.
We stonden op de begraafplaats tegen elkaar te schreeuwen.
Tussen de rouwende mensen. -Hun dag was toch al niet leuk.
Wat moet ik nou? -Ze draait wel bij.
Ze keek me aan zoals ze naar Oma kijkt. Dat deed pijn.
Waar zat ik met m'n kop?
Natuurlijk wil ze niet dat ik over ons schrijf.
Dat kon ik niet accepteren omdat ik het zo graag wil doen.
Ik ben bekaf.
Kom ik ook in het boek voor? -Begin nou niet.
Typisch. -Ik neem wel op.
Lane. -Hou op met bellen.
Hoezo? Zij belt mij. -Een reflex. We werken eraan.
We hebben Lipitor, dus ze belt nooit meer.
Geef haar nou maar.
Niet dus. -Geef hier.
Ik bescherm je ergens om. -Het is al goed.
Wat is er? -Niks. Rotdag.
Ik hoorde over de cholesterol.
Kom op, Ace.
Je belde meerdere keren en gisteren ook al vier keer.
Je hangt steeds op. Wat is er?
Niks. Ik had ruzie met mijn moeder.
Vertel maar. Ik ben er.
Ik was boos op haar en wou het gewoon even kwijt,
maar ik besefte dat ik jou niet meer kan bellen.
Waarom niet?
Ik moet even naar buiten. -Omdat zij er is.
Zij is er.
Daarom dus.
Dan moeten we maar afscheid nemen.
Als je dat wilt. -Schuif dit niet op mij af.
Sorry. -Is het dan zover? We gaan uit elkaar.
Maar dat kan niet, want we zijn samen niks.
Wat is volwassen zijn zwaar, niet?
Zou de rest van de Dertigersgroep ook zoiets meemaken?
Lorelai, met Taylor.
Je hebt vast geen interesse meer in de musical,
maar uit beleefdheid laat ik je weten...
...dat Nat Compton en ik vorig weekend naar Cape Cod zijn geweest...
...en een nieuw lied hebben geschreven.
Ik nodig iedereen van het adviescomité uit...
...om vanavond bij Miss Patty te komen luisteren.
Maar laat je stuursheid alsjeblieft thuis.
ik weet hoe het leven van anderen
zogenaamd voorbijvliegt
tot iemand zich omdraait en zegt
en jij dan?
dan sta ik daar
met open mond
als verlamd
het had allemaal allang goed moeten komen
was de kaart van mijn leven maar zo klaar als een klontje
met rode streepjes
en mooie rondjes met obstakels
en landmijnen
ik ben niet onbreekbaar
en ik breek nu
misschien zijn dromen niet voor iedereen
misschien vindt niet iedereen zijn prins
misschien eindig ik wel alleen
met pluchen dolfijntjes op de grond
en een deurtje voor de hond
ik ben niet onbreekbaar
en ik breek nu
ik moet onbreekbaar zijn
hoe dan ook
het is nooit
of nu
Die knippen we eruit. -Wat saai.
Luke? -Ik ben hier.
Ik word gek van die plank. Ik schroef hem even vast.
Fijn.
We moeten praten. -Ik ben even bezig.
Ik moet je iets vertellen.
Goed. Vertel maar.
Ik ga weg.
Ga je weg?
En ik blijf misschien een poosje weg.
Wat is een poosje? -Een paar weken.
Een paar weken? -Misschien langer.
Wat is dit?
Ik ga Wild doen.
De film, bedoel je? -Het boek.
Is er een verschil?
De film was te vrij. Het boek is puurder. Ik ga het boek doen.
Wat betekent dat dan?
Ik ga naar die plek. -De Pacific Crest Trail?
Die ga ik lopen.
Of hiken. -Ook goed.
Dat pad is 4300 km lang. -Ik loop 't niet helemaal.
Het is een pad. Buiten. In de natuur. -Weet ik.
Vuil, insecten, beesten.
Weet ik. -Muggen, rivieren.
Ik weet het. -Je moet je eigen rugzak dragen.
Alleen. -Weet ik.
Zonder Dewey en Brandon. -Mochten niet van hun moeders.
Je moet op de grond slapen. -Weet ik.
Je eigen eten en water koken. -Weet ik.
Water uit een beek. -Weet ik.
Dat is in de natuur. -Ja.
Je weet dus hoe het is.
Ga je evengoed?
Waarom?
Omdat het nooit is...
...of nu.
Vertaald door: Sylvy Notermans