Wat voorafging:
Wij overleven.
We doden ze allemaal.
Ga je met ons mee?
Een paar dagen rust nemen totdat jij en Tara weer gaan.
Ik wil hier gewoon weg.
Heath en ik gaan nog steeds twee weken weg. Maar als we terugkomen...
Het is smerig. Gooi het terug.
Het zal uitdrogen.
Het stinkt vreselijk.
We kunnen de ingewanden verwijderen en het vullen met Miss Iris salie...
misschien ook wat lavendel.
En dan?
Dan heb je een geweldige beer die de woeste zee overleefde, Rachel.
Ik had er zo een toen ik zo oud was als jou... - Verdomme, kijk.
Niet rennen.
Het lukte in één keer.
Niet slecht, hè?
Kijk. Nog één.
Kom op. Niet rennen.
Wacht.
Ze is geen bobber.
Ze leeft nog.
We moeten het toch doen.
Nee, dat hoeven we niet te doen.
Jawel.
Nee, dat hoeven we niet. Niet als mensen er niet achter komen.
We horen het te doen. Ik wil het.
Ik niet.
Dus we doen het niet.
Ga jij het zeggen?
Zeg mij of je het gaat zeggen, dat je een verrader bent.
Ik ben geen verrader.
Maar ik help je niet.
Quality over Quantity (QoQ) Releases The Walking Dead S07E06: Swear
Acht roestblikken met peulvruchten en een flesje aspirine.
Dat is wat we kunnen laten zien...
behalve het feit dat we nog leven.
Regel nummer één van naar goederen zoeken:
Er is niets in deze wereld, als het niet verborgen ligt.
We moeten het alleen maar vinden.
Goed.
We hoeven het alleen maar te vinden.
Heel even maakte ik mij zorgen.
We zijn verder gegaan, dan de bedoeling was.
Er ligt hier niets meer.
Al willen we verder gaan, we hebben niet genoeg benzine.
We zeiden dat we twee weken weg zouden zijn. Het is al twee weken.
Zolang Hilltop zich aan de afspraak houdt, is er thuis eten.
We hebben munitie nodig. Medicijnen.
We kunnen hier niet mee thuis komen. Er rekenen mensen op ons.
Waarom doe je alsof ik dat niet weet?
Ik weet niet of dat nog veel voor mij betekent.
Wat we deden bij het satellietstation...
Al die mensen die wij hebben gedood...
Je zag het niet. Alleen wat er van over was.
Nee.
Ik heb het ook moeten doen.
Ja, dat moesten we allemaal, voor een beetje melk en mais.
Dat was niet de enige reden.
En ja, we hebben het gedaan. Dat weet je.
Dat is het nu juist.
Jij zag hoe wij leefden, voordat jullie je bij ons voegden.
We weten helemaal niets.
We dachten...
Wat?
- Het maakt niet uit.
Ik snap het nu.
Als het tussen jou of iemand anders gaat, kies je voor jezelf.
Je pakt wat je kunt, schakelt degenen uit die een gevaar zijn...
en je blijft doorgaan.
Niemand zit hier er samen in.
Niet meer.
Het doet alleen pijn omdat je weet dat je net onzin uitkraamde.
Dit ben jij niet, Heath.
Tara...
Dat ben ik...
en jij bent het...
en iedereen die nu wil blijven leven.
Dat is de waarheid.
We kunnen richting de kust gaan, maar na vandaag...
gaan we terug.
Ook al hebben we alleen roestblikken.
Nee, het lukt wel. Bedankt.
Hebben ze er gisteren nog iets gevonden?
Ev zei dat ze naar de monding was gegaan. - Meen je dit?
Wat zag ze? - Niets.
Helemaal daar beneden. Helemaal niets.
Ga je gang.
Het maakt niet uit. We horen het te doen.
Rachel. Nee.
Hoi.
Het was niet mijn intentie.
Ik heb goede bedoelingen.
Ik ben hier niet om iemand pijn te doen.
Rachel...
Iedereen, laat jullie wapens zakken.
Cyndie, ga bij haar weg.
Ze heeft niets fout gedaan.
Dat heeft er niets mee te maken. Ga bij haar weg.
Het spijt me.
Ik liep er gewoon in. Kroop. Ik wist niet eens dat ik er was.
Het spijt me. Ik kan weer gaan.
Dit is ook goed.
We blijven dit doen.
Wat denken we?
Er zijn daar veel blinde hoeken.
Laten we eerst achter het zeildoek kijken.
Lijkt erop dat ze plannen hadden.
Lijkt erop alsof ze het niet af konden maken.
Het is zwaar.
Er kan iets goeds in zitten.
Tara.
Wacht even.
Die kant op.
We kunnen luisteren naar wat ze te zeggen heeft.
Hoe langer we wachten, hoe meer onze gemeenschap in gevaar komt.
We bespreken alles met de groep.
Dat besluit hebben we lang geleden genomen.
Wil je naar de badkamer, voordat we gaan beginnen?
Dank je.
Maar misschien...
Ik ben Natania.
Dit zijn Kathy en Beatrice, wie je al hebt ontmoet.
Ben ik de enige die klokken hoor?
Ze zijn van ons. We hebben er zes...
Sommige dichtbij, sommige een paar km verderop.
En de luchthoorn?
We konden maar een paar klokken vinden.
Ze leiden de doden de andere kant op...
die er misschien door werden aangetrokken.
Niet slecht. - Soms helpt het.
Maar als de wind iets anders staat...
We hebben geluk dat dit een groot gebied is.
De evacuaties, de boten...
als dat al echt was.
Waar kom je vandaan?
Atlanta...
Een hele lange tijd geleden.
Ik ben in beweging gebleven.
Mijn vriend en ik reizen al een paar jaar alleen.
We werkten vroeger op een vissersboot.
Is er iemand bij je?
Er was iemand.
We werden gescheiden.
Op wat voor boot werkte je?
Treiler, sleepboot, larder?
De laatste.
Wat deed je hier?
Je moet begrijpen dat we nerveus worden, wanneer er mensen onze gemeenschap vinden.
Dat merkte ik.
Mijn vriend en ik, vonden een kolonie op een brug, of wat er nog van over was.
We waren op zoek naar eten, maar werden door walkers aangevallen, de doden.
We probeerden aan ze te ontsnappen en toen viel ik van de brug af.
Ik vocht tegen de stroming en kwam in de inham terecht.
De riviermond?
De baai?
Ik ben niet goed in geografie. Ik dacht dat ik daar zou sterven.
Toen ik bij de kust was, viel ik flauw.
Het is de brug bij Windsor. - Weet je hoe je daar moet komen?
Ja.
Ze beantwoordde niet de vraag. - Heb ik dat niet?
Wat was de vraag? - Wat doe je hier?
Toen dat meisje, Cyndie, mij eten gaf, deed ik alsof ik sliep en volgde haar.
Het leek alsof ze een kamp had, en ik wilde weten of ik hulp kon krijgen.
Waarom sloop je dan rond?
Ik wilde zien of het veilig was. Ik weet het nog steeds niet.
Het spijt me dat ik jullie liet schrikken.
Echt. Maar als je me de goede richting opstuurt, ben ik weg.
Ik moet terug naar de brug en mijn vriend zoeken.
Als we je laten gaan, dan zijn wij in het nadeel.
Je weet heel veel over ons.
Als jullie mij laten gaan?
Ja.
Normaal hadden we je al gedood.
We schieten vreemdelingen neer, als ze ons kamp betreden.
Maar Beatrice zei dat je haar leven spaarde...
en mijn kleindochter verloor bijna die van haar toen ze je probeerde te redden...
dat meisje, Cyndie.
Dus blijft de vraag...
wat we met je moeten doen.
Ja.
Dat is een lastige.
Waarom rust je niet uit? We praten later wel verder.
Misschien komt er iemand met een idee.
Goed.
Ik hoop dat je van vis houdt.
De gedroogde?
Ze heeft gezouten baars.
Vind je het lekker?
Tuurlijk.
Nee, dat deed je niet.
Niet echt.
We hebben stoofpot.
Dat is ook zo. Jullie zijn nog niet aan elkaar voorgesteld.
Tara, dit is Cyndie.
Bedankt voor het strand en wat er daar gebeurde.
Je redde mijn leven.
Dat deed je.
Ik weet niet of oma ermee akkoord gaat, maar...
Mijn moeder had dat wel gedaan.
Ze liet mij de manier zien.
Een manier.
Ik wil het Rachel laten zien. - Het kleine meisje?
Ja.
Ze hoefde het nog niet te doen.
En jij?
Ik kan goed richten.
Dat klopt.
Laten we gaan eten.
En praten.
Tara.
Wanneer heb je voor het laatst gegeten? - Telt sojasaus ook mee als eten?
We hebben 'n grote hoeveelheid voorraad aan vis hier...
een van de voordelen als je zo dicht bij de oceaan zit.
Denk je dat je daar aan kan wennen, Tara?
Ik hoop dat ik je kan overtuigen om te blijven.
Wat? - Waarom niet?
Het zou de perfecte oplossing zijn voor ons probleem.
We houden ons dorp geheim, en jij hebt een plek om iets op te bouwen.
Je bent een goede vechter, Tara, met je hart op de juiste plek. Dat zie ik.
En je laat niet iets zomaar achter.
Als je wilt, helpen we om je vriend te vinden, en als hij wil blijven, kan dat dan ook.
Kan hij hier ook blijven dan?
Is er een reden van niet?
Ik bedoel...
ik wist niet dat ik dit ooit zou vragen, maar waar zijn alle mannen?
Allemaal?
We kregen een schermutseling met een andere groep.
Niemand heeft het gehaald.
We zijn ook anderen verloren.
Cyndie had een 11-jarig broertje, mijn kleinzoon...
en hun moeder ook, mijn dochter.
Nadat dat gebeurde besloten we onszelf te beschermen, wat er ook voor nodig is.
Wie er ook kwam, zouden we onmiddellijk doden.
We hebben het oude huis verlaten met alleen onze kleren bij ons.
En toen vonden we deze plek.
We zouden ons verborgen houden.
En we zouden blijven leven.
Je kon ons wat aandoen, Tara, maar dat heb je niet gedaan.
Ik weet dat we als monsters klinken voor je...
maar ik moest eerlijk zijn, zodat je begreep waarom we dat hebben gedaan.
Misschien kun je overwegen om te blijven.
En misschien kun je eerlijk zijn tegen ons, over waar je vandaan komt.
Ik vertelde de waarheid. - Echt?
Je zei dat je werkte op een visboot, een larder.
Dat klopt.
Tara, een larder is een plek waar je vlees opslaat.
Ja, ik loog.
Ik kom uit een gemeenschap, en dat is het.
We leven met elkaar. We helpen elkaar.
Er zijn muren, huizen. En er is een vriendin waar ik naar terug wil.
En we hebben dingen gedaan...
net als jullie.
Er waren mensen. Die bedreigden ons.
We ontdekten dat ze een oud satellietstation gebruikte als uitvalbasis.
We zijn daar midden in de nacht heen gegaan...
en hebben ze uitgeschakeld, iedereen.
Die mensen kregen wat ze verdienden.
Ze kozen om angst te zaaien en te doden, maar daarom hebben we ze niet vermoord.
We wilden de wereld niet beter maken.
We deden het om in leven te blijven, net als jullie.
En ik weet dat je denkt dat als ik blijf, het de enige oplossing is.
Denk hier eens over na, misschien kunnen onze groepen samenwerken.
We hebben je net gezegd wat we niet willen dat iemand deze plek kent.
Zo kun je niet blijven leven. - Dat denk ik wel.
Ik begrijp waarom je dit doet...
maar als je iedereen als de vijand ziet, zal je die alleen krijgen.
Vroeg of laat zul je 'n bondgenoot moeten vinden.
We kunnen elkaar beschermen.
We zullen veiliger zijn...
Goed.
We kunnen een gids meesturen met haar.
Haar vriend helpen zoeken...
en dan gaan kijken bij hun gemeenschap...
om te kijken hoe het daar is.
Ik ga wel mee.
Ik wil met haar mee. - Absoluut niet.
Je bent weggegaan zonder route, je niet afgemeld bij het hek.
Cyndie, ik dacht dat we het hier al eens over hadden gehad.
Dat klopt.
Je blijft achter het hek tot jij weet hoe je verantwoordelijk moet zijn.
Als dit goed uitpakt hebben we genoeg andere kansen.
En als dat niet zo is...
wil ik je daar niet.
Er zullen andere kansen zijn.
Weet je zeker dat er geen visboot bestaat die larder heet? Want ik weet zeker...
Die is er niet. - Duidelijk.
Dit gaat steeds beter...
mensen kunnen beter met elkaar opschieten. Zo zal het beter in de wereld worden.
Ik hoop dat je gelijk hebt.
Doe voorzichtig.
Waar is Cyndie?
Ze zit in haar hut, aan het mokken.
We zouden dit niet doen als zij de regels niet had overtreden.
Veel succes, Tara.
We zullen hieraan werken, Natania.
Bedankt.
Zie je snel.
Zie je nog wel eens, Rachel.
Beatrice.
Het spijt me van die klap.
Je had geluk. - Dat klopt.
Hoe ver nog naar de brug?
We zijn op de helft.
Blijf bij elkaar. Het is hier redelijk dichtgegroeid.
Ik ga wel.
Alsjeblieft.
Ik had je in het dorp al kunnen doden.
Laat me gaan.
Je hebt niks meer.
Je mensen zijn dood.
De Verlossers.
Die satelliet-post die je uit hebt geschakeld...
Je hebt geen idee waar je mee bent begonnen.
We zijn niks begonnen. We hebben het geëindigd. Ze zijn dood.
Je hebt ze niet tegengehouden.
Je kunt ze niet tegenhouden.
Het was maar een buitenpost.
Er zijn er meer... Meer Verlossers...
meer buitenposten.
Als ze weten van je vrienden...
dan is het te laat voor ze.
De Verlossers...
hebben zij je dit aangedaan?
Zij hebben alle mannen vermoord?
Stuk voor stuk...
elke jongen boven de 10 jaar.
Ze werden op een rij door hun hoofd geschoten.
We probeerden te vechten...
net als jij.
Zij hebben gewonnen.
En we moesten werken voor ze.
En op een nacht, zijn we weggegaan.
We zijn ontkomen.
En we laten ons niet vinden door jou.
Ze krijgen wat ze willen.
Het spijt me dat je...
Rennen.
Wacht.
Je schiet mij niet neer.
Omdat ik je gered heb?
De derde keer al.
Je schiet me niet neer.
Zweer...
dat je nooit meer terugkomt...
en niks over ons vertelt...
zelfs niet tegen je eigen mensen.
Waarom zou ik terugkomen?
Waarom zou ik iemand over deze plek vertellen?
Om er een slaatje uit te slaan.
Weet ik veel.
Waarom hebben we die twee mensen vermoord die te dicht bij ons kwamen?
Waarom heb je al die mensen vermoord in dat satelliet-station?
Omdat je dacht dat 't moest.
Maar niemand moest dat.
Je hebt het gewoon gedaan.
Niemand is slecht.
Ze hebben besloten om te vergeten wie ze zijn.
Je moet het zweren.
Sommige mensen zijn slecht, Cyndie.
Ik heb het gezien.
Daarom moet ik terug.
Je moet het zweren.
Ik zweer het.
Hier. Eten en drinken.
Kom mee.
Ik breng je naar de brug.
Probeer er dit keer niet vanaf te vallen.
Er zijn er meer, toch? - Veel meer.
Ik gebruik de auto's als dekking, tot het niet meer gaat.
En dan?
Ga ik rennen.
Ik ren graag.
Doe niks liever.
Je redt het nooit.
Jawel.
Laat me je helpen.
Dat heb je al gedaan. Door jou ben ik hier. Ga terug, zeg dat ik je aanviel.
Ze kennen je, Tara.
Nee, zeg dat je me hebt vermoord. - Ze kennen mij ook.
Ik ga nergens heen voordat je aan de andere kant bent, veilig.
Ik heb mijn geweer en munitie.
Ik heb je hier niet gebracht om je opgevreten te zien worden.
Dus doe dit, oké?
Kathy en Beatrice, zij weten dat we hierheen zijn gegaan.
Ze zullen hierheen komen.
Waarom ben jij niet zoals de rest?
Na alles wat er is gebeurd?
Waarom jij niet?
Naar die kant.
Ren.
Heath.
Ik kom eraan, Heath.
Nee. Rennen.
We zitten er samen in.
Ik weet het.
Misschien was jij het.
Ik hoop dat jij het was.
WELKOM IN DE ALEXANDRIA VEILIGE ZONE
Genade voor de verdwaalde Wraak voor de plunderaars
Het spijt me, Tara.
Mij ook.
We hoeven hier niet blijven te zitten.
Wapens, munitie...
heb je een aanwijzing?
Iets, waar dan ook.
Hoe gevaarlijk het ook is. Noem de plek.
Dan ga ik.
Er moet een plek zijn.
We kunnen dit.
We kunnen dit rechtzetten.
Dat moeten we.
Dat gaat niet.
Ik heb zoiets daar niet gezien.
Vertaling: Quality over Quantity (QoQ) Releases
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -