Morgen om 10:00 vertrek je met je zoon.
Koop benzine met je kredietkaart. Ga naar Starbucks.
Laat een spoor na van toen je niet thuis was tussen 10:00 en de middag.
Je zult Daphne op de vloer naast de lavabo vinden
met een gebroken nek alsof ze uitgleed.
Er zal een man komen om je te doden.
Je bent geen lerares Engels.
Toen ik jong was en naar films keek, vond ik het altijd dom
als ze een lijk in een rivier dumpten.
Ik dacht, waarom worden ze geen vriend met iemand uit een funerarium
en cremeren ze het lichaam.
Ik werd vorige week opgebeld door je broer, David.
Hij liet een boodschap na.
Hij zei alleen dat hij je oproep beantwoordde. - Ik belde hem vijf jaar geleden.
Belde hij drie keer? - Ja.
Denk je dat Ava weet wat er aan de hand is?
Hey! - Hey, oom Jav!
Heeft hij voor je gekookt? - Nog niet.
Je bent een privékok, oom Jav.
Een privékok?
Waarom heeft David me gebeld?
Hij wil het goedmaken.
Hij wil je terug in de familie.
Dat is niet de vader die ik ken.
Daarom heeft David je gebeld.
Om pa aan de telefoon te krijgen zodat hij je zelf kon uitnodigen.
Me uitnodigen? Waarvoor?
Ik heb reuzehonger.
Nog maar een uur geleden at je een Big Mac.
Dat is niet waar. - Jawel.
Ik at een dubbele kaasburger. Er is een verschil.
Het is wel zo dat je gegeten hebt. - Nu wil ik opnieuw eten.
Er is iets mis met jou.
Ga je nu alsjeblieft iets zoeken om te eten? Ik moet me concentreren.
Ik heb iets gevonden.
Dit is een winkelcentrum. - Dit is een winkelcentrum.
Ik heb geen kleren nodig, maar eten.
In winkelcentra kun je beide krijgen. Hier.
Wat gebeurt er?
Jij gaat boodschappen doen. - Waarom?
Omdat je dat graag doet.
Omdat je naar mijn familiediner gaat.
Misschien wil je wel iets nieuw.
Ik heb iets nieuw om aan te trekken. - Iets wat je gestolen hebt.
Hoe zou men dat weten?
Wat kan het je schelen?
Bij mijn familie, wil ik dat je iets draagt wat gekocht is,
niet iets wat je stal van een onschuldige.
Er is een verschil. - Mijn God.
Blijven we ruzie maken of neem je die
en ga je er iets mee kopen?
Je komt niet mee met mij. - Ik zei niet dat ik meeging.
Je krijgt geen inspraak.
Goed.
Wat doe je hier? - Wat bedoel je?
Ik zei je te parkeren op de derde plaats vanaf het einde.
Dit is de... Eén, twee, drie...
Vier. Het is goed.
Ontsluit het.
Zet de auto af.
Waarom? Ik dacht dat we zouden gaan rijden. - We rijden nergens heen. Zet de motor af.
Waarom draag je handschoenen? - Omdat ik in jouw auto zit.
Ja, maar we praten alleen maar. - Nee, jij bent alleen maar aan het praten.
Wat? - Ik heb mijn werk gedaan.
Klaar. We hoeven niet te praten.
Acht uur geleden zond je me een sms waarin je zei dat je me moest spreken.
Dus je spreekt.
Maar waarom draag je handschoenen? - Ik houd niet van kiemen.
Oké.
De politie stelt me alle soorten vragen.
Natuurlijk. Je vermoordde je vrouw.
Jij vermoordde mijn vrouw.
Nee, jij betaalde me om haar te vermoorden.
Dus vermoordde jij je vrouw.
Ze stellen steeds opnieuw dezelfde vragen.
De man is altijd de eerste verdachte. - Ja, maar ze zullen het ontdekken.
Wel nee. - Toch wel.
Ze zullen het te weten komen.
Chase, ik zei je dat ik heel goed ben in wat ik doe.
Als je mijn instructies opgevolgd hebt, zullen ze niets vinden.
Dat heb ik gedaan.
Grotendeels.
Grotendeels?
Maak ik een paskamer in orde voor je?
Nee, bedankt. Ik weet zo ongeveer wat me past.
Koop je dat dan allemaal?
Ja. Raak maar opgewonden.
Ik hoop dat je op commissie werkt.
Dat is zo, maar niets is te koop. Dit ter informatie.
Wat is dit? "Pretty Woman?"
Ik zei je naar Starbucks te gaan met je zoon.
Ik weet het.
Ging je niet naar Starbucks met je zoon?
Hij wilde skaten. Ik nam hem mee naar het park.
Daar zijn van die hindernissen die hij leuk vindt. Hij doet er trucjes op.
Waren er vrienden van hem? - Nee.
Waren er vrienden van jou? - Nee.
Waarom heb je dat dan gedaan? - Ik weet het. Goed?
Omdat Tyler bleef doordrammen. Hij zweeg niet.
En ik was gespannen.
Je werd verondersteld een verhaal op te stellen
van je afwezigheid van thuis toen Daphne vermoord werd.
Ik weet het.
En zij weten het. En ik weet niet wat te doen
behalve de waarheid vertellen.
Dat doe je niet of je gaat er ook aan.
Jij zou dat ook doen. - Nee.
Niemand zou me vinden. - Maar jij hebt dit gedaan.
Jij hebt haar vermoord.
Jij zou moeten boeten.
Zo zit het niet ineen, Chase.
Ik ben een slecht mens.
Ik ben een lafaard.
Ik kan zelfs niet naar de kruidenier. - Wat?
En het is Tylers verjaardag, volgende week.
Ik weet niet hoe ik een verjaardagsfeestje voor een kind moet plannen.
Daphne deed dat.
We hebben het niet over je zoons verjaardag. - Jawel.
We spreken over hetgeen ik wil. Oké?
Kalmeer. - Nee!
Val dood voor het verwoesten van mijn leven,
voor het verwoesten van het leven van mijn zoon,
om Daphne te vermoorden.
Je hoefde het niet te doen. Je kon nee gezegd hebben.
Het spijt me zeer dat ik dat niet gedaan heb. - Had dat dan gedaan. Jij deed haar dat aan.
Niet ik.
Wat doe je, Chase?
Ik zal me beter voelen als je dood bent.
Zo zal ik me beter voelen.
Lukt het een beetje daarbinnen?
Weet je wat? Je had volkomen gelijk.
Ik ben zo blij dat ik die allemaal paste.
Ja, hoe gek zou het niet zijn als alles je paste?
Echt zot.
Niets paste. - Niets?
Nee.
En zoals je zei, niets was te koop.
Dag Carol.
Je zult Daphne vinden op de vloer, naast de lavabo,
met een gebroken nek, alsof ze uitgleed toen ze uit de douche kwam.
Het gebeurt zo vaak.
Mevrouw! Je moet opzij.
Iedereen moet plaats maken.
Ik kan het uitleggen. - Doe maar niet.
Perfect.
Vertaling en synchronisatie : pvdc
Waarom draag je je pruik niet? - Waarom zou ik een pruik dragen?
De lange blonde, die je ophad toen je Ava ontmoette.
Dat is niet waar. - Toch wel.
Je denkt aan de selfie.
De hele week vraagt ze me of ik mijn vriendin Marilyn meebreng, dus...
Marilyn Monroe? Ze vindt me dus dik? - Nee, ze denkt dat je blond bent.
Ava weet dat ik pruiken draag.
"Marilyn" is enkel een compliment als je volslank bent.
Als je mager bent betekent het dat je moet afvallen.
Iedere vrouw weet dat. - Maar zij is Argentijnse.
Zij heeft hetzelfde referentiekader niet. - Toch wel. Dat is internationaal.
Daarbij als ik de blonde pruik zou dragen moet ik het Southern accent aanhouden
en Ava weet al dat ik geen Southern accent heb. En je nichtjes ook.
Waarom zou je een Southern accent moeten doen? - Omdat het zo werkt.
Wat? - Ik ga het niet uitleggen.
Prima. Kun je alsjeblieft een Negroni voor me maken?
Help me te begrijpen waarom we hier zijn.
Toen Ava me uitnodigde op jullie familiediner, dacht ik dat het ging om jou, Ava en de meisjes.
Ik besefte niet dat je ouders die je in geen twintig jaar sprak er ook zouden zijn.
Mijn vader gaf geld aan mijn zus om dit restaurant te bouwen.
Vanavond is de viering van die verwezenlijking.
En ze nodigden jou uit? Na al die tijd?
Ja. - Waarom?
Omdat mijn vader een hartaanval kreeg, zoals ik je al 64 keer vertelde.
Ja, maar je vertelde me niet
waarom je met niemand van je familie sprak sedert je zestiende.
Omdat ik daar met niemand over spreek. - Dat is gezond.
Is het goed als jij iets niet weet?
Wat? Waarom? Wanneer? Wie?
Je bestookt me gans de tijd met niets dan vragen.
Maar sommige mensen praten gewoon niet graag over alles wat hen in hun leven overkwam.
Ik had gedacht dat je het zou begrijpen. Heb ik je ooit alle details gevraagd?
Alle verschrikkelijke rotzooi die je meemaakte? - Oké, het spijt me.
Oké.
Denk je dat je me nu kunt een Negroni bereiden,
zonder alle gin achter de bar op te drinken? - Mogelijks.
Wie komt er allemaal? - Heeft Javier je dat niet verteld?
Hij ging niet in detail.
Grote verrassing. - Wat?
Je vader kreeg een hartaanval en besliste dat hij Javier wilde zien
voor het eerst sedert hij tiener was. - Hallo?
Het ziet er fantastisch uit. - Dank je.
Hallo - Hallo, Letty!
Hallo.
Ja!
Hallo, schatjes.
Dit is dus voor jou, maar ik zou willen dat het van mij was.
Ja, en ik wil dat het van mij is.
Schat, je vertelde me niet dat ik 97 mensen zou ontmoeten.
Waarom vertelde je haar niet over iedereen? - Niet aan gedacht.
Ik denk dat het slechter kon zijn.
De familie van de laatste kerel waar ik verkering mee had, was van Delaware.
En? - Dat is het. Dat is het hele verhaal.
Hij is net terug van iets in Nassau. - Waarvoor?
Een paar spelers van de Atlanta Braves. Vrouwen, privéjets, van alles.
Jav, vertel hen het verhaal over de...
Ik wil niet. - Prima.
Goed dus...
Ze wilden dat er oester overvlogen uit Maine.
Vijf jaar geleden woonden ze in een hoeve op de Dominicaanse Republiek
en nu moeten ze oester uit Maine hebben.
Ik moet alles klaarkrijgen voor iedereen aankomt, dus...
Hij vond die wereldberoemde oesterleverancier,
maar wat zo raar is, is dat ze dat hele oesterding slechts doet als hobby.
Ze is eigenlijk advocaat.
In alle geval, ze kwamen over in de laadruimte van de privéjet van een kerel.
Wie waren die spelers ook alweer? - Ik weet het niet.
Sport. Wie kan het wat schelen. Upton was één van hen, toch?
Upton en een paar shortstoppers? - Goed, stop!
Iedereen, houd op.
Het spijt me, maar ik moet werken. Iedereen komt toe over tien minuten en ik moet...
Goed. Rustig.
We zijn weg.
Silk, kun je helpen met de feesttafel?
Zeker. - Daniela, Sofia, help met je oom.
Hoe? - Zo.
Begin gewoon te helpen.
Bedankt. Ik ben zo terug.
Wat is er?
Waar ben je in godsnaam mee bezig?
Ik speel een beetje. - Niet waar.
Je spuit van die onzinnige verhaaltjes.
Je bent een privékok met helemaal geen verhalen.
Ik probeer je te helpen.
Straks zie ik mensen die ik jaren niet zag.
Ik wil dit goed doen. Dit is mijn familie, niet die van jou.
Geen leugens in mijn familie. Ze weten dat ik een dief ben.
Weet jouw familie wat je doet?
En daarbij, als je kunt koken, waarom dat verschrikkelijk filantropieverhaal?
Omdat. - Omdat?
Omdat als je verschillende leugens vertelt tegen verschillende mensen
en iets bij je terugkomt via een derde partij, je weet wie praat met wie.
Een derde partij? - Ja.
Meen je dat? - Ja.
Doe jij dat niet? - Nee.
Waarom niet? - Omdat dat tijd en energie zou vereisen,
die letterlijk aan alles anders besteed wordt.
Ja, uitgezonderd als het je familie is.
Denk aan een titel voor je boek. - Welk boek?
Je vertelde de meisjes, die het mijn zus vertelden, dat je een schrijver bent.
Ik zei dat ik werk voor Instagram.
Je zei dat je werkt voor Instagram ter ondersteuning van je echte passie, schrijven.
Iemand zal je vragen hoe het boek heet. Bedenk nu een titel.
Zo hoef je je er later niet over in te zitten. - Ik ben oké. Ik beslis onmiddellijk.
Oké.
"Mr Hollywood."
Excuseer? Wat?
Gewoon een idee. - Voor een titel?
Ja, in geval je er straks geen kunt bedenken.
Ik denk dat die wel goed is.
"Mr Hollywood."
Ik ben toe aan een nieuwe Negroni. - Ja, goed.
Hoe was jullie vlucht?
Twaalf uur is te lang. Maar de bestemming was het waard.
Carlos.
Javier. - Ja, papa?
Ga je ons niet voorstellen aan die blanke persoon?
Ja, natuurlijk.
Letty.
Het spijt me. Dit is Letty. Mijn vriendin.
Reeds dronken.
Charmant.
We hoorden dat je schrijver bent. - Ze schrijft een boek.
Schrijven is slechts een hobby. - Je mag je passies nooit opgeven.
Waarover gaat het boek.
Voor het ogenblik is het nog eerder een kladversie in Word.
Waarover gaat het kladdocument?
Een kerel die zijn gelijkenis aan Ryan Gosling wil te gelde maken.
Ryan Gosling. Wie is dat?
Hij is heel beroemd. Heel beroemd.
Ryan Gosling is mijn celebrity vrijkaart. - Jouw wat?
De beroemdheid waar ik mee naar bed mag als de gelegenheid zich zou voordoen.
Wat scheelt er met jou?
Hoe heet die kerel, die lijkt op Ryan Gosling?
Lance. Hij werk in een hamburgertent 'White Castle'
Lance in een White Castle.
Kan ik het lezen? - Het is een werk in uitvoering.
Wanneer zal het af zijn? - Het zal nog lang duren.
Ik heb een echt grote baan bij Instagram. - Het internet?
Het is in de randgebieden van het internet, ja.
Wat doe jij? - Ik assisteer de lokale overheid.
Ik zit ook in de randgebieden.
Wat geheimzinnig. - Bedankt.
Dat doet me denken aan je broer.
Toen ik hem ontmoette, had ik geen idee wat hij deed.
En dan vond ik al zijn messen.
Toen besefte ik dat hij kok is.
Nu je dat zegt. Ik moet er terug naartoe.
Oké.
Mag ik rondkijken?
Natuurlijk.
Toen ik hoorde dat je kok was, verraste me dat.
Waarom? Toen ik opgroeide was ik altijd aan het koken.
Ik weet dat je toen altijd kookte. En dat je ervan hield.
Maar er is een verschil tussen een beroep en een hobby.
Ik weet niet, het past niet bij jouw persoonlijkheid.
Mijn persoonlijkheid? -Ja.
Je bent als ik.
Ongeduldig.
Het steekt je vlug tegen.
Koks moeten op dezelfde plaats werken
met steeds dezelfde mensen.
dag in dag uit gedurende een lange periode.
Een privéchef kan veel reizen.
Soms wat teveel.
Juist.
Toen ik dat deel van het verhaal hoorde, viel alles op zijn plaats.
Ik wil een toast uitbrengen.
Wie houdt je tegen?
Komen jullie?
Komop, laten we gaan toasten.
Gaat het?
Ja. Jij? - Ja.
Ik ben zo blij dat onze familie hier is in mijn restaurant,
die ik noemde naar onze geboorteplaats.
In dit restaurant dat je me genereus hielp bouwen, papa.
Het is prachtig.
Dank je.
Het is een droom die verwezenlijkt wordt.
Maar de nog grotere droom, en tot vorige wist ik echt niet
of die zou uitkomen,
is dat we allemaal samen zijn, eindelijk,
na veel te lange tijd, met Javier.
Dank je wel
Oké. Ik vergat het bijna.
Wat een leuke verrassing is het niet voor iedereen om Letty te ontmoeten.
Ik vind je aardig. Welkom in de familie.
Geef me een vuurtje.
Papa, hier mag je niet roken.
Voor de assen.
Wat is dat, Javier?
Hey, gefeliciteerd.
Ik heb ook iets te zeggen.
Velen van ons hebben elkaar sedert lang niet gezien.
Het zal sommigen verbazen dat dit zwaar op mij woog.
Ik ben niet iemand die onnodige emotie toont.
Maar ik moet bekennen
dat dit één van de gelukkigste momenten van mijn leven is.
Bravo, papa. Bravo.
Ik ben nog niet klaar.
"Ieder leven hoe lang en complex het ook mag zijn,
komt voort uit één enkel moment.
Het moment dat een man voor eens en voor altijd ontdekt wie hij echt is.
De grootste schrijver van Argentinië zei dat. - Wie was dat?
Kan het je schelen, Carlos? - Ik denk het niet, nee.
Carlos, mag ik je zoon lenen?
Waarvoor? - Tomasito, kom. Kom hier.
Toen Javier zestien was, was hij een wilde jongen.
Moto's, jacht, meisjes.
Maar met zijn twee broers
David en Carlos, lag hij altijd overhoop.
Alleen de kleine Santino was hij toegenegen.
Daar gaan we.
Wie is Santino?
Papa, alsjeblieft.
Als de familie samen is,
is het belangrijk degenen te huldigen die er niet zijn.
Oké.
Kleine Santino was de jongste,
en Javier hield erg veel van hem.
Hij leerde hem vissen en koken.
Op de kleine Santino's zevende verjaardag,
wilde Javier hem meenemen op een kampeerreis naar Gran Chaco.
Ze vonden een oude Jeep die op het domein rondslingert
en weg waren ze.
Ze zouden opblijven tot middernacht voor zijn verjaardag,
maar de kleine Santino haalde middernacht niet.
Hoe begon het alweer?
Ik was Santino aan het aanleren hoe hij vuur moest maken.
Hem aanleren hoe vuur aan te maken. Aan een zevenjarige.
Kleine Santino zal waarschijnlijk de instructies van Javier niet goed opgevolgd hebben,
want iets wat hij deed
zorgde ervoor dat Javier een kei naar zijn hoofd gooide.
Het was geen kei.
Het was een steentje. bijna een kiezelsteen.
Santino danste rond met een toorts nabij het droge struikgewas.
Hij startte bijna een heuse bosbrand.
Dus om het zijn dierbare bos te behoeden,
wierp Javier een kei naar het hoofd van zijn broer.
Zomaar.
Santino zei dat hij oké was. - Ongetwijfeld zei hij dat.
Maar dan werd hij moe, nietwaar? - Hij wilde gaan liggen.
En wat doe je met een hoofdwonde? - Dat wist ik niet.
Javier zei "Ga maar liggen.
Ik maak je wakker om middernacht voor je verjaardag."
Dus ging de kleine Santino slapen.
Stop. Genoeg.
Als je hersenen beginnen te bloeden, word je eerst slaperig.
Houd altijd iemand met een hoofdwonde wakker.
Want de volgende morgen, op zijn zevende verjaardag
werd de kleine Santino niet wakker.
Javier ging slapen en vergat hem wakker te maken om middernacht.
Hij liet hem de ganse nacht doorslapen.
Voor hij zich om hem bekommerde, ging hij vissen.
Hij zette een pot koffie terwijl Santino dood lag in een slaapzak.
Het was zijn schuld niet. Hij was nog maar zestien.
Hij wist beter. - Hij kon hem niet gered hebben.
Dat kon hij wel. Je weet dat.
Ik sprak met een dokter. Die was heel duidelijk.
Ze hadden het hersenletsel kunnen detecteren met een CAT scan.
Hij had kunnen geopereerd worden.
Aan hoeveel dokters heb je dat gevraagd voor je er een vond die je dat vertelde?
Hij zou geleefd hebben vandaag als het niet van jou had afgehangen.
Daar ben ik zeker van.
Het spijt me.
Natuurlijk spijt het je. Je doodde je broertje.
Het is zinnig dat het je spijt.
Ben je klaar? - Ja.
Ik denk het. Nu we kleine Santino herdacht hebben.
Bedankt om te luisteren naar een oude man.
Op Santino.
Ik denk dat we beter gaan. - Nee.
Was je vader altijd zo?
Ik meen het. Ik denk dat we beter vertrekken. - Nee.
Bedoel je dat wat net gebeurd is, in orde was?
Het is duidelijk dat wat je broer overkwam niet jouw schuld was.
Hoe was het mijn fout niet?
Ik raakte hem op het hoofd. Hij stierf aan de verwonding. Zo is het gebeurd.
Ik weet dat mijn vader is, wie hij is
maar daarover heeft hij gelijk.
Daarom moeten we weggaan. - Jij mag vertrekken.
Ga. Alsjeblieft.
Wat is er aan de hand met deze familie?
Wat is dat? - Niets.
Toon het me.
Zijn jullie nu echt ether aan het snuiven?
De enige keer dat ik ooit hoorde dat iemand dat deed, was in "Fear and Loathing."
Daar pikten we het op.
We moesten wat grote hersencellen nekken na die onzin.
Beloof het niet te vertellen, tante Letty. - Spreek me nooit meer zo aan.
Oké.
Wil jij het ook proberen. - Ik snuif geen ether met twee tienermeisjes.
Beschouw je ons zo?
Hoe kun je het laten, na "De ballade van de kleine Santino"?
Heeft oom Jav je ooit dat verhaal verteld? - Nee.
We hoorden het een paar jaar geleden. Het is triest.
Wat is er in hemelsnaam fout met de hersenen van jullie grootvader?
Je weet dat als mensen zeggen, "Mijn opa is van een andere generatie"
dat dat betekent dat hij een racist of een seksist is?
Ja.
Wel als je dat zegt in Argentinië,
betekent het dat hij veel mensen vermoordde in de jaren zeventig.
Excuseer?
Ga naar Wikipedia en geef in "Vuile Oorlog."
Verdomme. Was Oscar daarbij betrokken?
Hij had er wel de leiding niet over, maar...
Er zouden tienduizenden mensen vermoord zijn.
Als we ernaar vragen, zeggen ze dat het politiek was.
Heel oppervlakkig.
Meisjes, kom naar binnen.
Zou je het heel erg vinden als als ik met jou van plaats wisselde aan tafel?
Wil je niet naast Javier zitten? - Ik zie hem iedere dag.
Je zult het wel fijn vinden naast hem te zitten. - Ben je zeker?
Absoluut.
Hoe voel je je nadat je die kleine jongen op zijn hoofd sloeg met je vuist, daarstraks?
Hoe ik me daarover voel? - Ja.
Het is nogal traumatisch.
Misschien zou je je moeten verontschuldigen.
Wil je dat ik me verontschuldig tegenover een kind?
Misschien moet je je verontschuldigen tegenover je zoon.
Javier? Waarvoor?
Omdat hij niet wist wat hij moest doen met een hoofdwonde.
Hij was nog een jongen. - Hij was 16.
Denk je niet dat je hem beter had getroost in plaats van hem uit je familie te verstoten?
Je zult het wel begrijpen. - Is dat zo?
Ik zal je vertellen hoe deze familie ineen zit.
Iedereen staat aan de kant van Javier,
en ik blijf over als een gehate oude man.
Ben je dat dan niet?
Ik ben blij dat iedereen zich amuseert.
Ja. - Alles is perfect.
Ik kom terug met het dessert.
Ik help je.
Gracias, Soledad.
Hou je van hem?
Ik ben er nog niet zeker van. - We zullen het spoedig ontdekken.
Soledad, waarom ga je niet een poosje liggen?
En neem alsjeblieft de kinderen met je mee.
Waarom?
Kom.
We zijn weg.
Jullie ook, meisjes.
Ik ben vijftien en Sofia is zestien. We zijn geen kinderen.
Ga.
Dat is beter.
Nu kunnen we onszelf zijn. - Ja. Goed.
Ik wil weten waarom je mijn zoon op zijn hoofd moest slaan.
Dat is goed voor hem. Het hardt hem.
Wel, Javier... - Ja?
Ik wed dat je hier zo snel mogelijk weg wilt. - Daarover heb je het niet mis.
Papa, ik denk dat sommigen misleid waren
over de reden waarom je wilde op bezoek komen.
Hoe kun je dat zeggen? Ik wilde dit prachtige restaurant zien.
De droom van mijn enige dochter werd vervuld.
Maar je zei ook dat de dingen wilde goedmaken met Javier.
Dat is zo. - Daar lijkt het niet op.
Het spijt me dat je er zo over denkt.
Maar luister wat ik nog meer te zeggen heb.
Het is zo lang geleden.
Ik weet zo weinig over mijn zoon.
Zoals bijvoorbeeld, wat doe je voor de kost, tegenwoordig?
Je weet wat ik doe. We hebben het erover gehad.
Ach ja. Ik weet dat je goed genoeg kunt koken
om iedereen te laten geloven dat je kok bent,
maar is dat alles wat je doet om de eindjes aan elkaar te knopen?
Ja.
Dat is toch niet helemaal waar, hé?
In feite was ik zo nieuwsgierig om te weten wat mijn zoon deed,
maar niet in staat om met hem in contact te komen,
dat ik David iemand liet inhuren om dat na te gaan.
Waarom veracht je deze familie door te liegen in ons gezicht?
Houd op, Oscar.
Waar je ook maar mee bezig bent.
Schat, het spijt me dat ik je dit moet vertellen,
maar je geliefde zoon is een huurmoordenaar.
Ik verontschuldig me voor mijn man,
hij had altijd al een ziekelijk gevoel voor humor.
Wist je dat?
Over je ziekelijk gevoel voor humor? Ja, dat had ik vrij vlug door.
Nee.
Weet je wat je vriend doet als hij op uitstap vertrekt?
Hij is privékok. Ik denk dat we beter weggaan.
Ik ben het er mee eens. We zijn weg.
Ken je die man? Hij stierf aan een hartaanval.
Volgens mij lijkt hij best fit.
Die vrouw viel in de douche.
De lijkschouwer zei dat het een ongeval was. - Jammer.
Die kerel stierf een natuurlijke dood.
Misschien toch niet zo natuurlijk.
Wie zijn die mensen? Wat gebeurt er?
Misschien had papa geen hartaanval, ma.
Ik denk dat het een beroerte was.
Genoeg, verdomme.
Wees man en vertel de waarheid.
Vertel het je moeder, je zus je broers en je vriendin.
Vertel het hen zodat ik het niet moet aanhoren
dat zij smeken om jou terug in mijn familie te laten.
Ik wist het altijd al en nu weten ze het allemaal.
Je was een moordenaar toen je zestien was en je bent een moordenaar, nu.
Jij bent slecht.
En als jij hen de waarheid niet vertelt dan doet Silk het!
Vertel het hen!
Ik heb niets te zeggen. - Natuurlijk heb je dat wel.
Laat hem met rust. - Komop, vertel het hen.
Ik weet niet waarover je het hebt.
David!
Spreek.
David, doe dat geweer weg.
Leg het neer. - Wat gebeurt er?
Ik zal de waarheid vertellen, nadat je het wapen hebt neergelegd.
David, leg het geweer neer.
Javier, wat is dit?
Hoeveel mensen heb jij gedood? - Dit gaat niet over mij.
Dat is waar al dit over gaat.
Jij zit me hier te beschuldigen als moordenaar,
terwijl jij verantwoordelijk bent voor het vermoorden van duizenden onschuldigen.
Wat ga je doen, David?
Wat ga je doen?
Wat doe je?
Javier staat op het punt nog een van je zonen te doden.
Jij dwong me uit de familie.
Jij liet me achter met niemand.
Ik was onzichtbaar.
Door jou ben ik helemaal alleen sedert ik een jongeling ben.
Niet door mij. - Door jou.
Als het niet voor Ava was...
Ik ben hier vanavond omdat Ava me zei
dat ik mijn familie kon terughebben.
Al de mooie mensen in deze zaal.
En ik dacht dat als er een kans was dat je me er terug in wilde laten...
Als je me echt wilde vergeven...
dat ik jou dan ook kon vergeven.
Ik hoef voor niets vergiffenis.
Ik zie je nooit meer terug.
Eindelijk zijn we het over iets eens.
Wel, is iedereen klaar om te vertrekken?
Ja?
Mijn ijs is gesmolten.
Wel? - Ik ga de kleintjes halen.
Blijf, mama. Ik haal ze.
Haal de meisjes.
Waarom staat niet iedereen recht?
Ava.
Kom je mee met je familie? Of blijf je bij Javier?
Arme Javier. Zoals altijd.
Ik ga nergens heen met jou.
Als één van je investeerders raad ik je aan van kok te veranderen,
want het vlees te gaar en de perziken waren aangebrand.
Voor de rest is het een prachtig restaurant.
Graag gedaan.
Wat is er aan de hand? - Iemand zal het jullie uitleggen.
Of ik leg het jullie uit... ooit.
Ik ga naar de keuken.
Is het waar?
Ben jij geen privékok?
Javier, ben jij privékok?
Nee.
Hoe kon je me zo vaak voorliegen dat ik het niet kan tellen?
Het spijt me.
Het kan me niet schelen dat het je spijt.
Ik kwam in dit leven terecht door... - Welk leven?!
Een leven bestaande uit het beëindigen van andermans leven?
Ja, maar die mensen zijn niet...
Wat zijn ze niet? - Onschuldig.
Vermoord je mensen?
Nee, dat doe je niet.
Ik weet dat je dat niet doet.
Kijk me aan.
Je doet dat niet.
Toch wel.
Je geloofde hem.
Nee, alsjeblieft, doe dat niet.
Je geloofde hem toen hij zei dat je een moordenaar was
toen je zestien was.
Ava...
en hij maakte dit van jou.
Maar nu kun je het hem niet verwijten.
Je bent volwassen en je maakt je eigen keuzes.
Ik weet het.
Je zult de meisjes nooit meer zien.
Je ziet hen nooit meer terug. Of mij.
Als je om ons geeft, dan probeer je het ook niet.
Alsjeblieft.
Het spijt me.
Alsjeblieft.
Ik zal altijd houden van de persoon die je was.
Ava.
Ga weg. Alsjeblieft, ga weg.
Ik ga nergens heen.
Hier, neem de auto. Ik heb hem niet nodig.
Goed. Dat doe ik.
En ik neem jou mee.
Vertaling en synchronisatie : pvdc