Mei 1940. De Duitse Blitzkrieg rukt op. In amper 18 dagen tijd...
...is het Britse expeditieleger teruggedreven tot de Noordzee.
300.000 soldaten worden haastig overgezet naar Engeland.
Ook een handvol Belgen glipt mee in deze oversteek.
Belgen die tijdens de oorlog in Engeland zullen blijven,
ingelijfd in een leger in ballingschap.
Het zijn vissers, rekruten, boerenzonen.
Maar ze willen vechten. Ze willen terug naar het vasteland,
om de Duitse bezetter te verdrijven.
Het zijn vier van deze Belgen,
wier vergeten verhaal we vandaag aan u vertellen.
Vier Belgen op D-Day.
Vier jaar hebben we daar gezeten, in Engeland.
Die Engelsen zagen ons niet staan.
Wij waren de hoerkes, he. - De boerkes.
- De domme Belgskes. - Boerkes.
Maar dan, hij de landing... Dan hebben ze anders gepiept.
Zonder ons had D-Day er anders uitgezien.
Daar praten ze nu nog van, van ons.
Van de boerkes.
Ja, dat is waar. Ze praten daar nu nog van.
Maar ik vind dat nergens voor nodig.
Dat is allemaal uit hun context getrokken.
Daar is allemaal 'n perfect logische verklaring voor.
Ja, of toch redelijk logisch.
Dat was allemaal niet de bedoeling, maar ja.
Ik had goeie mannen in de oorlog. Een bende als geen ander.
Ze hebben zich allemaal bewezen, wat ze ook zeggen.
Verdomme, die moffen zijn met veel.
- Ik pak er vijf, minstens. - Ik tien nog voor jij schiet.
Jij kan je geweer niet eens vasthouden.
Pas maar op dat ik jou niet neerknal.
Dat is 'n MG42 in 'n mitrailleursnest. We bestormen de flanken en...
Dit is 't moment niet. Concentreer je.
We bestormen de flanken op mijn teken.
Gerard! Hilaire! Raf, meekomen.
Ben je niet goed snik? - Wat?
Hé, gasten, ze schieten maar met verf.
- Ik heb er twee. Twee-nul. - Die tellen niet.
Je hebt vals gespeeld. - Loop dan wat sneller...
Kapitein, ze zijn onmogelijk op te leiden.
Ik heb alles geprobeerd. Hopeloos.
Er is in elk geval geen gebrek aan enthousiasme.
- Raf heeft er een met flosjen. - Dju, dat zijn meer punten.
Raf was een enorme patriot.
Hij wilde absoluut vechten voor zijn land.
Hij had zelfs gelogen op z'n medische keuring.
Maar dat wisten wij toen nog niet.
Idioot. Hiervoor kan ik je laten executeren.
Gaat het, kapitein? - Ja hoor, George.
Ik denk dat ik 'n ideale klus heb voor die mannen.
Uit honderdduizenden soldaten zijn wij, kleine Belgskes, geselecteerd
om als eerste uit de boot te springen in Normandië.
Dat was de eerste kans om Hitler te pakken.
De eerste kans, wat een eer. De eerste bevrijders van 't continent.
Maar toen...
- We hebben ons toen verslapen. - Ja, we hebben ons verslapen.
Verdomme, iedereen opstaan. Het is halftwee.
We moeten bijna vertrekken. Miljaardedju.
Is er koffie? Zonder koffie land ik niet.
Raf, heb jij die wekker gezet? Die staat op halfdrie.
Maar nee, halfnegen.
Je hebt 'm omgekeerd vast.
Ja, dan is 't halfdrie.
Dat zie je toch. Kun jij niet lezen of zo?
Niet zo goed.
Kom, over 'n halfuur moeten we op die boot zitten.
Wil je nu stoppen met die irritante geluidjes?
Ik had zelfs 'n speech voorbereid. Wacht 's.
Vrienden, strijdmakkers... Bla bla bla. Grote moed en broederschap.
Liever 'n dode held dan 'n levende lafaard.
Maar weet dat wij niet alleen staan in onze strijd.
Na onze historische eerste stappen op het continent
volgen nog duizenden kameraden.
Vrienden, aanschouw de fiere soldaten van het geallieerde leger.
Waar is dat leger nu?
- Zijn ze al vertrokken? - Ze vertrokken pas om twee uur.
- Ja, achtermiddag. - Is dat achtermiddag?
Gerard, a.m. en p.m.
After midday en...
...pefore midday. 2 a.m. is achtermiddag.
Dat is nu. Ze hadden 't allemaal mis.
Ofwel wilden zij Hitler eerst kunnen pakken.
- De smeerlappen. - Erachteraan, milledju.
Er wordt hier niet geland zonder ons. We pakken 'n boot en volgen ze.
Willy, stop met die geluidjes, onnozelaar.
Allez vooruit. - Waarom doe je dat?
Hij had voor de komische noot kunnen zorgen.
Wie zal er nu ongecompliceerd grappig zijn als 't saai wordt?
We hebben niemand nodig. Wij kunnen met vier 't verhaal dragen.
Twee-een. - Die telt niet mee voor punten.
Alleen Duitsers. Anders schiet ik Raf af.
Mannen, alleen Duitsers tellen.
Is dat geen doorzettingsvermogen misschien?
Zo achterkomen omdat de rest te vroeg weg is.
Daar hebben we geen compliment voor gehad.
Leg het maar verder uit in de auto. Maak je gereed.
De dienst is om één uur.
Ja, Raf is vorige week komen te gaan.
Het is de begrafenis in Oostende.
En ik wil niet te laat komen. Je weet welke gevolgen dat kan hebben.
Doorvaren voor ze in Frankrijk zijn. - Waar moet ik heen? Waar ligt dat?
In het zuiden. Kijk op het kompas.
- Ligt dat niet in 't oosten? - Daar ben ik niks mee.
Op het kompas staat E en F.
De E van east en de F van...
Van forward. Toe.
Is het dan east of forward?
Volg gewoon dat pijltje.
Allez vooruit. Volg dat pijltje.
Sergeant, volgens het pijltje zijn we bijna in east.
Dan zijn we er. De rest zal er al lang zijn.
- Zie je ze? - Nee.
Dan hebben we ze toch ingehaald.
Ja, land. Volle bak vooruit en dat strand opvaren.
Zoek dekking in inslagkraters.
Bridgehead installeren. Rally point dog one. Go, go, go.
Gerard, buk je.
Hier is wel niemand, he?
- We zijn toch de eersten. - Nee, dit is zeker 'n hinderlaag.
Allez, kom zeg.
Hallo!
Hallo, moffen.
Zie jij Hitler?
- Hier is niemand. - Allez zeg. Waar zitten die?
Bon, hier hebben we 't al bevrijd.
Ze hebben achteraf onze route zo wat kunnen reconstrueren.
En aan de hand van het gemiddeld verbruik van zo'n boot
en de stroming en de wind op dat moment
moet dat zoiets geweest zijn.
Op dat moment wisten wij nog niet waar we zaten.
Dus wat konden we beter doen dan 't eens te vragen?
Ginder.
- Soldaat per fiets. Zwart uniform. - Waffen-SS.
Die vertelt ons waar we zijn. Ik ken manieren om 'm te doen praten.
Een-nul voor Gerard, zeker?
Het is een-twee.
Een SS'er is dubbele punten. Hè, sergeant?
Idioot. Ik moest die levend hebben. - Waarom?
Om te vertellen waar we zijn, jij kalf.
Dan telt hij niet?
Wat kan mij dat spelletje schelen. Ik wil weten waar we zijn.
Zoek maar een andere. - Als hij niet telt, telt hij niet.
Eerlijk is eerlijk.
- Soldaat te voet. Bruin uniform. - Sturmabteilung.
Hij heeft mortiergranaten.
We wachten tot hij voorbij is en dan...
- Hij had de vorige afgeschoten. - Zeg, klein kind.
- Sturmabteilung, is dat geen 5 punten? - Nee, stop met dat spelletje.
Rustig, manneke, rustig.
Er is nog 'n heel leger tussen ons en Berlijn. We vragen 't de volgende.
De volgende die een neerschiet, krijgt min 500.
- Mag hij dat zomaar beslissen? - Hij is baas, he Gerard.
- Soldaat op wacht. Blauw uniform. - Luftwaffe.
Blijven staan. Blijven staan.
Jullie niet, die geweren neer.
Spreek. Waar zijn wij?
Lap. Min 500 voor Gerard.
Dat is vals spelen. Smerige hond.
- Het is oorlog, he maat. - Nu is 't gedaan.
Als je er nog één afschiet, is het min 1000 punten
en knal ik jullie zelf af en krijg ik 500 miljoen punten voor elk.
Die kan ook niet tegen z'n verlies.
Spreek, Schweinehund. Waar zijn we?
Je hegrijpt 't wel. Waar zijn we?
Brittannië hier.
Brittannië.
Wat zegt hij?
Dat we in Bretagne zijn.
In Bretagne?
Ja. Zijn we de eersten?
Vraag 's hoe ver 't is naar Hitler.
Hilaire vraagt hoe ver het naar Hitler is van hier.
U zit in vijandig gebied. Onze legers zitten 200 mijl oostwaarts.
Vuur naar believen op militaire doelwitten. Over en uit.
Hij zegt dat we in vijandig gebied zitten.
en dat we mogen schieten op alle militaire dingen.
- Goed, he. - Wie bewaakt de gevangenen?
Raf.
Godmilledju, Raf. Schiet dan toch.
Zot, en dan min 1000, zeker?
Voila, een mooie tekening.
Goed. We zitten in Bretagne en we moeten naar Normandië.
Dus naar het oosten. De zee ligt daar, dus is het oosten naar links.
- De zon zit daar, dus naar rechts. - Wacht eens...
Is dat a.m. of p.m.? Daar zijn we nog niet uit.
Die Engelsen doen alles omgekeerd. Engels rechts is continentaal links.
Wat is 't nu? Ik wil vandaag nog Hitler pakken.
- Hadden we dat kompas maar. - Als de noordpool daar ligt,
dan ligt de linkspool...
- Links. - Nee wacht.
We gaan naar rechts en als Hitler daar niet zit, vragen we 't nog eens.
Dat is goed.
Wie zit er in Bretagne? - De 42ste.
- 42ste infanterie? - Ja, sir.
Verdomme, ze leven nog. Hoe zijn ze daar geraakt?
- Ik heb begrepen dat ze Hitler zoeken. - Hitler?
Hou hun positie in de gaten. Ze mogen niet bij onze troepen komen.
- Deze man wil... - De Duitsers zijn geland.
Ik ben aangevallen door Duitse soldaten in Brits uniform. Ik zweer 't.
Toen hebben ze die verkenners gestuurd.
Hadden we die Feldwebel maar niet laten lopen.
- Veldwachter, Gerard. - Die vuile rat heeft ons verraden.
- Waar rij jij naartoe? - Naar Oostende.
Oostende is naar rechts.
Nee, Oostende is in het oosten.
Mannekes toch, in 't westen.
Het is natuurlijk wel in West-Vlaanderen, he.
- Is dat dan a.m. of p.m.? - Begin niet, he?
Naar het westen dan, he.
Ja, merci.
- Tien-elf voor mij. - Nee, voor mij.
- Die met z'n trompet had ik. - En die met z'n triangel had ik.
- Deze hier? Deze en deze had ik. - Niet waar.
En die ook, zeker?
Raf.
Wat doe je? - Wapens verzamelen.
Dat 't niet in vijandige handen komt. - Meen je dat nu?
Anders kan de volgende Duitser die hier komt die mitraillettes pakken.
- Je ziet jij niet goed, zeker? - Jawel.
Ik steek nu drie vingers op. - Ja, goed dan.
Maar wacht een keer...
Dat is nog altijd 'n kans van een op vijf. Hoeveel vingers toon ik?
Twee?
Godver miljaardedju, dat mankeerde ik nog, een blinde in m'n bataljon.
Ik ben zelfstandig. Noem 's één ding wat ik niet zou kunnen?
- Tennissen. - Ja, goed...
- Vogelpikken. - Belangrijke dingen, Hilaire.
Autorijden, scherpschieten, biljarten, manillen...
Lieve hemel.
Verkenners aan basis. We zien vier Duitse soldaten in Brits uniform.
- Wat is je positie? - In Brits uniform.
Vlug, voor ze weer schieten.
Behalve hordenlopen, kalligrafie, petanque en schermen.
Noem 's één ding... - Laat je wapen vallen.
- Nu is 't zeker tien-elf voor mij. - Ik heb eerst geschoten.
Ja, maar ernaast, he maat.
Allez, elk één dan zeker?
- Hier zit een nest, denk ik. - Wat gebeurt hier allemaal?
- We zijn door Duitsers aangevallen. - Waar?
- Hallo, Frank... - Ik knal je af, Schweinehunde.
Mijn god.
Basis aan verkenners. Meld jullie.
Verbinding verbroken. - Verdomme.
Vier Duitse soldaten zijn op de Britse kust geland.
Twee vragen: Waar komen ze vandaan en zijn er nog meer?
Ze komen van 'n Duitse basis aan de Franse kust.
- Hallo, 42ste aan Engeland. - Wat nu weer?
Engeland aan 42ste. Wat is er?
Sorry voor liet storen, maar we zijn aangevallen door Duitse soldaten
in Brits uniform. Hoe kan dat? - Met kapitein Price.
Ik geef u 'n belangrijke opdracht. Ga op zoek naar 'n Duitse basis.
En verknal het niet. - Nee, sir. Ja, sir. Begrepen en uit.
Sergeant, we hebben 'n nest gevonden.
Godverdomme.
- Als Hitler hier niet is, weet ik 't niet. - Wat zien we?
Wij zien 'n Duitse basis, jij ziet geen kloten.
42ste aan Engeland. Hoort u me?
We horen je verrassend duidelijk.
We hebben 'n Duitse basis ontdekt. Alle soldaten dragen 'n Brits uniform.
Hoe kan dat?
Die Duitsers kunnen in minder dan twee uur hier zijn.
Groot alarm. Iedereen in positie.
Dat zijn Duitse landingstroepen. Rapporteer al hun activiteiten.
Ze gaan in een hogere staat van paraatheid.
Ze gaan vertrekken naar Engeland. Je moet ze tegenhouden.
Ja, okee dan, he. Over en uit.
Ja, mannen... Wij moeten al die Duitsers tegenhouden.
Die zijn met 'n paar honderd en wij zijn met...
Drieënhalf. - Zeg, ik ben wel perfect zelfstandig.
Noem 's één ding... - 42ste...
Hallo, 42ste hier.
Wat was dat? - Verdomme, kalf.
God milledju. Dekking, dekking.
Dit is echt geweldig, man.
We doen alsof we met velen zijn om ze af te schrikken.
Kan er niemand geluidjes maken?
- Is het hier? - Ja, het zal hier zijn.
- Je mag er niet in. - Ik zie het.
- Je mag er niet in. - Laat me gerust. Ik rij.
- Pak de volgende. - Rij jij of ik?
Zullen we 't vragen?
Nee, dat loopt niet goed af, dat weet je.
- Het zal al begonnen zijn. - Daar is 'n begrafenis bezig.
Met vlaggen en uniformen. Dat is het.
- Zie je dat ik Oostende gevonden heb? - 't Is goed, Gerard.
- Altijd zagen. Nu zwijgen ze wel. - We zwijgen ervan.
- M'n kogels zijn op. Raf, geef hier. - Ik kan even goed schieten als jij.
Ik ben perfect zelfstandig.
Dit houden we niet lang vol, maar laten we strijdend ten onder gaan.
Vaarwel, Gerard.
Staakt het vuren.
Wilt u niet liever over 'n overgave onderhandelen?
- Godzijdank. - Wat zeggen ze?
Ze willen zich overgeven.
Een wijs besluit, maar alleen op mijn voorwaarden.
U moet ontwapenen en we willen uw totale terugtrekking uit Engeland.
We denken dat u 't niet goed begrepen hebt.
We willen over jullie overgave onderhandelen.
- Ah, op die manier. - Wat zeggen ze?
Ze vragen of wij ons willen overgeven.
Dat klinkt wel 'n stuk logischer.
Nuts!
42ste aan Engeland. We zijn omsingeld en we verliezen.
Breng zoveel mogelijk schade toe. Dood iedereen die je ziet...
Ik heb er een met flosjen.
- Kapitein? - Volgens mij was 't Hitler.
Ze zijn daar zwaar aan 't verliezen.
Als ik Hitler heb, is de oorlog gedaan.
Jullie zijn omsingeld. Dit is je laatste kans. Geef jullie over.
- Wat nu? - Laat die vuile moffen maar komen.
Ze zijn met vijftig keer meer.
- Dat is 200 punten, he man. - Niks van, we geven ons over.
Geef jullie over. We vallen aan.
We zijn eraan, he.
Nee, sergeant, wacht. Ik heb 'n idee.
- Zijn ze omsingeld? - Ja, sir.
Aanvallen.
- Heb je ze? - Ze zijn verdwenen.
- Zeg, die spreken hier Engels. - Dat is 'n deel van de vermomming.
Bent u Brits?
Nee, we zijn Duitsers.
Pang!
Hilaire, Gerard? Hilaire, Gerard?
Waar zijn jullie? Niet dat ik jullie niet perfect zelfstandig kan vinden.
De radio. 42ste aan Engeland. Hoe is de situatie daar?
42ste, we worden aangevallen. De moffen hebben me neergeknald.
- Verdomme. - Wat is er?
De moffen nemen de basis over en al die Engelsen zitten in Normandië.
- We moeten gaan helpen. - Ja, wat gaan we doen?
Te voet gaan? 't Is niet dat we in Engeland zitten.
Anders gaan we met dat spel daar.
Niemand van ons kan vliegen.
Miljaardedju, lopen.
- Je kunt niet vliegen. - Ik rij al van m'n 12 met 'n tractor.
Hier zit geen embrayage op. - Doe iets.
Me niet afjagen. Ik kan niet vliegen, he.
Gerard, doe iets.
Ik zal m'n choke uittrekken.
- Optrekken. - Ik zal m'n beerkar 's opentrekken.
Gerard, keer nog maar 's terug.
We laten 'n presentje achter van de 42ste.
- Wat? - We smijten er 'n bom op.
Waar zitten die bommen hier?
- Ik vind ze niet. - Laat mij proberen.
- Jij bent blind. - Ik hen wel perfect zelfstandig.
Godmiljaar. Raf.
Ja, die zijn we kwijt.
Zou 't die knop niet zijn?
Ah, bomb.
- 42ste. - Kapitein.
Het is te laat, sergeant.
Ik red 't niet.
Volhouden, we bombarderen zo de Duitse basis.
U hebt 't goed gedaan.
Ik geef jullie hierbij allemaal het Victoriakruis
voor buitengewone moed en roemrijke daden.
Toestemming om de hom te droppen, sir?
Doe maar, sergeant. Drop de bom.
Laat dit mijn laatste bevel zijn.
Wreek mijn dood.
En toen zijn we terug naar Engeland gevlogen.
- Ons vliegtuig had ook zo'n kompas. - Ja, dat had ook zo'n kompas.
Van dat Victoriakruis hebben we niet veel gezien.
Wat?
Ze hebben achteraf onze route gereconstrueerd.
Aan de hand van 't gemiddelde verbruik van zo'n vliegtuig
en de wind op dat moment, moet dat zoiets geweest zijn. Hier.
Toen we bij de Engelse basis kwamen,
is 't lampje van dat kompas beginnen te knipperen
en heeft de automatische piloot ons doen landen.
En de 37ste Britse infanterie heeft gelukkig onze val gebroken.
Die waren opgeroepen voor versterking.
Wat is dat met die Vlaamse vlag?
Hij zal bij Spirit gegaan zijn, zeker.
- Kapitein. Kapitein Price? - Doe geen moeite. Hij is dood.
Verdomme, smeerlappen. Waar zijn de Duitsers?
Ze hebben 'n vliegtuig gestolen en de basis gebombardeerd.
Okee, het is voorbij dan.
De kapitein was liet laatste slachtoffer van die klootzakken.
Sterf, klootzakken. Ik maak jullie allemaal af.
- Raf? - Hoe is die hier geraakt?
Nu praten ze al Vlaams ook of wat?
Godverdomme.
Ja, en toen...
Toen hebben we dat allemaal beseft, wat er gebeurd was.
Dat was nu wel een vervelend moment
omdat wij de indruk hadden dat we goed bezig waren.
Heb jij ook aan het oostfront gevochten?
- Ja, zeker? - Maar nee, we zaten in 't westen.
We dachten dat we in 't westen zaten, maar we zaten in 't oosten.
Gerard, begin niet, he.
Als de zon in Frankrijk op de pre-middag...
Ik zou willen vragen aan de vroegere strijdmakkers van Hildebrand
om even het woord te nemen.
Het is aan ons.
Wij hebben zware tijden gekend in en na de oorlog.
Misschien nog zwaardere
dan zij die wel aan de juiste kant gestreden hebben.
Als zoiets al bestaat in een gewapend conflict.
Velen zullen zeggen dat wij fout zijn geweest in de oorlog.
Dat we zijn afgedwaald naar de verkeerde kant van het front.
Laat dat voor wat het is.
Wat ik onthoud, is dat wij dapper gestreden hebben
voor wat wij dachten dat de goede zaak was.