Eerder bij "12 Monkeys"...
Ik verweet mezelf wat er die dag gebeurde.
Dat is het moment waarop je gaat rennen.
Dit is niet voor mij. Dit is voor haar.
Je bent opgesloten met alleen de stemmen in je hoofd als gezelschap.
De slang eet zijn staart.
Terug naar Titan.
Hij is een Primary. - Het woord van de Witness.
Een reis door de tijd met vervaldata.
Zijn hele geschiedenis.
Een wereld zonder dood, zonder tijd.
Het is niet te stoppen. - Hij kan zijn lot kiezen.
1919 Islington, Je vindt de antwoorden die je zoekt.
Onze zoon heeft hier gewoond.
JAAR
1899
Is dat het?
Nee. Deze is anders.
Sebastian zei dat we hier antwoorden zouden vinden.
Laten we ze zoeken.
Kwam aan samen met de vluchtende massa.
Ontmoet een man, genaamd Owens, die hier wilde sterven.
We dronken whisky totdat de lucht dik met roet was
en de bomen roodverbrand waren door het vuur
Dat zijn allemaal dingen waarvan hij getuige was.
Zijn notities.
Zo zijn er honderden.
Rome, 1610.
Parijs, 1840.
New York, 2020. Hij beweegt willekeurig door de tijd.
JAAR
1940
Pardon? - Doe het licht uit.
Het is niet veilig.
Ik verzeker je dat we redelijk veilig zijn.
De bommen bereiken nooit deze herberg.
Kanker, 47 jaar oud.
Auto-ongeluk, 53.
Vermoord, 31.
In besteed mijn dagen levend onder geesten.
Saai. Voorspelbaar.
Ik ben alleen maar een waarnemer.
Een verzamelaar.
Reiziger.
Ik zag maatschappijen rijzen
en ten onder gaan.
Daar ik een Primairy ben, of een variatie daarop,
heb ik visioenen.
Vaak over hoe mensen, waarmee ik verbonden ben, aan hun einde komen.
Ik denk dat de vrijheid de beste manier is om met mijn bijzondere aandoening om te gaan.
Zonder die vrijheid
met die visioenen die me achtervolgen, mijn demonen,
de vloek van mijn vooruitziende blik
vrees ik dat ik gek zou worden.
Gelukkig heb ik de middelen om gezond te blijven.
De mogelijkheid om overal heen te reizen. Om het even wanneer, naar believen.
Dat is jammer.
Vertaling: minouhse www.addic7ed.com
JAAR
1981
Ik heb dit soort stukken nog nooit gezien.
Ik maak klokken, horloges.
Het behoort ergens toe, vergelijkbaar met een horloge.
Een tijdsvoorwerp.
Ingewikkeld, precies. Je moet het precies voor mij namaken.
Het zal weken duren. En een aanzienlijke som geld kosten.
De prijs is geen probleem. Wel de perfectie.
Ik heb alle vertrouwen in uw kunde om...
Ik wil jouw goudstukken.
De stukken die Enslow Carver je bracht.
Degene die hij steelt.
Ik zag dat hij er vanmorgen bracht, geef ze aan mij.
Weet je zeker dat je wilt stelen van Enslow Carver?
De stukken of je kop.
Ik verzoek je vriendelijk om niet die te nemen.
Pardon.
Stop die vrouw.
Stop, dief.
Meer water, meneer.
Meneer?
Water, alstublieft.
De pijn zal snel verdwijnen.
Je bent op de verkeerde plaats, meneer. - Je moest eens weten.
Een pistool op je rug gericht maakt je niet bang.
Uit mijn ervaring, zijn ze uit alle richtingen ongemakkelijk.
Je hebt iets van mij gestolen, dief.
Leer ermee te leven. - Ik leef beter als ik het bezit.
Is het je leven waard?
Je mannelijkheid?
Mijn mannelijkheid heeft meer waarde voor mij dan voor jou.
Ik heb medelijden met de vrouw die deze verklaring voor waar aanneemt.
Ik heb geen interesse in wat je stal van de horlogemaker.
Behalve uit nieuwsgierigheid.
Ik ben geïnteresseerd in slechts één stuk.
Rond.
Goudkleurig.
Alsjeblieft.
Waarom het masker?
Als je de dood belooft moet je er ook zo uitzien.
Vreselijk om op de tafel te ontwaken en je af te vragen
of een demon of een arts over je heen buigt. - Niet wakker worden is erger.
Je bent dus een dokter. - Ja, dat klopt.
Alleen mannen zijn chirurgen, vrouwen ruimen de stront en de pis op.
Maak geen veronderstellingen. Wat ik heb gezien
is een geweldige vrouw omringd door onhandige mannen.
Maar toch, waarom speelt een genezer voor dief?
De armen worden verondersteld hier te sterven. Op straat, zonder een cent.
Medicijnen kosten geld.
Jammer van het masker.
Jouw gezicht zou Lazarus laten herrijzen om het te zien.
Onder ons, ik vermoed dat jouw masker
ouder en verfijnder gemaakt is.
Maar de charme van iemand is niet verfijnd genoeg om echt te zijn.
Je hebt gelijk.
Goedendag, mevrouw.
EEN WEEK LATER
Het moet sterker zijn.
Als de delen samenvallen en het mechanisme opstart...
Blijf het proberen.
Blijf je een tijdje in de stad?
Londen is geen vreselijk oord.
Ik weet zeker dat een rijke heer, zoals jij, vele manieren kent om de tijd te doden.
Pardon. Ik ben op zoek naar...
De vrouw? De dokter?
Waarom ben je hier?
Ik besefte dat ik laatst mijzelf niet heb voorgesteld...
De slang bijt zijn staart...
Miss Goines?
Wat is dit?
Het is wat ik zie.
Wat ik allemaal zie.
Je hebt geen idee hoe het voor mij is om hier te zijn.
Misschien moeten we haar eruit laten voor wat frisse lucht.
Nee.
Hier in.
Miss Goines.
Help mij dan.
Help me om de geest van een Primary te begrijpen.
De afbeelding die je ziet.
Is het in het verleden?
Het heden? De toekomst?
Het is het einde van het verhaal, Jonesy.
Kijk om je heen.
We spelen allemaal een rol.
Ze springen niet meer sinds we hen kwijtraakten in Londen.
Ze zijn dus nog daar of...
Ze vonden een manier om hun sporen te verbergen.
Had Jennifer iets nuttigs?
Ja, zij noemt het "Het Einde".
De terugkeer van de Witness naar Titan. - Wat denk jij ervan?
Voorspelling of onzin?
Jij bent de wetenschapper. Jouw hoofd werkt logisch.
Het denkproces van Jennifer is meer willekeurig.
Verleden, heden, toekomst, alles tegelijkertijd.
Het drijft de Primaries tot waanzin. Ze zien het geschenk niet.
Bespeur ik afgunst?
Zou jij de puzzel niet van boven willen zien?
Blijf rustig.
Je bent volkomen veilig.
Eliza.
Waar ben ik?
In mijn huis.
Ik zei de verpleegsters dat ik je naar een ziekenhuis bracht.
Nee, dit is geen ziekenhuis.
Een ziekenhuis, in mijn ogen, is een plek waar je de minste kans hebt om te sterven.
Alsjeblieft.
Hoe kom ik hier?
Er komt een tijd, stel je voor,
dat een kruidenier medicijnen in huis heeft die duizenden doden kunnen voorkomen.
Je...
Je had een Stafylokokken infectie. Een eenvoudige infectie, niets bijzonders.
Hoelang ben ik hier?
Een paar dagen. Ik moest je een kalmerend middel geven.
Je was zonder omhaal onrustig.
Je ging flink tekeer.
Heb je je zin kunnen doen met mij? Dat is geen onderdeel van de genezing.
Ik vind je veel interessanter als je wakker bent.
Mag ik?
Wat een leuke idioot ben jij.
Als je zoveel weet van de geneeskunde,
waarom help je dan niet in het ziekenhuis? Je kunt ook nuttig zijn voor anderen.
Helaas, mijn reizen maken me behoorlijk nutteloos.
Voor niemand anders dan jezelf.
Mijn excuses, meneer.
Zal ik het opnieuw proberen?
Graag.
Als ik het niet verwijder
zal het gaan zweren. Stop met die onzin.
Hou hem stil.
Mijn reis is uitgesteld.
Misschien wil je vanavond met mij dineren.
Nee.
Ik dacht al dat je dat zou zeggen.
Wie zijn dat?
Dit zijn vijf verpleegkundigen die ik ingehuurde om jou vrij te geven.
Ik wist dat je jouw taken niet zou opgeven
tenzij er voldoende vervanging was.
God, ik haat de manier waarop je praat.
Bracht je me hier om me in verlegenheid te brengen?
Niet jij, zij.
Je moet trotser zijn op je verpleegstersuniform
dan zij met hun hoeden en onderrokken.
Wie kan schelen wat ze denken? Je ziet er charmant uit.
Heb je hier eerder gegeten?
Natuurlijk niet. Hoezo?
Je doet je onwetend voor.
Maar uit je houding blijkt dat je niet uit de goot komt, waar je werkt.
Het verleden is slechts een schaduw dat het heden niet kan verbergen.
Het achtervolgt ons.
Zullen we...
Zullen we bestellen?
Het eten is hier matig. - Moet dit mij verleiden?
Wat, het menu? - Nee, nee.
Je intelligentie. Wat dacht je van de waarheid?
Goed, het eten is hier verschrikkelijk. - Over waarom ik hier ben.
Sinds ik een klein meisjes was
weet ik dat slechts twee soorten heren zijn.
Is dat zo? - Mijnheer?
De kledij van mevrouw, het is...
Goedkoop.
Flikker op.
Pardon. Wat zei je?
Twee soorten heren?
Ik ben een opgeleide en geleerde vrouw met een mooi gezicht.
De meeste mannen willen mij ofwel bestrijden ofwel berijden.
Ondanks alle gelegenheden en uitlokkingen
probeerde je het eerste niet, waardoor ik denk dat je het tweede wil.
Maar je hebt gelijk.
Ik verzaakte aan mijn privileges met voldoende scholing
om hen te helpen die dat niet hebben.
Door het kennen van het cockney dialect, vertrouwen ze mij met de naald.
Gezien de keuzes die ik in mijn leven heb gemaakt
moet je begrijpen dat jouw levensstijl mij niet interesseert.
Jouw manier van hofmakerij imponeert mij niet.
Maar bedankt voor verpleegkundigen,
je krijgt ze vies en uitgeput terug.
Geniet alsjeblieft van de charme van jouw decadentie.
Dames en heren, vergeef me de vrijpostigheid.
Een ogenblik van uw tijd, alstublieft.
Of liever gezegd, een spel.
In drie delen.
Als je uw vest uitrekt
vergoed ik de kosten van uw voorgerecht.
Niemand?
Helemaal niemand? Kom op.
Dank je.
Geweldig. Een ruimte vol economen.
Vervolgens, in ruil voor uw gilet
de hoofdgerechten.
Tenslotte, om die mevrouw daar te bewijzen
dat ik haar niet hier uitnodigde
om haar te imponeren met vertoon
in ruil voor uw schoenen en sokken betaal ik uw drankjes.
Prachtig.
Sinds ik kind was wilde ik van alles het einde zien.
De dood van iedere persoon.
Hun laatste moment.
Zoiets kan leiden tot eenzaamheid of waanzin.
Maar ik zie de dood van deze vrouw niet.
Ze is een mysterie.
Sterk en haar tijd vooruit.
Het trotserend.
Ik neem haar zo vaak mogelijk mee.
Als ze weigert, neem ik toevlucht tot meer hopeloze maatregelen.
Ik leerde dat liefde niets weet van tijd.
Ik spendeerde mijn dagen met een vrouw
die leeft om het lot te trotseren.
Hoe kan ik beter het mijne trotseren.
Hé, jij.
Hola, señorita.
Raak niet in paniek, drie gezichten. Ze kijken.
Het kan me niet schelen. Je bent hier niet echt.
Werkelijk? - Ga weg.
Ik heb al genoeg stemmen in mijn hoofd.
Dat is het probleem.
Je luistert naar geen enkele.
Omdat ze allemaal van jou zijn.
Duizenden fluisterende, boze stemmen van jou.
Maar dat zijn ze niet.
Luister.
Die stemmen zijn wij niet alleen.
Van wie dan?
De anderen zoals wij.
Primaries. Ze proberen je iets te vertellen.
Kunnen ze dat niet in mijn taal doen? Alsjeblieft.
Ja, dat was altijd irritant.
Je hebt alles al wat je nodig hebt.
Denk na... Wat zie je?
Het einde. Een stervende man.
En deze plek. Het mausoleum.
Maar ik weet niet wanneer dit is.
Dat weet je wel.
Het is niet in de toekomst. - Ik vervolg en zeg
het is niet in het verleden.
Mijn heden.
Wat zeggen de stemmen?
Wat probeert de tijd je te zeggen?
Red de stervende man. Maar ik zit hier vast.
Je moet breder denken.
Gebruik je hoofd.
Nee.
Is dit alles?
Jezelf doden?
In plaats van ons te helpen?
Is dat wat je wilt? - Jonesy.
Dat is altijd wat je wilde.
Wat in mijn hoofd zit.
Ik wil het niet meer.
Ik geef het aan jou.
Beetje bij beetje.
Wat doe je? - We zijn klaar.
Ik heb haar al eens gedood.
Ik zal niet toestaan dat jij of zij het opnieuw doen.
Luister naar me, Jennifer.
Waar wil je heen?
Overal, behalve hier. Om het even wanneer.
Zeg het me.
Ik wil naar huis gaan.
Athan.
Een nachtmerrie?
Welke droom is zo vreselijk dat het je verteert?
Ik zie iets.
Een schepsel. Iets wat ik moet worden.
Het is verdwaald en eenzaam.
Vreselijk somber, boos.
Ik ben niet zo.
Ik wil niet zo worden.
Dan zal je dat niet.
Wie zijn dit?
Mijn vader.
Ik zag mijn vader maar twee keer.
Een keer toen ik heel jong was.
De tweede keer was ik veel ouder.
Nauwelijks de moeite waard, toch?
Zoveel moeite voor een tas vol troep.
Wat wil je?
Iets ruilen, misschien?
Een praatje?
Van de ene reiziger tot de andere.
Waarom denk je dat ze dit meedragen?
Het zal hen zeker vertragen.
Mensen proberen te blijven hoe ze waren.
Zoals vroeger. - Maar jij niet.
Ik heb geen vroeger.
Een zoon van de Apocalyps.
Maar je ouders?
Geen herinnering aan hen?
Van geluk?
Van verdriet?
Ik heb mijn moeder nooit gekend.
Maar een paar herinneringen aan mijn vader.
Dat hebben we gemeen.
Is dat zo?
Hoeveel mensen heb je vermoord? - Wat kan het jou schelen?
Ga jij me zeggen dat jij geen dingen deed? Dingen die je zou willen terugdraaien?
Dat is niet wat mij kwelt.
Ik ben bang voor wat ik ga worden.
Dat hebben we gemeen.
Wat denk jij? Meer troep?
Ze waren ooit gelukkig.
Toen was alles verdwenen.
Dat is alles wat er overblijft.
Ik denk dat wij de gelukkigen zijn, toch?
Je kunt toch niet rouwen over iets wat je nooit hebt gehad?
Als ik zoiets zou hebben,
al is het maar even,
zou ik mijn leven ervoor opgeven.
Wat is er?
Slechts een steek in mijn been.
Het is niets, gewoon kramp.
Je slaapt nog steeds niet.
Nee.
Ik zat te denken.
Er zijn andere plaatsen buiten Londen.
Buiten het heden. - Waarvoor ben je op de vlucht, Athan?
Je verleden?
Je toekomst? - Ik ben nergens voor op de vlucht.
Ik zeg alleen dat er
andere plaatsen zijn waar...
Waar een vrouw zoals jij zich nooit minderwaardig hoeft te voelen...
Fantasieën.
Als ik het je kon laten zien...
Als ik je daarheen kan brengen,
zou je dan met mij meegaan?
Er is geen wereld, Athan, geen uur, dan die we hebben gekregen.
Alleen het hier waarvoor we bestemd zijn om te dienen en beproefd te worden.
Zeker, maar
wat als je de puzzel van bovenaf kon zien
en je alle stukjes kon herschikken?
Dan zou je een god zijn en geen man of vrouw is daarvoor bestemd.
Maar er is nog een andere fantasie.
Waar de werkelijkheid niet bestaat.
Je weet dat ik graag bij je ben, Athan,
maar ik heb patiënten die ik moet verzorgen.
Zij die geen warm bed hebben.
Laat me.
Goedenavond, Miss.
Ik heet Enslow Carver.
Ik weet zeker dat je van me gehoord hebt.
Aan mijn mooie dief.
Nooit in mijn leven heb ik iemand zo in vertrouwen genomen,
zoals ik nu met jou ga doen.
Ik was bereid om je kruimeldiefstal te negeren.
Maar toen begon je mij te bestelen.
Ik ben een man gekweld door het lot.
Eén die gebaseerd is op vernietiging.
Eén waarvoor ik mijn hele leven vluchtte.
Maar voor het eerst, met jou, zie ik een leven voor mij.
Miss... - Heerlijk onbepaald,
zonder angst of vluchtgedrag.
Verdomde leugenaar.
Zo'n vakmanschap. Zo bekwaam.
Je had al klaar kunnen zijn met mijn opdracht
als je het niet leuker vond om mijn geld aan te nemen.
Onder de toonbank.
Blijf van mij af.
Goedenavond, Miss.
Ik heet Enslow Carver.
Ik was bereid om je kruimeldiefstal te negeren
Maar toen begon je mij te bestelen.
Alsjeblieft.
Nee.
Je wilde haar hals doorsnijden met je mes.
Athan, stop.
Athan.
Wat heb je gedaan?
Het was de enige manier. Deze mannen zouden je hebben gedood.
Ik kon dat niet toestaan. Niet weer.
Weer?
Ik was op je begrafenis, Eliza.
Ik legde jasmijn en lavendel op je kist.
Wees niet bang.
Ik doodde hen om jou te redden.
Ik ben geen monster. - Waar praat je over?
De toekomst?
De tijd manipuleren? Het te veranderen?
Ik had het mis om te denken dat je het kon begrijpen.
Alsjeblieft, Eliza. Alstublieft. Kijk niet zo naar me.
Ik wil je iets geven.
Mijn vader gaf het aan mij.
Het is alles wat ik van hem heb.
Het is kapot.
Ik begrijp het niet... - Het is kapot.
Het kan niet meer worden ingesteld.
De wijzers kunnen niet meer achteruit of vooruit.
Er is alleen het heden. Er is alleen vandaag.
Vanaf nu zul je je herinneren dat tijd nooit mag worden gemanipuleerd.
Het is niet van God.
Ik kon je niet laten sterven.
Ik zou alles voor je doen.
Doe het dan nooit meer.
Eliza?
Eliza, kijk.
Eliza?
Wat is er?
Ze stierf weer.
Dit zijn de keren dat hij haar probeerde te redden.
607.
Zoveel keer probeerde hij Eliza te redden.
Het maakt niet uit wat ik doe,
op 26 juni 1891
sterft ze.
Cole.
Dr Railly.
Kan ik met je praten?
Ik dacht dat ik alle artsen had ontmoet.
Ik was op verlof.
Ik bracht wat tijd door in Londen.
Is dat de eerste patiënt die je verloor?
Ja.
Het spijt me dat te horen.
Ik heb een vergelijkbare situatie. Onlangs.
Een patiënt, een jonge vrouw.
Ze had slechts een Stafylokokken infectie.
Dus schreef ik Dicloxacilline voor.
Weet je, het kan veneuze trombose veroorzaken, die kan leiden tot...
Een aneurysma.
Een hersenbloeding.
Dus ik dacht om
Warfarine te geven
om het bloed te verdunnen... - Na het aneurysma?
Nee.
Natuurlijk niet na het aneurysma.
Wat ik wil zeggen, als ik de Warfarine probeerde
zou het een reactie veroorzaken die lijkt op een aneurysma.
Sommige mensen kunnen niet worden gered.
Ongeacht wat je doet. Je kunt niet winnen.
Je zou het, hypothetisch,
honderden kunnen proberen en
honderden keren.
Je zou altijd hetzelfde resultaat krijgen.
Mijn patiënt, de avond dat hij binnenkwam,
was er een H1N1 paniek in de Garment District.
Meer dan tweehonderd mensen kwamen naar de eerste hulp.
Iedereen die hoestte dacht dat hij zou sterven aan de griep.
Als je zo druk bezig bent, lijkt het
alsof je tijd tekort komt.
Je wilt gewoon dat het stopt.
Je wilt dat alles stopt.
Je hebt mensen nodig om het bloeden te stoppen,
het stikken te stoppen
te verhinderen dat de longen vollopen, hen te doen ophouden met huilen,
hen te laten stoppen met schreeuwen...
Dr Railly?
De ouders van je patiënt zijn hier.
Het gebeurt niet.
Het stopt niet.
Nee, het stopt niet.
Het neemt en vlucht.
Als een dief.
Je spreekt over tijd alsof het een vijand is.
We kunnen ons genezers noemen,
maar we vechten alleen maar tegen de tijd.
Hij wint altijd.
Pardon, gaf ik antwoord op de vraag die je me wilde stellen?
Ja.
Nu heb ik eindelijk begrepen wat ik moet doen.
Keer terug naar de plek van mijn geboorte en word de demon die ik altijd vreesde.
Ik zal anderen creëren.
Het leger van de 12 Monkeys.
Er zal een plaag komen
zodat de tijd zelf gebroken kan worden.
Op die dag zullen we de eeuwigheid hebben.
Als het bos rood is.
Doe het niet. Dit is niet jouw schuld.
Hij kwam naar bij mij voor hulp. Gekwetst.
Als je weet dat iemand, van wie je houdt, gaat sterven
en je kunt er niets aan doen... Hij zocht naar een excuus.
Hij verloor haar niet één keer. Hij zag haar steeds weer sterven.
Al die keren dat hij bij haar lichaam stond.
Ik weet hoe ik hem kan vinden.
JAAR
2047
Miss Goines, je zult onmisbaar zijn voor het redden van mijn dochter.
Door jou zal ik haar terugkrijgen. Ik wil dat je weet dat...
Ik zal je daarvoor eeuwig dankbaar zijn.
Beklim de trap, luid de bel.
Ik...
Start splinter sequentie.
Het spijt me.
Slimme meid.
Katarina?
Ik wil dat dit voorbij is.
Alles.
De pijn, het
lijden.
Het is tijd.
Alleen jij kunt het doen.
Ik heb gefaald. Hoe goed ik ook mijn best deed.
Maar jij...
Jij bent beter dan ik.
In alles.
Het begon allemaal met jou.
Maak het af.
Moeder. Vader.
Na al die tijd,
zijn we hier samen.
Uiteindelijk.
Vertaling: minouhse www.addic7ed.com