NCIS.S15E02.1080p.WEB-DL.DD5.1.H264-BTN
Goed, drie gedaan, nog drie te gaan.
Dit voelt niet goed aan. - Heb je nog steeds kriebels in de buik?
Ik koos deze loopbaan om de mensen een vreedzame overgang te bezorgen,
naar het hiernamaals. - Het was dit of hersenchirurg, nietwaar?
Nu zijn we doden aan het verplaatsen als stukken op een dambord.
Om ruimte te maken voor een extra rijbaan op de snelweg.
Je zult je je minder ergeren in de verkeersdrukte.
Dan verzin ik wel wat anders.
Goed zo. Langzaam aan.
Voorzichtig, Phil.
Kijk toch uit. - Verdomme.
Wat voor de drommel...
NCIS Seizoen 15 - Aflevering 2 Twofer
Vertaling en sync door: Rie van de Buggy's
Je hebt goede cijfers, Gibbs, ondanks het gewichtsverlies.
Enkele weken T-bones op de open haard maakt het wel goed.
Daar ben ik al mee begonnen, dok.
Dat verklaart het rode bloedcellen getal.
Alles bij elkaar, zeg ik dat je klaar bent voor de dienst.
Niet zo snel, dokter Nuali.
Als ook dokter Confalone haar goedkeuring geeft.
Hé, hoe gaat het? - Goed, baas.
Met vlag en wimpel kreeg ik 'n gezond certificaat.
Ongelofelijk, Tim. - Zoals ik net tegen agent McGee zei,
Paraguay. Echt?
We gaan waar we nodig zijn. - Precies wat ik zei.
Wat dubbel geweldig is want directeur Vance wil verplichte psychologische evaluaties
van jullie hebben en ik veronderstel dat jullie liever vroeger dan later verkiezen.
Weet je wat ik verkies? - Een wortelkanaalbehandeling, dat weet ik.
Zullen we onze gebruikelijk dans overslaan? - Ik wou zeggen, vanmiddag.
Geweldig.
Wat denk je van 15.00 u? Ik zal er zijn.
Goed.
Agent McGee, ik kan je meteen na Gibbs nemen.
Sorry. Momentje.
Ik moet zeggen je ziet, ik weet niet, er stralender uit dan ik verwachtte.
Stralender? - Er hebben heel wat mensen voor je gebeden.
Dat weet je. - Nou,
ik denk dat het gewerkt heeft. - Doe niet gevat.
We waren doodongerust en dachten je nooit meer te zullen zien.
Het is fijn om gezien te worden.
Maakt niet uit. Bewolkt, zoals steeds.
Bishop vraagt of we beschikbaar zijn.
Ze hebben blijkbaar iets vreemds.
Oh, moet ik nu beslissen? - Jij moet beslissen.
Nou, ik denk dat een terugkeer naar het normale geen kwaad kan.
Een tijdelijke uitzondering kan gemaakt worden.
OK, Bishop. - Op voorwaarde,
dat jullie je aan je afspraak houden. Niemand zegt me af vandaag, begrepen?
Begrepen. - En je kunt de baas niet zijn, Gibbs.
Geen leidinggevende rol tot we ons praatje gehad hebben.
Goed, Bishop, je bent de baas. We zijn onderweg.
Oh, dat is akelig.
Twee lijken. Tweemaal de geur.
Ja, tweemaal akelig.
De manier waarop ze zo knuffelen.
Ik zou gezegd hebben, "gestapeld". Maar nu je knuffelen zei,
zie ik het ook wel. Dank u.
Graag gedaan.
Welkom terug - Ja, de veroverende helden.
Probeer ze maar weg te houden.
Fijn om terug te zijn. - Waar je thuishoort.
Op een begraafplaats? - Nee, geen begraafplaats...
Neem me niet kwalijk, probeerde Gibbs een grap te maken?
We zijn allen blij dat je je jasje gevonden hebt.
Het past beter dan ik gedacht had.
Waar wil je ons hebben, Bishop?
Nee, neem jij de leiding maar, Gibbs.
Nee, ik mag niet. - Het is nog aan jou, Ellie.
Bishop deed het prima toen ze inviel voor jou, Gibbs.
Ik had m'n twijfels, maar ze heeft me eigenlijk verbaasd.
Verbaasde ik je? - Nou, niet verbaasd, maar...
Je had je twijfels. - Ja, alleen door ervaring.
Ik waagde jaren m'n leven als undercoveragent,
terwijl jij nog getallen kraakte bij het NSA, dit bedoel ik.
Juist, want mijn tijd in Afghanistan was, hoe zal ik zeggen, als 'n lentevakantie.
Ellie, waar wil je ons?
Jullie beiden blijven bij mij. Torres, ga jij naar de terreinwerkers.
Oh, gaan we het zo spelen? - Verbaasd?
Verbazingwekkend hoe niets veranderd is. - Oh, er is veel veranderd.
Het zal leuk zijn als alles terug normaal is.
Wat dat ook mag zijn. - Wie is het slachtoffer?
Volgens z'n identificatieplaatje Richard Coyne,
luitenant bij de marine, onwettig afwezig verklaard
van de gezamenlijke basis Anacostia-Bolling, anderhalf jaar geleden.
De vrouw? - Da's de rechtmatige eigenaar van de kist,
Edna Stone, 87. Ze stierf twee jaar geleden,
volgens haar grafsteen. - Hoe voor de drommel belandde hij daarin?
Ik heb geen idee hoe hij daarin geraakte. - Het rouwcentrum brengt de gesloten kist
en wij begraven ze.
Er tussen heeft er niemand toegang toe. - Herinner je je de begraving?
Ja, weet jij nog wat je at voor lunch vorige week donderdag?
Broodje gehaktbal.
Deksels, misschien moet jij hier komen werken.
Luister, het zit zo, we onderhouden elke centimeter van deze plek.
Ik weet zeker dat er geen ongeoorloofd graven gebeurde.
Niet tijdens onze dienst. - Stom graven, misschien.
Stom, hoezo? - Lijken verplaatsen is slechte juju, man.
Als je rommelt met de doden, dan rommelen zij met jou.
Zoals "Poltergeist".
Dat kan voor niemands karma goed zijn.
Het oude twee lijken in één kist.
Ja, het roept een golf van nostalgie op.
Zag je dit al eerder? - Oh, meer dan eens.
Het was een gewoonte om doden van rivaliserende bendes te verbergen,
in Londen, in de jaren '70.
Nu...
Laat me met rust, wil je.
Doodsoorzaak? - Dat is moeilijk te zeggen.
Er is hier een vrij diep stomp trauma.
Ik zou nooit op 'n kerkhof kunnen werken. - Te saai voor je?
Nee, man, niet saai genoeg.
Weet je, dat rare gevoel.
Als je met de doden rommelt, dan rommelen zij met jou.
Ben je ernstig? - Doodernstig, man.
Mijn grootmoeder geloofde in al die griezelige dingen.
Het bijgeloof zit dus in mijn DNA. - Daar is niets saais aan.
Ik volg Ducky. Er staat "bende" opgeschreven.
We zagen ook genoeg bendefilms om te weten
dat het makkelijker is een lijk te lozen in het bos, dan 'n graf op te graven.
Behalve dat lijken in het bos vaak gevonden worden.
Iemand wilde dat dit niet gevonden zou worden.
Gaat het?
Ja. Jij?
Ik ben blij dat jullie OK zijn.
Ik moet er nog aan wennen dat je terug bent. - Ja, echt, alsof het nooit gebeurd is.
Hoezeer ik blij ben dat jullie terug aan het werk zijn,
vertrouw ik erop dat jullie je afspraak nakomen, vandaag.
Ben ik van plan, directeur. - Goed.
Een schone lei voor iedereen.
Vanaf nu, gaan we volgens het boekje, of we gaan naar huis.
Ja, ik heb het begrepen. Bishop heeft de leiding.
Dat klopt. Stand van zaken.
Zie je, volgens het boekje. - Luitenant Richard Coyne,
32, gehuwd, geen kinderen. Ooit SEAL kandidaat.
Hij moest die opleiding verlaten door een schouderblessure.
Hij bleef trainen voor triatlons.
Zijn vrouw woont Falls Church, ze gaf hem 18 maanden geleden als vermist op.
Eén dag nadat z'n commandant hem onwettig afwezig verklaarde.
Wat?
Niets.
Verdween hij dus zomaar zonder reden?
Nee, er was een reden, die de politie niet kon bewijzen.
Coyne verdween een week voor hij moest verschijnen als kroongetuige,
in de rechtszaak tegen deze drugsdealer, Leo Vairo.
Zes maanden eerder verhinderde luitenant Coyne een roof
bij 'n lokale gezondheidsclub.
Een gemaskerde man schoot en verwondde de eigenaar van de club,
Pete Wilkins, voor Coyne tussenbeide kwam.
De rover ontsnapte, maar Coyne zag zijn gezicht en kon Vairo identificeren
voor de politie. - Meerdere drugsarrestaties, inbraken.
Gevangenisstraffen. - Z'n derde veroordeling.
Ja, maar zonder de getuigenis van Coyne, ging hij vrijuit.
Sedertdien geen spoor meer van hem en zijn verblijfplaats is onbekend.
Opsporing. - Opsporing.
McGee en ik zullen de vrouw van Coyne inlichten.
Gibbs, jij en Torres, naar de begraafplaats met begrafenisondernemer praten.
Wacht even, waarom moet ik terug daarheen? - Nou,
je zei dat de terreinwerkers gesloten kisten begraven.
Mij lijkt het dus, dat we moeten praten met degene die de oude vrouw opsloot.
Oh, dat weet ik, maar waarom moet ik teruggaan?
Is het omdat ik aan je twijfelde? - Ja.
Ik gekscheer maar, Nick.
Ik bedoel, als je zo bang bent, dan kan ik gaan.
Oh, nee, ik ben niet bang.
Ik heb niet "bang" gezegd.
Gibbs,
de begraafplaats wordt het.
Ik wist het.
Ik wist dat hij niet zomaar weggelopen was.
Hij moest dood zijn, maar om het zo te vernemen...
Mevrouw Coyne... - Hoe is dat mogelijk?
Hoe kon die engerd in de begraafplaats sluipen?
Is die engerd Leo Vairo? - Ik noem zijn naam niet.
Maar, wie anders?
Arresteerde u hem al? - Dat doen we als we hem vinden.
Een mensenleven redden was niet genoeg.
Ik smeekte Richie om niet te getuigen.
Waarom? Werd hij bedreigd?
Ik weet het niet, maar,
ik weet dat hij het voelde.
Toen het proces dichterbij kwam, werd hij fysiek ziek van de spanning.
Zijn slechte schouder, z'n rug, z'n maag.
Maar hij wou niet terugkrabbelen.
Richie moest steeds de held zijn.
Weet je, ik ga de opsporing eens controleren.
Zei je dat hij begraven werd?
In een kist en zo?
Ik kwam binnen zo gauw ik het hoorde. Laten we naar mijn kantoor gaan.
Zoiets is nog nooit gebeurd, agenten, niet tijdens mijn carrière.
Nou, het gebeurde, Jensen.
Kun je ons iets vertellen over de uitvaart van de oude dame, Edna Stone?
Laten we eens kijken, Edna overleed,
twee kerstavonden geleden.
Platina pakket, geen bezichtiging, kleine dienst, 26 rouwenden.
Was de dienst op de begraafplaats? - Nee, in onze kapel.
Het was een strenge winter en de grond was keihard bevroren.
Waardoor onmogelijk kon gegraven worden, dus,
sloegen we onze overledenen die winter op tot de dooi in de lente.
11 mei in Edna's geval. - Coyne raakte op 8 mei vermist.
Tussen dan en 11 mei raakte zijn lichaam in de kist van Edna.
Ik kan me niet inbeelden hoe. Ik doe ze persoonlijk zelf op slot.
Niemand kon dat doen zonder gezien te worden.
Heb je er meer van zulke? - U mag onze beelden nakijken.
Maar ons systeem slaat slechts de laatste twee maanden op.
Het zal nu wellicht al gewist zijn. - Daar ben je.
Excuseer me, mevrouw, ik ben met iets bezig...
Mevrouw me niet.
Eerst verplaats je het graf van m'n moeder en nu hoor ik dat ze gezelschap had,
die gehele tijd. - U bent de dochter van Edna.
Hoe snel ze vergeten.
Is er een verband tussen luitenant Coyne en uw moeder of 'n reden
waarom de kist van uw moeder het doel was? - Wat bedoel je met "doel"?
Wie is luitenant Coyne? Wie ben jij?
NCIS. Dit is een strafrechtelijk onderzoek.
Enig verband... - Wacht even.
Denk je nu dat mijn moeder met misdadigers optrok?
Laat ik je dit zeggen,
die vrouw joeg ons allemaal de gordijnen in, maar ze miste nooit een dag in de kerk.
Nooit. - Ja, Bishop?
Weet je wat dat betekent... - Niets over de opsporing, Gibbs.
McGee heeft 'n ding, ik ben onderweg naar de gym van Coyne, de misdaadplek.
Wil je me daar ontmoeten? - Euh, nee.
Ik heb hier ook 'n ding, ik ga dus Torres sturen.
Wat is dat met jullie en die dingen?
We weten dat het de therapie is. Noem het dan bij naam.
Nee, het is een psychologische evaluatie. Dus, technisch gezien, geen therapie.
Nou, ik wenste dat ik in de therapie zat.
Kom binnen.
Hé, ik weet dat ik vroeg ben.
Gibbs, is alles in orde? - Ik was hier sneller dan verwacht.
Wil je dat ik buiten wacht? - Nee, nee, ga niet weg.
Blijf, zit. Ik bedoel, ik bedoel,
grijp een stoel en neem wat water en...
Hé, ik doe dit graag, kun je m'n afspraak van 15.00 u. uitstellen?
Mijn excuses voor de korte termijn.
Een familie spoedgeval. Bedankt.
Ik dacht ik je afspraak van 15.00 u. was? - Wie dacht er dat je zou opdagen?
Alsof ik een keuze had.
Het hield je vroeger nooit tegen.
Ik word vaak aangestaard sinds we terug zijn.
Daar ben ik zeker van. Voor de meesten is het wellicht ongeloof
en dankbaarheid dat je veilig thuis bent.
Volgens mij is het dat. Kortom, dat je er bent.
Hoe voelt het om aangestaard te worden?
Betekent 't dat we begonnen zijn? - Ja, Gibbs,
m'n beoordeling van uw geestelijke gezondheid is begonnen.
Begin met de "één woord" antwoorden. - Wie doet er nu gevat?
Het spijt me.
Waar waren we? - Hoe ik me aangestaard voel.
En?
Ik weet het niet. Ik voel me,
Gelukkig. - Gelukkig?
Ja,
dat ik nog leef.
Dankbaar. - Dankbaar.
Ja, ik heb erger overleefd. Ik ontsnapte vaak aan de dood, maar,
dit was anders.
Ik dacht dat het afgelopen was.
Ik voel me anders.
Je lijkt me anders dan wat ik je vanmorgen noemde, "stralender".
Hé, het is niet dat ik tegen regenbogen fluister of zo.
Ik bedoel... Misschien, ik weet het niet.
Zelfs nadat ze je gemarteld hebben?
Het staat in je dossier. Marteling, uithongering.
Ik kan het me niet eens inbeelden. - Daar kunnen we over praten.
Ik ben meer geïnteresseerd in waar het mij achterliet.
Ik weet niet waarom of hoe,
maar het is niet wat ik verwachtte.
Ik heb het gevoel alsof,
ik wil genieten van het weerzijn.
Wat is er zo grappig?
Ik lach niet. Ik glimlach.
Waarom glimlach je? - Waarom niet?
Vergeef me het cliché, Gibbs, als ik je niet beter zou kennen,
ik zou zeggen dat je wellicht zicht op een nieuw leven hebt.
Denk je dat? - Je zei me net meer,
over hoe je je voelt in de afgelopen twee minuten
dan in al de tijd dat ik je ken.
Als dat geen nieuwe "jij" is, dan weet ik niet wat het is.
Is alles in orde? - Ja, geërgerd.
Een gekke vrouw schreeuwde naar me in het rouwcentrum.
Jij? - Nou, jij hebt blijkbaar je dag.
Ik haat begraafplaatsen, OK?
Al dat gerommel met de doden. Het kruipt in m'n hoofd
en ik raak het maar niet kwijt. - Goed, vergeet de doden.
Luister, je zit tussen de levenden.
Ja, dank u.
Er is hier veel leven.
Je rug? - Nee, het is prima.
De doden kunnen niet met me rommelen. Een beetje strak.
Gaat het? - Oh.
Ja, prima.
Ik ben helemaal OK.
Een oud letsel, door het tegenhouden van een drugsbaron.
Een heel kartel, werkelijk, de hele bende.
Het stelt niets voor.
Weet je waar de eigenaar is, Pete Wilkins?
Hij is hier, ik zag hem in zijn kantoor. Ik heb 'n klant, anders zou ik u brengen.
Nee, we vinden hem wel. - Het is de trap op.
Vergeet niet te kloppen. Zijn vriendin is er ook.
Let op dat oud letsel, Jason Bourne.
Zeer zeker.
Zie je, Jason Bourne, je dag wordt al beter.
Hallo, Pete Wilkins.
Mevrouw Coyne? - Oh, God.
Dit moet verschrikkelijk lijken. - Oh, het lijkt veel erger dan dat.
We ontmoetten elkaar voor het eerst toen zij en Richie me bezochten in het ziekenhuis.
Nadat hij u 't leven redde. - Was hij niet voor Vairo gesprongen,
dan was ik zeker dood. - Er was dus geen liefdesdriehoek?
Nooit.
Pete en ik kenden elkaar nauwelijks voor Richie vermist raakte.
Dat is het gekke.
Richie was maar een gewoon lid in de gym van Pete.
Hij waagde zijn leven voor een kennis.
Zo was Richie nu eenmaal.
We hielden nauwer contact nadat hij mij het leven redde.
We revalideerden samen. - Je schotwonde?
En de schouder van Richie.
Hij schreeuwde het uit toen hij die engerd aanviel.
De pijn was erger dan ooit.
Hoe kon ik me niet verantwoordelijk voelen? Hij leed echt pijn, dus,
trainden we hier bijna elke dag. - Tot hij vermist raakte.
Zo leerde ik Pete kennen.
We maakten ons zo zorgen om Richie.
We walgden zo toen we Vairo vrijuit zagen gaan.
Dus, Donna en ik kwamen samen om elkaar te troosten.
Na anderhalf jaar, wat moet ik zeggen?
We werden verliefd.
Nu dat Richie dood gevonden werd...
Luister, beloof me dat ik dit keer op de rechtszaak van Vairo mag getuigen.
OK? - Zodra we hem vinden.
Die klootzak schoot me neer voor 200 dollar in mijn kluis.
Als ik ze hem gegeven had, dan was dit nooit gebeurd.
Dan zou je vriend nu nog leven.
Daar denk ik nu meer aan dan ooit. - Ik ook.
Ja, dit is dokter Confalone voor directeur Vance.
Alstublieft. Dank u.
Ja, directeur, het spijt me dat ik u stoor.
Nee, het gaat niet over Gibbs. Ik teken z'n evaluatie terwijl ik spreek.
Ik vrees dat het over agent McGee gaat.
McGee. - Hé.
Je bent terug aan het werk. - Ja.
Ben je zeker dat het niet te vroeg is?
Ik ben helemaal niet zeker, om eerlijk te zijn met jou.
Hoe gaat het met de kist. - Bedoel je de Rolls-Royce der kisten?
Edna was een gelukkige dame.
Dit is veruit de comfortabelste doodskist op de markt.
Verkoop of onderzoek je ze?
Als ze niet al gebruikt was, zou ik er weg van zijn.
Die van mij thuis wordt zo hobbelig.
Hoe kwam 't lijk van luitenant Coyne hierin?
Niet met de hulp van iemand uit het rouwcentrum of de begraafplaats.
Hoe weet je dat? - Omdat ze geforceerd werd.
Zie je die sporen hier? Het kostte moeite om het slot te breken.
Waardoor ze zo makkelijk openging toen ze viel.
Op de begraafplaats heeft men geen koevoet? - Niet als het veel makkelijker is
om een doodskistsleutel te gebruiken.
Die wellicht zij alleen hebben. - Jij hebt er één.
Ik heb dan ook een doodskist.
Deze vernedering is weldra voorbij, Edna.
Dan kun je terug naar je rustplaats en geen verstoring meer, beloofd.
Ja, met meer elleboogruimte.
Hoe gaat het, dokter Palmer? - Niet slecht.
Eens m'n ogen ophielden met wateren. Deze man is rijp.
Nog een klinkende aanbeveling voor de deugden van balsemvloeistof.
Dokter, ik wil niet nieuwsgierig zijn, maar je moppert over die telefoonoproepen
al de hele week. Wie is dat?
De universiteit van Edinburgh.
De tijd van het jaar dat ze een verhoging van mijn oud leerling bijdrage vragen.
Ze zullen het moeten doen met het huidige niveau van m'n vrijgevigheid.
Hoe vrijgevig is dat? - Nu ben je nieuwsgierig.
Hé, Duck, wat hebben we?
Wauw, dat werd erger.
Ja, ik overweeg er 'n waarschuwingsbord te hangen.
Laat de deur open en niemand komt uit de lift.
Jethro, deze kleine vezels kunnen hopelijk wijzen
naar wie dan ook binnendrong in de kist van Edna.
Hoe zit het met de luitenant? - Oh, ja, het stomp trauma
miste amper zijn squamosale naad.
Wat wellicht bijdroeg, maar ik betwijfel of het de doodsoorzaak was.
Door al die ontbinding kwam ik maar langzaam op gang, maar,
ja, ik heb heel wat om naar Abby te sturen. - Goed, hou me op de hoogte.
Oh, Jethro, ik weet dat het al eerder gezegd werd,
maar sta me toe dat ik het refrein van onze collega's in koor nog eens nagalm
om je te verwelkomen... - Duck, komaan, galm sneller.
Het is fijn dat je terug bent. - Ja, bedankt.
Ik ben blij hier te zijn.
Dat deed je met opzet.
Nou, ik meende elk woord.
Is er nieuws? - Abby werkt nog aan de kist.
Ducky en Palmer zijn bezig met de autopsie.
Misschien moet je dat jasje verbranden.
Wat heb je?
Ik probeer Leo Vairo te koppelen aan onze spelers hier.
Sociale media, gemeenschappelijke woonplaatsen, scholen.
maar, er is geen verband.
Dat is misschien niet nodig. - De opsporing?
De politie in Virginia pakte Leo Vairo werkend in 'n autohandel in Springfield.
We brengen hem naar hier.
Ik was het slachtoffer.
Onjuiste identiteit.
Die navy vent pikte me uit een line-up. Maar hij vergiste zich.
Met jouw misdadig verleden is dat moeilijk te geloven.
Ja, ik heb veel verknald, maar ik ben nu al 18 maanden zuiver.
18 maanden, het moment dat luitenant Coyne verdween.
Je ontliep een derde veroordeling. - Dat was een mirakel, ik weet het.
Maar, ik kreeg er schrik door.
Denk je dat de verdwijning van Coyne 'n mirakel was?
Voor mij wel.
Ik had er niets mee te maken.
Ik heb geen idee waar hij heenging en ik trek het me niet aan.
Je moet het je aantrekken.
Want hij is dood.
Is hij dood?
Hebben jullie hem gevonden? - Raad eens waar?
Ben ik daarom hier? - Verdomme.
Knobbelde je dat helemaal zelf uit?
In dat geval heb ik een advocaat nodig.
Ja, dat denk ik ook.
Ik kan me inbeelden dat deze man enkele doodskisten forceert.
Hij moet 'n reden hebben om een advocaat te nemen.
Is er een reden voor de voorbije middag, agent McGee?
Oh, m'n psychologische evaluatie. - Ik luister.
Ik was op weg ernaartoe.
Er kwam iets tussen, thuis.
Delilah en ik proberen terug op dreef te geraken.
Begrijpelijk. - Eigenlijk hoopte ik,
dat ik vanavond thuis kon zijn voor het avondmaal.
Als er mij anders niets hier houdt?
Voor mij is het goed. Leon?
Natuurlijk.
Maar je gaat langs bij dokter Grace voor het eind van de dag, morgen.
Of je blijft thuis tot je het doet.
Ja.
Tot zover het wennen aan de geur.
Als ik niet beter wist, ik zou zweren dat het erger wordt.
Net zoals te veel zout de smaakpapillen gevoelloos maakt,
heeft een leven van lijkschouwingen mijn reukzenuw afgestompt.
Ja, maar een zoutfabriek smaakt niet naar papillen.
Herhaal eens.
Papier snede vloer actie...
Ducky? - Ga bij het lijk vandaan.
Doe het nu. Ga van de tafel weg.
Het plastic helpt, Ducky, maar de geur is niet veel beter.
Geloof me, het is veel beter.
Het was niet de geur die hem uitschakelde.
Zijn delirium wijst op iets veel erger.
Wacht even, was ik delirieus? - Onsamenhangend.
Je noemde me Ducky.
Palmer, wat is het laatste wat je je herinnert?
Eens kijken, ik nam een staal uit de lever.
Dan werd de geur erg en dan, werd het veel erger.
Dan... Nu lig ik op een autopsietafel.
Omdat de lever een filter is, stapelen er zich gifstoffen in op.
Genoeg om een ervaren professional te vellen.
Dank u, dokter. - Over welk gif spreken we?
Nou, dat is aan Abby om na te gaan.
Eens ik een staal genomen heb. Ik stel voor dat jullie gaan
en neem dokter Palmer mee.
Wat, nee, in geen geval.
Wat het ook deed, dokter, ik wil het doen.
Zeer.
Gesproken als een echte medische krijger.
Goed, jullie staan er alleen voor.
Dan te bedenken dat ze dit leuk vinden.
Geef toe,
we vinden het allemaal leuk.
Hoe verliep jouw psychologische evaluatie vandaag?
Niet specifiek, enkel in termen van,
of je de functie van "baas" hervat.
Ik denk dat het goed ging. Ik heb er nog niets van gehoord.
Ik bedoel,
nog geen groen licht gekregen.
Als je vanavond naar huis wil, dan blijf ik wel.
Maak je een geintje?
Dit is je eerste dag terug. Nee, Torres en ik blijven.
Ik geef er niet om. - Nou, ik wel.
En ik ben nog steeds de baas.
Dus, ga naar huis, Gibbs.
Dat is een bevel.
Neem een stortbad.
Is het veilig om binnen te komen? - Alles is veilig.
Jimmy heeft me het staal nog niet gebracht. - Ik neem geen risico's vandaag.
Heb je je rug bezeerd? - Ja.
Verrekt bij het omkeren van die reusachtige band.
Waarom zou je een reuze band omdraaien?
Hij lag er.
Heb je nog vragen? - Ja.
Ben je nog bezig met het gerommel met de doden, ding?
Hoe gebeurt dit?
Ik vertel het iemand en iedereen weet het
Je vertelde het aan drie man en doden kunnen niet met je rommelen, Nick.
Ze zitten eigenlijk in de unieke positie het niet te kunnen.
Ja, OK, vertel dat aan Jimmy. - Daar heb ik eigenlijk een theorie over.
Het lijkt me een giftige dame zaak. - Een giftige dame?
Midden de jaren '90 was er 'n vrouw die behandeld werd voor baarmoederhalskanker.
Ze werd naar de spoed gebracht met pijn in de borst
en moeilijke ademhaling.
Toen haar bloed afgenomen werd,
kreeg het ziekenhuispersoneel in haar buurt een zucht van iets
en ze werden allemaal erg ziek.
Wat was het? - Eerst was de theorie dat
er een cocktail was van de kankermedicatie die in haar bloedsomloop zat.
Die kristalliseerde toen het in contact kwam met zuurstof.
Het veroorzaakte het giftige gas en schakelde de helft van de kamer uit.
Er zijn nog discussies over het hoe en waarom.
Het hoe en waarom klinkt me goed in de oren.
Moet ik niet één van die Abby ruimtepakken dragen?
Geen probleem, Nick. Ik heb het goed verzegeld.
Bovendien blijf je niet.
Naar buiten dus. - Hé, dat ga ik niet betwisten.
Betwisting. Ik moet het weten.
Sedert wanneer doe jij je deur op slot?
Juist.
Slaapproblemen?
Ik zou jou hetzelfde kunnen vragen.
Niet genoeg om aan jouw deur te staan om 3 uur 's nachts.
Ik wilde Delilah niet nog een nacht wakker houden
met mijn draaien en keren.
Wat is er gaande?
Misschien komt het door al die tijd op de vloer van die cel te moeten slapen,
dat het moeilijk is om aan een matras te wennen.
Ja, hoe maakt Delilah het? Hoe is het met de baby?
De Baby is goed. Delilah is fantastisch.
Ze had een controle, een paar dagen geleden.
We willen niet weten wat we mogen verwachten, maar,
de baby groeit.
Dus, wat doe je dan hier?
We zaten twee maand samen, Tim, slaag krijgend,
gemarteld worden, uitgehongerd.
Al die tijd,
zag ik je nooit zo bang als nu.
Ik ben niet bang, baas.
Om eerlijk te zijn, ik weet niet wat ik ben.
Ik weet het niet.
Wat te voelen, waarom ik me zo voel. - Waarom blies je Grace dan af?
Baas, we kunnen niet zoals jou zijn, OK? Jij kwam thuis van Paraguay
alsof het niets was.
Maar, misschien kan ik dat niet.
Jij werd erger behandeld dan ik.
Toch maak je grapjes en glimlach je
alsof het nooit gebeurde. - Zei je erger voor mij?
Gibbs, je werd meer geslagen en gemarteld. - En jij moest toekijken.
Omdat ik grappen maak, Tim, betekent het nog niet dat ik OK ben.
Ik ben OK, genoeg.
Misschien.
Genoeg om te slagen in je evaluatie. - Denk je dat jij niet slaagt?
Wat als ik niet slaag? Wat als ik het niet kan veinzen zoals jij?
Het veinzen? Wacht even, nee, nee.
Wie is er hier aan het veinzen?
Baas, het spijt me. Zo bedoelde ik het niet.
Ik probeer alleen te zeggen dat ik me voel als,
de man die de dokter mijdt omdat hij niet wil weten hoe ziek hij is.
Nee je bent niet zoals die man, McGee. Je bent die man.
Ga gewoon.
Wat als ik moet blijven gaan?
Ik zal je daar zien.
Denk ik.
Gibbs, Gibbs, Gibbs.
Ik had gelijk, de giftige dame. - Wie?
Door het stomp trauma kon luitenant Coyne bewusteloos zijn, maar een cocktail
van medicijnen in z'n lever doodde hem. - Fentanyl, dimethylsulfoxide
en een hoop ibuprofen. - Het was een driedubbele dosis.
Waarschijnlijk voor de pijn in z'n schouder.
Die combinatie zat in een pilvorm, die kristalliseerde
toen Jimmy in de lever sneed en de dampen hem flauw sloegen.
Ibuprofen is zo te kopen,
maar waar zou luitenant Coyne de andere drugs gehaald hebben?
Nee, de vraag is, wie bezorgde ze hem? - Denken we aan iemand?
Ik probeer vroeger te komen, toch klop je me nog.
Nee, ik ben niet weggegaan.
Ik nam een stortbad in de gym en heb reservekledij in m'n kastje.
Dat is een goed idee voor een baas. - Ik voel me niet zo "baas".
Ik groef in het verleden van Vairo en er is geen enkele aanwijzing
dat hij ooit in de drugs handelde die Abby gisteren vond.
Al zijn arrestaties waren voor pot en coke. - Geen DMSO?
Wat is dat? - DMSO, zoekt dat eens op.
Gisterenavond smeerde ik sportzalf op m'n rug
en ik wenste dat ik het spul had dat een dokter in Colombia gaf
de laatste keer dat ik me verrekte. - DMSO, voluit, dimethyl sulfoxide.
Ja, dat klinkt bekend. - Dat zat in Coyne z'n lichaam,
samen met fentanyl en ibuprofen. - Allemaal giftige pijnstillers.
We weten wat Coyne had, maar, je neemt DMSO niet als pil.
Ja, toch nam hij ze alle drie.
Ik zag bij het binnenkomen de advocaat van Vairo.
Ze zegt dat haar cliënt niet praat en ze wil hem nu buiten hebben.
Ik twijfel of hij van nut kan zijn voor ons. Hij is niet precies het sportblessure type.
Wat denk je, Gibbs?
Ik denk dat Vairo niet veel hoeft te zeggen.
Dat wij het woord zullen voeren.
Nadat je nog iets opgezocht hebt.
Moord met voorbedachten rade is ver van gewapende overval, agenten.
Mr Vairo praat niet voor u een basis toont voor die beschuldiging.
Gaaf. Nou, onze basis is deze lijst van drugs
die we in Coyne z'n lichaam vonden.
Herken je er één van, Leo?
Ik kan ze amper uitspreken.
We betwijfelen dat je ze verkocht hebt, je dealde meestal recreatieve drugs, toch?
Wiet, cocaïne, ik was er goed in. - Mr Vairo.
We denken dat je daardoor de gymnasiumeigenaar kende.
Het blijkt dat Pete opgepakt werd voor het bezit van coke,
enkele jaren geleden. - Het was toch jouw coke niet, of toch?
Hij vertelde ons eerder dat hij je niet kende, voor de roof.
Heeft Pete dat gezegd? - Leo.
Je zit in een moeilijk parket, Leo. Je geeft toe hem te kennen als "Pete".
Dit is bijna 'n bekentenis dat je hem neerschoot.
Ja, ik weet het niet, Leo, je lijkt me toch slimmer dan dat.
Hoe dom kun je zijn om een gymnasium te beroven.
Werkelijk? Er lag amper 200 dollar in de kluis.
Je moet toch 'n idioot zijn om daar iemand voor neer te schieten.
Het was meer dan dat.
Luister, ik heb die navy vent niet gedood.
Ik snap wat jullie denken, maar ik deed het niet.
Help ons dan de dader te vinden. Waarom beroofde je het gymnasium?
Oh, ga je gang maar.
Ja, ik kende Pete al van vroeger. Ik verkocht enkele keren aan hem.
Enkele jaren geleden,
hoorde ik dat hij een samenstelling maakt van die wonderdrug,
geïmporteerd uit Zuid-Amerika.
Een soort miraculeuze pijnstiller.
Luister, jongens, Richie was mijn vriend. Hij redde mijn leven.
Ik bedoel, geloven jullie een schietgrage drugsdealer?
Normaal gezien niet, maar,
nu... - Zei hij,
hoe ik het lijk in de kist kreeg? Of de begraafplaats?
Dat is een goede foto.
Raak mijn spullen niet aan, alstublieft.
Kijk eens aan. Gorton Poly High School, 2001.
Universiteitsvoetbal.
Daar ben jij. Nummer 2-5.
Kijk eens naar de omvang van je nek.
Waar heb ik dat eerder gezien? - Oh, juist, ik weet het.
Het jaarboek dat we online vonden om verdachten in verband te brengen.
Wat, hoe kan ik een verdachte zijn? Bekijk dit eens.
Een goed uitziende jongen, toch?
Eens kijken, waar is die ploegfoto?
Kijk eens, dat is hetzelfde kiekje.
Je was niet enkel voetbalspeler, je was co-kapitein, Pete.
Daar ben je.
Wie is je maatje daar?
Ik had het geld nodig, OK?
Nou, tot zover het teamverband. Hij spuwt zijn gal uit.
Luister, laat Phil erbuiten. Hij had er niets mee te maken.
Het enige wat hij deed is me toegang geven tot de kist en dan,
keek hij de andere kant op. - Die miraculeuze drug
richtte wat aan bij je andere vriend. - Ik wilde hem alleen maar helpen.
Richie had zoveel pijn, zijn schouder vrat hem op.
Ja, net als al de rest, toen jij hem begon te helpen.
Nee, niemand anders reageerde er zo op.
Ik wist niet wat te doen. - Hem naar het ziekenhuis brengen.
Dat kon hij niet doen, Gibbs.
Ze zouden merken dat Rich vergiftigd was. - Nee, hij was niet vergiftigd, OK?
Ik loosde mijn voorraad nadat... - Je hem gedood had.
Nee, ik doodde hem niet.
"Het" doodde hem en het was een ongeluk. Goed, luister,
Richie kwam op een avond na de uren naar het gymnasium, onderweg naar de basis.
Hij had pijn en gaf mij de schuld. Toen liep het uit de hand.
We kregen een handgemeen wat ik me nog herinner is
dat Richie viel. - Hij viel?
Ja, hij viel gewoon. - Ik veronderstel dat hij op iets viel,
zwaar en hard? - Op het halterrek.
Niet hard genoeg om hem te doden, maar hij,
was dood.
Wat met Donna?
Hoeft Donna dit te weten?
Na alles wat ze doorgemaakt heeft.
Gaat het?
Ik zal getuigen op zijn rechtszaak.
Nog naweeën?
Oh, nee, het gaat prima. Bedankt, dokter.
Ik denk gewoon aan die arme vrouw.
Ze verliest haar man en valt dan voor de man die hem doodde.
Dood veroorzaakt een hartzeer wat door niemand te genezen is.
Liefde een herinnering die niemand kan stelen.
Dat is mooi. - Het stond op een grafsteen in Ierland,
eeuwen geleden.
Niemand gaat met de dood om zoals de Ieren.
Je zou echt een boek moeten schrijven. - Ja, tijdens al m'n vrije tijd.
Een aangetekende brief voor de geachte dokter Donald Mallard.
Ik tekende ervoor. De universiteit van Edinburgh.
Moet belangrijk zijn. Niet helemaal.
Dank u, Abby. Naar de prullenbak, alstublieft, Dr Palmer.
Ik gooi dit niet weg. Nu ben je belachelijk.
Oh, alstublieft, niet doen.
We mogen niet weten wat hij doneert aan z'n oude school.
Omdat het je zaken niet zijn.
"Geachte dokter Mallard"...
"Pogingen om u te bereiken mislukten".
Niet goed genoeg.
Dokter, dit is geen verzoek. Het is een uitnodiging.
"De universiteit vraagt om aanwezig te zijn tijdens een weekend"
"om haar meest vooraanstaande oud-leerling te eren".
"Waar u de eregast zult zijn en bekroond zult worden met het eredoctoraat,"
"Doctor of Humane Letters".
Dat moet een grap zijn. - Het is geen grap.
Je bent de beste, Duckste, meest legendarische wetsdokter aller tijden.
Kennelijk weten ze dat.
Dat is gaaf, dokter. - Hoeveel doneer je eigenlijk?
Ik moest me schamen. - Wat?
Omdat ik mijn cynisme toeliet die telefoonoproepen te negeren.
Da's waar. Je zou het nooit geweten hebben.
Maar nu je het weet?
Ik zou het voor geen geld willen missen.
Delilah is de kampioen.
Weet je, ze was een echte rots, toen ik weg was.
Ik kan het niet genoeg zeggen. - Je zegt het al bijna een uur lang.
We hebben nog vijf minuten, Tim.
Vertel me waarom je niet slaapt.
Ik zei je dat ik het niet weet. - Doe alsof je het weet.
Probeer het eens. Wat is het dat je niet weet?
Ik weet niet waarom ik me zo veel zorgen maak,
sinds we terug zijn.
Paraguay overleven was zo moeilijk, maar je zou denken
dat er nadien niets meer te vrezen valt.
Je had redenen om bang te zijn, ginds. - Dat was anders.
We keken de dood elke dag in de ogen, maar ik wist dat we zouden terugkomen.
De vrouw thuis, de baby op komst. Misschien was angst geen optie.
Er was geen tijd om bang te zijn. - Maar nu heb je tijd.
Ik raak het gevoel niet kwijt dat er opnieuw iets kan gebeuren.
Dat mijn geluk opraakt
en er iets mis moet gaan.
Is er een groot scorebord waar bijgehouden wordt
van wie genoeg ontberingen gehad heeft en wie er nog meer verdient?
Het klinkt gek als je het zo zegt. - Een beetje, misschien.
Tegenslag is tamelijk willekeurig. - Nou, dat weet ik nog zo niet.
Sommige mensen schaatsen er omheen, terwijl anderen onheil aantrekken.
Bij welke hoor jij?
Ergens in het midden, denk ik. - We zitten allen in het midden, Tim.
Ondanks de schijn, heeft iedereen wel een verhaal te vertellen.
Niemand raakt ongedeerd door dit leven.
Moet dat me helpen om te slapen? - Bezorgdheid is een pester.
Het geeft je niets, het neemt alleen maar.
Ik wou dat ik meer van de rit kon genieten. Niet obsessief zijn met wat komen kan.
Al het gevaar dat je al die jaren in de ogen keek, Tim,
die ervaring werd ginds op de proef gesteld.
Je slaagde met vlag en wimpel.
Om het even wat er nog voor de boeg ligt,
je bent er meer op voorbereid dat ooit eerder in je leven.
Ik zal uw papieren vanavond nog in orde brengen.
Ik zal directeur Vance laten weten dat je goed bevonden werd.
Dat zou geweldig zijn. Hé, baas.
Ik zei je toch dat ik je hier zou zien. - De hele tijd al?
Zo'n tien minuten Ik blijf maar te vroeg komen.
Maar ze heeft goede tijdschriften.
Ben je klaar?
En bij machte.
Hé, ga je naar huis?
Ik ga naar bed.
Ja.
Vertaling en sync door: Rie van de Buggy's www.addic7ed.com