Eerder in "Chance"
Een vrouw de keel overgesneden.
Een jongen in het hoofd geschoten toen hij inbrak in Ryan Winters auto.
Je moet voor mij in Ryan Winters hoofd zien te geraken.
Je werd door een vreemde aangevallen, om wat voor reden ook.
Langer dan 40 seconden in zo'n wurggreep en je bent er niet meer.
Winter is hier op mijn kantoor. Verandering verwart hem.
Als ik hem hier houd, kun je in zijn huis indringen.
Ik ben al weg, Doc.
Jij hebt die rotzooi verspreid over mij en John.
Jij bent mijn vriendin niet. - Wat dan ook, stalker-freak.
Er heeft iemand bij mij ingebroken, pakte dingen mee, verzette dingen.
Wat gestolen is, heeft alleen waarde voor mij.
Heb je de politie gebeld? - Hij is de politie.
Rechercheur Kevin Hynes.
Het maakte hem gek.
Ik geef er niet om, maar ik heb die baan nodig.
Tegen de honger.
Waarom gilde je niet toen je me zag? - Omdat je niet eng bent.
Toen ik acht was, stond ik op een perron.
Een vrouw kwam uit de menigte, grijpt hem en duwt hem voor de trein.
Ik vond een manier om ermee om te gaan.
Er is iemand die me pest of wat dan ook.
Iemand die je pest moet je elke dag bedanken.
Leer voor jezelf opkomen. Alles kan een wapen zijn.
Dank je. - Maak maar een buiging.
Waarvoor? - Je goede werk maakte dit mogelijk.
Ryan Winter doneerde één miljoen dollar aan de dienst...
in Josefa's naam.
Gesynchroniseerd en gecorrigeerd door het Chance team.
Knijp me. Dit is te mooi om waar te zijn.
Ik ben het ermee eens.
Wat?
Kom mee.
Ik denk niet dat je dit geld moet aannemen.
Wat bedoel je met niet? Waarop gebaseerd?
Hij is een patiënt met een hoofdtrauma.
We accepteerden al geld van slachtoffers en hun families.
Daarom niet zoveel, maar ze doneren de hele tijd.
Het is niet onethisch.
Het helpt onze deuren open te houden. - Wil je even naar me luisteren?
Ik maak me zorgen dat deze donatie bijbedoelingen heeft.
Toegang.
Dit is niet de soort man die een miljoen geeft en het daarbij laat.
Prima, hij mag mijn parkeerplaats hebben.
Ik meen het. - Ik ook.
Moet ik je echt uitleggen wat zoveel geld betekent voor ons?
Ik weet het. Ik wil niet dat hij...
ons afleidt van de mensen die ons echt nodig hebben.
Ja?
Christina langzaam aan.
Is zij nu bij je? Oké.
Ik tref je over 20 minuten bij mij thuis.
Nicole? - Ja. Ik moet ervandoor.
Ik bel je later wel. - Dat geld is een goede zaak.
Foliumzuur, ijzer...
en een ontlastingsverzachter tegen de ijzerbijwerkingen.
Je weet dat ze hier bloemen hebben?
Foliumzuur beschermt de baby tegen geboorteafwijkingen...
en ijzer voorkomt bloedarmoede.
Hoe heet jij? - D.
Ik heb een dokter, D.
Een gynaecoloog voor de baby.
Ze zegt me geen rauwe vis of rare kazen te eten om wat voor reden ook...
en ze zegt dat ik vitamines moet nemen. En dat doe ik.
Maar bedankt.
Oké dan.
Stalk je me in de supermarkt omwille van geboorteafwijkingen?
Waarom dan wel? - Je baas is een heel slechte man.
Dat is alles wat ik weet hij is een slechte man.
Je moet meer zeggen dan dat.
Hij vermoordt mensen.
Welke mensen? - Meestal vrouwen.
Gaat hij me vermoorden?
Ik betwijfel het. Dat zou teveel voor de hand liggen.
Maar je weet maar nooit.
Ben je een agent? - Nee.
Goed.
Heb je ooit iemand vermoord? - Niemand die zou gemist worden.
Wat wil je eigenlijk van me? - Ik vond dat je het moest weten.
Ja, dat is een antwoord, maar niet het hele antwoord.
Hou je van Chinees eten? - Zeker.
Gouden Pagode, morgen om 2:00 pm. Je mag me mee uit lunchen nemen.
De baby houdt van de kip in zwarte bonensaus.
Oké.
Goed.
Je kunt me dan de rest van het antwoord geven.
Nic bedankte Pepper? - Direct nadat ze haar neus brak.
Er is iets mis met Pepper.
Doen alsof ze haar vriendin is om haar te kunnen vernederen.
Wat nu? - Mogelijks schorsing.
Ik weet morgen meer nadat ik met de decaan gepraat heb.
Hoe laat? Ik ga met je mee.
Er is nog iets. - Natuurlijk.
Haar ouders dienen een klacht in wegens zware mishandeling.
Zware?
Ze zeggen dat het boek een wapen was, een stomp voorwerp.
Ze moet in het ziekenhuis blijven voor observatie.
Dat is een standaard hersenschuddingprocedure.
Oké, ik denk dat ik met de ouders ga praten.
En ik handel de decaan af?
Eldon, ze zal beschuldigd worden van een misdrijf.
Is er kans dat ze naar de gevangenis moet...
of een soort van jeugdgevangenis?
Nee. Dat gaat niet gebeuren.
Ik dacht echt dat we hier overheen waren.
Ze deed het zo goed.
Ik zal eens met haar praten.
Denk je ooit wel eens dat dit misschien onze schuld is?
Ik bedoel, ze is zo slim en mooi en jong...
en zo ongecompliceerd en niet verwend.
Ik weet niet waar dit vandaan komt.
Ik bedoel het stalken vorig jaar en nu...
Ik blijf maar denken dat wij de gemeenschappelijke noemer zijn.
Jij hebt hier niets mee te maken.
Pepper heeft me vernederd voor vrijwel iedereen...
dus niets over achter me laten of opnieuw beginnen.
Om maar te zwijgen over de kans om nog andere vrienden te maken.
En de rest, zoals ze zeggen, is geschiedenis.
Ik begrijp de impuls. Echt waar.
Heb je nooit het gevoel dat je leven gewoon een kermisrit is?
Je zit op een kermis, je maakt je vast...
en dan beslist iemand anders hoe snel of hoe hoog je gaat.
Maar jij hebt wel controle. Het voelt misschien niet altijd zo.
Ja, maar zelfs hiervoor.
Te vaak denk ik 's morgens, "Daar gaan we weer."
Ik wandel door de schoolgangen...
en vraag me bezorgd af, wat het volgende is...
wat staat me nu weer te wachten.
Maar vandaag met Pepper was ik het wat er wachtte.
Om eerlijk te zijn, het voelde geweldig aan.
Na wat Pepper deed, had je het volste recht om boos te zijn.
Maar zo moet je er niet mee omgaan. - Werkelijk?
Jij probeerde recent te lopen en te lezen.
Doe me een plezier en kom in het vervolg eerst met me praten.
Dat probeerde ik maar kon je nergens vinden...
dus sprak ik met D. - D?
Volgens hem moeten we pesters bedanken. - Wat? Bedanken voor wat?
Hij zegt dat alle anderen ons zwak en kalm houden...
maar pestkoppen vormen een uitdaging.
Zij leren ons om te gaan met tegenspoed en geven ons inzicht in onszelf.
Zo ben je dus echt?
Ik weet het niet.
Ik weet wel, dat ik wie ik vandaag was...
leuker vind dan wie ik was.
Het is niet slim dat jij hier bent.
Je kunt niet weten of je hem tegen het lijf loopt.
Ik had niet hoeven te komen als je je telefoon beantwoordde.
Trouwens, je zei dat je hem hier weg zou houden.
Hij schreef een cheque uit, zo groot, dat het niemand uitmaakt wat ik denk.
Zijn verhaal over een kind dat onder de trein gegooid wordt.
Die vrouw heet Amy Debbs. Ze is geestesziek.
Ze was in en uit psychiatrische afdeling tot juli van '82...
toen ze die jongen op de sporen gooide in het station van Emeryville.
Het is dus echt gebeurd. Winter vertelde de waarheid.
Ja. En er is meer.
De jongen, met de Gratie Gods...
belandt onder de trein of ernaast en overleeft het.
Debbs werd ter plaatse gearresteerd...
en binnen gebracht om behandeld te worden.
Niemand maakte aanspraak op het kind. - In 1982 was Winter zes of zeven.
Ik vond nooit iets over zijn jeugd.
Van de dingen die ik wel vond...
was ik niet zeker of het geen herziene geschiedenis was...
nadat hij in de stratosfeer van de rijken terecht kwam.
Ik weet niet eens waar hij vandaan is en of Winter zijn naam is.
Waar is Amy Debbs nu? Weten we of ze nog leeft?
In het Patton State Hospital.
Ik ken daar een van verantwoordelijken in de psychiatrie.
Ik ga hem bellen om te zien welke medicatie ze nu krijgt.
Of ze met me zou kunnen praten. - Over?
Waarom ze haar zoon probeerde te vermoorden.
De VOVC. Ik ben een van de planners.
Dat wat je deed was best cool.
Wat ik deed?
Ik heb veel dingen gedaan.
Juist.
De donatie. Die gigantische hoeveelheid geld.
Ik vond dat het behoorlijk fantastisch. - Ja, bedankt.
Dat was nogal wat, nietwaar?
Werk je daar al lang?
Niet op de eenheid.
Ik werkte vroeger bij Dr. Chance toen hij zijn eigen praktijk had.
Je meent het.
Ik werk nu met Dr.Chance. - Ja, ik weet het.
Is dat zo? - Ik bedoel, niet echt.
Ik weet wel iets, want ik regel de planning.
Meer weet ik niet. Maak je dus maar geen zorgen.
Allemachtig, het klinkt alsof ik nog nooit een volwassen gesprek voerde.
Hoelang ken je hem al? - Een paar jaar.
Ik organiseerde zijn praktijk.
Ik wilde alleen maar zeggen dat je iets geweldigs deed...
en dat we het allemaal waarderen.
Hoe heet je? - Lucy Baek.
Ik ben Ryan Winter, maar dat weet je al.
Niet alleen vanwege die planningsgekte.
Ook omdat ik een soort tech-nerd ben.
Zulke en "Star Wars" zijn mijn twee favoriete soorten nerds.
Momenteel houd ik een lezing over iets wat je misschien leuk vindt.
Het is een conferentie over de gemengde realiteit.
Met mijn werk en kind is het moeilijk om me zomaar vrij te maken.
Je bent een moeder. - Ja, alleenstaand.
Wel, luister...
als je weg kunt geraken...
hier is de informatie.
Het kan interessant voor je zijn.
Ik ben Nicoles vader, Eldon Chance.
Ik kwam alleen even kijken naar Pepper...
en zeggen hoezeer wat gebeurde ons spijt.
Daar komt nog een staartje aan, maat.
Ik begrijp dat je van streek bent. - Werkelijk?
Ik zag jou niet de hele nacht slapen op een plastieken stoel...
terwijl verpleegkundigen je dochters pupillen om het uur komen controleren.
Peper heeft een gebroken neus.
Gelukkig is er geen teken van hersenschudding.
Ik heb net met de behandelende arts gesproken.
Heb jij met haar gepraat.
Ik ben een neuropsychiater.
Ik behandel veel patiënten met een hoofdtrauma.
Logisch, het zijn altijd de kinderen... - Stop ermee.
Ga naar buiten, jullie.
Misschien is dit niet de beste tijd. - Wat had je gedacht?
Bob, alsjeblieft.
Nogmaals, het spijt me dat dit gebeurd is.
Als jullie er klaar voor zijn kunnen we misschien praten wat we moeten doen.
Je dochter heeft de neus van de onze gebroken.
Er is niets om over te praten. Daar zijn advocaten voor.
Kom. Pak je spullen. We zijn hier weg.
Lyndsay.
- Ja?
Waar is de brief. - Hier.
Dank je.
Een praatje en een lunch is teveel. Ik zal het niet kunnen.
Het spijt me. Ik heb hen verteld dat je waarschijnlijk niet zou blijven eten.
Heb je hen al gebeld? - Nee.
Wil je dat ik het doe? - Nee, ik zal dat doen, maar nu niet.
Is de auto hier? - Hij staat voor.
Weet je, inbreken is een misdaad.
Ja, dat weet ik.
Wat ga ik hen vertellen?
Dat rechercheur Hynes inbrak en mijn hemden herschikte?
Dat ik niet had geweten dat hij hier was...
als hij mijn steen niet had gestolen.
Ik zou zelf zeggen, "Scheer je weg."
Hoe dan ook... - Ik haat het als mensen dat zeggen.
Waarom doet hij dit? Waarom doet hij het weer?
Het is vier jaar geleden. Waarom doet hij dat?
Omdat hij je wil pijn doen en dat lukt hem.
Je mag hem er niet mee laten wegkomen. Wij mogen dat niet.
We moeten er komaf mee maken.
Oké, maar nu niet. Ik kan hier nu niet over nadenken.
Dat hoeft ook niet. Daarom ben ik hier.
Doe niets zonder eerst met mij te praten.
Je doet alsof je dit niet begon.
Alsof jij niet op een dag wakker werd en zei...
"Laat ze verrekken, zo zal het zijn."
Ja, op een dag werd ik wakker.
Maar ik zei nooit dat jij of gelijk wie kon verrekken. Dat weet je.
Geef mij dus de schuld niet.
Ik denk dat je onthoudt wat je wilt onthouden.
Wat ik wil, is dat je me vertelt met wat ik je nog kan helpen.
Is Carl nog steeds bezig tegen die vent?
Ja. - Verdomde toyboys.
Wat deed je verdomme? Zo met Nicole praten?
Wat dacht je wel?
Voorzichtig, Doc. De lak is nat.
De lak kan me wat.
Ze brak de neus van een meisje. - Ik heb haar niet gezegd dat te doen.
Alleen laten zien hoe. - Ja, je hebt haar dat goed laten zien.
Ze wordt mogelijk geschorst of van school gestuurd.
Naar de gevangenis misschien. Ze is 16, D. Zij is een kind.
Een zelfverzekerd lid van de stam, niet bang is om voor zichzelf op te komen...
klaar voor de realiteit van de wereld.
Ben jij een life coach? Hoor jezelf bezig.
Dit is geen half leeg glas. Dit is een vol glas.
Als zij mijn kind was, zou ik haar trakteren op ijs en vechtstokken.
Ze is jouw kind niet. Ze is van mij.
Zie het als een ferme waarschuwing.
Op zijn minst liet Nicole zichzelf zien aan Pepper.
Zij toonde haar waar dit naartoe leidt.
Ik wed dat Pepper haar vanaf nu met rust laat.
Pepper lag gisteravond in het hospitaal. Ze is een wrak.
De ouders zijn op oorlogspad. Ik neem het hen niet kwalijk.
Ik wel. Ze is een stuk stront. Daar hebben ze wel iets mee te maken.
Je begint niet op te voeden als ze tiener geworden zijn.
Dan is het al te laat.
Houd op met je gepraat tegen me over ouderschap.
Het is een goed, Doc, dat Nicole voor zichzelf wil opkomen...
en haar strijd met eer en waardigheid tegemoet ziet.
Dat is moedig.
Ik wil niet dat mijn dochter moedig is.
Niet zoals jij het bedoelt, niet zoals jij bent.
Als ze nog voor advies terugkomt, kun je er maar beter doof voor zijn.
Graag gedaan.
Hij zond me signalen.
Ik herkende ze eerst niet.
Maar toen ik het wel deed, waren ze alomtegenwoordig.
Wat was het eerste signaal? Weet je dat nog?
De afwas stond in de gootsteen.
De tv stond aan.
Een kind werd door een leeuw verscheurd in een dierentuin in Milwaukee.
En wat heeft dat je verteld?
Dat Hij zou komen en ik mezelf moest bewijzen.
Wat heb je gedaan?
Ik heb het Matthew verteld.
Wat heb je hem verteld?
Dat de Heer wilde dat ik hem doodde.
Hoe oud was hij toen je hem dat vertelde?
Drie.
Zijn ogen waren net sterren.
Ik wilde erin kijken en...
kon het gewoon niet.
Kon je niet doen wat de Heer vroeg? - Nee.
Hield Hij op met het je te vragen? - Ik dacht het wel.
Maar toen ging ik 's ochtends Matthews kamer binnen.
Matthew draaide zich om in zijn bed en hij keek naar mij.
En er zat een spin op zijn pyjama.
Die nacht deed ik het.
Je probeerde Matthew te vermoorden. - Nee.
Mezelf.
Maar het lukte niet.
Hoe Hij achteraf wilde dat ik het deed was zoveel erger.
Omdat ik ertegen vocht.
Hij wilde dat Matthew gewurgd werd, gestoken...
in stukken gesneden omdat ik niet wilde luisteren.
Vertelde Hij je toen over de trein? - Dat is niet precies wat hij zei.
Wat zei hij dan?
Metaal.
Metaal was Zijn boodschap.
Ik kon mijn kind niet vermoorden.
Niet zoals God wilde dat ik het deed. Niet zo.
Niet hem in stukken snijden of hem dood slaan.
Maar toen ik stopte met vechten...
wist ik het.
Ik verloochende mijn geloof.
De trein zou hem tevreden stellen.
Het zou snel zijn. Het zou volstaan.
De mensen dachten ook dat ik gek was.
Ik bedoel niet zoals Amy Debbs maar ze lieten mij ook vallen.
Ik denk dat ik blij was toen ze me naar Fremont stuurden nadat ik...
Ik maakte mezelf wijs dat wat ik nodig had misschien een schone lei was.
Maar zo werkte het niet.
Ik bedoel, Winter voor is mij als de prinses met die erwt.
Wat ik ook doe, dat stuk stront houdt me wakker.
Hoe komt dat, denk je?
Ik bedoel, komt het door Travis?
Omdat jij en hij... - Wat?
Wat waren wij?
Laat maar.
Weet je, we waren geen... als het dat is wat je dacht.
Zo was het niet. Ik viel alleen op vrouwen.
Ik was zelfs ooit bijna getrouwd, twee keer zelfs.
Ik sloeg de bekende weg in en die leidde me recht naar waar ik moest zijn.
Naar Travis.
Ik maakte mezelf wijs dat ik een leermeester was...
een ouder, zoals een vader en een zoon.
Maar vanbinnen, voelde het allemaal als een hoop stront aan.
Alles voelde als stront.
Op een dag, stopte ik met vechten en zei ik tegen mezelf...
ik ga voort op mijn gevoel.
Alleen tegen mezelf, voor het geval dat ik ongelijk had.
Wat is er gebeurd?
Ik denk dat dat geluk is.
Ik heb er een glimp van opgevangen.
Barrio Cazadores.
Je tatoeage, de jagers, Tijuana-bende.
Ben je bij hen aangesloten? - In een ander leven.
Is dat waar de vader van de baby is?
Je neemt zeker niet veel meisjes mee uit?
Nee.
Hoe ben je de meid van een moordenaar geworden?
Ik was een coyote, net buiten Tecate.
Ik nam mensen 10, 12, 14 uur te voet mee...
door de bergen, tot waar ze opgepikt werden, ergens op Highway 94.
Ik smokkelde er zoveel de grens over...
dat ik dacht dat ik ook mezelf wel kon oversmokkelen.
En ik deed dat. Ik verbleef bij een vriendin.
Ze maakte huizen schoon, clandestien.
Ze kon niet alles doen. Dus begon ik voor haar in te vallen.
Zo heb ik Mr Ryans assistent, Lyndsay, ontmoet.
Hoe bevalt het? - Het is behoorlijk saai.
Ik moet schoonmaken, strijken en...
mr Ryan heeft misschien twee keer met me gesproken.
Hij praat veel in zichzelf. - Bedoel je mompelen.
Nee, eerder echte gesprekken.
Met wie? - Met niemand. Er is daar niemand.
Hij is gepassioneerd, hij schreeuwt, soms huilt hij ook wel...
maar er is niemand. Mr Ryan is niet altijd...
Hij heeft zo zijn hebbelijkheden.
Hij haat bepaalde borden, een saladebord haat hij.
Hij heeft dat prachtige zwembad, maar hij maakt er nooit gebruikt van.
Behalve misschien een keer.
Op een keer kwam er een man langs die hem leerde zwemmen.
Zwemmen?
En hij is er nooit meer in geweest.
Lust je taart?
Ik lust geen taart.
Ik ben er gek op.
Geweldig.
Ik ga snel even bellen en dan halen we taart.
Wat is dit? - Behoorlijk fantastisch is dat.
Ryan Winter heeft alle computers gratis vervangen.
De max.
Wanneer? Waarom deed hij dat?
Blijkbaar hoorde hij iemand zeggen dat onze computers langzaam en klote zijn...
en hij zorgde ervoor.
Niets speciaal voor hem. Enorm voor ons.
Ik ben ook opgewonden.
Ik moet de groep vanavond afgelasten.
Door familiale omstandigheden.
Ik vroeg me af of je deze namiddag kon komen.
Wij tweetjes?
Als dat voor jou past.
Ik wilde doorgaan met wat we onlangs bespraken...
maar ik wil niet te veel tijd tussen de sessies laten.
Wandel je graag? Natuurlijk, wat had je in gedachten?
Het strand.
Dune Point, net ten noorden van de oude baden, ken je dat?
Ik weet dat zijn.
Geweldig. Tot over ongeveer een uur dan?
Zeker , prima.
Ik hoop dat alles in orde is?
Wat bedoel je?
Met je familiale omstandigheden. Ik hoop dat het goed is.
Dank je om dat te zeggen.
Graag gedaan.
D? Ben jij dat, D? - Je belt naar mijn telefoon, Carl.
Ik heb je hier nodig, man.
Er zijn problemen op komst.
Ik kocht veel drankjes voor veel mensen.
Kom nu met geld. - Waar ben jij?
Ik ben in de Admiral's Arms.
Snel, D.
Ik kom.
S.O.S. van een vriend. Oké? - Oké.
Hoe ik ermee omga?
Je zei dat nadat je de jongen voor de trein zag gegooid worden...
je een manier vond om ermee om te gaan. Ik vroeg me gewoon af wat die was.
Toen was het school.
En nu?
Werk. Ik loop soms. Niets ongewoons.
Voor mij was het werken en drinken als werk niet genoeg was.
Waar heb je het over?
Ik ben gevallen.
Op een plek die eigenlijk niet veel verschilt van deze.
Ben je van een klif gevallen?
Hoe?
Ik was aan het wandelen...
het volgende moment word ik wakker in een ambulance met mijn hoofd ingepakt.
Mijn MRI-scan was niet erg verschillend van de jouwe.
Dat kan tellen als mededeling.
Het is eigenlijk niet de bedoeling...
om persoonlijke gegevens met patiënten te delen.
Voelde je je anders nadien?
Behalve de psychische effecten, dubbel zicht en geheugenverlies...
merk ik dat ik rapper boos word.
En ik blijk roekelozer geworden te zijn.
Oké, maar je doet toch iets om daarmee om te gaan?
Niet echt.
Ik omhels het gewoon.
Ik denk dat het tij opkomt.
Wat moeten we verdomme nu gaan doen?
Wachten? - Niet met zo'n vloed.
Het zal hier snel onder water staan.
Ik hoop dat je kunt zwemmen. - Je houdt me voor de gek.
Dat is niet grappig.
Dat water is ijskoud. - Het is 13 graden.
Ik heb het surfrapport opgevraagd.
Ik dacht er niet aan om de getijden na te gaan. Het spijt me.
Maar je kunt toch zwemmen, niet? - Ja, maar ik ga daar niet in.
Komaan. Vijf minuutjes maar.
Rond dat punt. Stroming komt uit het noorden...
dat zal helpen. Het is gemakkelijk.
Ik zei Dr. Clayton dat we een versierd bord boven de deur moeten hangen.
"Het leven begint als dingen fout lopen."
Eldon.
Wie, als ik vragen mag...
is die mooie jongedame die me ter hulp schoot?
Lorena.
- Waarom dit en waarom vandaag?
Heeft dat wat te maken met je nieuw vriendje?
De kerel met wie ik je in het steegje zag praten?
Heel geagiteerd.
Dat was mijn zoon.
Alvin. Mijn zoon.
De laatste keer dat ik hem zag, was hij nog klein.
Wat is er gebeurd?
Ik ben homo, dat is er gebeurd.
Carl kwam ermee naar buiten. Zijn familie verstootte hem.
Ze wilden hem uit hun leven en dat was het.
Ze is ziek en stervende, Olivia, mijn vrouw.
Ooit had ik een ziekteverzekering...
maar het aandeel uit eigen zak was moordend.
Gaan die gestolen Mayaspullen daarover? - Ze hadden mijn hulp nodig, D.
Ze zijn zo blut, dat ze gedwongen waren om naar mij te komen.
Je riskeerde je reputatie, je bedrijf.
Niet meer dan wat jij en ik samen gedaan hebben.
Ja dat is zo.
We kunnen valse namen en data maken, maar het product is helemaal top.
Als je begint te foefelen en klootzakken begint toe te laten...
neem je risico's. Maar voor wie?
Voor mensen die je als vuil lieten vallen.
Hij is mijn zoon, D.
Mijn eerste zoon.
Toen ik hier vandaag wegging had ik geen idee wat op me afkwam.
Ik kwam bijna niet meer terug.
Ik ging bijna dood.
Je had een limietervaring, zo noemen zwemfilosofen dat.
Het is een bijna-doodervaring.
Het levens-punt dat het dichtst ligt bij de onmogelijkheid om te leven.
Het kan je kennis over jezelf geven die je op geen andere manier kunt krijgen.
Of je het leuk vindt of niet.
Zoiets als toen je van die klif viel?
Ja. Verder gaan zonder echt verder te gaan.
Hoe voel je je? - Je hebt me gered.
Je zou hetzelfde gedaan hebben.
Ik zou het graag willen denken.
Maar ik denk het niet.
Ik heb dingen gedaan waarvan ik weet dat ze slecht zijn.
Ik denk niet dat ik ze terug zou nemen, zelfs als ik het kon.
Hoe voel je je over het redden van mijn leven?
Misschien moet je me over die slechte dingen vertellen.
Omdat je niet weet hoe je je voelt als je het niet weet?
Goed. Vertel me dan nog iets anders.
Iets wat ik me al heel lang afvraag.
Je weet wel het verhaal dat ik je vertelde over de jongen op het perron?
Als ik dat niet had gezien...
als ik mezelf dat niet had hoeven uit te leggen...
zoals je zei, zou ik dan de persoon zijn die ik nu ben?
Zou ik de dingen doen die ik nu doe, zou ik zijn wie ik nu ben...
als ik daar niet geweest was?
Wil je weten wat ik denk?
Dit is misschien de reden waarom we elkaar ontmoetten.
Ik zal je vertellen wat ik denk als je me het hele verhaal vertelt.
Ik kan je niet volgen.
Het hele verhaal waarom je daar was. Wie je daar was?
Die vrouw op het perron was je moeder. De jongen was jij.
Ik wist dat toen je het me vertelde. Ik kon het aan je stem horen.
Je testte me om te zien of ik hoorde. Ik kan dat.
Daarom redde ik je.
Dat is de reden dat we elkaar ontmoetten.
Je moet me nog altijd vertrouwen maar dat doe je niet.
Totdat je dat doet, denk ik niet dat we dit kunnen blijven doen.
Vergeet niet iemand naar het strand te sturen om je auto op te halen.
Ik heb het vanmiddag aangegeven. Ze beloofden ernaar te kijken.
De sergeant leek al iets te weten over je geschiedenis met rechercheur Hynes.
Waarom heb je dat gedaan?
We moesten. - Nee, ik zei niet nu.
Ik zei dat ik erover wilde nadenken.
Nee... - Ryan het spijt me.
Ryan, als je jezelf zou kunnen zien zoals ik je zie.
Hoe boos je bent, hoe gekwetst.
Ik kon niet wachten. Ik kon hem dat niet nog eens laten doen.
Je bent een te goed man om dit mee te maken.
Ik moest iets doen.
Omdat we een team zijn.
Zijn wij dat niet?
Het spijt me.
Jij bent haar niet. Je zult haar nooit zijn.
Wees daar blij om.
Dat ben ik.
Mevrouw Atkinson. Het spijt me.
Ik had moeten bellen, maar ik hoopte dat we misschien konden praten.
Mijn man is er niet. Hij is naar een werkdiner.
Ik kan hier praten als het comfortabeler is.
Hoe gaat het met Pepper?
Ze slaapt.
Ik vroeg me af of jij en je man open zouden staan...
om met Nicoles moeder en mij te gaan samenzitten...
om te praten over wat er gebeurd is.
Op een beschaafde manier.
Met respect, maar was dat niet beter geweest...
voor je dochter besloot de neus van mijn dochter te breken?
Pepper vernederde Nicole voor de hele school.
Om geen andere reden dan sadistisch genot...
van haar eigen macht en moreel bankroet.
Een minder liefdadig persoon zou je dochter gestoord noemen.
Dat noem je dus beschaafd?
Weet je hoeveel kinderen zelfmoord plegen door dingen zoals dit?
Je kunt je zeker een scenario voorstellen...
waarin Nicole een handvol pillen neemt.
Ik weet niet waarom Pepper dit deed. Ik heb geen idee.
Misschien ligt het aan mij. Misschien ben ik de reden.
Misschien ben ik de gestoorde.
Het maakt mij ook niet uit wat ik ben...
omdat ik weet dat ze weet dat ik haar bescherm.
Wil je het proberen? - Nee, het is goed zo, dank je.
Wat is er mis? - Luister.
Er is iets waar ik met jou over wil praten.
Het is iets wat ik lange tijd heb uitgesteld.
Maar er is zoveel gebeurd. Het is tijd dat je de waarheid hoort.
Waarover? Je maakt me een beetje bang.
De reden, denk ik...
dat angstaanjagende dingen...
voor jou goed aanvoelen...
komen, denk ik, omdat ik er zelf een versie van had.
Waar heb je het over? Toen ik in de twintig was...
woonde ik alleen en ontmoette ik een meisje.
Het was serieus.
Ik dacht dat het serieus was maar zij maakte het uit.
Ik nam het niet goed op.
Ze verhuisde naar San Diego en ik volgde.
Ik volgde en volgde en...
ik kreeg straatverbod.
Dat heb ik geschonden.
Meerdere keren.
Uiteindelijk werd ik gearresteerd.
Ik werd ik gehospitaliseerd...
en lag 28 dagen op de zelfmoordpreventiedienst.
Ik kon mijn leven voelen uiteen vallen.
Ik kon het niet tegenhouden.
Toen ik eruit kwam, had ik geen geld voor de geneeskunde-opleiding.
Ik had niets meer.
Wat zijn we dan?
Ik bedoel, is het een soort hersenziekte?
Nee, het is...
Het is een neiging tot dwangmatig gedrag.
Zie het als een genetische aanleg.
Om gek te zijn?
Nic, het is... - Weet ma het?
Over wat er gebeurd is, over alles wat je zei?
Nee, ze weet hier niets van. - Mijn God.
Ik dacht dat ik gek ben en nu vertel je me dat ik het ben.
Nee. Dat bedoel ik net. Je bent niet gek. We zijn niet gek.
We moeten gewoon een manier bedenken...
om dit voor ons te laten werken en niet tegen ons.
Je moet leren de prikkels herkennen en hoe er niet naar te handelen.
Vertrouw me. - Waarom?
Je vertrouwde mij niet.
Me zo lang in de waan laten, denkend dat ik gek was.
Elke keer dat je met me sprak over wat ik deed, loog je.
Waarom?
Ik weet het niet.
Ik was bang om het mogelijke onder ogen te zien.
Ik weet het niet. - Hoe kan je dat niet weten?
Omdat ik... - Je bent een neuropsychiater.
Je had het me moeten vertellen.
- Ik zeg het je nu.
Nu is het te laat.
Noem je dat een plan?
Je treft hem op het strand, je dwingt hem te zwemmen...
en rekent op jezelf om hem te redden? - Ja, en hij begint te breken.
Het werkt.
Omdat je wist dat alles zou gaan zoals het ging.
Je was er zeker van.
Daartegen staat, hij verdrinkt of trekt je onder en jullie verdrinken...
of jij verdrinkt en hij haalt het...
of je wordt opgegeten door een haai.
Luister naar mij, rechercheur Hynes...
Winter staat op het punt om te praten.
Hij heeft al toegegeven dat hij slechte dingen deed...
doordat hij naar een extreme plaats werd geduwd.
Iets wat hij nooit had gedaan als hij op een sofa had gezeten.
Ik weet het niet, Doc.
Maar wat ik wel weet is dat je alles op de helling zette...
wat we gedaan hebben.
Die kromming in de lijn van gerechtigheid...
misschien verantwoording moeten afleggen aan de wereld voor wat hij gedaan heeft.
Wat is dat?
Wat?
Je bent thuis, toch?
Zet je tv nu aan. Het regionaal nieuws.
Vanochtend wandelde een stel met hun hond toen ze een lichaam vonden.
Dit alles een week nadat het lichaam van Travis Webber begraven werd gevonden.
De opgraving die leidde tot...
Zeg me dat je die kloterij ook ziet.
Ik zie het.
De politie zegt dat er drie lichamen gevonden zijn...
Je hebt die vent naar een breekpunt gebracht, Doc.
Je duwde hem naar het extreme, zoals je zei.
Hij kan je wel geheimen vertellen, maar wat is er nog meer?
Waar pushte je hem nog meer naartoe?
Heb je enig idee?
Sorry voor het laatste nippertje. Ik ben blij dat je je vrij kon maken.
Heb je ooit van die weken dat alles draait en keert in je hoofd?
Het is zo'n beetje vrijmaken van uur tot uur.
Ik heb het gevoel dat we ergens mee wegkomen.
Ben je zeker dat dit goed is... dat we zomaar uitgaan?
Ik ben eigenlijk niet zeker, want dat is het niet.
Maar als we het geheim houden, komt het wel goed.
Ik bedoel, we doen er toch niemand kwaad mee?
Gesynchroniseerd en gecorrigeerd door het Chance team