President Grant. Het is een eer.
Meneer Pryce. - Wat doe je hier?
Ik hoopte dat je me kon helpen met wat dingen voor mijn instituut, maar als het niet uitkomt...
Nee hoor. Ik wilde net weggaan.
Leuk je ontmoet te hebben, meneer President. - Jou ook.
Dat was spannend. - Wat doe je hier?
Wat is dit? - Een instituut project van Marcus en mij.
Ik hoopte dat je ons kon helpen. - Je helpen, ben je gek?
Het gaat om vermiste meisjes. - De soort zaak maakt niet uit.
Honderden tienermeisjes die niemand zoekt door hun huidskleur.
De President van Bashran is er. We organiseren een top.
Het past helemaal in jouw straatje.
Paste. Paste in mijn straatje. Dit is niet... Jij hoort hier niet te zijn. Wij zijn niet...
Waarom ben je hier? - De 100 dagen zijn voorbij.
Ik had me teruggetrokken, maar nu heb ik werk te doen. Kom op.
Als wij ze niet helpen, wie doet het dan wel?
Geeft dit aan Quinn Perkins. Als zij iets vindt laat ik Mellie een verklaring geven. Anders...
Ik wil jou. - Dat gaat niet.
Als je me nu wilt excuseren, ik heb ook werk te doen.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Scandal S07E04: Lost Girls
Vertaling: Squashy06 Controle: Mandy
Het is een belangrijke dag bij het Witte Huis nu President Grant een nucleaire top houdt...
met President Rashad van Bashran en premier Nazari van Dakal.
Als ik uit kan gaan van ons verleden, zal hij willen weten hoe dit verder gaat...
hoe dit uitgevoerd gaat worden. - Daarom is vandaag alleen een begin.
Als we premier Nazari willen overtuigen om dit verdrag te steunen en tekenen...
Het is geen kwestie van 'als', mevrouw President. Nazari zal tekenen. Daar zorgen we voor.
Ik vind je manier van denken goed.
Als de mensen van mijn land dat toch ook eens vonden.
Ik weet dat het niet vlekkeloos gaat. - Dat is zeker geen verrassing.
Ik wil dat je weet, dat als er nog iets is dat ik kan doen of wat je nodig hebt...
Dat waardeer ik. - Natuurlijk.
Dus is er iets?
Is er nog iets dat je nodig hebt?
Olivia. Kom binnen.
Mevrouw President, President Rashad, goedemorgen. - We bespraken nog wat laatste gesprekspunten.
We hebben dezelfde gedachten?
Volgens mij wel. - Goed.
Ik kijk uit naar de onderhandelingen, mevrouw President.
Ik ook, President Rashad.
Bedankt.
Wist je dat Fitz in de stad is? - Hij belde vanmorgen om de kinderen te zien.
Was hij dit al langer van plan? - Nee, het was last minute.
Ik zei dat hij zelf maar moest kijken, zolang hij geen aandacht van mijn top steelt.
Mijn eerste officiële verdragspennen. We schrijven vandaag geschiedenis, Liv.
Jij en ik. Ik kan het voelen.
"Een werknemer van de overheid mag een geschenk accepteren dat uit vrije wil is gegeven..."
Wat ook zo was. - "En als het geschenk $20 kostte of minder."
Hoeveel is dat schilderij waard? - Iets meer dan dat.
Wat dacht die man wel niet?
Nou... - Wat?
Ik, nee. Niets.
Nou, de barista bij Hot Pot probeert me iedere ochtend gratis biscotti te geven...
omdat hij wil... Hij denkt dat ik...
Voor biscotti? - Ja.
Daarom betaal ik er altijd voor, dan krijgt hij geen verkeerde signalen.
In dit geval is dat geen optie. - Dan moet je het teruggeven.
Tenzij je die signalen wel wilt sturen. - Hannah. Je mag gaan.
219 vermiste donkere meisjes en dat wordt genegeerd door de pers, de politie, door iedereen...
en dit is alleen van dit jaar. - Dit is crimineel.
Dat vindt Fitz ook. We moeten voor commotie zorgen.
Als we het goed doen zal iedereen weten wie deze meisjes zijn en dat wij ze zoeken.
Wat levert het op? Wat? Onze bruiloft gaat geld kosten.
Je hebt je kaart gehad? - We hebben eerst een gezicht nodig.
Wat dacht je van 219 gezichten? - 219 vermiste meisjes zijn alleen een idee.
Dat kunnen mensen negeren. Wat we nodig hebben is één meisje, een postermeisje...
iemand die de aandacht van de mensen trekt. - De vraag is wie?
Ik heb overlegd met de Bashrani beveiliging.
Alle potentiële gevaren voor Rashad zijn nu bij ons bekend.
Maar om het zekere voor het onzekere te nemen moeten we praten over het inhuren van wat agenten.
Hoe meer mensen we hebben... - Je moet onderzoek doen naar Fitz.
Hij is terug zonder waarschuwing. Hij stond ineens voor mijn deur voor hulp bij een zaak.
Dat vind je raar? Een man die het nog geen drie minuten, laat staan drie maanden uithoudt...
zonder je te willen zien? - We hadden een afspraak. Hij blijft in Vermont...
en bemoeit zich niet met Mellie's en mijn zaken.
Als hij hierheen komt wordt dat overlegd. Geen verrassingen.
Wat voor zaak is het? - Dat maakt niet uit. Daar gaat het niet om.
Misschien wel. Misschien is het een zaak die je aandacht waard is.
Mag ik vragen waar je bang voor bent?
Ik weet het niet. - Je weet het niet?
Ik heb het gevoel dat er iets niet klopt.
Claudia Lopez, 17 jaar oud, uit Fort Myers.
Verdween tijdens haar pauze bij Gettysburger waar ze medewerker van de maand was.
Stopte met studeren toen ze bleef zitten, omdat ze te vaak spijbelde.
Dus is ze onverantwoordelijk? Medewerker van de maand.
Maakt niet uit. Degene die we kiezen moet perfect zijn. Volgende.
Hannah Martel, 16 jaar oud, uit Galveston. Raakte vermist bij het shoppen met vriendinnen.
Verloor haar beurs, omdat ze rookte tijdens het schoolbal.
Verloor haar beurs? Ik werd er ook op betrapt en moest nablijven. Goed, volgende.
Quanesha Turner, eervolle student bij Bishop High in Cincinnati.
Verdween... - Nee.
Grapje, zeker? Ze is perfect. - Bij "Quanesha" stoppen de mensen met luisteren.
We hebben een naam nodig die blank klinkt. - Wordt iemand anders hier ook misselijk van?
Wij allemaal, maar dit is wat er nodig is om deze zaak onder de aandacht te brengen.
Ons meisje moet hierbij zitten. Dat moet wel.
Een zaak? Zo ga je mijn dochter redden?
Een nobele zaak. Door haar erbij te betrekken wordt ze eraan herinnert...
wie ze is en waar ze om geeft. - Dus Olivia helpt je die meisjes vinden...
en daarna wat? Verruilt ze haar B613 hoorns in voor een aureool?
Gaat ze er ook aan werken? - Haar oude team is ermee bezig.
Niet dus? - Wat wil je dat ik doe?
Moet ik haar lief vragen B613 te ontmantelen?
Als ze dat wil doen moet het van haar zelf komen, niet van mij.
We lokken haar in een kooi. Laten we daar duidelijk over zijn.
Wij doen helemaal niets. Wat ik doe komt vanuit mezelf.
Als we ergens duidelijk over moeten zijn is dat het.
Weet je wat? Laat maar. - Je vergeet dat ik ook in een kooi heb gezeten.
Ze zullen zeggen dat ik gelokt was door de fossielen.
Nee. Het was de vrouw die me met die fossielen lokte. Zij was de kaas van mijn val.
Wat is je punt? - Dat die zaak het aas niet is.
Dat ben jij. Jij bent haar zwakte. Dat is de reden dat ik je altijd gehaat heb...
en waarom ik denk dat alleen jij haar kan redden.
De zaak is prima. Het zal haar aandacht trekken, maar als je haar wil redden...
ze kan niet verliefd worden op een zaak. Ze moet verliefd worden op jou.
Jij bent de kaas, meneer President. Jij. Onthoud dat.
Zoe Adams, 15 jaar oud, uit Baltimore. Rangerette. Laatst gezien bij een dansoefening met haar groep.
Haalt alleen maar goede punten.
Zoek contact met de pers. Breng Zoe's verhaal naar buiten.
Huck, Charlie, verifieer haar verhaal. Haal haar schooldossier.
Hebben we die Baltimore PD dossiers? - Je hebt er vast weinig aan.
Ik praat wel met David.
Vice President Beene. Dat is onverwachts. Een momentje.
Meneer Glackland. - Heb je mijn geschenk gehad?
Vind je het erg om... - Tuurlijk. Ja. Hé, kom binnen.
Luister, je geschenk was erg gul.
Het schilderij is geweldig, maar ik kan het niet aannemen.
Natuurlijk wel. Ik gaf het aan je.
Meneer Glackland... - Noem me Fenton.
Of Fentsie, zo noemden ze me op de universiteit. - Fenton...
je weet dat er wetten zijn die het me als vice President verbieden...
om überhaupt een geschenk aan te nemen en zeker geen Cézanne ter waarde van $100 miljoen.
Tuurlijk. Dat is jammer. Ik wilde het graag aan je geven.
Ik geef je het adres van mijn kantoor, dan kun je het daar naartoe sturen.
Dat is het andere punt. Ik denk dat het verzekerd vervoerd moet worden...
via een speciaal bureau en dat kan ik niet betalen met mijn kantoorbudget.
Dat is belastinggeld. - Natuurlijk. Ik...
laat mijn assistent het regelen. Sorry als ik je in een ongemakkelijke positie heb geplaatst.
Het is al goed. Het was een aardig gebaar. - Ja, toch?
Helemaal gezien je je als een klootzak gedroeg. - Daar wil ik me voor excuseren.
Vergeet het. Misschien heb je gelijk. Misschien hoor ik niet thuis in de politiek.
Al dat slijmen en niet zeggen wat je eigenlijk wilt zeggen. Nu ik erover nadenk...
daar ben jij zelf ook niet zo goed in. - Ik denk dat je gelijk hebt.
Ja, ik laat je met rust, zodat je verder kunt met waar je ook mee bezig was.
Wil je het uitproberen? - Nee, dat kan ik niet doen.
Tuurlijk wel. Kom op, probeer het uit. - Ik heb veel te doen vandaag.
Cyrus, je laat me betalen om de Cézanne die ik je gaf terug te nemen.
Het minste dat je kunt doen is mijn beschamende bril uitproberen.
Mijn God. - Fenton, dat leek wel een heel legioen.
Dat was geweldig. - Gaat het?
Wie ben ik? - Geef toe, je vond het leuk.
Ik zal het nooit toegeven. Op deze leeftijd heb ik alleen mijn trots nog.
Om eerlijk te zijn ben ik verrast je dat te horen zeggen.
Vleien is niet nodig, Fentsie. Ik ben er immuun voor.
Het was niet vleiend bedoeld. Ik ben verrast je dat te horen zeggen...
omdat iedereen volgens mij op de hoogte is van je vuile was.
Ik bedoel, je ex-man heeft zelfs de voogdij over je kind.
Je moet een erg stoute jongen geweest zijn.
Hoe laat is het? Ik moet gaan.
Wacht even. Schiet niet in de verdediging. Ik bedoelde het op een goede manier.
Hoe dan? - Je bent geen knap iemand...
die verkozen werd door zijn aardige vrouw en kinderen...
en omdat wat zwevende kiezers vonden dat je een leuke lach had.
Je bent een echt mens, met gebreken. Je bent een echte politicus en dat heb je zelf verdiend.
Eerlijk gezegd was jij de reden dat ik eraan dacht om in de politiek te gaan.
Kom op. Ik heb wel een leuke lach.
Je hebt veel meer dan dat, Cyrus.
Wat vind je ervan om dit...
regelmatig te doen? Jij leert me over de politiek...
en ik kan je dan irriteren.
Ik denk dat we veel van elkaar kunnen leren.
Bedankt voor deze leuke avond. Maar ik moet echt gaan.
De voormalige perschef is hier en ik heb Curtis Pryce op lijn twee.
Voormalige pers, laat hem maar komen. En zeg tegen meneer Pryce dat ik er niet ben.
Zeg dat trouwens maar iedere keer als meneer Pryce belt.
Hé. - Wat doe je hier?
Ik vind het ook leuk om jou te zien. Ik wilde even langsgaan bij Mellie...
maar Rachel zei dat jij goedkeuring moest geven. - Wat heb je nodig?
Ik wilde alleen zien hoe het met haar gaat. Hoe gaat het met haar?
Ze heeft het druk. - Natuurlijk.
Maar kan ik niet even tussendoor bij haar langs? 30 seconden. Kom op.
In tegenstelling tot de nucleaire top die President Grant nu host, is dit geen onderhandeling.
We hebben trouwens iemand gekozen. Ons TV vriendelijke, vermiste, zwarte meisje.
Zoe Adams, 15 jaar, uit Baltimore. Ik denk dat ze een goed gezicht zal zijn voor onze zaak.
Fijn om te horen. - Natuurlijk.
Als je even tijd hebt kun je misschien bij het kantoor langskomen en je handen vuil maken.
Dit is mijn kantoor. Ik maak mijn handen vaak genoeg vuil.
Zit wat in.
Hoe is het in Vermont? - Koud. Blank.
Nee, hoe gaat het met Fitz in Vermont? - Koud.
Blank.
Hij mist je.
Dus deze passie voor het vinden van die vermiste, zwarte meisjes is wat?
Een excuus om mij te kunnen zien?
Wat maakt het uit, als we daardoor zelfs maar één meisje thuis kunnen krijgen?
Ik ben helemaal voor pro bono's. Kan er ook geen genoegen van krijgen, zolang we betaald worden.
Stop. - Wat doet zij hier?
Ik nodigde haar uit. - Wat? Wanneer?
Gisteren. Ik kan jullie horen.
Hoe gaat het met Zoe?
We probeerden haar verhaal onder de aandacht te brengen via de pers, maar niemand reageerde.
Je hebt ook geen verhaal nodig.
Maar iemand die het verhaal vertelt. Een vermist meisje kan niet praten. Een moeder wel.
Nora Adams is aantrekkelijk. Gaat naar de kerk. Ze ging studeren...
nadat haar man overleed bij het dienen van zijn land. Ze heeft webpagina's gemaakt...
en opende meerdere sociale media accounts om te helpen zoeken naar Zoe.
Ze hield een week lang een wake bij het stadhuis, schreef naar de gouverneur...
en zelfs naar voormalig President Grant. Een vermist meisje zegt velen niet veel...
maar een vastbesloten moeder wel. Als je resultaten wilt gebruik je haar.
Laat haar Zoe's verhaal vertellen. Als je dat doet zorg ik dat ze de aandacht krijgt die nodig is.
Bedankt.
Liv. Ik had jou hier niet verwacht te zien. - Ik had wat vrije tijd, dus ik kwam helpen.
Wat? - Jou in dit kantoor zien voelt als vroeger.
We moeten samen wat gaan drinken voor ik naar Rutland terug ga.
Of we blijven elkaar tegenkomen bij liften.
Laten we eerst maar eens kijken hoe de top gaat verlopen.
Ik moet... - Tuurlijk.
Ja, goed. - Veel succes vandaag.
Bedankt.
Dit is erg grondig.
Premier Nazari, met de voorwaarden die daarin staan, willen we zorgen dat iedereen gelijk is.
Het is een teken van goed vertrouwen, dat zelfs vóór de onderhandelingen laat zien...
dat Bashran en Dakal er evenveel mee winnen...
als ze het verdrag tekenen. - Een mooie gedachte.
Jammer dat het grote onzin is. - Wil je zo beginnen? Met beledigingen?
Dat document is de belediging. Denk je dat ik een idioot ben?
Dat zou ik je vertellen, maar er zijn vrouwen bij. - President Rashad.
Ik ken jou, zoon. Je bent een hebberig kind...
dus wat er ook in dit document staat, wij zullen geen gelijken zijn.
Wat heb je hem aangeboden om aan de tafel te komen zitten?
Deze top vindt plaats, omdat President Rashad erom vroeg.
Omdat het tijd voor vrede was. - Deze top vindt plaats...
omdat de Verenigde Staten pas blij is als zij de enige zijn met grote bommen.
Nee, jullie zijn iets overeengekomen bij dat staatsdiner. Jullie spannen samen.
Weet je, ik mis je man, mevrouw President.
Hij keek me tenminste aan als hij me probeerde te naaien.
Je zult je excuses aanbieden. - Misschien zit ik ernaast.
Misschien was er geen onderhandeling. En waren haar charmes genoeg.
Heren. Ik stel voor om een pauze te nemen, zodat we straks weer helder zijn en afgekoeld.
Ik wil binnen een uur voorgestelde sancties tegen Dakal op mijn bureau.
We moeten Nazari laten zien wat er gebeurt als hij niet meewerkt.
Dus we gaan nu al over naar bedreigingen? - Om dit voor elkaar te krijgen moeten we wel.
Je zag die man daarbinnen. Het lef. - Wat ik zag, mevrouw President...
was een man die gefrustreerd, sceptisch en argwanend was.
Nazari vertrouwt of gelooft niets van wat je zegt. En waarom zou hij ook?
Jij nodigde President Rashad hier uit. Je hield een groot, luxe staatsdiner voor hem.
En sindsdien prijs je zijn prestaties en vrijgevigheid tegenover de pers.
Je werkte met hem samen achter gesloten deuren, alleen jullie twee.
Wat is je punt precies? - Dat het duidelijk is wat hier gebeurt.
En niet alleen voor mij. - Doe niet zo belachelijk, Olivia.
Zeg dan dat ik het mis heb.
Er valt niets te zeggen.
Al deze meisjes, gewoon verdwenen. Het is alsof het niemand interesseert.
Dit is een zware strijd. De media, lokale politie, het volk, je hebt gelijk.
Het interesseert ze niet. Ze luisterden niet.
Maar wij gaan zorgen dat het ze interesseert. Dat ze luisteren.
Daar kun jij voor zorgen. Laat ons vechten voor je dochter...
voor al die meisjes. - Vechten?
Wij. Samen. - Ik vecht al de hele tijd.
Het werd tijd dat je kwam helpen.
De politie bleef erbij dat ze weggelopen was. Ze zeiden dat dit zo vaak gebeurt...
en dat ze uiteindelijk wel weer op kwam dagen. Dat was drie maanden geleden. Ik blijf ze bellen.
Ze kennen mijn dochter niet. Haar dansoptreden was vorige week.
Ze heeft het gemist. Dat zou ze nooit missen, tenzij...
Mijn dochter is daar ergens. Ze heeft hulp nodig, maar dat schijnt niemand te interesseren.
Ik wil alleen mijn kleine meid terug. - Bedankt, mevrouw Adams...
dat je je verhaal met ons gedeeld hebt. Ik kan me niet voorstellen hoe moeilijk dit moet zijn.
Als iemand informatie heeft die ons kan helpen bij het vinden van Zoe Adams...
bel dan alsjeblieft dit nummer. Het is gratis en compleet anoniem.
Bedankt, Curtis. Het is helaas zo dat 'gekleurde' meisjes, zoals Zoe...
iedere dag vermist raken in ons land. Meisjes die er niet zomaar tussendoor glippen.
Ze worden genegeerd en vergeten.
Dat is erger dan de ongelukkige waarheid, meneer President. Het is eerder een nationale crisis.
Ik ben het helemaal met je eens. - Maar wacht even.
Als het nu een nationale crisis is, was het dat ook toen jij nog President was.
Als tijd van belang is bij zaken als deze, waarom deed jouw ministerie van Justitie dan niets...
om deze vermiste meisjes te vinden? - Ik wist niet van het probleem af.
Je beweert dat je het niet wist. - Dat klopt.
Dat zouden veel van je kijkers ook hebben gedaan voor ze dit zagen, want meisjes als Zoe...
worden niet alleen door justitie genegeerd. Ook door de pers.
Dus het is de schuld van de media dat ze vermist zijn?
Nee, Curtis. Maar dat ze vermist blijven wel.
En voor het feit dat Zoe's foto nu alleen maar op tv is, omdat...
er een rijke, blanke man naast haar moeder zit. Curtis, ik ben hier niet om ruzie met je te maken.
Ik ben hier in de hoop dat je kijkers kunnen helpen bij het vinden van Zoe Adams.
Daarom ben ik hier. - Goed, maar wat als je hier straks vertrekt...
en teruggaat naar Vermont... - Wie zegt dat ik terug ga?
Mijn bibliotheek is in Vermont, maar mijn stichting, mijn echte werk is in de steden.
Baltimore, Atlanta, Chicago en hier in D.C.
Daarom ben ik terug en denk ik erover na om mijn stichting hier permanent te vestigen.
Vermont kan wachten. Meisjes als Zoe met hun familie herenigen niet.
Heeft iemand wel eens tegen je gezegd dat je een verfrissende smaak hebt qua alcohol?
Een machtige leider heeft een sterk drankje nodig. De tweede gaat makkelijker naar binnen.
Volgens mij heb ik er nog één nodig als ik wil voorkomen...
dat ik die smerige, oude klootzak neersla met een stoel.
Dat zou ons niet helpen. - Dat hij zo tegen je sprak...
Ik waardeer je reactie, maar je hoeft niet voor me op te komen.
Als we ergens willen komen met Nazari kan hij ons niet als een verenigd front zien.
Ik ben hier om de gesprekken beter te laten verlopen, dus ik moet onpartijdig overkomen.
Ben je dat? Onpartijdig?
Het moet wel zo lijken.
Oké. Misschien heb je genoeg op.
Ik denk dat ik nog wel wat meer aan kan.
Misschien heb je gelijk. Tot morgen, mevrouw President.
Help me.
Je had moeten zeggen dat je nieuwe kunst wilde. Dan had ik iets voor je genomen.
Dit is het Witte Huis. Je kunt niet zomaar een goedkoop schilderij bestellen. Je bent de vice...
Mijn God. Wat? Dit is echt? - Het is een geschenk.
Van Fenton. - Glackland?
Ja, hij... - Hij wil je.
Cyrus, hij wil je zo graag. Hier, geef maar. Ik wil alles horen.
Dit is spannend. Jullie twee. Glackland-Beene. Het klinkt goed.
Machtkoppel. - Mevrouw President.
Je hebt me veel verwerpelijke dingen genoemd, maar dit is wel het ergste.
Wat? Ik zeg alleen dat het misschien tijd is om... - Het op te geven?
Waar heb je het over? - Die man is beneden mijn niveau.
Hij gaf je een Cézanne. - En...
En misschien moet je hem niet zo snel afwijzen op basis van...
waarom eigenlijk? - Zag je mijn ex-man? Zijn gezicht?
Ik kan niet van dat, naar "dat" gaan. Ik heb mijn normen.
Natuurlijk heb je die. - Ik verlaag ze niet.
Dat weet ik.
Het spijt me. Vergeet dat ik iets gezegd heb.
Door hem voel ik allemaal vlinders in mijn buik.
President Rashad.
Ik kan het niet. Hoor het niet te doen.
Ik ben de President. Maar het is bedwelmend. Iedereen die altijd doet wat ik zeg.
Ik begin te denken dat ik alles kan doen wat ik wil.
Met wie ik wil. Maar dat is precies wat zij allemaal dachten.
Al die oude, dode mannen met hun minnaressen en kindbruiden. De zwijnen. En nu...
gebeurt het bij mij. Het is een nachtmerrie.
Ik heb er nooit zo over nagedacht.
Nu weet je het. Jij bent niet de enige met problemen hier.
Glackland heeft tenminste een goede smaak. - En niet alleen op gebied van kunst.
Ik zie dat je een nagelsalon begonnen bent. - Ethylmethacrylaat...
als ik Annie's botten niet bewerk zullen ze afbreken.
Waar heb ik dit bezoekje aan te denken? - Ik had een vergadering bij BuZa.
Ik wilde even langskomen om te zien of je jezelf wel gedroeg. Annie, hè?
Ik betrapte mezelf erop dat ik tegen haar sprak. Dus besloot ik dat ze een naam moest hebben.
Croissant?
Ik denk de laatste tijd veel aan je.
Over dat je iedere avond thuiskwam toen ik klein was en mam en mij op verhalen trakteerde...
van de dag die je bij het museum had. - Dat noemen ze "liegen".
Je was er goed in. Je had het uitgevogeld. - Echt?
Er zijn vast tijden geweest dat je weg had kunnen gaan of het had kunnen vertellen.
Dat deed je niet. Je hield het vol. Dus je vond dat het het waard was.
Je vraagt me of het mogelijk is om Command te zijn en je leven met iemand te delen.
Ik vraag helemaal niets. - Nee, het pad waar je op zit is een eenzaam pad.
Dat hoeft het niet te zijn. - Samen zijn met Fitzgerald Grant...
Hoezo Fitz? - Klinkt aanlokkelijk...
Hij was gisteren op tv en had het over blijven. Ik ken je, Olivia.
Je wilt samen met hem zijn en wilt van mij horen dat dat mogelijk is.
Dat is het dus niet. Niet als je Command wilt blijven.
Jouw B613 is mijn B613 niet. Dat zeg ik al vanaf het begin.
Kom op. - Dat jij ongelukkig was...
Verdomme. Olivia. Kijk naar jezelf.
Je vraagt mij om jongensadvies. Je eigen vader.
Zo alleen ben je. De mensen van wie je normaal advies krijgt, daar kun je nu niet heen.
Niet meer. Zij mogen het geheim niet weten. Zij mogen niet weten dat je 's nachts...
toezicht houdt over de meest bloederige moordenaars ooit.
Ik kan dat wel. Ik heb dat geheim gecreëerd. Ik begrijp het.
Daarom ben je hier. Want ondanks de minachting die je voor me hebt ben ik alles wat je hebt.
Alleen ik. Je lieve oude vader.
En als ik weg ben... wat gebeurt er dan?
Dan zul je net als ik tegen dinosaurussen praten.
Als dat niet reden genoeg is om B613 op te doeken...
dan weet ik niet wat wel.
Je hoeft het niet leuk te vinden, Olivia, maar je bent een idioot als je niet van me leert.
Zie je?
Het feit dat Grant beide landen zo ver kreeg akkoord te gaan met de top is een grote prestatie.
Beide ervan overtuigen hun nucleaire wapens weg te doen wordt niet makkelijk...
maar bronnen in het Witte Huis blijven hoopvol...
ze geloven dat als iemand het kan, het President Mellie Grant is.
Ik denk dat we iets moeten ophelderen voor we verder kunnen gaan.
Ik luister. - Je had gelijk.
We sloten een deal tijdens het staatsdiner. - Natuurlijk. Dit is geen nieuws.
Een Amerikaanse spion werd gevangen genomen tijdens zijn verkenning in Bashran.
Nu heb je mijn aandacht.
Mevrouw President, dit is niet nodig. - Om zijn vrijlating te bewerkstelligen...
ging ik akkoord met deze top. - Je had om alles kunnen vragen.
Waarom dit? - Omdat we elkaar niet mogen...
en dat zal niet gauw veranderen, maar mijn mensen horen daardoor niet...
in angst te leven om vernietigd te worden. En jouw mensen ook niet.
In dit verdrag staan periodieke inspecties van de nucleaire faciliteiten vermeld.
Ga jij ermee akkoord dat Dakaalse inspecteurs je faciliteiten inspecteren?
Als jij toestaat dat onze Bashrani inspecteurs toegelaten worden, dan ga ik ermee akkoord.
Mevrouw President... ik denk dat je verder kunt gaan.
Wat is dit? Wat is er gebeurd?
Wat is er? - De rebellen namen de hoofdstad van Bashran in.
Je moet President Rashad in de gaten houden. - Dit was een coup. Rashad is geen President meer.
Het gaat alleen over Bashran. Nog geen vermelding van Grant versus Pryce.
Het was indrukwekkend, sir. Zonder die coup had het het nieuws overheerst.
Luister, we geven niet op. We doorzoeken dat dossier...
en vinden Zoe zelf als dat nodig is. - We hebben Mellie hierbij nodig.
Dat regel ik wel.
Ze hebben het paleis ingenomen.
BuZa wordt gevraagd om de rebelleider als de nieuwe President te erkennen.
Waarom wisten we dit niet? Dit zijn geen stel dronkenmannen die 's nachts wat kelen doorsnijden.
Dit is een zeer georganiseerde en gecoördineerde coup.
We hadden iets moeten oppikken. Hadden iets moeten ondernemen...
In plaats van je ex-vriend overal te volgen? We hebben meer agenten nodig, Liv.
Ik weet niet hoe vaak ik het moet zeggen. Met die extra agenten had ik dit niet gemist.
Je moet een beslissing nemen, Liv. Ben je Command of iemands vriendin? Beide kan niet.
Je mag ze niet erkennen. Dat begrijp ik, secretaris...
maar Bashran heeft al een leider, een President en ik ga ervoor zorgen dat dat zo blijft.
De gezamenlijke stafchefs, BuZa, defensie en de CIA directeur moeten hier morgenvroeg zijn.
Er is een mogelijkheid dat we troepen moeten sturen om deze coup in te dammen.
Goed, dat is een opluchting. - Fijn dat we hetzelfde denken.
Je zei "mogelijkheid." Daar kun je vanaf gepraat worden.
Een mogelijkheid is geen zekerheid en daarom ben ik opgelucht.
Een Amerikaanse militaire interventie in Bashran zou niet slim zijn, Mellie.
Het ondermijnt onze inspanningen in het Midden-Oosten, hitst onze vijanden op...
en verandert ons buitenlandse beleid compleet. - Dat vind ik niet. We sturen troepen...
herstellen Rashad als President en versterken onze inspanningen in het Midden Oosten juist.
Tot die tijd moeten we Rashad hier asiel aanbieden.
Asiel? - Asiel.
Mellie, je moet voorzichtig zijn met wat je doet. - We kunnen hem niet terugsturen.
Niet nu. Olivia, waar is je menselijkheid?
Hij is geen leider meer. Hij heeft totaal geen nut meer voor de Verenigde Staten.
De rebellen zullen hem vermoorden. - We kunnen niets doen.
We moeten wel iets doen. - Oorlog gaan voeren? Dat kan ik niet toestaan.
Hij zat aan de tafel, Olivia. Jij en ik kregen hem zover.
Hij zat aan de tafel met Dakal, klaar om zijn nucleaire wapens op te geven...
en vrede te sluiten met zijn vijand. We vonden een oplossing voor een probleem...
waar zijn land al 50 jaar mee worstelt, door hem.
Als dat het niet waard is om voor te vechten of oorlog voor te voeren, vertel me dan maar wat wel.
Olivia. - Ik moet erover nadenken.
Hoi.
Wat? - Geen "hoi"?
Wat is er? Wat wil je?
De opstand in Bashran domineert het nieuws, terwijl ons vermiste meisjesverhaal net doorkwam.
Wil je dat ik de revolutie daar ongedaan maak?
Nee, dat je met haar praat, haar een verklaring laat geven of iets organiseert in de Rose Garden.
Jullie delen de voogdij over een kind. Je bent haar ex-man en de ex-President.
Je hebt mij niet nodig om met Mellie te praten. - Wel als jij de baas bent. Ik weet hoe dit werkt.
Jij bent de macht. - Waarom ben je hier?
Dat heb ik je verteld. - Nee. Je ontweek de vraag.
Een van de politieke vaardigheden die ik je geleerd heb.
Dus stop ermee en beantwoord mijn... - Ik heb je hulp nodig bij deze zaak.
Quinn is meer dan geschikt...
Het is een goede zaak en wordt overschaduwd door Bashran.
Stop met liegen. - Je geeft het op?
Je laat die vermiste meisjes in de steek? - Oké, je moet gaan.
Ga nu weg. - Ik ga nergens heen.
Waarom ben je hier? - Omdat jij hier bent. Omdat ik van je hou.
Jij bent hier, precies waar je moet zijn. Jij regeert over de wereld.
Dat heb ik ook al eens gedaan en alles dat fout ging...
gebeurde toen we niet samen waren. Alles.
Zonder jou... Ik was een beter iemand met jou.
Jij met mij. Dat weet je. Ik weet dat je dat weet.
Olivia. Vertel me dat je dat weet.
Goedemorgen, mevrouw President. - Wat heb je besloten?
Mevrouw? - Over het sturen van troepen...
en Rashad helpen om zijn land terug te krijgen. Wat heb je besloten?
Ik heb twee briefings voorbereid. Je moet ze eerst bekijken voor we erover kunnen praten.
Ik heb gevoelens voor hem. Voor President Rashad. Ik heb wel gevoelens voor hem.
Hij betekent iets voor me. Ik weet dat ik mijn land dien en heb het geluk dat te mogen doen.
Ik zit alleen aan de top van de wereld... - Wij. Je bent nooit alleen.
Jij mag de baas zijn en de zware beslissingen nemen...
maar ik ben degene die voor het volk moet staan en de verantwoording voor die beslissingen draagt.
Goed of slecht, ik ben degene die verantwoordelijk is voor het geweten van een natie.
Ik ben altijd alleen. - Mellie...
Ik heb gevoelens voor hem, maar ik ben geen tiener die in haar dagboek schrijft.
Ik begrijp wat het werk inhoudt. Ik werk voor de regering...
en ik weet dat we nu de kans hebben om te doen wat juist is...
om te zorgen voor wat vrede. Liv, deze keer...
wil ik de beslissing kunnen nemen.
Maar één keer.
Zoals ik al zei, ik heb wat briefings voorbereid.
In de eerste staan de troepenimplementatie statistieken.
De gezamenlijke chefs zijn hier binnen een uur.
Je zult moeten besluiten hoeveel militairen je wilt sturen als je besluit troepen te sturen.
Natuurlijk. Je hebt gevoelens voor hem...
en natuurlijk herstellen we Rashads presidentschap en zorgen we dat de vrede terugkeert in Bashran.
Het is wat jij wilt doen.
Je bent een vrouw, een tactisch denker, een strateeg en de leider van de vrije wereld.
Dus ja, dit kan jouw beslissing zijn en jij zult niet dezelfde fouten maken...
als de 44 mannen die voor je waren. Dat sta ik niet toe. Dat is mijn beslissing. Jij bent nooit alleen.
Je hebt mij.
Wat zit er in het andere dossier?
Nog een kans om het juiste te doen. Om voor wat vrede te zorgen.
Nee. Nee. - Mevrouw Adams.
Laten we even naar achteren gaan. Ik... - Ze leeft nog.
Ze is in Alexandria met een advocaat. Ik zal je naar haar toe brengen.
Mijn meisje? Ze leeft.
Ze leeft.
Hallo. Is daar iemand?
Wat is dit? - Het schilderij. Ik hou het.
Maar het kan geen geschenk zijn, daarom koop ik het van je.
20 dollar. Dat is een koopje. - 20 dollar en...
vanaf morgen ga ik je dingen leren over de politiek. Klinkt dat goed?
Het OM zet in opdracht van de President en de procureur generaal...
een speciale divisie binnen de FBI op die zich richt op vermiste kleurlingen.
Echt? - Ja. Ik heb zelf de hoofdonderzoeker gekozen.
Het wordt gefinancierd en is top prioriteit. - Bedankt.
Bedank me nog niet. Er is nog veel werk. - Dat klopt, maar het is een begin.
Excuseer me. Wat is er? - Je had het mis over Fitz.
Hij deed wat hij moest doen. Hij bleef in Vermont.
Hij stak zijn neus niet in jouw zaken. Hij misdroeg zich niet.
Het lijkt erop dat Annie niet de enige is waar je mee praat.
Ga zitten.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Squashy06 ~ Controle: Mandy
Download deze ondertitel op: - www.OpenSubtitles.org -