Hallo.
Ja, ik ben er in tien minuten zoals afgesproken.
Oké, geef me 15 minuten.
Sorry dat ik laat ben. - Ja, ga maar zitten.
Ik kan niet zeggen dat ik blij ben jullie te zien.
Ik houd nooit meetings, deze liever ook niet.
Wat gisteravond gebeurde mag niet weer gebeuren.
We sluiten het af.
Ik denk dat het afgehandeld is. - Berna?
We vroegen Berna er gisteren niet bij. - Waarom niet?
Het was niet haar fout. - Zij bleef dus gespaard van het ongemak?
Wiens fout was het?
Laurie bleek gelovig, ze ging praten.
Wist ze waarvoor ze werd betaald?
Eerst niet, maar ze zou er toch wel achter komen.
Ze wilde het eerst niet aannemen.
Ze vroeg steeds waarvoor ze betaald werd. - Hoeveel gaf je haar?
Duizend. - Waar is het?
Die duizend? - Ja.
Ik weet het niet.
Dat is een los eindje. Niet echt afsluitend, hè?
Berna, ze hebben lekkere broodjes met bacon.
Nee, bedankt. - Ik trakteer.
Je bent toch niet gelovig?
Ik niet, Peter. Ik ben wereldlijk.
Wereldlijk, maar geen honger.
Zijn er nog losse eindjes?
Een gekke ondernemer, Mikey Gowans. Hij bezorgt pizza met drugs.
Werkte Mikey alleen?
Er is dus meer.
Laurie kreeg een deel. - Heel vroom.
Ze wilde Mikey's geld, maar niet het jouwe?
Dat vertelden we haar in de bus, voordat...
Iedereen heeft grenzen. - Ja? Waar liggen die van jou?
De klus was slecht voorbereid. - Door jou.
De Irakees werd netjes opgeruimd. Het was goed gepland.
Laurie werd heel klungelig vermoord en gedumpt.
Niet echt hetzelfde, hè?
Wat ik wil weten is waar de politie is.
Berna? - Wat?
Soms kon je nog weleens helpen. - Hoe?
Met dingen vroeger die jij wist en wij niet.
Toen we de Bariroute afsloten. Dat was jouw tip.
In het Middellandse Zeegebied. Ver weg van Kennington.
Wat zijn je plannen ook alweer?
Teruggaan naar Izmir.
Wanneer? - Morgen.
Om nieuwe boten te zoeken en een nieuwe kapitein te vinden.
Goed. Morgen? - Ja.
Hoe laat?
Later op de dag.
Vanuit Gatwick. Om vijf uur.
Heren, ik ben helemaal niet blij.
Ik ben geen gokker. Dit ruikt naar pech en dat staat me niet aan.
Mensensmokkel bracht veel op tot nu toe. We zijn allemaal rijk.
Ik ben ex- militair en verwacht militaire precisie.
En jouw kant? - Wat?
Je zei dat onze planning slecht was. - Ja.
En nu maak je je zorgen.
Dus?
De tweede moord was inderdaad rommelig.
Maar ik heb het over jouw deel, de eerste moord.
De schutter bijvoorbeeld.
Alles oké?
Ik regel de schutter. Die is zeer competent.
Dat is mijn taak.
Heren, bedankt.
Dit is niet goed. Dit slaat nergens op. - Hoezo?
Omdat alles wijst op een verband tussen de twee moorden.
Moet wel. Dus?
Er is een verband. Maar ze zijn op zich zo verschillend.
Laurie werd geslagen en uit een rijdende auto gegooid.
Zou een vrouw dat doen? Ik denk het niet.
We weten niet of het een vrouw was. - Nee?
De getuige was onder invloed.
Hoe dan ook is het het tegenovergestelde van maandag.
Maandag was netjes, professioneel.
Dit is onzorgvuldig. - Misschien.
Dit is klungelig, Nathan. Lui.
Fuzz had het over verband met het leger. Legermunitie.
Ziet dit er militair uit?
Zie dit eens. - Wat is het?
De website van de Evening Standard.
Vermoorde pizzaman was Iraaks immigrant.
Hoeveel mensen waren bij dat verhoor? - Vijf.
De twee verhoorden, jij, ik en nog iemand.
Twaalf uur later weet iedereen dat Asif geen Syriër was?
Hij is Irakees, dus een economische vluchteling.
Dat is niet goed. Hij is geen asielzoeker en dat is goed.
Er is een lek.
Ze willen het slachtoffer zwartmaken.
Precies. Vast die kerel van MI5. - Sam?
Krijg je niet het gevoel dat je bespeeld wordt?
Dat zou hij nooit doen. - Nee?
Ik weet dat je een oogje op hem hebt. Ik niet.
Komaan, neem op.
Berna. - Westbourne heeft me door.
We moeten elkaar snel spreken.
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Hoe gaat het met je hoofd? - Het gaat wel.
Goedemorgen, dames.
Dat was een bijzondere avond, hè? - Ja.
Ik heb een vreselijke kater.
Dit regiment kent wat van feestjes bouwen.
Xan. - Sandrine.
We hebben geen afspraak. - Dat weet ik.
Heb je even voor me?
Ja. Ik heb een half uurtje.
Kom maar.
Ik denk dat mensen vlug vergeten. Of misschien niet willen weten.
Alsof niemand eraan wil herinnerd worden na onze terugkeer.
Ze wilden liever dat we bleven.
Ze denken dat we oorlog kunnen voeren en dat er na terugkeer niets anders is.
Vorig jaar stierven er geen Britse soldaten in het buitenland.
De laatste keer dat dat gebeurde, was 1968.
Dan heb je Afghanistan, Libië...
Irak, Kosovo, Bosnië...
Sierra Leone, de Golf, de Falklands... Sloeg ik iets over?
Noord- Ierland.
Natuurlijk.
Mijn vader vocht daar.
Hij was een held.
Inderdaad.
Een grote held.
Waar gaat dit over?
Ik voel dat er iets gebeurd is. Wil je erover praten?
Niets. Er is niets gebeurd. - Zeker?
Waarom wilde je me spreken?
Zomaar.
Je zou even met verlof moeten gaan. - Dat wil ik niet.
Het leger is mijn leven.
Ja, en daarom moet je eens een pauze inlassen.
Heb je nog familie?
Mijn moeder. - Oké.
Kun je bij haar logeren? - Is dat een bevel, meneer?
Nog niet.
Als je thuiskomt...
voel je je als een bacterie die in de bloedbaan komt.
De deur is open.
Jij bent het weer. - Ja.
Er is hier niemand geweest. Geen teken van Laurie.
Bij de Sociale Dienst geven ze geen antwoord.
Twee uur Johann Strauss.
Heb je Laurie gevonden?
Ik vrees van wel.
Oké, ga maar.
Neem haar maar over.
Gaat het? - Bent u mevrouw Stone?
Mogen we Abigail zeggen?
Karen?
Je moet opstaan. Dat moet echt.
Karen.
Ze willen dat je het land je mening geeft.
Goed. - Genevieve belde.
Wat wil ze? Meer geld?
Karen ligt nog in bed en Lucy heeft een afspraak in het ziekenhuis.
Moet ik dit echt weten?
Het is duidelijk een schreeuw om aandacht van een ex.
Ja, maar wat moet ik zeggen?
Ik heb iets fout gedaan.
Ik had Suki Vincent in bed en liet haar gaan.
Waarom? Dat is niet rationeel.
Zorg dat die au pair mijn ex uit bed praat.
Wat vindt u van het nieuws dat Asif geen asielzoeker was?
Hij was economisch vluchteling, maar de wet beschermt die ook.
Maar het is toch anders? - Was het dan geen mens...
die op een Britse straat vermoord werd?
Zijn geboorteland doet er niet toe.
Wat zijn we toch een rotland aan het worden.
Wordt het geen tijd dat immigratiebeleid xenofobie overstijgt?
Ik zeg al langer dat we onze verplichtingen moeten nakomen.
Niet alleen onze morele verplichtingen ook wettelijke.
Beloften die zijn gemaakt en die we gemakshalve vergeten.
Als onze geschiedenis wordt geschreven, zullen we ons schamen...
over het aantal vluchtelingen die we toelieten...
en hoe slecht we hen behandelden als ze hier waren.
Bedankt, David. Dat is geweldig.
Het gaat lekker, hè?
Man neergeschoten op straat, 's anderdaags zoek je een vrouw...
Waar was ze de hele dag? - We weten het nog niet.
Je vindt haar pas als ze dood is. Schitterend.
Nog iemand op het oog?
Die moeten we waarschuwen want je strooit met de kus des doods.
In de eerste 24 uur los je een moord op, je maakt het niet erger.
Hoeveel raken we er nog kwijt?
Heb je niets te zeggen?
Dus, moord één.
Kan misschien een vrouw zijn. - Mogelijk.
Misschien militair.
We bellen de militaire politie en vragen wie gemist wordt.
Een nog onbekend verband tussen mensensmokkel en drugsourriers.
We moeten Karen Mars hebben. - Waarom?
De moordenaar moet weten van de pizza's. Anders kan het niet voorbereid zijn.
Kip? - Niet akkoord.
Iedereen in de pizzeria weet dat Karen elke week dezelfde pizza bestelt.
Waarom? Omdat het Pizza met wiet is.
Niemand moordt vanwege wiet.
Toch niet de wiet die ik ooit rookte. - Of ik.
Gelooft iemand echt dat dit een Brits soldaat kan zijn...
die betrokken is bij mensensmokkel en een vluchteling op straat vermoordt?
Dat denk ik niet.
De tweede moord. Wat denken we?
Laurie Stones lijk is uit een rijdende auto gegooid.
We zoeken camerabeelden, garages, toegangswegen.
Dan kunnen we het kenteken natrekken. We onderzoeken het lichaam op DNA.
Weet je wat ik echt vervelend vind? - Wat dan?
Terwijl we hier zitten en dit zootje analyseren...
is er een vrouw in Harlsfleet die alles weet.
Fatima Asif.
Zij weet alles.
Ze zegt niets.
Waar ging dat over? - Wat?
Op het einde. - Nathan...
de Vietnamese is er eindelijk. - Oké.
Met haar dominee.
Rakhee, bel Harlsfleet en maak snel nog een afspraak.
Goed. - Zeg het aan niemand.
Goed.
We ontmoetten elkaar op de stoep, weet je nog?
We overlopen je verhaal nog eens, elk detail.
Een politietekenaar zal een schets maken. Dat kost tijd.
Mag ik erbij zijn?
Is ze meerderjarig? - Ze is 23.
Dan hebben we u niet nodig, bedankt.
Ga maar, dit wordt een erg lange dag.
Onthoud dat ze dit vrijwillig doet. - Nee dat is niet waar.
Ze is gevonden met drugs. Ze doet het omdat het de wet is.
Ms Xuan Huy, komt u mee?
Ze is onmogelijk. - Pardon?
Mijn vriendin bedoelt het goed, maar ze begrijpt het niet.
Ik kom uit Vietnam.
Ik ben harder dan ze denkt. - Dat dacht ik ook, ja.
Dit is lang niet het beste restaurant maar wel een van de verfijnste...
want ze hebben tafellakens en echte servetten.
Ik kan niet eten zonder linnen.
Weet je al wat je neemt?
Ik vind biefstuk iets voor mannen.
Je vader at biefstuk.
Ik neem vis.
Of macaroni met kaas.
Ik maak nog steeds macaroni. Goede, niet uit de winkel.
Af en toe.
Nu is iedereen weg.
Ja.
Ik heb je broers kamer niet leeggehaald.
Nee?
Alles staat er nog.
Dat zal wel het beste zijn.
Ik las een boek over verlies.
Doe het pas als je er behoefte aan hebt.
Het regiment deed niets.
Eerst stuurden ze me een brief. - Dat weet ik nog.
Toen kwam er een luitenant- kolonel.
Zijn uniform was smerig.
Hij zei dat hij de dag door nabestaanden bezoekt.
Dat is zijn werk.
Kende hij Michael? - Geen idee.
Hij stierf voor niets, hé? - Michael stierf voor zijn land.
Ja.
Mag ik jullie bestelling, alsjeblieft?
Heb je al beslist? - Ja.
Ik neem de vis.
Je vader had een interessante visie.
Hij zei dat als je een organisatie verlaat zonder verbitterd te zijn...
je die had verslagen.
Was je verbitterd, dan had de organisatie gewonnen.
Ik ken je.
Je verveelt je vast, nu je terug bent.
Niets te doen hebben. Je bent graag bezig.
Ik verveel me niet.
Ik ben hooguit doelloos.
Ik wil terug naar het front.
Ik weet niet of ze het zullen toestaan.
Waarom niet?
Vriendjespolitiek. Wie hoort erbij, wie niet.
Hoor jij er niet bij?
Je kent me, mam. Ik hoorde er nooit bij.
Je hebt veel te bieden, Sandrine. Gebruik het.
Je vertelde me niet waarom je hier bent.
Vandaag.
Er is een man op het werk die me aanraadde...
om een tijdje naar huis te gaan.
Ik weet niet of ik dat wil.
Erg aardig van je, maar je bent onafhankelijk.
Vind je dat erg? - Nee.
Vind je niet dat we dit apart moeten verwerken?
Ik verdraag het niet om bekeken te worden.
Door niemand.
Ik wil niet dat mijn verdriet gezien wordt.
Maar als je het anders ziet... - Nee.
Zeg het als je dat wilt.
Nee, ik ga wel wat anders doen.
Dus, afgesproken? - Dezelfde volgorde.
Suki, kom eens kijken. - We praten later verder.
Goed, hij was economisch vluchteling, maar de wet beschermt hem ook.
Maar het is toch anders?
Was het geen mens die op een Britse straat vermoord werd?
Zijn geboorteland doet er niet toe. Wat worden we toch een rotland.
Het is tijd voor... - Zei hij dat echt?
..een immigratiebeleid dat meer is dan xenofobie.
De wereld is vol goede, deftige mensen...
die net als jij en ik alleen maar een goed leven willen.
Laten we dat toegeven.
Ik zeg al langer dat we onze verplichten moeten nakomen.
Gaat dat over je broer? - Ja.
Ik begrijp het niet.
Ze vermoorden mijn broer en gooien mij in de gevangenis.
Het is geen gevangenis. De gevangenis is beter dan dit.
Daar weet je wanneer je vrijkomt.
...het aantal vluchtelingen dat we toelieten...
en hoe slecht we ze behandelden.
Ik schrijf jou, die ik liefheb maar niet ken.
Ik probeer me goed te houden.
Ik wilde je hier een kans geven.
Ik hoorde over Groot- Brittannië, een land...
waar de mensen goed waren.
Je oom stierf toen hij hier kwam.
Laat er een reden zijn voor zijn dood.
Die reden ben jij.
Sandrine, waar ga je heen? Wil je een lift?
Hoe wist je waar ik was? - Ik sprak met je moeder.
Zij en ik praten vaak sinds je vader stierf.
Ze vertelde me waar jullie lunchten. Ze vroeg me op je te letten.
Peter, ik voel me niet goed. Kunnen we praten?
Natuurlijk.
Gefeliciteerd. Je bent nu echt te ver gegaan.
Dat wil zeggen? - Deborah is woest.
Ja en?
Dat interview. - Wat is ermee?
Dat over ons 'rotland' vond ze niet leuk.
O god, zei ik dat?
Ze wil je morgenvroeg spreken. Geen smoesjes.
Hoe laat? - Half zes.
Half zes? Is ze gek geworden?
Nee, ze komt om vijf uur als een beest uit bad...
en eet vier kerels sterker dan jij als ontbijt.
En meer slecht nieuws van dat Franse meisje.
Karen ligt nog op bed. Genevieve weet zich geen raad.
Oké, genoeg. Nu ga ik er zelf heen om het op te lossen.
Weet je dat zeker? Is dat niet net wat ze wil?
Is ze nog in de slaapkamer? - Ze heeft zich opgesloten.
Wil je alsjeblieft die oordoppen eruit halen?
Er is nog iets wat ze je niet vertelt.
Wat? - Over de pizza.
Wat moet ik weten over de pizza?
Karen.
Hallo David. Ik wist niet dat je kwam. - Nee.
Volgens Genevieve wilde je niet opstaan en de baby moet naar het ziekenhuis.
Hoe komt ze daarbij? De baby slaapt gewoon.
Heeft ze geen afspraak? - Afgezegd.
Neem wat te drinken. - Ik wil niets.
Ze vertelt dingen die ik niet kan geloven.
Wat voor dingen dan? - Over je pizza.
Wat is er met mijn pizza? - Wat er samen mee komt.
Jezus, gaat het daarover?
Wat is er fout mee dat ik me 's avonds wil ontspannen?
Ben je boos omdat ik wiet rookte?
Jij bent 's avonds graag gespannen, hè?
Jij praat met vrienden in trendy pakken over politiek.
Van mij mag je wietpizza's bestellen, maar zeg het dan tegen de politie.
Waarom zou ik? - Omdat ik in het schaduwkabinet zit.
De politie betrapt jou.
Het gaat dus niet om mij maar om jou.
Niet waar. Het gaat om eerlijkheid, principes.
Principes. Zoals toen je mijn beste vriendin neukte? Zulke principes?
Toen was ik al bij je weg, Karen. - Ja, drie weken maar liefst.
Jij was een scharrel, zij ook. Wat dan nog?
Maar ik kreeg een kind, die je nooit ziet.
Nee, Genevieve, dit moet je horen ze weet heel goed waar dit om gaat.
Je werd ontslagen en vertelde niets. Waarom zou ik? Ik was een scharrel.
Dus het is jouw zaak niet.
Je probeert me niet eens te begrijpen. Je weet niet wat ik doormaak.
Wat dan?
Nee, echt, ik vraag het je. Want veel mensen groeien op met oorlog.
Ze komen onder vuur, raken hun familie kwijt.
Ze erven veel geld en doen hun best het erdoor te jagen.
Maar ze verkloten niet met opzet alle situaties waarin ze verzeild raken.
Jullie zijn harteloos. Jullie zijn allebei liefdeloos.
Als je me zou steunen, me zou vertrouwen...
Je bent een verslaafde, Karen.
Dat weet ik, David. - En allemaal uit wraak op mij.
Je gooit je baan weg... - In een winkel. Is dat een baan?
Je gooit je leven weg omdat je kwaad bent dat ik niet van je hou.
Maar ik hou niet van je.
Dat weet ik ook.
Ik laat Elfie weghalen als dit weer gebeurt. Echt.
O ja? Weghalen? Waar naartoe?
Volgens de kranten ben jij socialist, David.
Zorgen socialisten niet met toewijding voor anderen?
Jij bent alleen toegewijd aan ontwijkgedrag.
Je neemt nooit op en je liegt over waar je bent.
Als je even hebt, stel ik je aan je dochter voor.
Je zou drie keer met haar naar Belle en het Beest gaan.
Drie keer afgezegd. Wanneer ga je?
Volgend jaar? Het jaar erna?
Dat heb je goed aangepakt. - Dank je.
Ik belde je. - Ik weet het
Steeds opnieuw. - We moeten voorzichtig zijn.
Wat is het antwoord? - Het antwoord is ja.
Goddank. Ik moest het weten.
Asif deed zich voor als asielzoeker. Hij was geen Syriër.
Je wilde een terrorist doden en dat deed je.
Zeker? - Zeker.
Voel je je beter? - Nee.
Peter, soms ben ik bang.
Ze willen ons duidelijk dood hebben.
Ze willen alles van ons afnemen. Onze manier van leven verwoesten.
Volgens mij hebben ze dat al gedaan.
Iedereen gaat zijn gewone gang, maar dit is niet gewoon.
Zit dat je dwars?
Ik wil dat ze me terugsturen.
Ik moet vechten. Maar het lukt niet.
Je vader was mijn beste vriend.
We deden alles samen, dat weet je.
Hij zei dat je zijn leven redde. - Dat klopt.
In een gevecht in Londonderry. Hij was geweldig.
Maar op een gegeven moment moest ik...
tegen hem zeggen: 'Ralph, laat het los.
Het is maar werk.'
Ik zou niets anders kunnen. - Misschien moet je wel.
Dat zeg ik voor je eigen bestwil.
Een man op het werk is geobsedeerd door me.
Deed hij je pijn? - Nee, zover gaat hij niet.
Het is gewoon een viezerik.
Heb je hulp nodig? - Ik kan hem aan.
Goed.
Want ik vermoord iedereen die jou of je moeder iets aandoet.
Bedankt, Peter.
We zijn klaar, Linh. Hartelijk dank. Gaat het?
Ja, grappig eigenlijk maar ik voel me goed.
Waarom niet? Je mag nu naar huis.
Hier.
Dit kunnen we toch niet publiceren? Net 'Opsporing Verzocht.'
Weet je waar Kip is? - Nee. Dat zei ze niet.
Nathan, ene Sam Spence belde. Bel je hem terug?
Sam.
Berna.
Je hebt het gezegd.
Je beloofde dat als mijn leven in gevaar kwam...
je me eruit zou halen.
De tweede moord was een boeltje.
Wie deed het? - Wat denk je?
Je oude vriendjes.
Het zijn slagers maar we groeiden samen op.
Ze vertrouwen me. We hadden dezelfde jeugd in Kirikkale.
Nooit geweest. - De slechtste plek op aarde.
We kwamen samen naar Engeland.
Elke dag dat we niet in Turkije wakker worden zijn we gelukkig.
We hebben fouten gemaakt, jij en ik.
Je weet wat ik bedoel.
Bari? - Ja, Bari.
Bari was geen fout. Ik had geen keuze.
De Italiaanse politie had namen. Ze zouden je opsluiten.
Dat kon ik niet toestaan.
We hebben hier vijf jaar aan gewerkt.
Westbourne heeft me door.
Hij riep ons bijeen, dat doet hij nooit.
En hij begint steeds over Bari en hoe ik aan de tip kwam.
Vertelde je het verhaal? - Ja, maar hij gelooft me niet.
Je kunt goed acteren. - Niet goed genoeg.
Wie vermoordde de pizzaman?
Westbourne vertelt alleen het noodzakelijke.
Hij laat niets los.
Het zal zeker van de politie afhangen. Komen ze al in de buurt?
Gisteravond nog niet.
Wie leidt het onderzoek? - Kip Glaspie.
Vroeger was ze lerares.
Haar man is directeur van een basisschool.
Typisch eentje van buitenaf.
Met medelijden met mensen die ze zou moeten aanhouden.
Wie is haar baas? - Jack Haley.
Woordvoerder.
Niet zijn fout. Zo werkt het tegenwoordig.
Ze moeten aan marketing doen net als iedereen.
Maar als ze dichter komen moet ik het weten, Sam.
Het politieonderzoek moet worden gevolgd.
Natuurlijk. - Nauwgezet.
Zodat ik weet als het net zich sluit.
Vertel het me zodra je het weet.
Dat redt mijn leven. - Vertrouw me.
Sandrine?
Je bent terug.
Ik verwacht de bisschop.
Hoe ging het? - Goed.
Heb je hen geholpen? - Ja.
Ik ga nog eens met David praten.
Praat niet met David. - Waarom niet?
Dat wil ik niet.
Jij vroeg het me met hem te praten. - In jouw land is alles een deal.
Wie je kent, wat ze voor je kunnen doen.
Ik ben geen bedelaar.
Dat is niet bedelen maar het systeem gebruiken.
Wil je de boel fiksen met je ex- vriendje?
Dat is hij niet.
We zaten samen in een comité.
Een paar late avonden, rode wijn, teveel zelfmedelijden, allebei.
Dat is alles.
Hij is een puinhoop.
Het was geen liefde.
Ik wil naar huis. Ik wil legaal zijn.
Mag ik dit zeggen?
Ik zou graag hebben dat je blijft.
Dat is de bisschop. - Ik ga wel.
Beter van niet. - Nee, Jane, beter van wel.
Bisschop. - Ja.
Ik ben Linh. - Aangenaam, Linh.
Ik heb veel over je gehoord. - Kom binnen.
Hallo, Rufus. Ik heb thee gezet.
Ik ga naar boven. - Ik hoop je weer te zien.
Vertel.
Jane, je kent het probleem.
Ik stuurde een officiële brief, weet je nog?
Die ik beantwoordde. - Dat weet ik.
Je brief zit in mijn dossier.
Wat is er veranderd?
Dat zal ik je vertellen.
De vrouw met wie je samenwoont is betrapt met drugs...
op een stoep, midden in de nacht.
En het lijkt erop dat ze hier illegaal verblijft.
Ik ben een goede priester, Rufus. - Dat weet ik.
Pastoraal gezien. - Ik weet wat ik doe.
Ik help mensen. Ik ben waardevol.
Mijn privéleven is niet belangrijk. Het is privé.
Dat zeg jij maar ik zit met de parochianen.
Er zijn regels. - Als je die naleeft...
is deze parochie dan beter af?
Daar gaat het niet om.
Toen we dit eerder bespraken, beloofde je iets.
Je belofte dat je geen aandacht zou trekken op je relatie.
Je zou op de vlakte blijven.
En nu zien de parochianen Linh in elke krant.
Op de vlakte? Dat dacht ik niet.
Onze kerk bloeit hier. We helpen de armen, we...
We doen wat Christus wilde dat we zouden doen.
Maakt het uit dat ik met een vrouw naar bed ga?
Het maakt uit dat je in de kijker loopt.
We hadden een deal, Jane. - O ja?
Dat weet je wel.
Het staat in Paulus' brief aan de Efeziërs...
of waar dan ook.
Doe wat je wil maar hou het in vredesnaam stil.
Wat mij betreft is dat evangelie.
Ik woon samen met een man.
Dat weet je. - Ja.
Hij is mijn metgezel. - Ja.
In de kerk blijft John achterin staan.
We mogen het bed delen. Dat laat de kerk toe.
Zolang we geen genitaliën aanraken heeft niemand bezwaar.
Dat is de regel.
Je mag het hypocriet noemen.
Ik noem het gevoeligheid.
Mensen geloven niet meer in instituten, juist om de redenen die je geeft.
Alles is list en bedrog.
Ik geloof het tegenovergestelde.
Wat jij 'list en bedrog' noemt houdt de boel bijeen.
Ik wil geen priester die openlijk met haar vriendin slaapt...
die hier illegaal is en stoned op straat wordt aangetroffen.
Dat kan ik niet hebben.
Dus wat wil je dat ik doe?
Je bent alleen deze keer. - Ja.
Zonder de mannen. - Inderdaad.
Is daar een reden voor?
Ik heb een vriendin hier. Gillian heet ze.
Ik vertelde haar je naam.
Ze zei: 'Kip Glaspie een fantastisch atleet.'
Niet zo fantastisch.
Op tv kom je hard op je rug terecht.
Bekende beelden. Omdat het pijnlijk om zien is.
Het doet pijn als je het ziet.
Ik laat het je zien.
En hier komt de sprong van Kip Glaspie. - Ben jij dat?
Haar tweede poging. - Heel zeker.
Ze neemt een aanloop.
En... O nee, ze valt.
O mijn god. - Ze viel.
Dat zal pijn doen.
Erg grappig. - Ik weet het.
Waarom heb je het bewaard?
Omdat het iets blijft dat me overkwam.
En jij?
Ik ben nergens beroemd om. - Nee, wat deed jij hiervoor?
Ik wilde naar de Universiteit van Bagdad. Agronomie studeren.
De woestijn vruchtbaar maken was het plan.
Maar het was onmogelijk. De Amerikanen kwamen.
Gillian was hier haar hele leven. Nu gooien ze haar eruit.
Zonder papieren heeft ze geen rechten. Dertig jaren tellen niet mee.
Dat gebeurt.
Altijd hetzelfde.
Mensen worden opgepakt als ze een fout maken.
Wat wil je me vandaag vragen?
Geef me die namen. - Wat geef je in ruil?
Fatima, zelfs als je hier uit zou komen kun je niet in het land blijven.
Want tot we de moordenaar van je broer vinden, ben je niet veilig.
Dat weet ik. - Dus?
Dat zei Abdullah ook toen we aankwamen. Dat we nooit veilig zouden zijn.
Hij zei dat de smokkelaars ons zouden vinden.
Omdat hij wist wie ze waren?
Abdullah wist wie de baas was.
Hij wilde een deal.
Was hij gek? - Nee, wanhopig.
Mona is zwanger. Wist je dat? - Ik had een vermoeden.
Ja.
Hoeveel maanden? - Acht. En jij?
Maar zes.
Mona werd verkracht.
Ze werd verkracht in Bagdad.
Een schande voor de familie. We moesten weg.
We kunnen hoe dan ook niet terug.
Ik zei het Abdullah, steeds opnieuw:
'Engeland is groot. We kunnen ontkomen.'
Hij zei: 'Ze vinden ons.'
Vond hij hem? Vond hij de baas?
Fatima, je hebt een kans. Grijp die.
Er is geen band, geen opname. Dit gesprek heeft niet plaatsgevonden.
Krijg ik een verblijfsvergunning? En Mona.
Je moet me vertrouwen. - Hoe kan ik dat?
Heb je macht? - Nee.
Dan... - Ik ken mensen met macht.
Vertrouw de mens die ik ben.
Daar komt het op neer. Kijk naar me...
Het komt aan op mensen.
Goed.
We hebben een deal.
Nathan, ik heb je het adres gestuurd. Het Newbury Hotel.
Geef me agenten, een bevel, alles erop en eraan.
Ik praat je later bij.
Dit zul je niet leuk vinden. Ze belde weer.
Deborah? - Nee, de au pair.
Karen is niet teruggekomen.
Weet je waar ze kan zijn?
Ja. Ik kan het wel raden.
Hier, voor u.
En die is voor u, meneer, oké?
Hoe vond je me?
Dit is niet de eerste keer.
Het gaat lekker. Verpest het niet.
Een heerlijke avond.
David, ik win alles.
Dit gaat geweldig. Dit...
Dit is mijn kans om alles op te lossen.
Hoe kom je eraan? - Aan wat?
Het geld. - Ik win.
Dat weet ik. Waar heb je de inzet vandaan?
Je bent al maanden blut.
Ik moest gangsters betalen. Russen. - David, eindelijk gaat iets goed.
Het gaat goed. Nog één keertje.
Iemand wordt voor je deur vermoord en opeens zwem je in het geld.
Is dat toeval? - Daar had ik niets mee te maken.
Hoe kom je eraan? - Gaat je niet aan.
Hoe kom je eraan? - Nee, laat los.
We gaan weg. We gaan weg. - Laat los.
We gaan... - Niet doen. Stop.
Karen, we gaan. - Laat me los. Laat los.
We gaan weg. - Laat los.
Houd op. Vertrek allebei. Wissel je fiches in.
Kip, alles in orde? - Ja. Iedereen gebrieft?
Ja. - Oké, we gaan.
THE NEWBURY HOTEL PERSONEELSINGANG
Wat kan ik voor u doen? - We willen personeel van je spreken.
Dat zal niet gaan.
Goed, dan komen we terug door de voordeur.
Met veel lawaai en gebroken glazen.
Ik hoop dat je toestemming hebt. - Wie heeft het bevel?
Kom maar.
Fatima Asif werkte hier.
We werken met freelancers.
Je weet wel over wie het gaat. Heeft ze een kast?
Ik kan hem niet voor je openen.
We kunnen je arresteren voor het inhuren van illegalen.
Dat doe ik niet.
Nee? We gaan mensen verhoren.
Over een uur heb je geen personeel meer.
Dan mag je alleen de toiletten poetsen.
Schoonmaakspullen? - Die brengen ze zelf mee.
Van hun eigen loon?
Freelancers. Ze hoeven hier niet te werken.
Maak je weg.
Fatima's telefoon.
Rij je mee?
Had ze die al die tijd?
Ja, verstopt. - Ja, dat snap ik.
Ze hield hem niet bij zich. - Dat weet ik.
Te groot risico. - Kip, ik ben niet zo dom als je denkt.
Dat denk ik niet. - Je bezocht haar zonder mij.
Je beloofde haar iets. - Ik ging met haar praten.
Ik heb je door. - Komaan.
Kip, jij en je verdomde methodes.
Het gaat altijd volgens jouw plan...
en de rest kan stikken. - Nathan.
Verrek, Kip.
Kip, eindelijk heb ik je. Ik probeerde de hele dag.
Ja. Ik haal het niet. Ik moet werken.
Ik moet nadenken en werken. - Dat is de derde nacht al.
Ik weet het. Sorry.
Gaat het wel? Zit je iets dwars?
Het is oké, anders zeg ik het wel.
Dat weet ik.
Zorg voor jezelf.
Nee, elk drieduizend euro.
Drieduizend voor jou, drieduizend voor je vrouw.
Niet genoeg voor beiden.
Niet genoeg.
Abdullah.
Mona. - Abdullah.
Mona.
- Abdullah.
Abdullah.
Vertaald door: Jan Jacob Mekes Aangepast: pvdc