NCIS.S15E17.1080p.WEB-DL.DD5.1.H.264-BTN
Zeker dat ik geen boterham voor je hoef te maken?
Nee, dank u, Dok.
Ik waardeer het dat je laat werkt, Kasie, maar je weet dat we morgen kunnen voortdoen.
Nee, dat kunnen we niet. Niet met uw termijn van één week.
Dat is, als je het goedvindt, dat ik mijn eigen redactionele keuzes mag maken.
Anders raad ik u aan om dat langdradig televisieprogramma uit te schakelen
en u hier te concentreren, alstublieft.
Er is wat beschadiging, zoals u ziet, ontbreekt er één van de pinnen.
Nou, hij is oud. - Ik bedoel, dat doet helemaal niets af
van de waarde, wat mij betreft. Het maakt deel uit van z'n verhaal.
Juist, juist, ja.
Ik denk ook aan al de mensen die hem vasthielden.
Mag ik een bod doen? - Nee, hij is niet te koop.
Hé, Duck. - Jethro, zeg me dat je aan het kijken bent.
Ik mis dit programma nooit. - Ik bedoel, is het mogelijk?
Na al die jaren?
Hoe snel kun je hier zijn?
NCIS Seizoen 15 - Aflevering 17 One Man's Trash
Vertaling en sync door: Rie van de Buggy's
Ik neem aan dat de jouwe weer kapot is - Die van mij ook.
Top overheidsagentschap en we moeten het samen met één nieter doen.
Maak er "geen enkele nieter" van. Wat deze is ook stuk.
Misschien is hij gewoon leeg. - Misschien zit hij vast.
Wat doe je? Je gaat hem stukmaken.
Hier zitten de hardst werkende speciale agenten van de ordehandhaving.
Welkom terug, Ducky. - Eleanor, mag ik u voorstellen,
Kasie Hines, m'n student-assistent.
Kasie, dit is... - Wacht, niets zeggen.
Eleanor, dan ben jij agent Bishop.
Jij lijkt meer op een agent McGee dan een Torres.
Dan moet jij agent Torres zijn.
Verdomme, lijk ik niet op een McGee? - Ach, nou,
een McGee met een kleurtje misschien.
Kasie stond erop om me te vergezellen. - Alsof ik een keus had.
De uitgever verwacht maandag zijn vijf eerste hoofdstukken.
We zijn er nog lang niet. - Zo veraf zijn we niet.
Ik nam Kasie in dienst om me op schema te houden.
Wist ik veel, dat ze zo nadrukkelijk zou zijn.
Ik zal nadrukkelijk woedend zijn als je je termijn niet haalt.
We moeten nog een hoop notities overschrijven.
Ook moet het hoofdstuk onopgeloste zaken herschreven worden
als dat Flintstones gedoe iets oplevert. - Flintstones?
Gibss belde me er gisterenavond over op.
Ik moet toegeven, het ziet er erg Flintstones uit.
Wat voor de drommel is dat?
Het is 'n ceremoniële Viking-oorlogsknuppel.
Hij werd aangenomen door een obscure broederlijke organisatie in de 19e eeuw.
Gibbs en Ducky denken dat het het wapen was in een onopgeloste zaak.
Zestien jaar geleden haalde ik 'n houten pin uit de schedel van een jonge onderofficier.
Kon je het wapen traceren? - Nee.
Nee, niet tot op heden.
Jij moet Jethro zijn.
Door het werken van Kasie aan m'n boek werd ze vertrouwd met het team.
Misschien iets te vertrouwd.
Het is een eer, echt. De dokter schreef geweldige dingen over je.
OK. Ja, OK.
McGee. - Ja, baas, euh, nou,
als je het programma gisteren gezien hebt, wil de vrouw het voorwerp niet verkopen.
3.000 dollar? - Nee, weet je wat?
$3.000 is veel geld, schat. - Het is niet te koop.
Het is trouwens veel meer waard. Dat weet ik.
Wat, meer dan $3.000 voor een stuk hout?
Baas, ik heb het adres van de vrouw, in het zuiden van Maryland.
OK, Duck, kom op. Bishop, jij ook.
Oh, man, hij is snel.
Zoveel rommel, zo weinig tijd.
Rommel, beste Elli, is het in de ogen van de aanschouwer.
Zoals de meeste schatten het zijn.
Wat voor de drommel doen jullie hier?
Onze oprechte excuses, mevrouw Keogh.
We zijn van het NCIS, mevrouw Keogh. - Hoeveel wil je hiervoor?
Meen je dat, Gibbs,
Ik neem er een dollar voor. - Nou, het is meer waard.
Ik geef er je vijf voor. - Het spijt me.
Sinds dat programma van gisteren worden we door gekke verzamelaars belaagd.
Je gelooft niet wat er voor die oorlogsknuppel geboden wordt.
Daarover gesproken, ik zie hem hier niet,
waar hij tijdens het programma lag.
Ik heb 'm niet meer.
Het programma werd drie maanden geleden opgenomen.
Enkele weken later overtuigde m'n man me het bod van Mike te aanvaarden.
De Pickers hebben hem nu? - Inderdaad.
Voor heel wat minder dan er vandaag voor geboden wordt.
Mevrouw Keogh, hoe kwam u in het bezit ervan?
Zijn herkomst opsporen, kan ons sneller naar onze moordenaar leiden.
Uw moordenaar? - We onderzoeken een moord.
Een oude. - Denk je dat die knuppel...
Oh, ik kan me niet inbeelden dat de aardige jonge man die hem me verkocht
ertoe in staat zou zijn. - Heeft die aardige jonge man een naam?
Earl. Earl en nog iets.
Onze Fred betaalde er hem $2.500 voor op een vlooienmarkt, zo'n tien jaar geleden.
Ik ben zeker dat ik z'n kaartje hier ergens heb.
Waarom? - Waarom, wat, Georgie?
Waarom overtuigde ik je om hem voor zo verdomd weinig te verkopen?
Met alle respect, mijnheer Keogh, $3.000 is een fatsoenlijke prijs.
Het telefonisch bod dat we net kregen, man, om op je knieën te gaan.
Een mafketel bood ons net 25.000.
Dollars? - Wie was dat?
Oh, ik weet het niet.
Hij geloofde me niet toen ik zei dat we 'm verkocht hadden.
Dan werd hij woedend, schreeuwde en vloekte voor hij neergooide.
Mag ik zeggen dat iemand die zo gretig en boos is...
Wellicht iets zou kunnen weten.
Er is geen verschil met die planken van studentenverenigingen of broederschappen.
Het is zuiver ceremonieel. Een symbool, een totem.
En heel veel geluk, vermoedelijk. - Juist.
Een talisman. Die groepen houden van zulke dingen.
Weet je hier iets van? Geachte orde van de Blue Guard?
Nee, maar zulke groepen zijn er altijd al geweest.
De ridders van Columbus, de vrijmetselaars, de Rotary Club.
Niet te vergeten het internationaal broederschap van trouwe wasberen.
Geen pasgetrouwden, nee?
Verzamelaars hebben een eigen gemeenschap.
Voor hen zit de waarde niet in het stuk hout,
maar wat het betekent voor wie het hebben wil.
Dus, wat betekent het voor de man die $25.000 bood?
Nou, voor zoveel, moet het betekenen wegkomen met moord.
De oproep kwam van een vooraf betaalde telefoon,
Wat Mr 25.000 nog verdachter maakt.
Mevrouw Keogh zoekt het kaartje nog van die Earl die haar de knuppel verkocht.
Ik liet een berichtje achter voor Danielle bij de Pickers in Iowa.
Ik verwacht dat ze me weldra belt.
Wie werd er precies met dit ding gedood?
Welke zaak was het. - Het gebeurde lang geleden, voor je komst.
Een jonge onderofficier. - Marvin Finn, werd dood gevonden
met verwondingen door een stomp voorwerp in een steeg op de Columbia Heights.
Een slechte buurt in 2002.
Een kleine houten pin zat in de schedel van Finn.
Noch Ducky of Abby konden het koppelen aan een wapen of doder.
De laatsten die Finn levend zagen waren zijn vriendin Jane en beste vriend Bill.
Door gebrek aan bewijs en motief waren het zwakke verdachten.
Kan het betrekking hebben met zijn geachte orde van wasberen, of wat dan ook?
Twijfelachtig, het laatste lid van de Blue Guard stierf in de jaren 60.
Ja, maar was Finn misschien een afstammeling uit een eerder tijdperk.
Er moet ergens een verband zijn. Blijf graven.
Komaan, zoek het.
Ja, ik heb even moeten zoeken.
Onze bewijzenopslag is als een groot oud museum van moorden.
Moeilijk te geloven dat zoiets klein zoveel schade kan veroorzaken.
Ja, ik weet het.
Oh, ik heb je bureau ingepalmd, nietwaar?
Oh, nee, Kasie, het geeft niet. Het is OK.
Zoals je weet uit mijn notities, Kasie, is het het stomp trauma van de knuppel
dat onderofficier Finn doodde. Niet deze pin.
Een pin die, eerlijk gezegd, veel groter is dan de meeste bewijzen die we vinden.
Het merendeel ervan is microscopisch.
Als het microscopisch is, dan ben ik er. Letterlijk.
Abby, je hebt het goeie nieuws gehoord. - Het geweldige nieuws.
Ik kan het niet geloven. Na al die jaren.
Jij moet Kasie zijn. Ik ben Abby.
Hé, hallo. - Hallo.
Het gerucht gaat dat je wonderen verricht met het boek van Ducky.
Ik probeer. - Oh, dat herinnert me eraan.
Kan Kasie enkele dagen bij jou logeren? - Wat, dok, nee.
Ik heb al een motel en ik kan daar wellicht meer doen.
Nee, geen motel. Je logeert bij mij, dame.
Geen, of, en, maar. - Maar...
OK.
Heb je me gemist? Kleine deugniet.
Ik wist dat ik je zou weerzien. - Had ik je optimisme maar, Abby, maar,
het leek erop dat deze zaak voorbestemd was om in m'n krop vast te zitten,
tot het einde van m'n dagen. - Dit knotte jullie allemaal, is het niet?
Volgens koolstofdatering is dit 900 jaar oude Amerikaanse walnoot.
Daarna, ja, zou "geknot" het goeie woord zijn.
Nou, nu niet meer. Die komt er toch mee overeen, niet?
Nou, laten we onszelf niet voorbijlopen.
Voor we de knuppel niet echt hebben, weten we het niet zeker.
Tel de kuikens niet voor ze uitkomen, Jimmy.
Ik tel mijn kuikens helemaal.
Wat is dat? - Oh, dit?
Dit, mijn vriend, is m'n nieuwe nieter. - Oh, is dat ding nieuw?
Nou, het is nieuw voor mij. Voel eens hoe zwaar hij is.
Het is als een Mack vrachtwagen. Zo maken ze ze nu niet meer.
Ja. Werkt dit ding wel?
Oh, het werkt.
Luister hiernaar.
Oh, ja.
Ja, ik had geen idee welke onschatbare relikwieën
je op die plekken kunt vinden.
Hoeveel betaalde je ervoor? - Acht dollar.
Onschatbaar. - Ok, bedankt.
Goed, dat was Danielle van de American Pickers in Iowa.
Belde ze jou en niet mij? - Nee, ze belde ons.
Maar in tegenstelling tot jij zit ik aan mijn bureau.
OK, begin nu niet weer daarover? - Hoe dan ook, Danielle zei dat
Mike Wolfe op een conventie in Annandale zit en hij heeft de knuppel bij zich.
Ik bel Gibbs om ons daar te ontmoeten. - Nee, laat ons hem bellen,
om ons ginds te ontmoeten. Blijf nog maar wat aan je bureau zitten.
Hé, doe jij het rustig aan en stuur ons het adres.
Dat hoef je me niet te zeggen. Je hebt het al.
Het zit zo, jongens, ik heb geen interesse om dit stuk te verkopen.
Omdat hij ons veel geluk brengt.
Geluk, hoezo? - Nou, Noordse zeelui geloven
dat dit stuk mystieke krachten had voor het aan de Blue Guard toebehoorde.
Sinds ik het heb, hebben Frank en ik, ongelooflijk geluk in het vinden van dingen.
We willen die mojo niet onderbreken. - We zullen het voor je moeten onderbreken.
Want de knuppel bracht geen geluk voor iemand, 16 jaar geleden.
Mijn, kantoor belde me, ze zeiden dat jullie echt geloven dat er iemand mee gedood werd.
Er is maar één manier om het te weten. - Zeg me alstublieft dat ik het terugkrijg
als je het mis hebt. Want Danny zal verdrietig zijn.
Zeg Danny dat ze zich geen zorgen moet maken.
Je krijgt het terug zo gauw we er klaar mee zijn.
Wauw.
Wauw, dit is wel degelijk een knuppel.
Gaaf, is het niet? - Ja.
Waarom 'm houden na ermee gemoord te hebben?
Het is bewijs, ik zou het wegwerken, verbranden, toch?
Ik denk dat iemand wist dat het waarde had. - Zou die iemand een verzamelaar zijn?
Weet je, verzamelaars zijn excentrieke mensen,
maar ik heb nog nooit gehoord dat iemand gedood werd door een verzamelstuk.
Mevrouw Keogh vond uiteindelijk het kaartje van de man die haar de knuppel verkocht.
Die Earl en nog iets, heet eigenlijk Roy Baxter.
Roy? - Ken je hem?
Natuurlijk, als je in mijn vak zit, dan weet je wie Roy is.
Die man koopt en verkoopt al jaren op vlooienmarkten.
Hij werkte zich op en heeft een antiekwinkel in Falls Church.
Hij verhandelt alles, van schrijfmachines tot theeketels.
Nou, McGee heeft nu zijn adres. - Ja, zoek hem op.
Torres en ik brengen dit naar Abby. Zij kan het bekijken.
Hé, laat me even afscheid nemen van mijn schatje.
Ik heb 'n geschiedenis met dit stuk. Ik heb het al even.
We waren vaak samen, jij en ik.
Zeg me alstublieft dat je niemand gedood hebt.
Het was een plezier.
Nou, dat was een leuk afscheid.
Bedankt, Mike. - Het was een genoegen.
Zoals het programma. - Dank u.
We zijn net aan de antiekwinkel, baas. We zagen de eigenaar nog niet.
Je hoort van ons, als we hem vinden.
Wie laat er nu de lichten branden als ze gesloten zijn?
Er moet een achterdeur zijn.
Ja, ze staat open.
Hallo?
Roy Baxter?
NCIS.
Hé, Bishop.
Ik denk dat we Baxter gevonden hebben.
Ducky en Jimmy zijn onderweg.
Baxter sloot dus de voordeur en ging langs achter buiten.
Gooide het vuilnis weg en liep in een hinderlaag.
Doodgeslagen met een tafelpoot.
Wat 'n manier om te gaan. - Het geld ligt nog in de kassa.
Maar onmogelijk te zeggen of er antiek meegenomen werd.
Bewakingscamera's? - Nee.
Hier zijn er geen. - Er is er één binnen, maar,
het is echt een oud model. Maar ik vond de agenda van Baxter.
Er staan enkele namen van vandaag in.
Zou iemand van hen de knuppel jaren geleden aan Baxter verkocht hebben?
Zo ja, dan wou hij niet dat Baxter het kon voortvertellen.
Wauw. Is dat de antiekhandelaar?
Ja. - Verschrikkelijk.
Denk je dat het dezelfde moordenaar is van 16 jaar geleden?
Stomp trauma met een Viking-knuppel en nu een gebroken tafelpoot.
Als het niet dezelfde is, delen ze wel 'n kenmerkende manier.
Ja, mensen doodslaan is een behoorlijk kenmerk.
Ik heb niet gezegd dat het een goed is.
En de knuppel? Tevreden dat hij overeenkomt?
Zeker, de knuppel en de pin lijken te passen als twee puzzelstukken.
Als er bewijzen op dit ding zitten, dan zal ik ze vinden.
De gebroken tafelpoot ligt al in je lab, Abby.
Je zult er het bewijs nog vers vinden. - Ik heb er een hele dag voor.
Kom op, Kasie.
Ik, waarheen? - Naar m'n lab.
Hier ga je toch niet veel kunnen uitrichten. - Ze heeft gelijk, Kasie.
Je hebt zo weinig mogelijk afleiding nodig.
Laat me je helpen. Ga je mee, Abigail?
Weet je wat? Ga maar, ik ben er in enkele minuten.
Dus, klikte het tussen jullie?
Nog niet helemaal.
Denk je dat Kasie OK is? - OK?
Nee, ze is geweldig. Ik bedoel, misschien wat rommelig,
misschien wat opdringerig, in het begin. - Verlegen ook.
Verlegen? Niet bepaald.
Ik durf beweren dat ze de juiste dosis bezieling heeft
om dokter Mallard over de eindmeet te halen. - Bezieling?
Bezieling. Het favoriete woord van mijn opa.
Nou, ik zag geen bezieling toen ze gisterenavond bij me logeerde.
Ze heeft nauwelijks tegen me gesproken.
Liet je haar in jouw gasten-doodskist slapen?
Ik heb geen gasten-kist, ik heb een gastenkamer.
Waarvan ze prompt de deur sloot en er de hele nacht werkte.
Daaruit leid je verlegen af? - Wat zou het anders zijn?
Ik weet het niet, bang, ongerust, geïntimideerd?
Door mij?
Jimmy, alstublieft. Alsof dat mogelijk is.
Ik win haar vertrouwen wel. - Zoals alleen jij 't kunt.
Precies. Zoals alleen ik het...
Geïntimideerd?
Je moet me in de maling nemen?
Logisch, een antiekwinkel met een antiek bewakingssysteem.
Ja, een kapot bewakingssysteem.
De camera zou om de vijf seconden een beeld moeten nemen.
Het is eerder vijftien. - Meer hebben we niet.
Spoel het door.
Wie is die vent? - Oh, hij lijkt me niet vriendelijk.
Zeg maar vijandig. - Heb je een naam, Nick?
De laatste afspraak van Baxter was om 18.30 u.
Clarence Wyatt.
Nou, iets laat me vermoeden dat dit geen afgesproken ontmoeting was.
En hij is weg. - Geen Clarence Wyatts in Falls Church,
Maar ik heb er één in Washington DC.
Bishop, Torres, ga.
McGee, stuur je ons het adres? - OK, hou nu eens op me dat te zeggen.
McGee, stuur ook een foto van hem.
Komt in orde, baas.
Ho, hé, Jethro. Oh, agent Gibbs, sorry.
Ben ik verdwaald? - Het hangt ervan af.
Zoek je de autopsie? - Nee, het lab van Abby.
Ik verhuisde. - Eén verdieping lager en je bent er.
Waarom het lab van Abby?
Dok en Jimmy zouden die antiekhandelaar ontleden.
Da's niet mijn ding.
Je eerste lijk? - Nee, ik heb er al eerder één gezien.
Hoe dan ook, een lang verhaal. Te lang.
Er werd me gezegd uw tijd niet te verspillen.
Wie heeft je dat gezegd? - Iedereen.
Dezelfden die zeiden dat je soms vertrekt zonder gedag te zeggen.
Oh, nee, nee.
Zeker, dan ben ik. En dan?
Waarover gaat het?
Misschien het pistool waarmee je wuift?
Bedoel je het pistool dat ik gekocht heb?
Oh, rustig. Het is niet geladen.
Wellicht niet meer sinds Patton het gebruikte.
Patton als in "generaal George Patton"?
Ja, dit was één van zijn geliefde parelmoer Colts.
Een mooie aanvulling bij mijn Churchill whiskyglas,
mijn FDR sigarettenhouder,
mijn Jackie Robinson handschoen.
Die spullen herinneren me aan mijn afkomst, weet je?
Het houdt me nederig. Bovendien houden m'n klanten ervan.
Hier is een onnozele vraag. Je kocht dat van Baxter.
Waarom was hij daarna zo ongelukkig?
Zoals elk zichzelf respecterend financieel genie,
heb ik afgepingeld.
Dan heb ik nog te veel betaald.
Vraag het hem maar. Alleen Baxter kan het zeker weten.
Nou, dat zouden we doen. Behalve, Baxter is dood.
Dood? Ik heb hem net gezien.
Hij werd in de steeg overvallen na sluitingstijd, doogeslagen.
Dat is verschrikkelijk. - Dat is het.
Jij was één van zijn laatste klanten.
Heb je iets verdachts gezien?
Had ik het maar.
Die buurt, ik zeg het je.
Zo'n goede man.
Laat me iets weten als ik onderweg kan helpen.
Ja, het is titanium. - Eigenlijk kun je helpen.
Weet je hier iets over? - Wat is het?
Een soort holbewoners ding? Een filmattribuut?
Zoiets. Zou je er $25.000 voor betalen?
25.000?
Misschien als Raquel Welch er een miljoen jaar geleden mee gezwaaid had.
Zelfs dan zou ik er misschien $1.000 voor geven.
Voor de rest is het een lelijk stuk hout.
Dank u.
Precies mijn gevoelens.
Bedankt. - Geen probleem.
Ik wilde hem persoonlijk zien.
Het is niet de mooiste geluksbrenger, niet? - Ik verkies hoefijzers,
of lieveheersbeestjes. - Is er nieuws over de zaak?
Nog geen nieuwe aanwijzingen.
Ik wacht op de massaspectrometer.
Oh, neem me niet kwalijk.
Ik weet dat het m'n terrein niet is. Maar, mag ik een vraag stellen?
Absoluut, ja.
Jullie hebben dit vast al onderzocht, maar uit nieuwsgierigheid
mailde ik m'n netwerk over die Blue Guard orde.
Mijn vriendin Cheryl in Tucson, ze is antropoloog,
ze ging naar de bibliotheek en scande me het geweldigste boek.
Da's een geweldige vriend. - Oh, ik heb er heel veel.
Wist je dat er Blue Guard stukken tentoongesteld werden in musea
jaren nadat het opgedoekt werd?
Stukken waaronder de unieke oorlogsknuppel.
Hun woorden, niet de mijne. - Waar is het het laatst tentoongesteld?
Dat staat er niet, maar, toen de tour eindigde in 1983,
werd de collectie opgeslagen in een privémuseum in Fairfax, Virginia.
Wacht. Zeg je dat de Viking-knuppel in opslag ligt?
Ik zeg het niet.
Het Amerikaanse register van broederlijke organisaties zegt het.
Ze hebben zelfs foto's.
Als die unieke Viking-knuppel in opslag ligt...
Waarom ligt hij dan daar?
Welkom in rij 613.
Ik zou hier meer moeten komen.
Kist 92 bevat de Blue Guard tentoonstelling.
Wauw, waar te beginnen?
We kunnen beginnen met waar staat, "Viking-knuppel".
Niets. - Neem me niet kwalijk.
Leeg. Er ligt niets in.
Hoe kan dat nu? - We weten nu dat we de echte hebben.
Ik zie bewakingscamera's.
Ze slaan slechts zes maanden op.
Hé, wat denk je hiervan?
Het zijn bloedspatten.
Het lijkt meer zwart dan rood. - Het is oud bloed.
Ik vermoed zo'n 16 jaar oud.
Dan zou dit de misdaadplek zijn?
Is je Mack vrachtwagen beschikbaar?
Zeker. Ik haal hem even uit de garage.
Hé, jongens, waar is Gibbs?
De vergaderzaal met de vroegere vriendin van onderofficier Finn.
Waarom? - Het bloed...
Nee. Nee, nee.
Zeg me niet dat het...
Echt? Je hebt er weer één gemold.
Ik? Het zijn jouw papieren.
Je bent 'n vloek. - Geef mijn papieren de schuld niet.
Je zei? - Hoe open je dit ding?
De bloedspatten die jullie vonden in de opslagplaats,
zijn van onderofficier Finn. - Ja, dat dachten wij ook.
Hoe belandde het lijk van Finn mijlen verderop?
De opslagplaats is groot genoeg om met een wagen binnen te rijden.
Er 'n lijk buiten halen is niet moeilijk. Alleen dit stom...
Oh, er moeten alleen nieten in.
Als ik het me dus herinner,
hebben de laatste twee die Finn levend zagen nooit de opslagplaats vernoemd.
Ik bedoel, wisten ze niet dat hij erheen ging?
Ik ga eens bij Gibbs polsen.
Ik ga McGee helpen bij het opsporen van Bill, de maat van Finn.
Hé, ik wilde net naar jou komen. - Oh, echt?
Want jij was m'n volgende halte.
Nou, het moest zo zijn. Doe jij eerst maar.
Lolly's. Mag ik er wat lenen?
Altijd. Kom, wat je maar wilt.
Goed, jouw beurt.
Ik wilde eens kijken hoe het met je was.
Je leek me eerder, ik weet het niet, een beetje van streek.
Heeft het misschien met Kasie te maken? - Het heeft met Kasie te maken.
Ik ben meer dan wat van streek.
Waarom? Ze lijkt me zo slim en aardig.
Ze mag me niet.
Wat? - Ze praat niet met me.
Ze bekijkt me niet. Dat merk je toch?
Nee, helemaal niet.
Ik kan me niet voorstellen dat iemand je niet mag, Abby.
Niet bij iedereen klikt het zo meteen.
Bij mij wel. Ik klik.
Dat doet zij ook. Ze heeft een netwerk, Jack.
Een hele collectie geweldige vrienden, die dingen doen,
zoals boeken voor haar scannen.
Lijkt dat op iemand die niet klikt?
Geef haar de kans. - Oh, dat ben ik van plan.
Lolly's. - Oh, ik begrijp het, de lolly's,
zijn voor Kasie. - Ja.
Misschien heb ik haar niet goed verwelkomd.
Ik ga je helpen bij het kiezen van de juiste kleur voor haar.
Kijk eens aan. Oh, we waren baby's.
Na al die jaren heb ik nog dat nare gevoel sinds Finn vermoord werd.
Over sommige dingen raak je nooit heen.
Vernoemde Finn ooit die museum opslagplaats? - Nooit.
Is 't wel zijn bloed dat jullie daar vonden. - Ja.
Nu wel.
God, Finn ging amper naar musea. Laat staan naar zo'n plek.
Ik heb je oorspronkelijke verklaring. - Die houdt niet veel in.
Finn ging met z'n maat, Bill, een biertje drinken.
Bill had steeds problemen met meiden.
De volgende keer dat ik Finn zag, lag hij beneden op een autopsietafel.
Zijn maat, Bill, zei dat ze uit elkaar gingen om 22.00 u.
Na hun biertje.
Wat zegt Bill nu?
Wat is het probleem? Waarom deze stoel?
Is het je eerste verhoor niet, Mr Lester?
Je zei dat het over Finn ging en ik kwam gewillig.
Ik wil niets liever dan van die last verlost te worden.
De schuld die ik moet meezeulen. - Schuld?
Ja, het gedacht, had ik Finn maar veilig naar huis begeleid.
Bij hem was gebleven, na ons biertje.
Dat biertje. Waar was dat ook weer?
Die plek is er niet meer. Luister, wat is dit?
Er waren nieuwe ontwikkelingen, zeiden jullie.
Die hebben we. - We contacteerden je oude basis,
jouw maat Finn had geen dienst de avond dat hij stierf.
Terwijl blijkt dat jij wel dienst had.
Hebben zij dat gezegd? - Inderdaad.
Je had een bijzondere opdracht.
Het overbrengen van voorwerpen uit het Naval Academy Museum in Annapolis
naar een museum opslagplaats in Fairfax.
Dezelfde plaats waar we het bloed van Finn vonden.
Wacht even. Wat?
Hebben jullie zijn bloed gevonden? - Het houdt geen steek.
Hoe kon je met Finn een biertje drinken en die avond dienst hebben
en die levering doen, allemaal tegelijkertijd?
Luister...
Het spijt me.
Het spijt me zo. - Waar heb je zo'n spijt van?
Ik heb hem niet gedood, OK?
Ik dronk ook geen biertje met hem. - Goed, wat heb je dan wel gedaan?
Ik vroeg Finn om m'n taak over te nemen, dan kon ik naar m'n vriendin gaan.
Ze kon 't alleen die avond. - Waarom je zei dat 16 jaar geleden niet.
Om dezelfde reden dat Finn zijn vriendin niet vertelde waar hij naartoe ging.
Om mij te beschermen. - Beschermen, waarvoor?
De meid waar ik een relatie mee had,
was de vrouw van onze commandant.
Als ik dat had verteld, zou het haar leven en mijn leven beëindigen
en, God, het leven van onze commandant. - Zoals het het leven van Finn beëindigde.
Ik zag geen enkele mogelijk band.
De levering was in Fairfax en Finn werd in Columbia Heights gevonden.
Die twee plekken liggen lichtjaren uit elkaar.
Zo'n 30 km.
Alstublieft, geloof me.
Zei je dat er bloed van Finn in de opslagplaats was?
Als ik dat geweten had, dan zou ik de waarheid verteld hebben.
Dat zweer ik.
Ben je bereid het goed te maken?
Vertel ons dan alles wat je weet over die leveringsopdracht.
Wie was daar nog bij? - Ik herinner me alleen mijn bevelen om
spullen te vervoeren van het Navy Museum.
Ik zou opgehaald worden door een man
met nog meer spullen uit een museum in Philadelphia.
De Reconnaissance Hall?
Welke man. - Een man.
Ik weet het niet. Een burger.
Nogmaals, ik was er niet bij.
Finn wel.
Verdomde dwaas. Waarom heeft hij het ons niet verteld?
Hebben we onze moordenaar? - Nee.
Alleen een leugenaar. - Oh, OK.
Nou, in dat geval, hoeveel weten jullie van antieke vuurwapens?
Dat hangt ervan af. - Wat hebben we?
Niet wij, maar die onaangename miljardair, Clarence Wyatt.
De man met de parelmoer Colt van Patton?
We vonden de kwitanties van de antiekwinkel.
De avond dat Baxter gedood werd betaalde Wyatt 15.000 dollar.
Dit lijkt me niet eens zoveel. - Niet als hij eens van Patton was.
Nou, die herkomst zou inderdaad de prijs opdrijven.
Daar wordt het raar.
Wordt het raar?
Wordt het "nu" raar?
In de catalogus van Baxter staat hij enkel als Colt uit de tweede wereldoorlog.
Geen woord over Patton. - Dat is geen detail dat je weglaat.
Ofwel loog Baxter tegen Wyatt over de Colt, of Wyatt loog erover tegen ons.
Waarom zou hij dat doen?
Ja, je hebt gelijk, Kasie.
Dit hoofdstuk moet nu helemaal herschreven worden.
Ik zei nooit helemaal, dok. Daar hebben we geen tijd voor.
Trouwens je schreef al over twee onopgeloste zaken in dat hoofdstuk.
Dat is al genoeg. - Ja, maar de huidige zaak,
is veruit de meest intrigerende,
Waardoor de rest, zo niet het hele hoofdstuk irrelevant wordt.
Oh, nee. Nee, nee.
Niet verfrommelen, dok.
Verfrommel niet.
Goed, we leveren deze baby af zoals geschreven op tijd
en ongekreukt.
Samen met een voorstel. - Een voorstel?
Ja, voor een compleet nieuw hoofdstuk alleen gewijd aan deze krankzinnige zaak.
Denk erover na.
De oorlogsknuppel, het programma over die verzamelaars.
We kennen de uitkomst niet eens, toch kan dit je beste hoofdstuk worden.
Snap je het? - Je bent een aanwinst met smaak, Kasie.
Heeft iemand je dat ooit gezegd?
Alleen elke leraar, coach en relatie die ik ooit had.
Sta me toe mijn dankbaarheid te betuigen dat ik het verkreeg.
OK, ga nu. Ik heb nog veel werk.
Dat was geweldig.
Ik meen het.
Het kostte Jimmy jaren om zo tegen Ducky in te gaan.
Daar heeft hij me voor ingehuurd.
Hé, Abby, zeker dat je dit allemaal hier wilt?
Er is heel wat plaats in de bewijzengarage.
Het is OK. - Oh, bij de massaspectrometer.
Ja, ik begrijp het.
Oh, als ik zeg "Jimmy", dan zeg jij "hé".
Jimmy. - Hé, Kasie.
Okidoki. - OK, ja.
Is alles in orde?
Ja.
Oh, de terugkeer van de Mack.
Uit de lade en in volle zicht.
Kreeg je hem terug aan de praat? - Het is de beste presse-papier ooit.
Hij werkt alleen met antieke nieten en ik bestelde ze bij de dealer in Zurich.
Ik zal ze volgende week hebben. - Nogmaals, onschatbaar.
De rijke man. Wat weten we?
Nou, we weten dat hij onze man is.
Clarence Wyatt, 38. CEO van Red Eagle Financial.
Een kei in beleggingen, die voor zover we weten,
fortuin maakte met hefboomfondsen. - Geboren en getogen in Philadelphia,
een krantenjongen tot miljonair verhaal.
Je hoorde Philadelphia, de thuis van het Reconnaissance Hall Museum.
Dat snap ik. Wat nog?
Na de middelbare school had Wyatt enkele banen, waaronder,
chauffeur voor een vrachtwagenbedrijf gespecialiseerd in vervoer
van meubelen en kunstwerken. - Wil je weten hoelang geleden dat was?
16 jaar?
Ten langen laatste, Jethro, krijgen we misschien eindelijk het antwoord.
Wat hebben we nog meer nodig?
Hebben we specifieke gegevens over de levering van Wyatt van het museum
in Philadelphia naar de opslagplaats? - Nou, niet specifiek.
Dan hebben we enkel indirect bewijs. - Wacht eens even.
Wyatt gaf me zijn visitekaartje.
Ja, het is titanium.
Aanrakings-DNA. Misschien zit er wat op.
Als het zo is moeten we het koppelen aan iets wat Wyatt aangeraakt kan hebben,
in die kratten, de avond dat onderofficier Finn vermoord werd.
Ik zal m'n best doen. - En zo snel mogelijk.
Als Jethro en ik die schurk niet kunnen laten bekennen,
dan moeten we definitief bewijs hebben. - Komt voor elkaar.
Er zijn hier wel dertig stukken. Ik zal Jimmy om hulp vragen.
Hij is misschien al naar huis.
Hoe zit het met Kasie? - Wat?
Kasie? - Nou, ze studeerde forensische wetenschap.
Haar diploma is forensische wetenschap.
Ducky, waarom heb je me dat niet verteld?
Kasie, waarom heb je het haar niet verteld.
Omdat ze me niets vertelt. Ze praat niet met me.
Dat doe ik wel. - Dat doet ze zeker.
Ze praat met iedereen. - Nee, dat doet ze niet.
Wat heb ik gedaan? - Je hebt niets gedaan.
Wat is je probleem met me? - Ik heb geen probleem.
Nee, nee, hou op.
Kasie, trek een laboratoriumjas aan.
Was je handen en zet dan dit ondraaglijke gesprek voort,
terwijl jullie samenwerken. Maar, buiten mijn gezichtsveld.
Goed, die hebben we al gehad. - Hiermee zijn we bezig.
Dit zijn de volgende.
En we praten. - We hebben nooit niet gepraat.
Je praatte niet met mij.
Het was niet opzettelijk en het had zeker niets te maken met problemen met jou.
Integendeel.
Het tegendeel van wat?
Ik weet het niet.
Werkend aan het boek van de dokter, kwam ik meer over je te weten
en wat je hier doet. Ik deed wat verder onderzoek.
Je bent net...
Je bent als The Beatles, weet je wel?
The Beatles? - Ja, de beste, hierin.
Doende in wat ik wilde doen. Toen ik je ontmoette...
Ik denk dat ik gewoon een fan ben.
Een fan?
Ik flipte. Ik liep gewoon vast.
Geloof me ik was zo verrast als eender wie.
Nou, hoe voel je je nu? Nu we praten en elkaar beter leren kennen?
Kasie? - Wat is dat?
Wat is wat?
Onder die splinter.
Is het wat ik denk wat het is?
Ik denk,
dat het dat is.
Nu knuffel ik The Beatles en begin ik weer te flippen.
Zeer onderhoudend, heren.
Ik bedoel, ja, ik was vrachtwagenchauffeur in Philadelphia.
Verdorie, ik ben trots op m'n werkpak afkomst.
Maar leveren van een museum naar een opslagplaats,
met die navy jongen? Hoe heet hij ook alweer?
Onderofficier Marvin Finn.
Dat zegt me helemaal niets.
Maar dat was een leven lang geleden.
Een schoonheid, is het niet?
Een baby van Patton. Wil je de trommel eens draaien?
Nee, het gaat wel.
Dus, als er niets anders is...
Je hebt er veel voor betaald.
Ja, dat besprak ik al met je agenten eerder vandaag.
$15.000 en hij was niet eens van Patton.
Pardon? - Je betaalde te veel
voor het zwijgen van Baxter. Toen hij nee zei
of toen je niet overtuigd was,
wachtte je hem op in een hinderlaag achter zijn winkel.
Ho, wat zeg je?
Waarvoor betaalde ik precies zwijggeld? - Dit.
Oh, dat ding weer. - Dat ding lag in een opslagplaats.
Zo ook onderofficier Finn en ook jij was er.
Wat deed ik daar precies?
Stelen. Eender wat waarde had.
Tot onderofficier Finn je probeerde tegen te houden.
Toen hield jij hem tegen. Op dezelfde manier als Baxter, gisteren.
Je gooide dan Finn achter in je vrachtwagen en loosde hem mijlen verderop
in de ergste buurt die je vinden kon. - Je verkocht de knuppel aan Baxter.
Je zat veilig. - OK, weet je wat?
Ik kan niet meer volgen.
Het is niet onderhoudend meer.
Hou die gedachte vast.
Ja, Abbs, wat heb je?
Gibbs, we hebben huid gevonden.
Een mooi huidschilfertje onder een houtsplinter.
En? - En,
het komt overeen met het DNA op de titaniumkaart van Wyatt.
Ik stel voor dat jij en je hulpje jezelf uitlaten.
We hebben hem dus? - Oh, we hebben hem.
Jullie hebben wat?
Hier,
mijn geschreven verklaring.
Ben je nu tevreden? - Nee, Wyatt, nog niet helemaal.
Ik moet het weten, man.
Waarom gooide je die lelijke knuppel niet weg?
Ik denk dat ik 't beter gedaan had. - Denk je dat?
Je maakte van een stuk hout een moordwapen, waarom begroef je het niet?
Of verbrandde je het niet?
Met die lelijke knuppel is het allemaal begonnen.
Baxter gaf me er $2.000 voor.
Waar ik twee miljard van gemaakt heb.
Dat talisman spul is echt.
Dat was een gelukbrengend stuk hout. - Nu niet meer.
Niet meer.
Nou, beter laat dan nooit.
En zoveel beter samen.
Echt goed gedaan, Kasie. - Probeer me niet te slijmen, dok.
Is je voorstel al geschreven? - Ik ben wat bezig geweest.
Dat is zwak uitgedrukt.
Kunnen we ons nu op je boek concentreren? - Je krijgt mijn volledige aandacht.
We hebben drie dagen. Op met die eendenveren.
Kom op.
Hemeltjelief.
Ik voel me gevleid, Gibbs. Ik ben eindelijk in je heiligdom.
Het is een kelder.
Dat ga ik niet eens vragen.
Tenzij je me dat wilde tonen?
Nee.
Is dit jouw collectie. - Ik dacht dat je het zou waarderen.
Je hebt 'n strijd gestreden. - Vast niet dezelfde strijd.
Maar, het is een prachtige tijdcapsule.
Het brengt je terug naar een tijd, een plaats.
Iemand?
Van mijn vader.
Het is zijn oud scheermes.
Ze maken ze zo niet meer. - Nee.
Dat doen ze niet.
Waardoor er stukken voor vinden verduiveld moeilijk wordt.
Maar ik heb die dag geluk gehad. - Ja, inderdaad.
Bingo.
Bingo, dat is beter.
Veel beter. - En ontzettend gaaf.
Hoeveel zou het voor een verzamelaar waard zijn, denk je?
Niet veel.
Hoeveel is het jou waard?
De biefstuk brandt aan.
Oh, ja, ik ruik het.
Oh, goede geur.
Ik lust hem graag half doorbakken.
Ben jij een doorbakken man? - Ah.
Vertaling en sync door: Rie van de Buggy's www.addic7ed.com