LIEFDESVERHAAL
Is daar iemand?
Niet een ontzielde, bedoel ik.
Ik heb m'n stem al lang niet gebruikt.
Praat ik hard?
Oké.
Misschien bent u er niet, meneer of mevrouw...
maar het is bijzonder om je eigen stem weer te horen.
Gewoon wat te zeggen.
Vogelbekdier.
Pasta.
Drinkbaar.
Kom maar tevoorschijn.
We kunnen een blik bonen delen.
Wat babbelen, zoals m'n moeder altijd zei.
Kletsen, bedoel ik dus.
Het is al...
Ik weet niet.
Een jaar geleden, misschien?
Ik woonde ergens anders.
Had een hoop popcorn.
Ik heb nog steeds veel.
Ik kan wat voor je maken.
Ik las boeken.
Nou ja, ik keek films.
Maar nu lees ik boeken.
Ik heb er een paar, als je iets wilt lezen.
Nou...
aangezien er niemand is...
en voordat ik weer een jaar lang zwijg...
kan ik je net zo goed vertellen dat ik iemand heb gesproken.
Niet zomaar iemand.
Ze kwam bij me langs.
Verscheen opeens.
Ik liet haar bij me blijven.
En we werden...
We voelden iets voor elkaar.
We lieten het één dag toe.
Eén dag.
Dat wilde ik kwijt.
Ik dacht dat ik het voor me zou zien als ik het zou zeggen.
En dat was zo.
Dat was fijn.
Er is nu maar weinig fijn.
Oké.
Wat is jouw verhaal?
Als je me slaat met je stok, doe de deur dan niet open.
Nou ja, als je het wilt proberen.
Je bent inmiddels gesetteld.
Hier.
Misschien kunnen we elkaar wat beter leren kennen.
'Hier' en 'daar' zijn labels.
Het is één plek.
Je kunt dit ook ergens anders doen.
Nou ja...
op dezelfde plek.
Ergens anders.
Kom op.
We hebben gevochten omdat je voor anderen wilde zorgen.
Je geeft om mensen.
Je zou bij anderen moeten zijn.
Ik ben het.
Kom terug naar het Koninkrijk.
Je hebt me geholpen. Laat me jou nu helpen.
Ik wil je niet zeggen wat je moet doen.
Maar je weet wie ik ben.
En ik weet wie jij bent.
Je hoort thuis bij mensen die om je geven.
Kom op, Morgan.
Je kunt je verbergen...
maar je kunt niet vluchten.
Zonder jou was ik hier nu niet.
Echt niet.
Ik was gewond.
Je hebt me geholpen.
Dat hoefde je niet te doen.
Morgan, je bent niet neergeschoten...
maar je bent wel gewond.
Kom met me mee.
Wacht deze keer niet.
Verspil geen seconde meer.
Je leeft nog.
Je maakt deel uit van de wereld.
Ik leef nog.
Veel mensen leven nog...
omdat jij me in het begin hebt geholpen.
Zo ben ik niet meer, Rick.
Jawel.
Je eindigt hoe dan ook bij andere mensen.
Je bent verbonden.
Het gebeurt als je iemand hoort schreeuwen.
Als ik om hulp vraag.
Maggie.
Je maakt al deel uit van de wereld.
Je vindt je weg terug wel.
Want het vindt jou ook terug, dus...
kom gewoon terug.
Zoals ik al zei:
Je kunt je verbergen...
maar je kunt niet vluchten.
Bedankt dat ik mocht komen.
Blijf niet weg.
Ik ben je al eens komen halen.
Wacht niet meer. Verspil geen seconde meer.
Je leeft nog.
Bedankt.
Je kunt je verbergen, maar je kunt niet vluchten.
Hij weet wel wat het is.
Neem dat maar weer mee.
Neem het terug. -Ik wil je gewoon helpen.
Je lijkt hier alleen te zijn.
We zijn altijd alleen.
Doe de deur dicht.
Dat wilde ik gewoon kwijt.
Ik dacht dat ik het voor me zou zien als ik het zou zeggen.
En dat was zo.
Wat is je verhaal?
Ik ben op doorreis.
Kom even bij me zitten.
Ik weet niet wat je hebt gehoord...
maar ik heb al lang niemand gesproken.
Ik ben John.
John Dorie.
Zoals die vis, Dory. Maar met l-E.
Morgan.
Heb je honger?
Ik kan iets voor je klaarmaken.
Ik heb bonen en bonen.
Nee, bedankt.
Erg lekker.
Nee.
Waar kom je vandaan?
Het oosten.
Ben je te voet? -Rennend.
Ben je op reis...
een vrouw tegengekomen met zo'n pistool?
Een exacte kopie.
Ik ben al even naar haar op zoek.
Niet gezien.
Ik ga maar weer. -Wacht nou.
Het is te laat om te vertrekken.
Slaap maar in de truck.
Ik neem de taxi.
Of andersom.
Een dak boven je hoofd terwijl je slaapt, stelt je vast gerust.
Je bent van zo ver gekomen.
Wat je ook denkt: niet doen.
Dit ziet er handig uit.
Doe je aan karate of zo?
Ik ben op doorreis.
Hou het eten, geef de rest terug en dan ga ik.
Je bent niet in een positie om te onderhandelen.
Je mag niemand over onze val vertellen.
Ik heb niemand om het te vertellen.
Ik ken hier niemand.
Ik wil niemand kennen.
Ik heb niets tegen jullie.
Ik wil m'n vriend gewoon helpen.
Wij hebben ook vrienden.
Het spijt me dat ik je wapen heb afgevuurd.
Hij kan karate én hij schiet.
Wat denk je daarvan?
Hij is antiek.
Er is maar één ander exemplaar, dus alsjeblieft...
Je rijdt toch nooit 's nachts?
Ik stond geparkeerd en hoorde iets.
Ik wilde weten wat er aan de hand is.
Vertel op.
Hij zegt dat hij alleen is.
Z'n vriend schoot m'n hand er haast af.
Nieuwe mensen.
Ik hou van nieuwe mensen.
Rijd maar door, Al.
Het gaat hier prima. -Zo lijkt 't niet.
Je ziet er hongerig uit.
Ik heb noedels in de auto.
Koreaans merk.
Met dat kimchi-poeder.
Niet genoeg.
Oké, en wat Pall Malls.
Daar hou je van.
Heb je je hand op de hendel?
Doe niet alsof we een keuze hebben.
Je hebt altijd een keuze.
Deze is gewoon simpel.
Bedankt voor je hulp.
Al, toch?
Nee, Althea.
Hier, een snoepje.
Bedankt.
Leland en z'n jongens zijn wanhopig.
Elke winkel en voorraadkast tussen hier en Tyler is leeggeroofd.
Aan je auto te zien...
was je hiervoor een agent, toch?
Niet precies.
Ik wil hier graag weg.
Zet me hier maar af.
Ik heb jullie niet gered omdat ik zo aardig ben.
Jullie staan bij me in het krijt.
Ik wil niet ondankbaar zijn, maar m'n truck staat in dat dorp.
Oké.
Wie eerst?
Dat was snel. -Klopt.
Rustig maar.
Ik red je niet om je te vermoorden.
Ik heb wat vragen voor je.
Vragen. -Ja.
Wat je hebt gezien. Wie je hebt ontmoet.
Waar je was, waar je heen gaat.
Waarom? -Een verhaal.
Ik ben journalist.
Voordat Lauren er was, woonde je alleen in dat hutje.
Laura. -Sorry.
Er was niemand.
Ik praatte tegen mezelf.
Ik moest stoppen. -Waarom?
Ik vond het gesprek te leuk.
Wat kun je me vertellen over Laura?
Mocht ik haar tegenkomen.
Ze houdt van blackjack. -Een kaartspeler.
Toffee. Drop. Vroeger hield ik er niet van.
En nu?
Wel oké.
Vind je haar terug?
Dat weet ik zeker.
Hoe raakte je haar kwijt?
Dat is geen vrolijk verhaal.
Dat is geen enkel verhaal. -Dat van ons wel.
Als we elkaar hebben teruggevonden.
Is dat...
Geweldig. Bedankt. -Geen probleem.
En jij?
Hoelang ben je al onderweg? -Wat boeit het?
Deze vragen. Er zijn geen nieuwszenders meer.
Ik heb je gered.
Noedels en moeite.
Je bent me iets verschuldigd.
Dat heb ik niet nodig.
Ik wil je verhaal horen.
Waarom ben je hier?
Ga je ergens heen?
Vlucht je... -Je hoefde me niet te redden.
Ik ga ervandoor. Of hou je me tegen?
Wacht even.
Wacht even, vriend.
Als je samen bedreigd bent, ben je bevriend.
Ik wil geen vragen meer beantwoorden.
Laat me met rust.
Ik heb iets voor je.
Oké? Schone sokken.
Die zijn goud waard.
Goud is niet veel meer waard.
Maar ik zag bij het kampvuur wat voor sokken je droeg.
Het is tijd voor een upgrade.
Bedankt.
Sorry van de maïs.
Vooral omdat ze voor je voeten zijn.
Red je het wel in je eentje?
In deze wereld zijn we altijd alleen.
Wacht. Wacht.
Goeiemorgen, Al.
Handen.
Dat zou ik niet doen.
Zonder hendel ben je niet zo stoer.
Dit is simpel, Al.
We willen de truck. Geef ons de sleutels.
Handen.
Kom op.
Stok.
Ik vraag het niet nog eens.
Nee.
Al.
Alles oké? -Ga maar.
Snel, naar de bus.
De sleutels werken niet, lieverd.
Ze zijn voor m'n kluisje, klootzak.
Morgan.
Geef me de sleutels. -Je ziet er niet uit.
De sleutels. -Al.
Ga liggen.
John.
Iedereen in orde?
Man, dat was onaangenaam.
Maar het werkt wel.
Bedankt voor de hulp.
Die gast... Wat een unieke klootzak.
Maar ik wilde vandaag niemand vermoorden.
Weet iemand wat 51 betekent?
Dat soort merktekens duiken de laatste tijd vaker op...
maar we kunnen het alleen de doden vragen.
De doden? Ik noem ze de ontzielden.
Ik ken ze gewoon als zombies.
Kijk eens aan. Wat persoonlijke informatie.
Je staat nog bij me in het krijt.
Stop maar.
Je naam.
Morgan Jones.
Waar kom je vandaan?
Atlanta en...
en Virginia.
Hoe ben je hier beland?
Rennend.
En ik heb gelopen.
Gereden.
Weer gelopen.
Woonde je in een nederzetting?
Een paar keer, ja.
Wat kun je daarover vertellen?
Eén nederzetting heette Aiexandria.
En er was een plek die het Koninkrijk genoemd werd.
Met een daadwerkelijke koning.
Een koning?
Hij had zelfs een tijger.
Oké, dat is iets voor later.
Was het goed wonen in die nederzettingen?
Ze waren veilig.
Er woonden goede mensen.
Ik heb er een paar vrij lang gekend.
Wat is er gebeurd?
Ruzie.
Met een andere groep. Een heel grote groep.
We hebben gewonnen.
Maar je bent niet gebleven.
Ik was al weg.
Voordat ik weg was. -Ik begrijp het niet.
Hebben ze iets gedaan?
Of jij?
Ik heb je wat verteld. Dat was de afspraak.
Dat je goede mensen kende in Virginia...
en toen vertrok.
Waarom? Was je ergens naar op zoek?
Was je op de vlucht?
Vertel me iets over jezelf.
Hoe kom je aan dit busje?
Waarom wil je zo graag vreemde mensen ondervragen?
Ik heb je gered. -En wij jou.
Bedankt voor jullie hulp...
maar ik moet er echt weer vandoor.
Je been... -Het gaat wel.
Het gaat prima, zeg ik toch?
Vertel me iets oprechts, dan staan we quitte. Waarom verliet je Virginia?
Ik raak mensen kwijt en dan raak ik mezelf kwijt.
Is daar iemand?
Je had ongelijk.
Wat je eerder zei...
over alleen zijn.
Alsjeblieft. Gaat het?
Bedankt. -Morgan.
Die zombie. Ik moet het weten.
Oké. Hé, oké. Wacht. Wacht nou, oké.
Geef hier. Kom op.
Oké.
Bedankt.
Goed dat we je hebben gevonden.
Ik reis met je mee tot m'n been genezen is.
En geen vragen meer.
Ik blijf vragen stellen.
Vooral over die tijger.
Geen antwoorden meer, dan.
Touché.
Kom op.
Het is lekker.
Waar gaan we heen?
Al heeft me naar m'n truck gebracht, maar hij start niet.
Nu gaan we samen op zoek naar Laura.
In ruil voor z'n verhaal. -Dat klopt.
Dat klopt.
Ik weet niet of ik haar zal vinden. Echt niet.
Ik denk er niet aan, want het helpt me niet.
Maar ik weet dat het de waarheid is.
Je kunt niet ontsnappen aan de waarheid.
Dat is waar.
Ik zie daar iemand.
Kom op.
Je zei dat hier maar weinig mensen waren.
Dat is ook zo.
Pak aan. -Dat gaat niet.
Ik moord niet.
Kom op, je moet ooit toch antwoord geven.
Ik moord ook niet. Dat probeer ik tenminste.
Wat een goed moment om dat te delen.
Ben je gewond?
Is ze in orde? -Breng me de EHBO-doos.
Hoe komt dit?
Er zijn slechte mensen.
Er zijn hier slechte mensen.
Waar?
Laat vallen.
Hé, laat vallen. Laat vallen.
Laat vallen.
Wat is je verhaal?