Laten we het maar gewoon doen.
We kunnen wel wachten.
Totdat hij begraven is.
Jij zou ons erheen brengen en dan zouden we praten.
Vraag wat je wilt vragen.
Hoe ben je hier beland?
Wat een heftige vraag.
Soms zijn die het makkelijkste te beantwoorden.
Er was één dag...
waarop we hadden kunnen voorkomen dat dit zou gebeuren.
Laten we daar beginnen.
Vertel me over die dag.
Hoelang was het geleden dat ze verschenen?
Een paar weken.
We vulden onze rantsoenen aan met veevoer.
Heb je ooit veevoer gegeten?
Ik moet zeggen dat je eraan moet wennen.
Gaat het?
Ja, hoor.
Laat me je helpen. -Doe maar niet.
Meer hebben we niet. -Wacht op betere pannekoeken.
Op betere tijden. -Precies.
Dit is te lekker voor veevoerpannekoeken.
Voor betere tijden.
Het kan gebeuren.
Het is al eens gebeurd...
ook al voelt dat nu niet zo.
Het wordt wel beter.
We zouden het vee moeten opeten voor we hun voer eten.
Niemand doodt vandaag iets wat beweegt.
Gaan we verder weg? We hebben alles binnen 80 km doorzocht.
Alle plekken waar eten zou kunnen zijn. Ik werd creatiever.
Deze plekken hebben onze vrienden misschien overgeslagen.
De bowlingbaan?
Wie weet. Misschien hebben ze nacho's.
Of kaas uit een spuitbus.
Wanneer gaan we? -Wij?
Ik moet nog een groot gebied in kaart brengen.
Kom op.
Die dag op pad gaan.
Dat was onze eerste fout.
Niet vergeten: Geen stekels, geen paars, geen zwart.
Je weet dat ik op A&M heb gezeten?
Ik heb meer planten gerookt dan bestudeerd...
maar ik weet welke planten je kunt eten.
Oké, ik heb je iets verteld. Nu vertel je mij iets.
Waarover? -Over jou.
Ik heb niet op A&M gezeten.
Kijk eens aan. Ons uitstapje werpt z'n vruchten af.
Ik kijk wel of er een wagentje is.
Hoelang blijf je dit doen?
Wat doe ik?
Je doet alsof je bang van me bent.
Ik kan je verzekeren dat dat niet het geval is.
Wat is er dan?
Was je bang van hem?
Natuurlijk niet.
Wat vond je van hem?
Ik dacht dat we het over Nick hadden.
We hebben het over jou.
Kijk uit. Ik zie hem.
Bedankt.
Eikels.
Ik zag het op de kaart toen mam me hierheen bracht.
Het klinkt gek, maar het voelde als een teken.
Waarvan? We vinden geen eten in de bibliotheek.
Dat weet ik.
Ga je mee of niet?
Ik ging mee omdat Nick dat wilde.
Ik dacht dat het goed voor hem zou zijn.
HOU VOL, LIEVERD
Neem je dat echt mee?
Nick, wat doen we hier?
Boeken. We hebben boeken nodig. Voor onze bibliotheek.
Mensen hebben een reden nodig om te vechten.
Een reden om te blijven. Het kan niet alleen om eten draaien.
Nick, er is niets meer. -Er moet toch iets zijn?
Dit gaat vast om haar.
Ze denkt dat ze voor haar zorgen en dat ze familie zijn.
Ik was net als zij.
In de Colonia geloofde ik echt in wat we deden.
Ik dacht dat het een goede plek was, maar dat was niet zo.
Ik zag het gewoon niet.
En jij hebt me geholpen.
We helpen haar ook, maar niet zo.
Maar je kon haar niet helpen, hè?
Ze heeft Nick vermoord.
Wat denk je zelf?
Wist je dat ik vroeger politieagent was?
En ik kende iemand bij de politie...
die elke avond een fles roggewhisky dronk als avondeten.
Elke dag weer.
En op een dag overleefde hij op het nippertje een confrontatie...
met iemand die een vuilniswagen had gejat.
Z'n patrouillewagen was zo plat als een pannekoek.
Hij heeft het maar één week zonder die roggewhisky gedaan.
Wat ik heb geleerd, is dat er meer nodig is dan één slechte middag...
of een goede, om iemand te veranderen.
Dus als we afscheid hebben genomen, ga je er vast vandoor.
Je gaat weer je eigen weg.
Luister...
Ik weet zeker dat ik haar ga vinden. Echt waar.
En je moet erbij zijn als het me lukt.
Je moet haar ontmoeten.
Ze moet jou ontmoeten.
Ik wil gewoon zien dat hij begraven wordt, John.
En ja, dan ga ik weer op pad.
Ik doe het beter in m'n eentje.
We kunnen stoppen als het te zwaar is.
Te zwaar?
Het is al goed.
Het is gewoon...
Je broer is gewoon...
Ja, dat klopt.
Ik hield altijd van dit soort plaatsen.
Ben je er ooit geweest? -Al even niet meer.
In je eentje?
Nee.
Op dit soort plekken hadden ze geweldige churros.
Klopt.
Dit is een goeie, laten we hem meenemen.
Handig voor als je omsingeld bent door doden.
Goede banden, goedkoop maar met een grote benzinetank.
Er zit zelfs een cassettespeler in.
Maar geen sleutels.
Waarom weet je zo veel over auto's?
Dat valt best mee.
Kom op.
Hier hebben mensen gewoond.
Tot de hekken het begaven.
JE MOET ZO LANG ZIJN VOOR DEZE ATTRACTIE
Degene die hier kampeerde...
is naar boven gegaan toen het hek het begaf.
De trap is gebarricadeerd.
Daar. Zo klimmen we naar boven.
Redden we dat?
Ja, dat redden we.
Hoeveel churros heb je ooit op één dag gegeten?
Vier. Ik had lol. Ik was vast high van al het chloor.
Dat is nog erger dan pleisters in het water.
Wat gebeurde er toen?
Ik wilde gewoon het juiste doen.
Er is een reden dat we nog niet samen op pad zijn geweest.
Zeg het gewoon als je me niet mag.
Ik mag je wel.
Daarom wilde ik je geen kans geven om me te leren kennen.
Ik heb dingen gedaan.
Dit herinnert me eraan...
dat ik die man niet meer wil zijn.
Gewoon een steentje.
Dat is het niet.
Dankzij dat uitstapje werden jullie hechter?
Natuurlijk.
We waren de enigen daar die nog ademden.
Er is nog munitie. Laten we meenemen wat er nog is.
Naomi.
Hou vol.
Wanneer heb je hem geslepen?
Dat kwam later.
Vertel verder.
Moet je zien.
Dit is moeilijk te vinden.
Laten we zo veel mogelijk meenemen.
Bedankt.
Hier.
Kijk eens.
Misschien hebben ze dit hele gebied gemist.
Dit is misschien niet de enige plek...
die nog niet leeggeroofd is.
Ik zag een eindje terug een stel gebouwen.
We kunnen erheen rijden.
Naomi?
Wat is er gebeurd? Is ze gevlucht?
We waren allemaal op de vlucht.
Victor?
Wat is dit? Waar zijn we?
Ik laad hem al vol met provisies sinds de oogst mislukt is.
Het is misschien net genoeg voor een maand.
Waarom laat je me dit zien?
Er is genoeg ruimte voor twee man.
Je hebt eten.
Victor, de mensen hebben honger.
Samen redden we het hier nog geen dag mee.
Die dag kan het verschil maken tussen leven en dood.
Dat kan dit ook.
Ik heb dingen gedaan voor ik je kende.
Mensen raakten gewond, ze stierven.
Soms alleen voor m'n eigen zelfbehoud.
Ik wil blijven leven. Er is een hongersnood op komst...
en zo zorg ik ervoor dat ik het overleef.
Dat we het allebei overleven.
Wil je me leren kennen?
Dit is wie ik ben.
Sorry, Victor. Ik kan het niet.
Dat dacht ik al.
Ik rij zelf wel terug.
Je hebt hier alles wat je nodig hebt.
Ben je weggegaan?
Strand?
Je denkt dat dit jouw schuld is.
Waarom? -Het is niet zijn schuld.
Hij was niet de enige die overwoog te vertrekken.
Dit is al de tweede keer dat je van me vlucht.
Je hoeft niet te zeggen waar je vandaan komt of wat er is gebeurd.
Je hoeft ons niets te vertellen...
maar je staat aan onze kant of niet.
Ik kan het gewoon niet nog eens.
Ik... Ik kan het niet.
Wat niet?
Hiermee doorgaan.
Ik heb ooit hetzelfde gedaan.
Ik ben alleen vertrokken. Niemand had me kunnen tegenhouden.
Maar ik besefte dat ik niet was waar ik wilde zijn.
Misschien ontdek jij dat ook wel.
Laten we wat benzine regelen.
En jij?
Heb jij overwogen te vertrekken?
Dat deed iedereen.
We moeten gaan.
Misschien kunnen we iets voor haar vinden. Platen of cd's.
Wat dan ook.
ZUIDWESTEN VAN DE VS, 2008
We hadden hier niet moeten komen. -Zo wil ik niet eindigen.
We geven het niet op. Het wordt wel beter.
Dit is de Colonia niet. -Misschien wel.
Misschien hebben we het niet door. -We gaan het oplossen.
Misschien gaat dat niet.
Wat als we een nieuwe plek vinden en opnieuw beginnen?
Nieuwe velden, nieuwe gewassen. Dat hebben we al eens gedaan.
Waar gaan we dan naartoe?
De eerste pagina die we openslaan.
Daar gaan we heen. Daar beginnen we opnieuw.
Daar brengen we iedereen naartoe.
Op welke pagina viel hij open?
Welke pagina het ook was...
dat is vast de reden dat je hier nu zit.
Ik had dat boek nooit moeten openslaan.
Kan ik je ergens mee helpen?
Heb je nog wat relish?
De relish is vast al op.
Net als de ketchup en mosterd.
Je gebruikt alle sauzen...
om eten op te fraaien dat je niet wilt eten.
Ruikt best goed, toch? Voor iets uit blik.
Oké.
Waar stuur je iedereen tegenwoordig naartoe?
Zodat je er eerder kunt zijn?
Ik dacht het niet.
Weet je, Madison...
als je iemand op pad stuurt, bestaat de kans dat ze niet terugkomen.
Ze komen wel terug.
Weet je het zeker? -Ik ken m'n mensen.
Weet je waar Ennis en ik woonden voordat we vertrokken?
Ik woonde net zoals jullie.
Niet in een honkbalstadion, zo apart was het niet...
maar het was een nederzetting.
De ranch van m'n familie in de heuvels.
Met twee of drie andere families.
Een fijne plek om te wonen.
En toen braken er 50 km verderop natuurbranden uit...
Ik weet waar dit naartoe gaat.
Je was slim.
Je zag wat er zou gebeuren, waarschuwde de anderen...
maar ze luisterden niet.
Dus zijn je broer en jij gevlucht voor de brand.
Het spijt me van de rest van je familie.
Mensen zijn koppig.
Worstje?
Nee, bedankt.
Als je hier niet bent voor het eten...
of het gezelschap...
waarom ben je hier dan?
M'n aanbod geldt nog steeds.
Wil je relish? We kunnen vast wat vinden in de snackkiosk.
We kunnen er allemaal iets van maken...
als we samenwerken.
Je gelooft dat echt, hè?
Dat klopt.
Daarom gaat deze plek ten onder.
Mijn aanbod geldt ook nog steeds.
Ik voeg me niet bij jullie.
Je had ongelijk over het vertrek van Ennis en mij.
Ik overtuigde iedereen te blijven.
Ik zei dat we ons thuis konden redden...
en ze luisterden.
Toen kwam de brand dichterbij.
Alleen m'n broer en ik hebben het overleefd.
We hoorden iedereen sterven.
Ze schreeuwden terwijl we wegreden.
Daarom was deze dag zo belangrijk.
Omdat je besloot te vertrekken.
Omdat je het stadion hebt opgegeven.
Daar gaan we dan.
Ik was een verpleegster op de intensive care.
Ik heb veel auto-ongelukken en beroertes gezien.
Na een tijdje wist je wie het zou redden en wie niet.
Je moet met je moeder praten.
Je kunt niet voor eeuwig in het stadion blijven.
Je moet nadenken over waar je naartoe wilt.
Ik praat wel met haar.
Je denkt dat je weet wat er gebeurd is.
Maar je hebt het mis.
Waar is Victor? Is hij in orde?
Waarom heb je die spullen voor iedereen teruggebracht?
Waarom vroeg je Cole niet je geheim te bewaren?
Ik werd eraan herinnerd wat ik te verliezen had.
Wat vonden mensen van je plan om te ontsnappen?
Jullie hebben een geslaagde dag gehad.
Het zit eindelijk weer eens mee.
Dat werd hoog tijd. Goed gedaan.
Ik heb ze niet verteld dat ik alles had ingepakt.
Ga je het me vertellen?
Op welke pagina opende je het boek?
We gaan dus naar het noorden.
Ik vraag me af hoe de grond daar is.
Lucy, wat als we dit anders kunnen bekijken?
Ik begrijp het niet.
Waar heeft het boek je naartoe geleid?
Wat heb je gevonden?
Wat als we verder gaan dan deze kaarten?
Verder dan waar die eikels op de parkeerplaats al zijn geweest.
We kunnen niet elke keer zo ver weg gaan.
Het hoeft maar één keer.
We vinden zaden en mest en verplanten alles.
We herstellen deze plek weer.
Oké. Ik vertel het de anderen wel.
Goed gedaan.
Bedankt voor vandaag.
Verplanten was jouw idee. Ik ben blij dat we het hier doen.
Mam.
We moeten praten.
Heb je haar verteld over Naomi?
Nee.
Had je altijd gelijk?
Op de ic. De patiënten die volgens jou zouden sterven.
Hebben ze het ooit overleefd?
Ik liet Naomi zelf het woord doen.
Mooie wagen.
Wat heb je nog meer gevonden?
Als we blijven, gaat het eerst slechter voor het beter wordt.
Ik wil een ziekenboeg opzetten.
En ik help haar.
Ik snap het niet. Je hebt voor het stadion gevochten.
Waarom is die dag alles veranderd?
We hadden mam moeten overhalen om te vertrekken.
Ik had m'n gevoel moeten volgen. Ik had die auto geheim moeten houden.
We hadden een andere pagina moeten openen.
We hadden ergens anders naartoe moeten gaan.
Maar we wilden erin geloven.
We wilden blijven.
Ik wilde een beter iemand zijn.
Daarom is m'n broer dood.
Daarom is Nick dood.
Daarom is m'n vriend dood.
We hadden alles kunnen voorkomen.
Is dit 't?
Hier is het.
Waarom hier?
Wat maakt het uit?
Ik wilde het gewoon weten.
Dit gaat vast niet om Nick.
Je gaat achter de anderen aan.
Zelfs na wat hem overkomen is?
Dit is was Nick zou willen. -Dat weet je niet.
Je kende Nick niet.
Je hebt de hele tijd tegen me gelogen. We hadden een afspraak.
Ik zou je vragen beantwoorden en dat heb ik gedaan.
De antwoorden doen er alleen toe als ze de waarheid zijn.
Zijn ze ook. -Misschien.
Maar je hebt ze wel in onzin gewikkeld.
Hoe weet ik wat het verschil is? -Ruik eraan voordat je toetast.
Jullie mogen alleen op zoek. -We hebben je niet meer nodig.
Alicia heeft dit gevonden bij onze vriend met de El Camino.
Ze splitsen op en komen weer samen met hun vondsten.
We weten waar ze naartoe gaan.
Je had gewoon een rit nodig.
Je bent belazerd, Al.
Sleep je dit allemaal mee naar de plek waar de Aasgieren zijn?
Dat ligt eraan. Breng je ons?
Neem ze niet mee, Al. Neem mij mee.
Hun verhaal eindigt ermee dat meer mensen gewond raken.
Je kent nog niet ons hele verhaal.
Geef me een reden dat ik vanaf nu kan geloven wat je me vertelt.
We hoeven je niets te vertellen.
Wil je de waarheid horen?
Wil je weten hoe dit afloopt?
Je kunt het zelf zien.
Laad alles maar in.
Maar je gaat wel nog steeds je broer begraven, toch?
Je laat hem toch niet achter in de berm?
We begraven hem hier.
Hier?
Hij was toch graag bezig met planten?
Hoe kom je daaraan?
We hebben zo veel mogelijk meegenomen. Wapens, eten...
Verpakt in wat we konden vinden. -Mag ik?
Alsjeblieft. Hij was van haar.
Van wie? -Laura.
Laten we dit naar de kleedruimte brengen.
Momentje.
Naomi?
Ze heette Naomi?
Ze heeft me haar echte naam nooit verteld. Waar is ze?
Waar is ze naartoe gegaan?
Waar is ze?
Naomi is niet ontsnapt.
Het stadion. Alles ging mis.
Wat is er gebeurd?
Ze is dood.
Nee, dat is niet waar.
Ze is daar ergens.
Dat moet wel.
Kijk eens aan. In je verhaal is wel iemand gewond geraakt.
Je hebt vast... -Hou je mond.
Dit is hun schuld.
Kom met ons mee.
Help ons er een einde aan te maken.
John. -Laat me met rust.
Laat me met rust, allemaal.
Ik kom er wel achter wat er gebeurd is.
En dan kom ik je ophalen.
Al.
Ga maar.
Sorry, John.
Je had gelijk.
We staan er altijd alleen voor.