geïnspireerd op waargebeurde feiten
Onder de kaak.
Steun op de eerste laag huid, doorboor de tweede laag.
Goed zo.
Welke wil je? Bruin of blauw?
Kijk dan toch.
Regina, blijf eens rustig.
Ze hebben vertraging. Dat gebeurt. -De hele nacht?
Er moet iets gebeurd zijn.
Wat als ze gepakt zijn? -Wat? Primo?
De duivel kan hem nog niet pakken. Blauw. Het komt wel in orde.
Is alles in orde? -Ja, liefje, alles goed.
Wat zie je er elegant uit.
Vandaag is het jouw dag.
Bijna zo knap als je vader.
Nog knapper als je niet stond te luistervinken.
Je moet nog een das aan. -Ik kan het niet...
Vandaag word ik een man. -Dat zeggen ze.
Laat mij je dan helpen.
Helpen? Hoe dan? -Je weet wel.
Ik weet het niet.
Het zit in mijn bloed.
Het zit niet in je bloed.
Jij hebt alleen jouw bloed in je bloed.
Rode en witte bloedcellen.
Begrepen?
Weet je wanneer je een man wordt? Niet met je vormsel.
Als je een kind hebt om voor te zorgen.
Wat is er gebeurd?
Stap in. Instappen.
Is alles in orde?
Waar gaan we naartoe?
Zeg eens wat er gebeurd is.
Zeg dan iets, verdomme. Primo.
Ik heb het tegen jou.
Wil je weten wat er gebeurd is? Dit hier.
losgeldeis: 5 miljoen dollar bod van Getty: ingetrokken
Ik heb vier uur zitten wachten.
Rustig.
Vier uur, dat betekent dat ze niet meer komen.
Ik ben teruggereden.
Ik heb nagedacht. Zou ik hem vermoorden of zou ik hem niet vermoorden?
Daarom vraag ik jou, professor... Doden we hem?
Dat is niet onze beslissing.
Nee? Wil je het Salvatore vragen? -Ja.
Die man is gewoon een grap. Wij zijn allemaal een grap.
Weet je wat het probleem is? Als ze het horen, worden we gelyncht.
Ze wachten op een regen van goud.
We zetten de jongen in die verdomde grot en doen alsof alles in orde is.
Begrepen?
Wie zal het Salvatore vertellen?
Wij moeten eens nadenken. Want ik heb het gehad.
Tuurlijk, ik heb vandaag toch niks beters te doen.
Verdomme, zeg...
Mooi pak, hoor. -Jij kunt de pot op.
Waar zijn ze allemaal? Leonardo?
Wat is er gebeurd? -Niks zeggen.
Het is toch afgelopen? Hè?
Waar zat je nu?
De jongen?
Wij hebben hem nog. -Leeft hij nog?
Ja, hij leeft nog.
Glimlachen.
Glimlachen, ze kijken.
Alles is in orde.
Zeg het.
Alles is in orde. Zeg het. -Alles is in orde.
Goed zo.
En zorg dat het oprecht lijkt.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
De vrede van de Heer zij met u. -En met uw Geest.
Broeders, om de heilige mysteriën te vieren...
gedenken wij onze zonden.
Ik beken aan de almachtige God...
Ik beken aan de almachtige God en aan jullie, broeders...
dat ik gezondigd heb in gedachten, in woorden en daden...
door mijn schuld, door mijn schuld, door mijn grote schuld.
Ik vraag de heilige maagd Maria...
de engelen, de heiligen en mijn broeders...
voor mij te bidden tot de Heer, onze God.
Kunnen we vieren?
Ja. Ja, Salvatore.
Zeker? -Ja, zeker.
Is alles aangekomen?
Goed.
Wat een dag.
Laten we de Heer prijzen. -Altijd, altijd.
Peter, wat is de naam van de jongen? -Francesco.
Francesco, ontvang het zegel van de Heilige Geest, de gave Gods.
Vrede zij met u. -En met uw Geest.
De mis is afgelopen. Ga in vrede.
Wij danken God.
Wat is er? -Ik moet je spreken.
Wat is er?
Er zijn drie belangrijke dagen in mijn leven. Onze trouwdag.
De geboorte van onze zoon.
En deze dag. -Ik snap het niet. Wat zeg je nu?
Verpest deze dag niet, alsjeblieft.
Nee, ik moet het hem zeggen, of hij vermoordt ons.
Hij kan ons morgen ook nog doden. Vandaag is Francesco zijn dag.
Je verpest niet alleen onze dag, maar ook die van Salvatore.
Je zag hoe trots hij is op onze zoon.
Ik vraag je maar één dag in de genade Gods.
Ik smeek het je.
Maak je geen zorgen. Ik los het op.
En nu glimlachen. Vooruit, glimlachen.
Pardon, heren, pardon. Graag een familieportret met de don.
Regina en ik willen jullie bedanken voor jullie komst.
Sorry, ik word overmand door emoties. Ik ben een man van weinig woorden.
Zij die me al kenden toen ik zo oud was als Francesco...
weten dat ik een rebel was.
Ik ben dan ook gelukkig en verrast...
dat mijn zoon echt een knappe kop is.
De schoonheid heeft hij van mij...
maar zijn verstand heeft hij zeker van zijn mama.
Ik heb de looks en het verstand.
Ik wil dat jullie allemaal weten...
dat mijn zoon een andere weg inslaat.
Francesco zal de eerste van mijn familie zijn...
die aan de universiteit gaat studeren.
Hij moet weg van hier. Weg van hier.
Op Francesco.
We drinken op zijn gezondheid.
Mag ik, Leonardo? -Uiteraard.
Vrienden...
de eerste keer dat ik hem in mijn armen hield...
keek hij naar me op en glimlachte hij breed.
Een oprechte en loyale glimlach.
Hij is slim. Hij weet naar wie hij moet glimlachen.
Francesco wordt vandaag een man, en een deel van onze gemeenschap.
Daarom heb ik een bijzonder geschenk voor jou. Hier.
Mijn vader gebruikte het tijdens de oorlog.
Het wordt doorgegeven van vader op zoon.
Maar ik heb geen kinderen.
Daarom geef ik het aan jou, want jij bent als een zoon.
'Aan Francesco. Van man tot man.'
En het motto van het regiment?
'Het kan me niks schelen.'
Vader stierf terwijl hij de familie beschermde. Je familie bescherm je.
Geef me je glas eens.
Drink het in één teug uit. Op Francesco.
Ik ben blij dat die hele zaak opgelost is.
Ja, godzijdank.
Is het klaar?
Ik ben niet klaar. Ik kan niet plassen met iemand erbij.
Mijn gewassen zijn te ver omdat ik hem moest bewaken. Ik wil iets terug.
Er wachten veel mensen.
Ik wil ook iets terug, net als jullie.
Maar is het nu gedaan of niet? -Het is gedaan.
Don Salvatore.
Waar is mijn kleinzoon?
Wie is dat?
Angelo Calati. Mijn kleinzoon.
Hij werkte voor u.
Waar is hij?
Hoe kan ik dat nu weten? Wat wil ze?
Mevrouw, we zijn aan het vieren.
Dit is geen gesprek voor een vormsel.
Toen ik dat verbrande lichaam zag, wist ik dat het mijn Angelo was.
De wijn van don Salvatore zal in azijn veranderen...
zijn brood in steen. -Mevrouw...
Wat is al dat gedoe? We klinken.
Ze vinden haar kleinzoon wel. -Een toost.
Weet u hoe gevaarlijk het is zoiets te zeggen?
Denkt u dat mij dat wat kan schelen?
Op mijn leeftijd?
Ik doe het meteen opnieuw als u me niet meteen zegt waar Angelo is.
Het spijt mij.
Het spijt me, mevrouw.
Ik wist het.
Hij was pas zeventien.
Ze hadden uw jongen er niet bij mogen betrekken. Geen enkele jongen.
Die mannen denken niet na. Ze doen maar.
En wij mogen puin ruimen.
Elke keer opnieuw.
Kunnen we nog iets voor u doen? Voor uw familie?
Denkt u dat u me kunt afkopen?
U werd afgekocht van bij uw geboorte, zoals wij allemaal.
We maken een cirkel.
Zoiets wil ik nooit meer doen. -Nooit meer.
Laten we er komaf mee maken.
Wat doe jij hier? -Don Salvatore.
Kom je je soms verstoppen?
Ik ben een beetje moe van de reis.
De rotzak. Ik dacht dat ze nooit zouden betalen.
Rotzakken. -Die ouwe Getty, wat een taaie.
Hij laat zijn kleinzoon hier wegrotten tot hij de juiste prijs krijgt.
Hij werd te oud... Hij wou naar niemand nog luisteren.
Hij heeft gewoon geen hart.
Maar het belangrijkste is... Eind goed, al goed.
Ik schenk nog eens bij.
Zeg het tegen je oom. -Wat moet ik zeggen?
Wat je me moet zeggen.
Scherp, hè?
Zo mooi.
We zagen je vader de berg afdalen met Primo.
Welke? -Die waar Paolo zijn geiten heeft.
Die? -Ja, de berg recht voor je.
Laten we gaan kijken. -Nee, het wordt donker.
Kom op, zeg.
Beter van niet.
Stelletje lafaards. Ga al maar. Ik haal jullie wel in.
Nog een rondje van mij. Ik wil nog muziek.
Eén reden waarom ik je niet voor de ogen van je vrouw en kind zou neerschieten.
Bid maar dat het een goede uitleg is.
Waar is mijn geld?
Ik heb vier uur gewacht...
Ik heb vier uur in de auto gewacht. Ze kwamen niet, dus ben ik teruggereden.
Waarom zou ik jullie geloven?
Omdat we de jongen nog hebben. In een grot daar.
Waar precies? -Bij de ravijn.
Waar Paolo zijn geiten heeft.
En waarom heb je me niks gezegd? -Hoe kon ik? In een volle kerk?
Ik wou niet dat je gezichtsverlies leed. -Ik?
Denk je dat ze zo blij zijn om het vormsel van dat joch?
Ze weten het. Ze denken dat we rijk zijn. Dat we de wereld veranderen.
We staan voor aap als ze horen dat we die jongen nog altijd hebben.
Salvatore, ik heb Leonardo gevraagd het jou nog niet te zeggen.
Dan konden we één dag vieren. Ik, jij, Francesco, het hele dorp.
Eén dag maar.
Zonder die vreselijke zaak aan ons hoofd.
Bravo. Bravo. Laat je de zaak nu al door haar leiden? Een vrouw.
Water.
Het is goed.
Mijn naam is Paul.
De gouden hippie. -Nee, gewoon Paul.
Ik ben Francesco.
Ze zullen me doden, hè?
Dat zou ik toch doen.
Er is niemand gekomen.
Niemand betaalt.
Niemand zal betalen.
Ik ben niks waard.
Niks.
Heb jij broers en zussen?
Ik mis die van mij vreselijk.
Ik denk aan wat ze thuis doen.
Op dit moment zijn ze vast...
ruzie aan het maken over hun snack.
Ze roepen naar elkaar: Geef die pot pindakaas en gelei door.
En mijn mama... Ze...
In Italië verkopen ze geen pindakaas.
Toch niet het echte spul.
Dus sturen ze het naar ons op.
Het is hier zo mooi.
Denk je dat ze het hier doen?
In de openlucht?
Dat zou ik niet zo erg vinden.
Als ik de lucht en de bomen kon zien.
Bedankt, Francesco.
We zijn gewoon een grap.
Als ze iemand ontvoeren en niemand betaalt, doden ze hem.
Laten we hem doden.
Dan winnen we toch wat respect terug.
Heb jij nu plots een mening?
We doden hem.
Wat gebeurt er?
Een vergadering. Salvatore is heel boos.
Jij hebt ons met het probleem opgezadeld. Los het maar op.
Ik gaf je de kleinzoon van een miljardair.
Een miljardair die geen lire betaalt. -Wiens schuld is dat?
Wat zeg je nu?
Ik heb niet met de ouwe Getty gepraat.
Dat heb jij gedaan.
Wat insinueer je nu?
Misschien was er een misverstand, over de plek van afspraak.
Wat? Nee.
Ik was heel duidelijk over de plaats en de tijd. Over alles.
Ik doe het zelf, met mijn eigen handen.
Jij doet wat ik zeg.
Leo. Ik wil er niks van weten.
Ik volg niet.
Wat voor mensen worden wij?
Eten. Eten.
Kom.
Vooruit.
Lopen.
Wat doe je nu, verdomme?
Ze zullen je vermoorden, hoor je? Vooruit, ga weg.
Ga weg.
Ik kan nergens naartoe.
Snij het af.
Snij het at. Verstuur het naar mama en papa.
Snijden.
Alsjeblieft?
Doe het, ik wil nog niet dood.
Alsjeblieft. Alsjeblieft.
Alsjeblieft. Alsjeblieft, snijden.
Ik wil niet sterven. Nog niet.
Alsjeblieft.
Wat heb je gedaan?
deze serie is geïnspireerd op waargebeurde feiten