Het is gebeurd. Ze is van ons.
dertien dagen eerder
Syd?
Ga zitten.
Hij is dus terug.
Sinds vanmorgen. Hij ziet er goed uit.
Dat is altijd het geval bij onze mannen.
Ze komen en gaan, komen, gaan...
Met alle belangrijke zaken die ze moeten doen.
'De wereld zal zichzelf niet redden, schat.' En weg zijn ze.
Een dag, een maand...
een jaar...
voor altijd.
Admiraal Fukyama vroeg of je klaar bent om weer aan de slag te gaan.
Zo houden ze ons in de hand.
Hun afwezigheid leidt ons af van ons leven.
Van de zaken die ertoe doen.
Ik weet niet wat...
Het is nooit hun schuld. Van onze mannen.
God verhoede dat we er zo over denken.
Welke keus hebben ze?
Het lot roept hen.
Wat voor feeksen zouden we zijn als we hen in de weg stonden?
Weet je wat de meest trieste woorden in de Engelse taal zijn?
'Braakliggend terrein'.
Vraag me niet waarom. Braakliggend terrein...
Dat is niet echt gastvrij. -Sta op.
Lieveling, ik moet toegeven dat ik perplex sta.
Zo ben jij niet. -Hoe weet jij dat?
Waar ben je nu heen gegaan?
Deze lichtkwaliteit...
Herinner je je dat dak in Bombay nog?
Nu heet het Mumbai. Een van de vele veranderingen sinds je vertrek.
We hielden elkaar stevig vast, onder de sterren.
Een gefluisterde droom. Je liet me in de steek.
Ik kom altijd terug naar mijn meisje.
Ze is weg. -Toch niet.
Kijk maar.
Ik maakte me zorgen, om je terugkeer.
Als je al terugkwam.
Al die jaren...
Hebben ze me onherkenbaar gemaakt?
Wat zijn jaren? Slechts wentelingen rond de zon.
We moeten binnenkort vertrekken.
Waarheen? -Om de monnik te zoeken.
Weet je nog?
De monnik die het bewaakt.
Heb je hem gezien? De monnik van de Mi-Go-orde.
Is hij hier? In Divisie 3.
Alleen hij weet waar het lichaam verborgen ligt.
Ja, nu herinner ik het me. De monnik...
Je had het moeten verbranden. -Waarom?
Dan had het niet in dat ijsblok gezeten.
Ik zit nog steeds vast in m'n lichamelijke vorm.
Als je me verbrand had...
Verbrand...
Dan had ik door een kosmisch veld van multidimensies kunnen dansen.
Dat was mooi geweest.
En ik dan? Ons.
Je had mee op de kar kunnen springen naar het onbekende...
waar de echte actie plaatsvindt.
Op de kar springen...
Is dat de verkeerde woordkeuze? Kunnen volgen. Ja, volgen.
Ooit zou je me overal naartoe gevolgd hebben.
Ja, dat is zo.
En wat had dat me opgeleverd?
Hoe het zit tussen ons...
Dat is veranderd, hè?
Ja, dat is zo.
Serieus, Melanie. Wanneer ga je weer aan het werk?
Heb je je nooit afgevraagd of dit alles geen droom is?
Wat dan? -Het leven, de wereld.
Hoe weet ik dat jij echt bent? En hoe weet jij het?
Ik ben echt. -Hoe weet je dat?
Als ik mensen sla, vallen ze neer.
Oorzaak en gevolg.
Maar misschien zijn ze ook niet echt.
Misschien is dit alles een fantasie in zijn hoofd.
In wiens hoofd? -Dat van Cary, je andere helft.
Sta er eens bij stil. Misschien ben je hier nu niet echt...
en ben je gewoon zijn verbeelding. Alsof...
hij ergens verlangt om een sterke, sensuele jonge vrouw te zijn.
Ik bedoel dat je zijn waanidee bent.
Ik ga, je hebt duidelijk geen helder moment.
Nee, wacht. Of misschien is hij jouw fantasie.
Jouw fantasie, Je verlangen naar autoriteit.
Misschien bestaat de Cary die je denkt te kennen niet.
Misschien is hij jouw waanidee.
Doe eens normaal. -Normaal...
De realiteit is een keuze. Wie heeft dat gezegd? Iemand...
Doe niet zo raar. Je raaskalt.
Weet je, ik was ooit getrouwd. -Ja, met Oliver. Ik heb 'm ontmoet.
Werkelijk?
Was hij niet knap?
Eenentwintig jaar lang leefde hij in een ijsblok.
Klinkt dat niet mooi? -Nee.
Ik vind het prachtig.
een ijsblok, gebouwd voor twee
'We horen terug te gaan.' Dat heb ik 'm gezegd.
Toen zei hij: En de wereld dan? En toen besefte ik het.
Al die jaren heb ik me zo toegespitst op de redding van de wereld...
dat ik het meest essentiële feit over het hoofd gezien heb.
Wil je dat ik het vraag?
Wat dan? -Er is geen wereld om te redden.
Het zit allemaal in mijn hoofd.
De wereld is gered.
Cary, heb je...
Ik heb het gezien.
Wat was... Moeten we... -Het wapen in de auto leggen...
en rijden. -Waarheen?
De Blauwe Octopus.
Hoe zien we die?
Dit zal geen pijn doen.
Een implantaat. Toen ik David zag, stopte hij die beelden in m'n...
Ons. -...hoofd
Waarom? -Ik denk dat hij een plan heeft.
Blijf op de uitkijk staan.
Haast je.
Goed, nu alleen nog een blauwe...
Ik rij wel. -Sinds wanneer kun jij rijden?
Hoe moeilijk kan het zijn?
Buenas tardes, bitches.
Ben jij de nieuwe Barbara? -Nee, de nieuwe Janine.
Wie is Janine? -De nieuwe Barbara.
Wat is er met haar gebeurd?
Ze is in een lieveheersbeestje veranderd en weggevlogen.
Ik ben trouwens Lenny.
De cornflakemeid...
Gaaf.
Ik vind je ogen mooi. -Dank je, ze zijn nieuw.
Je meent het niet. -Toch wel.
Dit meen je niet. -Jawel.
Wakker worden, junkies, de koningin is terug.
Onze dame van de gesuikerde ontbijtgranen.
De originele Cracker Jack. Het speeltje en het lekkers in één.
Het is Lenny...
en nog iets.
Dit vraagt om een feestje. Dat is al gaande, denk ik.
Nee, een echt feestje. Weet je wel?
-Ja.
Heb je het zo gedaan?
Met David. -Verdomme.
Heb je 'm verrast in z'n slaap?
Ik weet het...
niet echt zeker. Ik was eerder een halloweenmasker.
Sorry voor...
Het is een mooi lichaam.
Veel gezonder dan dat van mij vroeger.
Zal dit nu zo gaan of... -Je kunt m'n lichaam ook teruggeven.
Ja, maar... ik weet niet echt hoe dat moet.
Is het een troost dat het niet mijn schuld is?
Dan zal ik je iets vertellen, meid.
Als je met mij optrekt, zul je veel gore dingen zien.
Wat ik met de nieuwe Janine hier heb gedaan, is klein bier...
vergeleken met het obscene wat nog volgt.
Het is jaren geleden dat ik me nog 's heb laten gaan.
Tussen het ziekenhuis en... Je weet wel.
Zet je maar schrap, of ga gewoon weg.
RIP. Rest in peace.
Dat is op termijn misschien beter.
Ben je een goed mens?
Meen je dat nu?
Ben je een goed mens?
Ik ben niet de slechtste... -Ben je een goed mens?
Maar ook niet de beste.
Ben je een goed mens?
Wat maakt dat uit? Ik doe er niet toe.
Ben je een goed mens? -Hou op.
Zwijg.
Majesteit, met wie ben je aan het praten?
Met niemand. Ik oefen mijn monoloog voor het schooltoneel.
Ik heb ook eens meegespeeld. -Echt?
Ik moest op iemand wachten.
Het hele stuk lang.
Is hij ooit komen opdagen? -Nee, mevrouw.
Mannen...
En nu? -Leg het kistje in de koffer.
En dan? -Vertrekken we.
Dit is een beroerd plan.
Hier zit een wapen in waarmee we...
Dat is niet onze taak. We moeten het gewoon afleveren.
Aan wie? -Geen idee.
We moeten David vertrouwen.
Dat wil ik niet. -Weet ik.
Het is een stom plan. -We keren terug naar het lab...
en misschien neemt hij dan opnieuw contact op.
Heb je dorst? Ik wel.
Sta hier 's bij stil. Wij begrijpen het leven achterstevoren...
maar het moet voorwaarts geleid worden.
Zeg dat wel. -Het is een citaat. Van wie?
Van jou. -Nee, oorspronkelijk.
Van jou. -Vergeet het. Of net niet.
Ooit een elektrische octopus gezien?
Eén keer, maar ik kwam niet te dichtbij.
Waar dan wel?
Wanneer? -Waar?
Wacht eens. Zei je 'octopus'?
Ik dacht dat je 'ocelot' zei.
Een nachtmerrie?
Weet je. Als je de Heer volgt, volgt de Heer jou.
In al m'n dromen die ik me herinner...
ben ik nooit mezelf geweest.
En nu ben ik alleen mezelf in dromen. Grappig, toch?
Het spijt me.
Serieus?
Toch niet.
Wat wil je van me? -Je moet doen wat je gezegd wordt.
Door wie? -Door mij.
David. Hij is aan het wachten.
Hij heeft je nodig.
Waarvoor? Ik snap het niet.
De elektrische octopus.
Heb je 'm ook gezien?
Het is... Ik gok op Helsinki. Of Stockholm.
Wat ligt in Zwitserland? -Ben je tot het uiterste bereid?
Voor David?
Je houdt van hem.
Doe niet onnozel. -Zoals de bloem van de bij houdt.
Heeft hij me echt nodig? En hoe zit het dan met...
Hoe heet ze ook alweer?
Miss Perfect. Sydney.
Zij kan niet wat jij kunt. -Amen, meid.
Lenore. -Oké, als hij me nodig heeft...
zal ik het wel doen.
Ik ben nu wat aan het bijkomen. -Lenore...
Noch Helsinki, noch Stockholm liggen in Zwitserland.
Majesteit?
We krijgen een klein prinsje.
Hebben ze cream soda? -Onwaarschijnlijk.
Wat is er?
Niets. Alhoewel... Ik maak me zorgen om Melanie.
Ze is tegenwoordig zichzelf niet. -Een bedrieger.
Nee, ze ziet alles wat zwart.
Zoals de kleur? -Nee, triest of melancholisch.
Waarom zei je dan zwart?
Bij wijze van spreken.
Zoals... bloed aan je handen hebben. Nee.
We wijken af. Misschien is het bij Melanie een symptoom van eenzaamheid.
Ze is omringd door mensen. -Klopt.
Maar in een menigte kun je je nog altijd alleen voelen.
Maar dan ben je het niet. -En toch wel.
Ik zal doodgaan.
Wat? -Ooit.
Ik word oud.
En dan zul jij alleen zijn, zoals Melanie.
Jij gaat niet dood.
Ik steek de dood twee keer in het hart voor hij je te pakken krijgt.
Dat is niet erg waarschijnlijk...
en een vrij gruwelijk beeld...
maar toch geeft het wat troost.
Is dat...
Blijkbaar wel.
Is daar iemand?
Pardon.
Verdomme. -Niet erg.
Er zit een zendertje op het wapen. We kunnen het volgen.
Ja. Ja, hij is hier. Hij heeft haar gesproken.
Weet je het zeker? -Jawel.
Je had het moeten horen.
Het geschreeuw. Heel het gebouw kon het horen.
Als hij tenminste echt is, wat niet het geval is, maar stel.
Dan had je hem vermorzeld, denk ik.
Wraak...
Wat denk je dat hij wil? Een of ander plan.
Je ogen uitrukken. Zijn ogen.
Er was een brief voor het meisje. Hij had een brief geschreven.
Maar hij vertrok alleen. Hij komt alleen.
Ja, ik weet het zeker. Als ik besta...
dan met zekerheid.
Ik wil ook komen, nu. Nu.
Beloofd?
Nog één ding.
Geweld. Waarom eindigt het altijd met geweld?
Vertaling: Kenny Kyndt BTI Studios