Mr Cole.
Geloof je in het lot?
EERDER IN 12 MONKEYS
Drie jaar geleden,
stuurde ik een reiziger terug in de tijd
om een pest te stoppen,
die zeven miljard mensen had gedood.
Ik veranderde de geschiedenis en redde de toekomst.
Wat gebeurt er?
De puzzel was echter veel ingewikkelder dan we ons ooit hadden kunnen voorstellen.
Wat is dat?
We ontdekten het leger van de twaalf apen,
een samenzwering die eeuwen overspant.
Een sekte die draait op een woeste religieuze toewijding
naar het woord van zijn profeet.
Een vrouw uit de toekomst die zichzelf de Witness noemde.
Het einde van de wereld, een oneindige hel op aarde,
zijn haar opzet. - Begin.
Het zijn er te veel.
Onze missie om haar te stoppen
kwam met een enorm verlies.
Nu hebben de laatste overlevenden van Project Splinter
alles verloren.
Ik ben stervende.
Onze wil.
Onze hoop.
Onze vrienden.
De Witness is al begonnen met het vernietigen van de tijd,
haar Rode Bos.
De puzzel, die we samen wilden oplossen,
heeft ons eindelijk een oplossing gegeven.
Maar niet die waarop we hoopten.
Wat is dit in hemelsnaam?
Want de enige manier om de wereld te redden...
Dit is een programma voor een machine.
Om het verleden te redden,
het heden,
de toekomst,
moeten we James Cole wissen.
Dit is elke keer dat hij heeft gereisd.
Verwijder hem uit elk moment.
De lussen in de tijd en buiten de tijd.
Deze oorlog.
Het is allemaal een ziekte
gemaakt door het geneesmiddel.
De Primairen stuurden ons niet hierheen om de pest te stoppen.
Ze stuurden ons hierheen om het te verspreiden.
Het einde was het begin,
de slang eet zijn staart.
Nu is dat begin
eindelijk hier.
JAAR
2037
Mijn naam is Dr. Cassandra Railly van de M...
We werken aan de opsluiting van de Cole.
DDC-stations, luister naar mij.
De pest begint met Leland Frost.
De echte makers van de pest, ze houden me in de gaten.
Ik heb bijna geen tijd meer.
Ze zijn onder jullie.
Alsjeblieft, Cole.
Voorzichtig.
Ze is een teer beest.
Ik ben hier niet om je kwaad te doen. Het is voor mijn eigen bescherming.
Je vraagt je af hoe één rover hier kan overblijven,
nadat Mr Whitley ze allemaal had verjaagd.
Die gedachte kwam bij me op.
Nou, het is een groot gebouw, nietwaar?
Het kost tijd om alle schuilplaatsen te ontdekken.
Sigaret? - Ik ben gestopt.
O ja, voor iemand die je verloren hebt.
Foster stuurde je. Die kloot...
Project Splinter.
Je zult veel proefpersonen nodig hebben.
Ben je daar op voorbereid?
Mannen naar hun dood sturen?
Ja.
Erg egoïstisch, nietwaar? Alleen maar om één dochter te redden?
Door mijn dochter te redden, zal ik de wereld redden.
Maar deze wereld is er.
Wie ben jij om te zeggen dat het anders moet zijn?
Omdat ik de macht heb om het te veranderen.
Ach, ja.
Ongemakkelijk ligt het hoofd dat de kroon draagt.
Ik wil gewoon een kans. Hoe gering dan ook. Niets doen...
Niets doen,
zou hetzelfde zijn als jij haar zelf zou vermoorden.
Ik begrijp het beter dan de meesten.
Toch kan er een dag komen
dat één enkel leven, tegen zeven miljard, er één teveel is.
Overweeg dit dan.
Wat er ook gebeurt,
red die ene.
Ik wens je veel succes.
Weet je,
ik heb er alle vertrouwen in dat je zult slagen.
JAAR
2043
In het begin, toen we voor het eerst naar Project Splinter kwamen,
moest ik deze injecties namaken,
uit mijn geheugen en ik gebruikte mijn DNA als sjabloon.
Zestien mensen werden gedood in die machine.
Hun lichamen weigerden het serum.
De machine scheurde ze uit elkaar.
We hadden nooit een geslaagde splinter tot James Cole.
Jij maakte tijdreizen mogelijk.
Maar ik wist nooit waarom,
tot nu.
Ik ben de demon.
De eerste tijdreiziger.
Ik ben degene die de tijd gek heeft gemaakt.
Nee, Cole.
Daar is het wapen van de Primairen voor.
Om me volledig te wissen en voor altijd.
Het spijt me heel erg, Cole.
Ik wist het niet.
Het is goed.
Goed.
Hoe gaan we het doen? We nemen hun code,
stoppen het in onze machine... - Nee.
Nee.
Nee, dit kan het niet zijn.
Er moet een andere manier zijn. Jones?
Dit is niet hoe het zou moeten eindigen.
Hoe moest het dan eindigen?
De missie is niet veranderd.
Alleen onze gevoelens.
Maar als je hem kunt wissen, kun je Olivia wissen.
Er moet een andere manier zijn.
Misschien, maar dit is wat we hebben.
We hebben simulatie uitgevoerd na simul...
Ik heb net zeven miljard mensen vermoord.
Ik zal geen zeven miljard en één vermoorden,
niet als die één meer waard is dan de rest.
De tijd zal worden gereset.
Ze zullen weer leven.
Maar hij niet. Hij kan het niet.
Hij kan helemaal niet bestaan. Nee, het is niet goed.
Je hebt alles aan de tijd gegeven.
Hij is het je verschuldigd.
Ik ben het je verschuldigd.
De tijd is het ons verschuldigd.
Onze tijd is nu.
Gisteren is nu.
Morgen is nu.
Alles, altijd
zal snel nu zijn.
Het begin van het einde is voor hen voorbij.
Terwijl we hier aan het eind van de tijd staan.
De dageraad van het eindeloze.
Tegen de tijd dat deze dag voorbij is
en de zon is ondergegaan,
zal de tijd van ons zijn
en de zon zal opkomen
als wij in ons bos van rood zitten.
Nu. Nu.
Vertaling: minouhse Controle: pvdc www.addic7ed.com
James.
Dit moet zo zijn.
We moeten je cyclus voltooien,
zodat je hier eindigt met het antwoord.
Wie ben jij?
Cole.
Het Emerson hotel.
Kalm aan. - Wie ben je?
Dat klopt. Kijk maar goed.
Gegroet, klootzak. Ik ben de Toekomstige Klootzak.
Dit is een lang gevecht.
Je bent pas halverwege.
Het gaat pijn doen.
Van binnen zullen dingen kapot gaan,
dingen waarvan je niet eens wist dat je ze had.
Ik vertel je iets dat ik waarschijnlijk niet zou moeten doen.
Het zal dat gezeik over oorzakelijkheid wel verkloten
waar Jones het steeds over had.
Je moet het jezelf vergeven.
Voor wat je deed, voor wat je moet gaan doen.
Er is een begin
en er is een einde aan dit alles.
Alles wat wij ooit zullen hebben is wat er tussenin zit.
Dit dragen
betekent dat op één of andere manier, ergens,
je altijd je weg naar haar zult vinden.
Tijd om te gaan.
Tot spoedig.
Dat was moeilijker dan ik dacht.
Je vertelde hem dat er hoop was.
Ik moest hier op één of andere manier komen.
Je weet dat er een andere mogelijkheid is.
Nee. Die is er niet.
Ms Goines, u bent op buitenlandse bodem tijdens een epidemie.
Opgejaagd, in het nauw gedreven, alleen.
Ik ben niet alleen.
Wacht.
O, mijn god. Ik kan niet geloven dat dat werkte.
Wacht.
Welke Cole ben jij?
De laatste die ik ooit zal zijn.
JAAR
2043
Jezus.
Ik redde je huid in Praag. Bedankt dat je het mij makkelijk maakte.
Dank je.
Wat is er mis?
Er is een probleem.
De code van de Primairen gaf ons de methode om de tijdlijn opnieuw in te stellen.
Ja, we hebben bijna geen tijd meer,
laat me in dat ding gaan, wis me, doe wat je moet doen.
Dat kunnen we niet.
Het zou onze systemen drieënhalf jaar duren
om de volledige code samen te stellen.
De tijd zal binnen uren instorten.
Twaalf, uiterlijk dertien uur.
We gaan terug, geven onszelf de code in het verleden.
Waardoor we onze machine onbruikbaar maken gedurende die tijd.
We zouden de missie stoppen voordat we begonnen.
We zouden dit punt nooit bereiken met het antwoord.
Hoe zit het met Titan? Het is een tijdreizende stad.
Het moet duizend keer de rekenkracht hebben van ons.
Mogelijk, mits je Olivia's laatste sequentie zou kunnen stoppen,
en op één of andere onmogelijke manier toegang krijgt tot haar systemen.
Zelfs als we dat konden,
hebben wegeen idee waar of wanneer Titan is.
Het spijt me.
Als ik niet de geschiedenis wilde veranderen, om de tijd te herschrijven,
om het te manipuleren voor persoonlijke... - James.
Ik hoor de rest wel over twaalf uur. Tot die tijd gaan we aan het werk.
James. - Ik geef niet op.
Ik ook niet.
Er is een andere manier.
We kunnen Olivia stoppen,
de Witness doden, de stormen beëindigen,
maar je hoeft niet in die machine.
We kunnen gewoon leven.
Als de tijd kan worden herschreven, kan de wereld herstellen.
Het virus muteert opnieuw. Dat weten we.
Er is niemand meer over in 2163.
Maar misschien kunnen we dat allemaal veranderen.
Dit is hoe het bedoeld was.
We kunnen dit samen doen.
Er is nog tijd.
Hoe?
Ik heb een plan.
We kunnen...
Waarom kijk je zo?
Ik zei nooit eerder dat je een plan had.
Ik had eerder plannen. - Nee, alleen...
Ik heb plannen. - De wereld moet ten einde komen voordat jij...
Wil je het horen of niet? - Ja, ik...
Het plan is deze kant op.
Kom op. - Ik kom eraan.
Er zijn veel variabelen.
Ja, en niet genoeg mannen om ze aan te kunnen.
Het is waanzin.
Om dit te laten werken, moeten we ons opsplitsen.
Je staat er alleen voor. - Ik red me wel.
Ik ken het spelletje.
Ramse en ik versloegen ooit op dezelfde manier een groep militairen.
Veel en hard.
Maar zoals je zei, je had Ramse om je te beschermen.
Ja. Ooit waren we samen goed.
Op ons best.
Nee.
Ramse?
Ik heb een belofte gedaan.
Hou op.
Ramse en ik,
dat hoofdstuk is afgesloten.
Misschien ontbreekt er een pagina. - Cassie.
Als we dit gaan doen, hebben we iedereen nodig.
Vrienden
en familie.
Snap je wat je van me vraagt?
Ja.
Wat deed je? - Het is niet wat je denkt.
Wat deed je?
Hé, Ramse.
Het is goed, ontspan je.
Hou op. Ramse.
Kom op.
Kom op, broer. Het is al goed.
Het is goed, man.
Alles is goed.
Ik ben het, broer.
Het is voorbij.
Het spijt me.
Sorry, broer.
Het spijt me.
De Witness.
Olivia?
Ze heeft jouw zoon vermoord,
de mijne,
en over een paar uur, iedereen en alles.
Je zei dat ik jou vertelde
om dit niet ongedaan te maken.
Ja, ik doe het niet.
Als dit voorbij is, moet je teruggaan, die nacht sterven,
anders komen we hier nooit terecht.
Ik moet in die machine klimmen
en worden gewist
van alles.
Jezus.
Maar als we dood gaan
nemen we die teef mee.
Ik heb je daarbij nodig.
Ja.
Ja?
Ja.
Krijg nou tieten.
Mr Cole, heb je jouw verstand verloren?
Niet hij. Ik.
Het was mijn idee. - Hoe gaat het, broeder?
Hoe gaat het, Cocoa Puffs?
We vallen aan.
Ik kan je verzekeren dat dit aanvallend is.
Het risico op oorzakelijkheid? - Dat doet er niet toe
als we dit niet kunnen omkeren.
Zij is haar oma.
Ms Goines. - Even bijpraten.
We hebben een plan, we hebben een opening.
De kans bestaat dat het niet gaat werken, maar het is de enige kans die we hebben.
Wat wil je doen, Mr Cole?
We gaan Titan innemen.
Daar is het.
Ze is een schoonheid, nietwaar?
Denk je dat hij het nog doet?
Het gaat niet om de leeftijd, broer.
Het gaat erom of er nog benzine in zit.
Al het andere kunnen we maken, toch?
We moeten gaan. We hebben bijna geen tijd meer.
Heb je soms de sleutels gezien?
Het zou jammer zijn om om een klassieker te kortsluiten,
vooral wetende hoe jij je over haar voelt.
Wat heb je gevonden?
De reden van iemand om door te gaan.
Ben je klaar?
Voorzichtig met de lak.
Ik heb het.
Kon je niet dichterbij een auto vinden? - Het is niet zomaar een auto.
Ik denk dat we klaar zijn.
Nog één ding.
Het is prachtig.
Ja.
Ik kan je niet
het eeuwige beloven.
Het beste wat ik je kan geven is dit moment.
Maar het is van jou als je het neemt.
Dit is niet voldoende.
Kijk naar de zon.
Weet je waarom ze zo mooi is?
Omdat ze ondergaat.
Schatje, ik ben thuis.
Niet zo'n leuk huis.
Sorry, dat ik zo binnenval.
Het was dwaas van je om te komen.
HET WAS DWAAS VAN JE OM TE KOMEN
Waarom ben je hier?
Om te zeggen, adios, amigo.
Wellicht heb je het Primairenwapen vernietigd, maar waarvoor het bedoeld was, de code,
was hier de hele tijd.
Maar voordat we de machine starten en je wegvagen van tijd en bestaan,
moet je eerst iets weten. Jouw logo ding,
Copyright, The Witness, TM?
Nou, ik begrijp het.
Het is Aramees voor het getal twaalf,
gespiegeld om het begin en het einde voor te stellen.
Maar met een paar kleine aanpassingen.
Lijkt het op een kleine penisman.
Is dat omdat je zo'n lul bent?
Katarina.
Het Rode Bos is begonnen.
Je bent te laat.
Is dat zo?
Auf Wiedersehen, Frau Kirschner.
2043, Manhattan. Nu.
Maar we zitten midden in de definitieve... - Ze hebben het wapen.
Ze komt er aan.
Het werkte.
Gaat alles goed met je?
Ik bracht wat muziek mee.
Er zit wat goeds tussen.
Mijn vader hield van country en western.
Ah, man.
Meen je dat, bro?
Kom op.
De oorlog komt eraan.
Kom op, man.
Ik moet sterven met een goed lied, broer.
Goed lied.
Ik snap het, man.
- Dat voelt goed aan.
Dit is het.
Wacht even, broeder.
Titan? Waar? - Een kwart mijl naar het oosten.
Onze laatste vijanden zijn hier.
Ze zijn zwak, kwetsbaar.
Vind hen, dood hen.
Laat niets over...
Dat kreeg hun aandacht. - We willen zekerheid.
Je bent klaar om te knallen.
Hoe werkt het?
Geef je hand, Louise.
Mijn god, dat was kicken.
Nou, dat is jammer.
Wat is er gebeurd? - Het einde van een tijdperk.
Jones, we zijn binnen.
Katarina. - Nee.
Ik ga hiervoor staan.
Start splintersequentie.
Mr Cole, wij zijn binnen.
We zijn in de val gelopen.
Splinter Titan.
Ze maakt zich klaar om te splinteren. - Start tijdverstoringspuls.
Wat gebeurt er? - We kunnen niet splinteren.
Er is iets verstoord in de torens.
Katarina.
Mr Cole, Mr Ramse, het is nu aan jullie.
Sluit die stroomcentrale af.
Zo kunnen we de centrale spits stoppen.
Cassie.
We gaan naar het mainframe om de Primairencode te voltooien.
Ik zie je aan de andere kant.
Wat er ook gebeurt, bescherm de machine.
We komen terug als Titan van ons is.
Klaar, Freddy?
Goed, we hebben net het voordeel verloren.
We zijn in de minderheid, onderbewapend en te voet. We zullen waarschijnlijk sterven.
Laten we dit doen.
De centrale spits kan zichzelf versplinteren.
We kunnen vluchten.
We stoppen de sequentie en...
Stop de sequentie niet.
Het moet worden voltooid, anders wordt het proces volledig ongedaan gemaakt.
Ze hebben de mensen niet.
Haal zoveel gelovigen als je kunt krijgen.
Vernietig hun machine. Het is het enige wapen dat ze hebben.
Ga.
DEFINITIEVE SEQUENTIE
Vergrendelen en laden, dames.
Daar.
Ga.
We hebben er twee neergehaald in sectie zeven.
Wij zijn binnen.
Ms Goines, er zou een werkstation moeten zijn
waar ze hun splintersprongen berekenen.
Communicatie. Verwerken.
Gevonden. Selecteer de Primairencode nu.
We zijn afgesneden. - Is er een andere weg?
Terug, zoals we kwamen.
Dat duurt een uur. Dit zal dan allemaal voorbij zijn.
Daar komen ze.
Pak ze.
Kom op.
James?
Trek terug.
James?
We krijgen op onze donder.
Cassie? - Jones.
Er zijn er te veel. We gaan ervandoor.
Jones, Cole zit in de problemen. Hij heeft de dochters nodig.
Cole.
Ik heb meer munitie nodig.
Jones.
Jones?
Katarina?
Commando, sectie vier veilig.
We hebben de machine.
Katarina.
De trieste realiteit van geluk
is dat het alleen kan worden gedefinieerd
door hoelang het niet duurt.
Alsjeblieft, kom op.
Alstublieft. Kom op.
Max?
Ik kom terug, op het moment dat het tij keert.
Radio Ei, ik zou graag een liedje aanvragen.
Begrepen, Kip.
Ja. - Wat ben je aan het doen?
Goedemorgen, Titan.
Dit is J.H. Bond.
Je luistert naar WKRP in 2043.
Ik hobbel de tijdstroom van de voormiddag tot in de namiddag,
van v.Chr. tot Anno Domini.
Deze is voor Tired in Titan,
de slaperige, zachte tonen van Olivia Kirschner.
Al een lange tijd luisteraar, de eerste keer getuige,
met een gezicht voor op de radio en een stem voor NPR.
Verrassing, teef.
JAAR
2043
Volgens mij kwamen de dochters nog nooit zo ver naar het oosten.
Wat wil je?
Een leger.
Vertelde jij Max dat wij oude vrienden zijn?
Op een dag zullen we dat zijn.
Denk je?
Ik respecteer de handel tussen onze twee kampen...
Dat is goed spul.
De dochters reizen door, maakt niet uit, maar hier ben je,
de oude zigeuner.
Wat wil je? Mijn toekomst voorspellen?
Ik verklap het je, Teddy. Je hebt er geen.
Je weet dus een paar dingen over mij.
Mijn klotefamilie, mijn ziekte van Wilson.
We hebben een mes dat er hetzelfde uitziet.
Het is hetzelfde. - Nee.
De Witness? Boodschappers?
Tijdreizen?
Dat is "Twilight Zone" gezeik.
In godsnaam, ik ben te oud voor dit gezeik.
Wat is dat in vredesnaam?
Het gedeelte waar we gaan rennen.
Wat is dit?
Een laatste kans voor ons om de wereld te redden, kiddo.
De oude dame zei dat we in hetzelfde team zouden belanden,
dat ik oude zaken achter me zou moeten laten.
Het is duidelijk dat ze de waarheid sprak.
Kijk hier eens naar. Wie zijn jullie?
Waarom zou ik jullie hier niet neerknallen?
Omdat we West 7 zijn.
Altijd geweest.
We rijden of we sterven.
We moeten de stroomcentrale uitschakelen.
Daar aan de voet van de toren.
Misschien de enige manier om de apocalyps te stoppen.
Wil je iets opblazen?
Ga maar voor. - Aan de slag.
We gaan, jongens. Tijd om de wereld te redden.
Het is gebeurd.
Ik heb het.
We moeten gaan. - Goed.
Jones, we hebben de code verwerkt. We zijn op de terugweg.
Cole, waar ben je?
We zijn op weg naar de stroomcentrale.
Als we het niet halen... - We hebben een reserveplan nodig.
Jennifer en ik gaan naar de besturing.
We zullen voorzichtig zijn. Pak aan.
Cassie.
Heb je het gehaald?
Cassie, gaat het goed?
We moeten op de kern schieten.
We moeten haar bestormen.
We worden waarschijnlijk gedood.
Laten we gaan.
Ik benijd je, Cassandra.
Ik hield nooit van iets.
Het Rode Bos is altijd voor mij geweest, voor niemand anders.
Maar jij...
Jij hebt er meer behoefte aan dan ik.
Ik was alleen getuige.
Maar jij, tot nu toe,
jij hebt geleefd.
Je nam mijn vriend af.
Mijn familie.
Schiet op de kern.
Mijn zoon.
We hebben nog maar weinig tijd over.
De sequentie is bijna voltooid.
Hij staat op springen. Wegwezen.
Kun je het zien?
Het bos, het is bijna hier.
Wegwezen.
Nee.
Je bent te laat.
Het heeft alle stroom die nodig is. Nu hoeven we alleen nog maar te wachten
tot het einde der tijden.
Binnenkort zullen jij en hij voor eeuwig in dat huis zijn.
Ik weet dat het jouw perfecte moment is.
Nee.
Dit is het.
De toren werkt nog steeds.
Cassie, ben je daar?
Ik ben hier, ik ben bij de besturing.
Godzijdank.
Zet het uit.
James.
Het spijt me.
Cassie.
Alstublieft.
Je kunt dit beëindigen.
Wij kunnen eeuwig blijven.
Doe het dan niet.
Jij en ik,
we kunnen gaan, we kunnen ons voor altijd in dat huis verstoppen.
We kunnen een zoon opvoeden die nooit sterft.
We kunnen alles hebben,
totdat het niets betekent, omdat het nooit eindigt.
We zullen voor altijd samen zijn,
totdat we het ons zelfs niet meer kunnen herinneren
hoe het voelt om elkaar weer te vinden.
Na een uur,
een minuut, een seconde uit elkaar.
Ik zal met je meegaan, Cassie.
We kunnen het eeuwige krijgen
of we kunnen het nu hebben,
met een einde
dat het echt maakt.
Alstublieft.
Geef ons een einde.
Titan is van ons.
JAAR
894
Er is iets met zijn ogen.
Haar bloed bevat een slapende vorm van het Kalavirus.
De oorsprong.
In dat oude vlees een eeuwenoud virus.
Ik was een ding in een doos.
Om het einde te verzekeren,
moeten we het begin bewaren.
Ieder van ons heeft een rol gespeeld
om James naar zijn laatste moment te brengen.
We zullen moeten behouden wat nog over is van de oorzakelijkheid
of alles zal voor niets zijn geweest.
Dat betekent, voor ieder van jullie,
je moet terugkeren naar je tijdlijn van je herkomst om verder te gaan.
Dat was vreemd. - Het wordt nog veel vreemder.
Deacon.
Ik ken jou.
Van tv, jij bent...
Jij bent die arts van de CDC.
Je bent een goede man.
Ik heb het nog steeds.
Wat nu, ik moet terugkeren naar wat dan ook?
Wij hebben heel veel te doen.
Ik zal je ermee helpen.
Het zal een geweldige prestatie worden. - Ja.
Stel dat je mij neerschiet.
Pardon? - Je schiet op me.
Nu verontschuldig ik me.
Ik vergeef je.
Zorg ervoor dat de veiligheid erop zit.
Dit is mijn beloning voor al deze troep?
Ik word neergeschoten?
Met mijn geluk zou je waarschijnlijk missen en
verniel je dat ding, man.
Ik wil alleen maar zeggen... - Nee, nee.
Zeg niets.
Ik wil geen afscheid van deze jij nemen.
Ik wil het bewaren
voor degene die het nodig heeft.
We hebben het juiste gedaan, nietwaar?
Uiteindelijk.
We deden het juiste, broer.
Tot spoedig.
Ms Goines?
De dochters.
Mijn dochter zal uitzonderlijk veel geluk hebben.
Hannah was,
zal een geweldige vrouw zijn,
vanwege jou.
De acteur neemt geen afscheid van haar publiek,
alleen maar goedenacht en wordt dan wakker en doet alles opnieuw.
Ik zie je, oude meid.
Je gaat dit leuk vinden.
Ik herinner
de eerste avond dat we elkaar ontmoetten.
Ik zat in je auto te wachten.
Ik zag je over de parkeerplaats lopen, aan de telefoon.
Glimlachend.
Ik was al verliefd op je.
Ik weet nog dat ik dacht,
ik sta op het punt haar leven te ruïneren.
Nee, dat deed je niet.
Nu,
mag ik het je teruggeven.
Je wordt weer een arts.
Je kunt van de zon gaan genieten.
Je hoeft niet meer over je schouder te kijken.
Wij hebben niet veel tijd gekregen.
Maar we leefden samen een leven lang.
Ik hou van je.
Ga maar.
Mijn naam is Dr. Cassandra Railly van het Maryland CDC.
We werken aan de beheersing van het Kalavirus op het CDC-station in Baltimore.
Jones, als je me kunt horen,
de pest begint met Leland Goines,
beveiligingsnaam: Frost.
Maar wij zijn de echte makers van de pest.
Het leger van de twaalf apen, ze houden me in de gaten.
Ik heb weinig tijd meer over.
Het antwoord is onder jullie.
Alsjeblieft, Cole, denk eraan,
de dood kan ongedaan worden gemaakt.
Liefde niet.
Je zei toch dat je klaar was met dat ding.
Nu wel.
Het systeem van Titan heeft de code verwerkt.
Onze machine is klaar.
Nog eentje roken?
Voorzichtig. Goed.
Wist je,
ik wilde je altijd vragen waar je deze dingen vandaan hebt.
Van Raritan. Ik heb tabak geplant.
Buiten.
Naast de komkommers.
James.
Dank je.
Je deed een belofte,
waar je je aan hield,
dat we samen het einde zouden zien.
Dat hebben we gezien.
Weet je,
ik heb je nog nooit
verteld wat je voor mij betekent.
Ik...
Ik had twee moeders.
Ik ben blij dat je hier bij mij bent,
aan het einde.
Start splintersequentie.
JAAR
2013 Het ging nooit over als.
JAAR 2013 Maar altijd over wanneer.
Wanneer krijgen we de volgende epidemie
of de volgende pandemie.
In Athene, 430 voor Christus, tyfus.
Duizend jaar later, de pest van Justinianus verwoest het Byzantijnse rijk.
In de 14e eeuw vernietigt de Zwarte Dood het grootste deel van Europa.
Oude geschiedenis, nietwaar?
Niet helemaal.
Dr. Railly.
Ik krijg misschien de smaak ervan te pakken.
Ik moest echt doorzetten. Ik voel me vandaag niet zo lekker,
alsof ik iets vergat te doen of iets wat ik zou moeten doen.
Ik weet het niet, ik ben waarschijnlijk gewoon moe.
Ik ga naar huis en slapen, eens kijken hoe ik me voel over...
Ik bel je terug.
Het spijt me, mevrouw, ik zie niets.
Nee, dat moet wel.
Er staat nergens een James Cole.
607.
Suite 607. Het is een permanent logies.
Ja, ze stopten met die kamers in de jaren '40.
Mevrouw?
Je kunt niet teruggaan naar een plek waar je nog nooit bent geweest.
Je kunt niet door de tijd reizen, behalve seconde per seconde.
Als er een toekomst is,
dan komt dat door jou,
vanwege hen.
ERFGENAME MARKRIDGE MAAKT UNICORN
De familie waarvan ik hield,
WETENSCHAPPERS VRAGEN: WAAROM?
maar het nooit wisten.
ERFGENAME MARKRIDGE MAAKT UNICORN WETENSCHAPPERS VRAGEN: WAAROM?
In deze toekomst,
hebben de meesten elkaar nooit ontmoet,
maar sommige waren daarvoor bestemd.
Briljante geesten, die de dag doorbrengen met eenvoudige gewoontes.
Als je in het lot gelooft,
dan zou je kunnen geloven dat
de zonen zijn voorbestemd aan hun vaders.
Broers zijn voorbestemd aan hun broers.
We veranderen sommigen.
Sommigen helemaal niet.
Sommigen leefden gewoon voor elkaar.
Voor hun kinderen.
Ooit in een ander leven,
hebben we zeven miljard mensen gered.
Maar in deze tijd, in dit leven,
red ik er graag één per keer. - Lage dosis antibiotica.
Ik denk dat het allemaal goed komt.
Aan het einde van elke avond,
om een reden die ik me nog steeds niet helemaal herinner,
is er iets dat ik tegen de zonsondergang zeg,
een hoop dat ik hardop uitspreek.
Tot spoedig.
Nou, het is niet de hemel.
Gewoon de Florida Keys
Jennifer?
Hallo, Otterogen.
Is dit echt?
Je vraagt het aan de verkeerde.
Wat zei ik altijd over eindes?
Het juiste einde...
Is diegene die je kiest.
Maar soms,
is het diegene die iemand anders voor je kiest.
Er komt een dag dat één enkel leven, tegen zeven miljard, er één teveel is.
Overweeg dit dan.
Wat er ook gebeurt, red die ene.
Je zei toch dat je klaar was met dat ding.
Nu wel.
Jones.
Ze schrobde je van de tijdlijn.
Primairencode opgestart
met een kleine aanpassing van de oorzakelijkheid.
Deze jij,
de laatste jij.
Ze zorgde ervoor dat de tijd je ergens uitspuwde.
Welk nut hebben de ongeschreven wetten van het universum
als je er niet minstens één kunt breken?
Hoe zit het met het risico? Het manipuleren van de tijd?
De tijd weet het.
Tijd.
Maar het weet ook
dat hij je er een schuldig is.
Ik leef?
Je leeft.
Je was nooit gek.
Jij was de beste van ons allemaal.
Zeg haar gedag van mij.
Waar ben je nu?
Ergens veilig?
Warm? Naast iemand van wie je houdt?
Op een dag zal dat allemaal verdwenen zijn.
De tijd verstrijkt zoals het bedoeld is.
Het enige dat telt
is nu.
Lang en gelukkig
nu.
Vertaling: minouhse Controle: pvdc www.addic7ed.com