NCIS.S16E05.1080p.AMZN.WEB-DL.DDP5.1.H.264-NTb
Weet je, het is triest de plek gesloten te zien.
Want als kind kwam ik hier elke week een brief posten naar mijn penvriend.
Hij woonde op een slaboerderij in Yuma, kun je je voorstellen?
God, ik hou van verse producten.
Wauw, Babe.
We kunnen hier meer tafels plaatsen als we deze wand slopen.
Kom me hiermee helpen. Het is met bouten vastgeschroefd.
Luister, ik heb nagedacht,
we kunnen het geen vegetarisch restaurant noemen
als je erop staat om spek te serveren.
Wat?
Mol je 't ding waarin men de post sorteerde? - Als ik het molde, dan zou je 't weten.
Wat is dit? - Stof, liefje.
Recht naar de longen.
Het is een brief.
Hij moet erachter gevallen zijn.
Kijk naar de datum.
1970.
Ligt hij er al die hele tijd achter?
Hij is geadresseerd aan een dame in Lockwood Lane.
Hallo, kan ik u helpen?
Bent u Claire Hall? - Ja.
We ruimden het oude postkantoor op en vonden dit.
Mijn God.
Dit is van man echtgenoot toen hij in Vietnam zat.
Hij stuurde me geregeld geluidsbanden.
Hij stierf in die oorlog.
Claire, ik heb je zo lief, meer dan ik met woorden kan zeggen.
Claire, vergeef me voor wat ik je nu ga vertellen.
NCIS Seizoen 16 - Aflevering 5 Fragments
Vertaling en sync door: Rie van de Buggy's
Ik ben blij dat jullie er zijn.
Ik heb het gevoel dat ik gek word.
Dat zegt ze als ze hongerig is. Geef haar 'n stukje muffin.
Nee, nee, hij is veel te lekker.
Heb je dit gehoord?
Wat voor de drommel was dat?
De betekenis van een woord waar iedereen over ruziet.
Dat begrijp ik niet.
Hoe kan elke normale mens iets anders horen dan het woord "Laurel".
Laurel. - Laurel.
"Yanny". Ik hoor "Yanny".
Nee, dat hoor je niet. McGee...
Ik weet niet waarom we erover praten. Oud viraal nieuws, maanden geleden.
Vast toen ik drie dagen de stekker eruit trok om me mentaal te resetten.
Wellicht toen ik ook de stekker eruit trok.
Weet je, voor gavere redenen op een geheel andere locatie.
Jongens, het gerucht in de kelderstraat is, het is officieel.
Kondigde hij het al aan. - Wie, wat aankondigen?
Iedereen, mag ik alstublieft uw aandacht.
U weet dat juffrouw Hines haar onmisbaarheid bewezen heeft,
de laatste vijf maanden.
Nu haar tijdelijke baan hier eindigt,
kan ik verheugd aankondigen dat ze steeg naar de top van onze kandidatenlijst
en ze nu onze permanente forensische wetenschapper is.
Juffrouw Hines, welkom bij het team.
Dank u, mijnheer.
Ik klap ook.
Ik wou dat ik het in me had om te leiden, maar ik heb het niet.
Ik kan het niet meer dragen, dus, vandaag is mijn laatste dag.
Ik heb besloten dat ik ermee klaar ben.
Maar je bent hier bij mij, Claire.
Ik hou je dicht bij mijn hart, bij het afscheid nemen.
Ik hou van je.
Ik hou van je en het spijt me zo.
Mijn man, nam afscheid.
Hij pleegde zelfmoord, agent Gibbs.
Was hij een marinier? - Ja.
Eerste luitenant Daniel Hall.
In plaats van brieven stuurden we elkaar opnames toen hij in het buitenland zat.
Die zijn allemaal van hem.
Mevrouw... - Claire.
Claire, mijn medeleven met uw verlies. Maar ik zie hier niets om te onderzoeken.
Er is een man, een andere marinier, hij heet Ray Jennings.
Hij zit levenslang in de gevangenis voor de moord op mijn man in Vietnam.
Maar als Danny zelfmoord pleegde...
Zit er een marinier in de gevangenis voor een misdaad die hij niet pleegde.
48 jaar, agent Gibbs.
Hij zit al de laatste 48 jaar opgesloten.
Hé, jongens.
Raad eens.
Die zien er goed uit. - Haal er voor jezelf, Bishop.
Er is een muffin-venter aan de overkant van de straat.
Het is m'n tweede vandaag. - Te lekker om te delen.
Prima. Smakelijk.
Ik vond online een artikel waarin staat dat "Laurel" slaat op de lagere frequenties
en "Yanny" op de hogere.
Man, zit je daar nog steeds op?
Ja, want nu ik het mechanisme begrijp,
kan ik mezelf zover krijgen om te horen waaraan ik denk.
Klinkt logisch. Ik was altijd in staat beide te horen.
Ze zeggen dat bij mensen die beide horen het brein op volle capaciteit werkt,
of zoiets. - Oh, zoals ik.
Laat het me nog eens horen. - OK.
Ik hoor nog steeds "Yanny". Laat me me concentreren.
Laurel, Laurel.
OK, ga je gang.
OK, weet je wat? Mijn brein werkt uitstekend.
Bewijs het, Torres. Stand van zaken.
Eerste-luitenant Daniel Hall. - Bij zijn dood in 1970,
was hij 'n rijzende ster die een team van vijf mariniers leidde
op verkenningsmissie in Vietnam.
Ze verzamelden gegevens over Vietcong-bewegingen
voor het ondersteuningskamp waar ze gelegerd waren.
Waar? - I korps, provincie Quang Tri.
Luitenant Hall werd gedood door een marinier onder zijn bevel.
Korporaal Ray Jennings.
Hij was de baby van de groep, toen 18. Het moordwapen was een granaat.
De radio-operator was ooggetuige van de moord,
Korporaal Thomas Fletcher, maar omdat Ray Jennings schuldig pleitte,
was er geen proces.
Einde der stand van zaken.
Wat? - Een slagzin,
waarmee Torres het einde van de stand van zaken wil aankondigen.
Ze slaat niet echt aan.
Ik vroeg naar details van het incident zelf.
Baas, we puzzelden het samen uit pleidooi-documenten.
NIS heeft het toen onderzocht, maar er is geen verslag in het systeem.
JAGMAN-onderzoek? - We denken dat de verslagen samen zitten.
Waar samen?
Waarom zitten ze niet in het systeem, Torres?
Ik ga het natrekken. - Gibbs, denk eraan,
Ray Jennings pleitte schuldig, dus zelfs zonder de verslagen,
lijkt het een uitgemaakte zaak van fragging.
Fragging, de moord op een hogere officier door iemand onder zijn bevel.
De term komt uit de oorlog in Vietnam, toen de gevallen van fragging er toenamen.
Het woord komt van het gekozen wapen bij zulke aanslagen.
De fragmentatiegranaat.
Overvloedig, dodelijk en... - Granaten zijn niet te traceren,
waardoor de doder bijna onmogelijk te vinden is, juist?
Ja, maar het is...
Oh, nee, ik ben de draad kwijt.
Sorry, het is mijn schuld.
Ik neig om te diep te graven voor multimediapresentaties.
OK.
Hier gaat het over de protesten die thuis plaatshadden.
Een onpopulaire oorlog betekende een laag moreel in het leger.
En burgerrechten. Er was ongebreidelde rassendiscriminatie.
Wat een bijdrage was voor motief. - Precies.
Sommige fraggings gebeurden uit racisme, sommige door drugsgebruik.
Anderen deden het om 'n meerdere tegen te houden,
die werd gezien als te gretig om te vechten.
Maar laten we eerlijk zijn,
fragging is slechts een klein deel van wat die oorlog zo brutaal maakte.
Luitenant Danny Hall hier, vanuit een zweterige midzomeravond nachtmerrie.
Vond je dat een goeie? - Ja, dat was vrij goed.
Hij is de enige die met m'n grappen lacht. - Ik moet wel.
Oh, Ja? Waarom is...
Da's een schoonheid. - Ja, toch?
Ik vond het in het oude technologie-kerkhof, beneden.
Oh, ik vond er ook een telefoon voor jou, als je ooit wil upgraden.
Wat denk je?
Ik begin van in het begin en luister in volgorde.
Proberen te begrijpen. - De gemoedstoestand van de luitenant
is tot dusver ver van suïcidaal.
Maar het is nog vroeg in z'n tweede missie. Hij deed er twee na elkaar.
Hij had heel wat te vertellen.
Hij wou verslaggever worden, als hij eruit kwam.
Dit was correspondentie voor zijn vrouw, zeker.
Maar hij deed het ook om zijn vak scherp te houden.
Documenteren en interviewen.
Je hebt die blik, Jack.
Je kent me zo goed, Gibbs.
Luister hier nog eens naar, OK?
Hij is de enige die met m'n grappen lacht. - Ik moet wel.
Oh, ja? Waarom is dat?
Ik heb je hulp nodig.
Mijn dak is ingestort.
De man die lacht met de luitenant, is dezelfde die hem zogezegd doodde.
Ray Jennings. Ze waren vrienden.
Claire vermeldde dat. - Ja, maar het was meer dan dat.
Die twee hadden een hechte band.
Ze waren als broers.
Ik zeg het je Gibbs, dit past niet in het typisch profiel van fragging.
Misschien was het dat niet.
We zijn hier omdat er een ontwikkeling is in uw zaak.
Er doken opnames op. Die tot nu toe verloren gegaan waren.
Het is een zelfmoord boodschap van luitenant Daniel Hall.
Mijnheer Jennings?
Als je naar de bandopname wil luister, dan kunnen we dat regelen.
Wat wil je van me. - Jouw versie van het verhaal horen.
Gezien het nieuw ontdekte bewijsmateriaal,
heropent het NCIS uw zaak.
Je verspilt je tijd.
Bewaker, ik ben hier klaar.
Wacht, mijnheer... - Ik zei, dat je je tijd verspilt.
Ik doodde hem.
Goeiemorgen team. Hoe gaat het?
Het gaat. - Hé, ik was gewoon nieuwsgierig.
Weet je, om op de hoogte van de zaak te blijven.
Heb je een vraag of gaat je hoofd zo blijven zweven?
Nou, gezien Ray Jennings schuldig pleitte
en hij gisteren nog eens zei dat hij de moord pleegde,
ik bedoel, is er dan nog een reden om het te onderzoeken?
We hebben een zelfmoordopname en twee vermiste verslagen van het incident.
Ook de manier waarop Jennings ons uitsloot. Hij verbergt iets.
Ik hou niet op met werken tot we erachter komen.
Kreeg iemand anders net ook koude rillingen?
Er is reden om het te onderzoeken. Dat geef ik toe.
Maar niet genoeg reden voor 'n opgraving.
Neem je me in de maling? - Jammer genoeg niet.
Je verzoek tot opgraving werd geweigerd.
Ja, door jou.
Gibbs, een lijk opgraven is niet goedkoop. - Leon,
je was al lang niet meer op kantoor.
Pas op je tellen, Gibbs.
Je vergat wellicht, dat het budget me geen barst kan schelen.
Mijn prioriteit is ervoor zorgen... - Dat gerechtigheid geschiedt.
Ja, dat weet ik. Ik las het in je verzoek.
Wat, zoals je verdomd goed weet, bewijzen mist en is daarom geweigerd.
Op zoek naar geruzie hierover, Leon?
Want ik zal het je bezorgen.
Goed en slecht nieuws, mensen.
Wauw, het is hier drukkend?
Je kent mijn antwoord wat dit betreft, Gibbs.
Zeg me alstublieft dat ik miste dat één van hen wilde uithalen.
Hé, Torres. - Gibbs, ik heb de verslagen gevonden.
Da's het goede nieuws.
Het slechte nieuws is ze werden overstroomd.
Zijn ze daarom niet gescand in het systeem? - Ja, ze zijn krom, beschimmeld en vies.
Succes, man. - Waarom geeft je ze aan mij?
Omdat lezen je vrolijk maakt.
Bishop. - Baas, ik neem ze wel.
Ik, hallo, ik geef me vrijwillig op om te helpen de schimmel eraf te schrapen.
Ja, kom op. - Schimmel is eigenlijk een ijverige zwam,
met een slechte reputatie.
Bedankt. - Gibbs,
ik kon de ooggetuige van de fragging vinden, Thomas Fletcher.
Hij was toen korporaal en nu een gepensioneerde sergeant.
Neem Torres mee.
Ik geloof dat deze fiets zal rijden als de wind.
Mr Fletcher. - Ja, kan ik u helpen?
NCIS. - We willen met u praten
over luitenant Daniel Hall.
Daniel Hall, die naam heb ik al lang niet meer gehoord.
Mijn God en daar heb je Ray Jennings.
Het is verbazend.
Hij en ik zijn de enigen die er levend uit geraakten.
De drie andere mariniers, hier, kwamen een jaar later om in de oorlog.
Ik neem aan dat jullie weten wat er met de luitenant gebeurde, toch?
Nou, in de pleidooiverslagen staat dat je een ooggetuige was.
Mr Fletcher, we weten dat het niet makkelijk is om erover te praten, maar,
we willen precies weten wat je gezien hebt.
De avond ervoor gingen Ray en de luitenant op verkenning.
Toen ze terugkwamen van de verkenning,
waren de dingen anders.
Het was mis tussen hen.
Maar, het ging mis met ons allen.
De radio was uitgevallen
en de Vietcong kon ons opensnijden zonder tweemaal na te denken.
Het enig wat ik kon doen, was m'n best doen om die radio te herstellen.
Verdomme. - Luitenant.
Ik zag Ray en de luitenant wandelen.
Hoe moet ik 'm aan de praat krijgen zonder nieuwe antenne.
Luitenant, wacht even. - Jennings,
ik zei dat ik er niet meer over wil praten.
Wacht, luitenant, wacht even.
Ik had geen idee waarover ze het hadden.
Het werd heel stil.
Toen rende Ray naar buiten.
Bukken.
Nee.
En de luitenant was dood.
Luister, ik weet dat Ray fout was.
Maar als je aan de rimboe en de oorlog denkt,
de oorlog op zich was genoeg om elke man te breken.
Mr Fletcher,
zeg je nu dat je niet zag dat Ray Jennings de granaat gooide?
Nee, ik heb het niet gezien.
Wacht even, ik begrijp iets niet.
Ik dacht dat Ray Jennings het bekend had.
Fletcher, gaat het?
Fletcher, meld je.
Fletcher, - Klaar om te gaan, mijnheer.
Goed, hou je gedeisd. - Hé, buk je, blijf gebukt.
Jennings, zie je iets? - Negatief, mijnheer.
Dat was nipt.
Ze zijn niet aan het spelen.
Aan de mensen die thuis in bed liggen, wil je weten wat oorlog is?
Dit is oorlog.
Jongen,
geen knoeiwerk deze presentatie van Kasie.
Gaat het?
Ja.
Een andere oorlog.
Maar toch, is het... Oef.
Voor mij ook.
Ik zal je de rest besparen.
Het liep goed af.
Ja, maar dat deed het niet, Jack. - Nee.
Natuurlijk, je hebt gelijk.
Het kan niet dat luitenant Hall niet aangedaan was door zijn ervaring.
Ik bedoel, kijk naar ons.
Onze harten bonsden alleen al door het te horen.
Dit was de voorlaatste geluidsband van Hall.
Hij was gespannen, je hoorde hem, maar hield zichzelf onder controle.
Hij was niet suïcidaal. - Op de laatste band wel.
Juist, de vraag is, wat gebeurde er tussen die twee banden?
De laatste verkenning met Ray Jennings. - Ja, maar wat gebeurde er?
Hé. Wat is er met die...
Oh, mijn God.
Waarom zei niemand wat er hier gaande is. Een subwoofer met passieve straler.
McGee, het verslag.
Juist, Kasie probeerde het te ontschimmelen zo goed en kwaad als ze kon.
De JAGMAN was niet meer te herstellen.
Maar ik kon een stuk van het NIS-verslag lezen over het onderzoek.
Iets? - Ja, Ray Jennings wijzigde zijn verhaal.
Hoe bedoel je? - Eerst dat hij een granaat gooide
in de barak van de luitenant van buitenaf, op een afstand.
Later zei hij dat hij in de barak was toen hij ze gooide
en dan naar buiten rende, zoals Fletcher zei.
Hij hield vol dat hij het deed.
Waarom veranderde hij dan z'n verhaal over waar hij stond.
Denk je dat je hem kunt laten praten?
We zullen zien.
Baas, ik zou graag met je teruggaan.
Als je het goedvindt? - Heb je een reden?
Ja.
Mijn vader was pas 19 toen hij naar Vietnam ging.
Hij eindigde zijn loopbaan als vier sterren admiraal.
Nou, hij beëindigde ze niet. Hij overleed,
zo'n vier jaar geleden.
Weet je, hij deed twee missies in Vietnam en ik kan je niet zeggen wat er zijn taak was.
Nou, je had niet veel aan hem, toch?
Neem me niet kwalijk?
Elke waardige vader zou z'n kind leren zijn mond te houden in een bibliotheek.
Mr Jennings... - Ik weet niet tegen wie je het hebt.
Ik was nooit een "Mr". Ik was een korporaal,
dan was ik een niets.
Ik probeerde enkel... - Me te overhalen
om over die rimboe te praten. - Ray,
als je hier niet hoort, kunnen we je helpen.
Ik hoor hier thuis.
Kijk om je heen en wat zie je?
De anderen gebruiken hun geld voor koekjes, ik het mijne voor boeken.
Toen ik hier aankwam, was het allemaal verloren papier tussen twee kaften.
Ik bedoel, geen Tolstoy, geen Ellison, niets.
"Helemaal alleen en vrij",
"in het zachte zand van het strand".
Dat is Kerouac.
Da's ontsnappen en dat is iets.
Ik ga hier sterven.
Ik nam er vrede mee.
Nu moet je hier buiten gaan en hetzelfde doen.
Luitenant Danny Hall hier, vanuit een zweterige midzomeravond nachtmerrie.
Vond je dat een goeie? - Ja, dat was vrij goed.
Hij is de enige die met m'n grappen lacht. - Ik moet wel.
Waar ben je mee bezig?
Jullie waren vrienden.
Je bent het hem verplicht om eerlijk met ons te zijn.
Ik heb je hulp nodig. Mijn dak is ingestort.
Zet het uit.
Maak je geen zorgen, maat, ik sta achter je.
Ik zei, zet het uit.
Nee, wacht.
Je wijzigde je verhaal, waar je was toen je de granaat gooide.
Dit is mijn huis, hoor je? - Ik stelde je een vraag.
Sam, breng ze naar buiten.
Sam, blijf daar. - Ik gooi je er zelf uit.
Heb je je verhaal veranderd?
Ik ben het spelen zat. - Heb je je verhaal veranderd?
Ja.
Waarom?
Hij herinnert het zich niet, Leon.
Wat, wa... - Ray Jennings paste z'n verhaal aan
aan de andere getuige. Want hij weet niet wat er gebeurde.
Hij had 'n black-out. - Was hij dronken?
Een vijfde van 'n fles wiskey.
We weten niet wie de pin uit de granaat trok.
De luitenant kon 't zelf gedaan hebben of z'n maat Ray.
Tijdens een vorige black-out, doodde hij zes Vietcong.
OK, hij was ertoe in staan, maar als hij niet meer weet wat er gebeurde,
waarom dan bekennen? - Weet ik niet.
Dat probeer ik te vertellen. Hij weigert te praten
en hij verbergt iets. - Dus, wat?
Een moordslachtoffer die zelfmoord claimt
en een veroordeelde moordenaar die niet meer weet wat er gebeurde?
De vrouw van een dode marinier die recht op de waarheid heeft.
Daar ben ik me bewust van. - Nee, Leon.
Deze keer ga ik niet weg zonder.
Toestemming om het lijk op te graven, directeur.
Doe het.
Mijn excuses voor het storen luitenant Hall.
48 jaar rust.
Da's vrij lang.
Maar nu je er bent, heet ik je welkom in 2018.
We hebben nu e-mail
en boerenkool chips.
Je zult nogal een verandering zien, sinds je afwezigheid, luitenant Hall.
Toch maken we nog dezelfde vergissingen als weleer.
De schade is ongelofelijk, nietwaar?
Ik weet dat zelfmoord voorkomt tijdens een oorlog, maar,
het is onvoorstelbaar dat iemand zichzelf dit aandoet.
Ray Jennings, heb je met hem gesproken?
Ja, da's veel gezegd.
Denk je dat hij dit deed? - Ray gelooft het wel.
Ik weet niet waarom.
Je staart in een glazig meer, is het niet?
Een wijze man zei me ooit dat een lastige zaak is
als staren in een glazig meer.
Alle antwoorden die je zoekt liggen op de bodem, maar,
maar ertussen zit de reflectie.
Ja.
Da's, da's... Ja.
We hoeven er niet over te praten. - Nee, nee.
De reflectie is mijn vader.
Ik heb veel spijt als het om hem gaat.
Dat spijt me zo.
Nou, ik heb het heel lastig gemaakt.
Wil je niet dat ik gewoon vertel wat ik gevonden heb?
Dat zou geweldig zijn. - Goed, geweldig.
Ik haalde verschillende granaatscherven uit de botten en weefsels van de luitenant.
Dit hoorde er niet bij.
Waar kijk ik naar? - Een metalen plaat van 10 cm,
die lijkt te zijn versmolten met de aanhechting van zijn rechtse vijfde rib.
Staat er iets over in zijn medisch dossier? - Nee.
Nee, eigenlijk werd het plaatsen van een ribplaat toen nog niet uitgevoerd.
Wat is het dan?
Ik stuurde het naar Kasie voor analyse.
Kasie?
Hou me nu niet tegen, Ellie, ik zit in de zone.
Ik zal er klaar mee zijn, voor Gibbs komt.
Eigenlijk is Gibbs al op weg naar beneden.
Luister, jullie moeten hem onderscheppen en ophouden.
Breek op.
Wat hebben we? - Oh, hé, Gibbs.
Het virale ding.
Heb je dat virale ding gezien? - Nee.
Luister hiernaar.
Wat hoor je? - "Laurel" en "Yanny".
Tegelijkertijd? - En "Blizzard".
"Blizzard"? Hoorde hij een derde woord?
Zijn brein werkt nog boven de maximum capaciteit.
Wat heb je? - Luister,
voor we daarover beginnen, ik hoorde dat je een boot in je kelder hebt.
Man, hoe zit het daarmee?
Goed, Jimmy vond deze plaat op één van de ribben van de luitenant.
Ik verwijderde ze van het been. - Wat voor 'n plaat?
Messing en ik ben vrij zeker dat ze in de buurt van Hall lag
toen de granaat afging.
De klap plakte ze vast tegen zijn ribben.
Ik verwijderde genoeg vuil om te zien dat er een gravure is.
Wat staat erop? - Geen idee.
Maar, met wat meer tijd kan ik het achterhalen
en het antwoord in een presentatie zetten.
Een gravure betekent dat het persoonlijk is.
Dank u zo om langs te komen.
Verdomme, ik hoorde nog steeds "Yanny".
"Tot we elkaar weerzien".
Toen ik erachter kwam dat Danny naar het buitenland moest,
kocht ik twee bandopnemers. Eén voor hem en één voor mij.
Ik liet er gravures op aanbrengen, twee dezelfde platen.
Een vreemd geschenk, ik weet het. - Nee, perfect voor je man.
Nou, eigenlijk was hij toen mijn vriendje.
De dagen voor zijn vertrek waren zo moeilijk.
Danny werd verteerd door wat in de wereld gebeurde.
Het was niet alleen Vietnam.
Martin Luther King was net neergeschoten.
Het leek wel, dat waar hij ook keek, er haat was.
Maar toen ik hem de bandopnemers liet zien, lichtte zijn gezicht helemaal op.
Nou, hij wist dat hij jouw stem zou horen, als hij weg was.
Hij legde de krant neer en knielde op één knie.
We gingen 's anderdaags naar het stadhuis en trouwden.
De bandopnemer vertegenwoordigde zijn vrouw.
De plaat klapte tegen de rib van de luitenant,
wat erop wijst dat hij de bandopnemer tegen z'n borst hield toen hij stierf.
Bovendien, hij zei het zelf. - Hoezo?
In zijn zelfmoordbericht, Leon.
Hij zei, "ik hou je dicht bij mijn hart, bij het afscheid nemen".
Hij zei niet, "in mijn hart". Wat de meesten zouden zeggen.
Hij legde Claire uit dat hij haar zou vasthouden als hij stierf
en dat deed hij ook.
Denk je dat de luitenant Ray naar buiten stuurde
en dan zelfmoord pleegde? - 100%.
Nou, ik sta op 50%.
Want Ray Jennings zegt nog steeds dat hij het gedaan heeft.
Tot we weten waarom hij dat gelooft, houdt dit geen steek.
De verkenning. - Precies.
Wat er ook gebeurde tijdens die verkenning, het maakte de luitenant suïcidaal
of Ray moorddadig.
Kan Ray het zich nog herinneren of hoort het bij de black-out?
Hij herinnert het zich, maar hij praat niet. - Goed, dan moet je hem breken.
Nee. - Neem me niet kwalijk?
Hij is niet het type om te breken, Leon.
Luister, Gibbs, ik weet dat je hier papieren tekende, toen ik weg was.
Maar ik ben nu terug. - OK, jongens.
Laten we ons concentreren. Hallo.
Ray porren kan ons een woord of twee opleveren,
maar hij moet zijn verhaal willen vertellen.
Dat vergt een echte verbinding en die moet verdiend worden.
McGee. McGee heeft hier een belang in.
Wil hij door de modder gaan? - Ik denk dat hij zal doen wat moet.
Stuur hem er terug heen.
Ik krijg twee uur per dag in deze kamer. Ik wil jou er niet in, marinier.
Hij is er niet.
Stuurden ze je alleen?
Nou, neem een boek, zet je, je kunt rustig een uurtje lezen
en dan zeggen we dat je het geprobeerd hebt.
Ik waardeer het aanbod, Ray, maar dat kan ik niet doen.
Ga naar huis, jongen.
Vertel me wat er op die verkenning gebeurde.
Ik waardeer het aanbod, maar ik doe het niet.
Dan blijf ik terugkomen tot je het doet.
Nou, je vader voer met een schip naar Vietnam en je denkt me te kennen,
je denkt te weten wat ik daar doormaakte?
Nee.
Nee, ik heb geen idee wat je daar doorgemaakt hebt.
Daarom blijf ik het vragen.
Ik ga het blijven vragen tot je het me vertelt.
Mijn vader, ik vroeg hem eens over Vietnam, één keer.
Weet je wat hij deed? Hij sloot me uit.
Net zoals jij het doet.
Ik weet niet wat er hem ginds overkwam, maar het veranderde hem.
Het bepaalde hem.
Ik heb het nooit meer gevraagd en weet je wat?
Ik had het moeten doen.
Ik had het hem honderd keer moeten vragen.
Misschien had hij het me verteld.
Misschien had ik hem begrepen.
Het had het misschien hersteld tussen ons.
We...
We hoorden de Vietcong van dichtbij schieten, de avond ervoor.
Dus, de luitenant nam me mee op verkenning.
We gingen door dicht struikgewas.
Toen zagen we het.
Een Vietcong-patrouille.
Ze waren zwaar bewapend.
Ze hadden een Amerikaan.
Een krijgsgevangene.
Maar zijn toestand was erger dan dood.
Wat heb je gedaan?
We ruzieden erover.
Het eerste meningsverschil dat we ooit hadden.
We gaan terug naar de basis. Ik moet een plan maken.
Een plan. - Om hem te bevrijden.
Met zes tegen een heel leger. - Geen man wordt achter gelaten, Ray.
Niet onder mijn bevel. - Stuur ons daarin en we zijn allemaal dood.
Dat beslis jij niet, marinier.
Hoor je me? Dat beslis ik.
Ik zei, we gaan.
We gingen terug naar de basis.
We vertelden de anderen niet wat we gezien hadden.
Maar de luitenant was het van plan? - Ja.
Ik bleef aandringen, maar hij wilde niet toegeven.
Hij was van plan ons erheen te sturen.
Begon je dan te drinken? - Ja, ja.
Het maakt niet uit of ik me de daad herinner.
Ik weet welke gedachte er in mijn hoofd zat.
Voor mijn black-out.
Met dat bevel was de luitenant juist.
Maar ik wilde niet sterven.
Dus doodde ik hem.
Ik doodde mijn vriend.
Omdat ik een lafaard was.
Goed, motief voor moord, ja, voor Jennings.
Wacht eens even, Speedy. Je loopt te snel.
Je zag de blik van Ray niet toen hij het me vertelde.
Ja, maar, ik luisterde naar elke bandopname van luitenant Hall
en hij had zijn eigen problemen.
Misschien moet ik die stift vasthouden.
Je moet toegeven, Ray had alle redenen om de luitenant te doden.
Zo niet zouden zes mariniers omkomen om één krijgsgevangene te redden.
Je hebt gelijk, je hebt je motief, maar van Ray
is er ook een motief voor zelfmoord.
Geen man wordt achtergelaten.
De luitenant wist dat hij de redding moest proberen.
Dat betekende zijn mannen naar een zekere dood leiden.
Een onmogelijke keuze.
Dat zei hij zelf ook.
Op zijn laatste geluidsband zei hij,
"Ik wilde het in mij hebben om te leiden, maar ik heb het niet".
"Ik kan dit niet langer meer dragen".
Baas, wat denk je? - Ja.
Ja, voor welke theorie? - Ik zie ze allebei.
Zie je blizzard ook?
Hé, ik heb iets. - Ja, laat horen.
Ray Jennings heeft geen familie. - Geen waar hij contact mee heeft, nee.
Je zei dat hij in de gevangeniswinkel geld uitgaf.
Aan boeken voor de bibliotheek. - Waardoor ik me afvroeg...
Wie stuurt er hem geld? - Precies.
Ik zocht het op, de afgelopen dertig jaar stortte er iemand anoniem
op de rekening van Ray. - Traceerde je de bron?
Ja, via vier valse namen en twee lege vennootschappen,
direct naar,
gepensioneerd sergeant Thomas Fletcher.
De getuige.
Waarom gaf hij geld aan de man die hij in de gevangenis hielp?
Schuld.
Wanneer zeggen jullie me wat er gaande is? - Ik denk dat je 't weet.
Nee, ik weet het niet.
Wat gebeurde er echt de avond dat luitenant Hall stierf.
Ik vertelde het al aan uw agenten.
Sta op.
Excuseer me? - Recht staan?
Kijk me aan.
Je hebt een leugen verteld.
Je loog en ging daarna verder leven alsof het nooit gebeurd was.
Je droeg het uniform 30 jaar, nietwaar, Tom?
Verdiende je de eer om het te dragen?
verdiende je het om het uniform van een VS-marinier te dragen?
Ik hoorde hen daar die avond.
Ik hoorde hen in de barak van de luitenant.
Veel kabaal, ik had geen idee waarover ze ruzie maakten.
Er gingen enkele uren voorbij en het werd heel rustig.
Ray had geen functionele black-out.
Hij was flauwgevallen.
Helemaal bewusteloos
Ik besloot voort te doen met m'n taak en ging met de luitenant praten.
Ik zeg het niet graag, luitenant. Maar de radio is hopeloos.
Ja, dat dacht ik ook al. - De voorraad dropping zou helpen.
Die is wanneer, binnen vijf dagen.
Vergeet je post niet aan Boyd te geven.
OK? Hij zal ervoor zorgen dat ze vertrekt.
Ja, mijnheer. - Goed.
Welterusten. - Welterusten, mijnheer.
Hallo daar, liefste.
Alles gaat goed. Maar jou mis ik zeker.
Je wist van in het begin dat het zelfmoord was.
Ja dat wist ik. - Waarom stak je het op Ray Jennings?
Twee onenigheden op je staat van dienst. Beide voor dit gebeurde.
Beide met Afro-Amerikaanse mariniers.
Laat ik jullie wat vertellen.
Toen was het hier ook oorlog.
Zij stonden aan één kant en wij aan de andere.
Zo was het nu eenmaal.
In die rimboe moest ik de man naast me mijn leven toevertrouwen.
Ray kon je niet vertrouwen vanwege zijn huidskleur.
Je probeerde hem dus naar huis te sturen.
Ik dacht dat hij een vermaning zou krijgen en ontslagen worden.
Zo gingen ze om met die fragging toestanden.
Ze konden niets bewijzen. - Maar,
dan bekende Ray. - Je liet hem geloven dat hij schuldig was.
Ik kon de leugen niet erkennen, het zou mijn carrière verwoest hebben.
Je moet het zien en het begrijpen.
Je had 48 jaar om het recht te zetten.
Ik deed wat ik moest doen om te overleven, agent Gibbs.
Wat gebeurt er met Thomas Fletcher?
Niet veel.
Er is 'n verjaringstermijn voor lang geleden afgelegde valse verklaringen.
Met zoiets op je geweten leven, moet zijn als een gevangenis,
alleen kan Fletcher met zijn familie roomijs eten, als hij zin heeft.
Hé, wat doe je?
Oh, ik breng de kamer terug in de oorspronkelijke staat.
Ik bedoel,
deze zaak was toch maar een grote forensische flop.
Ik heb dat beeld in mijn hoofd hoe een echte forensische onderzoeker eruitziet
en nu ben ik eindelijk hier.
Maar het is niet zo, dus...
Kasie.
Luister, je was al hier als een tijdelijke.
Ik bedoel, wil je 't over deze zaak hebben?
Je gaf die aanwijzing aan Gibbs,
waardoor hij ermee aan de slag kon.
Dat is wat een team zijn betekent.
Ja.
Er is een muffin-venter die ze verkoopt aan de overkant van de straat.
Ik hoorde dat ze verrukkelijk zijn.
Veenbessen. Dat is mijn favoriet.
Ray, ben je klaar?
Ja. - Maak je geen zorgen,
ik zorg ervoor dat ze zorg dragen voor de plek.
Weet je, ik ben boos.
Op mezelf.
Op de wereld.
Ik ben ook boos op jou.
Maar luitenant Hall wilde dat we leefden.
Dus,
besloot ik om die boosheid los te laten.
Ik zal leven.
Ik wilde het je alleen laten weten.
Het is zo leuk je te ontmoeten. - Insgelijks.
Het spijt me zo.
Staren in een glazig meer.
Soms kan het goed zijn.
Ja.
Je vader zou trots op je zijn, Tim.
Vertaling en sync door: Rie van de Buggy's www.addic7ed.com