EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Hoe gaat het met hem?
Je gaat me afschieten, Ale. -Wat is er gebeurd?
Hij is zijn gehoor kwijt. -Ik snap het niet.
Hij zal 90% van zijn gehoor verliezen.
Hij zal doof zijn.
Mijn zoon?
Het spijt me.
Gisteren zei je dat het niet zo erg was.
Eerst zeiden ze dat zijn trommelvlies beschadigd was door het drukverschil.
Dat is blijkbaar niet ongewoon.
Maar zijn binnenoor is geraakt.
Uit mijn ogen.
Het was domme pech.
Waar is hij? -Hij slaapt.
Wacht, ga niet naar binnen.
Laat hem slapen. Hij is erg bang. Hij begrijpt niet wat er gebeurt.
Hoelang was je alleen met hem voor je naar het ziekenhuis ging? Uren.
Ja, het is mijn schuld.
Ik heb wel duizend keer gezegd dat je niet alleen mag duiken.
Maar het is was niet mijn eerste keer. Ik ken de omgeving goed.
Ik weet niet wat er is gebeurd. Hij ging ineens kopje-onder.
Je hebt mijn zoon doof gemaakt.
77 UUR NA DE ONTSNAPPING
Ze zijn er al.
Rustig, hij kan je niet zien.
Ik weet het.
Je hebt hem al eens geconfronteerd. Wees niet bang.
Jij kent hem niet.
Hij kent mij ook niet.
Maar dat komt wel.
Ik ben over een halfuur terug.
De sleutel.
Neem de sleutel niet mee.
Ik zoek een andere auto.
Deze is te opvallend.
SCHEER JE WEG BIJ DIE MAN ZO SNEL MOGELIJK
De eigenaar van dit nummer is op dit moment niet beschikbaar...
of heeft geen bereik. Probeer het later nog eens.
Stap in.
DE NACHT
Stap in. -We moeten mama bellen...
en hier is geen bereik. Stap nou in.
Niet met dat lijk achterin. -Stap in.
Stil. We kunnen evengoed La Traviata gaan zingen.
Waar heb je het nou weer over? Ik begrijp jou nooit.
Ik bedoel dat straks de politie hier staat.
Denk er gewoon niet aan. Stap in. Snel een beetje.
Zwijg. -Zwijg zelf en stap in.
Die stomme kaalkop. -Geef me die gsm.
Hier noemen we dat een mobieltje. -Wat maakt dat nou uit?
Kom, stap in.
Wat doe je, stommerd? Hou op, Paulina.
Dit kun je niet maken.
Doe open.
En als jij het was? -Als ik wat was?
De moordenaar.
Zou ik dan de kofferbak voor jullie ogen openmaken, sufkop?
Geen idee, maar waarom zou ik je vertrouwen?
Omdat jullie geen andere keus hebben, rijke snotneuzen.
Door jullie ben ik belazerd en geslagen en ik weet nog steeds niet waarom.
Doe open. -Kom op, laat hem erin.
Als je me nog eens zoiets flikt, krijg je mogelijk een flink pak slaag van me.
Mogelijk. Dat begrijp je wel, toch?
Mooi.
Wat nou?
Geen benzine meer.
Oké...
Uw pillen. Zal ik ze prepareren?
Nee, dank je. Dat doe ik zelf wel.
Zal ik roomservice bellen?
Nee. Ga naar de foyer en vraag of ze een meisje naar boven sturen.
Een meisje?
Ja. Heb ik jouw toestemming nodig?
Nee, meneer.
Ik heb al een moeder. Eentje is genoeg.
Hoe wilt u haar dit keer?
Gehoorzaam.
Oké. Ik ga al, meneer.
Oké, we laten hem hier staan.
Daar is een tankstation.
Ik ben zo terug.
Wij gaan mee. -Ook goed.
Ik ga hem opendoen. Draai je om.
De jerrycan ligt erin. Draai je om als je niets wil zien.
Tobías.
De pincode van de telefoon. -Welke pincode?
De pincode. Hij staat uit.
Wat heb je gedaan? -Niks.
Heb je hem uit gezet? -Natuurlijk niet.
Ik heb de pincode niet.
Je moet hem per ongeluk uit hebben gezet.
Verdomme.
We kunnen een nieuwe kopen.
Alejandro?
Wie is dit? -Het is K.
Eindelijk.
Ik ben in Benidorm. Ik kan de klus vroegtijdig klaren.
Ik heb je niet meer nodig. -Hoe bedoel je?
Ik heb mijn vrouw al gevonden. -En je kinderen dan?
Luister, je vrouw is dit spel aan het winnen.
Zonder mij krijg je je kinderen niet terug.
Hallo, Alejandro.
Wat heb je te bieden?
Je had niet moeten komen. Je moet in Madrid zijn.
Een man hoort bij zijn gezin.
Tenzij de politie je zoekt.
Heb jij een gezin?
Nee. Dat kan niet, vanwege mijn beroep.
Dan weet je niet waarvan ik spreek.
Maar ik weet wel dat je jezelf in de nesten werkt.
Mijn kinderen zijn in Benidorm.
Ik ga hier niet weg zonder hen.
Ik weet waar ze zijn.
Waar dan?
Ze woonden in een flatgebouw.
Maar door een van jouw mannen ben ik ze uit het oog verloren.
Die verrekte Pedro.
Hij leefde nog toen ik hem vond.
Heb jij hem aangepakt? -Nee, ik doe geen half werk.
Wie was het dan wel?
De vriend van je vrouw. Neem me niet kwalijk. Luister.
Wat mooi. Hoe heet die zangeres? Ze is bekend.
Wat?
Wie is die vriend van mijn vrouw?
Dat vertel ik je terwijl we luisteren.
Welke vriend van mijn vrouw?
O ja, sorry. Een blonde gast, ziet er nogal dom uit.
Als je mijn kinderen maar terugbrengt. -Geen voorwaarden?
Veel voorwaarden, maar voor jou is er maar één belangrijk.
Je moet Velasco vermoorden. Hij weet waar mijn kinderen zijn.
Hij is in Spanje en hij zal ze vinden.
Als ik zo vrij mag zijn...
Je houdt nog steeds van Magda, hè?
Probeer je me nou te doorgronden?
Nee.
Heb jij nooit iets uit liefde gedaan?
Pardon.
Hebt u hulp nodig? -Nee.
Zo te zien wel.
Nee, hoor. Ik zocht gewoon mijn sleutelkaart, maar...
Logeert u in het hotel? -Ja. Ik haal wel een andere.
Hij zit vast in uw handtas. We kunnen samen wel even kijken.
Ik ga liever naar de receptie.
Zoals u wenst. Ik ga met u mee.
Ik ga maar beter. -Waarom?
Omdat ik het wil. Goedenavond. -Moment.
Wat? -Geef me uw handtas.
Wat moet dit?
Denk je dat dat uniform je het recht geeft zomaar alles te vragen?
Uw handtas.
Maar ik heb niets misdaan.
Ik stond daar rustig, ik heb niets gestolen.
Het is mijn taak om toezicht te houden in het hotel.
Goed, dan ga ik.
Juffrouw. Uw handtas, alstublieft.
Juffrouw, de handtas.
Zo, ik ben buiten. Wat wou je nou doen? -Is er iets?
Nee, niets. Kom mee.
Jij trekt de autoriteiten aan.
Wat zei Alejandro?
Hij is gek op jou.
Ik werd bijna jaloers.
Het hoge tarief.
Val dood.
Ik wacht hier op je.
Wacht hier terwijl ik een mobieltje koop. -Ik moet naar de wc.
Er hangen vast camera's. -Nou en?
Je zult moeten wachten. -Ik kan niet wachten.
Plas hier dan ergens, er is plaats genoeg.
Hallo.
Hebt u een telefoon? -Geen openbare.
Ik moet een dringend telefoontje plegen.
Ga hier de bocht om en rij dan rechtdoor.
Dan kom je bij een restaurant met een telefooncel.
Is dat ver? -Nee, een kwartiertje rijden.
Heb je geen mobieltje?
Jawel. -Zou ik even mogen...
Wil je mijn mobiel lenen?
Nee, man. Mijn hele leven staat daarop.
Ik betaal je. -'Nee', zei ik.
Kom op, ik geef je 20 euro.
Wat als je een virus plant of mijn telefoon hackt?
Dan heb ik morgen geen geld meer op de bank.
En dan zitten er Tsjechische hackers aan mijn telefoon of zo. Sorry, maar nee.
Honderd euro.
Dat is iets anders. -Natuurlijk.
Tobías.
Nog niet betalen, ik wil eten kopen.
Wie is dit?
Mijn nicht. -Je nicht?
Ja, zijn nicht.
Ik wil nacho's, broodjes met kip, als er maar cholesterol in zit.
We nemen een taxi terug naar de boot.
Ik wil niet dat je een auto steelt. Hoor je me?
Neem op, je wordt gebeld.
Godzijdank, Magda. Ben je bij die kale?
Luister, reageer niet op wat ik nu ga zeggen.
Hoezo? -Wat is er?
We hebben Ingrid in de auto gevonden, zwaargewond. Reageer niet.
Wat is er?
Niks, mijn dochters maken weer eens ruzie.
Ze is in het ziekenhuis en ze redt het wel.
Maar er ligt een lijk achterin.
Kan hij drie koters niet de baas?
Het was K. Ik denk dat hij het was.
Geef hem eens.
Wacht. -Luister.
Leid hem af en haast je terug naar de boot.
Oké. Probeer ze te kalmeren.
Ik praat straks wel met ze.
Wat moet je toch met die kerel?
Hij helpt me.
Nee, ik help je.
Dat weet ik nog zo niet.
Je man hebben we in de hand. Nu Velasco nog.
Klaar. Kom, stap in.
Weet je het zeker? -Kom nou.
Goedenavond.
Wilt u hier dineren? -Ja. Een tafel voor vier, graag.
Zeker. Volgt u mij.
Nee, breng me gewoon wat soep...
en wat lichts als hoofdgerecht.
Gegrilde vis.
Tong, kan dat?
Ja, meneer.
Kom je even?
Ruim de tafel af.
Nee...
Laat alles zoals het is en breng eten voor vier.
Jazeker, meneer. -Dank u.
Wat gaan we nu doen?
Velasco bellen en dan gaan we een ritje maken.
Je geeft me veel te weinig informatie. Ik weet het allemaal niet meer.
We volgen een plan.
Nee, jij volgt een plan. Ik tast in het duister.
Jij hebt je in de nesten gewerkt. Ik probeer alleen maar te helpen, Magda.
Toe, vertrouw me.
Velasco? -Zeg maar.
Ik heb de Guzmáns gevonden Ik heb ook bewijs...
dat Guzmán je kinderen op zijn geweten heeft.
Je krijgt alles, in ruil voor geld.
Als jij me genoeg geld geeft, geef ik jou je wraak.
Het beste kalmeermiddel.
In Benidorm, op drieënhalf uur van Madrid.
Ja, schrijf het adres op.
Calle Ametlla, met twee L'en, de Mar.
Nummer 15. Het is een flatgebouw.
Kom alsjeblieft om twaalf uur.
Bedankt.
We gaan.
Dank u.
Nee, schep de andere borden ook op.
Pardon?
De drie andere borden ook, alstublieft.
Kom binnen.
Je weet dat ik iets bijzonders vraag?
Ja. Jij weet hoeveel het kost? -Ja, en dat is geen probleem.
Ik wil dat je naar de badkamer gaat en je kleren daar laat.
Je armband, je ring, alles.
Wat wil je dat ik doe?
Ik zeg wat je niet mag doen.
Je mag niet praten, gillen of huilen.
Oké.
Maar als ik 'geel' zeg, is mijn grens bereikt.
Als ik 'rood' zeg, stop je.
Nee, ik zeg wanneer we stoppen.
Als je wilt weggaan, dan kan dat nog. Maar als je blijft, dan blijf je.
Ik wil een douche. Ik ben doodmoe.
Paulina praatte de hele tijd met een Spaans accent. Heel grappig.
En mijn moeder was zoals steeds vervelend.
Ze zei dat ik niet had moeten komen.
Maar alles ging goed. Gelukkig is chemotherapie niet nodig.
Heb je een andere man gezien?
Wat?
Ben je doof geworden?
Waar heb je het over?
Dat is Ferdi.
Een voormalig collega van me uit mijn modellentijd.
Hij runt nu een reclamebureau.
Denk je dat ik dom ben? -Het was maar een lunch of twee.
Hij wil me terug als model.
Hij wil een reclamespot opnieuw maken, maar ik heb geweigerd.
Spot niet met me.
Je zou een week wegblijven, geen maand.
Laat me los.
Je bent ziek.
En jij bent een hoer.
Papa.
Kom hier, papa.
We hebben een cadeau voor je.
Alles staat klaar, meneer.
Waar ben je?
Wie denk je dat je bent? Waarom neem je niet op?
Je hebt alles aan mij te danken.
Ik heb je alles gegeven.
Ik kan je ook alles weer afnemen.
Tot ziens. Bedankt. -Fijne avond.
Wie is zij?
Blijf van mijn spullen.
Is dat je zus?
Mijn dochter.
Meer dan twee keer de afgesproken prijs.
Je bent Mexicaanse, toch?
En is het meisje ginder of hier geboren?
Wil je nou een gesprek aanknopen?
Ga mee eten. Ik eet niet graag alleen. -Dat was niet afgesproken.
Ik heb betaald voor een uur.
We bellen roomservice.
Weet je hoeveel genen een mens heeft? -Wat?
Ongeveer 25.000.
Daarvan is 99,80 % bij alle mensen hetzelfde.
Bij ouders en kinderen is dat zelfs 99,84 %.
En wat wil je daarmee zeggen?
Dat Alejandro Guzmán...
maar 0,04 % meer met je kinderen gemeen heeft dan ik.
Ik volg je niet.
Een goede vader zijn, heeft niets met bloed te maken.
Een goede vader riskeert zijn vel voor zijn kinderen.
Waar gaan we heen? -Naar de bergtop.
Waarom? Voor het uitzicht? Wat gaan we daar doen?
We gaan winkelen.
Ik heb er genoeg van. -Genoeg van wat?
Je absurde woorden, je opmerkingen die nergens op slaan.
Zet de auto aan de kant.
Stoppen. -Je gaat toch niet schieten.
'Stoppen', zei ik. -Al goed.
Stap uit.
Snel een beetje. Laat de sleutels hier.
Magda, je moet me vertrouwen. Ik smeek het je.
Mijn kinderen zijn bij Tobías.
Ze hebben een lijk in de kofferbak van zijn auto gevonden.
Heb jij hem vermoord? -Ja, hij was gevaarlijk.
Je bent een moordenaar. -Echt niet.
Iemand doden uit zelfverdediging is geen moord.
Velasco, je man en je schoonmoeder geven opdracht tot moord.
Zij zijn moordenaars. -Het is voorbij. Stap uit.
Stap uit, nu.
Als je nu alleen verder rijdt, zijn jij en je kinderen binnen twaalf uur dood.
Dan ben ik hier 1.000 km vandaan.
Stap uit. -Luister naar me, ik smeek het je.
Ik zweer op mijn leven dat ik eerlijk tegen je ben.
Toe. -'Uitstappen', zei ik.
We rijden naar boven. -Ik ga nergens heen. Stap uit.
Alsjeblieft, Magda. Luister nou toch naar me.
Op de top staat een oude ruïne.
Daar wacht een vriend van me op ons. Hij verkoopt illegale goederen.
We gaan een wapen kopen om Velasco te doden.
Jij wil Velasco dood. Je man betaalt me er 100.000 euro voor.
Zoals afgesproken, Magda.
Velasco moet dood.
Ik heb morgen om twaalf uur met Velasco afgesproken in je flat.
Op datzelfde tijdstip zal jouw man daar zijn om de kinderen op te halen.
Ik wil dat jouw man Velasco vermoordt, met getuigen.
Zo simpel is het. Of je me nou gelooft of niet...
je moet me vertrouwen.
Wacht.
Laten we verder rijden.
Dat raam is niet dicht. Het werd tijd.
We moeten dat lijk dumpen.
Veel plezier.
Ik sluit mijn ogen en zet de radio aan.
Nee, jij gaat me helpen, net als iedereen.
Om die dode te verplaatsen? -Ja.
Kom dan. -Ik denk er niet aan.
Pau, hij zei 'iedereen'.
Kom, eruit.
Ik raak geen lijk aan.
Kom op nou, Pau.
Kom op. Eén, twee, drie.
Oké, we zijn er bijna.
Is het zo goed?
Maar...
Kom, naar beneden.
Bedankt voor de mobiel, makker.
Vicente.
Ga zitten, drink iets van me.
Ik wil niet onbeleefd zijn, maar ik kan niet.
Verlaat je het hotel? -Ja.
Op dit uur? -Een onverwachte zaak.
Voor je stomme dingen doet... -Ik doe nooit stomme dingen.
Je moet weten dat ik het ongeluk van je kinderen op mijn geweten heb.
Ik was het. Alejandro had er niets mee te maken.
Goed geprobeerd.
Vermoord mij.
Waarom zou ik dat willen, Esperanza?
Je bent al dood.
Achter hen aan.
Wat als ze ons nergens heen leiden? -We zijn nu al nergens. Rijden.
Hier? -Ja.
Hallo.
Je koopt een wapen van Santa Barbara, uit Sevilla.
Een klassieker. -Ik ken niks van wapens.
Dat geeft niet. De CETME faalt nooit.
Waar blijft K? -Hij had even mijn computer nodig.
Rook je?
Ik heb K nog nooit met een meisje gezien. Jij moet een topper zijn.
Ken je hem al lang?
We hebben 20 jaar samengewerkt.
Als wat?
Straatventers. Wat dacht je?
Heeft hij je niets verteld?
Hij praat niet graag over zichzelf. Logisch, gezien zijn afkomst.
Vanwaar komt hij dan?
K en ik hebben samen veel ellende meegemaakt.
Maar K kan alles aan. Hij heeft een ruwe bolster.
Maar ook een blanke pit.
Dus belazer hem niet, oké?
Wat is er? -Mam, waar ben je?
Ik kom snel terug.
Wacht op de boot. -En die kale?
Ik ben er over een halfuur.
Heb je hem niet afgeschud? -Nee.
Is hij in de buurt? -Niet op dit moment.
Scheer je daar dan weg.
Kom hierheen. -We moeten samenblijven, mama.
Ik kan de hele nacht doorrijden. -Ik ga zijn plan volgen.
Welk plan, Magda? Hij is een moordenaar.
Hij weet wat hij doet. En hij kan ons allemaal redden.
Hij wil van iedereen profiteren.
Er gaat een alarm af op je telefoon. -Het is tijd voor mijn insuline.
Ik moet naar mama in het ziekenhuis.
Wacht op me op de boot. Blijf daar.
Ga je het nu doen?
Ik had het al eerder moeten doen.
Wat? -Het is grappig.
Wat is grappig?
Weet je hoelang we al weg zijn van huis? Drie dagen en een half.
Een eeuwigheid.
Het is net een film. -Een horrorfilm.
Ik heb Terry gekust.
Wat nou?
Goedenavond. Wat doet u hier? -Ik moest stoppen. Ik heb diabetes.
Papieren, graag. -Natuurlijk.
Mijn portemonnee.
BURGERWACHT
Zijn dit uw kinderen? -Nee, die van mijn vriendin.
Ik wil ook hun papieren zien. -Oké.
Geef maar.
Kom alle drie uit de auto. En toont u me de kofferbak.
Oké.
Heel grappig. Ik kom niet meer bij.
Heb je echt een jongen gekust? -Ja.
Wanneer?
Vanmorgen in het zwembad. -Mikes vriend?
Ja. Ik vond het lekker.
Op de mond? -Ja.
Ben je homoseksueel? -Ik weet het niet.
Hoe kan je dat nou niet weten?
Het was maar een kus, Paulina.
Maar hij vond het lekker. -Nou en? Is hij daarom homo?
'Nou en?' -Heb jij nog nooit een meisje gekust?
Nee. Of ja, voor de lol. -Kom nou, Paulina.
Hé, kan het wat stiller? Jullie kunnen straks verder praten.
Oké.
Zeventien en achttien jaar? -Ja.
Is de jongen doofstom? -Nee, de jongen is doof.
Alles in orde. U mag verder rijden.
Bedankt. -Dank u wel.
Is dat hem? -Ja.
Alles goed? Toch geen problemen? -Heel goed. Ze was fantastisch.
Zo fantastisch dat ze een reis verdiend heeft.
Een reis?
Een reis naar Mexico, die jij gaat betalen, klootzak.
Luister... -Nee, hou je niet van den domme.
Ik hou van haar. Zeg het hem.
En dan dwing je haar hiertoe?
Dit is tijdelijk. We doen het voor onze dochter.
Ga dan jezelf prostitueren, rotzak.
Je hebt er de looks voor. -Ik heb het begrepen.
Mooi. Een vlucht naar Mexico, in eerste klasse.
Zet je helm op, we gaan. -Je hebt me niet begrepen.
Toch wel. -Sla dan niet zo'n toon aan.
Carla, stap nou op de motor.
Je hebt 24 uur om haar thuis te brengen.
Is dat duidelijk?
En geen represailles.
Dit is een voorschot of een aandenken, zoals je wil.
Het was aangenaam.
Wil je echt langs het ziekenhuis?
Edu. Waar is mama?
Ze moet onder het mes. -Wanneer?
Vanavond nog. -Waar is ze? Ik wil haar zien.
Nee, waarom? Ze is boos, daar komt ruzie van.
Ik kan haar niet aan haar lot overlaten. -Ik ben bij haar.
Ik weet het.
Wat? Ik zorg toch altijd voor haar?
Ja, ik ben een luiaard, maar ik laat haar nooit in de steek.
Je hebt gelijk. Ik ben degene die altijd vlucht.
Ze ligt daar.
Ga maar.
Nee maar. Wat krijgen we nou?
Dag, mama. -Wat doe je hier?
Eerst de kinderen, nu jij...
Jullie zouden zo snel mogelijk weggaan, Magda.
Hoe gaat het met je?
Met mij? Slecht. Ik kan me nauwelijks bewegen.
En jij bent in gevaar, dat maakt me bang.
Het komt allemaal snel weer goed. -Ik hoop het.
Ik wil je dicht bij me. Ik heb je vreselijk gemist.
Waar ga je wonen als dit allemaal voorbij is?
Geen idee. -Willen jullie hier blijven wonen?
Ik weet het niet.
Magda...
Ik weet dat je zielsveel van me houdt. En ik ook van jou, dat weet je.
Maar wat gebeurd is, is gebeurd.
Ik weet het.
Geef me een zoen.
Nora Pellicer? -Ja.
Sorry dat ik u op dit moment stoor, maar het is belangrijk.
Enkele uren geleden is hier een man opgenomen.
Hij had een steekwonde en verkeerde in kritieke toestand.
Pardon.
Hij is gevonden in een flat die werd gehuurd op uw naam.
Wat doen we aan die man? -Geen idee.
Is hij echt gevaarlijk? -Ja, hij is gevaarlijk.
Nou dan? -Ik weet het niet.
Het is vier tegen één. -Dat is niet altijd een voordeel.
Ben je bang?
Laat ons zeggen dat ik bezorgd ben.
Je bent een lafaard.
Weet jij of hij gewapend is? Wel? Nee. Wat wil je dan dat ik doe?
En je moeder staat aan zijn kant.
Wat doen we dan?
We moeten hem verrassen.
Kom.
Kom je mee?
Het is 1 uur. De kinderen hebben vast honger.
Zullen we snel wat pasta kopen?
Lust je olijven en ansjovis? -Ik krijg geen hap naar binnen.
Oké, dan alleen een fles wijn. -Ja, ik ben moe.
Of wat dacht je van chocolade-ijs?
Quique. -Wat is er?
Neem ik wodka? -Ja. Twee flessen dit keer, hè.
Koop sigaretten. -Heb ik al.
Koop er voor mij. -Voor jou? Koop ze zelf.
Hoeveel kost de wodka?
Wel, deze fles kost 20 euro.
Pardon? -Twintig.
Twintig euro? De supermarkt is goedkoper.
Tja, jij viel in slaap. Ik koop bier, oké?
Hé.
Wat is er?
Je hebt haar geduwd. -Omdat jullie in de weg stonden.
Ach zo, wij staan in de weg? -Ja.
Dus duw je haar? -Zoek je problemen?
Kom nou maar. -Nee. En jij?
Ik snap het al.
Je wilt vanavond scoren, hè?
Mijn excuses. Succes, man.
Kom, we gaan betalen. -Wacht.
Nee, kom nou betalen.
Ga naar de kassa. -Maar...
Hij is nog een kind.
Die jongen is een pestkop. Ik ga hem manieren leren.
Vertrouw me, rustig. Ga naar de kassa. Pak aan.
Hoeveel moet ik?
Wat gebeurt daar? Ik wil geen ellende, hè.
Hoeveel? -Naar de auto.
Hé, Mr. Proper. -Wat gebeurt er? Ben je doof?
Magda, ga nou naar de auto.
Hou op of ik bel de politie.
Alles oké?
Mama. Ja, met ons is alles goed.
Tobías, het is mama. Ze is op weg naar hier.
Is die kale nog steeds bij jou?
Ja.
En je brengt hem naar je kinderen? Weet je het zeker?
Nee, ik weet niets zeker.
Maar ik zie een uitweg. De enige uitweg.
Ik vertrouw hem niet. -Ja, dat heb je al gezegd.
Je kent hem niet eens.
Nou en? Ik ken jou ook niet.
De auto staat klaar, we hebben de papieren. We kunnen vluchten.
Rijden.
Niet mijn bloed. Rijden.
Ze komen eraan, allebei.
Wat doen we? -Ik heb een plan.
Wat is dat? -Een cadeautje van Pedro.
Geen kogels.
Wat dat je plan? -Ja.
Plan B: terug naar binnen. Kom.
Sorry dat ik je deed schrikken. Ik moest het doen.
Als niemand het doet, ziet de toekomst er somber uit.
Ik weet niet waar ik heen ga.
Ik weet niet wie naast me zit. Ik weet niet wat me te wachten staat.
Ik weet alleen dat ik me in een mannenwereld bevind.
En die wereld is een hel.
Vertaling: Hilde Meurrens