EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
80 UUR NA DE ONTSNAPPING
Rubén.
Wakker worden. Ze zijn hier. Kom.
Kom nou.
Kom op.
Schiet eens op.
Is hij weg? -Ja. Hij vond het te gevaarlijk.
En de paspoorten?
Hoe gaat het met het gezin?
Tobías is weg.
Wat bedoel je? Laat hij jullie in de steek?
Ja.
Niet te geloven. -Hij noemde ons een bende snobs.
Hij zei dat we verwaand waren. -Ja, dat.
Die verdomde rotzak. Ik ben niet zoals hij.
Ik zal er altijd voor jullie zijn. Ik laat jullie niet in de steek.
Dus kop op. En ik kan ook koken.
Ik start de motor. Lichten jullie het anker.
Waar gaan we heen?
Weg van de kust. Dat is veiliger.
Blijven we toch niet beter hier? -Nee, Tobías weet waar we zijn.
Hij zou je kunnen verlinken. Hij is tenslotte een huurling.
Net als jij.
Meisje, ik ben een goed mens. Ik ben moedig, hij is een lafaard.
Die mag je nooit vertrouwen.
Denk je echt dat we veiliger zijn op zee met hem?
Ik weet het niet.
Mam, Tobías is niet vertrokken.
Hij zit in het ruim. -Wat?
Ik maak je af.
Pak aan.
DE ZEE
Waarom verstopt hij zich? Dat is absurd.
Hij is een moordenaar. -Wie moet ons tegen ons beschermen?
Hij heeft een goed plan. Het is onze enige optie.
Hij heeft iemand vermoord. -Ik weet het. Hij heeft het toegegeven.
En? -Het was zelfverdediging.
Die man was verrot geslagen. -Zijn gezicht was geruïneerd.
Het was moord in koelen bloede. -Het is al goed, ik weet het.
Die man is een beest.
En daar moeten we ons tegen verdedigen.
Alles oké?
Rubén is...
Hij is bang. -Hij is bang van de zee.
Hij heeft een ongeluk gehad en sindsdien is hij bang.
Is dat waar? Ben je bang?
Begrijp je me goed? -Ja.
Goed. Luister, toen ik klein was...
had ik nachtmerries.
Ik schreeuwde zo luid dat mijn moeder, die conciërge was...
me opsloot in de liftruimte, zodat de buren niet schrokken.
Maar ik werd niet rustig. Ik schreeuwde twee keer zo luid...
omdat die ruimte het engste was wat ik ooit had gezien.
Overwin je angst.
Anders wint je angst het van jou.
Ik ga je tonen hoe je je angst overwint.
Pardon, ik ga naar het toilet.
Zijn jullie gek?
Het was een moeilijke operatie.
Hij heeft veel bloed verloren.
Maar hij redt het wel.
Bevestigt u dat deze man voor u werkt?
Ja.
En u weet niet wie dit kan gedaan hebben, of waarom?
Nee.
Er is geen verband met de beschuldigingen jegens u, denkt u?
Pardon?
We hebben even rondgebeld.
Onze collega's in Madrid hebben ons verteld...
dat u betrokken bent bij een ontvoering.
Van mijn gezin.
En bij de dood van een vrouw.
Dat was een ongeluk.
Ze werkte ook voor u.
Uw werknemers zouden vergoed moeten worden voor de risico's die ze lopen.
Spot niet met me. Ik leef in een nachtmerrie.
U mocht Madrid niet verlaten.
Hebt u kinderen?
U draagt een trouwring, dus wellicht wel.
Als je kinderen in gevaar zijn, riskeer je alles.
Ik weet niet wat die man hier deed. Ik dacht dat hij in Mexico was.
Het waren vast de ontvoerders.
U moet mee naar het bureau.
Hoe gaat het met papa? -Goed. Hij is alleen wat vermagerd.
Hij zal wel kwaad zijn. -Uiteraard, wat dacht je?
Heeft hij je bedreigd? -We hebben allebei dingen gezegd.
Was K bij jou?
Hij was in de buurt, verstopt.
Papa kon hem niet zien.
Want hij werkt zogenaamd voor hem.
Daarom geloof ik in zijn plan.
Welk plan, mama? Wat houdt dat plan in? Wat wil hij doen?
Hij gaat Velasco en je vader morgen samenbrengen.
Waar? -In het flatgebouw.
Zweer dat papa niets zal overkomen.
Ik zweer het.
Wat zal er gebeuren?
We stoppen.
We blijven hier.
Hier vlakbij is er een grot.
Rubén, help me met het anker.
Kom, je hebt frisse lucht nodig. Je bent zo bleek. Kom nou.
Ik vertrouw die man niet.
CABARET VAN BENIDORM
Ja, advocaat de Juan.
Wie?
Ja, natuurlijk. Moment, ik geef hem u door.
Blijf aan de lijn.
Het is de Mexicaan. -Wie?
Die Mexicaan. -Hoe komt die aan mijn nummer?
Met de Juan.
Ja.
Natuurlijk. Wat? Welk ziekenhuis?
Ja, ik ken Forner. Natuurlijk.
Nee, doe niets. Blijf daar. Ik ben er over een kwartier. Tot dan.
Ik moet dringend weg. -Zij is je cliënt.
Ja, maar ik moet weten wat hij wil.
Je kunt niet voor beide opkomen. -Weet ik.
Die man is steenrijk. Er valt geld mee te verdienen.
Ik moet erheen. Oké? Hier. Je kent de pincode.
Ik moet mijn wonde schoonmaken. Ze is ontstoken.
Ik heb hulp nodig. Wie wil?
De eer is aan jou, Rubén. Kom. -Nee, ik doe het wel.
Nee, waarom? Waarom behandel je hem als een kind?
Hij kan het best. Nietwaar?
Sta op en kom hier.
Magda, kun je alcohol brengen om de wonde te ontsmetten?
Ga jij naar de keuken, zet de pasta op en roer om de twee minuten.
Hou op met ons als bedienden te behandelen.
Sorry, maar de enige die Jan en alleman als bedienden behandelt, ben jij.
Dank je, Magda.
Doe de fles alcohol open, giet wat op het gaas en dep het op de wonde.
We gaan je moeder laten zien dat je geen kind meer bent.
Zie je hoe ik de pijn verbijt?
Dat volstaat, want je doet me... Zo is het goed.
Ik ga naar het toilet.
Goed. Stuur het naar Ripoll.
Ripoll, stuur het verslag naar Ripoll.
In godsnaam. Een pdf, stuur hem een pdf.
En stuur een kopie naar de commissaris.
Wat doe jij hier?
En jij dan?
Waar zijn mijn kinderen?
Waarom zou ik dat zeggen?
Zodat je weer een gewapende man op ze kan afsturen?
Dat was ik niet.
Een van jouw werknemers, met een pistool. We waren bijna dood.
Ik heb niemand gestuurd.
Waar zijn mijn kinderen?
Ga je me slaan?
Doe niet zo stom.
Je hebt mijn dochter 20 jaar mishandeld.
Zegt ze dat?
Nog één stap en ik roep de bewaker.
Ze liegt. Jij kent haar niet meer. Ik wel.
Je hebt haar milt gescheurd.
Ze viel van de trap. -Jij hebt haar geduwd.
Ik ben verliefd op Magda.
Gestoord, dat ben jij.
Integendeel. Magda is gestoord, en dat is jouw schuld.
Klootzak.
En de kinderen?
Wat is er met hen? -Ze staan aan haar kant.
Dat is niet waar. -Ze zijn bij haar.
Tegen hun zin.
Je kinderen houden niet meer van je.
Omdat jij hun moeder pijn hebt gedaan.
Door Magda heb ik de drie ergste dagen van mijn leven beleefd.
Mijn aartsvijand zit me op de hielen en de politie stelt vragen.
Dat is geweldig nieuws. Daar word ik nou blij van.
Ik heb drie hartaanvallen gehad.
Was je maar gestorven.
Verdomme.
Jij. Jij gaat het me vertellen.
Wat, rotzak?
Mijn kinderen.
Nee, Edu.
Edu.
Waar is hij? -Op het toilet.
Edu.
Wat gebeurt hier?
Niets, het was een misverstand. Sorry.
Rotzak.
Weet u het zeker?
Ja, dank u.
Er zit zout in. Nog iets? -Nee, zo is het goed.
Waar heb je papa ontmoet?
Dat zei ik toch? Bij de advocaat.
En?
Hij moest een document ondertekenen dat mij vrijspreekt van alle blaam.
Ging hij akkoord?
Ja.
Nu staat het ook op papier dat hij haar mishandeld heeft.
Je wilt hem laten opsluiten. -Nee.
Maar slechteriken horen thuis in de gevangenis.
Vind jij jezelf een goed mens?
Niet goed en niet slecht.
Ik ben wat ik ben, omdat ik moest. Ik had geen geld. Doe maar.
Geeft dat je het recht om je zin te doen?
Veroordeel me niet. Je weet niets over mij.
Ik veroordeel niemand. Jij... -Hou op, Paulina.
Hij is degene die ons veroordeelt. -Pau, hou op.
Toe, ik wil niet dat jullie boos op elkaar worden.
Ze heeft recht op een antwoord.
Jullie, Guzmáns, denken dat alles van jullie is.
Als je iets wilt, neem je het.
Alles wat in je weg staat, maak je kapot. Zelfs mensen.
Wat zeg je nou?
Je wordt niet rijk door hard te werken.
Maar wel op twee manieren: door te stelen...
Doe voort, alsjeblieft.
Of door je van je rivalen te ontdoen. -Hou maar op.
Ze moeten leren hoe de wereld eruitziet. -Hou op, zeg ik je.
Ik heb Velasco's kinderen gedood, omdat jullie oma het me heeft bevolen.
Ik heb 100.000 euro gekregen en jullie een hotel in Las Vegas.
Zo gaat dat in jullie leven, en dat moeten jullie weten.
We zijn de klos. We zitten 300 km buiten onze jurisdictie.
Jij bent lichtjaren verwijderd van een goeie politieman.
Ik ben niet het enige zwarte schaap. -Maar je moet een wit schaap zijn.
Waarom ben je zo geobsedeerd door deze zaak?
Het is een goeie zaak. Zulke zaken geeft de chef meestal aan de mannen.
Daar gaan we weer. -Wat?
Je ziet spoken. -Is dat zo?
Je bent een rasechte feministe. -Nou en?
Ik ben al die feministes zat. -O ja?
Alles is mishandeling. Een compliment is een belediging.
We mogen niet eens kijken, en bovendien...
leg je het aan met andere vrouwen. -Dat is veel fijner.
O ja? -Er is niets beters.
De wereld vergaat.
De mannenwereld. Ik hoop het, want... -We zijn rotzakken.
Jullie hebben de wereld verziekt.
We hebben 30 gram nodig.
Dit is een botermes, geen broodmes. Daar krijg je niets mee gesneden.
Dertig gram. Heel goed.
Nu roer je goed tot de boter helemaal uitgesmeerd is. Doe maar.
Hebben we wel goeie messen?
Op de tafel.
Nee, ik bedoel koksmessen, goeie scherpe.
Echte keukenmessen. Ik zie er geen.
Misschien in het ruim. Ik ga eens kijken.
Dat betwijfel ik. Trouwens, de eigenares ligt in het ziekenhuis.
Wat is er gebeurd? -Ze lag zwaargewond in de auto.
Een ongeluk? -Een moordpoging, denken we.
Wat vreselijk.
Weet jij daar iets van?
Nee, ik heb haar nog nooit gezien.
Hier, ik heb een mes.
Het lag achter in de la. -Geef maar.
Hiermee kun je goed snijden.
Brood snijden.
We kunnen eten.
Ik wil niet opscheppen...
maar u had bijna de nacht in de cel doorgebracht.
Ik ga morgen niet naar de rechtbank. -U moet.
Ik wil terug naar Mexico met mijn gezin. -Dan word je voortvluchtig.
Regel een vliegtuig.
Wacht eens even...
Morgen ga ik met mijn kinderen terug naar Mexico.
Er lopen meerdere rechtszaken tegen u.
Maar ik heb geld.
Het is onmogelijk, met of zonder geld.
Met geld is alles mogelijk. Dat weet je, je bent advocaat.
Het is erg riskant, Mr. Alejandro.
Jij verdient er ook goed aan.
U brengt me in een lastig parket.
Je hebt contacten. Dit is jouw domein. Je voelt je als een vis in het water.
Ja, maar u vraagt me om u te helpen de wet te overtreden.
Tegen een prijs. -Nee, ik...
Kom op, hoeveel wil je?
Dat weet ik nog niet, dat moet ik eens nagaan.
De neef van mijn vrouw werkt op de luchthaven. Ik bel hem.
Goed, de Juan. Nu spreek je mijn taal.
Ik garandeer niets.
Maar het zal minstens 100.000 euro kosten.
Honderdduizend?
Ik geef je een half miljoen als je mij en mijn gezin Spanje uit krijgt.
Dat is meer dan je in vijf jaar verdient.
Maar als je me belazert... Zie je die man?
Op mijn teken bijt hij je tong af. Dat is zijn specialiteit.
Ik kan niets beloven.
Je hebt al alles beloofd.
We gaan een spelletje spelen.
Leuke herinneringen ophalen. Dat doen gezinnen bij speciale gelegenheden.
Nee. Sorry, maar we gaan helemaal niets ophalen met jou, goed of slecht.
Waarom niet?
Omdat dat niet bij de afspraak hoort.
Ik maak onze afspraak wat menselijker.
Dat is iets anders. Ik begin wel, oké? Kom op.
Even denken.
Ik weet nog...
hoe kwaad mijn moeder was...
toen ze ontdekte dat je zwanger was van mij.
Weet je nog hoe ze schreeuwde?
'Jullie kennen elkaar net. En dan al kinderen?'
Zodra ze haar rug keerde, namen we het vliegtuig naar Parijs.
Weet je nog?
Als dat een grap is, kan ik er niet mee lachen.
Nee, ik wilde niet grappig zijn. Het is een fijne herinnering.
Maar het is niet jouw herinnering. Je doet alsof je Alejandro bent.
Natuurlijk, want het is een spelletje.
Magda.
Doe alsjeblieft open.
Magda.
Liefje, gaat het?
Liefje.
Help.
Nee. Niet nu.
Nee, nee.
Wat is er?
Zeg het maar, Rubén.
Hoeveel mensen heb je gedood?
Rubén.
Het geeft niet. Hij toont interesse in me.
Het geeft wel.
Het is ongepast. Ik verbied het onderwerp.
Mag ik dan niet antwoorden op de enige hier...
die mij een klein beetje wil leren kennen?
Ik zie jouw vraag als een compliment.
De eerste keer dat ik moordde, was ik nog jonger dan jij.
Het was mijn stiefvader.
Wat wil je?
Van ons. Wat wil je?
Een glimlach.
Een klein beetje affectie.
Dat mag wel, want ik heb jullie alleen maar geholpen.
En dat appreciëren we, echt. Maar...
Echt.
Zijn jullie bang?
Je moet bang zijn van wat je familie doet, niet van mij.
Papa heeft niemand vermoord.
O nee? -Nee.
Luister...
Waar is de harpoen die aan de muur hing?
We zijn allemaal moe. Tijd om te gaan slapen. Toch?
Magda, alsjeblieft, ik ben niet dom. Ik heb je iets gevraagd.
Waar ga jij heen?
Waar... -Hé.
Blijf staan. Ga allemaal zitten.
Ik vraag het niet nog eens. Zitten. Wat heeft dit te betekenen?
Gaan jullie naar de oorlog? Ga zitten.
Leg alle wapens op tafel. Nu. -Ga zitten. Leg dat neer.
En blijf hier. Ik zeg het niet nog eens, Rubén. Neerleggen.
Toe nou.
Claudia. -Doe maar. Leg het neer.
Blijf zitten.
Waar is de harpoen?
Laat dat pistool zakken.
Je wilde me neerschieten.
Nee, ik wilde niet schieten. Ik wilde je alleen tegenhouden.
Me tegenhouden? Wat deed ik dan?
Ik heb de hele avond alleen maar gekookt en gepraat.
Wilde je me afknallen omdat ik praatte?
Waar hebben jullie de harpoen verstopt?
In het ruim?
Zit die hond die jullie zogenaamd in de steek had gelaten daar?
Wat moet dit? Ik begrijp er niets van.
Ik heb jullie toch alleen maar geholpen?
En wat heb ik die kerel ooit misdaan? Ik ken hem niet eens.
Hij wacht vast met die harpoen in de hand tot ik het luik open...
zodat hij me kan spiesen zoals Moby Dick.
K, doe open. Je weet dat ik hier zit.
Ik heb diabetes, ik heb insuline nodig. Doe open.
Luister, je hebt gelijk. Luister naar me.
Je hebt gelijk. We moeten hier samen doorheen. Oké? Samen.
Jullie samen, tegen mij.
Je moet me begrijpen.
Het enige wat ik weet, is dat je voor Alejandro werkt.
Ga naar buiten, naar het dek. 'Naar het dek', zei ik. Snel.
Wat ga je doen? -Ik ga jullie vastbinden.
Waarom?
Zodat jullie niet constant kunnen proberen me te vermoorden.
Alsjeblieft, naar het dek. Nu. -We gaan al.
Paulina. -Kom.
Kom maar.
Gaat hij ons vermoorden? -Welnee.
Wat wil hij? -Hij wil ons.
Op jullie knieën.
Je bent gestoord.
Wat bedoel je? -Je bent minstens zo erg als Alejandro.
Zeg dat niet.
Je hebt het over mishandeling. Wat is dit dan?
Ik mishandel jullie niet, ik bescherm jullie.
Waartegen? Tegen wie?
Tegen jezelf. Maar jullie willen mijn hulp niet.
Ik wil een nieuw leven met jullie beginnen.
Een nieuw leven?
Ja. Een vrij leven, zonder lijfwachten...
en gevaren, waarin je kunt doen en laten wat je wilt.
Rubén, je kunt vrij zijn en doen wat je graag doet.
Zien jullie dan niet dat ik mijn hart open?
Ik wil alleen maar...
samen met jullie een gezin worden.
Een gezin? -Ja.
Wat is dat?
Magda, kom hier.
Nee, mama. -Kom hier. Luister naar me.
Eén verkeerde beweging en ik schiet jullie moeder en dan mezelf dood.
Ga achter me staan. En snel.
Het is al goed.
Dag, mam.
Waar zit jij ergens? Ik dacht dat je dood was.
Ik word gek van jou.
Welnee, ik had gewoon mijn telefoon uit gezet.
Dat doe je anders nooit.
Heb je gedronken? -Ja, veel.
Ga dan naar bed. Het is laat.
Ik ben niet dom, hoor.
Mam, ga naar bed. Je moet morgen vroeg op.
Ik heb om elf uur een vlucht voor jou naar Mexico geregeld.
En jij?
Ik vertrek vanuit Alicante.
Met Rubén en de meisjes.
Zijn ze al bij jou?
Nee, ik krijg ze over een paar uur.
Van wie? -Ga nou maar naar bed.
Geeft Magda je de kinderen?
Ja. Ze heeft ingezien dat ze dit niet kan volhouden.
Hoe heb je haar gevonden? -Zij heeft mij gevonden.
Maar ze heeft een voorwaarde. Ik moet zorgen dat Velasco sterft.
Die is een paar uur geleden vertrokken.
En dat mannetje van jou is opgedoken.
K? -Ja. Hij gaat de klus klaren.
Ze werken samen, Ale.
Ze willen je in de val lokken.
Dat kan niet, ze kennen elkaar niet.
Kennen ze elkaar niet? Hoe kun jij dat weten?
Ze heeft eindelijk een manier gevonden om me pijn te doen.
Wie? -Je vrouw.
Ik begrijp je niet.
Op jouw leeftijd werd ik weduwe.
Twee jaar later leerde ik K kennen.
Hij nam me mee naar Mexico en sindsdien werkt hij voor mij.
Ik begrijp je niet.
Je begrijpt me heel goed, Ale.
Zwijg nou maar.
Ik heb hem gekleed en hem onderwezen.
'Zwijg', zei ik. Ik wil het niet weten. -Ik heb veel geld in hem geïnvesteerd...
zodat hij de man...
die ik nodig had zou worden.
En nu heeft Magda hem van mij weggerukt.
Net zoals ze dat met jou deed.
Die man zou je zoon kunnen zijn.
Ja.
Hij was mijn verborgen zoon en daar heb ik geen spijt van.
Ik walg van je.
Ze werken samen, dat weet ik zeker. -Dit is jouw schuld.
Dat is wel heel gemakkelijk. -Bemoei je niet met mijn zaken.
Hij weet alles over ons.
Laat mijn gezin met rust.
Zij weet het ook.
Bemoei je niet met mijn leven.
Samen kunnen ze ons het leven zuur maken.
'Laat me met rust', zei ik.
Goedenavond. -Goedenavond, agent.
Een gezinsuitstapje? -Ja.
Overnachten op de boot? -Dat is de bedoeling.
Niet van hier?
We zijn Spanjaarden, maar we wonen in Mexico.
We dachten een schot te horen.
Wat?
Een schot. -Een schot?
Wat vreselijk. Hebben jullie een schot gehoord?
Nee.
Is er een probleem?
Nee, hoezo?
Man, die kinderen zien er niet bepaald gelukkig uit.
Geen wonder. We zijn gekomen om de meteoorregen te zien.
Een maand hebben we het gepland.
En nu zien we niks, omdat het volle maan is.
De maan is veel te helder. Stom van me, hè?
Goed.
Nog een fijne avond. -U ook.
BURGERWACHT
Kom mee.
Nu is het welletjes. Ik laat me niet meer bedreigen.
Daag me niet uit voor de kinderen.
Je gaat mij en mijn kinderen niks doen, begrepen?
Dat zou ik nooit doen.
Je hebt een man vermoord.
Je hebt Tobías vermoord. Hij hielp me.
Hij is weggegaan en teruggekomen om me te helpen.
Mij en mijn gezin. En wat doe jij? Niets.
Hij is teruggekomen voor het geld.
En waarom ben jij anders hier?
Je begrijpt het niet.
Magda, wanneer dit allemaal voorbij is...
kunnen jij, de kinderen en ik gaan en staan waar we willen.
Niemand zal ons nog iets kunnen doen en we kunnen gelukkig zijn.
Als je dacht dat dit de juiste manier is, dan heb je het mis.
Waar is het?
Daar.
Weet je hoe hij werkt? -Wat?
Weet je hoe hij werkt? -Nee.
Je wilt Alejandro's plaats innemen, niet?
Vergeef me.
Hoe kan ik het goedmaken? -Uit de weg, Magda.
We hebben een radio gevonden. Hoe werkt hij?
Alles oké? -Ja.
We moeten springen.
We zijn te ver uit de kust.
We halen het wel. Toe, mama.
Ik laat Tobías niet achter bij dat monster.
Ik ben het. -Tobías.
Waar is hij? -Hij zit vast in het ruim. Hier.
Heb je hem vastgebonden? -Ik heb het luik geblokkeerd.
Wat zei Guzmán?
Hij wil niet naar de rechtbank.
Is hij nog in Benidorm? -Hij moet om tien uur hier zijn.
Waar logeert hij? -Wat denk je? In een van zijn hotels.
Forner, ik vermoed... -Luister, Luisa.
Ik heb vandaag twaalf uur onafgebroken gewerkt. Ja?
Maar collega's helpen elkaar toch?
Luisa, ga terug naar Madrid. Dit gaat je petje te boven.
Bedankt, heel fijn je te zien.
Geef mij dat wapen. Ik maak hem af. -Pau.
Mam, wat doe je? -Blijf hier.
Ga niet naar binnen. -Mama.
Rustig maar, Tobías. -Ik krijg geen lucht.
Ben jij dat, Magda?
Ja, ik hoor je ademhaling.
Vergeef me.
Ik heb me als een gek gedragen.
Ik weet dat je bang van me bent, maar we moeten het plan volgen.
Het is een goed plan.
We moeten het alleen nog uitvoeren. Denk eens na.
Als je je nu terugtrekt, wint je man.
En dan leef jij voor de rest van je dagen in angst.
Wat doe je? Magda.
Ga je me hierbeneden laten sterven als een rat?
Magda, help me.
Mama.
Kom mee.
Weg hier.
Valdés? -Ja?
Ben je daar nog steeds? -Ja.
En Velasco? -Zijn mannetjes staan op wacht.
Er staat duidelijk iets te gebeuren.
Wat zeiden onze collega's?
Dat ik hun reet kon kussen.
Klinkt goed.
Ze maken het zich niet graag moeilijk. -Ik ook niet.
Blijf daar, ik kom.
Help me. Kom, omhoog. -Wat doen we?
Doet het pijn?
Rubén.
Alsjeblieft. -Rubén.
Mama. Mama, nee.
Er is iets groots op til, Valdés. We moeten erbij zijn.
Mama. -Waar ben je?
Rubén. -Mama, waar ben je?
Rubén.
Nee, mama. Alsjeblieft. -Rubén.
Tobías.
Vertaling: Hilde Meurrens