Het was een dronken moment van zwakte. Het hoeft niets meer te betekenen.
Je moet wegblijven bij Leah. Zij heeft hier niets mee te maken.
Je bent zwanger. - Ja.
Ik ben mijn ring kwijt, ik denk dat Rose hem heeft.
Wil je echt geen wijn meer, Leah? - Geef hier.
Ze bedriegt me, Adam, ze is slim.
Rose is niet alleen je student. Ze is je zus.
Je moeder was de lafaard. En het is niet Pam's schuld,
dat je moeder niet genoeg van je hield om te blijven.
Je kunt niet vals spelen, Adam, en denken ermee weg te komen.
St Helen's College, portiersloge, hoe kan ik helpen?
Er is iets ergs gebeurd.
Jij bent nog steeds niet overtuigd, dat we de juiste hebben?
Vertaling Bertus D Kluts
U kwam kwart na middernacht terug in het huis, is dat correct?
En toen sprak u met Adam over de foto?
Nee, ik sprak met Adam over de foto de eerste keer
dat ik terugging, en dat was rond 22:00.
De tweede keer was hij al dood.
Dus ik controleerde of hij ademde, maar...
Ik belde de politie,
en ik hield hem vast totdat ze arriveerden.
Dus u bent terug op het feest om 22:40 en ging 40 minuten later weg.
Waarom? - Waarom zitten we hier niks te doen?
We weten wie dit heeft gedaan. Hebben jullie Rose al gearresteerd?
Er is om 23:27 gebeld met uw thuistelefoon.
Hebt u gebeld? - Nee, ik kwam pas kwart over twaalf terug.
Hoe vaak moet ik dat nog zeggen? - Leah, we moeten het drie keer controleren.
Waar had u woorden over? Met uw vader?
Naar wie was dat telefoontje.
Naar wie?
Er is gisteravond om 23:27 uur gebeld naar dit college.
Nam u op? - Ja, dat zal zijn.
Weet u nog waar het over ging? - We krijgen 's avonds een of twee oproepen.
Vooral voor internationale studenten. Wacht even, Jake. Alsjeblieft.
Een man vroeg zijn zoon te spreken.
Ietsje vroeger.
Hoe laat zei u, 23:30? - 23:27.
Dat was een vrouw die een student wilde spreken.
Herinnert u de naam van de student? - Rose Vaughan.
U kent haar? - Ja, ik praat met ze, beetje leren kennen.
Maakt het werk wat draaglijker. - Dank u, dat helpt ons.
Oké. - Kun je me naar Rose's kamer brengen?
Ja, geen probleem.
Leah. - Oh, mam.
Liefje... - Ik vroeg om mama, wat doe jij hier?
Sorry, ik kan wachten. - Nee, we lossen dit op.
Je kon dit stoppen. Je had zoveel kans de waarheid te vertellen.
Hoe kon hij weten wat zou er gebeuren? - Waarom verdedig je hem, mama?
Hij bedroog je en loog er 20 jaar over. Weet je?
Het kan me ook niks schelen.
Als je mama zo behandelt en met jezelf kunt leven, prima.
En als jij hem vergeeft en terugneemt, prima.
Kan mij niet schelen.
Je zag wat Rose mij aandeed, wat ze Adam en mij aandeed,
en je deed niets.
Je bent egoïstisch, papa.
Leah, sorry dat ik stoor.
Ik laat je alleen weten dat je Adam moet identificeren.
Geeft u ons even? - Natuurlijk.
Dank u. U krijgt het terug, geen zorg.
Niet te geloven. Arme Adam.
U zegt dat u hier om 21:40 wegging,
en rond middernacht terugkwam. Kunt u vertellen waar u was?
Wandelen. - Waar ging u heen?
Langs de rivier. - Was u twee uur alleen bij de rivier?
Ik vind het daar leuk. - Sprak u met iemand?
Dus u was om 23:27 niet op uw kamer voor een telefoontje?
Nee. - Is er een antwoorddienst?
Weet ik niet. Ik gebruik het bijna nooit.
Mag ik het controleren? - Natuurlijk.
Wat ze ook zegt over mij is niet waar.
Ze haat me, vraag het iedereen maar. - Kunt u uw relatie met Adam Dale beschrijven?
Ik ontmoette hem zes maanden geleden.
Ik bediende op het St Helen's kerstmaal. Ik rookte buiten een sigaret en hij vroeg er een.
Dus hij bracht de relatie op gang?
Het was maar een gesprek, maar ja.
Ik denk dat hij het begon.
Wat gebeurde er daarna? - Hij begon me na de les op te wachten.
Hij liet cadeautjes voor me achter. - Hoe ver ging het?
We sliepen samen. - Wanneer?
Een paar maanden geleden.
In Adam's huis.
Leah was op een conferentie. Ik voelde me vreselijk en vertelde haar alles.
Zij werd boos. Bedreigend.
Ze pestte me voor de hele klas.
Ze raakte geobsedeerd. Ze brak hier in en viel me zelfs aan.
Ze dacht dat ik haar verlovingsring had gestolen, dus ze trok hem van mijn vinger.
Maar dat had u niet? - Natuurlijk niet.
Dus u beëindigde de relatie met Adam?
Dat probeerde ik.
We sliepen daarna nog een keer samen.
Wanneer was dat? - Gisteravond.
Sorry? - Rond negen uur.
Heeft Leah dat ontdekt?
Ik denk het wel. - Hebt u het haar niet verteld?
Nee. Maar ik neem aan dat Adam dat deed.
Het is oneerlijk om het als een aanval te zien.
Maar ze trok de ring met kracht van Rose's vinger?
Leah was de hare kwijtgeraakt. Die Rose droeg leek erop,
maar er was geen inscriptie. Ze vergiste zich.
Waren Leah en u vrienden?
Ik zou zeggen vriendelijke collega's. - Zag u recent een verandering in haar gedrag?
Ze stond onder druk.
Sprak ze ooit over Adam? - Soms, terloops.
Wat was de aard van die gesprekken?
Ik weet het niet. Geen relatie is toch perfect?
Waarom zijn we hier terug? U wilde dat ik Adam identificeerde.
Sorry, Leah, nog een paar vragen. Duurt niet lang.
Waarom zei u niet dat Adam en Rose een affaire hadden?
Een beetje flirten en een sms, dat noem ik geen affaire.
Rose zei dat ze zes maanden geleden samen sliepen.
Juist.
Rose liegt.
Adam ontmoette haar tien dagen terug toen ze bij ons thuis verscheen,
onaangekondigd. - Ze zei dat ze het u had verteld.
Dat u boos werd en haar bedreigde.
Tot twee weken terug was Rose gewoon een student in mijn klas.
Ik merkte haar nauwelijks op. - Dus u weet niet dat Adam en Rose
gisteren om negen uur samen sliepen? - Ze liegt, hoe vaak moet ik dat nog zeggen?
Dit is van gisteren 21:00 uur, een uur voor u met Adam sprak.
Hebt u een advocaat?
Ik kan Graham bellen. Hij doet familierecht, maar hij kan...
Ik neem geen advocaat. Ik heb niets verkeerd gedaan.
Natuurlijk niet. - Hoe laat een advocaat mij lijken?
Denk daar aan. - Neem vijf minuten, lieverd.
Heb ik niet nodig, mensen moeten gewoon hun werk doen.
Leah, je moet het rustiger aan doen.
Oh, God.
Hier is het, zal ik het raam openen? Het is een beetje...
Bedankt, Ben, wij nemen het over.
Ik moet wel afsluiten. - We sturen wel iemand naar je toe.
Oké. Veel succes.
Het mes lag in een vuilnisbak op straat, het lab verslag komt over een paar uur.
Graham Mullen, alsjeblieft, met Michael Shadley.
Ja, bedankt.
Graham kan haar vertegenwoordigen.
Het komt goed. - Moeten we niet eerst met Leah praten?
Graham, ja. Ja.
Het gaat over iets anders. Heb je vijf minuten?
Nou, nou. Ik vroeg me al af wanneer jij zou opdagen.
De politie nam contact op.
Stelde allerlei vragen. Over hoe je was als kind.
Over alle vlekken en smetten in je dossier.
Ik vervulde graag al mijn burgerplichten. - Blij dat te horen.
Wat heb je precies gedaan?
Ik kom je vertellen dat ik een tijdje wegga.
Je kwam helemaal hier om dat te vertellen?
Nou, ik heb geld nodig. - Daar hebben we het.
Ik wist dat je geen moraal had, maar misschien een beetje trots, niet dus.
Pap, alsjeblieft, kun je... - Pap?
Pap? Dat is toch wanhopig?
Pap. - Zal ik gaan en je ziet me nooit meer?
Ik leerde je op eigen benen te staan. Je moet nooit afhankelijk worden
van één andere persoon. Dan word je te kwetsbaar.
Net als je moeder.
Kom, jongen. - Ik kan niet geloven hoelang ik bang voor je was.
Als je uitgebedeld bent, ik moet terug naar het ziekenhuis.
Ik kwam mijn hoofd leegmaken. - Ik zou me niet te veel zorgen maken.
Jij gaat snel verder. De laatste keer wel.
Ik weet niet wat je hebt gedaan, maar ik hoop dat ze je in een donker hol gooien.
Zo ga je uit deze wereld zoals je bent gekomen. Rot tot op het bot.
Sorry, je hebt zeker geen reservesleutel van de archiefkast
in Leah Dale's kantoor? - Nee, sorry.
Oké, geeft niet.
Trouwens, dat telefoontje voor Rose? - Ja.
Je hebt meteen doorverbonden, neem ik aan? - Ja.
Vreemd, ze was er niet en er was geen boodschap. - Zeker gewist.
Oké. Dank je.
Hammond.
Ik ben er zo.
Ik spreek je later. - Ja.
Wat heb je?
Een brief van Rose aan Leah, over de affaire.
Leah loog tegen ons. Meer dan drie maanden geleden gedateerd.
Ik wilde het niet, maar je man drong aan en ik vond hem vleiend,
moeilijk om te weigeren. Ik heb vaak geprobeerd het te beëindigen,
maar hij bleef smeken om niet te stoppen.
Vraag TR of ze Rose Vaughan's afdrukken vonden in Dales' slaapkamer.
Het lab verslag over het mes is binnen. - Wat zegt het?
Twee sets gedeeltelijke afdrukken. Een van Adam Dale, een van Leah Dale.
De politie is in je kantoor, Leah. - Hoe lang zijn ze daar al?
Een paar uur. Ze hadden een bevelschrift.
Leah.
Je weet toch dat ik van je hou?
Ben je er nog? - Ja.
Ik...
Als er iets is dat je me moet vertellen,
ik steun je in alles.
Ik wil gewoon dat je dat weet.
Niet dat je... Ik wil alleen dat je weet...
Leah.
Bedankt, iedereen.
Rose.
We moeten praten. - Niet met het onderzoek.
Ik wil dat je dit stopt. Vertel het hen.
Voor je eigen bestwil, ze zullen iets vinden. - Ik hoop het.
Hou op. Stop.
Echt erg om te horen over Adam.
Heb je enig idee wat er is gebeurd?
Je denkt toch niet dat ik... - Ze denken dat ik het deed, Rose.
Wie zou het anders kunnen zijn?
Vertel me de waarheid.
Wil je echt de waarheid weten?
Ja.
Ik ben je zus.
En ik hou van je.
Ik wou dat er een uitweg was, maar die is er niet.
Dat kunnen we niet.
Het spijt me.
Ze hebben iets gevonden.
Ik ben hier.
De waarheid komt uit, Rose.
Ze is hier.
Hier is ze.
Leah Dale, ik arresteer u op verdenking van moord op Adam Dale.
U hoeft niets te zeggen, maar het kan uw verdediging schaden als u iets niet meldt,
waar u zich later op beroept in de rechtbank. Alles wat u zegt, kan dienen als bewijs.
Ik heb deze brief nooit eerder gezien.
Jouw vingerafdrukken zitten erop. - Ze schreef het op mijn papier.
En hoe kwam ze in je kantoor?
Deze vragen zal de politie stellen. - Zij is...
Dit is krankzinnig.
Deze vragen zijn belachelijk.
Hoe zit het met het mes?
Het is mijn mes, mijn vingerafdrukken dus. - Alleen de jouwe.
En die van Adam. Niet van Rose.
Laten we je bewegingen van die avond nog een keer doornemen.
Wat heb je?
Zoals je rapport zegt, het mes was afgeveegd, maar in haast.
Het lab vond bloed van het slachtoffer in twee gedeeltelijke afdrukken.
Een van Adam, een van Leah. - Karen, dat zei je gisteren,
je zei dat je iets nieuws had.
Waar kijken we naar? - Deze steekwond is consistent met het moordwapen.
Maar deze twee in de nek, en de tweede borstwond,
wijken enigszins af. - Af?
De lemmet diameter. En mogelijk de tanding.
Dus wat zeg je? - De wonden komen van twee verschillende messen.
Iets voelt niet goed. - Je hoorde het zelf, ze is maar half zeker.
Genoeg om haar aan te klagen. - We hebben toch tot vanavond?
Bould, ze was twee keer in huis. Er is een moordwapen,
motief, loog over Rose, meer dan genoeg. - Ik weet het.
Ik bekeek beelden, en het leek mij,
dat het jasje van Rose een andere was dan die ze ons gaf.
De beelden zijn onduidelijk.
Ik wil haar kamer doorzoeken. Alleen om te elimineren.
Alsjeblieft.
Vijf uur. Dan klaag ik haar aan.
Hallo, met DS Bould. Ik heb een huiszoekingsbevel nodig.
Praat met haar, vraag haar mee te werken. - En Rose? Kun je met iemand praten?
Michael, luister. De politie heeft genoeg voor een veroordeling.
Met een schuldig kan ik waarschijnlijk doodslag bepleiten.
Praat met haar. Ik kan haar niet helpen als ze zo doet.
Wat voor advies is dit? En wat we hem betalen... - Michael.
Als er iets met haar gebeurt, vergeef ik het je nooit.
Ik vond twee ringen. Het bewijst dat ze loog.
Ja, maar dat is alles wat het bewijst. - Kom op.
De eerste keer was in zijn slaapkamer, zei ze, maar we vonden geen afdruk.
Dan de oproep aan de portiersloge. Ze heeft sporen in haar nek.
Vond je het jasje? Vond je enig bewijs?
Ik wil de accommodatie van Ben doorzoeken. - Nee, Bould, sorry.
Leah Dale, ik klaag u aan voor moord op Adam Dale.
U hoeft niets te zeggen, maar het kan uw verdediging schaden als u iets niet meldt,
waar u zich later op beroept in de rechtbank.
Wat wil je? - We moeten praten.
Waarom? - Ontmoet me morgenochtend.
Nee. - Rose.
Dag, Michael. - Wacht, wat als ik je zeg
me te ontmoeten in het Emerald Bay Café? - Wat?
Hoe ken je die plek? - Ontmoet me daar, morgen, 10:00 uur.
Bedankt dat je bent gekomen. - Hoe weet je over deze plek?
Vertel eerst de waarheid over Adam. - Rotzooi niet, Michael,
hoe ken je deze plek? - Niet voor je me de waarheid vertelt.
Oké. Ga zitten.
Het was mijn idee hier te ontmoeten de avond dat je moeder stierf.
Jij, zij en ik. We zouden samen vertrekken,
op de veerboot naar Frankrijk en daar een nieuw leven beginnen.
Waarom? Het was toch maar een scharrel?
Dat vertelde ik iedereen, maar eigenlijk hadden je moeder en ik...
...zes jaar een relatie.
Heel erg verliefd.
Jij en ik waren goede vrienden toen je klein was. - Je liegt.
Ik weet niet waarom ik deze bewaarde, alsjeblieft, kijk zelf maar.
Ik had een baan en alles.
Ik beloofde haar een nieuw leven.
Ik kwam maar tot de ingang.
Ik zag haar door het raam, met de rug naar me toe. Ze praatte tegen jou.
Jij lachte over iets.
Ik keek een tijdje naar jullie,
ik me afvroeg waar je om lachte.
Maar ik kon het niet.
Ik draaide me om en ging naar mijn vrouw.
En ik dan?
Ik vond jou niet mijn verantwoordelijkheid, sorry.
Ik denk niet dat mama het zo zag. - Als ik enig idee had wat ze zou doen...
Het was die tafel.
Die.
Toen je niet kwam opdagen, liet ze me hier achter.
Ik zat daar uren voor een serveerster de politie belde.
Ik staarde naar de deur, en wachtte tot ze terugkwam.
Maar ze kwam niet terug.
Wat is er met Adam gebeurd, Rose? - Hou toch je mond.
Waarom vertel je me dit, waarom nu? - Leah krijgt levenslang, begrijp je dat?
Waarom bracht je me hier? - Het is niet Leah's schuld en niet van jou.
Omdat het mijn schuld is. - En ik dan?
Ik was nog maar een kind. En ik dan?
Leah verdient geen straf voor mijn fouten.
En ik ook niet. Hij deed zijn handen om mijn nek.
Kijk. - Je bedoelt Adam?
Hij kneep zijn handen om mijn nek tot ik niets meer kon zien.
Ik kon niet ademen.
Een bons in mijn hoofd en zijn adem in mijn gezicht.
Dus je hebt hem gestoken.
Hij zou je vermoorden, jij doodde hem, is het zo gebeurd?
Ik reikte naar achteren en voelde iets in mijn hand.
Ik wist niet eens dat ik het deed.
Maar ik moest wel.
Alleen zo kon ik hem van me af te krijgen. - Jij doodde Adam?
Ja.
Ik heb hem gedood.
Als het zelfverdediging was, waarom loog je dan? - Wie gaat mij geloven?
Niemand in mijn hele leven. Waarom nu wel?
Ik wou dat ik het de politie had verteld.
Het is nu te laat, niemand zal me geloven. Het is niet eerlijk naar Leah,
maar het is zoals het is.
Het spijt me. Echt.
Mij ook, Rose.
Pap, wat heb je gedaan?
Leah gaat voor.
Rose Vaughan, ik arresteer u op verdenking van moord op Adam Dale.
U hoeft niets te zeggen, maar het kan uw verdediging schaden als u iets niet meldt,
waar u zich later op beroept in de rechtbank. Alles wat u zegt, kan dienen als bewijs.
Dit komt allemaal door jou.
Ik weet dat je tankstations haat. - Dank je.
Als je je moe voelt, moet je stoppen. - Ja.
Het spijt me heel erg dat het zover kwam.
TWEE JAAR LATER
Om de uitgave van Leah's nieuwe boek te markeren, haar tweede binnen drie jaar,
hetgeen natuurlijk heel gênant is voor ons allemaal.
Dit werk is een opmerkelijke prestatie.
En het was een voorrecht om een beetje betrokken te zijn.
Dus zonder oponthoud, op Leah.
Kun je hem zaterdag een paar uur hebben, mama? - Natuurlijk, graag.
Misschien naar de kinderboerderij, of zo. - Ja, zeker.
Wat ga je doen? - Mama, maak je geen zorgen,
maar ik hoorde van Rose, ze wil praten. Ze komt over drie maanden vrij.
Ik moet haar spreken voor ze vrij komt. - Nee.
Waarom doe je dat? - We hebben al twee jaar niets van haar gehoord.
Het maakt me zorgen, mama. - Ik begrijp niet waarom je haar nog wilt zien.
Wat vertel ik hem, mama, als hij vraagt naar zijn vader?
Ze moet vertellen over die avond.
Ik moet begrijpen wat er tussen hen was, waarom hij deed wat hij deed.
Elke keer dat ik aan Adam denk is zij er ook, en ik...
Ik wil hem missen, mama.
Behoorlijk.
Hallo, Leah.
Hoe gaat het met je? - Hoe zullen we dit doen?
Ik heb een half uur, waar wil je over praten? - Adam.
Ik wil dat je vertelt wat er die avond is gebeurd.
En wat hij voor jou betekende. - Je mist hem zeker niet?
Het is oké.
Je kunt niet helpen hoe je je voelt.
Hoe je je aanpast aan het leven zonder iemand, waar je nooit van hield.
Je weet niet waar je over praat.
Goed. Wat maakt het je uit? - Omdat hij je aanviel.
Ik wil weten waarom.
Ik wilde je geen pijn doen.
Ik wilde Adam niet steken.
Maar ik heb er geen spijt van. - Je beschermde jezelf toch?
Kom op, Leah.
Je komt zeker om de waarheid te achterhalen?
De waarheid is dat ik je die avond een verdomd plezier deed.
Wat bedoel je?
Je geloofde toch niet echt dat het zelfverdediging was?
Hij verdiende het.
Weet je hoe makkelijk het was om jou te vleien?
Om in je hoofd te komen? Het was maar een grap.
Je zou je moeten schamen.
Wat is er mis met jou?
Goed, ik kan het Leah vertellen.
Ik vraag me af of ze die baby houdt. Ik zou het niet doen.
Iedereen heeft een breekpunt.
Adam raakte me amper aan.
Het voelt toch goed?
Ga weg uit dit huis. Eruit.
Kan me niet meer schelen wat je doet, ga mijn huis uit.
Ik heb een cadeautje voor je.
Om mij te herinneren.
Geen wonder dat je moeder niet met zichzelf kon leven.
Ze baarde een monster.
Weet je wat? Ik zou kunnen blijven.
Doe wat je wilt.
Ik bel de politie.
Waarom lieg je?
Waarom zou ik?
Je zei papa dat het zelfverdediging was. - Ik zei hem wat hij moest horen.
Blauwe plekken in je nek.
Doe het. Het was Ben's idee.
Ik belde hem die avond.
St Anne's College, portiersloge, hoe kan ik helpen?
We maakten een plan om het bewijs te verbergen.
Pak een mes,
dat het meest overeenkomt met de briefopener waarmee je Adam hebt gedood.
Zorg dat je vingerafdrukken er niet op komen.
Steek hem ermee.
Het was raar.
Zoiets als een film kijken, eigenlijk.
Je loog over alles.
Alles. Het mes, de brief.
Ik had levenslang kunnen krijgen. - Maar dat heb je toch niet?
Door jou groeit mijn kind groeit op zonder vader. - Precies.
Ik zette me hier zodat jullie samen konden zijn, irritant dat je dat niet ziet.
Waarom?
Hij verdiende het niet te sterven. - Hij bedroog je, Leah.
Hij sliep met me toen hij wist dat je zwanger was.
Zeg niet dat je niet gelukkiger bent zonder hem.
Je hebt Adam niet nodig en die laffe vader ook niet.
Waarom laat je mij niet helpen om te doen wat jij niet kunt?
Hij ruïneerde mijn jeugd. Hij loog tegen jou.
Waarom heb je hem nodig? Wat kan het je schelen? - Genoeg.
Je hebt me niet geholpen.
Je deed me geen plezier. Je ruïneerde mijn leven.
Dat we zussen zijn betekent niets voor mij, je bent behekst.
Je mag iedereen hebben overtuigd, Rose, maar ik zie je.
We zijn niet hetzelfde en er is niets tussen ons.
Wij zijn niet de schuldigen, papa en ik.
Wij maakten je niet tot wie je bent.
Vind iets om voor te leven als je hier weggaat, want ik zal je nooit meer zien.
En als je ooit in de buurt komt van mijn zoon...
...vermoord ik je.
Ja? - Hallo, met mij.
Wat gaat het worden?
Ja of nee?
Hallo, lieverd.
Ik heb iemand om te ontmoeten.
Kom binnen. Kom.
Lieve Leah, ik kom volgende week vrij, dat wil ik je laten weten.
Maak je geen zorgen over mij. Je ziet me nooit meer.
Ik dacht aan wat je zei toen je op bezoek was.
Ik beloof uit het diepst van mijn hart dat ik je met rust zal laten.
Jullie allemaal. Zelfs papa.
Want jullie zijn mijn familie en ik wil dat jullie gelukkig zijn.
Je had gelijk over mijn problemen oplossen.
Iets vinden om voor te leven.
Dus ik volgde je advies op,
en ik ging terug naar het begin.
De enige manier is mama te vergeven en het oplossen met William.
Hunter?
Verrekte hond.
Dus dat deed ik.
Ik denk dat ik me nu al beter voel.
Liefs, Rose.