Als een patiënt onder je handen aan het sterven is, moet je toch doorgaan.
Hechtdraad 4.0.
Als je moet plassen, hou je het op.
Als je verdriet hebt, negeer je dat.
Meer bloed. -Het is op.
Als je een miskraam doormaakt en je man net is neergeschoten...
Afijn, dat is bekend.
Je had het me beloofd, dr. Grey.
Waar is het hart, Helm? -Dat weet zij niet.
Crash cart.
De hoop dat je de patiënt kan redden, houdt je gaande.
Bed los.
Als je niet weggaat, wees dan wel stil. Zodat ik kan slapen.
Sorry, ik had een nachtmerrie.
Hoe lang blijf je dit volhouden? -Tot je zegt wat er is.
Zijn we in slaap gevallen? -Ja, nou en?
Daar hebben we het nooit over gehad.
Over in slaap vallen? -Je kunt nu niet meer weg.
Pas als de kinderen weg zijn. Ze zijn net aan DeLuca gewend.
Maar ik moet plassen. -Dat had je eerder moeten bedenken.
Hoe voel je je?
Ik voel me wel... hoe zeg ik dat? -Uitgerust?
Je kunt het best zeggen, hoor.
'Jackson, dat kamperen...' -Is niet eens een hel.
Daar doe ik het voor.
Een boomwortel of een steen? -Niet duidelijk.
Ik weet er wel wat op.
Mag ik nog wat sap? -Natuurlijk.
Schmitt, is ze al geland? Goed, bel me zodra je in de auto zit.
En wees voorzichtig. Niet kapotmaken, niet laten lekken.
Niet laten lekken? -Een bloeddonor voor Gus.
De enige ter wereld, uit Londen. Schiet op, Zola.
Ja, ontbijt opeten en wegwezen.
Hoe lang blijft mama nog bij tante Jo? -Tot tante Jo beter is.
Wat is er mis met haar? -Goed, daar gaan we dan.
Ga maar douchen, ik doe de kinderen wel.
Als iemand kan helpen, is het Meredith. Ga nou maar.
Goedemorgen, Gabby. -Goedemorgen.
Ik dacht dat we vrienden waren.
Maar het is dus oorlog? Oké.
Ik had je wel een lift kunnen geven. -Ik was niet van plan te komen.
Alles goed? -Iets met de stichting. Hallo, dr. Bailey.
Goedemorgen. -Dat valt nog te bezien.
Wat gebeurt er daarbinnen?
Niets goeds.
Heb je al een wieg? -Nee. En die wil ik zeker niet.
De kinderkamer moet perfect zijn. -Dus mogen er geen spullen in staan?
Ik vind de juiste wieg nog wel.
Heeft niemand je gezien? -Nee, er was niemand.
Ik had bloot rond kunnen lopen. Rustig maar.
Kari Donnelly, stamcellen toegediend om het bovenlijf te mobiliseren.
Al een week antibiotica wegens longontsteking.
We hebben een bronchoscopie gedaan, maar ik wil ook nog een CT maken.
Ze kan niet eens hoesten. Ongelooflijk.
Hoe is het vandaag? Voel je iets in je armen of vingers?
Niets. -Binnen twee weken, zei u.
Komt het door de longontsteking? -Het kan nog.
Toby is zo'n pessimist. Komt door hun vader. Wat een zak.
Hopelijk kun je hem straks de vinger geven.
Is de bloeddonor er al? -Ze is net geland.
De nacht was ellendig. Gus slaapt niet en wil ook z'n lego niet.
Als het goed is, hoor ik zo... Daar is hij al. Zeg het maar, Schmitt.
Bijna op de grond. -Je zei dat ze waren geland.
Ik bedoel dat zij bijna op de grond staat.
Ze is gewoon heel erg bang. -Goed zo, Frances.
Haar pleinvrees is veel erger dan we dachten.
O, jeetje. Ik kan dit niet. -Jawel, ik ben bij je.
Wacht even.
Gelukt. De adelaar is geland.
Meneer, blijf staan. -Wacht even, er gebeurt iets.
Hoe bedoel je? -Is er iets mis?
Een probleem met m'n visum. -Komt u maar mee.
Maar ik... Dat kan niet, hij is... -Gewoon blijven ademhalen, Frances.
De therapeut moet met de douane mee. -Ze moet echt hierheen.
Miss Pinfield, niets aan de hand. Kom... -Ik wil naar huis. Nu meteen.
Wacht. Wacht nou even. Ze is weer ingestapt, ik moet ophangen.
Wat is er? -De donor zit nog in het vliegtuig.
Ze is heel bang. Iets met haar therapeut en de douane.
Het komt goed, maar we moeten nog even wachten.
Dat horen we nou al weken, dat we nog even moeten wachten.
Telkens moeten we wachten.
Kijk dan naar m'n zoon. Hij wordt steeds zieker, terwijl wij maar zitten te wachten.
Hij gaat dood. En zij wil niet uit dat vliegtuig komen.
Geeft niet. Ik had zin om hetzelfde te doen. Ik ruim het wel even op.
Gaat het wel?
Ik geloof het niet. -Blijf liggen.
Wat is er? -Hard gevallen op...
M'n kont. Kun je je kont breken? Kan dat echt?
Helaas wel. -Gebroken stuit?
Ik heb Link gepiept. -Nee, ortho.
Laat mij maar, haal die donor voor m'n zoon.
Donor? -Ze is hier, maar heeft pleinvrees.
Schmitt krijgt haar niet mee. En ik moet bij Gus blijven.
Ik ga wel, ik sedeer haar wel. Ik ga je bloed halen.
Opschieten.
Frances, ik smeek het je. Ik ben letterlijk aan het smeken.
Sorry, maar zingen helpt. Dan kan ik me focussen.
Daar gaat het niet om. Dat kind gaat dood.
Nico valt voor me in. Ik blijf bij toby als Kari in de CT ligt.
Dat wachten is vreselijk.
Ik heb me vergist in Malibu Barbie, hij zou een goede echtgenoot zijn.
We geven elkaar toch altijd ongevraagd relatieadvies?
Nee, hoor. Wat is hier aan de hand? -Geen idee.
Maar ze zitten er al bijna een uur.
Catherine ontsloeg ooit een hele afdeling in vijf minuten.
Misschien een nieuw schandaal rondom de stichting.
Of ze verkoopt het ziekenhuis.
Dat zou je toch wel weten, van je eigen vrouw?
Goed, laat maar.
Ik heb een idee.
We zouden een wandeling kunnen gaan maken, naar de waterval.
Of jij kunt een wandeling gaan maken, en dan blijf ik hier lezen.
Ja, maar ik wil je een plek laten zien die ik de vorige keer heb gevonden.
Goed, dan gaan we.
Echt? -Ja, echt.
Als ik dan een keer ga kamperen...
doe ik het ook goed.
Tijdverspilling. Gebroken stuit, volgens het boekje.
Die zekerheid krijg je alleen met een scan.
Heb je me nodig? -Kun jij dit overnemen?
Ik moet Karev helpen als dat bloed er is.
Wat hebben we hier? -Hij is gevallen. Daar is de scan.
Nee maar, moet je zien. Een gebroken stuit.
En z'n rectum is doorboord. Dat is niet fraai.
Bedankt, dit had ik net nodig.
Een doorboord rectum? -Iets wat afleidt van die bespreking.
Fijn dat je het overneemt.
Ga even douchen, je hebt toch geen haast.
Je hoeft me niet te helpen. -Dat doe ik ook niet.
Klopt, je bent hier omdat je wegloopt voor je eigen problemen.
Dus stort je je op je werk en de problemen van anderen.
Misschien ben ik hier ook een beetje om Andrew te ontlopen.
Omdat hij van je houdt? -Omdat hij dat heeft gezegd.
In m'n gezicht. Hardop. En al die liefde die me zo aanstaart, is doodeng.
Maar toch ben ik hier vooral voor jou. -Ga naar huis. Het is geen verzoek.
Ik heb Alex beloofd te blijven tot je met me praat.
Je komt hier in m'n bed slapen en over liefde klagen...
en je denkt dat mij dat helpt?
M'n man is dood, vergeet dat niet.
Daardoor ben ik bang geworden voor de liefde.
Ik ben geen porseleinen poppetje. Ik weet wat pijn is.
Geloof me, ik spreek uit ervaring.
Bovendien hebben m'n ouders flink wat geestelijke schade aangericht.
En zijn ouders ook. Dus er is niets wat we niet aankunnen of niet begrijpen.
Is je moeder verkracht?
Is je moeder verkracht door je vader? Is dat de reden van je bestaan?
Zie jij eruit als een verkrachter? Heb je zijn gezicht?
Goed, ik denk dus niet dat je dit begrijpt. Ga alsjeblieft naar huis.
Nou, ben je blij dat je bent meegegaan? -Ja, ik knap er helemaal van op.
Ik doe m'n best.
Dat weet ik. En ik waardeer het echt.
Leuk om je zo in je element te zien.
Wat is er? -Weet ik niet.
Een bijensteek, een spinnenbeet? -Dat zwelt wel heel snel op.
Waar ben je allergisch voor? -Geen idee. Ik kampeer nooit.
Rustig maar. We gaan er wat ijs op doen, bij de tent.
Rustig aan. Blijf nou gewoon staan. Nee, blijf staan. Wacht nou.
Daar zie je zo meteen het plaatje.
Hé Gabby, hoe is het? -Ik laat zien hoe de MRI werkt.
Hoe is het met Jo? -Geen idee. Mer is daar nog.
Jij hebt vast meer gehoord. -Nee, niets.
Nou, daarom dus. -Misschien.
Daar is ze.
Ze vindt de MRI eng, dus test haar knuffel Perla hem eerst even uit.
Je moet kinderchirurg worden. -Zie je? Niets aan de hand.
Ik weet nog dat ik in een of andere stomme speeltuin aan het spelen was...
toen ik zeven was. M'n pleegbroers deden alsof ik niet bestond.
En m'n pleegvader stond te schreeuwen bij de schommels. Ik weet niet waarom.
Er was een meisje, met sproeten en knalrode staartjes.
Ze ging van een gele glijbaan af en toen knalde ze keihard op het beton.
Haar moeder kwam meteen aanrennen, tilde haar op en hield haar stevig vast.
Ze maalde niet om het bloed op haar shirt...
of het snot dat over haar schouder liep.
Ze fluisterde 'Het spijt me' in haar dochters oor.
En ze bleef haar vasthouden totdat ze dacht dat ze veilig kon loslaten.
M'n hele leven dacht ik dat m'n moeder, als ik haar ooit ontmoette...
datzelfde zou doen.
Dat ze zou zeggen dat het haar speet en dat ze me zou vasthouden...
tot ik me veilig voelde.
Maar dat gaat nooit gebeuren...
want ik had er helemaal niet moeten zijn.
Alles wat Paul me heeft aangedaan, alles wat ik ben ontvlucht...
vindt daarin zijn oorsprong.
Dat was m'n lot.
Dr. Hunt is er, godzijdank. Frances, dit is de geweldige dr. Hunt.
Hebt u dr. Safavi gezien? M'n therapeut?
Dat duurt nog wel even.
Hij is nu twee jaar met me bezig. Blootstellingstherapie.
We gaan steeds iets verder. Naar de tuin. Naar de stoep.
Zelfs de winkel. -Ben je gaan winkelen?
Nee, ik raakte in paniek. Ik ben ook een keer gevallen.
Maar ik kon het al tien minuten volhouden.
Toen werd ik gebeld door iemand die zei:
Je kunt iemand helpen met je bloed, maar je moet de oceaan over vliegen...
naar een ander land. Ik vroeg aan dr. Safavi:
Denkt u dat ik het aankan? Weet u wat hij toen zei? Niets.
Helemaal niets. Hij was sprakeloos, alsof hij het woord 'nee' was vergeten.
Ik zei dat ik wilde helpen. En dat was ook zo.
Maar het lijkt erop dat hij gelijk had. Kennelijk ben ik er niet toe in staat.
Het spijt me zo. -We hebben er iets op verzonnen.
Ik ga gewoon hier je bloed afnemen, dan kun je hier blijven...
Weg met die naald. -Je komt bloed doneren...
In een ziekenhuis, niet in een vliegtuigje.
Als u mis prikt, bloed ik dood.
Voor mij is er geen donor. Ik kan ziek worden.
Er kan een luchtbel in m'n hersens komen...
en als die knapt, gaan m'n ogen raar doen.
Nee, geen sprake van. Ik had niet moeten komen.
Maak me alstublieft niet dood.
Scott gaat naar de OK. Het klinkt erg, maar het valt echt mee.
Als hij de tijd neemt om te genezen, komt het goed.
Het spijt me. Maar ik kan gewoon niet meer ophouden met lachen.
Ik belde m'n moeder om het te vertellen, maar ik kreeg de slappe lach.
Ik weet dat Scott van slag is, en dat hij pijn heeft. En dat het afschuwelijk is.
Maar ik ben hier al wekenlang zo ziek van.
En voor het eerst hoefde ik me even geen zorgen te maken om m'n zoon.
Omdat m'n man een kapotte kont heeft.
En een kapot rectum. Dat doet vast enorme pijn.
Moet hij nou op zo'n grote donut zitten?
Wat gebeurt er? Wat gebeurt er met hem?
Breng een crash cart. -Wat gebeurt er?
Wat gebeurt er?
Zeg me dat Kari al iets voelt. -Nog steeds niets.
Het zou nu toch moeten gebeuren? -Het kan nog.
Is dit die geheime bespreking?
Er worden al weddenschappen op afgesloten.
Ik denk dat we extra geld krijgen.
Hoe doe je dat? Altijd van het beste uitgaan?
Toen je nog heel jong was, kreeg je op een dag pijn in je been...
en gaf de arts je zo ongeveer je doodvonnis.
Waarom verwacht je niet het slechtste? -Dat is al gebeurd.
Het leven moet je soms toch ook iets goeds geven, voor de balans?
Ik weet niet of het zo werkt. -Dat weet niemand.
Maar ik ben blij met m'n theorie. Voor mij werkt het.
Ik verwijder de botsplinters. -Rustig aan.
Goed zo.
Ik heb de foto's bekeken, Mr Peña's drain verwijderd...
en het rooster gecheckt. Mag ik bij de kapotte kont?
Coccyxfractuur en gescheurd rectum. -Z'n vrouw gooide met lego...
Omdat ze bang zijn dat hun zoon doodgaat.
Sorry, het was niet m'n bedoeling om... -We redden ons wel.
Ga nou maar de ronde doen bij al m'n postoperatieve patiënten.
Die man heeft een kapotte kont.
Ja, dus? -Dat is gewoon grappig.
Helm deed niets fout. -Niet mee eens.
We mogen best lachen als we een flesje uit een rectum halen...
of een poppenhoofdje uit een maag.
Als we niet af en toe wat licht zien in al die duisternis...
houden we het niet vol.
Dank u. Hechtdraad, graag.
We hebben kalmerende middelen. -Die neem ik nooit.
Stel dat ik er allergisch voor ben? Dan kunt u niets doen.
Die kans is erg... -Is de kans afwezig?
K zeg dit niet graag. Maar als je een deken over je hoofd doet...
Ik kan niet weg. -Jawel.
Ik kan het niet. -Jawel, want je hebt het beloofd.
Er is geen andere donor met gouden bloed.
Jij bent uniek, en je hebt ja gezegd.
Nu kun je niet opeens terugkrabbelen. Dat kind kan doodgaan.
Ik ook.
Als klein meisje werd me gezegd dat m'n lichaam net porselein is.
En dat ik het nooit kapot mag maken. Ergens weet ik wel...
dat ik niet zomaar uit elkaar val als ik naar de winkel of de bioscoop ga.
Maar ik weet ook dat ik, als ik toch gewond raak en ga bloeden...
zal sterven. Dan kan niemand me helpen.
Dat deel van mij weigert naar buiten te gaan. En het wint altijd.
Sorry, ik wil graag helpen. Maar het gaat niet.
Je wilt het wel. -Ik ben hier toch?
Ik heb een idee, iets wat kan helpen.
We wilden na de transfusie opereren...
maar nu moet z'n hart zich eerst herstellen.
Kan dat dan? -Met dat bloed.
Wacht even, het is Hunt.
Karev, dit is Frances. En Frances wil Gus graag leren kennen.
Ja, hij is hier.
Frances vindt het heel erg eng om naar het ziekenhuis te komen.
Frances, dank je wel, voor...
M'n zoon kan niets zeggen, hij heeft net een hartaanval gehad.
Hij is pas tien.
Maar z'n hart stopte ermee.
Omdat er niet genoeg bloed in z'n lichaam zit.
Ik weet hoe het is als de angst je verlamt, omdat je bang bent te sterven.
Maar dat jongetje loopt nu echt gevaar, en jij kunt hem redden.
Dat wilde je doen, en ik zal je helpen.
Er gebeurt je niets. Ik zal je optillen en je dragen.
Ik heb vier missies in Irak gedaan, ik weet hoe ik je moet beschermen.
En dat zal ik doen, dat beloof ik je.
We komen eraan.
Kom mee.
Als jij niet bestond, had Megan Hunt geen buikwandtransplantatie gehad.
Ik heb die operatie van een assistent afgepikt.
De minilevers hadden veel meer tijd gekost.
Paul zou nog steeds z'n verloofde mishandelen.
Alex zou nog steeds onhandelbaar zijn.
Alex zou niet de man zijn die hij nu is, zonder jullie liefde.
Geweld is niet je verdiende loon of je lotsbestemming.
Het is iets wat je hebt overleefd, juist omdat je niet gewelddadig bent.
Je hebt een enorm sterke wil, enorm veel moed...
een enorme overlevingsdrang.
Je hebt energie uit die duisternis gehaald om mensen te helpen.
Je vulde een hele gang met vrouwen om die vrouw die zo vreselijk leed...
iets minder te laten lijden.
Het is je gelukt om al die duisternis die op je pad kwam...
om te zetten in licht.
En als de vrouw die je heeft gebaard dat niet wil zien, is dat haar fout.
Jaren geleden...
ben ik een keer uitgegleden en in de Sound gevallen.
Het water was echt ijskoud.
En heel even ging de gedachte door m'n hoofd:
Waarom zou ik vechten? Waarom geef ik het niet gewoon op?
Maar je vocht wel. -Nee.
Ik gaf het op.
Ik ben er nog dankzij de mensen die van me houden.
Ik heb een vraag: Wil je gewoon nog een paar dagen in bed blijven liggen?
Of zeg je dat je het wilt opgeven?
En ook weer wel.
Goed, dan gaan we met Bailey praten. En we gaan met Alex praten.
Dat wil ik niet. -Dat weet ik.
Maar je hebt hulp nodig.
We moeten verlof voor je regelen, zodat je je baan niet kwijtraakt.
Toe nou, Jo, ik zorg voor je. Kom op.
Je hoeft alleen uit bed te komen en onder de douche te stappen.
Bedoel je dat ik stink?
Nou, als we toch zo eerlijk zijn...
Wat een drukte. En nu komt er ook nog mist op.
Is het sneller als we er hier af gaan? -Heel grappig.
Bel me als je meer weet. Tot later. Ze zitten vast in het verkeer.
Kan het nou ook een keer meezitten?
Hemoglobine is 3,1. Zuurstofschuld. -Wat betekent dat?
Er moet zuurstof naar z'n organen, anders gaat het mis.
U zei dat u het bloed zou vinden, dat u hem zou helpen.
U zei dat u het niet zou opgeven.
De hogedrukcabine. Altman, wacht. Breng hem naar de hogedrukcabine.
Wat is dat? -Een zuurstofrijke omgeving.
Meer zuurstof voor z'n organen. -Dat geeft ons tijd.
Ja, doe maar.
De CT van Kari is terug, en het is ernstig.
Doe jij dit verder? Goed, kom maar mee.
Ik heb een ijskompres voor je en wat zalf.
Insecten weten me altijd te vinden. Ze ruiken gewoon dat ik bang ben.
Wist je dat het erfelijk bepaald is of insecten je graag bijten?
Ik heb die aanleg, dus misschien moeten we dit maar aan de genen wijten.
Ik ga even opzoeken welke insecten hier zitten.
Misschien moeten we van elkaar accepteren dat we zijn zoals we zijn.
Misschien hoeven we niet leuk te vinden wat de ander leuk vindt.
Ik hou van kruiswoordpuzzels, maar ik zou je nooit...
Je moet het ziekenhuis bellen. -We zouden ze uitzetten.
het gaat mis met Gus laat Pierce bellen
We moeten gaan. -Ik ben al bezig.
Uit je CT blijkt dat je een cavitaire laesie hebt.
Dat is de oorzaak van de infectie.
We moeten je helaas opereren en een van je longkwabben verwijderen.
Is dat veilig? Moeten we niet wachten? -Er is kans op sepsis.
Dus ze is sowieso de sigaar. -Toe nou, liefje.
Je kunt niet zonder risico leven, dat weet jij als geen ander.
Tot twee jaar terug had ik een baan die ik zo haatte...
dat ik elke dag zat te huilen. Maar ik durfde niet weg.
Toen kwam jij naar huis en je zei:
Mama, ik ben geen vrouw, en ik ben ook geen man.
Ik ben allebei. En ik hou van je, maar wat je ervan vindt, boeit me niet.
Ik besefte dat ik me door angst liet leiden.
Terwijl jij, mijn eigen kind, koos voor een authentiek, waarachtig leven.
Dankzij jouw moed ben ik eindelijk echt gaan leven.
En de afgelopen weken heb ik dat veilige leven geen seconde gemist.
Ik ben eindelijk echt gaan leven, dankzij jou.
Jij hebt me geleerd om er helemaal voor te gaan. Helemaal.
Helemaal.
Goed dan.
Doe die operatie maar. -Goed. We gaan ervoor.
Altman doet een lobectomie bij Kari.
Natuurlijk, want vandaag gaat echt alles mis.
Ik moet weg. Leo is verkouden, en Owen is op een missie.
Dus breng ik Leo naar huis. Naar Owens huis.
Is dit je verleden of je toekomst?
Owen en Leo. Ik vond het prima om als pijnstilling te dienen.
Totdat het toch meer werd. Voor mij, tenminste.
Maar je verstopt me voor je familie, je speelt gezinnetje met Owen.
Wat wil je? Is het voor jou ook meer? Dat wil ik graag weten.
En dat moet nu? Terwijl ik met een ziek kind zit?
Ik verwacht niet alleen het beste van het leven.
Ik zoek het op. Dus mijd ik situaties die pijn gaan opleveren.
Ik heb genoeg pijn geleden. Dus het hoeft niet nu, maar wel snel.
Ik hou je op de hoogte over Kari.
Ik moet Bailey spreken. -Slecht idee.
Ze zijn in bespreking over een... -Drama.
Dat moet maar wachten. Het is dringend.
Ik wacht wel tot ze klaar is. Dan vertel ik het daarna.
Praat jij met Alex, dan praat ik met Bailey.
Kun jij even bij Jo blijven? -Natuurlijk.
Verlies haar niet uit het oog.
Hou je van haar? -Heeft ze dat verteld?
Maar hou je van haar? -Natuurlijk.
Wat is dat? -Van Bailey.
Je moet naar binnen. -Ik moest bij jou blijven.
Ik red me wel. Wat heb je geflikt? -Geen idee.
Ga nou maar.
Doe de deur dicht en ga even zitten.
Op de tweede van deze maand werkte je in de kliniek, klopt dat?
Ik weet het niet zeker, maar als u het zegt.
En op die dag heb je ene Gabrielle Rivera behandeld?
We hebben een stuk darm verwijderd en non-Hodgkin vastgesteld.
Wie zijn 'we'?
Wat is er aan de hand?
Deze mensen zijn inspecteurs van de Olympia United Medical Group.
Alle werknemers van Grey-Sloan zijn bij hen verzekerd.
Ze hebben ontdekt dat dr. Grey de naam van haar dochter opgaf...
om Gabriella's zorgkosten te dekken. Dat is fraude, en een misdrijf.
Dus je zult heel wat specifieker moeten zijn.
Ze kan koorts krijgen, dus hou haar in de gaten.
Deze gouden handjes hebben net een akelig aneurysma te grazen genomen.
Nu gaan ze een commode tackelen met de merkwaardige naam FLURRD.
Ga je al, of wacht je op het bloed?
Ik weet niet, Gus kan nu niet geopereerd worden.
Gaat het wel?
Ja. Nee. Ik moet...
Luister Tom, er is iets wat ik even moet doen.
Geeft niet, ik zie je straks. Dan eten we aan de FLURRD.
Wat is er gebeurd? -Lage hemoglobine, orgaanfalen.
Het gouden bloed staat in de file.
Wat is er? -Jo is hier.
Is ze oké? -Ja, maar we moeten praten.
Ik ga wel mee naar binnen.
Sorry, ben ik in een tijdmachine gestapt, of zo?
Nee, Leo is verkouden, en Owen is nog...
Zijn jullie weer samen? Want daar begin ik niet meer aan...
Ik pas alleen op Leo.
Als tante Amelia. Kom binnen, ik ging net z'n flesje maken.
Even uit nieuwsgierigheid, waar begin je niet meer aan?
Ik hou van Owen, en dat is eng. We hebben elkaar pijn gedaan.
Het is niet makkelijk. -Dat is geen nieuws.
Maar ik wil geen veilig leven. Zo wil ik m'n dochter niet opvoeden.
Ik wil dat ze echt leeft. Dat ze liefde krijgt, en liefde ziet.
Tom Koracick maakt me aan het lachen, bij hem voel ik me veilig.
Maar ik voel geen passie, of woede, of opwinding.
Owen is de enige die dat soort gevoelens bij me opwekt.
Meen je dat? De enige?
Ja, Owen is de enige die dat voor elkaar krijgt. Het is gekmakend.
Dat moet ik hem vertellen voordat m'n dochter er is.
Je weet dat je lekt? -M'n vliezen braken bij 'tante Amelia'.
Maar ik moest dit even kwijt.
Moeten we... -Ik denk het wel.
Teddy's vliezen zijn gebroken. Ze kan niet meer voor me waarnemen.
Laten we gewoon gaan. Ik ga die spullen later wel ophalen.
Gods vliezen zijn ook gebroken.
Je zult het vaak genoeg willen opgeven.
Maar je mag de wanhoop niet laten winnen.
De druk is 2,4. We zitten hier vast.
Nog verhogingen? -Geen verandering, het is afwachten.
Wat is er met Jo? Heeft ze je dat verteld?
Nu even niet. -Het is dringend.
Wat is er? Waar is Jo?
Ik heb tegen je gelogen over Gabby Rivera.
Ze was niet verzekerd, ze had weg gemoeten.
Maar ik wilde zo graag dat ze geopereerd werd.
Dus heb ik een andere naam ingevuld op de formulieren.
De naam van je dochter, Ellis. Het spijt me echt.
Ik heb het allemaal opgebiecht. Ik ben betrapt.
Ik heb net Bailey en dr. Fox gesproken.
Ik wilde sorry zeggen voordat ik naar de politie ga.
Niet doen. -Het is oneerlijk tegenover je kinderen...
die je nodig hebben. Ik moet waarschijnlijk de gevangenis in.
Sorry dat ik jullie in gevaar heb gebracht. -Niet doen, Andrew.
Andrew, ga niet naar de politie. Niet doen.
Ook niet als je vastzit, als er geen uitweg lijkt te zijn.
Gaan we nou langzamer? -Kunt u wat harder rijden?
Als u meer kunt zien, mag u het overnemen.
Nog nooit zoiets gezien. Doe het raam dicht.
Mag het open blijven? Het doet me aan thuis denken.
Aan van die mistige herfstochtenden.
Dan lijkt het alsof alles zachter is. Dan voelt de wereld veiliger.
Ook niet als het uit de klauwen loopt.
Ik ben dol op dit weer.
Wat was dat nou?
Ze zien ons niet. -Niet uitstappen.
Ook niet als je zeker weet...
dat alles verloren is.
Vertaling: BTI Studios