EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Welk nummer speelden ze?
Wanneer? - Toen het begon.
Ze speelden 'Kiss the Devil', een van hun grootste hits.
Daar hadden we op gewacht.
Het was bijna alsof ze ons wilden treffen terwijl we het vrolijkst waren.
Stond je op dat moment vooraan bij het podium?
Nee. - Nee?
Maar je zei dat je vooraan stond. - Niet op dat moment.
Toen het liedje begon, stond ik bij de bar.
Vertel ons wat er precies is gebeurd.
Ik was een paar biertjes gaan halen en liep terug naar Alex.
Ik baande me een weg door de dansende menigte.
De sfeer was elektrisch.
Maar plotseling...
...klonken er harde knallen, net rotjes.
De zanger keek op en stopte met zingen.
Het was doodstil.
En toen...
Toen klonken er meer knallen.
Iedereen raakte in paniek.
Mensen gooiden zich op de grond.
Anderen gilden en renden weg.
Laten we even pauzeren.
Ben jij op de grond gevallen? - Ja.
Ik was bijna bij Alex, maar ik ging net als iedereen liggen.
Op dat moment besefte ik dat Alex al op de grond lag.
Vlak voor je?
Met z'n gezicht omlaag? - Ja.
Was hij al dood?
Hoe wist je dat?
Zag je bloed? Veel bloed? - Zo is het genoeg.
Het was aardedonker. Hoe kon ze hem zien?
Dat duurde maar even. Het licht ging heel snel weer aan.
En toen was het afschuwelijk.
We begrijpen dat dit niet makkelijk is.
Vrienden van collega's waren in de Bataclan.
Ze heeft al een verklaring afgelegd aan de afdeling Antiterrorisme.
Dat weet ik. Maar ze willen dat we alles nog een keer doornemen.
Alex werd bij het eerste salvo geraakt?
Heb je de daders gezien?
Kun je preciezer zijn? - Volgens mij waren er drie of vier.
Drie of vier?
Drie.
Ze hadden automatische geweren en liepen tussen ons door om te zien wie nog bewoog.
We hoorden een mobieltje overgaan. En toen nog meer geweerschoten.
Toen ze die telefoon hoorden, knalden ze iedereen af...
...zodat we geen hulp konden vragen.
Deed je alsof je dood was? - Dat was alles wat ik kon doen.
Op een gegeven moment liep één van hen mijn kant op.
Hij bleef vlak naast me staan.
En...
Ik hield m'n ogen dicht en hij liep door.
Ik heb er nachtmerries van.
Ik zie hem naar me kijken.
Dan gaat m'n telefoon en schiet hij me dood.
Maar je hebt het overleefd.
Als hij me had gedood, was ik nu nog bij Alex.
Je lag op de grond. Wat gebeurde er toen?
Toen was het erg stil.
Alex lag voor me op de grond.
Er hing een vreemde geur.
Een mengeling van bloed en buskruit.
Ik was kletsnat.
Ik wist niet of het bier was of dat ik in m'n broek had geplast.
Jullie laten haar door een hel gaan.
Dit is protocol. - Stop ermee, dit gaat te ver.
Willen jullie meer smerige details?
Hoe ben je ontsnapt?
Tussen twee geweersalvo's door hoorden we metaalachtig geklik.
Ik denk dat ze hun wapens herlaadden.
Een paar mensen voor me stonden op en renden naar de nooduitgang.
Ik ben ze automatisch gevolgd. Ik weet niet eens hoe ik buiten ben gekomen.
Je hebt je vriend achtergelaten? - Stop met die insinuaties.
Ik denk niet dat ik m'n vrouw zo had kunnen achterlaten.
Welke uitgang heb je genomen? - Die bij het podium.
Aan de rechterkant? - Nee, de linker. Achter het gordijn.
Die komt uit bij Passage Amelot.
We konden geen kant op.
Iedereen rende zo hard als hij kon.
Ik herinner me dat iemand zich aan het raamkozijn vastklampte.
Een meisje voor me keek achterom terwijl ze rende.
Ze knalde tegen een paal en viel.
Heb je haar geholpen? - Nee.
Ik ben keihard doorgerend.
Ik wist me geen raad. Ik dacht alleen aan Alex.
Vlak voor die mannen kwamen, had ik hem nog gezien.
Ik haalde een biertje aan de bar en hij wachtte op me bij het podium.
Hij bewoog z'n hoofd op de maat van de muziek...
...en deed alsof hij zich vermaakte.
Maar hij had een hekel aan die band. Hij luisterde niet naar dat soort muziek.
Hij was illustrator.
Hij wilde met z'n beste vriend Léonard z'n eerste graphic novel uitgeven...
...maar niemand zag hoe goed hij was.
Ik wilde per se dat hij die kaartjes kocht.
En nu ben ik boos op mezelf.
Als hij niet zo aardig was geweest was dit allemaal nooit gebeurd.
Heb je genoeg gehoord? Zijn we klaar?
De leden van Slachtofferhulp werken mee.
M'n cliënt beantwoordt je vragen. Maar waarom?
Je wordt betaald. - Het gaat niet om geld.
Ik kom trouwens amper rond.
Jij lijkt redelijker. Zullen we het hierbij laten?
Of heeft m'n cliënt iets verkeerd gedaan?
Ik wil het hebben over toen je in de zaal naast Alex op de grond lag.
Hoe snel nadat ze begonnen te schieten ben je naar de uitgang gerend?
Geen idee. Na een minuut. - Eén minuut?
Misschien anderhalve minuut. - Geen twee minuten?
Kun je dat luider herhalen voor de opname?
Minder dan twee minuten. - Dank je.
Wat gebeurde er op het balkon? - Wat?
Je lag op de grond en zag de schutters. Je moet het balkon hebben gezien.
Niet echt.
Wat gebeurde daar? - Totale paniek, net als beneden.
Kun je uitwijden?
Waarover? - Over de paniek.
Die mensen zijn via een dakraam ontsnapt. Heb je ze niet gezien?
Waar heb je het over? Welk dakraam?
Er is geen dakraam.
Ze zijn via de loges naar de zolder gevlucht. Dat weet iedereen.
Hoe heet jij? - Omar.
Zeg hem dat ik een oorlogsslachtoffer ben. Dat heeft de openbaar aanklager gezegd.
Dat ben ik niet vergeten. Maar ik wil meer horen over de schutters.
Je zei dat er drie waren.
Waren ze gemaskerd? - Nee.
Zou je zeggen dat ze lang of dik waren?
Of... - Ze waren normaal.
Normaal? - Ja, normaal. Moet ik het herhalen?
Alle andere getuigen zeggen dat ze enorme figuren zagen.
Ik weet het niet meer.
De schutters leken enorm, omdat ze riemen met explosieven droegen.
Dit is belachelijk. Wat insinueer je?
Er is een aanklacht tegen haar ingediend.
Pas op. - Een ernstige aanklacht.
Kijk wat ze heeft doorgemaakt. - Helemaal niets.
Ze was op 13 november niet in de Bataclan.
Daarom hebben we haar laten komen. Om een eind aan haar leugens te maken.
Oké. We boeken vooruitgang.
Hoe gaat het daar? - Dikke pret. Wat denk jij?
Ik weet niet waarom Audrey deze zaak heeft gekregen, maar het is pech voor ons.
Waarom vallen we dit arme meisje aan? - Dit is Audrey's strategie, niet de onze.
Dit gaat te ver. We hebben alleen die aanklacht tegen haar.
Als het fout gaat, hebben we een probleem.
Dan heeft Audrey een probleem, niet wij. Dat is het mooie hieraan.
Hij baalt dat hij geen teamleider is. - Je meent het.
Oké, ik heb de opname voortgezet.
Het is 14.28 uur. Dezelfde mensen zijn aanwezig.
Ze heeft genoeg doorgemaakt.
Mag ik m'n tablet gebruiken? - Dat is niet gebruikelijk.
Ja of nee?
Getuigen hebben na de aanslag deze foto's gemaakt.
Ze zitten vast in jullie dossier.
Dat is de Passage Amelot.
De foto's zijn wazig, maar ze geven je een idee van hoe het daar was.
En als je goed kijkt...
Daar.
Ik was daar. Zie je dat niet?
Hardop, voor de opname.
Ik bevestig dat jij dat bent.
Je moet me je excuses aanbieden.
En de Bataclan?
Bewijst deze foto dat je daar was?
Dat is de Bataclan. - Nee, het is de Passage Amelot.
Die grenst aan de Bataclan. Ze was daar. - Voor de deur. Niet binnen.
Waarom doen jullie dit?
Hoeveel moet ik nog doorstaan? Is dit een weddenschap?
Ben je op deze foto in de Bataclan?
Het is een eenvoudige vraag. Ja of nee?
Nee. - Nee. Dank je.
Waarom hebben we beelden van Alex die alleen naar binnen gaat?
Ik kwam later.
Heeft ie niet op je gewacht? - Nee.
Hij zou een plekje bij het podium reserveren.
We doen dit niet om je te kwellen. Iemand beweert dat je liegt.
Wie?
Jongedame... - Geef antwoord. Ken ik diegene?
Dit is ons werk. Mensen beweren dat ze erbij waren om compensatie te krijgen.
Jij was daar boos over en hebt erover getweet.
Daarom checken we het.
Als die claim tegen jou ongegrond is, zullen we er blij om zijn.
We willen de waarheid weten. Laten we dus samenwerken.
Ben je al terug? - Jij mist ook niets.
Ik werd gek thuis. Ik moest eruit. Dus hier ben ik dan.
Wat een spannend leven leid jij.
Kun je één detail bedenken dat bewijst dat je erbij was?
Kun jij bewijzen dat ze er niet was?
Het zou ons erg helpen...
Waarom is zij hier? - Wat kan ik nog meer zeggen? Ik was erbij.
Ik volg haar op Instagram. Ze heeft duizenden volgers.
Ze zet zich in voor Slachtofferhulp.
Ze is taai. Ze was in de Bataclan. - Dat zegt ze.
Weet je hoeveel de staat opzij heeft gezet voor het slachtoffer-compensatiefonds?
Nee. - 300 miljoen.
Jij hebt ook wat gekregen.
Je hebt 28.000 euro gekregen.
Wat heb je ermee gedaan? - Dat is onbelangrijk.
Dat vind ik niet.
Moet je horen, toen ik dat rotgeld kreeg, wist ik niet wat ik ermee moest doen.
Ik dacht bij mezelf: waarom heb ik dit geld gekregen?
Omdat m'n vriend is afgeknald als een hond?
Ik dacht eraan hoe Alex in z'n eigen bloed lag.
Dus je hebt het niet uitgegeven?
Geef antwoord. - We hebben inzage in je rekeningen.
Ik heb alles verkwist. Nou goed?
Aan van alles en nog wat.
Kleren, vakanties...
Ik ben met Alex' moeder op vakantie gegaan om al deze ellende te vergeten.
Maar we beseften dat weggaan niet hielp.
We waren samen, maar we voelden ons alleen.
En daarna begon ik de dingen anders te zien.
Ik wilde niet vergeten wat er was gebeurd. Ik wilde iets doen om anderen te helpen.
Daarom blog en tweet ik.
Ik praat over m'n leven. Ik probeer het te verwerken.
Jullie hebben alles vast gelezen.
Denk na. Als ik het verzon, waarom zou ik dit dan allemaal doen?
Denk je dat dit allemaal nep is? - Geen idee. Zeg jij het maar.
Als ze liegt, is ze erg goed.
Omdat ze op alles een antwoord weet? - Omdat je deze gevoelens niet kunt faken.
Geef antwoord.
Niemand kan zich herinneren dat ie jou heeft gezien.
Ik kan me ook niemand herinneren.
Echt niet? Helemaal niemand? - Alleen Alex.
Behalve Alex.
Het was een concert, geen etentje. Ik was daar voor de band.
Ben je een groot fan van Eagles of Death Metal?
Dat was ik vroeger. - Dat was je?
Als je vriend bij hun concert doodgaat, luister je niet meer naar ze.
Begrijp je me?
We waren al samen sinds de studie.
Vrienden noemden ons een perfect stel. Daar is die avond een eind aan gekomen.
M'n cliënt is erg bereidwillig geweest. Neem haar in hechtenis of laat ons gaan.
Liegt ze?
Een vriend heeft haar aangegeven. - Was ze er niet echt bij?
Shit, niet te geloven. - Laetitia.
Dit is walgelijk. Vrienden van ons zijn daar gewond geraakt.
Cécile Boisson is geraakt, weet je nog?
Ze sluit zich in huis op en neemt niet op als ik bel.
Blijf kalm. - Ze zal nooit meer kunnen lopen.
Schud niet met je hoofd. Waar was jij die avond? Waar was je?
Studeerde je? Zat je met je neus in een boek voor je politie-examen?
Ben je gek?
Wat denk jij, Gérard? Waar was ze, die vrijdag de 13e?
Ze komt hier zonder enige ervaring.
Wie is hier de bedrieger? - Zo is het genoeg.
Laetitia, je zou hier niet eens moeten zijn.
Smerig liegbeest.
Verdomme.
We zijn klaar, inspecteur.
Dat bepaal ik. - Dat heeft je collega al gedaan.
Ga zitten.
Ben je gek geworden? Wil je alles verpesten? Wat doe je hier?
Ik zou over drie dagen terugkomen. Je bent Cécile ook vergeten.
Nee, dat ben ik niet.
Alles wat ze zegt, is gelogen. - Kan zijn, maar ik moet het bewijzen.
Je kunt niet zomaar beginnen te schreeuwen.
Ik zou erbij moeten zijn. En jij zou de leiding moeten hebben.
Maar die heb ik niet.
Heb je haar belgegevens bekeken? - Ja.
Die moeten ons vertellen waar ze was. - Haar telefoon stond uit. Dat helpt niet.
Het strookt met haar verhaal. - Hoezo?
Je zet 'm alleen uit als je bijvoorbeeld naar een concert gaat.
Zet jij je telefoon echt uit bij een rockconcert?
En haar creditcard? - Ze heeft er alleen lunch mee gekocht.
Ze heeft zijn kaart gebruikt om de biertjes te halen.
Omar is boven alles gaan checken.
Haar verhaal bevat wat tegenstrijdigheden, maar we hebben niet veel.
Een lekker koud biertje en een sigaret...
Die had je toch opgegeven voor je vrouw? Had je geen deal gesloten?
Terug naar binnen. We zijn nog niet klaar met je.
Waar praten die twee over?
We gaan en laten jou je crisis afhandelen.
Ik zou niet weggaan. Dan lijkt het alsof je iets verbergt.
Ik heb niets te verbergen. - Ik heb nog maar een paar vragen.
Vergis ik me, of ben je niet meer zo scherp, inspecteur?
Goed dan.
Je telefoon stond uit tijdens het concert. - M'n batterij was leeg.
Dat kwam goed uit. - Nee.
M'n telefoon had kunnen bewijzen dat ik daar was.
Is je collega weggegaan?
Jammer. Ik vond hem aardiger.
Gooi je me eruit? Als op school? - We zijn nu niet op school, Laetitia.
Je kunt hier blijven of naar huis gaan, maar ik wil geen problemen meer.
Ik heb iets gevonden.
Voor de opname: brigadier Omar Matif is weer binnengekomen om 14.52 uur.
Je had gelijk. Die foto's zaten inderdaad in ons dossier.
Ze zijn genomen door Alain Berbizier. Hij is ook lid van de vereniging.
Hier is het probleem: deze foto is genomen om 21.59 uur.
Negentien minuten nadat het begon.
Dat kan niet.
Z'n iPhone heeft 'm opgeslagen om 21.59 uur.
Dat staat hier. - Dat is fout.
Nee, dat is het niet. - Jawel.
Soms werkt de klok niet goed.
O, ja? - Hij is niet betrouwbaar.
Zijn telefoon is dat wel. Hij klopte aan het begin van het concert.
Ik begrijp het niet.
Kun je dit uitleggen?
Nog geen twee minuten nadat het begon, rende je naar de uitgang.
Jij zei 'anderhalve minuut'.
Het kan ook langer hebben geduurd. Het was een chaos.
Zeventien minuten langer?
Of dat was toen ik terugging?
Eerlijk gezegd, weet ik het niet meer. M'n geheugen speelt me parten.
Dat is nogal wat.
Volgens m'n psychiater is m'n geheugen gefragmenteerd.
Dat is een overlevingsmechanisme.
Dat is toch zo?
Overlevenden herinneren zich de feiten nooit hetzelfde.
Vanwege het trauma.
Zeg het ze.
Ik weet het niet.
Haar advocaat gelooft haar niet meer.
Zoom in op de hand van juffrouw Weber.
Sigaretten.
Ja, die had ik vlak voor het concert gekocht.
Je was weggevlucht van een bloedbad en had je sigaretten nog in je hand?
Kom op nou.
Door fraude duurt het onderzoek nog langer. We moeten alles nagaan.
Echte slachtoffers voelen zich vernederd. - Ik help ze via de vereniging.
Zeg ons dan de waarheid.
Doe het voor hen.
Ik was daar.
Maar ik was te laat.
Na m'n werk stond m'n telefoon uit.
Ik besefte niet hoe laat het was.
Toen ik stopte om Dumaraks te kopen, zag ik hoe laat het was.
Dumaraks? - Die sigaretten op de foto.
Indonesische sigaretten met kruidnagel.
Het merkt dat Alex rookte.
Hij had zo vaak geprobeerd te stoppen. Ik kocht z'n sigaretten en bewaarde ze.
Toen ik zag hoe laat ik was, raakte ik in paniek.
Het concert was al begonnen. Ik pakte snel een taxi.
Ik was er 15 minuten vandaan.
De chauffeur vertelde me over de aanslagen.
Ook over die bij de Stade de France.
Hij zei dat er iets in de lucht hing.
Hij zei iets wat ik nooit zal vergeten.
Hij zei: 'Parijs gaat door, zelfs met al die sirenes.'
Hij zetten me zo dicht mogelijk bij de Bataclan af.
Hij wilde niet te dichtbij komen.
Was de politie er al?
Dat weet ik niet.
Er waren zo veel mensen. Iedereen was in shock.
Ik kon alleen aan Alex denken.
Ik ging via de Boulevard Voltaire...
...naar de Passage Amelot.
Vandaar die foto. - Dat klopt.
Ik maakte me zorgen om hem.
Ik was niet van plan om te liegen.
Maar ik dacht aan hem en hoe hij binnen was.
Je had bij hem moeten zijn, maar je was te laat.
Daarom heb je gelogen.
Ik stond buiten en kon niet naar binnen.
Het was waanzin.
En dus heb je dit verhaal verzonnen. En je bleef erbij. Waarom?
Omdat ik me schuldig voelde.
Veel overlevenden voelden zich schuldig. Zij hebben niet gelogen.
Mag ik m'n telefoon pakken om jullie iets te laten horen?
Ik weet niet meer hoe ik die avond thuis ben gekomen.
Ik weet alleen nog dat ik misselijk was.
En toen ik thuiskwam, hoorde ik dit berichtje.
Ik heb er wel 100 keer naar geluisterd voordat ik heb gereageerd.
Émilie, we kunnen jullie niet bereiken. Alex neemt niet op.
We hebben gezien wat er is gebeurd. We weten niet waar jullie zijn.
Jullie zouden naar een concert gaan, maar ik weet niet meer welk.
Bel me. Laat me weten dat jullie oké zijn.
We wilden zeggen dat we van jullie houden. Ik kan niet geloven dat dit gebeurt.
Émilie, bel ons alsjeblieft snel terug.
Is dat Alex z'n moeder?
Wat moest ik tegen haar zeggen?
Dat hij alleen is overleden terwijl hij op me wachtte?
Hij wilde niet eens naar dat concert gaan.
Toen ze terugbelde, klonk ze zo waardig. Ze zei dat ik dapper moest zijn.
Ik wilde haar niet teleurstellen.
Ik kon haar de waarheid niet zeggen.
Ik zei haar dat ik bij Alex was, maar dat ik had kunnen ontkomen.
Daarna gaf ze me al haar aandacht, alsof ik haar dochter was geworden.
En dus hield ik dat vol.
Ik kon niet meer terug.
Het escaleerde. Ik moest het m'n vrienden vertellen en het op sociale media posten.
Als je een leugen vertelt, moet je doorzetten.
Soms geloofde ik echt dat ik erbij was geweest.
Maar dat was je niet.
Je cliënt wordt aangeklaagd wegens fraude en meineed.
Wat doe je?
Ik heb een voorstel.
Wat zei je eerder? Dat we moeten meewerken?
Zo werkt dit niet. - Jij hebt de leiding, nietwaar?
Nee.
Mag ik je teamleider dan spreken?
Stuur haar naar binnen.
Laetitia staat in de gang.
Ik wist niet dat jij de leiding had. - Dat weet je het nu.
We hebben samen gestudeerd.
Je moet m'n cliënt even laten rusten.
Haar bekentenis is vaag. Ze is emotioneel. Je hoeft dit niet te melden.
Heeft ze niet genoeg geleden?
Het OM zal haar willen aanklagen wegens fraude.
Audrey, ze is door de hel gegaan.
Ze stond buiten de Bataclan. Haar vriend is dood.
Hoeveel is dat waard? Dertigduizend euro? Vijftien?
Toe, laat haar gaan. Dan doe ik hetzelfde voor jou.
Wat bedoel je?
Ik heb het over brigadier Serra die hier niet zou mogen zijn.
Is ze niet met ziekteverlof?
Hoe weet je dat?
Wie heeft je dat verteld? - Ze probeerde m'n cliënt te intimideren.
Ze bonsde op het raam en beledigde haar.
En in de gang deed ze hetzelfde met mij.
M'n cliënt was helemaal van haar stuk.
En dan is er het protocol. Ik heb genoeg om de zaak nietig te laten verklaren.
Ze heeft gelogen. - Het spijt haar.
Het spijt haar dat ze is gepakt. Dat is niet hetzelfde.
Serra's gedrag verandert niets.
Wil je echt dat ik haar onderuithaal? Met alle problemen die je hebt?
En wil je iedereen dit allemaal weer laten doen?
Olivier, wat denk jij?
Je lijkt te vinden dat je mijn baan moet hebben. Wat denk jij?
Ik vind dat je het spel moet meespelen. Dan wint iedereen.
Ze komt voor.
Als je m'n collega wilt aangeven, accepteer ik de gevolgen.
Mevrouw.
Je wordt aangeklaagd.
De aanklager zal je ondervragen. Jij en je advocaat mogen je dossier inzien.
Ga naar huis. Je vormt een risico voor ons.
Ga naar huis, Laetitia.
Als ik meer eet, word ik misselijk.
Ik heb m'n vrouw beloofd geen suiker te eten.
Jouw leven is ook erg spannend. - Inderdaad.
Jongedame?
Toen je werd ondervraagd, vroeg je wie je had aangegeven.
Wij zeiden dat we dat niet mochten zeggen. - Dat klopt.
Het was Léonard Meier, de beste vriend van Alex.
Die Dumarak-sigaretten van Alex zijn moeilijk te krijgen.
Maar één winkel in het centrum verkoopt ze. Ik heb altijd gerookt.
Dat is de winkel aan Rue Belgrand...
...naast het appartementengebouw van meneer Meier.
Heeft hij geen telefoonlader?
Waarom vertelt u me dit?
In de verhoorkamer zei je dat je laat was omdat je van je werk kwam.
Maar volgens mij was je in meneer Meiers appartement.
Wat deed je daar aan het eind van de dag met je telefoon uit?
Wat leidde je daar zozeer af dat je de tijd en het concert vergat?
Waar heb je het over?
Volgens mij begon de leugen lang voor de aanslag al.
En jullie logen allebei.
Hoelang is dit al aan de gang?
Toen niemand Alex' boek wilde uitgeven, was hij erg moeilijk om mee te leven.
Het is maar één keer gebeurd met Léonard.
Maar na de aanslag bleef hij me maar bellen.
Hij zei dat dit ons nader tot elkaar zou brengen.
Hij liet me maar niet met rust.
Ik besloot het voorgoed met hem uit te maken.
Daarom heeft hij je aangegeven.
Alex hield van me toen hij overleed, maar hij had me moeten haten.
Kunnen we weer naar binnen gaan?
Naar binnen?
Naar de verhoorkamer. Dan leg ik alles uit.
Dat verandert niets aan je aanklacht. - Het is belangrijk voor me.
Ik wil dat alles wordt vastgelegd. Voor Alex en z'n moeder.
15.25 uur. Het verhoor begint opnieuw. Aanwezig zijn inspecteur Hagen...
...brigadier Matif en mevrouw Bertin.
Noem je volledige naam en verklaar waarom je hier bent.
Ik heet Émilie Weber. Ik wil uitleggen wat er op 13 november is gebeurd.
Ondertiteld door: Scarlett Robles