SubTiel & Zn presenteren: Sanditon S01E06: Episode 6
Zijn we er? Is dit Londen?
Gaat het, juffrouw?
Pardon?
Pardon, weet u misschien waar Honey Lane is?
Houd moed, Charlotte.
Pardon, ik moet naar...
Ik waarschuw je niet meer, Mulligan. Dit is niet zo'n zaak.
Waar staar je naar, hertogin?
Als je wat te drinken wil, mag je naar binnen komen.
Dit is geen lusthof. - Wacht, ik ben hier niet voor...
Ik wil ene Mr Otis Molyneux spreken. Hij woont hier toch?
Niemand woont hier behalve ik, Sam Sidaway.
Maar ik stuur brieven naar dit adres en hij beantwoordt ze.
Hij komt nu en dan z'n post halen. Dat betekent niet dat hij hier woont.
Wanneer verwacht u hem weer? - Geen idee.
Vorige week stuurde hij een andere kerel voor z'n post.
Maar ik moet hem spreken. Het is een hele dringende zaak.
Ik heb een lange reis gemaakt.
Dan was die reis voor niets, hè, hertogin?
Mr Parker? - Miss Heywood?
Alsof de situatie al niet erg genoeg is, moet ik u nu ook al beschermen.
Ik heb uw bescherming niet nodig. Ik heb alles onder controle.
Wat was er gebeurd als ik niet op dat moment niet gekomen, denkt u?
Wat bezielde Mary eigenlijk dat ze toestond dat u hierheen mocht komen?
Ze weet niet dat ik hier ben. Ze heeft het zelfs expliciet verboden.
En toch bent u op de koets naar Londen geglipt?
In een briefje heb ik uitgelegd dat ik wil helpen...
Helpen? Hoe kan uw aanwezigheid hier helpen?
Om te beginnen, ik denk niet dat u Mr Molyneuxs adres had.
Zoals u kunt zien duurde het niet lang erachter te komen.
Het maakt toch niet uit. Hij is er al een week niet gezien.
Hij is blijkbaar verdwenen. - Natuurlijk is hij dat. Met Georgiana.
Wat voor bewijs hebt u meer nodig?
Gelukkig is Tom in ons huis in Londen. Hij zal zorgen dat u niets overkomt.
Ik ben grotendeels schuldig voor wat er is gebeurd.
U moet me de kans geven om te helpen het recht te zetten.
Alstublieft.
U hebt al genoeg gedaan.
Bedford Place.
"Mijn liefste Mary...
Ik kan amper het schuldgevoel verwoorden dat ik voelde...
sinds die vernederende voorval bij de cricketwedstrijd.
Maar je moet erop vertrouwen dat ik zal doen wat ik kan om te verhelpen..."
"Om ons geluk te keren.
Ik smeek je om niet je vertrouwen in me te verliezen."
Was u eerlijk tegen me geweest, had u gezegd dat u...
voor haar veiligheid vreesde, dan... - Ik kon niet duidelijker zijn...
over hoe ik over Mr Molyneux dacht. - U zei alleen nietszeggende dingen.
U gaf geen rede voor uw afkeer.
Geen verklaring. - Dus verzon u er een.
Een loze betichting van racisme. - Niet loos...
gezien hoe u rijk bent geworden. - Godallemachtig...
Ik veracht slavernij.
Om die reden heb ik lang geleden de suikerhandel afgezworen.
Zijn ras speelde er geen rol in. - Ik kan geen andere reden bedenken.
Bent u echt zo naïef? Waarom denkt u dat hij zo graag met haar wilde trouwen?
Zodra ze zijn getrouwd is al haar bezit van hem.
Verspillen we geen tijd? In plaats van me naar Tom te brengen...
kunnen we naar Georgiana zoeken. - En waar wilt u gaan kijken?
Dit is een stad met een miljoen inwoners.
De Sons Of Africa. - Wat?
Hij zit bij die beweging. Achterhalen we waar ze bijeenkomen...
Koetsier.
Dit is niet het moment om ontmoedigd te zijn, mijn vrienden.
Dat zijn we onze broeders en zusters die nog geketend zijn verplicht.
Het enige wat we willen is een wereld waarin alle mannen en vrouwen...
als gelijken worden beschouwd.
Waarin elk kind niet alleen in vrijheid geboren wordt...
maar ook weet dat het in vrijheid zal leven en sterven.
Mr Molyneux.
Ik heb er niets mee te maken.
Ik sterf liever dan haar te onteren. - En haar brief?
Waarin ze een afspraak voorstelde op de exacte tijdstip en plek...
waar ze meegenomen is? Toeval, zeker?
Ik heb die brief nooit gehad. - Beledig me niet.
U liet uw post ophalen, zei Sam Sidaway. - Nee, dat heb ik niet gedaan.
Maar waarom zou iemand uw post willen stelen?
Er is een bepaalde heer bij wie ik een schuld heb.
Welke heer. - Beecroft.
Wat? Wat is er? Wie is Mr Beecroft?
Hij bezit een gokhuis. Kom mee.
Echt niets te drinken, Mr Parker? - Nee, dank u.
Waar is ze? - Let op uw toon, jongeman.
Een beetje decorum, als u het niet erg vindt.
Ik dacht dat u beter soort vrienden had. - Deze man is geen vriend.
We zijn hier vanwege de verdwijning van Miss Lambe.
O ja, de beroemde Miss Lambe. Mr Molyneux praat over niets anders.
Miss Lambe zus, Miss Lambe zo. - Dat is een leugen.
Is sprak alleen terloops over haar. - Ik ben niet de leugenaar.
U zei dat een huwelijk op handen was. Dat haar fortuin zo goed als de uwe was.
Anders had ik hem niet zoveel geleend. - Ik wilde tijd winnen.
Had ik geweten dat... - Wat hij ook heeft verteld...
ze kennen elkaar amper. Hij had haar naam niet mogen gebruiken.
Dat is inderdaad erg onbeschaamd.
Ik wil u dus vragen mij onmiddellijk te vertellen waar ze is.
Mr Molyneuxs schuld bij u, gaat haar niet aan.
En ook van hem niet meer.
Een heer was bereid om de hele schuld, met rente, te betalen.
Welke heer?
Hij heeft haar verkocht. De schurk heeft haar verkocht.
Voor de belofte z'n schuld te betalen...
is ze overhandigd aan een ploert genaamd Howard.
Nu zal hij haar naar een altaar slepen. - Een altaar?
Dat mag niet zonder uw toestemming. - Nee.
Over de grens zijn die wetten niet. Daar kunnen ze ongestraft trouwen.
Hadden wij van u mogen trouwen, dan...
U geeft mij de schuld? U hebt haar geruïneerd.
Ik zou haar eer nu meteen moeten wreken. - Stop.
Wat voor nut heeft dat?
Verdwijn uit mijn ogen.
Nu.
We kunnen niet opgeven. Ik kan niet accepteren dat we haar kwijt zijn.
Wat stelt u voor dat we gaan doen? Ze zullen nu halverwege Schotland zijn.
Maar wat als ze dat niet zijn?
Mr Beecroft had alleen de belofte van betaling gekregen, zei u.
Hij klinkt niet als iemand die haar zou geven zonder het geld te ontvangen.
Is er niet een kans dat hij haar nog steeds vasthoudt?
Misschien zelfs in Londen?
U hebt misschien gelijk.
Mr Beecroft heeft een pension dichtbij Drury Lane. Kom mee.
Ik geef toe, ik heb niet nagedacht over hoe je eruit zou zien.
Het leek onbelangrijk. Maar ik ben aangenaam verrast.
Je heeft een jeugdige, exotische charme over je.
Je bent een smerig varken. - Hemeltje.
Ze is wat temperamentvol, Mr Howard, en heeft een strenge hand nodig.
Geen probleem. Ik heb al veel paarden getemd.
Ik vermoed dat een echtgenote niet zo anders is.
Mr Beecroft zal zien dat hij gedekt is.
Er is een heer, genaamd Otis Molyneux. Onthoud zijn naam.
Want als hij dit hoort, zal hij je vinden en doden.
Ik ben niet erg bang.
Aangezien het Mr Molyneux was die jou aanbood om z'n schulden te betalen.
Zo te horen is hij een waardeloze gokker.
Het maakt niet uit. Je bent nu van mij.
Moet je jullie eens zien.
Dicht opeen rond het bed, als bloedhonden.
De oren gespitst voor mijn doodsrochel. - Mijn hemel, tante.
Hoe kunt u zoiets zelfs denken? - Nou, jullie wachten tevergeefs.
Ik gun jullie...
dat plezier niet.
Stop dat gedoe, meisje. Er is niets met me aan de hand.
Het is een verkoudheidje, meer niet. Meer zeewater.
Ik voel mijn krachten al weer terugkeren.
Ik twijfel niet aan uw vastberadenheid, maar Dr Fuchs denkt dat u erg ziek bent.
Natuurlijk zegt hij dat.
Het is in zijn belang dat te zeggen.
We hebben het volste vertrouwen erin dat u compleet zal herstellen, tante.
Maar, al is het voor uw gemoedsrust...
staat u ons toe dat we een priester, of een advocaat voor u halen?
Ik heb beiden niet nodig.
Ik heb net zoveel vertrouwen in religie als in de medische wereld.
Helemaal geen.
En mijn advocaat heeft instructies gekregen.
Hij weet precies waar ik mijn testament bewaar.
Niet dat die nodig zal zijn...
voor de komende decennia.
Hij is een goede man die één vreselijke fout maakte.
Hij is een onverbeterlijke gokker.
Hij heeft meerdere schuldeisers buiten Beecroft om.
Otis had niet de bedoeling om Georgiana in gevaar te brengen.
Net zomin als ik. - En toch hebben jullie dat gedaan.
Ik wou dat ze gelukkig was. - Wat denkt u dat ik voor haar wil?
Dat is een raadsel.
Ik heb mijn best gedaan voor Georgiana. - Niet waar.
Bij elke gelegenheid ontweek u uw verantwoordelijkheid.
Gaf u echt om haar welzijn, had u zelf op haar gelet.
Om die rol heb ik niet gevraagd. - Natuurlijk niet.
U bent vastbesloten een buitenbeentje te blijven.
U zou eens iets van uzelf geven. - Beweer niet te weten wat ik denk.
Hoe kan iemand weten wat u denkt? U doet uw best dat men u niet leert kennen.
Ik weet alleen dat u de gedachte...
dat twee mensen verliefd zijn niet verdragen kan.
En wat weet u van liefde af, behalve van wat u heeft gelezen?
Ik ben liever naïef dan gevoelloos.
Denkt u echt zo over me?
Ik vind het jammer dat u dat denkt.
Mijn leven zou zo veel eenvoudiger zijn als dat zo was.
Wat doe je, Edward? - Je hebt haar gehoord.
Haar advocaat weet waar haar testament ligt. Dat moeten wij ook.
Als het al geschreven is, valt er toch niets aan te veranderen?
Natuurlijk wel. Zo lang ze nog ademt, is er tijd om het te wijzigen.
Al moet ik de pen zelf in haar hand stoppen.
Onze tante is ernstig ziek en jij kunt alleen aan haar geld denken.
Ik moet zeker weten dat ons toekomstige geluk gewaarborgd is.
U mag onder geen beding een voet buiten deze koets zetten.
Goedenavond, Mr Parker. Ik heb u al een tijdje niet gezien.
Ik heb nieuwe dames die u graag willen ontmoeten.
Daar kom ik niet voor, Mrs Harries. - Mr Parker, wat is dit voor plek?
Ik had toch gezegd dat u moest wachten. - Ik besloot dat niet te doen.
En wie is dit? U hebt toch geen nette man van onze Mr Parker gemaakt?
Hemeltje, nee.
Ik ben een vriendin van Miss Georgiana Lambe. Is ze hier?
Ik ken niemand met die naam.
Wacht, wacht. U weet iets.
Miss Lambe is mijn beschermelinge, u moet me vertellen wat u weet.
Ze zijn net een halfuurtje weg.
Als u snel bent kunt u ze op de weg naar Schotland inhalen.
Een pension zei u. Is dit uw opvatting wat liefde?
Dat het iets is om voor te betalen. - Genoeg.
Als we enige kans willen maken om ze in te halen, moeten we opschieten.
Het heeft vast geen nut om tegen u te zeggen om niet mee te gaan, of wel?
Je hebt toch niet de hele nacht gezocht?
Ik rust pas tot ik dat ding in m'n handen heb.
Oké. Waar zal ik beginnen?
Het heeft geen nut dat we beiden gaan zoeken.
Men zal willen weten over tantes toestand. Ga...
en vertel het. Ik kom ook snel.
Zodra ik dat vervloekte document heb gevonden.
Ik weet dat we elkaar niet op een goede manier hebben ontmoet...
maar mettertijd zal je denk ik genegenheid voor me gaan voelen.
Ik snij nog liever m'n eigen keel door.
Dat zou zonde zijn. Het is een erg mooie keel.
Naar wacht tenminste totdat we getrouwd zijn.
Kom op, jongens.
Stop je koets.
Kom op.
Neem de teugels over.
Ga ernaast rijden.
Schiet op.
Kom op.
Stop de koets.
We hebben niets waardevols. - Dat heb je mis.
O nee. Ze is mijn eigendom. - Ik ben niemands eigendom.
En zeker de jouwe niet.
Voor zover ik weet, word je voor ontvoering opgehangen.
Ben je bereidt om die prijs te betalen?
Ga aan de kant. Nu.
Jij bent me £1.800 schuldig.
Ben je hiernaar op zoek?
"Ik, Lady Denham, volwassen en gezond van geest...
zal mijn gehele fortuin nalaten voor de ontwikkeling van de stad Sanditon...
en het stichten van een ezelstoeterij die mijn naam draagt.
Dit kan niet alles zijn. - Ik verzeker je dat het wel zo is.
Zelfs na haar dood heeft ze nieuwe manieren gevonden om ons te kwellen.
Het zou beter voor ons beiden zijn als het nooit gevonden zou worden.
Stel je voor dat we het verstoppen? - We moeten veel grondiger te werk gaan.
Ik laat me echt niet door een kudde ezels armlastig maken.
We hebben geen voorwaarden afgesproken. - Welke voorwaarden?
Sterft ze zonder testament...
krijgt de titelhouder van de Denham naam haar fortuin.
Sorry, maar zo eenvoudig is het. - Er is niets eenvoudigs aan.
Ik moet weten hoeveel mijn stilzwijgen waard is.
Het is jouw woord tegen het mijne.
Ik kan nu alles gaan opbiechten bij Lady Denham...
met wat bedienden en een dokter als getuigen.
Dat durf je niet. - Wat heb ik te verliezen?
Wacht.
Duizend pond. - En jou de rest laten?
Laat die ezels het maar krijgen. - Een tiende.
De helft. - Een vijfde en niet meer.
Sidney.
Miss Lambe en Miss Heywood. Waar dank ik deze geweldige...
Goeie genade. - Laat de dames eerst installeren...
daarna leg ik het uit. - Ja, natuurlijk. Alstublieft.
Jenkins.
Maak een bad voor Miss Lambe gereed.
Wat gaat er nu met Otis gebeuren?
De schuldgevangenis?
Erger?
Dat is niet langer uw zorg.
Ik kan niet mijn hart ineens tot zwijgen brengen.
Ik ben niet zoals u.
Op dit moment voelt u zich hoogst ongelukkig.
Ik ken dat.
Maar u moet hem vergeten anders wordt u gek.
Neem me niet kwalijk.
Lieve hemel, Sidney. Dat was een flink drama.
Maar alles is goed gekomen.
Denk je?
Ik vrees dat Georgiana's geest geknakt is.
Je hebt er geen idee van hoe dicht zij bij haar ondergang kwam, Tom.
Dat was niet jouw schuld.
Haar vader vertrouwde mij haar zorg toe. De man redde mijn leven...
en als wederdienst faalde ik.
Het heeft geen nut daar lang bij stil te staan.
Gedane zaken nemen geen keer.
Een mens kan pas beginnen met het goed te maken...
wanneer hij bereid is zijn eigen fouten in te zien.
Daarom kwam je naar Londen, nietwaar, Tom?
Om het goed te maken?
Nee. Ik kwam hoofdzakelijk om interesse te kweken voor de roeiwedstrijd.
Ik was erbij, bij de cricketwedstrijd. Wees eerlijk tegen mij.
Wees eerlijk tegen jezelf.
De waarheid is dat mijn situatie inderdaad heel ernstig is.
Ik heb op alle deuren in half Londen geklopt...
en niemand kan Sanditon of de roeiwedstrijd een donder schelen.
Ik heb absoluut geen middelen om mijn arbeiders te betalen.
En tot overmaat van ramp...
heb ik het vertrouwen van mijn eigen, lieve vrouw misschien verloren.
Vanaf nu gaan we belangstelling voor de roeiwedstrijd proberen te wekken.
Babington weet wel waar we moeten aankloppen.
Betreft de arbeiders, ik leen je het wel.
Sidney, ik kan niet vragen... - £3,000. Dat was het bedrag, toch?
Mijn beste broer, het is te veel.
Hoe... - Ik vind wel een manier.
Maar wat betreft Mary...
heb je niets aan me.
Ik kan me niet voorstellen hoe een huwelijk werkt.
Maar wat ik wel weet is dat ik alles zou doen...
om gezegend te zijn met een vrouw zoals de jouwe.
Dus je moet er alles aan doen.
Kijk dat nou.
Je bent net verschrikkelijk rijk geworden.
Het is allemaal zo overweldigend.
Ik weet amper wat ik ervan moet denken. - Waarover?
Over alles.
Ik was altijd zo zeker over mijn oordeel...
maar nu zie ik in dat ik verblind was door sentiment en naïviteit.
Ik had het allemaal zo verkeerd.
Geen wonder dat uw broer zo'n lage dunk van mij heeft.
Ik weet zeker dat dat niet het geval is.
Van Sidney kun je moeilijk de hoogte krijgen, hij is een raadsel.
Maar een raadsel kan worden opgelost.
Hij schijnt vastbesloten iedereen op afstand te houden.
Dat was niet altijd zo.
Toen hij jonger was, was hij een heel andere man.
Mary sprak over een verbroken verloving.
Eliza. Zij waren erg verliefd op elkaar.
Maar op het laatste moment, heeft ze hem laten zitten...
voor een oudere en rijkere man.
Hij viel in een zwart gat. We waren allemaal erg bezorgd.
Uiteindelijk betaalde ik zijn schulden...
en zeilde hij naar Antigua in een poging om haar te vergeten.
Ik vrees dat de man zoals hij was nooit meer is teruggekeerd.
Mr Molyneux?
Ik vond dat ze tenminste een gepast afscheid verdienden.
Deze kant op, alstublieft.
Ik heb gegokt, dat is waar.
Maar wat zij jou ook mogen vertellen, ik gebruikte nooit jouw naam.
Ik schepte nooit op over je rijkdom. Ik schepte graag op over jou.
Over jouw gevatheid. Jouw schoonheid.
Omdat ik niet kon geloven dat een man van mijn afkomst...
het hart van een vrouw zoals jij zou kunnen winnen.
Het was trots, meer niet.
En de Heer weet dat ik ervoor heb moeten boeten.
We hebben er beiden voor moeten boeten.
Ik vergeef het mezelf nooit dat ik jou in gevaar heb gebracht.
Maar, alsjeblieft, weet wel...
je fortuin kon mij voor geen donder schelen.
Ik werd verliefd op je innerlijk.
Zeg me dat je me gelooft.
Wat maakt dat nu nog uit?
Otis.
Neemt u geen afscheid van me? - Miss Heywood.
Ik had niet gedacht dat u met mij wilde praten.
Wat gaat u nu doen? Hoe gaat u uw andere schulden regelen?
Mijn schulden zijn allemaal betaald.
Mij is een vriendelijkheid getoond die ik niet verdien.
Kan ik er op vertrouwen dat je je aan onze overeenkomst houdt.
Een kwart van alles wat je erft. - We kwamen een vijfde overeen.
Het is het voorrecht van een dame om van gedachten te veranderen.
Je hebt overduidelijk bewezen geen dame te zijn.
En Esther dan?
Is zij een dame?
Maak je niet druk. Ik heb er met niemand over gesproken.
Ik weet hoe mensen oordelen als ze wisten hoe intiem jullie werkelijk zijn.
Ik heb geen idee wat je bedoelt. - Dat doe je wel.
Het zou haar hart breken als zij dit wist, of niet?
Een kwart is voldoende.
Babington. - Miss Heywood.
Ik heb hier en daar wat geïnformeerd en het toeval wil...
dat Mrs Maudsley vanavond een gemaskerd feest in Grosvenor Square geeft.
En dit is uw uitnodiging.
Beste Lord Babington, u bent geweldig.
Het schijnt dat de gehele "beau monde" daar zal zijn...
die allemaal gretig zijn om over onze roeiwedstrijd te horen.
En u moet natuurlijk ook komen, Miss Heywood.
Dank u, Lord Babington, maar ik ben niet in de stemming om sociaal te zijn.
Wilt u mij verontschuldigen.
Een borrel, heren?
Hoe gaat het met haar? - Met het uur slechter.
Je was lang weg. Het testament moet goed verstopt zijn geweest.
Om de waarheid te zeggen, ik heb het niet gevonden.
Ik heb het hele huis doorzocht en kwam tot de conclusie dat het niet bestaat.
Maar waarom zou ze dan zeggen...? - Door haar koorts is ze verward.
Zij weet niet meer wat ze zegt. - Wij zijn Denhams.
Is er geen testament, is dat toch zeker in ons voordeel?
Denk je dat? - Godzijdank is dit bijna voorbij.
Ik zal blij zijn als ik nooit meer iets over dat testament hoor...
of over Clara Brereton, zo lang als ik leef.
Dat geldt voor ons beiden.
Tom stuurde me in de hoop dat u het wilt heroverwegen.
En vanavond meegaat naar het feest.
Uiteindelijk was de roeiwedstrijd uw idee.
Waarom betaalde u de schulden van Otis?
Ik realiseerde me dat een goede man...
niet moet worden veroordeeld voor één vreselijke fout.
Mr Parker, ik moet me verontschuldigen.
Ik beschuldigde u ten onrechte...
Ik accepteer uw verontschuldiging niet. - Waarom niet?
Omdat ik me moet verontschuldigen.
Ik ben zeer onhoffelijk tegen u geweest, Miss Heywood.
Ik heb u onderschat.
Staat het mij niet? Is het niet passend?
U ziet er prachtig uit.
Er is nauwelijks nog iemand die de moeite waard is in Londen...
en die hier niet is.
Je hoeft hun gezichten niet te zien om te weten dat ze mensen met invloed zijn.
De gebroeders Parker.
Nou, de meeste mensen dan.
En wie is dit betoverend wezen?
Ik eis dat je ons onmiddellijk aan elkaar voorstelt.
Dit is Miss Heywood, jij dwaas.
Miss Heywood? Ik zou u niet hebben herkend.
Het masker staat u.
Dank u, Mr Crowe, als u het als een compliment bedoelde.
We moeten ons herinneren waarom we hier zijn.
Het nieuws te verspreiden over de Sanditon roeiwedstrijd.
Nelson zei:" Ik verwacht dat iedere man zijn plicht doet, ik en vrouw."
Ik kwam niet hier om te werken.
Ik kwam om te drinken, te zwelgen en mezelf voor schut te zetten.
Succes.
En, Miss Heywood, bent u niet blij dat u toch bent gekomen.
Niet echt. Ik vind het vreselijk Georgiana te hebben achtergelaten.
Maar ik ben blij met het masker.
Ik weet zeker dat ik niet in dit gezelschap thuishoor.
Ik ook niet, denk ik.
Maar dit is toch uw natuurlijke omgeving?
Misschien behoor ik wel nergens toe. Zoals u zei, ik ben een buitenbeentje.
Staat u mij toe?
Beter dan Brighton, meneer, de heerlijkste verfrissende zeebries...
een kustlijn ongeëvenaard in schoonheid en appartementen.
Thomas Parker, aangenaam, daar is het continent jaloers op...
en waar we nu een grote roeiwedstrijd aan toevoegen.
Thomas Parker, Sanditon. Aangenaam.
Ik begrijp niet dat men kan converseren als de kamer zo vol geluid is...
en iedereen door elkaar beweegt.
Niemand is hier om te converseren. Ze zijn hier om te worden gezien.
Wanneer hun aanwezigheid bevestigd is, gaan zij naar een volgende bijeenkomst.
Ik zou nu ook graag vertrekken, als u dat goed vindt.
Met mijn goedvinden?
Sinds wanneer vraagt u om mijn toestemming om iets te doen?
Ik weet het. Ik ben te eigengereid.
Te eigenwijs en te... - Nee.
U bent in wat dan ook niets "te". Twijfel niet aan uzelf.
U bent meer dan de gelijke van iedere vrouw hier.
Ik geef het niet graag toe...
maar het woord zeilwedstrijd lijkt voor dovemansoren.
Excuseer me.
Ik merkte dat u en Miss Denham van elkaars gezelschap genoten...
tijdens de cricket wedstrijd.
Ja, dat dacht ik ook, Miss Heywood.
Maar ik heb me blijkbaar vergist.
U bent een vrouw, Miss Heywood.
Vertel me eens, is het mogelijk dat uw gevoelens voor een man...
volledig veranderen in een tijdsbestek van een enkele dag?
Vergeef me, Lord Babington.
Deze kamer is overvol, het kost mij moeite om adem te halen.
Natuurlijk.
Zo denk ik er ook over.
Het spijt me. Ik dacht dat ik... - Dat geeft niet.
Ik neem het u niet kwalijk dat u een rustige plek zoekt.
Het is alles bij elkaar een saaie bijeenkomst.
Nu gaat u mij vertellen dat Mrs Maudsley uw moeder is...
en ik zojuist een afschuwelijke flater heb geslagen.
Nee. Ik ken haar absoluut niet. Ik ken namelijk bijna niemand in Londen.
Maar wat ik heb gezien is dat geen groot gemis.
Als u een hekel aan Londen heeft, waarom bent u dan hier?
Mijn vriendin, Georgiana, was ontvoerd.
Zij is een erfgename, en haar minnaar, Mr Molyneux...
had gokschulden gemaakt die hij niet kon betalen...
en zij werd voor een huwelijk verkocht.
Dat is ronduit schokkend. - Inderdaad.
Hoe dan ook, godzijdank vonden we haar op tijd en nu is zij veilig.
Maar Mr Tom wilde hier vanavond naartoe...
om over de Sanditon roeiwedstrijd te vertellen. Maar zoals u ziet...
faal ik duidelijk in die taak.
Vergeef me. Ik praat teveel, Mrs...? - Susan.
En u bent? - Charlotte Heywood.
Vergeef me dat ik het vraag, Charlotte, maar u lijkt wat in de war.
Is dat zo?
Er is een zekere heer...
Mr Sidney Parker.
De broer van Mr Tom Parker.
Hij wekt een woede in mij op waarvan ik niet wist dat ik die had.
En toch merk ik dat zijn mening meer voor me betekent...
dan van wie dan ook.
Hoe is dat mogelijk?
Voor mij klinkt het alsof u verliefd op hem bent.
Wat?
Nee, ik...
verzeker u, dat is verre van de waarheid.
Word ik ooit verliefd, is dat niet op een man zoals hij.
Lieve schat, u kunt niet bepalen op wie u verliefd wordt.
Het is een ziekte. Zoals de mazelen.
Daar bent u. Ik begon langzaam te denken dat u gevlucht was.
Mag ik aannemen dat u Mr Sidney Parker bent?
Wij spraken net over u.
Ik vroeg mij af of Miss Heywood zou willen dansen?
Als ik tenminste niet stoor? - Allerminst.
Neem ons niet kwalijk.
U vroeg mij toch niet uit beleefdheid?
Is het niet wat mensen op een dansfeest doen? Dansen?
Tenzij u dat liever niet doet.
Het is alleen dat er hier zoveel andere dames zijn die u kunt vragen.
Maar ik wil helemaal niet met hen dansen.
Dank u, Miss Heywood. - Dank u, Mr Parker.
Mag ik de volgende dans van u, Charlotte?
Of heeft Sidney u uitgeput? - Helemaal niet, het is mijn genoegen.
Mrs Campion?
Sidney.
Ik ben blij om weer twinkelingen in uw ogen te zien, Charlotte.
Er gaat niets boven dansen voor de levenslust.
Inderdaad.
Het lijkt eenzelfde effect op Sidney te hebben.
Denkt u dat? - Het is niet te ontkennen.
Hij is opnieuw tot leven gewekt.
Misschien komt dat niet door het dansen...
maar door de aanwezigheid van een zekere jonge dame.
Welke jonge dame heeft u dan in gedachten?
Hij praat nu met haar. Mrs Campion.
Zij is het, onmiskenbaar.
Hoe vreemd dat we net vanmiddag over haar spraken.
Ik hoorde dat zij weduwe is geworden...
ik had er geen idee van dat zij in Londen was.
Ik herinner mij niet dat we het over een Mrs Campion hadden.
Ik noemde haar bij haar voornaam.
Eliza.
Misschien krijgen ze toch nog hun kans op geluk.
Tom, een ogenblikje. Excuseert u ons.
Vertaling: SubTiel & Zn