Huis van de gouverneur van Cuba, 1519
Hoeveel schepen heeft hij?
Elf en ongeveer 500 mannen. Hij heeft ook alle Indianen...
en de negerslaven van zijn land.
Hoe gaat hij ze te eten geven?
Ik doe mee. - Ik verhoog mijn inzet.
Hij heeft een enorme hoeveelheid voedsel gekocht.
Er is geen varken of koe in Cuba die hij niet in bezit heeft.
Hij heeft zelfs een schip naar Jamaica gestuurd om meer voorraden te halen.
En als ik het hem vraag, verzekert hij me elke keer...
dat het een verkennende missie is.
Gelukkig ben je mijn oren en ogen.
Ik wist het vanaf het begin al. Hij heeft een plan.
Die Cortés is geboren en hij zal als bedrieger sterven.
Punt.
Je moet op hem letten en hecht worden voor het geval je hem moet arresteren.
Cristobal...
Ik ben een soldaat van de koning...
geen bewaker van kapiteins.
Ik zal niets doen...
tenzij hij de wet overtreedt.
Dan is het zeker dat je hem moet gevangen nemen.
Hernán heeft altijd een troef achter de hand.
Punt.
Tenace.
En jij moet leren hoe je vals kunt spelen,
als je in de troepen van Cortés wilt infiltreren.
Hernán - S01E02 Vertaling: Janty
Tenochtitlan, een jaar later
Wat geweldig om hier bij jou te zijn.
Wat gaat er gebeuren? Gaan we veilig zijn?
Je had niet moeten komen. - Zeg dat niet nog een keer.
Het is gebeurd.
Dit is geen goede plek voor jou.
Het zou veiliger zijn om bij je vader te blijven, in plaats van hier.
Mijn vader wilde dat ik met een oude en vunzige meester trouwde.
Daarom ben ik van hem weggelopen.
Hij zou er alles aan doen om me van je weg te krijgen.
Kun je niet begrijpen dat hij je haat?
Hij denkt...
Hij denkt dat je me hebt besmet met je verlangen naar avonturen.
Is dat niet zo?
Ik heb me altijd zo gevoeld. Sinds ik een kind was.
Een avonturier en een krijger.
Bereid om alles te doen.
We zullen deze plek verlaten.
We zullen een boerderij hebben. En een nieuw leven. Ik beloof het.
Maar alles op z'n tijd.
Ik weet niet wat er met je is gebeurd maar nu ben je een man van Cortés.
Je gaat hem toch niet verlaten, hè?
Weet je zeker dat hij je loyaliteit verdient?
Waar gaat dat over?
Hij vertelde ons dat Tenochtitlan vol goud zat en dat indianen hem respecteerden.
Hij beloofde ons een paradijs.
Maar zie ons ​​eens, we worden belegerd en sterven van de honger.
Het is niet de schuld van de kapitein.
Alvarado is verantwoordelijk voor deze situatie.
Veracruz, een jaar eerder
Alvarado, Sandoval en Olid...
kom met mij mee.
Kies de mannen die je denkt nodig te hebben.
Waar gaan we heen, kapitein? - Ik wil de jungle ingaan.
Ik wil Tenochtitlan zien. We verspillen onze tijd hier.
En ik dan?
Ik bedoel... ik wil graag met u mee gaan, kapitein.
Onmogelijk. Ik heb je hier nodig.
Bernal en Rangel kunnen de leiding nemen.
De mannen zijn rustig, we hebben genoeg voorraden, er zal geen probleem zijn.
Alonso. Je bent mijn rechterhand.
Ik wil dat je de achterhoede dekt. Begrepen?
Hoe zit het met Marina?
Marina gaat met mij mee, net als Jeronimo de Aguilar,
kan ik niet met de indianen communiceren zonder hen.
Als jij het zegt, kapitein.
Zei je iets? - Ik?
Mijne heren...
Genoeg.
Alvarado.
Halt.
Wees op je hoede...
Blijf staan. Stop.
Ga geen stap verder, Indiaan. - Blijf staan.
Verroer je niet.
Het is goed.
Het is goed. Ze lijken ongevaarlijk.
Leg je wapens neer. Leg ze neer.
Vertel het de kapitein.
Kapitein.
Rustig.
Wij, vrienden.
Marina, Jeronimo. - Ze zijn ongewapend, kapitein.
We brengen een bericht van ons stamhoofd Xicomecoatl.
Vertel.
Ons stamhoofd Xicomecoatl heeft ons gestuurd om u te zeggen...
dat hij je zal verwelkomen met groot plezier.
We brengen je naar hem toe.
Ons stamhoofd Xicomecoatl heeft ons gestuurd om u te zeggen...
dat hij je zal verwelkomen met groot plezier.
We brengen je naar hem toe.
Kapitein, hun stamhoofd Xicomecoatl zei dat hij u met plezier zal verwelkomen.
Onze stad Cempoala is nog ver weg. Eet wat.
Hij zei dat zijn stad nog ver weg is. En ze brachten eten voor ons mee.
De heer van Cempoala wil je ontmoeten.
Hij biedt je dit voedsel aan om krachten op te doen, want de weg is lang.
Ze zullen ons leiden, kapitein.
Zijn ze Mexica?
Nee, we zijn geen Mexica. Mexica zijn onze vijanden.
Wij zijn Totonacs.
Nee, wij zijn geen...
U hoeft niet te vertalen. Ik begreep dat zeer goed.
We gaan met ze mee.
Dit is een echte stad.
En dit is een echt paleis.
Het is op hetzelfde niveau als Merida.
Alleen je heer mag binnenkomen. - Marina...
De kapitein, jij en ik.
Alleen jij, Marina en ik... Niemand anders mag binnen.
Wat? - Weiger, kapitein.
Het kan een val zijn. Ga niet naar binnen.
Alleen je heer.
Wat zegt hij?
Mijn heer mag niet alleen gaan.
Laat alsjeblieft één van zijn kapiteinen met hem meegaan. Dat is ons verzoek.
Hem.
Olid, kom met ons mee.
Jullie blijven hier.
Ze zijn een eerbetoon om opgeofferd te worden.
Ze zullen worden opgeofferd. Ze zullen hun harten eruit rukken, kapitein.
Wat is hij aan het doen?
Rook weert de slechte geesten af, kapitein.
Ook de goede geesten, vrees ik.
De Mexica onderdrukken ons. Vroeger was er vreugde in ons hart,
onze mensen hadden vrede en rust. Maar de Mexica kwam,
en ze brachten ons verdriet.
Nu wachten we op hun belastinginners.
Ze zullen hier weldra zijn om hun belastingen te innen.
Alles wat je zag is voor hen.
De Mexica hebben ze onderdrukt. Vroeger waren ze gelukkig,
hun mensen waren vredig en hadden rust, maar de Mexica kwam,
en zij brachten hen verdriet. Ze kunnen niets doen.
Zij zijn hun belastingbetalers.
Je kunt tegen ze vechten, jezelf verdedigen, hier een einde aan maken.
U kent hun heer Moctezuma niet.
Hij zei dat we hun heer Moctezuma, noch de Mexica, kennen.
Tenochtitlan is een groot fort.
Het is gemaakt in het water en je kan er alleen bij via bruggen.
Dit is het rijk van Moctezuma.
Hij is een tiran en een dictator.
Hij is een bondgenoot van Texcoco en Tlacopan.
De andere stammen zijn aan hen onderworpen.
De Huejotzinga en Xochimilca.
Alleen Tlaxcala weigert te betalen.
Tlaxcala.
Tlaxcala, kapitein.
Het zijn de aartsvijanden van Moctezuma.
Tlaxcalteca en Mexica haten elkaar tot de dood.
Besef je dat, Olid?
De Mexica worden omringd door vijanden.
Kapitein...
Als we besluiten naar Tenochtitlan te gaan...
zou je dan mee willen doen? Vertel het hem.
Als we besluiten oorlog te voeren tegen Tenochtitlan, zou je dan met ons meedoen?
Wij zijn geen krijgers.
Als je krijgers wilt, moet je naar Tlaxcala gaan.
Het zijn geen krijgers, kapitein.
Als we krijgers willen, moeten we naar Tlaxcala gaan.
Wat als we...
Wat als de mensen van "Taxcala"...
Tlaxcala, kapitein... - Tlaxcala...
hun krijgers, zich bij ons voegden?
Wat als de Tlaxcalteca zich bij ons voegden?
Als ik een alliantie kan vormen met alle vijanden van Moctezuma...
om Tenochtitlan aan te vallen...
Zou je dan met ons meedoen?
Jullie en wij...
en Tlaxcala.
Een alliantie vormen met de Indianen om te vechten?
Heren, we kwamen hier op een verkenningsmissie, niet voor een oorlog.
We moeten teruggaan om Velazquez te informeren.
Heeft iemand hem hier gezien?
Voel je het niet?
De haat tegen de Mexica overtreft deze muren.
Als andere mensen hen zo haten,
kan ik ze overtuigen om zich bij ons te voegen.
Met hun hulp...
kunnen we zonder angst naar Tenochtitlan gaan.
Ik doe mee, kapitein. - Met hoe meer we zijn,
hoe meer goud we zullen krijgen. - We zijn geen plunderaars.
Er staat meer op het spel dan goud.
We kunnen dit land aan onze koning geven.
Olid, ik weet dat veel van onze mannen loyaal zijn aan de gouverneur van Cuba.
Uw steun zal essentieel zijn.
Ik herhaal, je hebt geen toestemming om het binnenland in te gaan.
Als we je volgen, zijn we zo allemaal verraders.
Ik heb alleen de toestemming van mijn zwaard nodig.
Maar ik gehoorzaam de wet.
Prima, ik begrijp het.
Olid houdt zich aan de wet en hij moet bevelen opvolgen.
Maar we kunnen hier de wet zijn.
Sir...
Ik zou je kunnen arresteren namens de gouverneur, alleen voor wat je zei.
Ik vertel je dit voor je eigen bestwil.
Volg uw bevelen op.
Ik heb mijn landgoed in deze reis geïnvesteerd, zodat ik niet terug hoefde te kijken.
Ik ga geen toestemming vragen of ter verantwoording worden geroepen.
Je bent een goede man. Je bent loyaal en dat respecteer ik.
Geloof me. Er is een legale manier om dit te doen.
Geloof me. Ik heb rechten gestudeerd.
In de beste herbergen van Salamanca.
Verdorie, waar is mijn zwaard? - Kapitein.
Kapitein, de Chief zegt ons om bij dageraad te vertrekken.
Moctezuma's belastingsinners zullen hier morgen zijn.
Als ze komen... zullen we ze moeten verwelkomen.
Nee, niet doen.
Op de grond.
Zij zijn de onbekenden waar we van hebben gehoord.
Verzet je niet.
Bind ze vast.
Wat is dit?
Wat heb je gedaan?
De Mexica gaan ons straffen.
Dit is wat de heer met alle Mexica zal doen.
Zijn hart is niet bang voor hen.
Doe je met ons mee?
De teerling is geworpen.
Tenochtitlan, een jaar later
Kapitein, dit paleis is niet gemaakt om een ​​belegering te weerstaan.
Ze hongeren ons al uit.
Er is nog steeds een plek met eten...
en buskruit voor kanonnen.
De brik die we hebben gebouwd om het meer te verkennen.
Hij ligt daar.
Het is een zelfmoord... - Ik weet het.
Maar hier blijven en niets doen zou erger kunnen zijn...
Kapitein, ik kan Juana niet laten verhongeren.
En ik kan haar niet verdedigen zonder dat buskruit.
Geef me opdracht het te doen.
Je kunt een klein groepje verzamelen en vertrekken terwijl we die klootzakken afleiden.
Goed dan.
Olid, je gaat.
Maar neem Xicotencatl en enkele van zijn krijgers mee.
Goed.
Hier. Pak aan.
Neem de uwe niet.
Dit kan dodelijk zijn.
Goed zo.
Het doodt.
Nee.
Je komt niet mee. Dat sta ik niet toe.
Jawel. - Juana, je weet niet hoe erg dit is.
Weet je hoe het was om naar hier te komen?
Reizend in het schip van Narvaez met al die mannen, koud en hongerig.
Ik ga nu niet bang zijn. - Je zou moeten.
We zijn allemaal bang.
Ik kan evengoed omgaan met een zwaard zoals jij.
Niets kan me van mening doen veranderen.
Ik ga met je mee of met hen. - Juana.
Cristobal.
Ik kwam naar hier om bij je te zijn.
Soldaat. Geef dat aan mij.
Ga niet bij me weg. - Nooit.
Dit brengt me geluk.
Olid.
Halt.
Mijn hemel.
Wat is er aan de hand?
De Mexica hebben onze brikken tot zinken gebracht.
Ze zullen ons niet laten gaan.
We moeten terug naar het paleis.
Ga terug. Ga.
Roeien.
Kijk uit.
Terugkeer naar het kamp, ​​een jaar eerder
Voelt u het, heren? De kust is dichtbij.
Stel je het gezicht van Portocarrero voor...
wanneer hij ons met die indianen en hun veren ziet aankomen.
Portocarrero is alleen geïnteresseerd in de veer van die Indiaan.
Ben je niet tevreden?
Maak je geen zorgen.
Ik ben van plan de koning een verslag te sturen van alles wat hier gebeurt.
En een vijfde van alle rijkdom die we hebben verzameld.
Goud heeft zijn voorliefde.
Captain, weet u zeker wat u doet?
Soms moet je sneller handelen dan denken.
Paard.
Ik wou dat ik er een had.
Mijn voeten doen pijn.
Van mij ook.
Ze doet pijn.
Soldaat.
Sol-daat.
Zal hij goud naar Spanje sturen? Een vijfde van niets is niets.
Cortés zal het meeste ervan houden. - Dan moeten we de bevelen opvolgen.
Daarom zijn we hier, nietwaar? - Ja.
Wat gaan we de gouverneur vertellen over het goud?
Velazquez is hier niet.
Hij weet niet of het 50 goudstukken zijn of 500.
Waarom moet hij weten wat we hebben gevorderd?
Ben je het niet met me eens?
Laten we de bevelen opvolgen...
Cortés afmaken...
en nemen wat ons toebehoort.
Soldaat, help me om haar op m'n paard te krijgen.
Kom.
Aan de kant.
Het is de kapitein. Ze zijn terug.
Diego.
Breng water naar de paarden.
Olid.
Hoe ging het? - Prima.
Water.
Goed zo. Dank je.
Wie zijn al deze mensen, sir?
Het zijn Totonacs.
Dankzij de kapitein zijn ze nu onze bondgenoten.
We verlieten Cuba en wilden dit land leren kennen.
Nu we de schoonheid en rijkdom hebben gezien...
zijn velen naar mij gekomen om te vragen...
om in plaats van terug te gaan naar Cuba...
ons hier te vestigen en dit land te bevolken.
Ik heb naar jullie allemaal geluisterd.
Ik moet bekennen dat ik twijfels had. Ik was in de war.
Ik betwijfelde of het geoorloofd was hier een stad te vinden.
Maar kapitein Alvarado vertelde me dat het mogelijk zou kunnen zijn.
Volgens de Castiliaanse wetten, verzameld in...
"De zevendelige code van de koning", en als ik koning zeg, bedoel ik Alfonso X...
de wijze Alfonso X, die zei...
"Het volk..."
"Het volk kan..." - "Het volk...
"Het volk is de raad van alle mensen in een samenleving."
Precies, kapitein. En omdat we een samenleving zijn,
kunnen we een raad vormen en onze eigen wetten maken.
Ik blijf hier. Ik ben klaar met Cuba.
In Castilië is er alleen ellende. - Ik blijf, kapitein.
Ik zal niet blijven in een land waar mensen elkaar verslinden.
Hou je mond.
Je hebt geen idee waar je het over hebt.
Luister naar me. Stilte.
Zodat u vrijuit kunt gaan...
neem ik afstand van al mijn posities. Vanaf dit moment ben ik één van jullie...
Het is onmogelijk. - En ik zal respecteren wat u beslist.
Kapitein.
Luister Alvarado.
Luister alsjeblieft naar hem.
Ik zal u de namen geven van de kandidaten die willen wethouder zijn.
Eerst geef ik mezelf op.
Wat?
Kapitein...
Is de stemming afgelopen?
Het zal niet lang meer duren. - Goed zo.
Het is dus waar dat je rechten hebt gestudeerd.
Zeg je dat vanwege de bijeenkomst? - Leuke truc.
Het is geen trucje.
Het is maar een snellere manier.
Een juridisch argument. Dat is ook de wet, toch?
Wie dien je?
Wat is dat voor een vraag? - Het is een simpele.
Wie dien je?
De koning natuurlijk.
Natuurlijk.
Twijfel je aan mijn bedoelingen?
Ik hoor wat sommige mensen zeggen...
Ik kan me voorstellen wat ze zeggen...
Dat ik het goud ga houden. - Ja.
Wat weten zij veel?
Goud is gewoon goud voor hen.
Voor mij is het een manier om iets belangrijkers te bereiken.
En dat is?
De steun van de koning.
Op dit moment steunt de koning gouverneur Velazquez, kapitein.
Hij is hier zijn woordvoerder en u moet hem gehoorzamen.
En toch heb ik besloten dat niet te doen.
Je kent Velazquez.
Hij is verblind door goud.
Hij is een blinde die blinden leidt.
Je zei het je al en ik zeg het je nog eens...
Ik wil hier een nieuw Spanje voor onze koning vinden.
Waar we allemaal in vrede samen kunnen leven.
God heeft ons deze kans gegeven en ik zal die niet verspillen.
Je gelooft me nog steeds niet.
Laten we dit doen. Ik zweer dat ik morgen...
al het goud dat we hebben verzameld naar de koning zal sturen.
Geen vijfde, maar al het goud.
We zullen hem alles sturen.
Het is besloten.
Er is geen weg terug.
Ik heb mijn keuze gemaakt.
Nu ga je die van jou maken, Olid.
Onze nieuwe wethouder...
is kapitein Portocarrero.
Mooi. - Geweldig.
Goede beslissing. - Gefeliciteerd.
Als uw wethouder stel ik voor...
dat onze kapitein, Hernán Cortés...
al zijn posities terug krijgt...
als hoofdrechter en kapitein-generaal.
Heeft iemand bezwaar?
Kijk eens wat een schijnvertoning.
Kapitein...
Ja. - Hoera.
Ja. - Lang leve Hernán Cortés.
Hoera. - Goed gedaan, kapitein.
Mijne heren...
vrienden...
we bereikten deze kust op Goede Vrijdag...
en we ontdekten dat God ons naar een rijk bedeeld land heeft gebracht.
Om deze reden stel ik voor dat vanaf vandaag...
dit land de Villa Rica van de Vera Cruz wordt genoemd.
Zo zal het zijn.
En dan nu aan de slag.
We moeten deze stad en een fort bouwen.
Vooruit. Geef me een schop.
We moeten de verrader vatten.
Morgen, voor zonsopgang.
Er is geen andere manier.
De teerling is geworpen.
Hij is hier niet. - Onmogelijk.
Ik heb hem de hele nacht in de gaten gehouden.
Laten we gaan voordat iemand ons ziet.
Waar ga je heen?
Ben je iets kwijt?
Zocht je mij?
Laat je zwaard vallen.
Dus... jij hebt dit gedaan.
Laat je zwaard vallen.
Verrader. - Kom op.
Kom op.
Lopen.
Cristobal...
Je hebt het juiste gedaan. U zult hier geen spijt van krijgen.
Tenochtitlan, een jaar later
Cristobal.
Juana.
Ik zag je aan het kruis. De hand van de maagd Maria in de mijne.
Bloed voor bloed, botten voor botten...
Olid. Wat is er gebeurd?
Kapitein, ik heb mannen nodig... Vijftien mannen...
Twintig mannen die met me mee gaan. - Rustig aan. Wat is er gebeurd?
De Mexica heeft onze brikken tot zinken gebracht.
Ze vielen ons aan in de Chinampa's.
Onze mannen zijn dood en Juana is gevangen genomen.
Er is geen tijd te verspillen. - Het is een zelfmoordmissie.
Zelfs als je op tijd zou kunnen zijn weet je niet of je haar kunt redden.
Ze is waarschijnlijk al dood.
Nee. Nee, ze is niet dood.
Ze is niet dood. Ik moet haar gaan halen.
- Kom op, kijk jou eens.
Je kunt niet eens lopen.
We waren vanmorgen op een wanhopige missie.
We hebben ons leven gewaagd, en dit is hoe je me bedankt?
Je bent een goede kapitein, Cristobal.
Als je in mijn schoenen stond, zou je hetzelfde doen.
En wat zou je doen als zij in gevaar was?
Je antwoordt niet...
Je weet niet wat je moet zeggen.
Ik stond achter je.
Je overtuigde me dat je een eervol man was.
Nu zie ik dat je dat niet bent.
Je bent net als alle avonturiers die naar dit land komt...
Een hebzuchtige man, bereid om iedereen op te offeren...
om jezelf rijk te maken of om een palmeiland te veroveren.
Ik red je leven.
Om te sterven in één van je gevechten? Nee, bedankt.
Waar ga je naar toe? - Ik zou liever sterven terwijl ik haar red.
Veracruz, een jaar eerder
Dit is het verslag van alles wat hier is gebeurd. Ik heb het zelf geschreven.
En dit is de oprichtingsakte van de stad.
De koning moet dit krijgen. Hij moet het lezen.
Ik zou hier graag blijven. - Voltooi je missie en kom terug.
Je weet wat je met de schepen moet doen.
Hernán, weet je het zeker?
Doorboor ze. Stuur ze naar de bodem. Dat is een bevel.
Goed dan. Succes.
Wat missen we?
Jij.
Gonzalo, je zwaard. - Olid, ga niet.
Je zwaard. - Olid, het is nutteloos.
Geef me je zwaard.
Het is waanzin.
Ga aan de kant.
Nee.
Heb je Portocarrero opdracht gegeven om onze schepen te laten zinken?
Terugkeren is niet meer mogelijk.
Vertaling: Janty (2019) Sync: Minouhse