Medellín (Spanje), 1499
Ga verder, Aisha. Doe het af.
Je weet dat ik het niet kan.
Heel even. Doe het af.
Je neef kijkt toe.
Gonzalo, wat heb ik je verteld? Ga weg. Ga.
En nu?
Ga weg, Hernán.
Ik moet dit afmaken voordat mijn vader terugkomt.
Ik kan helpen als je wilt.
Onze handen zeggen alles.
De uwe zijn van een heer. Ze hebben nooit werk gekend.
Het is waar.
Ik heb nooit werk gekend.
Maar ik weet wel hoe ik moet kussen.
Neef. Hij komt eraan.
Je moet gaan.
Rennen. Kom op.
Hé, zijn jullie hier weer?
Je zult het wel zien als ik met je ouders spreek.
Wat je ook te zeggen hebt, je kunt het tegen mij zeggen.
Rennen.
Kom je nog, of niet?
Rennen.
En garde.
Rennen.
Kijk...
de zee is daar.
Maar...
vanaf hier kun je de zee niet zien.
Ik kan het, in mijn verbeelding.
En wat verbeeld je je nog?
Amazone-vrouwen, reuzen met één oog,
monsters met drie koppen, opmerkelijke landschappen...
en schatten die nog nooit eerder gezien zijn.
Weet je wat?
Op een dag zal ik hier vertrekken, en op pad gaan om die wereld te zien.
En je gaat met mij mee. - Werkelijk?
Ja, jij zult mijn schildknaap zijn. - Beloof het me.
Beloof me dat je me met je meeneemt. - Ik beloof het, neef.
Ik zal hier niet weggaan zonder jou.
Zie je dat?
Dit zal op een dag allemaal van ons zijn.
Hernán - S01E07 Vertaling: Janty
Garrido. Dat touw.
Aan het werk, soldaten.
Zullen ze het aankunnen?
Bind dat vast.
We zijn met honderden, Alvarado. We zullen geladen zijn met wapens en schilden.
Goud. - En het goud.
Denk je dat de bruggen dat aankunnen? - Maak je geen zorgen, Sandoval.
Wat zei de kapitein?
Ik weet alleen dat we langs de Tacuba-weg zullen vertrekken.
Wanneer?
Nou, de laatste brug is nog niet klaar. - Sandoval, maak je geen zorgen.
Maak je geen zorgen. Kom op.
Geef dat aan mij.
Heilige Moeder...
verlos ons van onze vijanden...
en van al deze afgodische wilden.
Bloed.
Botello. - Bloed.
Wat is er, Botello?
De Maagd huilde tranen van bloed...
voor ons.
Dat is een houten plank.
Het kan niet bloeden.
Honger...
laat ons dingen zien die niet bestaan.
Soldaten.
De Maagd huilde tranen van bloed voor ons.
Of we verlaten deze plek, of ze zullen al onze harten eruit rukken.
Genoeg, Botello. Je maakt iedereen bang.
Botello heeft gelijk. We gaan allemaal sterven.
Cortés heeft ons bedrogen.
Hij beloofde ons rijkdom en we verhongeren.
Stilte.
Luister naar me...
wij zijn de soldaten van de koning.
Samen hebben we gevochten...
en wonnen vele veldslagen.
En dat is wat we moeten blijven doen.
Werken als één.
We zullen deze bruggen afmaken, en we komen hier levend weg.
Levend.
Je mag niet meer naar dat meisje gaan.
Wij zijn al lang bestaande christenen van zuiver bloed.
Ben je het daarmee eens, moeder? - De Moren zijn niet zoals wij.
Als ze hier willen wonen, staan ​​we hen dat toe,
maar we kunnen er niet mee omgaan.
Maak jezelf niets wijs. Ze denken ook dat we anders zijn.
Maar waarom? - Wees stil.
Dit gaat jou niet aan. Altijd je neef beschermen,
en je bemoeien met dingen die niet voor jouw leeftijd zijn.
Als je mijn zoon was, zou ik je een klap geven.
Zeg dat niet, moeder. Hij heeft niets verkeerd gedaan.
Aisha is mijn vriend. - Niet meer.
Ze zal mijn vriendin zijn, vader.
Wat je ook doet.
Ik breng je morgen naar Salamanca.
Morgen?
Je zal bij je tante wonen en rechten studeren.
Nee. - Jawel.
Je moeder en ik hebben dat besloten.
Je gaat studeren en een goede toekomst uitbouwen.
We hebben twee bruggen.
Als we de hele dag werken, hebben we morgen een derde.
Drie bruggen. Drie zullen genoeg zijn.
Nee. Zeg je mannen dat ze het werk niet moeten overhaasten.
Het smelten van het goud gaat heel langzaam.
Laten we het gesmolten goud nemen en morgen vertrekken.
Botello... had één van zijn visioenen.
Iedereen is bang en nerveus... - Bijgeloof.
Zoals jij altijd zegt.
We gaan nergens heen zonder het goud.
Luister... - Nee, ik luister niet naar jou, Gonzalo.
God staat aan onze kant.
Dat weet ik.
Jij moet dat ook zijn.
Meer dan wie dan ook.
Ik zal je volgen tot de dood en je weet dat...
Mooi zo. - Maar betrek God hier niet bij.
Ik wil niets met hem te maken hebben.
Beste neef en broer Gonzalo,
excuses dat er zoveel tijd verstreken is sinds mijn laatste brief.
Met het begin van een nieuw jaar,
heb ik de vele mensen moeten bezoeken die ik hier ken.
Heren, de zonen van grote families,
toekomstige bisschoppen...
die kwamen om de wijsheid te verwerven dat alleen deze stad kan bieden.
Ik ben vaardigheden aan het perfectioneren die ik mijn hele leven zal behouden...
zoals mijn verstand aanscherpen en snelle beslissingen nemen,
voor mijn tegenstander in het debat profiteert van mijn zwakke punten...
Ik won. - Of mijn aarzeling.
Valsspeler.
Beschuldig je me van valsspelen? - Vanaf het begin.
Leugenaar. Ik eis dat je dat terugneemt en je verontschuldigt.
Laten we onze verontschuldigingen buiten aanbieden.
Welnu, de enige optie is vechten.
Denk niet dat het allemaal gevangenschap is,
studeren, Latijnse uitdrukkingen en bibliotheken.
Er is nog tijd om door de straten te dwalen...
en te genieten van de open lucht en onze kameraadschap.
Dood hem.
Kom op.
Eerste bloed, Cortés.
Geef toe dat je vals hebt gespeeld.
Je bent verslagen.
Tot de dood.
Ik neem het allemaal terug.
Genade, Cortés, in godsnaam. Genade.
Beschuldig me nooit meer van valsspelen.
Lang leve Cortés.
Wat dacht je van nog een kan wijn?
Hoe zit het. Wie trakteert er?
Ik. En als het geld op is...
Ik ben een vindingrijk man. - Lang leve Cortés.
Liefste neef en broer Hernán,
herinner je je onze momenten met het lezen van The Adventures of Esplandian and Amadis?
Toen we ons de krijgersvrouwen voorstellen...
en hun koningin California...
Mannen met vissenstaarten...
of de reuzen met één oog in de zeven betoverde steden.
Binnenkort zullen we ze met onze eigen ogen zien.
Je moet weten, neef, dat de nieuwe gouverneur van Indië,
Nicolas de Ovando,
kennis van je vader,
zijn volgende expeditie voorbereid.
Ik zie het aan je gezichten...
Wat ligt er aan de andere kant van de oceaan?
Is het waar wat ze zeggen over het land achter de zee?
Hoe vaak heb je je dat afgevraagd?
Ik hoorde over een monster met drie koppen.
Zo'n monster bestaat niet.
Helemaal geen monsters, alleen mensen.
Mensen zoals wij?
Ja, zoals wij. Maar anders.
In welk opzicht?
Op elk opzicht.
Het kan niet uitgelegd worden. Je moet het zien.
Luister goed.
Welke mogelijkheden heb je hier? Is er land voor iedereen?
Ben je tevreden om je kinderen te voeden met korstjes?
Je zou een nieuwe wereld kunnen hebben.
Edelmannen, kooplieden, boeren...
Iedereen kan God en de Koning in dit avontuur dienen.
Zijn jullie gelovige mensen?
Zijn jullie moedige, ambitieuze mensen?
Wil je rijk worden?
Dan...
moet je met ons mee.
Zodra ik het hoorde, zocht ik papier en inkt om je erover te vertellen.
Ik zweer het, dit moet ons moment zijn. Het avontuur wacht op ons, Hernán.
Vergeet je belofte niet.
We zullen samen de oceaan oversteken...
en gaan naar het land dat, waarvan ze zeggen, een echt paradijs is.
Ik ga niet verder studeren.
Ik weet alles wat ik moet weten.
Je bent een student in de rechten...
met nog maar twee jaar voordat je afstudeert.
Maar ik wil meer. - Meer dan het Hof?
Omdat je daar naartoe gaat.
Een man die de wet beoefent, heeft een veilig bestaan...
en wordt door iedereen gerespecteerd. - Ik wil dat niet.
Ik wens geen comfortabel leven in het Hof.
Wat wil je dan?
De zee. Avontuur. Een zwaard en actie.
Wie heeft zulke ideeën in je hoofd gestopt?
Ik zal varen naar Indië.
Mijn enige zoon wil de zee op.
Duizenden varen uit met Nicolas de Ovando?
Het is de animo van het tijdperk, moeder.
Je hoort vreselijke dingen over dat land.
En prachtige dingen ook.
Je gaat terug naar Salamanca.
Morgen, bij zonsopgang. - Ik zal niet teruggaan.
Deze keer zal ik je niet gehoorzamen.
Hier.
Twaalf dukaten... De prijs van de reis.
Ik weet niet hoe ik eraan geraak. - Ik heb wat geld...
Ik denk niet dat ze je aan boord zullen toelaten.
Dat doen ze wel, ik ben mee met jou.
Je ouders zijn het daar niet mee eens. Je scheert je zelfs nog niet eens.
Overtuig hen.
Alsjeblieft, Hernán.
Je hebt gelijk. We zullen gaan, Gonzalo.
We verdienen wel geld onderweg.
We gaan op avontuur.
Aisha. - Ze heet nu Sara.
Het is de Ximenez-familie.
Alle Moren die nu in Medellin wonen werden christenen.
Wat doe jij hier? - Heet je nu Sara?
Ga alsjeblieft weg.
Er zijn mensen die ons in de gaten houden.
Als ze je hier zien, zullen ze roddelen...
Ze zullen je niet laten leven.
Het kan me niet schelen.
Je hebt je tijd genomen. - Ik ga met haar trouwen, Gonzalo.
Trouwen? En onze reis dan?
Het is niet het moment om te reizen. - Je ouders laten je niet trouwen.
Zeker Tante Catalina niet, je weet wat ze ervan denkt.
Het kan me niet schelen wat mijn ouders zeggen.
Maar je kan niet. We gaan. Je hebt het beloofd.
Niet nu. Ik kan niet weggaan.
Je hebt het beloofd.
Je kwam terug om me naar Indië te brengen.
De Amazone-vrouwen,
het monster met drie koppen...
In de toekomst...
komen er misschien meer expedities.
Ik weet het zeker.
Laten we nu gaan, kom op, Gonzalo.
Zeg je me ​​dat dit meisje zich voordoet als christen.
En haar ouders...
Doen ze ook alsof?
Ik denk het wel.
Je denkt het... of weet je het?
Waarom ben je zo bang?
Heb je de duivel in dat huis gezien?
Ik weet het niet.
Ik zal het de kapitein vertellen.
Marina, nee. - Marina.
Is er een probleem?
De Tlaxcalteca zijn het wachten beu.
Ze vertrouwen je niet.
Ik ook niet.
Zeg dat niet, Marina.
Ik zou alles voor je doen.
Wilde je iets?
Ja...
Hernán wil je spreken.
Kapitein...
Marina is hier.
Laat ons alleen.
Je hebt het gehoord, eruit. - Jij ook, Gonzalo.
We zullen binnenkort vertrekken.
Het zal een wanhopige ontsnapping zijn.
Niemand weet hoe dit zal eindigen.
Ik moet overwegen wat er zou gebeuren als mij iets overkwam.
Ik zou je niet kunnen beschermen.
Ik zou de middelen niet hebben.
Kom hier.
Kijk.
Wat probeer je te zeggen?
Neem wat je wilt.
Neem wat. Dit is van mijn deel...
Neem wat je maar wilt. Pak aan.
Nee, Hernán.
Ik heb je goud niet nodig.
Waar kijk je naar?
Naar je zelfzorg, wat anders?
En de concubine van Cortés steelt ons goud.
Hoe durf je je kapitein of haar te verdenken?
Ze hebben onze levens gered. Sommigen levens te vaak.
Hou op.
Laat me los.
Wees voorzichtig, kapitein. - Loop verder, soldaat.
Wat gebeurt er, Gonzalo? - Ik weet het niet.
Dit was verborgen in een holte in de muur.
Kom op, ongelovige Moren.
Ketters.
Waar breng je haar naartoe?
Waar gaan ze heen?
Ben je gek?
Ik moet dit stoppen, Gonzalo.
Ik laat je niet in de buurt komen. - Ik moet iets doen.
Ik ben Hernán Cortés, zoon van Martin Cortés...
en ik wil u om genade smeken voor Sara Ximenez en haar familie.
Ik weet wie je bent, knul.
Eerwaarde, alsjeblieft. Het zijn oprechte mensen.
Ze hebben nog nooit iemand kwaad gedaan. Ik ken ze al sinds ik een kind was.
Ze zijn nu christenen.
Is dat niet waar het om gaat? - Ze doen zich voor als...
Doen alsof...
maar in het geheim houden zij hun heidense praktijken.
Heb je dat boek niet gezien?
De vader was een Faqih.
En hij hielp anderen ontsnappen om te blijven leven als Moren.
Hoe weet je dat?
Hij bekende. - Omdat hij gemarteld werd.
Alleen zo krijg je de waarheid uit een heiden.
Niemand staat dicht bij God als hij gemarteld word.
Denk je dat?
Ik ging met haar trouwen.
Bedank me dan maar.
Ik heb je gered van een bitter huwelijk. Ga nu maar.
Je wilt niet dat de ondervragers weten dat je een vriend van ongelovigen bent.
Ga mee met je neef.
Wil je bekennen?
Het was mijn moeder.
Nee.
Beken.
Je zei dat ze zou alles doen om het tegen te houden.
Ze heeft ze verraden. - Nee, dat deed ze niet.
Wie deed het dan? - Iedereen.
Iedereen kent ze.
Het zijn heidenen, Hernán.
Nee, alsjeblieft, nee.
Heidenen moeten worden bekeerd. Niet vermoord.
Waarom staat God dit toe?
Nee.
Ik geloof niet meer in God. - Alsjeblieft.
Nee.
Alsjeblieft.
Bind dat vast.
Wat je niet nodig hebt, wordt gesmolten...
Alles.
Die koffer ook, verbrand hem.
Hernán Cortés.
Kapitein.
Hernán Cortés, Alvarado...
Geef het op in de naam van de gouverneur en de koning.
Waar worden we van beschuldigd?
Geef het op of je komt hier niet levend weg.
Genade, kapitein.
Genade.
Genade, kapitein.
Ik had je in Veracruz moeten vermoorden.
Maar ik zal u graag veroordelen...
en je te zien hangen aan de galg.
Breng deze verrader weg.
Allemaal.
Sta op, klootzak.
Ik geef de voorkeur aan de galg boven wat jullie allemaal te wachten staat.
Die wilden zullen je harten eruit rukken.
Vooruit.
Kom op.
Wat scheelt er?
Ben je gewond?
Het is dat niet.
Jongen...
ze komen naar buiten.
De Ximenez-familie.
Mohammedaanse ketters veroordeeld tot de brandstapel.
Rosario Ximenez Veroordeeld voor ketter
Toen ik 11 jaar oud was...
verkocht mijn moeder me aan een Maya-heer.
Voor twee zakken cacao.
Dat is veel.
Ik heb altijd tot een gulle meester behoord.
Bij de kapitein dacht ik dat ik vrij was...
Ik wilde bij hem zijn...
Maar voor hem ben ik gewoon zijn tolk.
Ik ben alleen zijn tong.
Weet je hoe mijn volk hem noemt?
Malinche.
"Hij die Marina vergezelt."
Hij was mij en ik was hem.
Marina...
Over het goud. Hernán wilde je niet kopen.
Het was zijn verontschuldiging, hij wilde dat je vrij was.
Je spreekt alleen over goud.
Het maakt niet uit. We moeten hier weg. Nu.
Wees niet bang, Marina.
We zullen hier niet sterven.
Nee, ik mag niet.
Ik mag niet sterven.
In mijn grot die leven geeft,
groeit Hernáns kind.
Pak aan. Je hebt het nodig.
Waar ga je heen, zoon? Dit is jouw thuis.
Mijn thuis?
Heb je ze verraden?
Nee. Nee, natuurlijk niet.
Ik zou zoiets nooit doen. Nooit.
Dat arme meisje. - Zoon, alsjeblieft.
Alsjeblieft.
Het is goed.
Ik geloof je.
Vergeef me.
Maar ik moet hier weg.
Je kwam hier omdat je wilde.
Niemand heeft je gedwongen...
nietwaar?
Misschien vergiste ik me.
De duivel test je. En je neef ook.
De duivel verleidt ons. Steeds weer, totdat we God beledigen.
Je vertelde me dat...
dat meisje, de vriendin van je neef, ondanks haar doop,
deel uit maakt van de Mohammedaanse sekte.
Jij vertelde me dat, en ik geloof je.
Maar zeggen is niet genoeg.
Als je jezelf wilt redden, en je neef,
moet je me meer geven.
Hoe weet je dat ze ons bedriegen?
Spreek op.
Vergeef me. - Mij? Waarom?
Ik heb beloofd om niet zonder jou te gaan. Maar ik kan niet op je wachten.
Ik begrijp het.
Weet je dat zeker?
Het waren niet mijn ouders...
maar ik kan niet bij hen blijven.
Het zijn maar zes dukaten.
Ik zal er goed gebruik van maken.
Gonzalo...
Ik zal mijn woord houden.
Ik zal een plek voor ons allebei vinden. Een plek om te wonen, niet zoals deze.
Als je me daar alleen laat, kom ik terug en sleep ik je met me mee.
Begrepen?
Ik wil dat je me komt beschermen...
om te voorkomen dat ik fouten maak.
Samen, Gonzalo. Samen.
Op onze manier.
Zoals voorheen, zoals altijd.
Hoor je me?
Met mij voor altijd.
Eén, twee, drie...
Vier dagen, Gonzalo. Nog vier dagen en we kunnen vertrekken.
Genoeg, Hernán.
De bruggen zijn klaar, het is meer dan genoeg.
We zijn nog niet klaar.
Was het niet genoeg voor jou van wat er gebeurde?
Wil je dat we elkaar vermoorden? - Dit is het goud van de koning.
Eén, twee, drie, vier...
En hoeveel wilt u meenemen zonder ons te vertragen?
Hoeveel kan een muilezel dragen voordat zijn rug breekt?
Zeg me dat eens, Hernán. Hoelang voordat de Mexica...
beseft dat we weg zijn?
Hernán... begrijp je het niet?
De koning krijgt niets als we hier sterven.
Niets.
Alles wat je hebt gedaan...
zal tevergeefs zijn...
als ze ons vermoorden.
Alsjeblieft.
We zullen hier niet sterven.
Je hebt gelijk, neef. Absoluut gelijk.
Wat we hebben is genoeg.
Het is genoeg.
We vertrekken deze nacht nog.
We vertrekken.
We vertrekken, Botello. - Goed, kapitein.
Vertaling: Janty (2019) Sync: Minouhse