Coyoacan, twee jaar na de verovering
Nee.
Sir, er is hier iemand voor u.
De dokter. - Nee, een voormalige soldaat van je.
Hij zegt dat je hem hebt ontboden.
Laat hem binnen. - Ja, sir.
Bernal.
Kapitein.
Je weet niet hoe dankbaar ik ben om een bekend gezicht te zien op 'n dag als deze.
Ik kon niet naar Coatzacoalcos terugkeren zonder jou te bezoeken.
Leuk. Wijn? - Ja.
Maar eerst...
Aan vrienden die niet langer bij ons zijn.
Aan degenen die niet langer bij ons zijn. - Proost.
Ga zitten.
Excuses voor de rommel.
Over de overledenen gesproken...
Ik betreur de dood van je vrouw.
Je moet allerlei dingen hebben gehoord.
Haar broer Juan Suarez zegt dat ik haar heb vermoord.
Laster. Zulke leugens worden alleen door je vijanden herhaald.
Ik ken jou.
Ik weet dat je zoiets nooit zou kunnen doen. - Als ik iets teveel heb, zijn het vijanden.
Mensen zijn vastbesloten om mij te belasteren.
En houden mij verantwoordelijk.
Zoals voor de nacht dat we ontsnapten uit Tenochtitlan.
Weet je het nog?
Daarom heb ik je ontboden, Bernal.
Ik moet de koning opnieuw een brief sturen. Uitleggen waarom.
Het is heel gemakkelijk om u verantwoordelijk te houden als het allemaal voorbij is.
Maar wij zijn degenen die daar waren...
We riskeerden onze levens.
Dat vergeten we niet.
Kapitein...
Ik vergeet het niet.
Heb je het meegebracht?
Tlaxcala.
Cholula.
Tenochtitlan.
En de grote leider Moctezuma.
En die nacht...
Was dat Marina? - Ja.
Ga zitten.
We hebben veel werk te doen. Het wordt weer een lange nacht.
Hernán - S01E08 - Seizoensfinale Vertaling: Janty
Mijne heren.
Tenochtitlan, twee jaar eerder
Is dit het aandeel van de koning? - Ja.
En dit is van mij? - Ja.
Neem een ​​kwart ervan en doe het bij het aandeel van de koning.
Ik wil geen klachten of beschuldigingen.
Begrepen.
Prima.
Bernal. - Sir?
Laat de mannen de waardevolle stukken uitdelen die overblijven.
Maar doe het verstandig.
Ja, kapitein. - Goed zo.
Botello. Schenen je voortekenen zo helder?
Nog iets.
Zorg ervoor dat de muilezel het gewicht van het goud kan dragen.
Maak je geen zorgen.
En schiet op. We vertrekken vanavond.
Wat ben je aan het doen? Hou op.
Ik zei je op te houden. Leg dat neer, soldaat.
Er is hier meer goud dan we kunnen meenemen.
Er is meer dan genoeg.
Leg het in stapels zodat we het onder ons kunnen verdelen.
Begrepen?
Maak je geen zorgen, Bernal. Ik zal het regelen.
Zorg jij voor de muilezel voor het aandeel van de koning.
Akkoord.
Kom op. - Hou de deur in de gaten.
Ga weg.
Sandoval. - Kapitein?
Je gaat mee met de eerste groep, bij de voorhoede.
Kies je tweede in rang.
Ik wil dat je hier en hier de bruggen legt. Op een veilige manier.
Als je eenmaal klaar bent, dek je de tweede en derde groep.
Begrepen, kapitein. - Goed zo.
Olid, Alvarado en ik vormen de tweede groep. De grootste.
Olid, ik wil je voorop zetten met de helft van onze troepen.
Ik ga in het midden, met de vrouwen en de muilezel die het goud draagt.
Alvarado. - Kapitein?
Jij gaat achterop met de andere Castiliaanse soldaten.
Begrepen.
En de derde groep?
Xicotencatl en zijn krijgers.
Zij zijn onze achterhoede.
Mijne heren. Laten we duidelijk zijn.
Dit is een wanhopige ontsnapping.
We moeten het enige voordeel grijpen dat we hebben.
De Mexica vallen 's nachts niet aan.
Ik verwacht dat er vannacht weer een stortbui zal zijn.
Dat zal de weg glad maken,
maar het zal ook de Mexica-vuren blussen en we zullen niet gezien worden.
Er is wel nog een volle maan. Blijf waken.
We zullen in stilte vertrekken. We zullen heimelijk oprukken.
Als ze aanvallen...
vertrouw ik erop dat u de orde in onze gelederen zult handhaven.
Wijzelf zijn onze enige hoop.
Heren, ik wil dat u weet...
dat er niemand onder jullie is op wie ik niet trots ben.
En ik dank de Heer in de hemel voor je moed, dapperheid...
en loyaliteit op deze reis.
Vanavond is bang zijn geen optie.
Dus ga door met je plichten naar vermogen. Wat er ook gebeurt,
je hebt je plaats in de hemel van onze Heer verdiend,
en in de geschiedenis van Castilië.
Naar uw posities.
Wat zullen we doen met de gevangenen?
Begrepen.
Waar is de familie van Moctezuma?
Waar?
Kom op.
Tecuichpo.
Zus. Tecuichpo.
Dame, help.
Soldaat...
geen harnas.
De kapitein zei dat we moeten stil zijn.
Succes, kapitein.
Zocht je mij? Denk je dat ze het volhouden?
Natuurlijk, kapitein.
Tlaloc.
Hij heeft de afspraak van vandaag ook niet gemist.
Hij zal de Mexica-vuren blussen.
Ga schuilen.
Heilige Maria, vol van genade, de Heer is met u...
Amen.
We zijn er klaar voor.
Goed. Ik zie je aan de andere kant van de weg, neef.
Open de poorten.
Wees op je hoede, neef.
Wat is dit, Botello? Wat is dit? Ben je gek?
Extra gewicht kan niet, begrijp je dat?
We moeten zo licht mogelijk zijn, begrepen? Licht.
Er komt een tijd om dit later allemaal op te halen.
En jij. Wat heb jij?
Ik kan dit niet geloven.
Waar is de kapitein?
Ik ben zo terug.
Wees stil.
Breng de touwen.
Op de hoeken, zoals een ophaalbrug.
Hieronder.
Ze zullen niet durven binnen te komen.
Marina.
Lig heel stil.
Marina.
Marina, we moeten vertrekken. - Ja.
Ik zocht naar het deken die je me gaf...
maar het ligt hier niet.
Maakt niet uit. Ik koop wel een nieuwe voor je.
Kom naar buiten.
Ga met de paarden via de achterkant.
In stilte. Ze mogen ons niet horen.
Vooruit.
Mijne heren.
Maak je klaar.
We gaan zo vertrekken.
Moge het geluk aan onze kant staan.
Kapitein.
Is de tweede groep klaar? - Klaar, kapitein.
Laten we gaan.
Wees gegroet Maria, vol van genade, de Heer is met...
gezegend is de vrucht van uw baarmoeder, Jezus...
U bent hier net zo verantwoordelijk voor als zij.
Ik vervloek je.
Wij allemaal.
Weet ik.
God zij met je, kapitein.
Met God, Cristobal.
Geef het bevel.
Open de poorten.
Laten we gaan.
Kom op.
Waar ga je naar toe?
Ik blijf bij mijn broer en mijn volk.
Ik zei waar ga je heen?
Je liet de Tlaxcalteca achter...
om jezelf te beschermen.
Ik ben Tlaxcalteca.
Ik zal sterven onder de Tlaxcalteca.
Maria Luisa?
Doe wat je wilt.
Ga aan de kant.
Zus...
We moeten snel vertrekken.
Het houdt op met regenen. Zo zijn we nog kwetsbaarder.
Mexicas. Naar de weg.
De lafaards vluchten.
Mexica kapiteinen, naar uw boten.
Ze hebben ons gezien. Tlaxcalteca krijgers.
Het is tijd om deze vervloekte stad te verlaten.
Laten we naar huis gaan.
Maar we zullen het pad van de Castilianen niet volgen.
Als ze moeten sterven, laat ze dan alleen sterven.
Verbrand het paleis.
Heb je dat gehoord?
Wat gebeurt er?
Ik weet het niet.
Wat zullen ze met ons doen?
Ze hadden ons al op de proef moeten stellen.
De lafaards zijn verdwenen.
Ze namen de Tlacopan-weg,
en vluchten als konijnen.
Het is tijd om op hen te jagen.
Geef het teken.
Ja, meneer.
Het is niet veilig, kapitein.
Kun je dat vuur zien?
De drums horen?
Ze komen ons achterna.
Voorwaarts, troepen...
Schiet op. Snel.
Kom op.
Kom op, vooruit.
Laten we snel gaan.
Snel.
Schiet op.
Laten we gaan.
Eerst al het geschreeuw en nu dit.
Wat is hier aan de hand?
Kom op, snel.
Schiet op. Snel. Naar de tweede brug.
Snel. Verspil geen tijd. Kom op.
Rook.
Maria Luisa, snel.
Schiet op.
Laat ze neer.
Voorzichtig. - Kom op.
Voorwaarts. - Eén voor één.
Vooruit.
Eén voor één. - Hij is erin gevallen.
Geef mij je hand.
Soldaat, geef me je hand.
Geef mij je hand.
Nee. Soldaat, geef me je hand.
Hé, doe open.
Marina.
Mannen, hierheen. Het aandeel van de koning.
Neem ze mee.
Waarom zeg je niets over de muilezel?
Iemand moet hem zien vallen hebben met het aandeel van de koning.
Ik was de kust aan het veiligstellen, op bevel van kapitein Sandoval.
Waarom geef je geen getuigen? - Het ging er chaotisch aan toe...
Begrijp je het niet?
Dat is het goud van de koning. Het achtervolgt me.
Ze houden me er nog steeds verantwoordelijk voor.
Ze weigeren te geloven dat ik alles heb gedaan om het te redden.
Je denkt toch niet dat ik het voor mezelf heb gehouden?
Spreek op.
Ik weet dat je alles hebt gedaan om dat goud te redden.
Maar ik denk ook dat je je meer zorgen maakte over een andere kwestie.
Over mijn soldaten.
Over haar?
Sir.
Sir. De dokter is er nog steeds niet...
en het gaat heel snel. - Wat kunnen we doen?
Een vroedvrouw die in de buurt woont helpt in deze gevallen.
Goed. - Kapitein, blijf hier.
Ik zal haar gaan halen. - Bedankt, Bernal.
Haast je. Snel.
Nee.
Hou vol, de vroedvrouw is hier zo.
Nee.
Marina.
Botello. - Nee, kapitein. Nee.
Dat zijn mijn mannen.
Laat me met rust. - Het is te laat. We moeten hier weg.
We kunnen niets voor hen doen.
Hoeveel soldaten hebben we verloren?
Hoeveel?
Minstens de helft, kapitein.
En het aandeel van de koning?
Niemand weet wat ermee is gebeurd.
Waar is Marina?
Ik ben Tecuichpo.
Ik eis mijn oom Cuitlahuac te zien.
Het is tijd om ze af te maken...
voor eens en voor altijd.
Nee. We vochten 's nachts.
We hebben gedood zonder het hart van het slachtoffer te offeren...
aan de goden bij zonsopgang.
Wat kunnen we nog meer doen om hen te beledigen?
Ze zullen ontsnappen. - En wat is het probleem?
Als ze teruggaan naar hun land...
en hier nooit meer komen?
Hen toestaan om naar huis te gaan?
Na al deze vergrijpen?
Wij zijn niet zoals hen.
We respecteren onze goden.
Grote leider,
we zullen doen wat u beveelt.
Maar we verloren zoveel mensen,
meer misschien, dan de Castilianen.
Laten we rusten.
Wenen om onze doden.
En de goden danken...
dat we Tenochtitlan hebben herwonnen.
We kunnen nog steeds op ze gaan jagen...
nadat we hebben gerust.
Zo zal het gebeuren.
Sta op, soldaten.
Dit is niet het moment voor zelfmedelijden.
Als we willen overleven...
moeten we nu vertrekken.
Ze willen niet in beweging komen.
Ze waarderen hun eigen leven niet, Bernal. - Zeg dat niet, Gonzalo.
We moeten opstaan ​​en doorgaan.
Welke bevelen denk je dat hij zal geven?
Ik denk niet dat hij in staat is om bevelen te geven. Hij is de weg kwijt.
Kapitein. - Kapitein.
Wij wachten op uw bevelen.
Kapitein...
de Mexica zal ons snel achterna gaan.
Wat wil je doen?
De strijd aangaan? Terugtrekken? Wat doen we?
Ik weet het niet.
Als je me toestaat...
Ik denk dat we onze toevlucht moeten zoeken in Tlaxcala.
Hoewel we ook niet weten wat voor ontvangst we van de Indianen daar zullen krijgen.
Ze hebben hier veel van hun mensen verloren.
Word wakker.
Kijk naar je soldaten.
Lopez de scheepsbouwer. Heeft hij het overleefd?
Ja, ik zag hem daarstraks.
We zullen vertrekken naar Tlaxcala.
We zullen daar om toevlucht en meer mannen vragen.
En dan zullen we terugkeren naar onze thuis.
Naar Castilië?
Nee.
Naar Tenochtitlan.
Voor de glorie van God en ons Castilië.
Voor de koning. Voor onszelf.
En voor degenen die niet langer bij ons zijn.
Laten we gaan, soldaten.
Je hebt de kapitein gehoord.
We vertrekken.
We moeten verder.
Pedro...
weet je hoe de indianen me noemen?
Iedereen weet het.
"Sir Malinche."
Door haar.
Soldaten, we moeten vertrekken.
Schiet op.
Gonzalo.
Hernán?
Hij leeft.
Hij heeft de stad verloren, het goud...
en veel mensen.
Breng me naar hem toe.
We houden onze mond.
Hernán.
Ik zei je me niet te storen.
Is het voorbij? - Ja.
Is het een jongen? - Ja, meneer.
We moeten hem een ​​naam geven.
We noemen hem Martin.
Naar mijn vader.
Martin Cortés Malintzin.
Vertaling: Janty (2019) Sync: Minouhse