Gebaseerd op waar gebeurde feiten.
Zelf zou je ze nooit verzinnen
Ik ben een heel gewoon meisje.
Misschien moeilijk te geloven maar ik zocht nooit de schijnwerpers.
De schijnwerpers vonden mij.
Christine.
Hoe weet je wanneer je verhaal begint?
Zoals elk meisje van mijn leeftijd, droomde ik van een sprookjesprins.
Toen leerde ik John Profumo kennen.
John is nooit een sprookjesprins geweest.
Dat wist ik vanaf het begin.
Je bent negentien...
onschuldig, schuldig.
Hoe kan één meisje de macht hebben om een hele wereld omver te werpen?
O, Christine.
Christine.
Vertaling: Dweez Resync+verbeteringen: pvdc
Heb jij mijn sigaretten gepakt?
Johnny?
Excuseer.
Sorry, we zijn gesloten.
Ik moet naar dat tandpasta-ding.
Johnny, we hebben het geld nodig.
Ik zweer het, als je ladders maakt in mijn kousen, vermoord ik je.
Voor frissere, zuivere tanden de frisheid van munt, de hele dag.
Wat? - De frisheid van munt.
De frisheid van munt, de hele dag.
En ik heb zelfs mijn tanden niet gepoetst.
Ik zal zoveel te laat zijn.
Je bent altijd te laat, vrouw. - Dat is jouw schuld.
Mannen zijn zulke idioten maar ik ben er dol op.
En zij op mij, blijkbaar.
Als een man een meisje aantrekkelijk vindt, is dat dan haar schuld?
Voorzichtig, alsjeblieft.
Geen boter, Mandy. - Ik weet het.
Het is Velvet.
Oké, Velvet, maar ik noem je niet Velvet.
Waar komt dat brood vandaan? - Uit de winkel.
..18, 20. 24 sneden in één brood. Er moeten er nog 22 over zijn.
Misschien maken ze het kleiner en rekenen hetzelfde aan.
Hoe dan ook, ik at toast als ontbijt.
Dat is van gisteren, niet? - Nee, ik at twee sneetjes toast.
Hou op, Mandy. Lieg zoveel je wilt, maar ik at niet van dit brood.
Ik heb toast gegeten.
Prima, lijd dan maar honger. De wereld gaat er toch aan.
Ellendige, ouwe mopperaar.
Het zit me tot hier, Chris. Ik bedoel, moest dat echt vandaag?
Waarom? Wat is er dan vandaag? - Mijn achttiende verjaardag.
Maar natuurlijk. Gelukkige verjaardag.
Kijk eens wat hij me gaf.
Dat is minstens 500? - Duizend.
Was het zo moeilijk om iets meer te besteden aan wat inpakpapier?
Peter is Peter, hij gaf je vorig jaar een jaguar.
Misschien zijn de ideeën op? - Iets is er zeker op.
Volledig ontbijt, graag.
Mands? - Koffie, alsjeblieft.
Achttien is zo oud nog niet. Ik wil gewoon plezier hebben.
Met duizend pond kun je veel plezier hebben.
Ik wil mijn neus laten corrigeren. Door iemand van Harley Street.
De fotograaf zei dat hij opzij uitsteekt.
Ik vind van niet. - Echt waar?
Bedankt schat, ik zit krap.
Hou het wisselgeld maar. - Dank je wel.
Ging je in die kleren naar een auditie? Met een ladder in je kous?
Voor tandpasta kijken ze niet naar je benen.
Ze kijken altijd naar je benen.
Christine Margaret Keeler, je bent niet geweest, hé?
Waarom niet? Dat was een heel grote kans, Chris.
Een heel fijne dag, dames. - Geen tijd, Lucky. Ik heb haast.
Heb je een afspraakje? - Dat zijn je zaken niet.
Denk je dat ik je niet overal kan volgen? - Laat haar met rust.
Je hokt nu dus samen, hoer? - Misschien wel, ja.
Smeerlap.
Zie je wat je me liet doen?
Chris, ben je in orde? - Ja, ik mankeer niets.
Ik bel de politie. Dit mag niet blijven gebeuren.
Laten we naar Stephen gaan, kom.
Dr. Stephen Ward.
Altijd stond hij klaar om me te redden. En betalen leek niet belangrijk.
Dat dacht ik toch.
Mond open, schatje.
Een beetje wijder.
Je overleeft het wel. De zwelling zal minder zijn over een paar uur.
Ik heb nog ergens Arnica liggen. - Ik zei dat ze naar de politie moest.
Het is goed zo. Lucky komt er wel overheen.
Hij zal het gehoord hebben van mij en Johnny.
Chris, schat. Hierover zijn Lucky en ik het tenminste eens.
Het laatste wat je nodig hebt in je ingewikkelde leventje...
is nog een armzalig Jamaicaans vriendje. - Hij is niet van Jamaica.
Hij is van Antigua.
Johnny kan geen Jamaicanen uitstaan. En hij lijkt in niets op Lucky.
Jij bent gewoon jaloers. - Je weet dat het niet zo is.
Ik maak me alleen zorgen om je, dat is alles.
Mooi kontje. - Dank je wel.
Iemand die we kennen?
Strikt professioneel, schatje. Een man heeft bepaalde noden.
Ik ga later wel naar de wasserette.
Tot ik mijn zaken op orde heb. - Blijf zo lang je wilt.
Als we tenminste gespaard blijven. - Gespaard?
Van de raketten van Chroesjtsjov.
Cuba, schatje. De Russen? - Verdomde Russen.
Mag ik tien nemen, Mand? - Neem maar.
Maar je moet je modellenwerk serieus nemen, Christine.
Vertel het haar, Stephen. - Over Russen gesproken...
Verdomme, Eugene. Waarom laat je je tandenborstel niet gewoon hier?
MI5 hield kapitein Ivanov dan wel in de gaten...
maar voor mij was het gewoon een vriend van Stephen.
Ik had er geen idee van wat een bijzonder leven ik leidde.
Maar mr Profumo was bijzonder, niet ik.
Dit is mooi.
Salueren.
De lunch is altijd heel goed. - Dat hoop ik maar.
Excuseer, meneer.
Mijn moeder is een enorme fan, ms Hobson.
Ze zou het me nooit vergeven. - Natuurlijk.
Tegenwoordig heet ik mrs Profumo, maar ik zal je moeder niet teleurstellen.
Dank u wel.
Soms denk ik dat ik Eerste Minister moet worden om jou te overtroeven.
Dan nog vragen ze mijn handtekening. - Maar die van mij eerst.
Mr Profumo. De Daily Mirror.
Heeft u iets te zeggen over de situatie met Cuba?
De premier heeft gelijk. We mogen niet buigen voor de pesterijen van de Sovjets.
Zullen we?
Iedereen was bang voor de bom, maar ze moesten bang zijn voor mij.
Ik was veel gevaarlijker dan Rusland.
Christine.
Een handdoek, Jack. Geef dat arme meisje een handdoek.
Natuurlijk. Je hebt gelijk.
Wat ben jij een lul. Je wist dat ik ging zwemmen.
In je blootje. Die arme Jack wist niet waar hij moest kijken.
Hij wist precies waar hij moest kijken.
Dan hoef ik je niet meer formeel voor te stellen aan mr Profumo.
Profumo. Is hij een buitenlander?
Hij is de rijzende ster, schatje. Misschien zelfs onze volgende premier.
Zijn vrouw is heel knap.
Nog knapper dan op foto. - Ze is oogverblindend.
Voor een vrouw van haar leeftijd. Maar de jaren heeft ze.
Mr Profumo heeft enkel aandacht voor jou.
REDACTIE VAN DE DAILY MIRROR
Het zit zo.
Het is goed om via Profumo de premier te doen vallen.
We willen de Tories er echt niet bij.
Je zei toch dat de foto met de filmster de twijfelaars zou doen kotsen?
Zoals aardbeien en slagroom.
Samen met het imago van oorlogsheld is dat een probleem.
Zo maken van hen het ideale paar.
Gelukkig voor ons is niemand perfect.
Wil je dat ik wat ga snuffelen? - Snuffel maar op, Alan.
Kijk of er iets stinkt.
Als de Tories denken de premier af te zetten...
en te vervangen door de Vijfde Baron Profumo...
heeft het publiek het recht te weten wat voor man hij is.
Dat was je dus aan het doen, Jack.
Houd voet bij stuk. Wat suggereren ze daarmee?
Ze bijten zich vast in die nonsens over raketten.
En jij durft de hoogste baan aan.
Als de ouwe ooit overtuigd kan worden op pensioen te gaan.
Hij lijkt van plan strijdend te sterven. Misschien moeten we hem neerschieten.
Doe zo verder.
Je ziet er goed uit. - Echt?
Ik zou je een baan geven. En het andere.
Walgelijk.
Wat zei je? - Christine, trek het je niet aan.
Dat wijf moet zich met haar zaken moeien. - En wij met die van ons.
Ik heb al veel erger gehoord. Geloof me.
Veel geluk, liefje.
Hoe zit het met die twee pond die ik je gaf?
Ik nam... Ma, luister.
Ik kan het je niet meteen teruggeven, maar ik heb goede vooruitzichten.
..overal raketten opstellen zelfs op communistische bodem.
Reclamespotjes voor tv.
Tandpasta.
Ik weet dat je het niet breed hebt. Ik doe alles wat ik kan, goed?
Geef hem nu tien pond en zeg dat hij de rest volgende week krijgt.
In Cuba gebeurt hetzelfde als in Duitsland.
Dat was op zijn minst een halve kroon. - Je krijgt het wel.
God, mijn moeder. Het is net als muntjes in een gasmeter stoppen...
het wordt nooit warmer. - Dat zijn handgemaakte schoenen.
Wat?
Mr Eddowes. Is hij een patiënt van Stephen?
Ja, een advocaat of zoiets.
Hij bezit ook een paar restaurants.
Doe maar, maar ik dacht dat je het gehad had met oudere mannen.
Ik ben er dol op. Echt waar. Zolang ze presentabel zijn.
Presentabel? Als ze maar geld hebben.
Volledig akkoord. Ik geef raketten op in plaats van geld.
Je klinkt Russischer dan ooit, vriend.
Het spel is niet belangrijk. Het gaat om hoe je het speelt.
Jij bent een gelukkig mens. - Mijn beste Michael, geluk bestaat niet.
Je moet oog hebben voor de kansen die het leven je biedt.
Ik moet vertrekken.
Je mag altijd hier slapen als je wilt, schatje.
Nee, Johnny zou zich afvragen waar ik ben.
Heb je vijf pond voor de taxi? - Pak zelf maar.
Met het risico te klinken als een plaat die blijft hangen...
je kunt veel beter krijgen dan Johnny.
Bedankt, papa.
Chrissie, kijk eens naar jezelf. Je gezicht is een fortuin waard.
Notting Hill bekomt je niet erg goed.
Jouw leeftijd, jouw connecties en mijn connecties...
Ik ben Mandy niet. Ik wil olleen wat plezier...
en geld genoeg om mijn ma rustig te houden.
Alleen. Niet olleen. - Alleen.
Eddowes...
geld zat en oog voor een mooi meisje.
Je weet hoe het moet.
Je kunt de cake krijgen en opeten. - Jij eet het nooit op.
Jij kijkt graag toe hoe anderen zich volproppen.
Overal kruimels. - Pervers mannetje.
Ik moet hen behagen, Stephen. Willen of niet.
Als je in geldnood zit, kun je altijd terug naar Murray.
Verrek maar.
Brave meid, bedankt.
Nog wat champagne, meneer?
Dat spul lijkt zo goed op champagne als ik op Rock Hudson.
Maar, doe maar.
Wat doe je later?
Het is al later. - Ik bedoel nadat de club sluit.
Me amuseren. - Geweldig.
En jij?
Ik kan je laten kennismaken met nog veel meer plezier.
Murray's, een blote borsten cabaret.
Blijkbaar was één van de danseressen heel lief met mr Profumo.
Heb je met haar gesproken? - Ze is daar al maanden weg.
Ze kan niet verdwenen zijn. Heb je haar naam?
Christine Keeler.
Ik wil dit verhaal, Alan. Je moet haar vinden.
Zoek haar.
Stephen heeft gelijk, je hebt hier een leuke zaak, mr Eddowes.
Michael, alsjeblieft.
Ik was verheugd dat je mijn uitnodiging aanvaardde.
Ik dacht dat je het misschien niet zou doen.
Laat mij maar.
Dat ziet er duur uit.
Het was een geschenk. - Van een bewonderaar, ongetwijfeld.
Jack Profumo, in feite. - Profumo? De minister van Oorlog?
Toch iets in de regering, niet? Alleszins iets belangrijk.
Christine... - Bedankt voor de lunch, Michael.
Je bent erg lief.
Net een getrouwd stel, die twee.
Vreest Ward niet dat die kerel een spion is?
Eugene?
Volgens Stephen maakt het niets uit omdat hoe heet het weer, hem in het oog houdt.
Zij die telefoons afluisteren. - MI5?
Daardoor voelt hij zich belangrijk.
Tot later, Michael.
Christine, schat. - Blijf uit mijn buurt.
Ik wil me excuseren voor ons misverstand. Ik dacht niet na.
Je bent gewoon gestoord, dat is alles.
Mr Eddowes, haal me hier weg. - Dit kan echt niet.
Mag ik het even uitleggen? - Ik wil niet met je praten, Lucky.
Wanneer zal je het eindelijk snappen? We zijn niet meer samen, jij en ik.
Lucky, je doet jezelf geen goed. - Edgecombe deugt niet.
Dat moet je weten, hij pakt elk meisje. - Hij is het dubbele van wat jij bent.
Bemoei je niet met mijn zaken. - Ik wil me excuseren.
Rijden. - Ik wil je enkel helpen, Christine.
Laat me los.
Lucky zegt dat het mijn schuld is. Ik maak hem gek.
Dat is ook zo. Je maakt mij ook gek.
Er zit een schroef los bij hem. Dat weet iedereen.
Met een wapen zou ik me veilig voelen.
Dat is het enige wat hij begrijpt.
Ik bescherm je.
Is dat zo?
Op elke manier die ik ken.
Ben je zeker dat je die baan niet krijgt?
Ze zeiden dat ze niemand aanwierven.
Dat zeggen ze altijd. Tot er een blanke komt.
Dan is het beklonken.
Ken je iemand die aan een pistool kan geraken?
Je hebt de verkeerde voor, meid.
Johnny Edgecombe is een man van de vrede, muziek...
en liefde.
Ben je daar zeker van?
Ik weet niet of dit een goed idee is, Stephen.
Je kent Mandy. Altijd te vinden voor een nieuwe ervaring.
Nee, ik bedoelde Arran en Ivanov samen zetten.
Misschien moeten we politiek overlaten aan de politici.
Blijkbaar geraak je af van Mandy voor de lunch.
Ik zou haar nooit meebrengen naar het huis, Bill en dat weet je.
Wederzijds verzekerde vernietiging.
De wereld staat aan de rand van een nucleaire oorlog...
en de premier luistert naar Lord Arran.
Ik kan uw idee overmaken aan de premier, dr. Ward.
Hoewel ik niet weet waarom een Russische scheepsvaartattaché...
vredesgesprekken wil organiseren.
Niet iedereen in het Kremlin is zo gebeten op oorlog als Chroesjtsjov, Lord.
Mijn vriendschap met Eugene plaatst me in een redelijk unieke positie.
Voorzichtig, juffrouw. - Sorry.
Geef maar hier.
Arran neemt mij niet serieus, dat voel ik.
Eugene, Lord Arran is een Engelse aristocraat.
Zijn hele leven al toont hij dezelfde uitdrukking...
of hij iets ernstig neemt of niet.
Waarvoor dient Eton, denk je? - Jij ging niet naar Eton, vriend.
Die openbare scholen die in feite privé zijn...
Ik zat op zo'n openbare school, maar niet op Eton.
Harrow, of Charterhouse, of Winchester, of Sherborne.
Sherborne is eigenlijk een slechte openbare school.
Daar zijn jullie.
Bill zit in bad. Hij heeft pijn in zijn onderrug.
Als je tijd hebt, kom dan langs. Na het diner.
Voor u maak ik altijd tijd, Lady Astor.
Je kent kapitein Ivanov wel, denk ik.
Je weet wellicht dat Lady Astor een gevierd...
mannequin was voor ze haar man leerde kennen.
Op rust. We gaan op rust als we trouwen. - Toch niet voor alles, hoop ik?
Excuseer, kapitein. Het diner zal dadelijk klaar zijn.
Wij werden niet uitgenodigd, hé?
Mijn aanwezigheid herinnert Lady Astor aan de vrijgezellendagen van Bill.
Bonen met toast in de hut. Voedsel van de goden.
Communisme, vriend. Communisme.
High society.
Stephen kon evenmin weerstaan aan een hoge heer dan aan een knap gezicht.
Hij beschouwde zichzelf zoveel meer dan zomaar een dokter.
Met zijn vinger in zoveel zaken, valt het te verwonderen dat MI5...
zich begon af te vragen aan welke kant hij stond?
Dokter Ward, de osteopaat van de high society.
Buitenlandse Zaken gaf dit door.
Ward is een ongeleid projectiel, maar komaan.
Hij praat met Lord Arran om een vredestop te houden in Londen.
Hij denkt de Cubaanse crisis te kunnen oplossen.
Een plattelandsdokter, in Godsnaam.
Hij ziet zich als een soort afgezant van de gematigde Russische strekking.
Afgezant van een rood absurd land.
Vrede is het laatste waarin kameraad Ivanov interesse heeft.
Dat moet Ward toch zien. Die man is een bedreiging voor de nationale veiligheid.
Hij bespeelt Ward als een Stradivarius. Kenden we de melodie maar.
Blijf je hem in de gaten houden? - Heel zeker, meneer.
Ivanov zit constant in Wimpole Mews en Ward heeft interessant gezelschap.
Die meisjes van hem die komen en gaan.
Ik vraag me af of het nuttig zou zijn om eens met hen te praten.
Goede God. Waarom dan wel?
Ze zijn duidelijk erg intiem met zowel Ward als Ivanov.
En er beginnen geruchten rond te gaan over één van de meisjes...
en de minister van Oorlog. - Profumo?
Dat weten we al. Het is onderzocht en geklasseerd.
Laat dat maar rusten.
Vooral als we precies kunnen zien wat ze zijn.
Uiterlijk vertoon. Opgedofte schijn.
Die meisjes zullen geen problemen opleveren.
Niet slecht voor twintig pond, hè? Hij zei dat het uit de oorlog kwam.
Richt daar niet mee.
Hij is niet geladen. Nog niet.
Kom, laten we uitgaan.
Ik weet niet meer wanneer we voor het laatst gingen dansen.
Vind je het wel fijn? Die lange nachten?
Ja, maar niet hiermee. - Nee, nee. Komaan.
Ik zei het toch, nietwaar?
Ik zal voor je zorgen, schat.
Je ziet er goed uit. - Jij ziet er anders ook niet slecht uit.
Het mooiste meisje in de West End.
Komaan. - In orde.
Jack?
Heb je de parlementaire spotprent van deze maand al gezien?
Goede God, neen. Zie ik eruit als een verslaafde parlementair?
Je kunt beter even kijken.
Zie je wat ze suggereren? - Het is dwaas genoeg.
Wie heeft er tegen MI5 geklikt?
Want telkens de kaartende Russische spion aankwam om...
de rondingen te bewonderen van de showgirl, verdween het geachte lid X langs achteren.
Dat is niet dwaas. Het gaat over jou en Christine.
Absolute nonsens, Bill. Het is al maanden voorbij.
Welke Christine?
Bill ziet er heel bezorgd uit. - Hij werd met die blik geboren.
Het zijn Westminster roddels. Ik praat je wel bij na het diner.
Je weet toch dat ik van je hou?
Kijk niet om, maar Lucky is hier.
Niet doen.
Ben je bang? - Neen.
Hij is degene met problemen. - Dat hij verrekt. Het is een vrij land.
Rustig maar. Doe rustig.
Ik heb al moeilijkheden genoeg, zonder dat jij ze erger maakt.
Dat wil ik niet. Als het hem niet aanstaat, dat hij vertrekt.
Laat het, het is het niet waard. - Het is respectloos.
Wat was dat, kerel? - Komaan, je kent me toch.
Hou op. Kijk uit.
Wat probeer je te doen? Me voor schut zetten? Iedereen kent me.
Zo is het genoeg, man. We willen geen problemen.
Dit heeft niets met jou te maken. - Toch wel.
Nu heb je geen grote mond meer. - Hou je bek.
Hou op.
Ik zweer je dat ik je een lel verkoop. - Doe het. Kom op.
Ja, loop maar weg. Sloerie.
Laat haar met rust. - Haar met rust laten?
Probeer je stoer te doen? - Wat ga jij daaraan doen?
Kom op, doe het dan. Vooruit. Laat eens iets zien. Kom dan.
Hij stak me. Iedereen zag het. Hij stak mij.
Ze zullen je in de cel gooien. Gestoorde teef.
Ze sluiten jullie beiden op. Ja, loop maar weg.
Christine, waar ben je?
Wat is dat? Mandy? - Wat is er?
Onder het kussen. - Rustig maar, een reep fruit met noten...
voor het geval dat. - Dat wat?
De bom. Als het alarm afgaat, maakt het niet uit of ik er puisten van krijg.
Marylebone 643.
Het loopt uit de hand met Lucky. Haal Stephen.
Nee. Stephen is in het huisje.
Ik heb echte problemen, Mand. Ik kom langs.
Nee, luister. Hou je gewoon een tijdje gedeisd, goed?
Peter is hier. Ik praat morgen wel met je.
Dan is Stephen ook terug. - Mand. Haal...
Christine, waar was je? We moeten hier weg.
Nu, voor de politie er is. Kom, schat. - Waarom moest je hem steken?
Schatje, wat is er toch met jou?
Chaos lijkt je te volgen, overal waar je gaat.
Ik heb geen mes getrokken. - Dat weet ik.
Maar ik hoorde dat je ridder op het witte paard Lucky...
een gezicht vol hechtingen gaf. - Lucky is begonnen.
De politie moet hem ook zoeken, net als Johnny.
En elke goede advocaat zal er zelfverdediging van maken.
Als Lucky hem provoceerde, sloeg hij eerst. - Natuurlijk.
Ik had nooit gedacht dat Johnny zoiets zou doen.
Nooit gedacht dat hij het in zich had. - Notting Hill, schatje. Wat zei ik?
Ik ga niet terug naar Wimpole Mews.
Heb ik dat gezegd? - Ik kan niet altijd bij jou komen huilen.
Ik moet op eigen benen staan.
Hoeveel kost een goede advocaat trouwens?
Schatje.
Heel veel geld.
Wiggy's broer heeft een huis in Brentford. - Ik ga niet naar Brentford.
Stephen en mr Eddowes hebben gelijk. Je moet je aangeven.
De pot op daarmee.
Mr Eddowes. Ga je nu met hem om? Begin me niet opnieuw te controleren.
Dat doe ik het enkel om geen advocaat te moeten nemen.
Het is normaal te willen weten waar je bent, als we samen zijn.
Als? Is dat een vraag?
Nee. Wacht even.
Het is moeilijk. De muren komen op je af...
als je hier dag en nacht opgesloten zit.
Dat heb je aan jezelf te danken. - Ik beschermde jou.
Jij bent mijn meisje, Christine. - Dat betekent niet dat je mij bezit.
Je ziet er heel mooi uit, vanavond. Is dat nieuw?
Ik heb het al een paar weken.
Dat is belachelijk. Waarom komt dit in het nieuws...
als een glorieuze Amerikaanse overwinning.
Wil je nog iets drinken? - Bedankt, liefje.
Kun je dat geloven? - Ik denk eerder dat je...
Sluit je ogen en denk aan het gratis rechtsadvies.
Geloof me, Chroesjtsjov heeft ook eisen gesteld aan de Amerikanen. Wacht maar af.
God. Zing eens een ander lied.
Amerika moest er uitkomen als overwinnaar, nietwaar?
Meer macht op zee en in de lucht, veel meer intercontinentale raketten.
Mandy is de expert. We moeten naar haar luisteren.
Ik lees de krant. Rusland heeft infanterie maar dat is niet meer belangrijk.
Het oorlogstoneel is verschoven.
Natuurlijk doet infanterie ertoe. Vraag dat maar aan de Duitsers.
Misschien kan mr Profumo ons informeren.
Ik wil niet weten hoe dicht we bij de totale vernietiging stonden.
Ken je Profumo? - Zo te zien niet zo goed als Christine.
Mooi huis, Cliveden. Heel Engels. Typisch.
Een lentehuisje en Stephen als gastheer. - Daar toast ik op.
Na zdorovie. - Proost. Chin-chin.
Jouw beurt.
Het is tijd voor een wedstrijdje. - Meisjes tegen jongens.
Meisjes op de schouders van de jongens.
Hemeltje, nee. Laten we Rusland tegen Engeland doen.
Hierheen, jongedame. Je land heeft je nodig.
Niet kietelen.
Soms zijn het net kinderen, niet?
Op je startplaats, alsjeblieft. - Wacht.
Niet helemaal als kinderen.
En vertrekken maar.
Hoera, Engeland heeft gewonnen. - Fantastisch.
Ben je zeker dat we elkaar niet kennen? Je ziet er zo bekend uit.
Ik ben nog nooit ergens geweest zoals dit hier.
Het is charmant, nietwaar?
Er valt veel af te stoffen.
Alsof je in een sprookje zit.
Murray's.
Murray's Club, met de veren. - O, ja.
Ja, dat ben ik. Hebben we iets gedronken?
O, sorry. Ik drink met heel wat heren.
Hier ben je dan.
Nog een wedstrijd. De beste van drie. Ik dring erop aan.
Goed dan. - De nationale eer moet bevredigd worden.
Vooruit maar. - Hou op.
Mr Eddowes zegt dat jij me bedorven hebt.
Ik hoop dat je gezegd hebt dat ik erg dronken was op dat feest, schat.
Ga weg.
Ben je ooit verliefd geweest?
Twintig keer per dag, schatje. Je kent me toch.
Waarom hebben wij het nooit gedaan, denk je?
Met Mandy neukte je wel. Ben je bang van mij, Stephen?
Waar ben je bang voor? - Ja, bedankt.
Ik zweer je, toen ik in de auto van mr Eddowes zat, was het net...
alsof ik weer twaalf was. Dertien.
Alle vaders zaten aan me, als ik paste op hun kinderen.
Die gerimpelde oude lul.
Wel, je hoeft niet te kijken.
Nee toch. Waarom zou je? - Wat? Echt?
Daarom heeft Mandy een bontjas van jaguar...
en krijgt ze een diamanten ring en een flat in Mayfair voor ze 21 is.
De laatste grote romantica, onze Mand. - Peter is dood.
Hij had een hartaanval. Het is geen grap.
Ze vonden hem in zijn wagen. Hij is dood gevallen.
Ik was gemeen tegen hem de laatste keer dat ik hem zag.
Ik wist het niet. Nu kan ik me nooit meer excuseren.
Ik zei dat zijn adem stonk. Dat meende ik niet.
Het was niet zo. - Schatje.
Sorry voor eerder, lief.
Johnny?
Hey, Christine. Hoe gaat het, schoonheid? Er is Mellor opium.
Darrell, heb jij Johnny gezien? - Hij hangt hier wel ergens rond.
Wat doe jij met mijn vriend, trut?
Hij is je vriend niet. - Dat is hij wel.
Dan moet hij wanhopig zijn.
Nee. Kom op. Rustig, Christine.
Kon je hem niet één avond in je broek houden?
Waarom? Jij maakt schone sier in West End. - Ja, voor jou. Jij stak Lucky.
Wie wilde dat pistool? De politie zoekt me overal.
Verdwijn. - Ze zitten achter me aan door jou.
Weet je wat? Verrek maar. Het kan me niet meer schelen.
Als je denkt dat ik voor je getuig of je een advocaat bezorg...
dan heb je het mis. Uit de weg.
Schat.
Sexy.
De vloer is hier ijskoud.
Een Rembrandt in de studeerkamer, maar daarmee verwarm je geen huis.
Je zei feestje. Ik dacht aan een echt feest.
Ben je niet in stemming? Dank je wel.
Mijn moeder zei altijd: als je je verveelt, ben je vervelend.
Wisten ze het maar...
Toen ik het huis uitging, had ik een idee van de Londense bourgeoisie...
of hoe het ook mag heten.
Iedereen chique en beter. - Seks is de grote gelijkmaker, schatje.
Dat zeg je, maar niemand doet dit in Wraysbury.
Twee mensen, het licht uit, tien minuten.
Ik moet een boek schrijven. - Chrissie, schat, wie is de premier?
Waarom? Is hij hier? - Nee, ik bedoel, hoe heet hij?
Als je wilt gaan schrijven. Onze goede, oude premier?
Ik ben niet achterlijk, Stephen.
Dat weet ik, maar je bent zo onwetend. - Waarom doe je zo gemeen?
Schatje.
Mag ik een tijdje bij jou blijven? - Ik zou in de wolken zijn.
Tijd voor chocolademelk en pyjama, denk ik.
Je kunt me zeker geen vijf pond lenen?
Mijn moeder blijft zeuren over haar uitgaven.
Ik moet een cheque verzilveren.
Ik moet weg. Een maharadja met een schouder die vast zit.
Pak maar wat er is, schat. Het is niet veel, vrees ik.
Ik was echt verliefd op Johnny.
Ach schatje toch.
Dat ben je altijd...
tot de volgende, nietwaar?
Niemand begrijpt je zoals ik.
Dat is het, wij zijn tweelingen.
Nee, dat zijn we niet.
Stephen?
Mag ik je bellen?
Ik sta in het boek. Onder Stephens nummer.
Een nieuw pak? - Ja, wat vind je ervan?
Heel chique...
maar vraag een aan je kleermaker of hij die broek echt zo strak moest maken.
Iedereen kan je penis zien. - Reclame maken loont.
Wordt dat dan niet gezegd? - Hangt ervan af wat je verkoopt.
Vind je niet dat een aanstaand leider er niet mee moet te koop lopen...
vooral als hij gelukkige gezinnetje wil spelen.
Dat weet je maar nooit. Na Macmillan...
is het land misschien blij met een premier met een werkende snikkel.
Als je één fout hebt, schat, dan is het een te groot zelfvertrouwen.
En zeg niet snikkel, Jack. Niet als je me ooit nog wilt neuken.
Maar dat wil ik wel.
Laddie is gestorven.
Dit is van mijn zus. Mijn pony.
Hij werd aangereden door een auto, dezelfde dag dat Peter overleed.
Is dat niet vreemd?
Ik spaarde al mijn zakgeld voor Laddie.
Toen ik twaalf was, was hij mijn hele wereld.
Je komt er wel overheen. - Dat weet ik, maar ik voel me nu beroerd.
Christine? - Verdomme, het is Johnny.
Ik weet dat je daar bent.
Ik meen het, Christine. Kom naar beneden. Ik heb de politie op mijn nek door Lucky.
Zeg dat ik er niet ben. - Waar ben je dan?
Verzin iets. Bij de kapper of zo.
Ik wil geen slachtoffer zijn.
Iedere zwarte hengst is goed voor jou. Je zult niet meer met me spelen.
Ze is er niet. Ze is naar de kapper. - Gelul.
Christine. Een taxi wacht op me. Dat kost me geld.
Christine. Kom op. - Hier is het. Maak dat je weg bent.
Wat probeer je te bereiken? - Ik kom je halen.
O, stoere vent. - Je hitst hem op.
Ga naar je stomme trut in de bar.
Ze weet waarschijnlijk niet eens hoe een echte man hebben aanvoelt.
Stephen, Johnny probeert ons te doden. Je moet snel hierheen komen.
Rijden. Vooruit.
Ja, nu.
Mag ik je verklaring, Mandy... - Rice-Davies, met koppelteken.
Christine is model en ik ben de actrice.
Christine? - Keeler. K-E-E-L-E-R.
Heb je het koppelteken in mijn naam?
Rij maar.
John Edgecombe, ik arresteer je op verdenking van poging tot moord.
Ik heb niets gedaan. - Ik wil niets meer horen.
Stap in. Verdomde neger.
Bedankt voor je tijd, mr Ward. - Bedankt, Sergeant.
Schatje, ik heb je gewaarschuwd.
Er is serieuze stront aan de knikker.
Kom.
Ik ben geen slecht mens.
Ik ben jong. Ik wil plezier maken.
En zoals elk meisje van mijn leeftijd, heb ik fouten gemaakt.
Ja, mr Profumo had een geheim.
Wij hadden er alletwee. Maar we waren niet de enigen.
De geheimen rond ons, leidden tot veel meer dan een paar onschuldige leugens.
Het is waar, er werden vreselijke misdaden begaan.
Maar niet door mij.
Ja, meneer?
Het meisje kan toch nog een probleem worden, meneer.
Christine.
Christine Keeler? - Wie zegt dat?
Het is niet een gezicht dat iemand zomaar vergeet.
We willen jouw verhaal horen, Christine. Als je er klaar voor bent.
Het verhaal achter het verhaal.
Ik geef er veel geld voor, ook voor foto's.
Dubbele winst.
Denk erover na.
Goed. Dat doe ik.
Ik wist het niet, maar ik moest nog steeds heel wat leren.
Ik was naïef en dat besef ik nu.
Maar dat was hij ook.
En hij was een man van de wereld.
Heb je me in het telefoonboek gevonden?
Je ziet er stralend uit. - Bedankt.
Mijn vervoer wacht. Als je zin hebt in een ritje.
Kom eerst even binnen, John?
Zeg maar Jack zoals al mijn vrienden.
Jack.
Ik verwachtte geen, nog lang en gelukkig. Alleen een beetje plezier.
Maar wat begon als onschuldig plezier, zaaide de zaden voor een schandaal...
het grootste schandaal dat dit land ooit meemaakte.