Er beginnen geruchten rond te gaan over één van de meisjes
en de minister van Oorlog.
Profumo?
Het gaat om jou en Christine. -Nonsens, Bill. Absolute onzin.
Welke Christine?
Ik heb geen tijd Lucky, we hebben een beetje haast.
Denk je dat ik je niet overal kan volgen?
Christine, kijk jou toch eens. Je gezicht is je grote geluk.
Ik was echt verliefd op Johnny.
Stephen, Johnny wil ons doden.
We willen graag jouw verhaal horen, Christine.
Denk erover na.
Bedankt.
De mannen in mijn leven hebben mij veel geleerd.
Maar je kunt ook zeggen dat sommige dingen niet aangeleerd moeten worden.
Jack.
Stephen.
Goedenavond, mijnheer Profumo. - Goedenavond.
Christine.
Eugene.
Ik zal pas laat terug zijn.
Doe niets wat ik ook niet zou doen, kleine schat.
Doe ik.
Toen ik John Profumo leerde kennen,
gaven we beiden toe aan het meest natuurlijke instinct dat er bestaat,
de liefde van een machtige man op middelbare leeftijd
voor een tienermeisje zonder geld.
Is dat een misdaad?
Vertaling: Dweez
Mijnheer Profumo is niet erg eerlijk geweest tegen het Huis over deze zaak.
Voorzitter, als het eerbare lid mij een leugenaar noemt...
Mijnheer de Voorzitter.
Voorzitter, de minister van Oorlog verzekerde ons ten stelligste
dat tijdens deze wereld- crisis zonder precedent,
het budget zou worden verhoogd om onze troepen uit te rusten.
Maar nu gedraagt hij zich onbereidwillig, oneerbaar en onoprecht.
Het eerbare lid van Dudley is verkeerd geïnformeerd,
onjuist en tegendraads.
Niemand, mijnheer de voorzitter, neemt de veiligheid van dit land
meer serieus dan ik.
Je kent dat meisje dus, Jack? Christine Keeler?
Vreselijke gebeurtenis, die schietpartij in Wimpole Mews.
Eens kijken, ik stopte maanden geleden al met naar Ward te gaan.
Je bent een lul, Profumo. Je gaf me je woord.
Idioot.
Controleer de datums maar met het kantoor van de EM, als je wilt.
Sprak het kantoor van de EM met jou? - Over mijn bezoek aan Wimpole Mews, ja.
Stephen is gewoon een kennis. Hij is een heel goede dokter.
Laat de dokter maar, Jack, Hoe zit het met het meisje?
Bepaalde geruchten hebben hun weg naar mij gevonden.
Een scharreltje is één ding,
maar negers en pistolen.
Wat mij verweten werd, was gezien worden bij Ward.
Hij brengt tijd door met een attaché van de Russische ambassade.
Het meisje had er niets mee te maken. Of negers, wat dat betreft.
Eerlijk Martin, ik dacht dat jullie andere katten te geselen hadden.
Het zijn tenminste geen jongens.
Christus.
Je beweert dus dat er niets gebeurd is?
Puur overdreven, oude jongen. - Heb je haar gezien?
Niets spectaculair, maar benen waar Helena van Troje jaloers op zou zijn.
Voor alle duidelijkheid, juffrouw Keeler,
bedreigde mijnheer Edgecombe u werkelijk met een pistool,
of gebruikte hij dat om het deurslot stuk te schieten?
Hij richtte het duidelijk op mij. - Zo is het niet gegaan.
Je daagde me uit, Christine.
Zo is het genoeg, mijnheer Edgecombe. Ga door, juffrouw Keeler.
Hij richtte het pistool op mij.
Ik zag de kogel recht op me afkomen en ik dook weg.
Ach zo.
U zag een kogel op u afkomen.
U moet over een opmerkelijk zicht beschikken, juffrouw Keeler.
Orde in de zaal.
Wat ik bedoel is,
als ik me niet gebukt had, zou de kogel me geraakt hebben.
Johnny wilde me doden. - Bedankt, juffrouw Keeler.
De zaak wordt overgedragen aan het Centrale Gerechtshof.
De eerste hoorzitting is op 1 februari.
Aanvraag voor borg is geweigerd.
Dit is niet juist.
Old Bailey aan het werk. We hebben de jackpot gewonnen.
In vredesnaam, dit is verkeerd.
Het is doorgestoken kaart. Christine.
Je weet dat ik je geen pijn wilde doen, Christine.
Ik zou je nooit pijn doen. Kijk me aan.
Christine, heb je even?
Christine, ik wil enkel praten.
Een duidelijke kans om het recht te laten geschieden, Stephen.
Een momentje, Lucky.
Kleine schat.
Zal er na vandaag nog meer in de kranten verschijnen?
Enkel een bericht over de hoorzitting, denk ik.
Saaie koek.
Maar God weet dat Christine hen genoeg materiaal kan leveren.
Je hoeft je nergens zorgen om te maken, Eugene.
Wettelijk mogen de kranten niets drukken tot het proces van Johnny afgelopen is.
Maar de meisjes kunnen de reporters veel vertellen, afgezien van de schietpartij.
Ik bedoel Christine en Profumo.
Jack heeft extreem diepe zakken.
De kranten durven hem niets te maken.
En hoe graag ik Christine en Mandy ook heb,
ze zijn niet de meest betrouwbare bronnen, of wel?
Ik zal met Christine praten.
Kom op, Eugene.
Voor mij is dit geen grap. De politie, de kranten.
Als Christine mijn naam noemt,
zal het voor jou ook geen grap zijn.
Je hebt geen reden tot bezorgdheid. Er zal niets uitlekken.
Ik heb het allemaal onder controle.
Veel van mijn lange vriendschappen vertrouwen op mijn absolute discretie.
Dat weet je.
Zoals ik zei, het verhaal achter het verhaal.
Wie is de echte Christine Keeler?
Alan, ik heb gewoon mijn leven geleid.
Redelijk saai, eigenlijk.
Jij bent homofiel.
Jezus.
Sorry.
Geen zorgen, je merkt het niet, je loopt er niet mee te koop.
Alan, ik begrijp het, want mensen,
sommige mensen hebben echt geen kennis, niet?
Zoals ik, die hou van... - heren uit West India.
Vind je mij walgelijk?
Mijn moeder wel.
Ik verloor mijn maagdelijkheid aan een jongen uit Ghana.
Dat ligt in Afrika.
Hij was de meest knappe man die ik ooit gezien heb,
afgezien van Robert Mitchum,
maar die kom ik niet tegen in Wraysbury.
Ik denk niet dat iemand dat allemaal in de krant wil lezen.
Maar ze willen wel lezen over jou en John Profumo.
Dat zou wat kopij verkopen.
Hoe weet jij het, van mij en Jack? - Je hield het niet bepaald stil, Chris.
Een onschuldig meisje komt naar Londen, op zoek naar een beter leven,
laat haar hoofd op hol slaan door een machtige, maar getrouwde man.
Het is een geweldig verhaal.
Gaan we naar de pub? - Gaat niet, teveel mensen.
De dierentuin?
Ik ben je oom niet, schat.
We moeten toch ergens naartoe kunnen. Ergens waar het privé is.
Wil je zien waar ik werk?
Ik dacht dat chiquer zou zijn.
Dit deel van het gebouw werd wat verwaarloosd,
maar hier gebeuren alle belangrijke dingen.
Ik vrees dat je daar niet naar binnen mag, dat is topgeheim.
Hier zitten de typistes tijdens de week.
Ik heb altijd al willen leren typen.
Als stenotypiste kun je altijd werk vinden.
Jij raakt niet werkeloos, schat.
Nee, maar je moet een examen afleggen om een secretaresse te worden.
Wat als we worden betrapt?
Hou je van het idee om betrapt te worden?
Jij niet dan?
Plezier vermengd met gevaar.
Dat is waar Jack dol op was.
Stephen ging voluit voor plezier, maar hij wilde niet betrapt worden.
Helemaal niet.
De reporter waar je mee praatte,
biedt hij je veel geld aan?
We hebben niet echt...
Hij wil betalen voor een verhaal over Jack.
Jack?
Dat zullen ze vast. Maar geld is niet alles, kleine schat.
Jij bent niet opgegroeid met een tekort eraan.
Welkom in het krot.
Fijn je terug te zien, Stephen.
Hallo. - Altijd een plezier.
Chrissy.
Weer zwartjes. - Je mag niet zwartjes zeggen, mam.
Ik mag zeggen wat ik wil in mijn eigen huis.
Is dat niet zo, Stephen? - Inderdaad, mevrouw Huish.
Julie, dat heb ik nog al gezegd.
Sorry dat ik je geen kopje thee kan aanbieden.
Het is nu al drie dagen geleden dat ze ons hebben afgesloten.
Ik zei tegen Christine dat ze met de verkeerde mensen omgaat.
De schietpartij was een waarschuwing.
Ze is geen slecht meisje, Julie. Helemaal niet.
Ik heb altijd gezegd dat ze heel speciaal is.
Ze is me er eentje, hoe dan ook.
Het kost zes pond om het gas terug aan te sluiten.
Ik hoop dat er niets meer uitkomt over waar je ook mee bezig bent.
Hoe denk je dat je vader en ik het vinden om je naam in alle kranten te zien staan?
Ik sta niet in alle... Er werd een misdaad tegen mij begaan, mam.
Ik had dood kunnen zijn. - Dat is je eigen fout.
Weet je Julie, ik vergeet altijd
hoe heerlijk rustig het hier is. Na Londen.
Geloof me vrij,
ik zou het elke dag van de week ruilen voor wat lawaai en wat leven.
We staan al tien jaar op de wachtlijst voor een huis.
Zoals ik tegen mijn man zei, het is niet wat je weet, maar wie je kent.
Jezus, Chrissie.
Wat heb je gedaan?
Wat heb je gedaan, stomme trut?
Gewoon streven naar beter, kleine schat.
Het leven is goed. - Niet in Wraysbury.
Dat is zo.
Op Londen.
Dat gedoe met jou en de kranten en Jack.
Er zijn nog andere overwegingen, afgezien van het geld, weet je.
Ik dacht dat je hem wel mocht. - Hij valt wel mee.
Ik denk niet dat Jack en ik elkaar nog zullen zien, jij wel?
Christine Keeler, wie is dat?
De kranten weten precies wie ze is, geloof me.
Mandy ook.
Ze zoemen rond die meisjes zoals wespen rond een jampot.
Je kunt hen toch verbieden om met de pers te spreken, Stephen.
Jij hebt erg veel invloed op hen.
Dat denk ik graag, maar ze hebben ook een eigen wil, hoor.
Vooral Christine. Zoals jij heel goed weet, Jack.
Daarom vond ik het de moeite om de situatie te bespreken,
nu ze in de schijnwerpers staat.
Ik veronderstel dat het een kwestie van geld is.
Niet helemaal.
Chrissie is een rare meid, Jack.
Ze voelt de dingen dieper aan dan ze misschien voorgeeft.
Als jij met haar zou praten,
haar overtuigen om zichzelf niet zo goedkoop te verkopen,
zou dat al veel helpen.
Ze heeft altijd met veel genegenheid over je gepraat.
Ik had liever gezien dat ze niet over mij had gepraat.
Ik heb geen tijd. Ward, ik kan onmogelijk met haar praten,
dat moet je toch begrijpen. Dat wij drie elkaar zien is al genoeg risico.
Maar voor geld kan gemakkelijk worden gezorgd, als dat moet.
Los het gewoon op, wil je? Wees een brave jongen.
Bill.
Absoluut, laat maar aan mij over.
Goed dat je er tijd voor hebt gemaakt, Jack.
Daar zijn wetten tegen, Christine.
Het loopt uit de hand. - Dat heb ik haar verteld.
Doe op zijn minst een raam open. Ik kan niet tegen de geur.
Ik heb iets nodig voor mijn zenuwen. - Van zodra je wakker wordt, blijkbaar.
Heb je dit gezien?
Weer een brief van de gevangenis.
Ik blijf het gezicht van Johnny zien in die gerechtszaal.
Kom op, kleine schat. Adem diep in.
En uit.
En in.
Ik moet het allemaal opnieuw meemaken.
Het zijn de flikken.
Inderdaad, het is die sergeant.
Van het schietincident.
Ik weet niet meer wanneer ik de laatste keer een pistool zag.
Dat is vrij gewoon in jouw werk, denk ik zo.
Of misschien niet.
Dat is vriendelijk, bedankt. Ik zei net tegen jullie huisbaas
dat het vreselijk moest zijn voor jullie meisjes om dat mee te maken.
Huisbaas.
Suiker?
Nee, ik mag geen zoetigheid eten, bedankt.
Eens kijken...
Stephen Thomas Ward. - Bedankt.
Marilyn Rice Davies.
En Christine Margaret Keeler.
Wat is dit? - Niets om je zorgen over te maken.
Jullie zijn gebonden om te verschijnen als geltuigen op het Old Bailey proces.
Crown versus John Edgecombe.
Ik heb geen veertig pond.
Dan adviseer ik je om te komen opdagen, Christine.
Duidelijk, Detective Sergeant. Vooruit, kleine schat, teken maar.
Voor het geval dat, dit ben ik.
Pistolen. Ik zei nog tegen de jongens, zoiets verwacht je in de Bronx.
Werd je geboren in '44?
Ik heb een dochter van jouw leeftijd. Je lijkt ouder dan achttien.
Dolletjes. Dat is mijn levenservaring, Detective Sergeant.
Mandy, gedraag je.
Borgsomformulieren voor het proces van Edgecombe.
Terwijl je toch bezig bent, kun je zien wat we hebben
over die Ward, als er al iets is?
Dokter Stephen Ward. Osteopaat.
Hij lijkt me een onorthodoxe kerel.
Komt in orde, mijnheer. - Bedankt, Doreen.
Het is een beetje gestoord Paul, jezelf in het nieuws zien.
De kans van je leven.
Nu is het moment om geld op te strijken, Chrissie.
Stephen, ik zeg net tegen Chrissie dat dit haar moment is.
Nu haar naam bekend is, heeft ze de kans om zelf wat geld te verdienen.
Paul, fijn om je te zien.
Ik had het net over jou tegen een patiënt van me,
een interessante burggraaf. - O ja?
Heb je met Michael gepraat, kleine schat? - Nog niet.
Stephen.
Gordon Bennett, je hebt je standaards wat verlaagd, niet?
Ze kunnen niet allemaal zo knap zijn als jij, of wel Paul?
Serieus, Christine.
Het is niet alleen de kranten.
Modellenwerk, reportages, je moet het ijzer smeden als het heet is.
Volgens Stephen kan ik beter wachten tot na het proces van Johnny.
Dat denk ik ook. Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn.
Dokter Ward.
Met alle respect voor Stephen, maar hij vertelt onzin.
...voor Mandy.
Het gaat om zijn eigen perverse persoontje.
Zijn hooggeplaatste vrienden.
Ze zullen denken dat je namen zal noemen,
wat hun plezier zal vergallen en waar staat hij dan nog?
Helemaal alleen met zichzelf spelen.
Je hebt een manager nodig, Chris.
Ik heb enorm veel contacten, Fleet Street, overal een beetje.
Maar als je de toelating nodig hebt van Oom Stephen.
Rot toch op. Stephen controleert mijn leven niet.
Christine moet gered worden. - Goed idee.
Je had me bijna beet, popje.
Is die kerel een soort beatmuzikant?
Paul? Die krijgt zelfs geen melodie uit een platenspeler.
Wat doet hij dan? - Van alles. Hij is een echte ritselaar.
Eén vraagje, met hoeveel vertrekt Christine hier vandaag?
Honderd piek.
Tien procent van de eindvergoeding. - Twee.
Vandaag tweehonderd.
In orde.
En achthonderd bij publicatie.
Maar hoe ga je ons bewijzen dat het verhaal van Christine waar is?
Omdat het dat is.
Omdat je een miljoen geruchten hebt gehoord over haar en Profumo
en waar rook is, is vuur.
Wil je hen uitleggen wat smaadrecht is, Alan?
Mijnheer Profumo is een miljonair.
Als we iets afdrukken dat niet waar is,
zal hij ons aanklagen.
Sorry, Christine. Het komt neer op zijn woord tegen dat van jou
dat er niets is gebeurd tussen jullie.
Maar...
Ik heb dit nog.
Goed.
Heel goed.
We houden dit hier, voor de veiligheid.
Ik kan niet geloven hoe ze zo gemakkelijk
zo maar tweehonderd pond gaven.
Ieder de helft, zoals afgesproken.
Potverdomme.
De vlotste honderd die je ooit hebt verdient en er komt nog meer.
"Christine Keeler, Mijn Verhaal."
Kan niet wachten om het te zien.
Bedankt.
Paul heeft gelijk, dit is een eenmalige kans.
Modellenwerk, reclame...
Misschien zelfs televisiewerk.
Je moet lessen dictie overwegen, om correct te leren praten.
Christine. Concentreer je. - Ik ben me aan het concentreren.
Mag ik daar ook een plakje van? - Daar krijg je puisten van.
De pot op ermee.
Je bent twintig, het is tijd om aan je toekomst te denken.
Zoals ik met Peter,
wel, niet precies hetzelfde, want hij bezorgde mij een flat.
Maar zoals ik tegen Alan zei,
als Christine het juiste doet, waar is Profumo dan nu?
Hij neemt het ervan in zijn herenhuis
en schuift geen ring rond haar vinger, dat is zeker.
Wat?
Profumo kreeg wat hij wilde, waarom zou jij minder doen?
Wanneer heb jij met Alan gepraat?
Waarom ben jij zo boos? We hebben enkel gepraat.
Het is niet aan jou om je verhaal te vertellen, hebzuchtige trut.
Het heeft niets met jou te maken. - Natuurlijk wel, verdomme.
Zo ken ik je weer, je was altijd al jaloers op mij.
Dat had je gewild.
Sinds Murray heb jij altijd al willen hebben wat ik heb.
Jij bent degene die jaloers is. Nu de kranten interesse
tonen in mijn kant kun je dat niet verdragen.
Kom op, kalmeer een beetje, dames.
Ja, ze hebben allemaal interesse voor jou en je wonderlijke acteercarrière.
Ik ben meer actrice dan jij ooit model zal zijn, liefje.
Zo is het genoeg. De buren hebben al genoeg gehoord de laatste tijd.
Waar gaat dit allemaal over?
Die teef heeft gepraat met de Sunday Mirror over jou en mij.
Jij bent niet de enige die een verhaal te vertellen heeft.
En waarom niet? Jij hebt al toegehapt.
In godsnaam. - Wat denk je dat je aan het doen bent?
Alles wat ik je ooit geleend heb, wil ik terug hebben.
Wat bedoel je, toegehapt? - Laat mijn spullen met rust, stomme koe.
Christine. - Ga van me af.
Dit is serieus, jij stomme meid.
Wat heb je de kranten verteld? - Hoezo zijn dat jouw zaken?
Laat me los.
Doe nou rustig, kleine schat, ik probeer het voor je op te nemen
voordat je weer eens iets doet waar je spijt van krijgt.
Scheer je weg, Stephen. Het is mijn leven.
Ik ben geen vijf jaar meer. Ik ben je huisdier niet,
dat je aankleedt en vertelt wat het moet doen en wie het moet neuken.
Ik probeer je te helpen, kleine schat.
Ik mag hier toch een tijdje blijven slapen? - Tuurlijk popje, is alles in orde?
Dat komt wel. - Je blijft dus een tijdje?
Sorry, ik kan helpen met de huur en zo.
Ik ga rijk worden.
Hallo, Bill.
Stephen. Alles in orde?
Ja, sorry dat ik je zo laat nog stoor.
Wel, er bestaat geen makkelijke manier om je dit te vertellen,
Christine en Mandy zijn met een verhaal naar de Sunday Mirror gegaan.
Wat hebben ze precies gezegd? - Dat kun je je wel inbeelden.
Leven en liefdes.
Juist.
Ik regel het natuurlijk aan deze kant,
maar ik vond dat je het moest weten. - Ik snap het.
Bedankt, Stephen. Heel informatief.
Juist, ja.
We houden contact.
Goedenavond.
Alles in orde?
Moet ik jouw hand spelen?
Het is iets stom. Ik moet een paar telefoontjes doen.
Doe maar, schat.
Je hebt gelijk.
Misschien moeten we wettelijk advies inroepen.
In orde.
We praten morgen verder. Bedankt. - Wettelijk advies?
Het is gewoon iets triviaal vermoeiend.
Ik moet die verdraaide toespraak echt afwerken, schat.
Als je een publiek wilt, lieveling, oefen dan maar.
Ik ken wel iets over camera's.
Wat zou ik zonder jou beginnen?
Na jou, Christine.
Christine, wanneer is de affaire begonnen?
Je begrijpt toch Stephen, dat als parlementslid in functie,
alle wettelijk advies dat ik kan geven, strikt informeel is.
Begrijp ik volkomen. - Vertel je dit niet verder, oude man?
Goede God, nee. Ik zwijg als het graf.
Kom binnen.
We zitten in een moeilijk parket.
Wat betreft de minister van Oorlog,
heb je gehoord dat hij...?
Kom binnen.
Jack Profumo heeft een verhouding gehad.
Verdorie.
Onze excuses voor de chaos, John,
onze zoon gaat morgen terug naar school. - Harrow, neem ik aan?
Eton, eigenlijk.
Waarom Eton, Jock? Waarom niet naar onze alma mater?
Mark is de zoon van Vee uit haar eerste huwelijk.
Ik beslis het wel van zodra David oud genoeg is om naar school te gaan.
Dit is een verdomd slecht moment. - Het is vreselijk.
We zitten tot aan onze lippen in spionnen en homoseksuelen,
de pers huilt om bloed,
de Eerste Minister is zo goed als een eunuch in een bordeel.
Daarom wil de Mirror de pot laten overkoken met mij en dat meisje.
Ze blijven het opstapelen.
Daar ben ik het mee eens, laat de EM zwak overkomen,
terwijl je een goede mededinger voor het leiderschap afmaakt.
Ik voel me gevleid dat je me zo ziet. - Bespaar me je blos, Jock.
Je weet dat de partij naar jou kijkt.
Daarom is het essentieel dat je volkomen eerlijk met me bent.
De regering kan niet nog een schandaal overleven.
Wat er ook gebeurd is tussen jou en dat wicht...
Er is niets gebeurd.
Absoluut niets.
Ik heb een glas of twee gedronken bij Ward, het meisje was daar ook.
Ik kan niet zeggen dat ik haar niet heb bekeken. Maar dat is alles.
Op mij komt het over alsof na die schietpartij
het arme wicht een kans zag om een paar pond te verdienen
en nu springt de verdomde Mirror op de kar.
En ze zullen niet rusten tot er een socialistische regering aan de macht is
met hun vod als nationale lijfblad.
John,
jij en ik zijn aan dezelfde bodem ontsproten,
van school naar het regiment, Harrow, Brasenose, Northamptonshire.
Jij bent in mijn voetsporen getreden.
Ik geef je mijn woord.
Er is geen verhouding geweest.
In godsnaam Jack, kom naar bed.
Ik kom.
Wat wilde John?
Gaan ze de EM de laan uitsturen?
Nog niet.
Waar zijn ze naartoe?
Je familie?
Naar Suffolk voor een paar dagen.
Het platteland.
Ik kan het platteland niet uitstaan. Het is saai.
Hou jij ervan?
Wat is er?
Een wimper. - Is zoiets duur?
Nee, maar je wilt toch niet dat je vrouw het ontdekt?
Schat, de huishoudster verschoont het bed. - Maar wat zal de huishoudster denken?
Niets. Ze wordt niet betaald om er iets van te denken.
O, God.
Is er iets mis met de telefoon? - Nee, het is de vervormer.
De Eerste Minister wil me spreken.
Ik denk dat u gelijk hebt om u zorgen te maken, mijnheer.
Het is een klein wapen, maar als de Duitsers het mogen hebben,
zullen de Amerikanen een deel van de controle afstaan.
Ze zullen het enkel gebruiken voor zelfverdediging.
Het is een korte... sorry, mijnheer.
Ja, het is een systeem voor korte afstand.
Een potentiële kernkop.
Jawel, mijnheer.
Ik kon het niet geloven. - Ja, mijnheer. Nee, nee.
Ik, in dat prachtige huis.
Je hebt een hele weg afgelegd vanaf Wraysbury, Christine.
Nog niet de helft.
Kwam het door de baby,
dat je thuis wegging en naar Londen kwam?
Hoe weet jij dat? - Velen rond Staines herinneren zich jou.
Waarom? Wat zeggen ze dan?
Het kan niet makkelijk voor jou zijn geweest. Zestien en zwanger.
Iedereen die overdreven reageerde.
Het leek op het einde van de wereld.
Ik heb alles geprobeerd.
Hete baden, gin.
Wonderolie, maar daar moest ik van overgeven.
Uiteindelijk gebruikte ik een pen.
Stom.
Ik had kunnen sterven.
Hij leefde nog zes dagen in het ziekenhuis.
Peter.
Sweet sixteen, niet?
En de vader?
Was het die mooie kerel uit Ghana?
Neen.
Het was een plaatselijke jongen, een vriendje.
Ik weet zeker dat ze je thuis iets anders zullen vertellen.
Je gaat toch niet schrijven dat het de andere was?
Je mag niet in de krant zetten dat ik een zwarte baby kreeg.
Mijn moeder zou het besterven.
Je bent al te vriendelijk, mevrouw.
Pak maar wat suiker.
Ik verwacht Christines vader terug van zijn werk.
Ik dacht dat Chrissies vader overleden was, mevrouw Huish.
Ted. Haar stiefvader.
Ze noemde hem altijd pa, mijnheer...
Noem me maar Lucky, zoals iedereen.
Ik wil je niet ophouden.
Je hebt het hier heel knus gemaakt.
Christine heeft me nooit verteld dat het zo gezellig was.
Ze heeft het nooit gemogen.
Ze heeft een smaak voor de fijnere dingen.
Dat is zo waar. Een smaak voor de fijnere dingen.
Zo is Christine.
Waar kan ik haar tegenwoordig vinden?
Jij kunt rond flaneren in Londen.
Onze naam is besmeurd in Wraysbury. Ik kan nergens naartoe.
Nu dagen er zelfs zwartjes op, aan onze deur.
Mam. - Je zei dat je met iemand zou praten.
Wat verwacht je dat ik doe? - Het staat vast al in de krant.
Ik weet niet of Lucky naar de krant ging.
Hij zou om het even wat zeggen, als hij denkt dat het me kwaad toebrengt.
Je bent de helft van de tijd weg.
Je vertelde hem toch niet waar ik woon, of wel?
Drie dagen geleden belde ik nog.
Het spijt me. - Nee, Christine.
Ik zei toch dat ik spijt had.
Wat zei Stephen tegen je aan de telefoon?
Hij wilde dat we het zouden goedmaken.
Eén van zijn vredesbesprekingen.
We zitten hier allemaal samen in, kleine schat.
Luister niet naar hem, Chrissie. Ik ben het kotsbeu, eerlijk gezegd.
Je weet hoe Stephen is, hij krijgt altijd alles van je gedaan.
Net een slangenbezweerder of zoiets.
Sta niet toe dat Stephen je op andere ideeën brengt.
Waarom zou ik? De Mirror betaalt me een fortuin.
Hoewel ik niet zeker weet of het dat waard is, eerlijk gezegd.
Ze blijven maar vragen stellen over mij en Johnny, mij en Lucky.
God weet wat de mensen zullen denken als het verhaal uitkomt.
Wie kan het wat verdommen wat de mensen denken?
Je hebt er geen idee van, wat de mensen me verwijten.
Wat met dat meisje bij Murray met de dikke enkels?
Tania?
Ze snoerde haar tieten zo hoog op
dat niemand ooit naar haar benen keek.
Geef hen een beter verhaal om af te drukken. Hoe zit het met al die smerige feestjes?
Dat heb ik hen al verteld. - Cliveden, al die hoge heren?
Het triootje dat we deden met dinges?
Ze blijven maar vragen of iets had met Eugene.
Zie je wel. Tania.
Als ze kijken naar Eugene,
zullen ze alles vergeten over Lucky.
Heb je dat gedaan?
We hadden allebei zoveel gedronken, dat ik het niet meer zeker weet.
Net als een vals muntstuk in een bingokast duwen.
Het is echt saai zonder jou.
Waarom kom je niet naar Paula? Dat vindt ze vast niet erg.
Hoe meer zielen...
Maar dat gedoe met de krant,
je kunt het geld niet teruggeven, Christine.
Ik heb alles uitgegeven. En nog meer trouwens.
Geef ze dan wat ze willen. Al de sappige details.
Het was in hetzelfde weekend dat ik John Profumo leerde kennen.
Eugene en ik hadden samen een paar flessen whisky leeg gemaakt.
Wacht even, ging je naar bed met Ivanov in Cliveden?
Nee, in Stephens huis. Wimpole Mews.
Eugene gaf me een lift terug naar Londen.
Er was niemand anders in de buurt.
Dus op dezelfde dag dat je Profumo ontmoette aan het zwembad op Cliveden...
Nee, dat was op zondag. Toen zagen ze elkaar bij het zwembad.
Eugene en Jack, bedoel ik.
De zwemwedstrijden. Gewoon wat dollen.
Eugene gaf me een lift terug
en zoals ik zei, whisky.
Van het een kwam het ander en...
Het is allemaal wat wazig, eerlijk gezegd. - Dat was nogal een weekend, Chrissie.
Profumo en Ivanov. Twee voor de prijs van één.
Het is maar één keer gebeurd.
Misschien was hij bang om betrapt te worden.
De ambassade van de Sovjet-Unie. - Ja, hallo, goddank.
Ik heb zonder succes het nummer van kapitein Ivanov gebeld.
We zouden gaan lunchen met Lord en Lady Addenhall.
Wilt u kapitein Ivanov spreken? - Klopt. Ik ben dokter Stephen Ward.
Hallo? - Hij is momenteel niet hier.
Kunt u me zeggen of hij vandaag in de ambassade zal zijn?
Later misschien.
Prachtig. Zou u hem een boodschap kunnen geven?
Van Ward, ja? - Ja, bedankt.
Tot ziens.
Ik dacht niet aan wie er in de flat was, toen John langskwam.
Zo gaat dat bij Stephen.
Alles ongedwongen.
Was Ivanov er toen Profumo daar was? - Ben je daar zeker van?
Ze kwamen elkaar op de gang tegen.
Eugene ging naar buiten toen Jack binnen kwam.
Of andersom.
Mag ik nu gaan plassen? - Over vijf minuten.
Stelde Ivanov vragen over Profumo,
over hoe intiem jij was met de minister van Oorlog?
Kan ik me niet herinneren.
Stephen maakte er wat grapjes over, een bed-conversatie.
Zoals toen...
wat er in Berlijn gebeurde, een tijdje terug.
Toen de muur werd opgericht?
De communisten die de muur bouwden die West en Oost Berlijn verdeelde.
Ja, dat denk ik wel.
Toen werden er wat grapjes rond gemaakt.
Zoals, zoek uit wat er gaande is, Eugene wil het dolgraag weten.
Plagerig.
Iets over kernkoppen.
Ja, daar vroeg Eugene naar.
Naar kernkoppen in Berlijn?
Ja, ik denk dat het dat was.
Vraag Profumo wanneer ze kernkoppen gaan plaatsen in Berlijn.
En heb je dat aan Profumo gevraagd?
Natuurlijk niet.
Het was een grapje. - Een grap? Hoe wist je dat?
Omdat hij het al smalend zei. - Ja, maar dat is wat Ivanov zei.
Ben je zeker?
Vraag Profumo wanneer het Westen kernraketten naar Berlijn brengt.
Heel zeker.
Zoiets, toch.
Er zijn wat ontwikkelingen in het Keeler-verhaal.
We moeten elkaar daar zeker over spreken.
Liefje.
Het is altijd open, dat weet je.
Is Eugene een spion?
Hemeltje, mag ik eerst koffie zetten?
Je maakt er altijd grapjes over, Stephen. Is hij dat?
Kleine schat,
iedereen die voor de Russische ambassade werkt is een verdachte, zullen we zeggen.
Daar ging ik altijd van uit met Eugene.
Net zoals MI5. - Ben jij een spion?
Marihuana, kleine schat. Paranoia is een symptoom van teveel gebruik.
Hou erover op.
Al de mensen die je kent, alles wat je over hen weet, de partijen,
de enveloppen die je me laat bezorgen, officiële aangelegenheden.
Aan welke kant sta jij, Stephen?
Ik denk dat die krantenjongens vergif in je oor hebben gedruppeld.
De wereld is een ingewikkelde plaats,
meer ingewikkeld dan jij je kunt voorstellen.
Kleine schat,
ik sta aan jouw kant.
Dat is alles wat je moet weten.
Je weet toch dat we aan dezelfde kant staan.
Maar is het is een goed verhaal voor de kranten, veronderstel ik.
Een Rus, spionage.
Maar je moet Jack er niet in betrekken.
Dat zou een vreselijke vergissing zijn. - Waarom moet ik zwijgen over Jack en mij?
Het is gebeurd. - Natuurlijk.
Maar zo werkt het niet in de wereld, Christine.
Een man die zo rijk en machtig is als Jack Profumo,
kan jou het leven heel zuur maken.
Er zijn andere manieren om de situatie in jouw voordeel om te zetten, kleine schat.
Kijk me aan.
Je kunt een prachtig leven hebben,
je kunt het allemaal afbreken, iedereen neuken die je wilt, op elke manier,
zo lang je de grote regel maar in gedachten houdt.
Breng het niet naar buiten.
Steek die lijn niet over.
Ik heb precies geleefd zoals ik dat wilde en dat kan jij ook.
Maar het is al te laat.
Ik heb hen alles verteld.
Jij bent het eerste meisje niet dat haar verstand verloor
voor een aanbod om haar verhaal te verkopen.
Zeg hen gewoon dat je hebt overdreven over Jack.
Dat je de waarheid wat hebt opgesmukt.
Hoe zit het dan met zijn briefje? Dat hebben ze in hun kluis.
Hij noemt me daarin lieveling.
In godsnaam Ward, ik weet niet meer hoeveel briefjes ik haar stuurde.
Laat het ophouden. Ik kan niet meer met je praten.
Eén moment, alsjeblieft.
Detective Sergeant Burrows. - Dit is dokter Stephen Ward.
Heb je een momentje?
Ik hoopte dat we over Christine konden praten.
Blauw.
als het om kiezers gaat. - Het zijn commissieleden.
Een kleine gunst.
Arme jij, je ziet er uitgeput uit.
Erg uitgeput. - Dank je wel.
Sorry dat ik je verwaarloosd heb, schat.
We moeten alle zeilen bijspannen op het moment,
rampen in overvloed,
de oppositie doet zich tegoed als ratten aan een lijk.
De EM geeft niet bepaald een geïnspireerde leiding.
Iemand moet zich laten gelden.
Dan is deugdzaamheid haar eigen beloning.
Misschien zelfs het leiderschap van de partij.
Heel erg Lady Macbeth. - Het is een grote rol.
Als het iets anders is, Jack... - Dat is het niet, beloofd.
Het werk is al meer dan genoeg.
Omdat ik meende wat ik zei.
De laatste keer was echt de laatste keer voor mij.
Dat weet ik.
Mijn liefste, ik beloof het je.
Christine.
Christine, ik hou van je, dat weet je.
Christina.
Hoe wist hij verdomme dat ik hier was? - Christine, ben je daar?
Iedere keer als ik denk dat ik ben ontsnapt, komt hij alles verknoeien.
We weten wie hem het adres gaf.
Hallo. Is dit Detective Sergeant Burrows?
Hier Christine Keeler.
Stephen.
U moet iets doen, mijnheer Burrows, voor hij een pistool trekt, zoals Johnny.
Ik dacht dat ik hier veilig zat. - Er is geen teken van hem.
We zullen kijken of we hem kunnen vinden, meisjes.
Maak jullie maar geen zorgen.
In feite, Christine, heeft dokter Ward met ons gepraat
over je afhankelijkheid van cannabis.
Weet je zeker dat Aloysius Gordon niet hier was voor een reden?
Ik heb begrepen dat hij een gekende cannabisgebruiker is.
Wat is Stephen van plan? Zich daarmee moeien.
Hij is bezorgd om Christine.
Misschien dat een gesprekje met een drugsagent je tot rede zou brengen.
Wat een onzin. Bezorgd?
Stephen stuurde me naar Notting Hill om wiet te kopen.
Hij is de enige reden dat ik dat spul rook.
Ze heeft gelijk. Stephen doet allerlei dingen.
Je moet met hem gaan praten, niet met ons.
Kinky seks, seksfeestjes.
Wij zijn jonge meisjes.
Dat windt Stephen op,
meisjes oppikken en hen introduceren bij mannen.
Serieus?
Hij leek erg bezorgd om jouw welzijn.
Geloof je hem en mij niet? - Dat is niet wat ik zeg.
Hij stelde me voor aan John Profumo. De politicus?
En aan een spion, een Rus.
Hij liet me heen en weer gaan tussen hun beiden.
Het gaat een groot verhaal worden in de Sunday Mirror.
Dat werpt een heel ander licht op de zaak.
Ben je bereid om daarover een verklaring af te leggen, Christine?
Ik was een naïef klein meisje,
met meer macht dan ik ooit van had durven dromen.
Je ruikt zoals mijn moeder.
Maar uiteindelijk was het niet genoeg om ons allemaal te redden.
Archie, geef me een directe lijn met Hollis, wil je?
Ja, MI5. Welke andere Hollis ken je?
Er waren grotere machten aan het werk, zie je.
De machten die de wereld echt laten draaien.
En vriendschappen, waarvan je dacht dat ze voor altijd zouden duren
verdwenen gewoon in het niets.
Stephen was dan misschien de poppenspeler
maar hij trok niet meer aan de touwtjes.
Toch niet meer aan die van mij.
En degenen die dat wel deden,
waren erop gebrand ons allemaal te vernietigen.