Als ik me niet gebukt had, had de kogel me geraakt.
Johnny wilde me doden.
Dit is fout, het is opgezet spel. Christine, ik zou je nooit iets aandoen.
Ken je dat meisje, Jack? Christine Keeler?
Bezorg me een directe lijn met Hollis. Ja, MI5. Welke andere Hollis ken je nog?
Als het proces voorbij is, zal het circus verder trekken.
Nu is het tijd om geld op te strijken, Christine.
Jij bent het eerste meisje niet dat haar verstand verloor
voor een aanbod om haar verhaal te verkopen.
Zeg hen gewoon dat je hebt overdreven over Jack.
Hoe zit het dan met zijn briefje?
Hij noemt me daarin lieveling.
Stephen stelde me voor aan John Profumo, de politicus.
En een spion, een Rus.
Hemeltje.
Het gaat een groot verhaal worden in de Sunday Mirror.
Als meisje had ik ook zo mijn dromen toen ik opgroeide.
De gewone dingen.
Een huis, een familie, een echtgenoot.
Wakker worden, schat.
Je moet wakker worden. De telefoon.
Daarna droomde ik van weglopen, ontsnappen naar Londen, om geluk te vinden.
Ik veronderstel dat ik het bewijs ben dat dromen echt kunnen uitkomen.
Maar dat doen nachtmerries ook.
Mijn ergste nachtmerrie is altijd dezelfde.
Ik zit gevangen.
Gevangen op een vreselijke plaats waaruit je niet kunt ontsnappen.
Ik schreeuw en ik schreeuw, maar ik heb geen stem.
Goddank kun je altijd wakker worden.
Zelfs uit de ergste nachtmerrie die je ooit hebt gehad.
Of niet?
Vertaling: Dweez
Goed, hoofd naar beneden, kijk omhoog door je wimpers.
Mooi zo. Prachtig. Omhoog kijken.
Schitterend. Strekken die arm.
Prachtig, schitterend. Zo blijven zitten.
Ontspan je mond, zodat er twee vingers tussen je tanden zitten.
Prachtig, zo is het goed.
Perfect.
Drie foto's.
Zet in het verslag dat ze gestolen werden uit mijn flat.
Als die foto's gelekt worden naar de pers,
kan de regering vallen.
Er is er één van de minister van Oorlog, mijnheer Profumo met een meisje.
Christine Keeler.
Een ogenblikje, mijnheer.
Het spijt me van de inbraak bij jou, dokter Ward.
Je hebt momenteel weinig geluk, nietwaar?
Met de schietpartij en zo. - Zoals ik al aan je man uitlegde,
kan de nationale veiligheid mogelijk op het spel staan.
Ja, zoiets hebben we ook al gehoord van Christine.
Kin naar beneden.
Kijk omhoog en door je wimpers. Schitterend.
Hallo.
Ja, prachtig, zo houden. - Het is Stephen, hij wil met je praten.
Zeg dat hij moet wachten. - Zeg hem dat maar zelf.
Hij zei dat het dringend was.
Sorry dat ik stoor, hoor.
Dit is Mandy.
Kim fotografeert me thuis voor de Mirror. Het verschijnt vlak na het proces.
Wat ben jij een slimme meid. - Schitterend.
Ik heb nog nooit eerder een vrouwelijke fotograaf gezien.
Bedankt, Mand.
Naar hier kijken.
Profumo.
Wigg. Mevrouw Castle.
Smerige charlatan.
We hebben hem, Barbara. Op heterdaad betrapt.
Vertel me meer. - Er valt meer te vertellen, geloof me.
Mijn mol uit Fleet Street leverde goed werk.
Zijn dagen zijn geteld.
Minister. - Hollis.
Het gaat over die affaire met juffrouw Keeler.
We moeten een publicatie- verbod uitvaardigen.
Om te beginnen voor de Sunday Mirror, daarna voor alle andere kranten
die overwegen deze belachelijke nonsens te publiceren.
Een ogenblik, Minister.
Publicatie tegenhouden, op welke grond?
Wat kan een tienermeisje, dat haar levensverhaal aan de kranten verkoopt,
mogelijk te zeggen hebben dat de nationale veiligheid kan bedreigen?
Weet ik veel. Ik heb haar al maanden lang niet meer gezien.
God weet aan welke smerigheid dat vod haar naam aan heeft verbonden.
Een publicatieverbod is een extreem serieuze maatregel.
Die is bedoeld als een soort valnet
om regeringsleden te behoeden voor schandalen in de pers.
Nee, natuurlijk niet. - Wat met kapitein Ivanov?
Ivanov?
Laat maar. Ik weet dat het bevestigen noch ontkennen is met jullie,
maar ik hoorde dat MI5 hem beschouwt als een bedreiging voor de veiligheid.
Dat is correct.
Jij wilde dat dat juffrouw Keeler met haar waren zou paraderen voor de Rus.
Om hem vatbaar te maken voor de mogelijkheid tot afpersing,
wat niet meer dan redelijk is, dat deed Moskou al jaren met onze jongens.
Dat is misschien uw interpretatie Minister,
maar ik verzeker u dat we u enkel weg wilden houden van dokter Ward.
Het had niets te maken met die jonge vrouw,
vermits we geen idee hadden dat u gek genoeg zou zijn
om intiem met haar te worden. - In Godsnaam, Hollis.
Waarvoor dachten jullie dan dat ik daar was? Rugpijn?
Geen wonder dat de EM denkt dat MI5 een bende onbekwamen is.
Als je Ivanov hebt kunnen laten overlopen,
dan is Christine Keeler, die de naam van een agent uitkraamt in de kranten
verantwoordelijk voor het laten mislukken van de hele operatie.
Een publicatieverbod is de enige manier om dat te voorkomen.
Bedankt voor uw bezorgdheid.
Maar nu Ivanov terug naar Moskou is, speelt hij niet meer mee.
Het is dus niet nodig om wat voor verhaal ook tegen te houden
dat juffrouw Keeler wil vertellen. Publiceer het en u bent verdoemd.
Hollis.
Ik wil dat dit strikt vertrouwelijk blijft.
Die affaire tussen Christine...
Tussen juffrouw Keeler en mezelf.
Dat is precies wat wij doen.
Moet het niet een beetje ingenomen worden? - Dat is de stijl, Chrissie.
Zo wordt het gedragen.
Winkelen geweest?
Iets van ons voor op het proces van Johnny Edgecombe.
Mooi.
We moeten het imago van Christine verbeteren nu we haar werk geven.
Heel mooi.
Jullie moeten er op je best uitzien in de rechtszaal.
Herinner me er niet aan. Ik word misselijk als ik eraan denk.
Het komt wel goed. We kunnen oefenen, als je dat wil.
Jij in de getuigenbank en ik ben de raadsman.
Wel, dan ben ik de rechter.
Het zal hetzelfde zijn als bij de magistraten, nietwaar?
Vragen over Johnny die op me schoot. - Natuurlijk.
Je bent een slimme meid, geef gewoon antwoord,
maar denk aan al de rest waar we over hebben gepraat.
Het kan geen kwaad om er wat Profumo bij te halen, een beetje Ivanov.
Maak iedereen nieuwsgierig om het complete verhaal te lezen.
Ze zullen dol op je zijn.
Schat, wat goed. Wacht hier even.
Iemand wil je de tekening tonen die hij gemaakt heeft.
In vredesnaam, is het mogelijk om wat privacy te krijgen?
Sorry.
Sorry voor mijn gedrag.
Kleine schat.
Enkel jij en de narcotica-afdeling?
Stephen, jij vertelt graag verhaaltjes over mij tegen de politie.
Ik kan hetzelfde zeggen.
Dankzij jou en Mandy schijnt sergeant Burrows te denken
dat Wimpole Mews een kruising is tussen het Kremlin en een neukpaleis in Soho.
Ik heb nooit iets gezegd dat niet waar is.
Het leven is te kort om wrok te koesteren, kleine schat.
Zullen we erover ophouden?
Vermits je niet wilt luisteren over de hoeveelheid wiet die je rookt,
zou een gesprekje met de wet je misschien kunnen wakker maken.
Maar ik besef dat het mijn zaken niet zijn.
Koffie graag, popje.
Komt eraan. - Tenzij je aan het minderen bent.
De foto's die ik heb van Cliveden, die van Eugene,
van hem met jou, met Jack...
Nam jij die mee uit Wimpole Mews? - Ik ben niet in Wimpole Mews geweest.
Misschien nam Eugene ze mee. Vraag het hem eens.
Hij is weg. Heb je het niet gehoord?
Teruggeroepen naar Moskou. Hij belde zelfs niet ter afscheid.
Meen je dat? Arme Steve, iedereen gaat er vandoor.
Als je niet oplet, heb je straks je geen vrienden meer.
Alsjeblieft, liefje.
Misschien wilde Eugene de foto's van jou als herinnering.
Jack.
Is hij boos op me?
Niemand is boos op jou, schat.
Maar voor het proces van Johnny zou Jack heel graag
een alternatief willen bespreken voor jouw verhaal in de Sunday Mirror.
Bedoel je me laten zwijgen?
Waarom kies je zijn kant? - Het is geen kwestie van kanten.
Waarom zou je onnodige problemen veroorzaken voor Jack of jezelf?
Waarom kan iedereen niet krijgen wat hij wil?
Weet ik niet. Jij zegt één ding en Paul zegt iets anders.
Het wordt allemaal een beetje...
Om eerlijk te zijn, het voelt alsof er woorden in mijn mond worden gelegd.
Door de kranten, bedoel ik.
Wel, zo zie je maar. Vertrouw me, kleine schat.
Het laatste wat Jack wil, is dat jij geen geld krijgt.
Jij zit misschien in de beste positie van allemaal.
De missionarishouding?
Van twee walletjes eten.
Ik ben vrijdag vrij. Ik heb een vrije avond.
Vrijdag ligt moeilijk.
Ik zal je op de hoogte houden. Pak je je geschenk niet uit?
Je hebt me afgeleid.
Prachtig.
Heel mooi. Bedankt.
Hopelijk vind je het leuk. Het is moeilijk iets voor je te kiezen.
Ik zei toch dat ik niets wilde. - Je bent een lief meisje.
Mijn moeder,
die heeft niet veel.
Ik wil haar helpen, weet je.
Haar af en toe iets geven, als ik kan.
Het lijkt op een verhouding hebben in het midden van station St. Pancras.
Heb je ooit aan een eigen plek gedacht? - Bied je dat aan?
Misschien wel.
Ik laat je iets weten over vrijdag.
Als er geen affaire was,
waarom wil je dan een financiële overeenkomst met die jonge vrouw?
Ze heeft me in de tang, Derek.
Dat verhaal kan me compleet afmaken.
Mijn carrière, mijn familie. Maar afgezien van dat allemaal,
wil ik mijn arme vrouw dat niet aandoen.
Dat is zo. Maar de niet onaanzienlijke reputatie van de firma
is gebaseerd op ons succes in het behandelen van smaadzaken.
Als het verhaal niet waar is,
kunnen we, als jouw advocaten, de kranten waarschuwen.
Het gaat niet enkel om het verhaal, het is die verdomde rechtszaak.
Als die arme meid de leugens napraat van Fleet Street in de getuigenbank,
mag elke krant te lande verslag uitbrengen over wat ze zei
zonder te moeten vrezen voor smaad. En modder blijft plakken, wordt gezegd.
Dan kan ze net zo goed een avond in het Palladium boeken.
Goed dan.
Mijnheer Profumo weet welk bedrag uw cliënt zal laten schieten
als ze haar verhaal terug trekt in de Sunday Mirror.
Het is niet alleen het artikel.
Als Christine wil zwijgen over alles wat er gebeurd is,
zal ze heel wat andere kansen opgeven, die zich zullen voordoen.
We bekijken de totale som daarvan.
Mijn cliënt waardeert de tol die dit gevraagd heeft van juffrouw Keeler,
het zou redelijk zijn voor haar om vakantie te nemen direct
na het proces van John Edgecombe.
Wij willen dat, samen met andere uitgaven bekostigen,
zo lang juffrouw Keeler ermee instemt onbereikbaar te blijven.
Onbereikbaar?
Er volgen geen kranteninterviews meer of welk ander contact ook met de pers
na het proces van John Edgecombe.
Een lange vakantie, van zodra het voorbij is, in het buitenland.
En geen contact meer met Marilyn Rice-Davies.
Dat meen je niet.
Je vraagt wel heel veel, Derek.
Christine zal heel wat moeten opgeven als ze daar allemaal mee instemt.
Ze overwegen een bedrag.
Geweldig.
Maar het is niet eerlijk. Het overkwam mij, ik was erbij.
Moet ik voor altijd mijn mond houden?
Dat zegt niemand. Een jaartje of twee.
God. - Misschien een paar maanden.
Wat zijn een paar maanden nu?
Maar dat Mand en ik elkaar niet meer mogen zien, waarom willen ze ons uit elkaar halen?
Jullie twee zijn een gevaarlijke combinatie.
Ik moet hen een antwoord geven, Chris. Wil je het geld of niet?
Je moet zien waar Jack woont. Net Buckingham Palace.
Als ik mijn moeder een huis kan kopen dat net zo mooi als één kamer daar,
dan zou het dat waard zijn.
Drieduizend.
Met de helft daarvan koop je al iets voor je moeder.
Denk je echt dat ze dat gaan betalen? - Je zei al dat Profumo rijk is.
Het is niet alleen de 800 opgeven van dat artikel, Chrissie.
Ze willen je het land uit hebben, vlak na het proces van Johnny,
plus toekomstig inkomen. Dat besteedt hij vast aan manchetknopen alleen.
Vijfduizend.
Brave meid.
Volgens de raadgever van juffrouw Keeler vraagt ze vijf.
Ik denk dat dat redelijk is.
Het is beter dat de mensen van dokter Ward
die betaling regelen, denk je niet?
Mam? Ik heb goed nieuws, dat wilde ik je persoonlijk vertellen.
Nee, ik zeg niets. Ik vertel het je wel als ik je zie.
Goed nieuws.
Ja, het is een verrassing. Een geschenk.
Goed, tot binnenkort.
Vijfduizend.
Niet mis, hè?
We moeten het geld krijgen van de advocaat van Stephen.
Je vriend wil zijn handen niet vuil maken.
Wat maakt dat uit, zo lang we het maar krijgen.
Daar drink ik op.
Wacht.
Moet ik nog steeds naar zijn proces gaan? - Ja, natuurlijk.
Maar jij hebt al de hele dag tegen advocaten gepraat, en zo.
Dat is niet hetzelfde als een getuige zijn, Chrissie.
Ze kennen elkaar verdomme toch allemaal. - Daar heb je gelijk in.
Het loon voor de zonden. - Bedankt, Bill.
Mijn vertegenwoordiger handelt het verder wel af.
Ik weet zeker dat Jack me ooit zal terugbetalen, als de rook is opgetrokken.
Ik neem aan dat Mandy hetzelfde zal gaan doen als Christine?
zwijgen over onze vriendschap.
Daar twijfel ik niet aan.
Mandy's grootste talent is dat ze weet waar ze het meeste voordeel kan halen.
Sorry dat ik je zo in de problemen heb gebracht.
Mijn beste kerel, dat is niet erg.
Na al de uren dat je me behandeld hebt, om maar te zwijgen van vriendschap.
Hoewel, om helemaal gerust te zijn,
de brief die Jack naar Christine stuurde, die de Mirror in haar bezit kreeg,
die wil hij terug, om veiligheidsredenen.
Natuurlijk.
Ik zal zien wat ik kan doen.
Dank je wel.
Mooi glimlachen.
Christine en mijnheer Profumo.
Stephen was altijd al een vlotte prater.
Hij kon iedereen ompraten.
Maar, eens hij begonnen was, was hij niet meer te houden.
Stephen verzilvert normaal mijn cheques. - Maak je niet druk, ik doe het wel.
Daarom ben ik jouw manager.
Wanneer krijgen we de rest?
De afspraak was, de volle vijfduizend, vandaag.
Vijfduizend?
Dan is er een misverstand geweest. Je zei vijfhonderd, heel zeker.
Je kunt toch echt geen vijfduizend pond verwacht hebben.
Jack heeft wel lef.
Biedt me minder aan dan wat de Mirror me wil betalen.
Wat een laffe streek.
Dan wil hij niet met me praten, alsof ik een drol op zijn schoen ben.
Laat hem verrekken, Paul.
Vijfduizend pond, in ruil voor haar stilzwijgen.
Dat is afperserij.
Denk ik wel. Poging tot.
Ik kan enkel eerlijk zijn met jou, Martin.
Maar niemand zal ook maar één moment geloven
dat jij niet met dat meisje hebt geslapen. - Weet ik. Maar het is toevallig waar.
Niemand kan toch een minister van staat gijzelen met een verzonnen verhaal,
enkel en alleen omdat een krant hem tot ontslag wil dwingen.
Ik weet dat je met de EM moet praten als het gaat over ontslag.
Rustig maar.
We hebben jou nodig in de regering, Jack. Nog nooit zo erg als op dit moment.
Misschien moeten we het hoofd van het Openbare Ministerie raadplegen.
Hopelijk is de dreiging van een aanklacht voor afpersing
genoeg om de kleine slet het zwijgen op te leggen.
Ik wil zijn excuses niet horen.
Ik moet opleggen.
Christine.
Ik kan niet wachten tot het in de krant komt.
Moet ik nog iets herzien? Een paar sappige details toevoegen?
Heeft Alan je niets gezegd?
Sorry, nog geen kans gehad, baas.
We trekken het verhaal terug. - Wat?
Het is het risico niet waard.
Waarom? - Je hebt jezelf in nesten gewerkt, niet?
Welk recht heb je om in die kantoren te gaan vertellen dat ik een leugenaar ben?
Beter dat dan je duizenden ponden te zien betalen die je niet hebt
om een lasterzaak te verdedigen. Of afpersing.
Want je denkt enkel aan mij, is het niet Stephen?
Ja. Je wilt het echt niet geloven, maar dat doe ik.
Jack Profumo is multimiljonair, hij heeft de beste advocaten van het land.
Dit is te hoog gegrepen, Christine!
Wie betrok me hierin, om te beginnen? Dat deed jij.
Kleine schat, het is enkel geld. - Nee. Genoeg daarover.
Ik heb het gehad met jou.
Met jullie allemaal. Jullie zijn allemaal hetzelfde.
Goed gedaan, Ward.
Potverdorie, zeg.
Die kosten tien guineas en ik heb nog blaren.
Ik dacht dat je naar je moeder was.
Ik heb me bedacht.
Goddank kijkt niemand naar je voeten.
Behalve Stephen, misschien duw ik ze wel in zijn brievenbus.
Praat me niet van Stephen.
Ik zei toch dat je hem niet kunt vertrouwen.
Stephen denkt alleen aan wat goed is voor Stephen.
Laat de Sunday Mirror maar verrekken.
Eens dat Johnny's proces voorbij is, zullen de kranten voor je vechten.
Dan kan je zelf je prijs bepalen. - Ik wilde dat het voorbij was.
God, als Johnny naar me kijkt zoals hij deed in de magistratenrechtbank.
Ik heb je gezegd dat je nooit moet kijken.
Potverdorie, Mand.
Meid, je had kapster kunnen worden.
Daar krijg je spataders van, van al dat rechtstaan.
Maar je ziet er geweldig uit voor morgen.
Blijven lachen.
Christine. Telefoon.
Het is een kerel. Niet Lucky.
Hallo?
Hallo, dit is Christine.
Je moet uitkijken, teef. Je hebt je land verraden.
Wees voorzichtig met wat je morgen in de rechtszaal zegt.
Waar ga je naartoe? Chris.
Laat me er tenminste wat haarlak op spuiten.
Ik heb iets nodig tegen de zenuwen.
Is Darrell in de buurt?
Darrell. Wat heb je voor mij?
Voor jou niets, meisje.
Nee? Ik heb geld voor de verandering.
Ik ben je nog iets schuldig van de laatste keer.
Ga terug naar de West End, Chrissie.
Wat is er loos?
Is het vanwege Lucky? Heeft hij druk uitgeoefend?
Die broeder is een vriend. Johnny ook.
Vertel me eens iets. Heb je hem al opgezocht, sinds hij in Brixton zit?
Hij wilde me doodschieten. - Ze is gek.
Waarom denk je dat hij moet voorkomen? Hij had me kunnen doden.
Lucky zegt dat je hem vervloekt hebt, zoals je bij hem hebt geprobeerd.
Hij houdt van jou, meid.
Dan heeft hij een rare manier om dat te tonen, mij in elkaar slaan.
Als hij je niet hier houdt, zul je spoedig wegvliegen uit Notting Hill.
Toch kom je altijd terug.
Waarom is dat, Christine? Waarom blijf je nooit?
Iedereen kijkt naar een blank meisje met een zwarte kerel, iedereen.
Denk je dat zoiets goed aanvoelt? De verwijten die je krijgt?
Wie kent die verwijten niet?
Waarom was Edgecombe anders? Als we daarom niet samen kunnen zijn.
Blank meisje met een zwarte kerel.
Je denkt niet hard genoeg na. Je verandert je verhaal.
Hoe moet een man weten wat hij aan jou heeft?
Ik heb mijn verhaal niet veranderd. Ik heb je proberen te vertellen,
je vriendelijk gevraagd om me met gerust te laten, maar dat werkt nooit.
Als je niets gaf om de verwijten die je kreeg bij hem,
waarom was dat dan wel belangrijk toen je met mij was, Chris?
Waarom jij en Edgecombe?
Dat weet ik niet. - Ze weet het niet.
Ze weet niet wat ze wil.
Stop met mijn woorden te verdraaien. Dat doe je altijd.
Ik wilde bij Johnny zijn, nu goed? Ik wil niet bij jou zijn.
Waarom deed je me dit aan, Christine?
Waarom deed je me dat aan?
Waarom zit je in mijn hoofd?
Je kunt maar beter gaan, Chrissie schat.
Ik kon nergens meer naartoe.
Niet naar Notting Hill, niet naar Stephen.
Hoeveel, liefje?
Smeer 'em, walgelijke ouwe lul. Of ik bel de politie.
Vooruit. Scheer je weg.
Het is nergens meer veilig.
Ben je hier zeker van, Chrissie liefje? Je kunt in de problemen komen.
Heel zeker.
Mijnheer John Edgecombe wordt vandaag berecht voor moordpoging
in de Old Bailey.
Een onverwachte wending was dat de belangrijkste getuige van de aanklager,
het twintig jaar oude model Christine Keeler,
niet kwam opdagen op het proces.
De autoriteiten konden juffrouw Keeler niet contacteren
en weten niet waar ze momenteel verblijft.
Mijnheer Edgecombe wordt beschuldigd...
Wanneer word ik voorgeleid?
Hallo?
Mag ik wat informatie?
Waar is Christine, Mandy? - Geen idee. Sorry, jongens.
Zal jij vandaag getuigen tegen mijnheer Edgecombe?
Daarvoor ben ik hier. En ik doe altijd wat me wordt opgedragen, jullie kennen me.
Denk je dat er vandaag gerechtigheid zal geschieden, Lucky?
Ik denk niet dat er gerechtigheid zal zijn, niet zonder Christine.
Zij is de reden hiervan, niet Edgecombe. - Heb je Johnny gezien, mijnheer Gordon?
Hij sneed me, je kunt zien wat hij deed.
Maar ik heb medelijden met de man, echt waar.
Hij deed het alleen voor Christine. En ik weet hoe dat aanvoelt.
Sterke gevoelens.
De rechter besloot verder te gaan.
Wat? Zonder Christine?
Mag dat?
Het is een ongebruikelijke beslissing,
gezien juffrouw Keeler de belangrijkste getuige is van de aanklager.
Maar het betekent dat de zaak tegen jou erg dunnetjes wordt, mijnheer Edgecombe.
Uw advocaat heeft er alle vertrouwen in.
Het is goed nieuws.
Het is al lang geleden sinds ik dat kreeg.
Zullen we?
Verdorie. Misschien heeft Christine al die tijd toch aan me gedacht.
Ze wil me niet opgesloten zien.
Ik heb het nooit begrepen.
Hoe ze omsloeg. Ze wist wat ik voor haar voelde.
Ik zeg het je, die teef is gestoord.
Je weet nooit wat ze gaat doen.
Wat is dit in vredesnaam?
Heb je de EM echt je ontslag aangeboden? - Nee, natuurlijk niet.
Dat is het gebruikelijke geklets.
Vee, dat je zoiets kan denken. Je weet hoe erg Beaverbrook de EM haat.
Het is een pathetische poging om de boel op te jutten.
Sexy meisje, vind je niet?
Als je daarop valt.
In godsnaam.
Waarom doe je zo preuts?
Ze is een sexy meisje. Geef het toe.
Hebben wij elkaar niet...?
Is dat één van de meisjes die we op Cliveden hebben ontmoet?
Dat zou ik echt niet weten.
Ik klaag hen allemaal aan, Martin.
Mijn zakken zijn misschien niet zo diep als die van Beaverbrook,
maar ze zijn diep genoeg.
Ze zullen de dag nog betreuren. Ik val nog liever dood
dan vodden als de Express of de Mirror ons
laten dicteren hoe we het land moeten leiden.
Het zou me niet verbazen als ze haar verdwijning zelf hebben geregeld,
om hun oplage te verhogen.
Vind je de timing niet vreemd? - Ja, heel vreemd.
Weet je Jack, er bestaat een theorie,
dat jij dat kleine probleem zelf uit de weg hebt geruimd.
Doe niet belachelijk.
Jazeker.
Mijnheer Ward. - Goedemorgen.
Weet jij iets meer van de verdwijning van juffrouw Keeler?
Ik kan niets zeggen over juffrouw Keeler.
Voor zover ik weet maakt ze het extreem goed
en is ze zich niet bewust van alle ophef over haar verdwijning.
Waarom was ze niet in de rechtszaal? - Nog een fijne dag, heren.
Kun je niets meer vertellen, wat dan ook?
Voorzitter van de jury,
wat zegt u over de verdachte op de eerste aanklacht,
onvrijwillige verwonding met de intentie op zwaar letsel?
Wij vinden de verdachte niet schuldig.
Op de tweede aanklacht, schieten met de intentie om te doden?
Niet schuldig.
Wat zegt u op de derde aanklacht,
schieten met de intentie tot het toebrengen van zwaar letsel?
Niet schuldig.
Aanklacht vier, bezit van een vuurwapen met de intentie een leven te bedreigen?
Daarvoor vinden we de beklaagde schuldig.
Zeven jaar.
Zeven jaar omdat ik een pistool op zak had.
Ik werd erin geluisd.
Laat mijn advocaat komen.
Ik wil in beroep gaan.
Kwam Johnny vrij? - Kijk zelf maar.
Zeven jaar.
Hoe kreeg hij zeven jaar, als ik er niet was om te zeggen wat er gebeurde?
Hij had het pistool.
Hij komt niet vrij voor 1970.
Ik dacht dat hij maximum een paar jaar zou krijgen.
O, mijn God.
God, Paul, ik sta in ze allemaal.
Wat dacht je dat er zou gebeuren? Jij bent het verhaal, Chrissie.
Het enige verhaal.
Stephen, die met de Mirror praat. - Weet ik.
Ik dacht dat hij enkel met hen praatte om mijn verhaal terug te trekken.
Het gaat volledig over hem.
Verdomde smeerlap.
In een wereld die meer complex wordt en zelfs nog wreder,
is vriendschap blijkbaar een lelijk woord
en simpele menselijke goedheid, een misdaad.
Stephen heeft een heel overtuigend punt.
Het is tenslotte de rioolpers. - Je weet wat ik van hem dacht.
Hij is een goed mens, Bronwen en ook eerbaar.
Hij is walgelijk.
Ik walg van hem. Hij laat mijn huid jeuken.
Jouw vrijgezellenloyaliteit.
Hij ging er altijd prat op dat hij ons aan elkaar voorstelde.
Alsof ik één van zijn meisjes was.
Ik denk niet dat Stephen gezegd zou hebben...
Voor hen die het verschil niet kennen tussen de stoep doen in Parijs
en hun benen spreiden in een bordeel in Soho,
ben ik gewoon één van zijn modellen.
Dat dacht je moeder ook altijd.
Jij hebt me gekocht. Dit bevestigt het alleen maar.
Nee, schat.
Ik heb medelijden met Christine. Haar leven was zo veelbelovend,
maar ze was compleet doof voor mijn advies
dat het gekheid zou zijn om veel te riskeren en te verliezen
met de hartstocht van haar aantrekkelijke, maar primitieve bewonderaars.
Jezus.
Jack wordt zelfs niet vermeld.
Maar Mand wel.
Rond die tijd begon Christine geheime namiddagen door te brengen
met een bekende man die in de belangstelling staat.
De advocaten van Profumo zitten erop.
Ze zijn doodsbang dat hij hen zal aanklagen.
Jack is dus veilig, maar ze mogen van alles verzinnen over mij?
Je begrijpt het echt niet, hè Chrissie? Ik zei toch, jij bent het enige verhaal.
Jij bent wat de kranten echt willen, dit is allemaal maar vulsel.
Hoe langer je wegblijft, hoe meer ze het zullen willen.
Hoe meer ze het willen, hoe meer ze zullen betalen.
Maar vind je niet...
Het is niet jouw stijl om als onbereikbaar over te komen.
Maar het is cool. Geloof me.
Wat ben je aan te doen?
Naambordjes voor school. Ik kan beter bezig blijven.
Nanny kan die maken. - Natuurlijk kan ze dat, Jack.
Ze hebben geen namen genoemd.
Een prominente minister met een bekende actrice als vrouw?
Ze hadden net zo goed ons adres kunnen publiceren.
Niets daarvan is de waarheid.
Dat over de Rus en een veiligheids- risico zijn absolute nonsens,
je kent die meisjes, ze kunnen amper een gesprek gaande houden.
Daar zijn ze ook niet voor gewild.
Of vertel jij het maar. - Ik zweer het je, Val.
Ik weet dat in het verleden...
Dat maakt het allemaal zo oneerlijk. Ik word besmeurd door Wards leugens.
Je weet hoe hij is, dat weet iedereen.
Hij kan niet stoppen met praten, die kerel heeft verbale diarree.
Hoe dan ook, zo zit het. Ofwel geloof je me, ofwel niet.
De wagen wacht om me naar de Kamer te brengen.
Alsjeblieft Vee, praat niet met journalisten.
Geloof het of niet, maar ik ben geen complete idioot.
George, je weet dat ik achter je sta in dit alles,
maar we moeten er aandacht aan besteden.
Ik heb aan niets anders gedacht, dat kan ik je verzekeren.
Profumo neukt duidelijk in het rond als een matroos met walverlof,
maar laten we eerlijk zijn, dat deed de helft van ons,
waaronder jij vast ook. Bespaar me de details.
Ik bedoel maar George, als we de Torries willen verslaan met seks,
kan dat in ons gezicht ontploffen.
We moeten hen vanuit een andere hoek aanpakken.
Ik heb lang genoeg gewacht.
George. - Ik zie je binnenskamers.
Hou je van dansen? - Jawel.
Kunnen we ergens in de buurt gaan dansen? - Ik weet iets, hier vlakbij.
Je moet gaan pakken, Chris. We moeten een vlucht halen.
We zouden toch een paar dagen blijven. - De plannen zijn veranderd. We moeten gaan.
Naar waar? - Madrid.
Wacht even, wat is er in Madrid? - Een vlucht naar Parijs, dan naar Londen.
Daarna meer geld dat je ooit hebt durven dromen, liefje.
Vergeet een huis voor je moeder, Chrissie. Met het geld waar de kranten over praten,
koop je één voor haar, één voor jou en nog een paar op overschot.
Je hoeft je nooit meer zorgen te maken.
Hoe lang hebben we nog?
Kom mee.
Er is geen eerbaar lid in de Kamer,
noch een journalist in de persgalerij,
die de afgelopen dagen geen gerucht op gerucht heeft gehoord
over een vooraanstaand lid van de regering.
Die zelfs het fatsoen niet had om te komen opdagen.
Ik gebruik het privilegie van de Kamer met recht,
daarvoor heb ik dat gekregen,
om de minister van Binnenlandse Zaken te vragen naar de spreekstoel te gaan,
hij kent de geruchten waar ik naar verwijs over juffrouw Christine Keeler
en een lid van de Kamer
en ontkent categoriek in naam van de regering, de waarheid van die geruchten.
Christine.
Mijn eerbare vriend, het lid uit Dudley,
is vastbesloten om die geruchten uit te vergroten.
En waar dragen ze aan bij?
Een minister heeft zogezegd iets gehad met een extreem mooi meisje.
Ik zou denken dat zoiets eerder een reden was voor gelukwensen.
Christine.
Mijn eerbare en geleerde vriend zegt dat, als het een simpel geval is
van een minister die betrapt werd met een mooi meisje,
wel, proficiat daarvoor.
Dat is inderdaad zo.
Maar wat als er iets anders is, van een veel groter belang?
Wat als de misleiding van de gerechtigheid op het spel staat?
De pers diept momenteel de vraag uit
waar juffrouw Christine Keeler naartoe is,
de vermiste escortdame, de verdwenen getuige.
De eerbare dame zal ons zeker kunnen vertellen waar dat gerucht vandaan komt,
behalve van haar.
Dat heb ik in geen enkele krant gezien.
Dat werd nergens gesuggereerd, tot deze avond.
Loop toch heen. Ze zit bij de Express.
Ik kan alleen zeggen dat mijn eerbare en geleerde vriend
de enige in de Kamer is, misschien wel in het land,
die daar niets over heeft gehoord.
Een samenzwering van stilzwijgen kan voordelig zijn voor hooggeplaatste mensen,
maar is dat niet in het algemene belang.
De pers heeft haar gebreken. Net zoals wij.
De pers heeft een rol te spelen. Net zoals wij.
De pers begaat schandalen. Wel, dat doet de regering ook.
Jack, wakker worden.
Je moet wakker worden.
Waarom? - De telefoon.
Hallo. - Jack, dit is Martin.
We moeten met je praten.
Martin, wat is er in vredesnaam? - We sturen een wagen.
Wanneer?
Weet jij waar ze is, Jock? - Ik heb absoluut geen idee.
We moeten dit met tak en wortel uitroeien.
We stellen een verklaring op en jij legt die morgen af in de Kamer.
Vandaag. - Inderdaad.
Die smeerlap van een Wigg heeft het al maanden op me gemunt.
Samen met Castle. Het zijn complete verzinsels.
Er was een soort samenzwering of een lek in de beveiliging.
Het is gewoon belachelijk.
Misschien, maar we moeten het stoppen, voordat Labour ons helemaal afbreekt.
Weet de EM hiervan? Heb je met hem gesproken?
Hij wil de verklaring goedkeuren, als we er klaar mee zijn.
Die brief waar de kranten het over hebben,
je noemt dat meisje daarin lieveling. - Ze hebben die brief niet echt.
Mijn vrouw is actrice, in godsnaam. Iedereen is een lieveling.
Voor eens en altijd Jock, heb je haar geneukt?
Nee.
Bedankt.
Ik kan niet meer naar de flat komen, schat. Het is te riskant.
Vanwege je baan? - Ja,
bij manier van spreken.
Het moet geweldig zijn om zo belangrijk te zijn.
Je bent een lief meisje.
Misschien kan ik je ergens onder brengen. Weg van Ward.
Ik woon graag bij Stephen. We hebben veel plezier.
Trouwens, ik word eenzaam als ik alleen ben.
Ik ben het gewoon om tussen mensen te zijn, dat is alles.
Ja, ik ook.
Openbare school. Het leger.
Het is een lastige zaak.
Je kunt het beter in bed doen.
Voor je kousen.
Ik wil niet... - Of je moeder.
Bedankt.
Ik zie je nog wel eens.
Tot ziens, lieveling.
Als jouw advocaat,
ben ik hier blij mee.
Wettelijk gesproken.
Moeten we dat stuk over het meisje houden? Het klinkt zo verdomd goedkoop.
Ja, absoluut Jack.
Dit is mijn laatste kans,
zowel als vertegenwoordiger van de wet, als je vriend.
De Kamer zal dit aanvaarden als jouw persoonlijke verklaring,
zonder verder protest.
Als ook maar iets daarin niet waar is Jock,
en je tegen de Kamer liegt,
sta je open voor afpersing, voor de rest van je leven
en schending van één van de meest heilige instellingen van dit land,
waarmee je een daad begaat die heel zwaar eerloos is.
Dan heb ik niets te vrezen.
Over een paar uur gaan we naar het vliegveld.
Vanavond zijn we terug in Londen.
Maak je geen zorgen, alles is geregeld.
Het loopt heel vlotjes.
Laat hen de studio in gereedheid brengen en dan zijn we klaar.
Laat haar maar over aan mij.
Als ik zeg spring, vraagt ze hoe hoog.
Veel geluk.
De Express brengt je onder in een fatsoenlijk hotel
als we terug in Londen zijn. Je moeder is al daar.
Mijn moeder?
Maak je geen zorgen, een aparte kamer. Ze hebben haar medewerking.
Met haar invalshoek, kan ze net zo goed zelf wat verdienen.
Dit is enkel het begin Chrissie, je kunt vragen wat je wil.
Vergeet die smerige duizend van de Mirror.
We hebben het over duizenden, tienduizenden.
Vijfentwintig procent.
Sorry?
Het is niet eerlijk dat jij de helft krijgt.
25% van wat ik krijg.
Dat klinkt redelijker.
Rustig maar, je kunt niet zomaar een bedrag noemen.
Dat deed jij ook.
Het is mijn leven dat je verkoopt.
Als het je niet aanstaat Paul, dan vind ik wel een andere manager.
Ik heb alles voor jou gedaan, meid.
Zonder mij stond je hier niet.
Laat los.
Nu.
Goed dan.
Vijfentwintig is goed. We willen geen ruzie.
Mijnheer de Voorzitter, ik wil deze gelegenheid gebruiken
om een persoonlijke verklaring af te leggen in de Kamer,
betreffende de verdwijning van juffrouw Christine Keeler.
Ik zag juffrouw Keeler voor het laatst in december 1961,
daarna heb ik haar niet meer gezien.
Elke suggestie dat ik op welke manier ook verantwoordelijk was voor,
of betrokken bij de afwezigheid van juffrouw Keeler
op het proces van mijnheer John Edgecombe in de Old Bailey
en compleet en volledig onwaar.
Mijn vrouw en ik hebben juffrouw Keeler voor het eerst ontmoet
in juli 1961, op een feestje in Cliveden.
Tussen de aanwezige gasten was er een dokter Stephen Ward,
die mijn vrouw en ik al vaag kenden
en mijnheer Yevgeny Ivanov,
een attaché van de Russische ambassade.
De enige andere keer dat zowel ik als mijn vrouw mijnheer Ivanov zagen,
was op een officiële receptie in de Russische ambassade.
Zowel ik als mijn vrouw hadden een doorlopende uitnodiging
om dokter Ward in zijn huis te bezoeken.
Tussen juli en december 1961,
heb ik juffrouw Keeler een paar keer ontmoet
in de flat van dokter Ward,
toen ik hem en zijn vrienden bezocht.
Juffrouw Keeler en ik stonden op vriendschappelijke voet.
Er was helemaal geen ongepastheid
in mijn relatie met juffrouw Keeler.
Ik zal niet aarzelen om dagvaardigingen voor laster en smaad neer te leggen,
mochten er schandalige aantijgingen worden gemaakt of herhaald
buiten deze Kamer.
Mijnheer? - Een reactie, mijnheer?
Je hebt het goed gedaan.
Ik ben nooit meer trots op je geweest.
Verdomme.
Denk eraan, geef het niet zomaar weg.
Beperk je voorlopig tot wat Profumo zei, dat er niets gebeurd is.
Daar gaan we dan, geniet ervan.
Christine.
Ga je mijnheer Profumo opzoeken, terwijl je hier bent?
Christine heeft niets te zeggen, jongens.
Jullie zullen de details zondag moeten lezen.
Wat mijnheer Profumo zei, is correct.
Ik ben niet meer in zijn gezelschap geweest sinds 1961.
Nog eentje, alsjeblieft. Christine.
En opeens was ik iemand anders.
Inderdaad een heel belangrijk persoon.
Hier zit jij. Deze heer zal op je passen.
Ik moet enkel telefoneren. - Naar wie?
Niets om je zorgen over te maken. Ga je maar opfrissen.
Vooruit. Bestel wat je wil en laat het op de kamer zetten.
Ik ben dadelijk terug.
Hallo, mama.
Je hebt een kleurtje opgedaan.
Je neus zal vervellen. - Dat hoef je niet te doen, mam.
Dat weet ik, dat doen ze voor je, elke dag Chris.
Ik voel me als de koningin.
Ik laat je bad vol lopen. Je zult wel uitgeput zijn.
Bedankt.
Hallo?
Proficiat, kleine schat.
Jij bent de meest beroemde vrouw in Engeland.
God, Stephen. Jij hebt lef zeg.
Geef me één goede reden waarom ik met jou zou praten, na alles wat je deed.
Hoe weet je dat ik al die tijd niet in jouw belang heb gewerkt?
Omdat dat niet zo is.
Wie denk je dat de rekeningen in Spanje heeft betaald?
Dat was Paul, hij inde een cheque.
Wat bedoel je? Beweer je dat jij dat was?
Dat kan ik bevestigen noch ontkennen.
Zoals ik altijd gezegd heb,
in dit leven moet je doel zijn om alles eruit te halen.
Kijk rond je, kleine schat.
Heb ik niet altijd gezegd dat je het ver zou brengen?
Hoe voelt dat aan?
Weet ik niet.
Het voelt niet echt aan.
Het voelt aan als een droom.
Ik was mezelf niet meer, haveloze Chris uit Wraysbury.
Ik was Christine Keeler.
Misschien is een nachtmerrie niet meer dan een droom die uitkomt.
Mijn nachtmerrie en die van Stephen stond op het punt te beginnen.